หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 34 : l ฉากสุดท้าย l Pat l talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 503 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

 

l ฉากสามสิบสี่ l

Pat l talk

 

ผลประกอบการของไตรมาสล่าสุดมีกำไรเพิ่มขึ้นจากไตรมาสที่แล้ว 3.27 เปอร์เซ็นต์ กำไรแบ่งเป็นมาจากงานสร้างหอศิลป์ที่ภูเก็ต 18 เปอร์เซ็นต์ ตอนนี้งานดำเนินไปแล้ว 95 เปอร์เซ็นต์ เหลือรับมอบงานที่คาดว่าจะส่งมอบงานได้ภายในสัปดาห์หน้า ส่วนงานที่ถ่วงที่สุดคืองานสร้างโรงแรมในเชียงดาวที่ติดปัญหาเรื่องการขนส่งเพราะพายุเข้าเมื่อต้นเดือนแล้วถนนขาด

ภายในห้องประชุมชั้นบนสุดของพีแอนด์พี คุณมานพสรุปรายละเอียดการดำเนินงานของไตรมาสที่เพิ่งผ่านพ้นลงบนจอโปรเจ็กเตอร์ขนาดใหญ่ ผมคุ้นเคยกับที่แห่งนี้เป็นอย่างดี ราวปีกว่าแล้วตั้งแต่วันที่ตามพ่อเข้ามานั่งฟังประชุมและกลายเป็นเลขานุการ คอยจดรายละเอียดในที่ประชุมเมื่อครั้งที่เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ พนักงานชั้นหัวหน้าแผนกแต่ละคน นั่งเรียงกันสองฝั่ง ที่ปรับจากคราวนั้นคือตำแหน่ง MD ที่นั่งหัวโต๊ะ ผมเคาะปากกาหมึกซึม มองตัวเลขที่ชี้วัดความก้าวหน้าของบริษัทตลอดสามเดือนที่ผ่านมาด้วยสายตาพิเคราะห์

โปรเจ็กต์ที่ขอนแก่นติดอะไรครับ ทำไมโปรเกรสแทบไม่เดินเลย

ฝนตกหนักครับ ลงปูนไม่ได้

คุณประทิน ฝนก็ตกมาตั้งแต่บริษัทเรายังไม่ก่อตั้ง เราแก้ปัญหาเรื่องนี้ไม่ได้เชียวเหรอ อย่างนี้ไม่ต้องปิดบริษัทกันทุกหน้าฝนหรือไงกวาดสายตามองผู้รับผิดชอบก่อนถอนใจ ลองกลับไปดูเรื่องนี้อีกทีนะครับว่าเพราะฝนตก หรืออินสเปกเตอร์ไม่เข้าตรวจหน้างาน ผมได้รับรายงานจีพีเอสของรถที่ให้นายช่างเอาไปใช้หน้างานมา เวลารถขยับออกจากที่พักบางวันเกือบเที่ยง ช่วยเข้มงวดกับลูกน้องอีกหน่อย เรายังมีโปรเจ็กต์ที่นครราชสีมารอคิวอยู่ เรื่องต่อไปเลยครับ

ภาพฉายตรงหน้าขยับเปลี่ยน พ่อยังคงแวะเวียนมาที่บริษัทในวันที่มีประชุมใหญ่ เขาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษา แต่ไม่วุ่นวายเรื่องงานมากนัก ความสัมพันธ์ระหว่างเรา นับจากวันที่ทะเลาะกันใหญ่โตก็ดีขึ้นตามลำดับและมันดีขึ้นมากทุกครั้งที่เห็นอันดับบริษัทรับเหมาก่อสร้างซึ่งเป็นที่น่าจับตามองมีพีแอนด์พีรวมอยู่ในนั้น

คุณภัทรคะ บ่ายโมงมีประชุมกับบริษัทอิตัลคอร์ปเรื่องอาคารของดับเบิ้ลยูห้อง 905 คุณดนุพลให้เลขาฯ โทรมาแจ้งว่าติดธุระด่วน จะส่งตัวแทนเข้าประชุมแทนค่ะ

ครับผมว่าพลางรับแฟ้มเอกสารที่เลขาฯ อายุมากกว่ายื่นให้ กวาดตามองเพื่ออ่านรายละเอียดโดยคร่าวครบแล้วก็ชูขึ้น เรื่องนี้ขอผมอ่านละเอียดหน่อยนะครับ

ฝ่ายมาร์เก็ตติ้งขอก่อนบ่ายโมงนะคะ

ได้ครับ เดี๋ยวผมรบกวนพี่นิดาบอกลุงชูให้ไปส่งพ่อที่บ้านหน่อยสิ ตอนแรกว่าจะขับรถกลับไปส่งเองเห็นทีจะไม่ได้แล้ว

ค่ะ คุณภัทรจะทานข้าวที่นี่เลยไหมคะ นิดาจะได้สั่งข้าวให้

เป็นอะไรง่ายๆ ก็ได้ครับผมบอกก่อนเดินกลับเข้ามาในห้อง กองเอกสารพะเนินเทินทึกวางระเกะระกะ สาบานว่าแม่บ้านเข้ามาดูแลให้เกือบทุกวัน ถอนหายใจแล้วโกยแฟ้มบางส่วนเข้าด้วยกันเพื่อหาพื้นที่วางแฟ้มเอกสารเล่มใหม่

ไม่กลับไปกินข้าวที่บ้านเหรอ

ประตูห้องผู้บริหารเปิดออก ที่ปรึกษาวัยกลางคนของบริษัทยืนกอดอกพิงประตู ผมละสายตาจากงานตรงหน้าครู่หนึ่งก่อนก้มลงใหม่ งานด่วนเข้ามาครับ

พักนี้ทำงานหนักไปหรือเปล่า ภัทร

ไม่หรอกพ่อผมปฏิเสธ คิดว่ากำลังดีด้วยซ้ำไป ไตรมาสสุดท้ายของปีก็แบบนี้แหละครับ

ก็ตามใจแล้วกัน แม่เขาเป็นห่วง

ผมพยักหน้ารับรู้ เมื่อความเงียบเข้าปกคลุมแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง สายตาที่ทอดมองมามีความรู้สึกบางอย่างซ่อนเร้น พ่อไม่เคยพูดทั้งเรื่องที่ภูมิใจในตัวผม ทั้งเรื่องที่เป็นห่วงที่โหมงานหนักแต่มันสะท้อนออกมาจากแววตาคู่นั้นเสมอ

ผมให้ลุงชูไปส่งที่บ้านนะ ไว้เย็นนี้จะรีบกลับ

ภัทร

ครับ

ได้ยินมาว่าลูกบ้านนั้นเรียนจบแล้ว

ผมครางรับในลำคอ พ่อเลี่ยงที่จะพูดถึงความสัมพันธ์ของผมกับปราณเสมอ หากแต่เขาก็รับรู้มาโดยตลอดนับตั้งแต่วันที่ผมบอกแม่ว่าจะบินไปหาคนรักเมื่อปีที่แล้ว ระหว่างนี้ผมกับมันก็ติดต่อกันมาเรื่อยๆ ผ่านทางโทรศัพท์บ้าง อินเตอร์เน็ตบ้าง นานๆ ครั้งถึงมีโอกาสไปเยี่ยมมันสักที กระนั้นทั้งพ่อและแม่ก็ไม่ได้มีทีท่ากีดกันเหมือนเมื่อก่อน

เจ้านั่นจะมาทำงานแทนพ่อมันหรือเปล่า

ยังไม่ทราบเลยครับ อีกอย่างคงยังไม่ได้กลับมาเร็วๆ นี้ น่าจะอยู่เที่ยวต่ออีกสักพัก

อย่าพากันเหลวไหลแล้วกัน

พ่อผมวางมือจากเอกสารเพื่อลุกขึ้นยืน ชายวัยกลางคนที่ทำทีจะหมุนตัวกลับชะงักขา เมื่อผมยกมือขึ้นไหว้ เขาก็ยังคงสงวนท่าทีสงบนิ่งไว้เหมือนเคย ขอบคุณนะครับ

ฉันไม่ได้ชอบใจนักหรอกนะเสียงทุ้มพูดอย่างไว้เชิง ท่าทางเขาเหนื่อยหน่ายเต็มทน ขณะเดียวกันก็เป็นอากัปกิริยาของคนทิฐิสูงที่ยอมพ่ายแพ้ต่อความดื้อรั้นและจริงจังของลูกชายคนเดียว แต่แกก็ทำให้เห็นแล้วว่าโตมากพอ อย่าให้ฉันรู้สึกว่าวางใจผิดคน บริษัทนี้ไม่ใช่แค่แก แต่หมายถึงอีกร้อยชีวิต หมายถึงครอบครัวของแก ถ้ากลับมาแล้วจะคบหากันเปิดเผยฉันก็ไม่ว่า แต่อย่าละเลยงานที่ทำอยู่ แกไม่ใช่เด็กๆ แล้ว แกมีหน้าที่เต็มบ่า จะเอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้

ผมทราบเว้นจังหวะครู่หนึ่งเพื่อพูดสิ่งที่อยู่ในใจ ขอบคุณที่ไว้ใจผมครับพ่อ

ประตูห้องผู้บริหารปิดลง ผมยกมุมปากยิ้มให้กับตัวเองเพียงลำพัง

 

ความสัมพันธ์ของผมกับปราณดำเนินไปอย่างเรียบง่ายที่สุด มีเวลาก็ติดต่อกัน ช่วงไหนอีกฝ่ายงานยุ่งก็ไม่รบกวน เป็นความสัมพันธ์ที่เติบโตขึ้นกว่าสมัยเรียนไปอีกขั้น บางครั้งโทรไปหาอาจจะไม่รับสาย หรือส่งข้อความไปหาแต่อีกฝ่ายไม่ตอบก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไร

สิ่งกวนใจเล็กๆ น้อยๆ ของผมคือลูกพี่ลูกน้องของปราณ จะเรียกว่าหึงหวงก็ไม่เชิง แต่ระหว่างที่ผมกับปราณห่างกัน ฝั่งนั้นมีใครคนนั้นเคียงข้างตลอด นับเป็นความอิจฉาเล็กๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ผมไม่ได้ดูแลปราณได้เท่าคนนั้น แต่ก็เชื่อว่าปราณไม่เปลี่ยนใจ ตราบใดที่เขายังติดต่อกับผมเช่นนี้เสมอมา

ผมวางสายโทรศัพท์หลังจากพี่นิดาโทรมาแจ้งว่าคุณปกรณ์ขอเลื่อนนัดจากพรุ่งนี้เป็นวันนี้ หนึ่งทุ่มตรงที่ร้านอาหารในย่านชานเมืองซึ่งห่างจากบริษัทของเราทั้งสองฝ่ายไปพอสมควร รถยุโรปที่กำลังมุ่งหน้ากลับบ้านต้องตบไฟเลี้ยวกะทันหัน หลังจากที่ผมใช้ความกล้าทั้งหมดเข้าไปเจรจากับเจ้าของบริษัทโดยตรงเมื่อครั้งนั้น การร่วมงานของทั้งพีแอนด์พี และเอสอาร์คอร์ปก็เป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ ไม่ถึงขั้นที่ว่าถ้ามีงานที่กำหนดเงื่อนไขว่าต้องมีบริษัทร่วมลงทุนแล้วจะนึกถึงเอสอาร์คอร์ปทีแรก กระนั้นก็ยอมรับว่าเราต่างเป็นหนึ่งในตัวเลือกของกันและกันในการพยุงตัวเองขึ้นไปรับงานที่ใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิม

ภาบอกแม่ให้หน่อยว่าวันนี้กลับไปกินข้าวที่บ้านไม่ได้แล้วผมกดโทรออกหาน้องสาวเพราะคิดว่าแม่คงไม่รับสาย ภาเป็นคนที่โทรตามง่ายที่สุดในบรรดาคนในครอบครัวเราทั้งหมด

[อ้าว เหรอ มีอะไรหรือเปล่าพี่ภัทร ตอนแรกเที่ยงก็ว่าจะมากินข้าวด้วยกันนี่]

งานด่วน ไม่มีอะไรหรอก ไว้ซื้อขนมไปฝาก

[โหมงานแบบนี้ถ้าพี่ปราณกลับมาจะมีเวลาให้เขาเร้อ]

ผมหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงกระเซ้าของน้องสาว ช่วงนี้ปิดเทอม เจ้าตัวดีก็มีโอกาสอยู่บ้านมากขึ้น หลังจากเริ่มทำงานผมก็ไม่ว่างดูภาบ่อยนัก พ่ออนุญาตให้ภาซื้อรถส่วนตัวขับซึ่งเจ้าตัวเลือกอีโค่คาร์คันจ้อย จากนั้นก็อยู่ไม่ติดบ้านพักใหญ่ แต่ถึงผมจะเป็นกังวล แต่ก็หักห้ามด้วยการบอกตัวเองว่าน้องโตแล้วซ้ำๆ วันละหลายๆ รอบ

ก็ต้องมีอยู่แล้วดิ พี่ขับรถต่อแล้ว ไว้เสร็จธุระจะรีบกลับ

[โอเค อย่าลืมขนมภานะ]

ผมรับปากก่อนตัดสาย มองสภาพการจราจรในเมืองใหญ่แล้วถอนหายใจหนึ่งที พระอาทิตย์ดวงกลมโตเริ่มลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ไม่รู้ว่าปราณจะนั่งคิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงมันอยู่หรือเปล่า

 

ไม่บ่อยนักที่ผมกับลุงปกรณ์จะนัดคุยกันนอกสถานที่ มีตามร้านอาหารบ้างในช่วงเที่ยงวันที่งานรัดตัว หรือหากการประชุมลากยาวจนเย็นย่ำก็จะออกมาทานข้าวด้วยกันพร้อมกับพนักงานคนอื่นๆ น้อยเต็มทีที่จะนัดเจอกันเพื่อผูกสัมพันธ์ หรือหารือกันอย่างลับๆ เกี่ยวกับงานที่สืบหาได้อย่างไม่เป็นทางการ

ร้านอาหารที่ลุงปกรณ์เลือกวันนี้เป็นร้านอาหารไทยที่ตบแต่งอย่างเรียบหรู ลูกค้าส่วนมากเป็นชาวต่างชาติ หรือคุ้นหน้าคุ้นตากันในวงการธุรกิจ เมื่อบอกชื่อที่จองไว้กับบริกรแล้ว พนักงานในชุดหูกระต่ายก็พาผมมายังอีกฝั่งของร้านที่เป็นเอาต์ดอร์ ตบแต่งด้วยสวนและน้ำพุร่มรื่น เสียงเพลงบรรเลงคลอสลับกับช้อนกระทบจาน พี่นิดาสั่งอาหารไว้ให้เรียบร้อยแล้ว โดยปกติแล้วเมนูที่เตรียมก็ล้วนแต่เป็นเมนูประจำของเจ้าของบริษัทเอสอาร์คอร์ป ส่วนผมจะทานแค่พอเป็นพิธี ถ้าไม่ถูกปากค่อยออกไปหาอะไรอย่างอื่นทานหลังจากเจรจาเสร็จมากกว่า

เสิร์ฟอาหารเลยไหมครับ

ผมยกมือขึ้นดูนาฬิกา พบว่าถึงเวลานัดพอดี เสิร์ฟเลยก็ได้ครับ แขกผมมาจะได้พร้อมทาน

พนักงานคนเดินหายกลับไป ส่วนผมนั่งเช็กอีเมลที่พี่นิดาส่งรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงการที่จะตกลงร่วมประมูลกันกับเอสอาร์คอร์ปในสิ้นเดือนหน้า ระหว่างนั้น กลิ่นหอมของอาหารลอยแตะจมูก เมื่อกับข้าวมื้อเย็นวางลงผมก็เหลือบตาขึ้นมองและพบว่าเป็นเมนูโปรดของตัวเองไม่ใช่ตามใจลุงปกรณ์เหมือนเคย

อันนี้เลขาฯ ผมโทรสั่งใช่ไหมครับ

ครับบริกรคนดังกล่าวตอบพลางทยอยจัดวางเมนูอื่นๆ ที่ถือมาบนถาดเรียงลงบนโต๊ะกระจก ผมกดหาเบอร์พี่นิดาทันที หากทว่าเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามขยับเลื่อนก่อน เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบว่ากลายเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่คนที่ขอเลื่อนนัดหมายกะทันหัน

ปราณ?”

กับข้าวไม่ถูกใจเหรอ

คนมาใหม่ถามนิ่งๆ แต่ผมเห็นแววตาขบขันของมันที่เป็นประกายวาววับ มุมปากยกขึ้นนิดๆ ก่อนจิบน้ำดื่มเย็นแก้กระหาย

อากาศร้อนชะมัด

มายังไง กลับมาเมื่อไหร่ทำไมไม่บอกจะได้ไปรับที่สนามบิน

บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ

ผมเกร็งกล้ามเนื้อทุกมัดบนหน้าเพื่อไม่ให้หลุดยิ้มกว้างออกมาเกินพอดี แสร้งหยิบน้ำขึ้นดื่มบ้างแล้วเมินหน้าหนี

เด็กเลี้ยงแกะ...ไหนว่าจะกลับสิ้นเดือน

ไม่ต้องมาทำเสียงเข้มแกล้งโกรธกันเลยมันใช้ปลายเท้าเตะขาผมใต้โต๊ะ แค่นั้นหน้ากากที่แสร้งทำเป็นนิ่งเฉยก็หลุดร่วง บ้าชะมัด ทั้งๆ ที่มันหลอกให้ผมรู้สึกแบบนั้นที แบบนี้ที แต่ตัวเองกลับถูกอีกฝ่ายมองได้ทะลุปรุโปร่ง ดีใจก็บอกว่าดีใจสิ เมื่อก่อนไม่เห็นจะมีฟอร์ม หรือขึ้นเป็น MD แล้วต้องไว้มาด

โธ่ ปราณผมลากเสียงออดอ้อนมันเหมือนเคย หลุดหัวเราะและฉีกยิ้มกว้างที่สุดในรอบปีให้อีกฝ่ายเห็น เจ้าของชื่อเพียงอมยิ้มแต่กลับส่งความรู้สึกคิดถึงกันออกมาอย่างไม่ซ่อนเร้นทางแววตา ดีใจว่ะ แต่ก็น่าจะบอกกันบ้างเหอะ เซอร์ไพรส์อะไรของมึง กูหัวใจวายไปทำไง

เดี๋ยวปั๊มหัวใจให้

มันยักคิ้วนิดๆ ด้วยท่าทีล้อเลียน ผมก้มหน้าลงหัวเราะ ก่อนเงยขึ้นมาเพื่อกวาดสายตาทั่วใบหน้ามันให้เต็มสองตา

ลุกมานี่

ไม่

ปราณ อย่าดื้อน่า มึงเกเรมากไปแล้ว

แล้วไง เบื่อแล้วเหรอ

จะเบื่อได้ไงกลายเป็นผมที่ลุกขึ้นไปหามันจนได้ เพียงใกล้พอที่จะคว้ามากอด ผมก็กอดมันไว้ทั้งสองแขนของตัวเอง คิดถึงออกจะขนาดนี้ ไหน ไม่มีประโยคเพราะๆ ฟังแล้วรื่นหูเหรอ

มึงโคตรเก่งที่ทำให้พ่อกูยอมร่วมงานด้วยธุรกิจด้วยได้

เคยเล่าให้ฟังแล้วไง

ก็ไม่คิดว่าจะร่วมงานกันหลายโครงการขนาดนี้

ปราณยกมือขึ้นกอดผมทั้งๆ ที่ตัวเองยังนั่งอยู่ ผมโน้มตัวลง จรดจมูกไปที่เส้นผมของมัน กลิ่นของปราณยังชัดเจนเหมือนเดิม ไม่ว่าจะกี่ปีต่อกี่ปีก็เป็นกลิ่นที่ทำให้ผมรู้สึกสบายใจและกลับไปเป็นภัทรที่ไม่มีอะไรอยู่บนบ่า

มีเรื่องจะปรึกษาว่ะ

เรื่อง?”

เรื่องบริษัท...มันยังไม่ทันได้พูดจบ ผมก็ออกแรงรัดชายหนุ่มให้เข้าสู่อ้อมแขนแนบแน่นกว่าเดิม

ไม่คุยเรื่องงานก่อนได้ไหมวะ ไม่ได้เจอกันเกือบปีแล้วนะเว้ย

เสียงหัวเราะดังทุ้มในลำคอ มันเงียบไปแค่ครู่เดียวแล้วก็ดึงดันพูดต่อจากประโยคเดิม ภัทร จากที่ไม่ถูกกันก็เป็นหุ้นส่วนเรื่องงานไปแล้ว มึงยังอยากเป็นหุ้นส่วนเรื่องอื่นอีกไหมวะ

ผมคลายอ้อมแขนออกโดยอัตโนมัติเพื่อจ้องตาคนพูด ปราณอมยิ้ม แต่กลับไม่มีท่าทีว่าที่พูดเมื่อครู่เป็นการล้อเล่นแต่อย่างใด

โทษที ทิ้งมึงไปเสียนาน กลับมาเจออีกทีก็พูดเรื่องที่คนอื่นฝากมา

หืม?”

พอดีพ่อให้มาเจรจาแทน

ผมไม่ตอบมันแต่กลับโน้มตัวลงไปปิดปากแดงๆ ที่เอาแต่พูดให้ใจผมสั่นไหวด้วยริมฝีปากตัวเอง รสจูบที่ร้างรามาแสนนาน สัมผัสที่ต่างโหยหาซึ่งกันและกัน โชคดีที่โต๊ะที่ได้ค่อนข้างเป็นเอกเทศ ดังนั้นการที่แสดงความรู้สึกเบื้องลึกออกมาอย่างเปิดเผยจึงไม่ชวนให้อีกฝ่ายอึดอัดมากนัก สังเกตได้จากริมฝีปากของมัน ที่ขยับเคลื่อนรับจูบจากผมด้วยความยินยอมพร้อมใจแต่โดยดี

ไหนพูดชัดๆ ซิว่าพ่อฝากมาเจรจาเรื่องอะไร

คู่สนทนายักยิ้ม โคลงหัวไปมาเบาๆ พ่อถามว่านอกจากเรื่องงานแล้วยังอยากร่วมหุ้นเรื่องอื่นอีกไหม

เรื่องอะไรล่ะครับคุณปารกุล

หุ้นส่วนชีวิตของลูกชายของพ่อกู

เราสบตากัน คำพูดร้อยพันถ้อยคำปริ่มอยู่ในนั้น ดวงตาผมวาววับสะท้อนล้อแสงไฟ อดกลั้นอย่างที่สุดที่จะไม่กระโดดโลดเต้นไปเหมือนหัวใจที่ไม่สำรวมในตอนนี้

ถ้าสนใจพ่อมึงมีเงื่อนไขอะไรบ้าง

ก็เป็นเด็กดีหน่อย อย่าเกเรให้มาก ไม่มีอะไรจำกัดนักหรอก กูว่ามึงรู้ว่าเงื่อนไขที่ว่าต้องทำยังไง

ต้องเซ็นสัญญาหรือเปล่า

โทษทีว่ะ ที่ไทยยังไม่ผ่านกฎหมายสมรสเท่าเทียม ตอนนี้คงได้เป็นแค่สัญญาใจปราณพูดไปแก้มแดงไป เสียงเพลงบรรเลงเอื่อยตามสายลม เพราะเป็นส่วนที่โล่งแจ้งของร้านอาหาร เหนือขึ้นไประหว่างเราคือดวงดาวร้อยพันพราวระยับ ผมอดใจไม่ได้ สอดมือประคองใต้ท้ายทอยอีกฝ่ายไม่ให้ขยับหนี จากจุมพิตหยอกล้อเมื่อครู่ครั้งนี้เปลี่ยนไป ผมเห็นหน้ามันในระยะประชิดอีกครั้ง หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ ปลายนิ้วหัวแม่มือกลึงข้างแก้ม เอียงศีรษะหลบสันจมูกให้สัมผัสของริมฝีปากต่อริมฝีปากแนบสนิทและล้ำลึก

ไม่มีลายเซ็น ไม่มีลายนิ้วมือ ประทับด้วยจูบแทนคำสัญญาแล้วกัน

ผมกระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนขบที่กลีบปากบนและล่าง ดูดดึงตามใจปรารถนา แต่แม้ว่าจะอยากรุนแรงมากแค่ไหนสิ่งที่แสดงออกไปกลับนุ่มนวลและอ่อนโยนอย่างที่สุด ปราณก็ไม่ต่างกัน มันยิ้มทั้งๆ ที่ปากเรายังคลอเคลียไม่ห่าง

หากเรื่องราวที่ผ่านมาเป็นฝันร้าย เราต่างก็หลุดพ้นออกมาจากโลกแห่งความฝัน หากเป็นเพียงบททดสอบจากสวรรค์ ผมก็รู้ว่ามันสร้างมาเพื่อให้รู้รสว่าหลังจากขมขื่นกับความเจ็บปวดทรมานแล้ว ความรักมันหอมหวานสักเพียงใด

ไม่ไปไหนแล้วนะปราณเมื่อจูบจนสาแก่ใจผมก็ผละถอยออกมาเพียงนิด ใช้หน้าผากชนแนบชิดไม่ยอมห่าง เซ็นสัญญาด้วยจูบไปแล้วนะ

อืม ถ้าไปจะให้ตามไปด้วยกันมันยิ้มหยีจนตาปิด เนิ่นนานเหลือเกินที่ไม่เห็นภาพแบบนี้และผมรู้สึกว่าปราณแม่งน่ารักชะมัดยาก ภัทร

มันเรียก พลางเลื่อนใบหน้าที่ใกล้ชิดมาเอนซบบนบ่า ผมยังคงโค้งตัวและประคองมันไว้ เมื่ออีกฝ่ายเอาศีรษะถูไถก็อดไม่ได้ที่จะจรดปลายจมูกลงบนเรือนผมอีกที

คืนนี้ไปนอนที่บ้านกูนะผมหัวเราะ ก่อนจะโดนฟาดหนักๆ บนอก กูหมายถึงมีเรื่องอยากคุยกับมึงอีกเยอะเลย

โห กูตีความเป็นอย่างอื่นไปแล้ว

ทะลึ่ง

รู้อีกว่าตีความว่าอะไร

มันยังซ่อนใบหน้าที่ร้อนฉ่าไว้บนบ่าผม คร้านที่จะซักไซ้ ไม่ว่ายังไงคืนนี้ผมก็คงเห็นปราณเขินอายเต็มตาไปค่อนคืน

คนอย่างมึง อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่

ถึงแบบนั้นก็รักกูไปแล้วใช่ไหมล่ะมือขาวคล้องประสานกันหลังต้นคอผม ปราณเอียงหน้าเพียงนิดเพื่อจุมพิตแผ่วเบาบนแก้มสากและมันเล่นเอาผมแทบเข่าทรุดเสียตรงนั้น

เซ็นสัญญาเป็นหุ้นส่วนชีวิตไปแล้วด้วยเมื่อกี้

ปากดี

ไม่ได้ดีแต่ปาก มึงก็รู้ กินข้าวเถอะ จะได้รีบกลับบ้าน

หึ

มึงต้องจ่ายค่าปรับให้กูอีกเยอะนะ

ผมชี้หน้าคู่สนทนาคาดโทษแต่อีกฝ่ายกลับไหวไหล่ไม่ยี่หระ เมื่อขยับมานั่งฝั่งตรงข้ามเพื่อมองหน้าคนรักเต็มตาแล้วก็พบว่าอาหารมื้อนี้ช่างหวานซึ้งกินในเสียนี่กระไร

คิดถึงฉิบหายเลยว่ะ

ผมพูดพลางตักเมนูโปรดของตัวเองใส่จานมัน คู่สนทนาขมวดคิ้วแต่มุมปากกลับยกยิ้ม

ไม่ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ ปราณก็ยังเป็นคนที่เขินแล้วซ่อนจากผมได้ไม่มิดอยู่ดี

จะไม่พูดอะไรอีกหน่อยเหรอ

มีอะไรที่คิดว่ายังไม่รู้อีกหรือไง

ไม่มีแล้ว แต่อยากจะฟังบางคำให้ชื่นใจ

ปราณตักกับข้าวของโปรดใส่จานผมกลับคืน มันยิ้มยวน กวนประสาทอย่างมีนัย

ในราตรีที่ลมหนาวโชยพัด เสียงดนตรีขับกล่อมเป็นพยานรัก มีดวงดาวแตกดับสว่างโรจน์ในจักรวาลเป็นร้อยเป็นพัน ภาพตรงหน้าผมคือดาวที่สกาวที่สุดในหัวใจ ส่องสว่าง โดดเด่นและสวยงามจนยากที่จะซ่อนเร้นเหมือนเมื่อครั้งยังเด็ก

คืนนี้จะกระซิบบอกให้ชุ่มปอดเลย พอใจหรือยัง

ความรักของเราผลิบานเต็มขั้น พิสูจน์ให้เห็นเนื้อแท้ว่าไม่ใช่เรื่องผิดบาป ต่อไปนี้ไม่ว่าต่อหน้าหรือหลังม่านของฉากก็สามารถแสดงไปในทิศทางเดียวกัน เลือดผมสูบฉีดแล่นริ้วขึ้นใบหน้า เราจมจ่อมสู่ความเงียบเพียงเพราะไหวหวั่นเกินจะสบตาหลังจากประโยคนั้นจบลง เสียงรอบข้างดังอึงอล แต่ผมกลับได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นดังจนน่าหนวกหู

และมั่นใจเหลือเกินว่าเวลานี้เป็นจังหวะเดียวกับปราณ

เพราะเมื่อช้อนตาขึ้นมองกัน เราต่างก็หัวเราะออกมาแก้เก้อเพียงแผ่วเบา

 

.
.
.

- E N D -




จบแล้วค่ะ /กัดผ้าเช็ดหน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา 
ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาถึงตอนนี้ ผ่านดราม่า ผ่านเสียงเฮฮา มาด้วยกัน ตอนนี้ภัทรโตขึ้น นิสัยดีขึ้นจากตอนแรกๆ ที่เขียนเยอะเลย ไม่เป็นเด็กไม่เอาไหน เอาแต่ใจ ดีแต่เล่นไปวันๆ แล้วนะ เพราะปราณแท้ๆ ต้องขอบคุณน้องเดย์ด้วยที่สร้างตัวละครนี้ขึ้นมาคู่กัน ช่วยเติมเต็มให้ภัทรเป็นพระเอกที่น่าสงสารอีกคนนึงของเรา ฮ่าๆๆๆ
เรื่องนี้เล่นกับดราม่าครอบครัวครั้งแรกเลย เชื่อว่าในความดราม่าของพ่อแม่มีความรักซ่อนอยู่ แฮร่ เรื่องนี้ภัทรและปราณพิสูจน์ตัวเองให้เห็นค่ะว่าไม่ว่าจะทำตามคำสั่งของพ่อแม่เท่าไหร่ แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถบังคับได้เลยก็คือหัวใจ และหัวใจดวงนั้นจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเองว่าความรักมีพลังอานุภาพขนาดไหน
ขอบคุณทุกคน ทุกคำติชมที่มีให้กับเรื่องนี้ ทุกคนที่เข้ามาอ่าน แวะเวียนมาคุยเล่น ดูแลทั้งเราและน้องเดย์ ตัวละครทุกๆตัวอย่างดีตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา
ถ้ามีโอกาสเดี๋ยวจะชวนน้องเดย์เขียนนิยายอีกนะคะ เดี๋ยวได้เจอกันอีกในตอนพิเศษโนะ

สุดท้ายนี้ สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน ขอให้เป็นอีกปีที่ดี ฝากเนื้อฝากตัวฝากหัวใจและผลงานให้ดูแลด้วย ปีที่แล้วทำอะไรผิดต่อใครไปก็ขอโทษทุกคนมา ณ ที่นี้เลยเนอะ

ขอกอดหนึ่งที

 :กอด1:

รัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 503 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1305 readre (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 มีนาคม 2564 / 03:11
    อ่านรวดเดียวจนจบ ดีมาก สนุกมากเลยค่ะ เป็นนิยายที่ครบรสสุข เศร้า ตลก ประทับใจมากๆค่ะ
    #1,305
    0
  2. #1287 _lalallast_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:50
    อ่ยยย สนุกมากเลยอะ อ่านรวดเดียวเลยย ร้องไห้ไปยิ้มไปเลยเรื่องนี้!
    #1,287
    0
  3. #1284 Paan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 13:12

    ฮือออออ ดีมากเลย

    #1,284
    0
  4. #1280 ธนัชชา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 18:23

    สนุกมากๆเลยไรท์ พอดราม่านี่เขื่อนแตก พอดีกันก็หน้าบานเป็นจานดาวเทียม

    #1,280
    0
  5. #1271 นักเขียนเก่งมากค่ะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 22:16

    ขอบคุณนะคะ สนุกมากเลยยยยย บทจะยิ้มคนอ่านก็ยิ้นจนแก้มปริ บทจะเศร้าน้ำตาไหลเป็นทางเลยค่ะ แล้วก็รอดูซีรี่ย์อยู่นะคะ>< ขอบคุณอีกรอบค่ะ

    #1,271
    0
  6. #1268 chsutin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 19:32
    ขอบคุณนะครับสำหรับงานเขียนดีๆ
    #1,268
    0
  7. #1267 Pream1412 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 14:16

    ร้ากกกกนะคะ
    #1,267
    0
  8. #1266 Pream1412 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2563 / 14:15
    จบแล้วววววว ปริ่มมากค่ะ //ซับน้ำตา ชอบความสัมพันธ์ของทั้งคู่มากเลย ไม่หวือหวาเกินไป ค่อยเป็นค่อยไป แบบมันดีต่อใจอ่ะ^^
    #1,266
    0
  9. #1253 babiesmay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 23:43
    มันดีมากๆเลยค่ะ แบ่งพาร์ทกันสร้างตัวละครได้ดีมากๆ เป็นตัวละครสองตัวที่ถ่ายทอดโดยคนสองคน มันทำให้นิยายยิ่งสมบูรณ์มากขึ้น จะสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้ไรท์ทั้งสองต่อไปนะคะ
    #1,253
    0
  10. #1250 lek9445 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 08:54
    ขอบคุณค่ะ เป็นนิยายที่ดีมากกกก
    #1,250
    0
  11. #1224 Suraiya1874 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 10:56
    อ่านรวดเดียวแบบมันดีมากเลยค่ะพส รีดน้ำตาไปไหลตอนเลยฮรุก แต่จบดีทากก ขอบคุณไรท์นะค่าา
    #1,224
    0
  12. #1210 Themukiizzz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 20:56
    โตแล้วทั้งคู่จริงๆ
    #1,210
    0
  13. #1205 waritsara123456 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 08:44
    ฮื่ออออ่านรวดเดียวจบเลยคือดีมากกกก สนุกมากกกกกกก แบบไรท์แต่งดีมากๆจากการไล่ระดับเรื่อยๆ มีดราม่าคือแบบน้ำตาไหล เราเข้ามาอ่านเพราะเห็นteaser จากซีรี่ย์แค่เพื่อนครับเพื่อนแล้วแบบน่าสนุกมากเลยมาหาเวอร์ชั่นนิยายอ่าน คือสนุกมากกกกก ชอบมากๆค้าบ
    #1,205
    0
  14. #1202 ;-; (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 20:58

    อ่านรวดเดียวเลย ตามมาจาก แค่เพื่อนครับเพื่อน เห็นเส้นเรื่องน่าตามมากเลยมาอ่านสุดท้ายติดงอมแงม เดี๋ยวว่าจะไปหาแบบเล่มมาอ่านด้วย ชอบจริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฟินน่ารักปุ๊กปิ๊กนุ้บนิบโอ้ยยยยยยย

    #1,202
    0
  15. #1196 ployjiji (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 15:40
    พึ่งเข้ามาอ่าน จริงๆเพื่อนแนะนำมานานมากๆแล้ว ได้ฤกษ์อ่านสีกทีเพราะgmm ชอบมากกกกก คู่กัดตอนเเรกๆน่ารักมาก ช่วงหลังๆดราม่าตามเสต็ป ฮือออใจมันรวดร้าว ยินดีกับสองคนด้วย ในที่สุดก็ผ่านอุปสรรคต่างๆมาสีกที ขอบคุณคุณไรท์ด้วยยยย แงงงๆชอบๆๆ
    #1,196
    0
  16. #1187 tpsfchsmohkgrk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 21:50
    พึ่งเข้ามาอ่านเลยค่ะ เป็นนิยายอีกเรื่องที่สะท้อนให้เห็นในความรักที่ไม่ง่าย แค่รักกันยังคงไม่พอจริงๆ รู้สึกเติบโตไปกับตัวละครที่ต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากจริงๆ เติบโตไปกับชาวงวัยที่ต้องเผชิญ น้ำตาไหลไปเพราะการจากกัน ความห่างไกลและการรอคอยมันทรมานจริงๆ
    #1,187
    0
  17. #1186 yingyee562 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 15:18
    ลุ้นแถบเ-่ยวเล็ดเลย น่ารักไปอีกแบบ
    #1,186
    0
  18. #1182 TheImfinity (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 18:07
    อ่านรวดเดียวจบเลยยย ทำไมเพิ่งมาเจอตตอนนี้ เสียดายที่อ่านสเปไม่ได้ แต่ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะคะ ดราม่าน้ำตาไกลพรากเลย แต่ภัทรกับปราณน่ารักมากๆๆๆ
    #1,182
    0
  19. #1165 Pandharee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:55
    ขอบคุณไรท์ที่เขียนเรื่องนี้ออกมาได้อย่างดี

    ดราม่าได้สุดมากวางไม่ลงเลย. ชอบการเติบโตของภัทรและปราณ ความรักไม่เคยมำร้ายใครแล้วแต่จะมาลักษณะไหนมันสวยงามเสมอ.ความรักของครอบครัวสุดท้ายมันยิ่งใหญ่เสมอ ติดตามผลงานไรท์มาตลอดเพราะชอบจาก นอตตี้

    ชอบการเขียนของไรม์มาก จะสนับสนุนไรท์ตลอดไปเลย
    #1,165
    0
  20. #1163 ดาด้า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 16:29

    อ่านทั้งวันรวดเดียวจบ ขอบคุณไรเตอร์ที่เขียนเรื่องนี้ มันดีมากกกกกกกกๆๆๆๆ ร้องไห้หนักมากกกก จุกอก แต่รับรู้ถึงภัทรกับปราณว่าพวกเรามั่นคงกับรักมากๆๆๆ และรักกันมากๆๆ ซึ้งมากๆๆ ภัทรถึงจะไม่เอาไหนเมื่อก่อน แต่มาตอนนี้เค้ากับทำทุกอย่างเพื่อปราณ (ร้องไห้) ทำให้รู้ว่าภัทรพร้อมที่จะเป็นผู้ใหญ่เพื่อปราณเพื่อความรักของพวกเค้าสองคนจริงๆๆ รักเรื่องนี้มาก และขอบคุณพ่อปราณที่ไม่อคติกับภัทร และขอบคุณแม่ภัทรที่เข้าใจภัทร ขอบคุณน้องภาที่อยู่เป็นกำลังใจให้ภัทร ขอบคุณพ่อภัทรที่เปิดทางให้พวกเค้ารักกัน ขอบคุณไรเตอร์ที่เขียนเรื่องนี้ และขอบคุณตัวเองที่อ่านจนจบ (ร้องไห้น้ำตาเป็นลิทธ) รักทั้งคู่ภัทรปราณจะอยู่ในใจตลอดไป

    #1,163
    0
  21. #1157 nxmex (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 04:06
    เรื่องนี้สุดจัด อ่านแล้วแบบเกือนฟ้าสว่าง คุณพระ น้ำตาไหลในแนวราบ ไหลยาวกว่าแม่น้ำฮวงโห ไหลตั้งแต่ตา ผ่านข้ามดั้งมาอีกข้างแล้วไปที่แก้ม หล่นไปปากส่วนนึง เค็มๆหน่อยแต่เศร้าอยู่ ไม่ได้มีแค่หยดเดียวอะดิ ลงไปคางยาวไปยันคอ ไปจบลงที่หมอนสักจุด สักพักหมอนเริ่มเปียกเป็นวงกว้าง ในใจเรื่มคิด เมื่อไหร่จะพ่อแม่ทั้งสองข้างจะเข้าใจวะ หึ้ยย มอหอๆ เศร้าชห เศร้าเหมือนฉันชื่อภัทรกับปราณ คุณเวสกับพี่เดย์ยังทำได้ดีเหมือนเดิม ยิ่งซีนดราม่านี่ แต่งคนละตอนให้มันลื่นปริ้ดขนาดนี้ได้ไง เก่งแบบเก่งมากกกกกกก อห ขึ้นแท่นไรท์เตอร์ในดวงใจไปแล้ว! คุณเก่งมาก เราจะไปตามอ่านเรื่องอื่นๆของคุณๆต่อและ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มานะคะ อินมากอ่ะ
    #1,157
    0
  22. #1156 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 03:16
    โอ้ยน่ออออ เขินตามเลย😆😆😍
    #1,156
    0
  23. #1148 sugarraeks (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 21:05
    กว่าจะมาถึงวันนี้ อดทนสุดๆ รักทั้งคู่เลย
    #1,148
    0
  24. #1128 Biekps99 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:28
    happy ending ในที่สุด
    #1,128
    0
  25. #1096 Pcy_0627 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:44
    เรื่องนี้ดีมากๆเลย เฟบไว้นานแล้วแต่ไม่เคยกดเข้ามาอ่านซักที ฮือ แต่งดีมาก เสียน้ำตาไปหลายหยดเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    #1,096
    0