หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 4 : ฉากสี่ l Pat talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 679 ครั้ง
    22 ต.ค. 63

l ฉากสี่ l

Pat l talk

 


ผมชอบบรรยากาศห้องไอ้ปราณ

แสงแดดตอนเช้าแยงตาเพราะม่านสีทึบถูกผูกไว้ฝั่งหนึ่งของหน้าต่างทั้งๆ ที่ก่อนนอนผมเป็นคนรูดปิดสนิท แอร์ปิดแล้ว เมื่อคืนผมเป็นคนกดเปิดไว้ที่ 24 องศาระหว่างรอปราณอาบน้ำ บนเตียงหกฟุตในห้องสี่เหลี่ยมที่ประดับด้วยของหน้าตาประหลาดเหลือเพียงผมกับกระต่ายหอมที่นอนกอดกกไว้ทั้งคืน ไม่มีร่างของคนที่ถีบผมตกเตียงครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ยอมจำนนแก่ความพยายามที่ผมปีนกลับขึ้นมาในที่สุดหมอนของปราณเย็นเยียบ ไม่เหลืออุณหภูมิอุ่นๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งกลิ่นเฉพาะตัวของมันที่ชี้ชัดว่าเจ้าของลุกไปจากห้องสักพักใหญ่ๆ

เชี่ย ไปเรียนก็ไม่บอกกู

ผมดึงตุ๊กตากระต่ายหอมเข้ามากอดฟัด จำไม่ได้ว่าได้มาจากไหน ได้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่รู้ตัวอีกทีผมก็กลายเป็นคนติดตุ๊กตาไปเสียแล้ว แรกๆ ผมซักทุกสัปดาห์ กระทั่งหูเริ่มเปื่อยก็เว้นระยะนานขึ้น รอยปะถูกเย็บจนพรุน แต่ก็ยังดูดี วันนี้มีกลิ่นบางอย่างเปลี่ยนไป ผมหอมของผมทุกวันถึงรู้สึก ใช่ มันเป็นกลิ่นเดียวกับหมอนและผ้าห่มของปราณ

“ปราณนะ ทำมามองเหยียดน้องหอม ดึกๆ เอาไปกอดนอนบ้างสิท่า กลิ่นเลยติดมาแบบนี้”

คุยกับน้องหอมก่อนงับที่ปลายหูอีกครั้ง ชอบที่กระต่ายหูยาว มีที่ให้เล็มแทะเยอะไปหมด สีหมองลงกว่าตอนแรกที่ได้มา แต่เป็นสีตุ่นแบบคลาสสิก สมัยนี้เขาชอบอะไรวินเทจแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ

ผมชอบบรรยากาศห้องไอ้ปราณ

กลับมาเรื่องนี้อีกครั้ง หลังจากนอนเกลือกกลิ้งบนที่นอนกว้างเพียงลำพังจนหนำใจ มีโมเดลบ้านวางอยู่บนชั้นวางของ หนังสือเรียนของมันจัดเป็นระเบียบเรียบร้อยในชั้นเดียวกัน แน่นอนว่าเฟอร์นิเจอร์เกือบทุกอย่างเจ้าของหอเป็นคนซื้อมาเตรียมไว้ทั้งหมด แต่ด้วยความศิลปินในตัวมันปราณเลยจัดแจงให้ห้องพักธรรมดาน่าอยู่และน่ามองมากกว่าทุกที่ที่ผมไปค้าง มันเป็นผู้ชายเจ้าระเบียบ กินข้าวเสร็จก็ต้องล้าง กวาดห้องนอนทุกคืน ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะงานตัวต่อของมันที่ต้องเลื่อยไม้ตัดอะคริลิกจนห้องเละเทะเกินจะอยู่ด้วย ไม่เหมือนผมที่ไม่เคยทำห้องสกปรกเลยไม่จำเป็นต้องปัดกวาดเช็ดถู

โอเค ผมยอมรับ อีกอย่างที่ทำให้ห้องนี้น่าอยู่คือปราณ

ผมเป็นคนขี้เหงา นอกจากจะอ่อนโยน ติดตุ๊กตากระต่ายชื่อน้องหอมแล้วยังเป็นผู้ชายเจ้าสังคมคนหนึ่ง แต่ภาไม่ใช่ ตอนแรกผมอยู่หอพักกับไอ้กรณ์ ขยับไปอีกสองซอย กระทั่งภาสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันเลยย้ายมาอยู่กับน้องเมื่อประมาณเกือบปีที่ผ่านมา ปราณอยู่ที่นี่มาก่อน สาบานเลยว่าผมไม่ได้จะตามมาอยู่ห้องติดกับมัน แต่ภามีเงื่อนไขที่ว่าเด็กน้อยของผมโตเป็นสาวและต้องการพื้นที่ส่วนตัว ห้องนั้นเป็นห้องเดียวของตึกที่มีสองห้องนอนแยกและยังว่าง ดังนั้นการที่วนเวียนอยู่รอบๆตัวปราณเป็นพรหมลิขิตล้วนๆ

ความเหงาของผมมันก็มีขีดจำกัด ยิ่งภาเก็บตัวมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งเก็บกดมากขึ้น

ก็ถ้าพระเจ้าจะส่งผมมาให้ปราณขนาดนี้แล้ว ให้ผมมานอนห้องมันแก้เหงาบ้างสักคืนสองคืนต่อสัปดาห์จะเป็นอะไรไป

ตู้เย็นของปราณอุดมไปด้วยอาหารนานาชนิด เป็นต้นว่าโจ๊กซอง ไข่ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป นม เบคอน รวมไปถึงขนมปัง แต่ไม่มีนมข้น ผมบอกมันไปแล้ว หวังว่ามันจะรู้ว่าเย็นนี้ก่อนกลับเข้าหอควรซื้ออะไรติดมือมาบ้าง

ในส่วนของห้องพักมันแยกห้องนอน เป็นครัวแบบเปิด เชื่อมต่อกันกับห้องนั่งเล่นและโต๊ะกินข้าว ผมเห็นกระทะเทฟลอนแขวนอยู่อย่างเงียบสงบ แต่ที่ดังโครกครากคือท้องของตัวเอง ช่วยไม่ได้ที่ไม่มีนมข้นหวานจริงๆ และผมก็มีฝีมือในการทำกับข้าวอยู่บ้าง สุดท้ายเลยผัดมาม่ากินแม่งเลย ฝีมือไม่ได้ดีมาก แต่ก็ไม่แย่ เรียกได้ว่าพออยู่รอดไปมื้อหนึ่งก่อนกลับห้อง พรุ่งนี้เอาแปรงสีฟันกับผ้าเช็ดตัวมาทิ้งที่ห้องมันเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมา สบู่ห้องปราณก็หอมดี เย็นๆ สดชื่น ดมรักแร้แล้วโล่งจมูกมากกว่ากลิ่นฟลอรัลดอกไม้นานาพันธุ์ของภาตั้งเยอะ


“ภัทร วันนี้ไม่มากินข้าวที่คณะวะ มึงอดเจอน้องมินต์เลย มินต์อักษรอ่ะ แม่งมากินที่วิศวะเว้ยวันนี้”

ช่วงบ่ายแก่ๆ ผมฟุบหลับอยู่บนโต๊ะไม้ยาวเหยียดของห้องเลกเชอร์ขนาดใหญ่ อาจารย์กำลังปิ้งสไลด์อยู่ด้านหน้า คนที่เพิ่งเข้าเรียนหลังจากเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงเป็นพวกไอ้กรณ์ ย่องมานั่งด้านหลังสุด ที่ประจำ พลางกระซิบกระซาบ

“ร้อนจะตายห่า ให้ออกมาตอนกลางวัน”

“พลาดครับพลาดงานนี้” ไอ้จ้อ เพื่อนอีกคนสำทับ ผมขยับตัวขึ้นเท้าคาง มองตัวอักษรยั้วเยี้ยของแผ่นสไลด์ที่โชว์บนโปรเจ็กเตอร์แล้วย่นจมูก น้องมินต์ที่ว่าเป็นอดีตดาวอักษรที่เคยคุยเล่นกับผมพักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ห่างกันออกไปเพราะความไม่จริงจังของตัวเอง “สวยขึ้นกว่าตอนคุยกับมึงเยอะมาก”

“เหรอ”

“เสียดายล่ะสิ ตอนนั้นกูบอกให้เทกแคร์เยอะๆ หน่อยก็ไม่เชื่อ ป่านนี้ได้คบกันละ”

“น่ารำคาญออก” ผมพูดตามจริง น้องมินต์ก็น่ารักดี แต่เอาแต่ใจ“เมื่อก่อนก็มาเรียนเองได้ พอคุยกับกูแล้วต้องให้ไปรับ”

“อยากมีเมียก็ต้องพยายามหน่อย สร้างภาพเป็นไหมไอ้เชี่ย”

“ใครบอกกูอยากมี” ผมไหวไหล่ ขี้เกียจจะตายชัก “พวกมึงอยากได้ก็ไปจีบเองดิ”

“เขาสนมึง ไม่ได้สนพวกกูนี่หว่า แล้วเย็นนี้ไปไหม ร้านเดิม”

“เดี๋ยวก็ไปเจอพวกไอ้ปราณ” ผมขี้เกียจตีกับมันแล้ว แต่เจอหน้าทีไรไม่ต่อยกันเหมือนไม่ได้เจอ ไอ้เวรพวกนี้ก็ชอบหาเรื่อง จะไปห้ามทัพก็ไม่ได้ เดี๋ยวโดนตราหน้าว่าทรยศเพื่อนกันอีก “เปลี่ยนร้านไหม”

“ไอ้พวกเด็ก’ถาปัตย์จะแดกเหล้าอะไรทุกวันวะ ไหนกูเคยได้ยินว่างานมันโหด”

“ก็โหดแหละ” เผลอพูดไปแล้วก็เงียบเสียงเอง เกือบหลุดบอกไปแล้วว่าหลังจากตีกัน ทำแผลเสร็จปราณก็ต้องนั่งเผางานต่อ อย่างเมื่อคืนกว่าจะขึ้นเตียงมาได้ก็เกือบรุ่งสาง ถ้าไม่ง่วงจริงไม่มีทางหยุดถีบกันแน่“แล้วโปรเจ็กต์พวกมึงเป็นไง เดี๋ยวได้ไม่จบกันพอดี เอาแต่แดกเหล้า”

“ถุย วันอื่นคนชวนไปแดกนั่นมันมึงไม่ใช่เหรอวะ วันนี้ไม่อยากไปแล้วเอาเรื่องเรียนมาอ้างว่างั้น”

“เดือนนี้ตังค์จะหมดแล้วเว้ย”

“ไอ้เหี้ยภัทร อย่าพูดเหมือนกูไม่รู้ว่าพ่อแม่มึงทำงานอะไร” ไอ้ห่ากรณ์ ลามปาม “ไปเหอะ วันนี้กูเสี้ยน”

“เสี้ยนเหล้าหรือเสี้ยนสาว”

“พูดเหมือนไม่รู้จักกัน ได้โปรด ไอ้ภัทร ไปเป็นเพื่อนกูหน่อย มึงมาทีไรสาวเต็มโต๊ะเลย”

“เออๆ เซ้าซี้ แต่เดี๋ยวขอเข้าไปคุยกับที่ปรึกษาก่อนนะ โดนเรียกตอนห้าโมง”

“แก้อีกแล้วเหรอ ไหนว่าเทสต์คอนกรีตผ่านแล้ว”

“จะรู้ไหม กูไม่ใช่คนเรียกอาจารย์ อาจารย์เรียกกูไป ฟาย”

ตบหัวเรียงตัวไปอีกที ผู้หญิงข้างหน้าหันมามองด้วยสายตาตำหนิเมื่อเสียงคุยดังไปรบกวน ผมยิ้มให้ ขยิบตาอีกที สาวเจ้าก็กลอกตากลับไปท่าทางระอากลับไป

“เสน่ห์เหลือร้ายเหมือนเดิม”ไอ้จ้อผู้คิดว่าท่าทางแบบนั้นคือเขินอาย ผมอยู่กับปราณมาตั้งนานทำไมจะดูไม่ออก แต่ฟอร์มจัด ทำไหวไหล่ไม่ยี่หระ

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลย” 


หลังจากโดนกวาดล้างหนักๆ ร้านเหล้าที่เคยเรียงตัวหน้ามหาวิทยาลัยก็ขยับพื้นที่ห่างออกมานิดหน่อยพอเป็นพิธี ผมกับเพื่อนที่สนิทๆ กัน 4-5 คนวนเวียนเปลี่ยนร้านไปเรื่อย ที่ไปบ่อยที่สุดคือร้านหลัง ม.ที่บังเอิญไปเจอกับพวกปราณ ดนตรีดี สาวสวย เดินทางสะดวก อะไรจะเชื้อเชิญได้มากเท่านี้ ไม่รู้ว่าวันนี้ปราณไปหรือเปล่า แต่เลี่ยงไว้ก่อน จะโทรถามก็ได้ แต่ไม่ค่อยได้คำตอบ มันก็เหมือนผม ถึงเป็นหัวโจกแต่เอาเข้าจริงก็ไม่ได้ห้ามปรามเพื่อนๆ สักเท่าไหร่ เป็นคนอะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ รู้ตัวอีกทีก็โผล่ที่ร้าน แผนการล่วงหน้าไม่ทันได้คิด ที่บอกว่าเป็นหัวโจกเพราะปราณฉลาดที่สุด ส่วนผมเป็นคนที่มีกำลังที่สุด ปราณเป็นคนมีสติก่อนใคร ส่วนผมเป็นคนที่ไม่อยากทำให้ใครเจ็บหนักเลยพยายามยั้งกลุ่มเพื่อนไว้บ้างถ้ามีอะไรที่เกินขอบเขตกัน

ตีกันแค่เอาเลือดร้อนออก ไม่ได้ถึงกับจะฆ่าแกง นอกจากไม่อยากติดคุกหัวโตแล้วก็เพราะผมเป็นคนดีที่ใจเสาะด้วยนั่นแหละครับ

“หลบมาอยู่นี่เอง”

เสียงเล็กแหลมทัก หญิงสาวที่เพิ่งคุยกันครั้งแรกเป็นฝ่ายเดินตามออกมาขณะที่ผมปลีกตัวมาสูบบุหรี่นอกร้าน วันนี้โดนหนักเพราะไอ้จ้อเจอเพื่อนมัธยมของมัน เด็กวิทยาศาสตร์ ผู้หญิงคนนี้ก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

“หืม? ออกมาทำไม เหม็นบุหรี่ อยู่ในร้านดีกว่า”

“ออกมาคุยกับภัทรน่ะสิ ข้างในคุยไม่สะดวกเลย พวกอิฐแซวกันใหญ่”

“แหม ก็แน็ตสวยขนาดนี้” ผมยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย กวาดตามองจากริมฝีปากสีส้มมายังเกาะอกสีดำ พวกไอ้กรณ์เจอคนนี้สติแตกไปแล้ว “ผมไม่เคยเจอแน็ตที่มหาวิทยาลัยได้ยังไงอ่ะ แปลกจัง สวยขนาดนี้”

“ไม่เคยเจอได้ยังไง แน็ตยังรู้จักภัทรเลย เคยเจอที่โรงอาหารด้วยนะ แต่ภัทรเอาแต่เล่นเกม แน็ตเคยถามจ้อด้วยว่าเพื่อนจ้อที่หล่อๆ น่ะใคร”

“อ้าว อยากรู้จักแล้วทำไมไม่มาคุยเองล่ะ”

“ก็ไม่รู้ว่ามีเจ้าของแล้วหรือเปล่าไง” หญิงสาวพูดยิ้มๆ ผมเองก็ยิ้มให้ สักพักก็โอบเอวบางเข้าหา เอี้ยวตัวหอมแก้มสีระเรื่อ ได้กลิ่นแสบจมูก อาจเป็นกลิ่นของน้ำหอมที่ตีกันกับแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเลยผละถอยออก“ใจร้อนเหมือนกันน้า”

“ไม่ชอบเหรอ” ยักคิ้วให้อีกที เรื่องแบบนี้มันก็ต้องมีบ้างตามประสาวัยเจริญพันธุ์ แต่ผมไม่ใช่แนวกระเหี้ยนกระหือรือจะมีเหมือนพวกเพื่อนๆ ได้ก็เอา ไม่ได้ก็ไม่เอา ไม่ซีเรียส แต่น้ำหอมฉุนแบบนี้ไม่ไหว ผมมันพวกจมูกหมา ไม่ชอบกลิ่นฉุนๆ เท่าไร

“ขอเบอร์หน่อยสิ”

“เอาไลน์ไว้ดีกว่า” จะได้บล็อกได้ ไม่ใช่สเป็กครับ แรงไป แค่ไว้ลับเขี้ยวพอไหว ไม่เล่นด้วยเลยก็กลัวจะตามไอ้ปราณไปบวชได้ 

“ไม่ให้เบอร์นี่อีกอ่ะ มีแฟนแล้วเหรอ”

“ไม่มี ถ้ามีจะมาเที่ยวเล่นแบบนี้ได้เหรอ”

“ใครจะไปรู้”

“ถามไอ้จ้อยังได้เลย”

“งั้นเชื่อนะ ห้ามบอกทีหลังว่ามีแฟน” แต่ถึงมีก็ไม่สน รู้ป่ะ” โฮ่ คนนี้อันตรายฉิบหาย เสียงไฟระวังตัวผมร้องหวอในใจ สวยจริง เซ็กซี่จริง แต่ลุยดะแบบนี้กลัว ยังครับ ผมยังหวงชีวิตโสดของตัวเอง“ไลน์ก็ได้ เปิดคิวอาร์โค้ดสิ”

ผมกดเปิดให้อีกฝ่ายสแกนรหัสผ่านมือถือ สักพักก็ได้เพื่อนเพิ่มในเฟรนด์ลิสต์แน็ตส่งสติ๊กเกอร์มาทัก แต่ยังไม่ยอมกลับเข้าไปในร้านสักที

“ดูดบุหรี่เปล่า”

“ไม่อ่ะ ไม่ชอบ”

“เข้าไปรอข้างในดิ”

“รอได้ค่ะ กลัวจะไปกับคนอื่นเสียก่อน” 

ผมหัวเราะ อัดควันบุหรี่เข้าปอดครั้งสุดท้ายก่อนซุกปลายลงบนทรายเหนือถังขยะสแตนเลสที่ตั้งไว้ข้างๆ

“งั้นกลับเข้าไปกัน”


แม่ง ผมพลาด พลาดฉิบหาย

กว่าจะกลับจากร้านมาได้ก็เกือบตีสอง จ้อนั่งแท็กซี่ไปส่งกรณ์หน้าหอแล้ววนมาส่งผมต่อ เหตุการณ์วันนี้คือผมไปดื่ม เจอเพื่อนไอ้จ้อ แน็ตเป็นผู้หญิงในกลุ่มเพื่อนไอ้จ้อ เป็นเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย ท้าผมดื่มเหล้าเพียวสลับกับเบียร์ ผลก็คือเมาเป็นหมา อ้วกในห้องน้ำร้านสองรอบ พอจะกลับก็ชวนผมไปค้างที่หอพักที่อยู่ใกล้ร้าน ดีที่ไอ้จ้อท้วงว่าเดี๋ยวภาจะตามมาเฉ่งเพื่อนรายตัวเลยจำเป็นต้องลากผมกลับมาด้วย ไปนอนที่ห้องมันก็ได้ ห้องไอ้กรณ์ก็ได้ ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ห้องผู้หญิง ภาค่อนข้างเข้มงวดเรื่องนี้ เป็นแบบนี้ตั้งแต่มัธยมเพราะมีคนเข้าหามาก ผมเคยมีแฟนหนึ่งคน โดนหลอกให้ถอยแบรนด์เนมหมดไปหลายแสนกว่าจะรู้ตัว

พี่ภัทรน่ะโง่จะตาย ไม่รู้หรอกว่าใครเข้าหาเพราะชอบ หรือเข้าหาเพราะเงิน!

จำได้โคตรแม่น ผมไม่ร้องไห้ แต่ซึมกะทือ ภาเตือนหลายครั้งเรื่องแฟนผมคนนั้นแต่ก็ไม่เคยเชื่อ จนทะเลาะกันหนักๆ ผมขอเลิก ฝ่ายหญิงยื่นข้อเสนอให้ผมจ่ายหนึ่งหมื่นแล้วจะยอมเลิกให้ โอ้โห ตาสว่างเลย ความสัมพันธ์ผมซื้อได้ด้วยเงินแค่หมื่นเดียว ถูกกว่าเข็มขัด Hermes ที่ใส่อยู่เสียอีก

“มึงขึ้นห้องไหวนะเว้ย กูไปส่งไหม”

“ไม่...ไม่เป็นไร”

ความจริงก็คือเข้าห้องเวลานี้ในสภาพนี้ก็โดนภาด่าเหมือนกัน แต่จะให้ไปนอนกับเพื่อนตามข้อเสนอในทีแรกก็ไม่ได้ ผมทิ้งกระต่ายหอมไว้ที่ห้องปราณ ไม่มีนอนกอดแล้วรู้สึกวูบโหวงแปลกๆ กรณ์รู้เรื่องนี้ มันไม่ถามซ้ำ แต่คนอื่นไม่ เรื่องที่ติดตุ๊กตามีแค่ไม่กี่คนที่ผมจะยอมปริปากเล่าให้ฟัง

“ถึงห้องแล้วไลน์มาบอกนะ”

“เออ”

“เออ แน็ตน่ะ อันตรายนะมึง อย่าไปยุ่งเลยดีกว่า”

“กูไม่ได้จะเอา”

“แต่ทางนั้นดูอยากได้มึงอยู่นะ กูก็เพื่อนทั้งสองฝั่ง เตือนได้แค่นี้แหละ สร่างแล้วจะจำได้หรือเปล่าวะ”

“เออ ไปละ กลับดีๆ”

ผมลงจากรถแท็กซี่สีชมพูสด โชคดีที่สำรอกออกไปเสียเยอะเลยไม่มีอะไรจะออกอีก ขึ้นรถได้คนขับบอกประโยคเดียว ‘อ้วกละห้าร้อย’ ผมกับไอ้กรณ์แทบจะสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง

ลิฟต์ของหอพักค่อยๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งหยุดที่ชั้นของผม เวลาตีสองทั้งชั้นเงียบสงบ ผมพยุงตัวเองด้วยการใช้มือดันผนังเมื่อรู้สึกว่าโลกเอียงเป็นเป็นระยะ ก่อนจะมาหยุดที่ห้องข้างๆ ทำเสียงก๊อก ก๊อกด้วยปาก แสงที่ลอดออกมาจากตาแมวด้านในทำให้รู้ว่าไอ้ปราณยังไม่นอน สงสัยปั่นงานอีกแหง

ปราณไม่เปิดรับในทันที ผมทำเสียงเดิมซ้ำๆ จนเจ้าของห้องยอมคลายลูกบิดให้ในที่สุด หน้าไม่รับแขกเหมือนเดิม ต่อให้ผมยิ้มยิงฟันอวดเขี้ยวขาวให้แล้วก็ยังไม่ทำให้อีกฝ่ายอารมณ์ดี

“ปราณจ๋า”

“เมาก็กลับห้องไป”

“น้องหอมอยู่บนเตียงอ่ะ”

“ไอ้เน่ามึงน่ะนะ”

“น้องหอม” ผมเรียกซ้ำ ตุ๊กตามีเจ้าของเรียกไอ้น่งไอ้เน่าได้ไง หยาบคาย ไม่น่ารักเหมือนหน้าตาเลย “ง่วงแล้วอ่ะ ขอเข้าไปหน่อย ยืนบังทำไม”

“กลับไปห้องมึง”

“นอนด้วยยยย” ลากเสียงสุดท้ายยาวเหยียด โถมตัวเข้ากอดอีกฝ่าย ปราณผลักออกทันที ผมหงายหลังแต่ยังโชคดีที่คว้าขอบประตูได้ทัน

“เล่นบ้าอะไร”

“กอดไง กอดกัน ไหน แผลที่หน้าเป็นยังไงบ้าง ที่พุงด้วย ของกูดีขึ้นเยอะแล้วนะ”

“เชี่ย เมาแล้วเพ้อเจ้อหรือไง รออยู่นี่ เดี๋ยวกูเอาของมึงมาคืน”

“ไม่เอา จะนอนนี่ กลับไปตอนนี้ก็โดนภาด่า”

“ด่าแล้วกินขนาดนี้ทำไม”

“เป็นห่วงล่ะสิ” หัวเราะคิก แต่คู่สนทนาไม่ตลกด้วย “โดนสาวมอมมาอะคับมอมอ่ะดิ”

“โง่”

“แต่คืนนี้พี่เก็บซิงกลับมาได้นะน้องปราณ พิสูจน์ไหม ไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมอ่ะ แสบจมูก น้องหอมยังดีกว่า กลิ่นมึงที่หมอนก็ยังดีกว่า”

“โรคจิตหรือไงมาดมกลิ่นกู”

“ไหนขอดมชัดๆ หน่อย” ถลาตัวไปกอดอีกครั้ง จมูกเฉี่ยวกกหูได้นิดเดียวก็โดนอัดเข่าใส่หน้าท้องจนจุกตัวงอ ผู้ร้ายไม่รู้สึกผิด ขมวดคิ้วหน้างอ

“ทุเรศ” ปราณว่าซ้ำ มันหันหลังกลับเข้าห้อง แต่พอผมตามเข้าไปอีกฝ่ายก็หันมาชี้หน้าด้วยปลายคาง “แล้วนั่นใครให้มึงเข้ามา”

“อย่างกน่า เมื่อคืนกูยังนอนกับมึงได้เลย มัวแต่เถียงกันมึงไม่ได้กลับไปทำงาน งานไม่เสร็จนะเว้ย”

“แล้วมึงรู้ไหมว่าแทนที่กูจะได้กลับมาทำงานแต่พอเปิดประตูห้องมาแล้วเจออะไร จานข้าวไม่ได้ล้าง กระทะไม่ได้ล้าง เศษอาหารเต็มเคาน์เตอร์ครัว ผ้าปูที่นอนไม่พับ ซองมาม่าปลิวจนเศษมาม่าตกอยู่ทั่วพื้นห้อง”

ก็ตอนเช้าผมรีบนี่หว่า ยืนโคลงหัวไปมา รู้สึกผิดนิดหน่อย จากสภาพห้องตอนนี้คงหมายความว่าหลังจากปราณกลับห้องมาก็ต้องเก็บกวาดก่อนจะเริ่มงานตัวเองสินะ

“กูขอโทษ ก็ห้องมึงไม่มีนมข้นหวานให้กูรองท้องก่อนไปกินข้าวที่มหา’ลัยอ่ะ”

“ยังจะโทษกูอีก ถอยออกจากห้องกูไปเลย”

“นี่มึงจะมาโกรธกูแค่เรื่องที่ทำห้องเลอะน่ะนะ”

“กูโกรธเพราะมึงไม่สำนึกนี่แหละ”

“เมียจ๋า ผัวผิดไปแล้ว”

“ใครเมียมึง! ยังจะทำเป็นเล่นอีก! มึงมาอยู่ห้องกู แย่งที่นอนกู กินของในห้องกู ใช้น้ำใช้ไฟห้องกูมึงควรจะเกรงใจกู ไม่ใช่ทำหน้าด้านใส่กูแบบนี้”

“รู้แล้วๆ” ผมยอมก็ได้ แม่งถ้าชวนเล่นด้วยแล้วยังจะเสียงเขียวแบบนี้ “ก็แม่งทำตัวเหมือนเมียไล่ผัวออกจากบ้านเพราะไม่ช่วยทำงานบ้านเลย”

“ยังอีก”

“ขอโทษ” ชิงบอกก่อนโดนด่าอีกล็อตใหญ่ พอได้ฟังคำขอโทษปราณก็เหมือนจะใจเย็นลง

“ขอโทษแล้วไงต่อ”

“ขอโทษจริงๆ กูจะไม่ทำห้องมึงเละอีกแล้ว”

“ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ กูเก็บซากมึงให้เรียบร้อยหมดแล้ว ต่อไปถ้ามึงทำเละ กูจะรอมึงมาเก็บทุกอย่างเอง โอเคไหม”

อย่างน้อยก็แปลว่าต่อไปผมยังมีโอกาสได้เข้ามาที่ห้องอยู่ล่ะวะผมพยักหน้า หงอยลงนิดหน่อยเพื่อความสบายใจของปราณ มันคงดีใจถ้าผมคิดว่าตัวเองผิดได้

“อีกอย่าง แปรงสีฟันกับผ้าเช็ดตัว แล้วก็เสื้อช็อปมึงในตู้เสื้อผ้ากูคืออะไร”

“ก็เผื่อไว้ สบู่ห้องมึงหอมดี กูไม่ชอบกลิ่นดอกไม้ที่ภาซื้อ”

“มึงก็ซื้อใหม่เองสิวะ”

“เดี๋ยวช่วยออกค่าไฟน่า”

“คิดว่าบ้านกูไม่มีเงินจ่ายหรือไง”

“รู้ครับว่าบ้านพี่ปราณร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐี แต่อยากอยู่ด้วยนี่” ผมพูดตรงๆ บรรยากาศรอบตัวไอ้ปราณมันดี อยู่ด้วยแล้วสบายใจ “กลับไปตอนนี้ก็ทะเลาะกับภา ไม่อยากทะเลาะอ่ะ เดี๋ยวภาไม่รัก มึงก็รู้ว่า...”

“เออๆ เลิกร่ำไรได้แล้ว” พอพูดแบบนี้แล้วปราณของผมก็ใจอ่อนอีกตามเคย มันถอนหายใจ เลิกจะเถียงกันด้วยเรื่องนี้ “จะนอนนี่ก็ไปอาบน้ำสระผม เดี๋ยวที่นอนกูเหม็น”

“เย้”

“ทำตัวเป็นเด็กไปได้ แล้วก็อย่าเมาแบบนี้ให้กูเห็นอีกนะ น่ารำคาญ”

“คร้าบ” ผมรับปาก จะเข้าไปกอดปราณอีก แต่ถูกชี้หน้าห้ามไว้

“กอดกูอีกครั้ง กูเอาเลือดหัวมึงออกแน่”

ผมหัวเราะให้เจ้าของห้องที่กลับไปนั่งตัดโมเดลต่อ ใครบอกว่าปราณดุ ก็แค่ไว้ท่าทั้งนั้นแหละ ดูสิ อ้อนนิดๆหน่อยๆก็ตามใจแล้ว

จะว่าไปก็น่ารักจริงๆ เลยน้า...

ปราณของผมเนี่ย


Tbc...



#ทีมภัทร #หลังม่าน  ฮร่าาา ยังไซโคอย่างต่อเนื่อง ภัทรน่ารักขนาดนี้จะไปทีมปราณได้ไง อุอิ
ยังไสยไสย เนียนเนียนกันต่อไป 
เจอกันใหม่คิวของปราณอังคารหน้านะคะ
รักเหมือนเดิมม <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 679 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,318 ความคิดเห็น

  1. #1317 Singularitybts (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 22:56
    ฮื่อออออออ ทำไมทำมายยช้านถึงเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ฮื่ออ ไปอยู่ไหนมาเนี้ยเรา มันดีอ่ะ น้วยไปหมด งู้ยยยยย
    #1,317
    0
  2. #1310 jirana1201 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2564 / 23:23
    ทำมาเป็นของผงของโผมม เป็นอารายกานนนนน
    #1,310
    0
  3. #1302 readre (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 22:06

    ปราณของผม
    #1,302
    0
  4. #1300 Nampunch26 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 18:51
    ภัทรน่ารักอ่าาาาาา เป็นชั้นชั้นน้วยยยนะปราณ
    #1,300
    0
  5. #1299 Nampunch26 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 18:36
    อ่านไปก็เอ๊ะไปมันคืออะไรห๊าาาาาาาาาา
    #1,299
    0
  6. #1290 Baekberry12 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:01
    ไรอ่าา ของผม นี่คือไรอะค่ะะ
    #1,290
    0
  7. #1282 GG_gun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 19:08
    หึ้มมปราณของผมเนี่ย
    #1,282
    0
  8. #1254 babynutze (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 16:00
    งู้ยยยยยย น่าร้ากก
    #1,254
    0
  9. #1230 blueeyes111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 17:54
    แง่วว ปราณของผมม
    #1,230
    0
  10. #1176 tonlhewpinket (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 20:05
    ทำไมตอนนี้อ่านม่ายด้ายยยย แงงงง
    #1,176
    0
  11. #1100 Biekps99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:39
    คิดไปเองเก่ง
    #1,100
    0
  12. #1039 PeachJAYKAY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:50
    ปราณของผมก็คือศัตรูไม่จริงนี่หว่าาาาาาาา
    #1,039
    0
  13. #995 PARKSELOR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 20:03

    ทีเล่นทีจริงหน่อย คนอ่านคิดไปไกลมากกก555 ฮึ่ยย
    #995
    0
  14. #969 m ma ri (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:38
    เขาหอมกลิ่นกัน แม่!!!
    #969
    0
  15. #879 heykiki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:07
    โห่ มันก็น่ารักซะอย่างเงี้ยยยยยยย ภัทรมันอ้อนเก่งงงงงงง ใครจะใจแข็งไหววะ -บ้าสาาาาาาาาาาาาา กี๊้ก ๆๆ
    #879
    0
  16. #866 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:50
    น่ารักจังเลยยยย อ้ากกกกกกกกกก ปราณของผมอะร้ายยยยยยยยยวหสกนกวกสกสกววกกยกยกวกส ไม่ไหวแล้วบ้าเปล่าแก เเบบนี้เปนแฟนกันเหอะเอาเลย เอาเลย เอาเลย!
    #866
    0
  17. #853 D-Sooo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:01
    เนี้ยะ ก็เป็นแบบนี้อ่ะ น่ารัก เหมือนดุแต่ตามใจภัทรอ่ะ โอ้ย ปราณจ๋า
    #853
    0
  18. #843 มูนไรท์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:40
    ปราณของโผ้มมมมแทสดนดสดสดสดสกี้ดๆๆๆๆๆ
    #843
    0
  19. #837 SkmilkSk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 02:31
    หน้าด้านนน เขาไปเป็นของคุณตอนไหน5555
    #837
    0
  20. #814 no-run (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 15:32
    ณภัทรคือแรดอ่ะ ฮืออออออออ
    #814
    0
  21. #792 Geezer (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:13
    ปราณของผม เต็มปากเต็มคำเลยนะภัทร!!!
    #792
    0
  22. #775 pukiest (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 11:44
    แงงงงง ภัทรร้ายอะะะ
    #775
    0
  23. #753 reallyeun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 03:17
    เขินอ่าาา
    #753
    0
  24. #752 shin ai2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:43
    จ้าาาา น่ารักจ้าาาาาา
    #752
    0
  25. #730 ROS195 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:46
    ผัวเมัยมั่กๆ
    #730
    0