หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 2 : ฉากสอง l Pat talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 746 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

l ฉากสอง l

Pat l talk

 

"ข้าวต้มอะไร ไม่ได้ซื้อไว้ เมื่อเช้าพี่ภัทรบอกว่าอยากกินยำวุ้นเส้น ภาก็ไปซื้อยำวุ้นเส้นมาเตรียมให้ตั้งแต่เลิกเรียน กว่าจะกลับมาก็ค่ำมืด ยำของภาอืดหมดแล้ว โทรไปก็ไม่รับ แถมยังหน้ายับกลับมา แล้วจะมาบอกให้ลงไปซื้อข้าวต้มกุ้งให้เพราะเจ็บปาก คนห่วยแตกอย่างพี่มีสิทธิ์มาเรียกร้องอะไรด้วยเหรอ

ภายในห้องชุดหัวมุมของหอพักใกล้มหาวิทยาลัย แบ่งเป็นสองห้องนอนเล็กๆ หนึ่งห้องน้ำ มีส่วนกลางเป็นห้องเก็บตู้เย็น ผมย้ำว่ามันคือห้องเก็บตู้เย็นเพราะเล็กเกินกว่าจะเป็นครัว ภา น้องสาวสุดรักสุดหวงของผมบ่นยืดยาวราวหยุดหายใจกับเรื่องที่วนเวียนเปลี่ยนทุกวันจนเป็นส่วนประกอบหนึ่งของชีวิตด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย

กิจวัตรที่ว่าก็เป็นต้นว่าตื่น กินข้าว เรียนหนังสือ ชกต่อย กลับมาให้น้องด่า วนกลับไปนอน แล้วตื่น จบวันด้วยการโดนน้องในไส้ด่าอีกครั้งอย่างไม่รู้จักหลาบจำ ถ้าไอ้ปราณกับพรรคพวกมันเห็นภาพผมยืนกุมมือจ๋อยแบบนี้มีหวังโดนล้อไปสิบชาติเศษ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็เถียงคนบ่นกลับไปด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดอ้อมๆ แอ้มๆ

ครั้งนี้พี่ไม่ได้หาเรื่องนะภา ปราณเริ่ม

มีด้วยเหรอที่พี่ภัทรจะไม่ไปหาเรื่องคนอื่นก่อน

จริงๆ พี่กำลังตั้งใจเรียนอยู่เลย แล้วไอ้กรณ์ก็มาตาม บอกว่าไอ้ปราณยกพวกมาตีมัน

พี่ภัทรอย่าทำเป็นไม่รู้หน่อยเลยว่าพี่ปราณเป็นคนยังไง เพื่อนพี่ภัทรนั่นแหละต้องไปหาเรื่องก่อน

โห นี่เป็นน้องพี่หรือน้องไอ้ปราณกันแน่วะเนี่ยผมบ่นกระเง้ากระงอด บนโลกนี้นอกจากภาก็ไม่คิดว่าจะต้องหงอให้ใครอีก เด็กสาวอายุห่างจากผมสามปีที่เมื่อครั้งยังเล็กเดินตามผมเตาะแตะ วันนี้กลับมองตาขวางเข้าข้างศัตรู

นั่งรอบนเตียงภาสั่งเสียงเฉียบ เอาเก้าอี้มาต่อหน้าตู้หนังสือสูงท่วมหัวเพื่อปีนหยิบกล่องปฐมพยาบาลสีขุ่นที่ซ่อนตัวอยู่ชั้นบนสุดลงมา สีหน้ายังคงหงุดหงิด วางกล่องเครื่องมือทำแผลกระทั้นกับเบาะ ทำเอาผมสะดุ้งตัวนิดๆ เพราะกลัวโดนแว้ดเสียงดังอีกรอบ

เมื่อไหร่จะเลิกตีกันสักที แล้วนี่พี่ปราณเป็นยังไงบ้าง

กากอย่างมันก็เละน่ะสิ จะเหลือเหรอ ภาต้องภูมิใจนะเว้ยที่มีพี่ชายแบบพี่ โอ๊ย! ตีทำไมเนี่ย

เลิกภูมิใจที่เป็นนักเลงหัวไม้ได้แล้ว คิดว่าถ่อยแล้วเท่หรือไง

เท่ไม่เท่ก็มีคนชอบแล้วกัน เรานั่นแหละเลิกบ่นได้แล้ว ยิ่งกว่าแม่

เพราะแม่ไม่เคยบ่นพี่ภัทรน่ะสิแม่สาวน้อยของผมเอ่ยเสียงขรม ก้มหน้ารื้ออุปกรณ์ทำแผลออกมาวาง ยาแดง ยาหม่อง ยาแก้ปวด พลาสเตอร์ ผ้าก๊อซ

ไม่มีสำลี

อะไร เมื่อต้นเดือนเพิ่งซื้อมาเอง

ก็ใครใช้ให้ตีกันวันเว้นวันแบบนี้ล่ะ ค่าอุปกรณ์ทำแผลของพี่ภัทรแต่ละเดือนมากกว่าค่าผ้าอนามัยภาอีกนะ

เว่อร์

อย่าให้ภาเอาบิลมาต้มให้กินเลย รับรองอยู่ท้องแน่ภาเก็บของที่รื้อออกมาใส่กล่องตามเดิม ปิดฝา ลงล็อกเสร็จสรรพ ไปขอให้พี่ปราณช่วยทำแผลให้แล้วกัน

เฮ้ย อะไรอ่ะ

ก็ไม่มี แล้วภาก็ไม่อยากลงไปข้างล่างแล้วด้วย น้องใส่ชุดนอนแล้ว พี่ภัทรก็เห็น

เปลี่ยนแป๊บเดียวเอง

กับที่พี่ภัทรแค่ไปเคาะห้องข้างๆ ขอให้พี่ปราณช่วยทำแผลให้อันไหนง่ายกว่ากัน

ภา ไม่เอาดิ ลงไปซื้อเซเว่นให้หน่อยน้า

ไม่ต้องมาทำเสียงอ้อนเด็กสาวยืดตัวเต็มความสูง กอดอกแสดงความจริงจังในคำพูด นี่เป็นบทลงโทษที่พี่ภัทรไปมีเรื่องกับคนอื่น ภาเบื่อเต็มทนแล้ว แล้วก็นะ ถ้าสัปดาห์นี้มีเรื่องชกต่อยอีกเป็นครั้งที่สอง ภาไม่ให้มานอนที่ห้องจริงๆ ด้วย

นี่พี่ชายที่ภาคลานตามตูดมานะเว้ย

ก็เพราะเป็นพี่ชายคนเดียวของภาน่ะสิผมรู้ว่าน้องสาวเป็นห่วง แต่ก็อดไม่ได้ ถ้าไม่เลิกนิสัยแบบนี้ วันหนึ่งพี่ภัทรเกิดเดินคนเดียวแล้วศัตรูมารุมพี่ภัทรจะทำยังไง ภารู้ว่าพี่เก่ง แต่คนเก่งก็ไม่ได้เอาตัวรอดเสมอไปหรอกนะ ไม่รู้ล่ะ ภาตัดสินใจแล้ว ภาไม่ลงไปซื้อสำลีให้ พี่ภัทรต้องไปขอพี่ปราณ แล้วก็ขอโทษพี่ปราณด้วย

พี่จะเอาเรื่องที่ภาเข้าข้างลูกชายบ้านนั้นไปฟ้องพ่อ

ถ้าจะทำพี่ภัทรทำไปนานแล้ว

ผมเกลียดที่ยายตัวแสบรู้ทันกันไปเสียทุกเรื่อง แต่ภาพูดถูก ถ้าจะทำ คงทำไปนานแล้ว

อย่าลืมขอโทษพี่ปราณด้วยล่ะ

รู้แล้วน่า

และเป็นอีกครั้งที่ผมถอนหายใจ เดินออกจากห้องตัวเองมาหยุดยืนที่ประตูข้างๆ ทำใจอยู่นานสองนาน

ก๊อก ก๊อก

ผมทำเสียงเคาะประตูหลังจากภากลับเข้าไปในห้อง ล็อกประตูเสร็จสรรพ เป็นอันว่าถ้าผมไม่ได้ทำแผลให้เรียบร้อยก็จะไม่ได้กลับเข้าห้องของตัวเองอีก นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ไม่รู้ตั้งกี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เป็นแบบนี้ และผมก็ไม่เคยทำใจให้เป็นเรื่องปกติได้เสียที

ความสัมพันธ์ของผมกับปราณเริ่มต้นก่อนผมจะถูกส่งเรียนในโรงเรียนเตรียมอนุบาลที่ดีที่สุดแล้วด้วยซ้ำ ตอนนั้นเรามีเพื่อนที่เข้ากันได้ ปราณก็เป็นหนึ่งในนั้น รู้สึกตัวอีกทีเวลาต่อแถวหรือจับกลุ่มตามคำสั่งครูจะบอกให้ผมแยกกันกับปราณ ผมจำได้เพราะปราณเป็นเด็กที่อยู่หมู่บ้านเดียวกัน แต่แทนที่เราจะได้มาโรงเรียนหรือกลับด้วยกันกลายเป็นคนที่ถูกทำให้ห่างกันมากที่สุดในโรงเรียน เมื่อเข้าช่วงประถม ผมก็ย้ายมาเข้าโรงเรียนมาเรียนเอกชนชายล้วนและเจอปราณอีกครั้งโดยบังเอิญ ผมเริ่มรู้ว่าพ่อไม่อยากให้สนิทกับปราณ ปราณเป็นคนไม่ดี พ่อแม่ผมกับปราณก็ไม่สนิทกัน ไม่สิ ใช้คำว่าเกลียดกันถูกกว่า ผมเริ่มด่าพ่อมันตามพ่อตัวเอง แรกๆ ปราณเฉยๆ ทำหน้าตาบูดบึ้งไม่ชอบใจบ้างแต่สำหรับผมโคตรสนุก จนวันหนึ่งผมถูกปาก้อนหินใส่หน้าผาก เป็นครั้งแรกที่เราต่อยกันจริงๆ ผมหัวแตก เย็บครั้งแรกสามเข็ม แม่ผมกับแม่ปราณโวยวายเสียงดังที่โรงพยาบาลจนอาย มันนั่งเตียงข้างๆ คางแตก ไม่รู้ว่าเย็บไปเยอะไหม แต่เราร้องไห้กันทั้งคู่ จากนั้นผมก็เกลียดมัน เป็นความรู้สึกเดียวกับที่มันมีให้ผม เราไม่ชอบหน้ากัน ทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นต้นเหตุ

มีอะไร

เจ้าของห้องเปิดประตู หูดีชะมัด ไม่ต้องรอให้ลงมือเคาะมันก็รู้ได้ว่าใครมารอเจอ

แผลเป็นไง

เสือก

คนอุตส่าห์เป็นห่วง

กวนตีน จะเอาอะไรผมใช้นิ้วชี้มุมปากตัวเองกับขมับซ้ายที่เป็นรอยถลอก อย่างน้อยก็ต้องทำแผล แล้วไง

สำลีหมด

ลงไปซื้อสิ เซเว่นก็อยู่ข้างล่าง

ภาให้มาไถมึง

อีกแล้ว?”

เออ แค่นี้ทำเป็นงกไปได้ บ้านรวยไม่ใช่หรือไง

คนที่ควรโดนด่าต้องเป็นมึงมากกว่าไอ้ภัทร หัดซื้อเองบ้างสิวะ

ก็ใครใช้ให้มึงทำกูเป็นแผลเล่าฝีมือตัวเองล้วนๆ ยังจะปฏิเสธความรับผิดชอบ ไอ้กร๊วก มึงต้องทำแผลให้กู

มึงช่วยเปลี่ยนคำสั่งมาเป็นขอร้องแบบที่น้องมึงสั่งมาได้ไหม

ใครบอกมึงว่าภาสั่งกูมาขอร้องมึง

ปราณหันหลังกลับ ผมอาศัยจังหวะที่มันไม่ทันปิดประตูใส่หน้าเดินตามเข้ามาด้านใน ห้องของปราณต่างออกไปจากของผม เป็นลักษณะห้องเดี่ยวเพราะอยู่คนเดียว ไม่ใช่ห้องหัวมุมราคาค่าเช่าต่อเดือนหลักหมื่นที่สามารถผ่อนคอนโดฯ ได้สบายๆ เหมือนที่ผมอยู่กับภา

แหกตาดู

ไอโฟนรุ่นล่าสุดลอยมาในอากาศ ผมคว้ารับได้ทันท่วงที หน้าจอเปิดโปรแกรมแชตทิ้งไว้ เป็นข้อความที่ภาไลน์มาบอกให้ปราณช่วยทำแผลให้ผม ท่าทีนอบน้อม อ่อนหวาน ไม่เหมือนแม่เสือสาวที่ขู่แยกเขี้ยวเมื่อครู่สักกระบินิ้ว

เล่นกูอีกแล้ว

จะให้ทำก็มานั่งดีๆ เสร็จแล้วจะได้ไสหัวกลับห้องไป กูจะทำแผลตัวเองบ้าง

ค้าบๆผมรับคำ นั่งขัดสมาธิลงที่พื้น ปราณนั่งบนเตียง เริ่มจากเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์มาเช็ดให้รอบแผล ส่วนผมปิดปุ่มแกล้งหยอกปราณสักพัก จริงๆ แล้วปราณเป็นคนหน้าตาดี หมายถึงถ้ามองโดยปราศจากอคติ ปากรั้น ตารี ดูหยิ่งนิดๆ ตามนิสัยยิ้มยาก หลายคนในกลุ่มเดียวกันบอกผมว่าไอ้เวรนี่ชอบทำหน้ากวนประสาทใส่ ผมเคยพยายามแก้ต่างให้หลายครั้งว่าเป็นที่เบ้าหน้า แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ ปราณเป็นคนไม่แคร์โลก ก็ติสต์ๆ ตามประสา บอกตรงๆ นะ ตอนที่รู้ว่ามันติดคณะสถาปัตย์นี้ผมโคตรไม่แปลกใจเลย แววมันออกมาตั้งแต่ ม.ปลาย แล้วด้วยซ้ำ

จ้องอะไร

จะให้จ้องอะไรล่ะถามพลางยิ้มกริ่ม คิ้วได้รูปสวยขมวดเข้าหากัน แผลเป็นเล็กๆ ที่หางคิ้วของปราณขยับเล็กน้อย ก่อนมือจะย้ำกดสำลีมาที่แผลผมหนักๆ

ไอ้เชี่ย! เจ็บนะโว้ย

กวนตีน

ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่มองแค่นี้ทำเป็นเขิน

มึงจะทำแผลหรือมาหาแผลเพิ่มดวงตาสีดำขลับมองท้า ผมยอมสงบเสงี่ยมในที่สุด หยุดกวนประสาทสักสิบนาทีจะเป็นบุญของกูมากเลย

เออ รู้แล้วน่า เดี๋ยวทำแผลคืนให้ มีที่ท้องด้วยใช่หรือเปล่า

ไม่ต้องมาทำเป็นรู้สึกผิด

นี่กูออมมือให้มึงแล้วนะพี่ปราณ กากแบบนี้เจอคนอื่นในก๊วนกูไม่ต้องเข้าโรงบาลกันเลยเหรอ คิดจะเป็นผู้นำทีมก็แกร่งหน่อยค้าบ กระจอกแบบนี้ต้องให้สอนปะ โอ๊ย! มือหรือตีนวะ

งั้นช่วยตอบกูหน่อยที่พูดนั่นปากหรือตูด กูจะบอกให้น้องมึงเลิกซื้อสำลีมาซื้อตะกร้อแทนแล้ว เป็นอะไรกันนักหนา หลักสูตรของวิศวะบรรจุวิชาปากหมาให้ด้วยหรือไงถึงได้เป็นเสียแบบนี้ ไปบอกน้องๆ มึงด้วย จะพูดจะจาอะไรให้มันระวังหน่อย

เรื่องแซวสาวอ่ะนะหมายถึงสาเหตุหลักๆ ที่ทำเอาเพื่อนมันยัวะจัด ผู้หญิงคณะมันสวยนี่ครับ  ธรรมดาน่า มันก็แซวขำๆ พวกมึงน่ะซีเรียสกันไปได้

กูไม่ขำ

นี่ เครียดมากตายไวนะมึง

ปากหมามากก็ตายไวเหมือนกัน เงยหน้า

ผมทำตามคำสั่ง ปราณจัดการแผลที่มุมปากให้ แสบนิดๆ แต่ไม่เกินทน ใช้สายตากวาดมองหน้ามันอีกครั้ง เส้นผมหน้าสีดำปรกลงมาต่ำกว่าคิ้วอีกแล้ว เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนก็เพิ่งตัดไปแท้ๆ

ผมมึงยาวไวนะ

เออ รำคาญเหมือนกัน

มัดให้ไหม

ไม่ต้อง อยู่นิ่งๆ สิวะ มันทายายากปราณบ่น บีบคางผมไม่ให้ขยับ มือหนักไปหน่อย แต่ยังเบากว่าปาก

จริงๆ แล้วสำหรับผม ปราณเป็นคนดีมาก นึกย้อนไปตอนประถมอีกครั้ง เราเริ่มไม่ถูกกันรุนแรงขึ้น ชกต่อยทุกครั้งที่มีโอกาส กระทั่งวันที่ผมกับภาไปเล่นใกล้สระน้ำในหมู่บ้าน ผมเป็นคนปั่นจักรยาน น้องสาวเป็นคนซ้อน ส่วนปราณก็มีจักรยานเป็นของตัวเองปั่นมาเล่นบริเวณนั้นพอดี เราเจอกันใต้ต้นการเวกสูงใหญ่ ชี้ว่าจุดพักรถเป็นของตนที่จับจองไว้ตามประสาเด็กน้อย ผมจองก่อน จองตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ แต่มันก็เถียงว่าพ่อมันมาจองก่อน ผมเถียงว่าพ่อผมซื้อบ้านก่อน มันท้าว่าให้เอาโฉนดซื้อขายมาดูตามความคะนองปากอยากเอาชนะ อันที่จริงผมไม่เคยเข้าใจเลยว่าในเมื่อเราต่างเกลียดกันขนาดนี้ทำไมถึงได้วนเวียนอยู่รอบตัวกันอยู่ได้

ซูม!

เสียงน้ำในสระบัวกระจายดัง ผมหันกลับไป รอยบนดินโคลนเหลือเพียงร่องเล็กๆ ของล้อจักรยาน จักรยานผมหายไปแล้ว เรามัวแต่ผลักอกกันจนลืมไปว่าเด็กหญิงที่มาด้วยกันกำลังอยู่กับจักรยาน ผมจำได้ว่าเห็นภาตะเกียกตะกายร้องขอให้ช่วย ขณะที่ผมตัวแข็งทื่อ ผมว่ายน้ำไม่เป็น พ่อแม่สอนเราสองคนพี่น้องเสมอว่าอย่าเข้าใกล้สระโดยไม่มีผู้ใหญ่

ซูม!

เสียงน้ำกระจายตัวดังขึ้นอีกครั้ง จักรยานของปราณล้มเท้งเต้งใต้ต้นการเวกต้นนั้น แต่เจ้าของไม่อยู่แล้ว ผมเห็นสองร่างดำผลุบโผล่ในบ่อน้ำ ขณะที่ตัวเองยืนเกร็ง ไม่แม้แต่จะมีเสียงโหวกเหวกโวยวาย พักหนึ่งปราณก็กลับขึ้นมา จับมือภาทั้งสองข้างลากถูมาถึงฝั่ง เด็กสาวร้องไห้โฮ กอดคู่อริผมไว้ทั้งร่าง

ภา

ผลัก!

เป็นครั้งแรกที่ผมยอมให้หมัดเปียกๆ ของปราณซัดเข้าจนหน้าหงาย ไม่แม้แต่คิดจะตอบโต้ มันโกรธผมมาก โกรธมากกว่าภาที่ถูกผมละเลยเสียด้วยซ้ำ

มึงไม่คิดจะช่วยน้องมึงหรือไง ถ้ากูไม่ลงไปจะปล่อยให้น้องมึงตายไปเลยใช่ไหม

ไม่...

มึงมันไอ้ขี้ขลาด!

ปราณจูงจักรยานของตัวเองขึ้น มันเปียกไปทั้งตัว รากไม้น้ำยังเกาะอยู่ที่บ่าและหัว แผ่นหลังมันเล็กลงเรื่อยๆ ผมวิ่งไปกอดภาทันทีที่ได้สติ เด็กหญิงยังคงเอาแต่ร้องไห้หวาดกลัวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมไม่รู้ปราณทำได้ยังไง จักรยานของผมจมหายไปในน้ำ ไม่ได้คืน เห็นเสื้อของภามีรอยเลือดหยดแต่ตัวน้องสาวผมไม่มีแผลเลยแม้แต่น้อย หลังจากนั้นผมเพิ่งสังเกตว่าปราณมีแผลเล็กๆ ที่หางคิ้ว เป็นแผลเป็นที่ติดตัวย้ำคำถามหนึ่งกับผมเสมอๆ ว่าใช่ร่องรอยแห่งความกล้าหาญในครั้งนั้นหรือเปล่า

อย่าบอกแม่นะพี่ภัทร ภากลัวแม่ว่า

เป็นสัญญาณแรกที่ผมมองมันเปลี่ยนไป หลังจากนั้นความสัมพันธ์เราก็แบบนี้ ไม่เชิงว่าเกลียด แต่ก็ไม่ใช่เพื่อนรัก ผมชอบแกล้งให้ปราณมีสีหน้าอื่นมากกว่าเก็กขรึมใส่กัน กลั้นยิ้มบ้าง หงุดหงิดบ้าง แม้จะเป็นอย่างหลังมากกว่าก็ตาม

เจ้าของห้องแปะพลาสเตอร์ยาเป็นอย่างสุดท้าย นอกจากหน้าแล้วข้อศอกผมมีรอยถลอกนิดหน่อย ส่วนใต้ร่มผ้าแค่ทายาแก้ฟกช้ำสักสองสัปดาห์ ในกรณีที่ไม่ซ้ำมันอีกก็น่าจะหาย

ไปได้ละปราณว่าพลางลุกขึ้นเตรียมเปิดประตูไล่ ผมคว้าข้อมือมัน ดึงให้กลับลงมานั่งบนเตียง

แผลมึงล่ะ

ทำเองได้

อย่าท่ามากไปหน่อยเลย ทำอย่างกับกูไม่เคยทำแผลให้

ฝีมือการทำแผลมึงห่วยแตกมาก ไอ้ภัทร

ก็ไม่ขี้เหร่นักหรอกน่า แทนคำขอโทษไง ภาให้กูมาขอโทษมึง

เดี๋ยวกูบอกให้ว่ามึงขอโทษกูแล้ว โอเคไหม

โห ไม่ต้องมีน้ำใจช่วยเหลือกันขนาดนั้นก็ได้ผมยิ้มตาปิด และดูเหมือนรอยยิ้มนี้จะทำให้ปราณมีสีหน้าบางอย่างที่อ่านได้ยาก ให้กูรับผิดชอบมึงบ้างเถอะน่า

มึงช่วยเลิกพูดอะไรที่มันชวนขนลุกแบบนี้เหอะ

อะไร กูหมายถึงกูทำให้มึงเจ็บก็ต้องทำแผลให้ คิดถึงเรื่องอะไร ทะลึ่งล่ะสิปราณทำทีจะสวนหมัดใส่ แต่ผมก็ไวพอจะคว้าข้อมืออีกข้างไว้ สุดท้ายเลยกลายเป็นผมจับมือมันทั้งสองข้าง ประจันหน้ากันด้วยการที่มันนั่งบนเตียง ส่วนผมคุกเข่าที่พื้น ดึงอีกฝ่ายโน้มตัวลงมา

หน้านิ่งแต่ใจร้อน

เฉพาะกับคนอย่างมึง

รู้สึกเป็นคนพิเศษจัง

พูดมาก จะทำแผลให้ไหมจะได้รีบๆ ไป กูมีงานต้องทำอีกเยอะ

เชื่อพี่ดีๆ ก็เสร็จไปนานละน้อง ไหนดูแผลที่พุงหน่อยซิ

ไม่ต้อง!

มือขาวคว้าหมับก่อนผมจะถลกชายเสื้อมันขึ้น ปราณขมวดคิ้ว แค่นี้ไม่เห็นต้องโกรธกันเลย ไม่ดูก็ได้ งั้นสลับที่กัน เงยหน้าทำให้แบบนี้ไม่ถนัดเลย

นักเรียนสถาปัตย์กลอกตาหน่าย ผมเอ่ยย้ำอีกครั้งมันก็ยอมลงมานั่งที่พื้น เงยหน้าให้ช่วยทายาที่มุมปากและโหนกแก้ม ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยรอยแผลเป็นนั้นเบาๆ และผมก็เผลอมองมันด้วยสายตาที่ตัวเองชอบมอง




Tbc...


สวัสดีวันอังคารสีชมพู สดชื่นสดใสเบิกบานวันทำงานของพวกเรา /พรากส์
ได้มีโอกาสพูดแล้ววว เวสต์ค่า เขียนในส่วนของภัทร หนุ่มใสวัยกระเตาะมาเต๊าะปราณ

น้อยยยครั้งมากที่จะเขียนเรื่องควบสองเรื่องพร้อมกัน รอบนี้จับมือกับ afterday แข่งกันโยน น้องแต่งไวมาก ถึงขั้นปั่นไม่ทัน ไม่แน่ใจว่าเดย์มีสิบมือสิบหัวหรือเปล่า /ปาดเหงื่อ ต้องเร่งสปีดไปด้วยเลย 

ฝากเรื่องนี้เอาไว้ในความอนุเคราะห์ด้วยนะคะ พ่กเลามา #ทีมภัทร กันเถอะ (หาพวกก่อนเลย)
ใครเล่นทวิตเตอร์ติดแท็ก #หลังม่าน ได้นะ จะเข้าไปส่อง อุอิ
เจอกันใหม่คิวของปราณอังคารหน้าค่ะ
รักกกก <3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 746 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1244 PeerayaButthong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 08:06
    ฟาม3000แบบแปลกๆ
    #1,244
    0
  2. #1236 258011 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 21:32
    ก็ชอบกันเเหละเเต่การเข้าหาเเปลกๆเเถมพ่อเเม่ก็ไม่ถูกกันอีก เเต่ว่านี่เดาว่าน่าจะภัทรปารณ
    #1,236
    0
  3. #1227 blueeyes111 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 16:41
    น่ารักแฮะ เขาแอบชอบกันป่ะเนี่ย
    #1,227
    0
  4. #1168 Kudatharn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 19:20
    รู้ละใครเมะใครเคะ เดาเอานะ 555
    #1,168
    0
  5. #1098 Biekps99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:52
    มีความรู้สึกลึกๆกันใช่ไหม
    #1,098
    0
  6. #1078 PeachJAYKAY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 04:30
    เค้ามารอบสองค่ะ ชอบมากๆๆๆ
    #1,078
    0
  7. #993 PARKSELOR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:41

    เขินมากแม่ ชั้นว่าแล้วววว ตอนที่แล้วยังไม่เคลียร์ ตอนนี้ขัดมาก แงงงง เขิน
    #993
    0
  8. #989 bbaekbhyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:02
    น่ารักกันทั้งคู่อ่ะเอาจริงงง><
    #989
    0
  9. #961 Flying-pig (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 00:39
    เขินเว่อ555
    #961
    0
  10. #863 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:33
    ชอบเขามั้ยอะนายอะ ที่ขอลุยเองเพราะตัวจะออมแรงให้เขาไง ยังไง มองหน้งมองหน้า ชอบมั้ยอะ ชอบแล้วมั้ย
    #863
    0
  11. #855 heykiki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:23
    น่ารักนะเอาจริง ตีกันเสร็จแล้วก็มานั่งทำแผลให้กันต่อ เหมือนตีกันไปงั้น ๆ แต่เจ็บแทน ภัทรอะชอบปราณ ใช่ม้าาาาาา
    #855
    0
  12. #751 shin ai2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 08:16
    งือออออออ บรรยากาศคนกำลังศึกษากันชัดๆ ค่อยเป็นค่อยไป เหมือนไม่ยอมแต่สุดท้ายก็ยอมงี้
    #751
    0
  13. #728 ROS195 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:14
    บรรยากาศคู่รักเว่อออ
    #728
    0
  14. #698 hh_9094 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:28
    ไม่ถูกกันอบบไหนน้อออ
    #698
    0
  15. #645 Noey_CHP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 20:33
    ไม่ชอบกันแบบไหนน้าาา มาทำแผลให้กัน555555
    #645
    0
  16. #603 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 18:52
    น่ารักกกกกกกกกกกก
    #603
    0
  17. #581 cadUTa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 18:28
    ไม่มีคำหวานสักประโยค แต่รู้สึกเขิน
    #581
    0
  18. #558 Quiqoang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 14:45
    ภัทรนี่ขอบปราณใช่ไหม งงมากเน้อ ต่อยกันแต่ก็ทำแผลให้กัน55555 ความสัมพันธ์คู่นี้มันแปลกที่สุดเลบ
    #558
    0
  19. #544 GloveOvercoat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:20
    นั่นๆๆ เอาแล้ว ยังไงภัทรยังไง
    #544
    0
  20. #539 paprawarin03 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 16:48
    ต่อยกันเสร็จก็แอบมาทำแผลให้กัน แหมมมม่
    #539
    0
  21. #538 Megasweetty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 13:46
    อยู่ต่อหน้าคนอื่นต่อยกัน อยู่กัน2คนช่วยกันทำแผล หืมมมมม
    #538
    0
  22. #528 LittleSwallow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 09:47
    ทั้งที่ต่อยตีกันแต่นี่รู้สึกถึงความน่าร๊ากกกก อ่านไปก็เขินไป ทำผงทำแผลกุ๊กิ๊กอะไรกันเบอร์นี้ เขินน~
    #528
    0
  23. #521 Au2524 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 20:06
    ชอบจัง
    #521
    0
  24. #488 knarins (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 15:36
    มุ้งมิ้งจุงเบยยยยย~~~
    #488
    0
  25. #468 Mune (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:59
    มีความน่ารักกก 555555 ฉากทำแผลนี่มันอะไรกัน ใจไม่ดีเลยย ????????????
    #468
    0