หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 16 : l ฉากสิบหก l Pat l talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 569 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

l ฉากสิบหก l

Pat l talk

 

โผล่หัวมาเรียนได้แล้วเหรอวะมึง

กรณ์เป็นคนทักหลังจากผมลงจากมอเตอร์ไซค์วินหน้าคณะ ไอ้พวกนี้นั่งออกันอยู่ใต้ตึก รอเรียนวิชาถัดไป รอบเช้าเป็นตัวเก็บตกจากเทอมที่แล้วของพวกมัน หลังเลิกเรียนไม่รู้จะไปไหนก็สิงกันอยู่แถบนี้กับเกมบิงโกเน่าๆ ที่ไว้เล่นกันระหว่างรอเรียนตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่

กูโดนตีหัว เข้าโรงบาล ไม่มีใครไปเยี่ยมกูสักคน นอนโรงพยาบาลตั้งหนึ่งคืน

โทษที ติดดวลเหล้ากับพวกถาปัตย์

เหล้าสำคัญกว่ากู

ทำเป็นน้อยใจ จะได้มีโอกาสอยู่กับเมียมึงให้ฉ่ำปอดไง

ไม่ใช่เมียวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ คว้ามะม่วงดองของใครบางคนที่วางอยู่บนโต๊ะมากินโดยวิสาสะยังไม่ใช่

แหม เสียชื่อราชาหนังเหนียวหมด ไปทำอีท่าไหนถึงหัวแตกวะ

แจกันไง มึงไม่เคยโดนแจกันฟาดแล้วเอาเศษแจกันปักหัวอีกรอบหรือไง จะลองไหม เดี๋ยวสนองให้สักที

ไม่เป็นไร กูรู้แล้วว่ามันเจ็บ เห็นยังยืนมึนอยู่ได้ตั้งนาน พวกกูเข้าใจว่าสำออยอ้อนปราณเฉยๆ

เป็นเพื่อนที่ประเสริฐฉิบหาย แล้วเรื่องปืนไม่เป็นไรเหรอวะ

ปืนไอ้ไวอะนะ เป็นปืนพกเล็กๆ เอาไว้ป้องกันตัว มันยิงลงพื้น จ่ายค่ากระเบื้องแตกไป ดีที่ไม่มีคนเรียกตำรวจจ้อทำหน้าหน่ายก่อนถาม แล้วภาเห็นแผลว่าไง

ภาไม่รู้ตอบด้วยเสียงที่เบาลง หลังจากนี้คงยังไม่กลับบ้านหรือแม้แต่โผล่ไปที่ห้องอีกพักใหญ่ จนกว่าแผลจะหายนั่นแหละ รู้กูตายสิ ตาย!

แล้วไม่สังเกตอะไรเลยเรอะ หรือไม่ได้กลับห้อง

เออ ไม่ได้กลับมาพักใหญ่แล้ว

เสียงโห่ดังระงมสลับกับเป่าปาก ผมรู้ว่าไอ้พวกห่านี่คิดอะไร ผมก็คิด แต่แม่ง แค่จูบยังไม่เคยเลย ได้แต่ไถไปไถมาอยู่นั่น

นี่โทรมไม่ใช่โทรมเพราะป่วยใช่ไหมครับคุณภัทร โทรมอดหลับอดนอน ฟ้าเหลืองเลยไหมครับ

เหลืองพ่อมึงสิแซวมากๆ ชักหงุดหงิด งุบงิบในลำคอเถียงกลับไปว่า จูบปากยังไม่ได้เลย จะเอาอะไรไปเหลือง

ไอ้เหี้ยภัทรรรร พูดเป็นเล่น

อะไรของมึง

ไปอยู่กินกับเขาแล้วเสือกยังไม่ได้ทำอะไร หรือปราณไม่ทำ?”

เรียกให้เกียรติกันโว้ย

ให้เกียรติห่าอะไร ผู้ชายเหมือนกัน

ผู้ชายก็ต้องให้เกียรติกระแอมไอในลำคอ ผู้ชายนั่นแหละตัวดี เกิดลุกขึ้นมากระทืบกูไม่แย่เอาเหรอ ค่อยเป็นค่อยไป

ไอ้ภูมิหัวเราะในลำคอ เนิร์ดอย่างมึงมีสิทธิ์หัวเราะกูด้วยหรือไงวะ สู้ๆ ครับ

กวนตีนอีกแล้ว แสรด!

 

ปราณ!

เย็นวันเดียวกัน ปราณว่าจะอยู่คุยงานกับอาจารย์หลังเลิกเรียน ผมมานั่งรอมันโดยไม่บอก ปล่อยให้คนเดินผ่านไปผ่านมามองด้วยสายตาประหลาดใจ คนส่วนมากในสถาปัตย์รู้จักผม ส่วนเรื่องที่คบกับปราณยังเป็นเฉพาะกลุ่มที่มีเรื่องวันนั้นที่รู้ ปราณเพิ่งเดินลงมาจากตึก ผมโบกมือเรียกเจ้าตัวก็รีบก้าวฉับมาหา

มาทำอะไร

มารับไง

ไม่โทรบอกก่อน

เซอร์ไพรส์ผมเท้าคาง มองมันยิ้มๆ พักหลังๆ ปราณปั่นงานจนไม่ได้พักเลย หลอกล่อสารพัดให้เข้านอนเหมือนเด็กๆ ก็ยังนอนน้อยอยู่ดี สังเกตได้จากใต้ตาสีคล้ำ หน้าโทรมกว่าปกติ แต่ไม่เป็นไร โทรมแค่ไหนก็น่ารัก

มึงรู้ไหมว่าเรื่องกูกับมึงถูกพูดกันทั้งคณะแล้ว

จริงเหรออ๋อ ที่คนผ่านไปผ่านมามองเพราะสนใจนี่เอง ไม่ได้รู้สึกแปลกแยกแบบที่ผมคิด เป็นคนดังแล้วดิ ขายครีมกัน

ครีมพ่อมึงสิ

พ่อกูไม่ได้ทำครีมขาย แต่เดี๋ยวลองไปเสนอไอเดีย

หัวหายแล้วหรือไงถึงกวนตีนแบบนี้ อยากโดนเตะซ้ำเหรอ

เอาดิผมถูมือ ฉีกยิ้มกว้าง เตะมาจูบกลับครับ มาเลย พี่ภัทรพร้อมแล้วพี่ปราณ

เพ้อเจ้อ

ผมหัวเราะกับท่าทางหงุดหงิดของปราณ ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วช่วยมันแบกกระเป๋า อะไรอยู่ข้างในนักวะ หนักเหี้ยๆ มึงเอาอะไรมาเรียนบ้างเนี่ย

ไม่ใช่ปากกาหนึ่งด้ามเหมือนมึงแล้วกัน แล้วจะแวะกินข้าวก่อนหรือกลับห้องเลย

อยากดูหนัง

กูไม่ว่าง

มึงเครียดไปแล้วปราณ พักผ่อนบ้างดีกว่า ไปเหอะ ดูหนังกัน

ภัทร กูต้องส่งงาน

เดี๋ยวช่วยตัดโม

มึงจะช่วยทำให้มันช้ากว่าเดิมน่ะสิ!

ครั้งนี้จะล้างมือไม่ให้งานมึงสกปรกแล้ว จะตั้งใจมากๆ น่า...นะ ไปดูหนังกัน แล้วคืนนี้จะไม่กวนเลย

ปราณทำท่าคิด สุดท้ายก็ยอมพยักหน้า ผมดึงมือมันมาจับแต่โดนกระชากออก เชี่ย! อย่ามารุ่มร่ามข้างนอกสิวะ

แฟนกันจับมือกันเป็นไรไปปราณไม่ทันตอบ ผมก็หรี่ตาจับผิด หรือมีกิ๊ก

จะเอาเวลาที่ไหนไปหา แค่มึงคนเดียวก็ปวดหัวจะแย่ แต่ไม่อยากถูกนินทา เข้าใจหรือเปล่า

เข้าใจก็ได้ถึงจะไม่อยากเข้าใจเลยก็เถอะ ปราณมันคนดังของคณะ เดี๋ยวเรตติ้งตก ถ้าเป็นในห้องรุ่มร่ามได้ใช่ไหม

มึงนี่มัน!

 

โปรแกรมหนังที่ปราณเลือกดูก็เป็นบู๊แอ็กชั่นธรรมดาทั่วไป เมื่อก่อนผมมาดูกับพวกไอ้กรณ์บ่อย แต่ไม่เคยมากับปราณเลยสักครั้ง เราต่างคนต่างดู แล้วค่อยมานั่งวิจารณ์ด้วยกัน เพราะแบบนั้นถึงเป็นภาคต่อก็ยังดูด้วยกันรู้เรื่อง ปราณเครียดน้อยลง แวะกินอาหารญี่ปุ่นลดราคา 50% ที่ร้านชั้นใต้โรงหนัง เดินเล่นในห้างสรรพสินค้าแบบที่ไม่เคยทำร่วมกันและไม่คิดว่าจะได้ทำด้วยกันมาก่อนอีกพักใหญ่ๆ

โปรเจ็กต์มึงใกล้เสร็จหรือยังปราณถามขณะยืนรอคิวซอฟต์ครีมเจ้าดัง ผมตอบทั้งๆ ที่ยังไม่ละสายตาออกมาจากเมนู

เหลือทำรูปเล่ม

ทำไมไวจังวะ วันๆ กูไม่เห็นมึงทำอะไรสักอย่าง

ก็แค่เขียนโปรแกรมเองไม่เหมือนมัน ทั้งทำวิจัย ทั้งประกอบเป็นรูปร่าง ไม่มีคณะไหนยุ่งยากเท่ามึงแล้วปราณ

เออ แม่ง เลือกคณะผิดหรือเปล่าวะกู

ให้ย้อนกลับไปเลือกใหม่จะเปลี่ยนใจไหมล่ะ ก็ไม่ เอาอะไรดี ช่วยคิดหน่อย

กูไม่ได้อยากแดก

เอาน่า แดกๆ เป็นเพื่อนกัน ชอบกินไอติมไม่ใช่เหรอ

แต่ตอนนี้อิ่มมาก

งั้นเอาช็อกโกแลตหนึ่งครับตอบพนักงานที่มองมาด้วยแววตายิ้มกริ่ม ผมควักเงินจ่าย ปราณเพียงแค่เดินตามมารอที่คิวรับไอศกรีม

อะ ได้แล้วถึงปากบอกว่าไม่อยากกิน แต่พอยื่นให้ก็ไม่มีปฏิเสธสักแอะ กลับเลยไหม จะได้ไปทำงาน

คู่สนทนาพยักหน้า ละเลียดชิมซอฟต์ครีมไปด้วย ผมโน้มตัวลง เลียจากอีกฝั่งที่ปราณกินอยู่ ดวงตาคมเบิกกว้าง ผลักอกผมแล้วขมวดคิ้วเดินหนีไป

แค่นี้ก็ทำเป็นอาย แค่ชิมด้วยนิดๆ หน่อยๆ เอง

 

ตลอดระยะทางจากห้างสรรพสินค้ามาจนถึงหอพักมีความลับอย่างหนึ่งที่ไม่ได้บอกปราณ ช่วงระยะทางราวๆ 1 กิโลเมตร ผมลอบมองแก้มขาวที่เปื้อนซอฟต์ครีมเมื่อครู่เป็นรอยเล็กๆ แต่ไม่โดดเด่น ไม่น่าเกลียด กลับกัน ดูน่ารักเสียด้วยซ้ำ

ผมชอบเวลาที่ปราณกลายเป็นเด็กๆ เมื่อเจอของถูกใจแล้วก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมมองสีหน้าสบายอกสบายใจของมันแล้วก็ยิ้มตาม ไม่ใช่แค่ไอศกรีม เรื่องงานก็ด้วย ทุกครั้งที่ลงมือทำงานที่รักก็ง่วนอยู่กับของตรงหน้าด้วยความตั้งใจ ยากเหลือเกินที่จะเรียกร้องให้มันละมือมาสนใจผมได้ ยิ่งงานตอนนี้เป็นงานสุดท้ายก่อนฤดูสอบไฟนอลจะมาถึงก็ยิ่งจริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แต่บางทีก็เกินขอบเขต ผมไม่สบายใจนักเมื่อตื่นมากลางดึกแล้วพบว่าเจ้าของห้องยังไม่เข้านอน

คืนนี้อยู่ถึงกี่โมง

ก็จนกว่าจะง่วง

จะไปง่วงได้ไงผมแย้ง ดูสิ ในตู้เย็นมันมีอะไรบ้าง ไม่แดกได้ไหมกาแฟกระป๋องน่ะ

เครื่องดื่มชูกำลัง

ปราณ เอาแต่ทำงาน ไม่ดูแลตัวเองเลยว่ะ

เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว จบนี่จะได้พักยาวๆ กูจะนอนสักสองวัน

หลับหรือซ้อมตายผมถาม เอาเข้าจริงไม่มีทาง คิดว่าผมจะอยู่เงียบๆ ให้ปราณมันหลับสองวันติดเลยเหรอ เหงาตายแน่ อยากช่วยนะเนี่ย

ช่วยไม่กวนกูก็บุญฉิบหายแล้ว

พูดเกินไป๊ นี่ใคร นายเสบียงเลยนะ เล่นทำงานไม่หลับไม่นอน เมื่อก่อนกูไม่ได้มาอยู่ด้วยแบบนี้มึงทำไงถึงรอดมายันปีสี่วะ

ไอ้ไวมาส่งเสบียงบ่อยๆ

ไอ้ห่านั่นก็ว่างเกิ๊นทำน้ำเสียงฟึดฟัดในลำคอ เทกแคร์เพื่อนเกินเพื่อนไปหรือเปล่าวะ ไม่ใช่ว่ามาแนวมดแดงแฝงพวงมะม่วงหรอกนะ ปราณยิ่งเซ่อๆ อยู่ด้วย จะไปทันอะไรคนร้ายกาจอย่างไวยกรณ์กัน

ก็เรียนด้วยกันถึงได้รู้ว่าตอนทำงานมันเป็นยังไง ไวมันทำอยู่ที่สตูกับเพื่อน กูไม่ชอบเลยกลับมาทำที่ห้องคนเดียว มันก็ห่วง ธรรมดา

พ่อพระ

พระไม่พระก็ให้รถมายืมตอนมึงโดนฟาดหัวแตกคราวนั้นแล้วกันมีทวงบุญคุณแทนเพื่อน โหดชะมัด ผมยอมแพ้ ไม่อยากต่อล้อต่อเถียง นี่มันไพรเวตไทม์ของผมกับปราณแท้ๆ ทำไมต้องมีหัวข้อสนทนาเป็นคนอื่นด้วย

ลิฟต์มาแล้ว ทำหน้างออยู่ได้ ไม่ง้อนะ

ปราณก็ปราณจริงๆ ครับ ผมถอนหายใจ ล็อกคอมันเอาไว้แล้วหอมที่หัวฟอดใหญ่ด้วยความมันเขี้ยว คนถูกทำท่าเฮดล็อกมองตาเขียว ตบหน้าผากผมคืนจนต้องยอมปล่อย

โหด นี่แฟนป่ะวะ

สัมภเวสี

ปากมึงนี่น้า

ถึงจะยอมแพ้ในยกนี้แต่ก็อมยิ้มเมื่อรู้ว่ายังเก็บความลับเล็กๆ นั้นไว้ได้ แก้มของปราณยังมีคราบไอศกรีมติดอยู่ พอไขประตูห้องเข้าไปผมก็ดึงข้อศอกอีกฝ่ายไว้พร้อมกับมืออีกข้างควักโทรศัพท์ของตัวเองออกมา

อะไร

ถ่ายเซลฟี่กัน

อะไรของมึง

น่าผมอ้อนพร้อมหัวเราะในลำคอ ปราณทำเสียงจึ้กจั้กแต่ก็ยินยอม กดกล้องหน้าให้เห็นภาพของสองคน ไอ้ปราณก็แยกเขี้ยวใส่ผมอีกครั้ง

เชี่ย แก้มกูเลอะ ไม่เตือนเลย

น่ารักดีออก ฮ่าๆมันชกผมแล้วเดินไปหยิบทิชชู ผมคว้ามาจากมือมัน บังคับให้เจ้าของห้องนั่งลงบนเตียงก่อนแล้วค่อยกระโดดตามขึ้นไป เช็ดให้

ไม่ต้องเลย ห่า มาจากห้าง

น่ารักดี น้องปราณของพี่ภัทร

ขำเหรอ

ไม่เอา ไม่เถียงแล้ว มาขอร้องกูให้เช็ดแก้มให้ซะดีๆ

จะเช็ดหรือไม่เช็ด ไม่เช็ดก็เอากระดาษคืนมา ลีลาเยอะ

ไม่เยอะเปล่า ลีลาเด็ดด้วยนะผมโดนชกอีกทีที่หัวไหล่ ไม่แรงนักแต่ก็เสียการทรงตัว รุนแรงตลอด หันหน้ามา

ชักช้า กูต้องรีบปั่นงานอีก

ชักไวก็ไม่มันดิ

ไอ้ภัทร

ไม่แหย่แล้วๆยกมือยอมแพ้ บรรจงเช็ดคราบเหนียวบนแก้มอีกฝ่ายด้วยทิชชู ปราณไม่ได้หลับตา แต่เมื่อถูกจ้องในระยะใกล้มันก็หลุบตาลงต่ำ ขนตาเป็นแพหนา เงาที่ทอดลงมาบนข้างแก้มเชื้อเชิญให้ผมไล่สายตาลงตาม แก้มขาวขึ้นสีเล็กน้อย ขณะที่มือผมยังคาอยู่ที่เดิม ผมรู้ว่ามันหน้าตากวนประสาท อาจเป็นเพราะทรงจมูก ไม่ก็ดวงตา รวมกันแล้ววอนตีนใช้ได้ เพิ่งรู้เอาเวลานี้ว่านอกจากหน้ามันจะชวนให้รู้สึกหงุดหงิดใจ เมื่อเพ่งพิศที่ปากเป็นกระจับ สีสดของมันก็กระตุ้นความรู้สึกอยากจูบขึ้นมาได้เหมือนกัน

ชั่วขณะที่เราอยู่ในความเงียบ ผมไม่รู้ว่าเผลอโน้มตัวเข้าหาเมื่อไหร่ อาจเป็นกฎของแรงดึงดูดที่ทำให้เราได้ใกล้กันมากขึ้น ตาผมยังอยู่ที่กลีบปากคู่นั้น เอียงคอเล็กน้อยตามสัญชาตญาณก็ได้สัมผัสถึงความหยุ่นชื้น หยาบกระด้าง แต่นุ่มลงไป มีรสเย็นๆ ติดอยู่ เมื่อเกลี่ยริมฝีปากให้เผยอออกผมก็รู้นาทีนั้นว่าเป็นจูบรสช็อกโกแลตของซอฟต์ครีม

ปราณหลับตาลง ยอมให้ผมดูดดึงริมฝีปากคู่นั้นฝ่ายเดียวพักใหญ่กว่ามันจะตอบกลับมาด้วยท่าทีแบบเดียวกัน

มือที่นิ่งค้างเมื่อครู่จับแก้มมันไว้ ปลายนิ้วทั้งสี่สอดเรือนผมสั้นสีดำธรรมชาติด้านหลัง มีเพียงนิ้วหัวแม่มือที่คลึงอยู่ข้างแก้ม หัวใจผมเต้นแรง เอียงคอเพื่อสัมผัสที่แนบแน่น ก่อนสอดปลายลิ้นเข้าไปหยอกล้อกับเรียวลิ้นของอีกฝ่าย จากนุ่มนวลเริ่มเป็นเร่งร้อน แต่เมื่อเริ่มถลำลึกเกินไปกว่านั้นเสียงโทรศัพท์ของปราณก็ดังขึ้นมาก่อน

ห่าเอ๊ย!

ปราณผละออกเชื่องช้า ไม่สบตาผม มันขมวดคิ้วแล้วลุกไปรับสายทิ้งผมให้นั่งแหมะทำหน้าหมาหงอยบนเตียงเพียงลำพังราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ว่าไงไว เออ เพิ่งถึงห้องกำลังจะทำงานต่อ อืม อยู่กับภัทร ไม่ต้องมาหรอกเดี๋ยวมันโวยวาย

เชี่ยไวยกรณ์ ผมเริ่มหงุดหงิดกับไอ้เวรตะไลนี่จริงๆ แล้วว่ะ ครั้งก่อนที่จะจูบปราณก็โผล่หัวมาขัดจังหวะ ตอนนี้ตัวไม่มาก็ยังขัดจังหวะได้ พ่อพระอะไร พญามารชัดๆ

อืม กินมาแล้ว แค่นี้ก่อนนะ

ปราณวางสาย แต่ยังไม่หันหน้ากลับมา ผมลุกเดินไปกอดมันจากด้านหลัง ใช้จมูกชนกกหู สูดดมกลิ่นของปราณ จูบจากต้นคอลงมาเรื่อยๆ

ภัทร พอก่อน

ทำไม

กูต้องทำงาน

งานอีกแล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่ให้ปราณเรียนคณะนี้เด็ดขาด ทำไมวันนี้เหมือนมีบุญแต่โดนกรรมบังตลอดเลยก็ไม่รู้ ถึงคราวต้องสะเดาะเคราะห์หรือบนเจ้าที่เจ้าทางให้ได้ฟาดไอ้ปราณสักทีแล้วไหมจะได้ไม่พลาด

หงุดหงิดอะไรมึงเจ้าตัวหันมาถาม อมยิ้มอย่างคนเหนือกว่า ผมไม่ตอบ กระโจนลงบนเตียง หันหลังให้ปราณแม้รู้ตัวดีว่ามันไม่ง้อ จะนอนก็ไปอาบน้ำก่อน

ไม่ต้องยุ่งกับกู

งอนไป ไว้งานกูเสร็จแล้วจะไปง้อนะผมพลิกตัวหันกลับมา ปราณรื้อโมเดลที่ซุกอยู่บนชั้นวางมาทำต่อจริงตามคำว่า ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ สุดท้ายก็คลานลงมาหนุนตักมันเหมือนเคย

วันนี้แค่จูบก่อนก็ได้วะ

แม่งเอ๊ย!


Tbc...





ภัทรหงุดหงิด ภัทรหงุดหงิดมาก ไม่ต้องถามนะว่าเพราะอะไร
ภัทรหงุดงหงิด!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 569 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,313 ความคิดเห็น

  1. #1211 ข้าวหอม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 22:18

    พี่ภัทร.... น่าสงสารอ่า งอนเอง หายเอง นักเลงพอ5555

    #1,211
    0
  2. #1173 Kudatharn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 23:35
    น่ารักเป็นช่วงเวลาทำคะแนนเนอะภัทร💖
    #1,173
    0
  3. #1133 Aubbbbb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 15:39
    น่ารักกกกก
    #1,133
    0
  4. #1111 Biekps99 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:10
    ได้แค่จูบก็ยังดีละหวา
    #1,111
    0
  5. #1051 PeachJAYKAY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 14:02
    ชั้นเขินมาก55555555555
    #1,051
    0
  6. #1007 PARKSELOR (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 23:46

    ถึกจริงๆนะภัทรเนี่ย เจ็บไม่น๊าน5555สมแล้ว สมแล้วที่เป็นเมะในอุดมคติ ชั้นเห็นแววดุของเทอ เทอง้องแง้งเพื่อกลบเกลื่อน

    .ขยับแว่น
    #1,007
    0
  7. #958 heykiki (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 22:54
    ไม่เคยโดนง้อเลยอะภัทร 555555555555555555 แต่ว่าครั้งก่อนก็จูบไปแล้วใช่มะ
    #958
    0
  8. #922 D-Sooo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 09:54
    555 คนมันใจบาปก็งี้แหละ น่าเอ็นดู
    #922
    0
  9. #889 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:19
    โอ๊ยตายแล้ว เอ็นดูคุนเขา 55555555555555555555
    #889
    0
  10. #844 Cha' nok (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 12:58
    วงวารเว่อะ555555555
    #844
    0
  11. #798 ภรมน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 23:19
    เวทอิน้องภัทร 5555
    #798
    0
  12. #781 pukiest (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 15:04
    น้องงงงงงงงง น้องภัทร5555555
    #781
    0
  13. #770 Pantawan Khaokaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 02:42
    ภัทรฮาว่ะ55555
    #770
    0
  14. #759 reallyeun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:23
    พระเอกตลก 5555
    #759
    0
  15. #748 aoommie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 21:58
    แงงงง น่ารักมาก
    #748
    0
  16. #719 Nebbianuvolaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 16:55
    ภัทรหงุดหงิดได้น่ารักมาก555555
    #719
    0
  17. #679 mkatui (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:30
    ภัทรหงุดหงิดมาก! มีคนขัดภัทรตัลหลอด! แต่คราวนี้ได้เยอะอยู่นะ
    #679
    0
  18. #617 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 22:09
    ตอนนี้ฟิน55555555555555555
    #617
    0
  19. #571 Quiqoang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 11:41
    ขำตรงขายครีม 555555 ให้ตายเถอะ ไวขัดจังหวะตลอดเลยเน้อ ไม่ได้แอ้มปราณง่ายๆ แน่นอน ละไหนจะงานปราณอีก อยู่เป็นกำลังใจให้เขาทำงานเสร็จนะ ไม่ใช่ป่วนจนงานเขาไม่เสร็จ แต่แบบเขินมากเว่อร์ตอนจูบต้นคอ ฮือออออ แม่จ๋าๆๆๆๆๆๆ เขินมากกกกก
    #571
    0
  20. #500 knarins (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 12:47
    ขัดจังหวะจังโว้ยยยยยยยยยย!!!5555555555
    #500
    0
  21. #475 Mune (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:18
    ขายครีมม 5555555555
    ฉากจูบดีงามมาก ;///;
    #475
    0
  22. #453 ซีเรียลกับนม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 08:57
    ค่อยใจชื้นหน่อย เจ้าภัทรมีหลอกล่อพี่ปราณเข้านอน 555 แต่ตลกตรงขายครีม หึๆๆ และกลัวแม่แน็ตอ่ะ.... จะมาป่ะเนี่ย?
    #453
    0
  23. #198 justattempt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:54
    เขินกับฉากจูบ ปราณดูโอนอ่อน ดูเหมือนถ้าไม่มีโทรศัพท์จะเลยเถิด วรั๊ยยยย
    #198
    0
  24. #172 ❥เอ๊ะฮุน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 18:50
    ภัทรนกอีกแล้วค่ะคุณผู้ช๊มมม
    #172
    0
  25. #171 Nnnoonene (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 19:23
    อ่านรวดเดียวเลยชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #171
    0