หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 14 : l ฉากสิบสี่ lPat l talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 586 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

l ฉากสิบสี่ l

Pat l talk

 

Pran : กูโอเคแล้ว มึงกลับไปก่อน ไว้ค่อยคุยกัน

หลังจากดันทุรังอยากเข้าไปดูปราณอยู่นาน ผมได้รับข้อความสั้นๆ จากคนที่เป็นห่วงให้หายกระวนกระวาย วันนี้ปราณไม่มีสมาธิ ผมเห็นตั้งแต่แรกเพราะเจ้าตัวไม่เคยเป็นแบบนี้ ผมจับตาดูมันตลอดเวลา และไม่ใช่แค่ผมที่สังเกตได้ว่าปราณมีช่องโหว่ให้ทำร้าย รุ่นน้องผมในทีมก็เห็นเช่นกัน ดังนั้นเมื่อมีโอกาสมันก็จี้ จุดอ่อนของปราณมาเอาชนะ ผมหงุดหงิดเล็กน้อยที่ปราณที่ไม่ระวังตัว แต่ที่โกรธตัวเองมากกว่าที่กันไอ้เด็กเวรนั่นออกไปไม่ทัน

ไอ้ภัทร!

เสียงตะโกนเรียกขณะที่กำลังเดินผ่านคณะ ให้ตายเถอะ ผมไม่อยากเจอหน้าไอ้พวกนี้เลย ยังไม่พร้อมตอบคำถามอะไรทั้งนั้น ไอ้จ้อก็กวักมือเรียกหย็อยๆ ภูมิกับเด็กๆ ในทีมก็อยู่ด้วย ดูเหมือนทุกคนรอการกลับมาของผมหลังที่วิ่งหน้าตั้งตามนักกีฬาฝั่งสถาปัตย์ไปทั้งที่การแข่งขันยังไม่จบ

พร้อมหน้ากันเลยพวกมึง ไง ชนะอ่ะดิ กูทำแต้มไว้ให้ตั้งเยอะ

เออภูมิตอบเสียงนิ่ง มองผมตาไม่กะพริบ หันไปสบตากับไอ้กรณ์ รายนั้นไหวไหล่เชิงว่าไม่รู้จะช่วยยังไง แน่นอน ถึงจุดนี้ผมคงต้องพูดอะไรบางอย่าง

เย็นนี้ไปฉลองกันปะ

ฉลองน่ะมันแน่อยู่แล้ว แต่เรื่องมึงกับไอ้ปราณมันยังไง

อะไร ก็ใจดีตามประสาเพื่อนมนุษย์

ภัทร ไม่ใช่เวลาแถนะ

เอ้า แล้วจะเอาคำตอบแบบไหนผมหัวเราะราวกับไม่ทุกข์ร้อน แต่ดูเหมือนไอ้พวกนี้จะไม่คิดแบบเดียวกัน ก็ที่อาจารย์บอก พวกมึงไม่คิดว่ามันไม่ดีกว่าเหรอวะถ้าเราจะสงบศึกกัน กูมาคิดๆ ดูนะ เราทำงานสายเดียวกันแท้ๆ เกิดจบไป ทำงานบริษัทเดียวกัน ต้องดีลงานกัน มันไม่อึดอัดเหรอวะ

รุ่นก่อนๆ เขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด มึงจะมาเป็นห่วงอนาคตอะไรตอนนี้

รุ่นก่อนๆ ทำมาใช่ว่าจะดีเสมอไปนี่ พวกมึงก็คิดได้ เหมือนที่อาจารย์เขาคิดได้เลยอยากให้เราเลิกตีกันนั่นแหละ

ผมโคลงหัว เห็นสีหน้าแต่ละคนแล้วแน่ชัดว่าไม่เข้าใจที่พยายามสื่อ เราต่างถูกปลูกฝังมาแบบนี้ ระยะเวลาสามปีกว่า ตั้งแต่สอบติดจนถึงนาทีนี้ก็ยังเป็นอริกันอยู่ แม้ว่าไม่เคยมีเรื่องกันถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล แต่ที่กวนกันไปกวนกันมาก็มีเผลอลงมือหนักให้ขัดใจกันอยู่เรื่อยๆ

มึงไปดีกับฝั่งนั้นตั้งแต่ตอนไหนวะ

ก็...

ไหนว่าที่บ้านก็ไม่ถูกกันไง

ก็ใช่

ผมตอบเซ็งๆ ที่บ้านไม่ถูกกัน ที่มหาวิทยาลัยก็ไม่ถูกกัน แต่ผมน่ะถูกใจมันมาตั้งนานแล้ว พวกมึงช่วยเลิกเกลียดกันเพื่อเพิ่มเวลาสวีตของกูกับปราณสักทีเถอะ

ทะเลาะกันบ่อยๆ พวกมึงไม่เบื่อกันหรือไง

สรุปก็คือ...นอกจากมึงจะญาติดีกับไอ้ปราณแล้ว ก็อยากให้พวกกูลืมเรื่องที่พวกมันกวนตีนเรากันเอาไว้?”

ไม่เชิงในกลุ่มเพื่อนขณะนี้มีแค่ไอ้กรณ์ที่นั่งเงียบ มันเป็นคนรู้ดีที่สุด แต่ไม่รู้มากเท่าที่ควร แค่ไม่อยากมีเรื่องแล้ว เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า

อ้อ ใช่ ช่วงนี้มีแฟนนี่ แฟนคนแรกตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยเลยใช่ไหมถูกต้อง ไอ้ภูมิ เสนอความเห็นได้ถูกจังหวะ คนอื่นก็เริ่มเออออ ไม่คาดคั้นอะไรต่อ

ภูมิ มึงหึงไอ้ภัทรเหรอวะ

พ่อมึงสิ แค่หาเหตุผลมาให้นี่ไงว่าทำไมไอ้ภัทรอยากคืนดีกับพวก ถาปัตย์ขึ้นมา ปกติมันเป็นคนอัดไอ้ปราณด้วยซ้ำ วันนี้โคตรเจนเทิลแมน กูนึกว่ามันกินยาไม่เขย่าขวด

กูมีน้ำใจนักกีฬาไง มึงรู้ไหมไอ้ภูมิ เขาจัดกีฬาคณะกันเพราะให้เราสามัคคีกัน สมัครสมานกลมเกลียว ยังไงก็เพื่อนร่วมสถาบัน

อยากจะอ้วก

ผมหัวเราะกับท่าโก่งคอของคนตรงหน้า แม้มีคนแสดงท่าทางไม่เห็นด้วยนักแต่ก็ไม่ได้ขัด เอางี้นะ มึงลองคิดดูว่าตั้งแต่เปิดเทอมพวกมึงเจ็บตัวกันไปกี่รอบ เสียค่ายารักษาตัวไปกี่ร้อย แล้วได้อะไรคืนมาวะ

ก็ไอ้พวกนั้นมันกวนตีน

แต่เราก็ไปกวนมันก่อนออกจะบ่อย

ภัทร ยังไงกันแน่วะ กูว่ามันแปลกๆ

ผมระบายลมหายใจออกยาว พวกมึงไม่เบื่อเหรอวะ กูโคตรเบื่อเลย มึงเบื่อไหมไอ้กรณ์

ผมโยนคำถามไปให้เพื่อนสนิท เหยื่อทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนตอบ ก็เบื่อ

เออ ไอ้จ้อ ถ้ามึงไม่มัวมาตีกับไอ้พวกถาปัตย์นะ ป่านนี้มึงขึ้นแรงค์คอมมานเดอร์ไปแล้วผมหมายถึงเกมที่มันติดอยู่ หรือน้องภูมิไม่อยากได้เวลาอ่านหนังสือเพิ่ม?”

กูไม่เคยไปตีกับพวกมึงนะ อย่าเหมารวม

ไม่เห็นด้วยใช่ปะที่เสียเวลาไปตีกัน ชนะแล้วยังไงวะ พวกมึงไม่ต้องคล้อยตามกูเลยก็ได้นะ โตๆ กันแล้ว ลองคิดดู แม่งโคตรไร้สาระ เด็กน้อยมาก คนคูลๆ เขาไม่มีเรื่องกันเพราะเชื่อฟังคำสอนของรุ่นพี่ที่ตีกันมาจากเรื่องอะไรก็ไม่รู้หรอก แต่ถ้าพวกมึงจะอยากมีเรื่องกันอีกกูไม่เอาแล้ว ไม่ไปด้วยแล้ว

อย่างน้อยถ้าลดจำนวนคนที่มีเรื่องกันได้เรื่อยๆ วันนึงมันอาจจะจบลงจริงๆ

เครียดว่ะ เปลี่ยนเรื่องเหอะ ผมหัวเราะกับท่าโก่งคอของไอ้เนิร์ดตรงหน้า พวกรุ่นน้องเข้าใจกันมากขึ้น สายตาที่ไม่เป็นมิตรในทีแรกก็เริ่มดีขึ้น ผมมีคำถาม ใช่ ตั้งคำถามว่าเราจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ ผมคบกับปราณก็ไม่อยากจะปิดบัง อย่างน้อยก็อยากให้ไอ้พวกเวรนี่หยุดหาเรื่องปราณสักที เมื่อก่อนความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนามาถึงขั้นนี้ ให้ไปชกต่อยกับปราณ ถึงจะแค่หยอกเล่นๆ ไม่ได้จริงจังอะไร ก็ไม่อยากทำแล้ว

ถ้าต้องสู้กัน เอาเวลาพวกนั้นไปฟัดกันบนเตียงไม่ดีกว่าเหรอ

เฮ้ย พวกมึง แล้วเย็นนี้ไปฉลองที่ไหนกรณ์พูดทำลายบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความกดดันและสับสน ได้ทีไอ้จ้อก็เออออห่อหมก

ร้านเดิม ไม่ไปไม่ได้นะไอ้ภัทร มึงเบี้ยวมาหลายงานแล้ว

เออ ไม่เบี้ยวหรอกผมตอบ เกาคางไปด้วย เผื่อพาแฟนไปให้รู้จัก สามทุ่มเจอกัน

เสียงเป่าปากแซวสลับโห่ร้อง แต่แม้ตั้งใจจะเปิดตัวก็ยังลังเลเพราะยังไม่ได้ปรึกษาปราณ ถ้าอีกฝ่ายไม่เอาด้วยผมคงบอกเพื่อนๆ แค่เรื่องที่ตัวเองเป็นเกย์และรู้สึกพิเศษกับเด็กคณะสถาปัตย์ที่ยกพวกตีกันบ่อยๆ เท่านั้น แต่ต้องลองอ้อนดูก่อน ต่อจากนี้ผมอาจถูกเพื่อนเกลียด หรืออะไรก็ตาม อย่างน้อยถ้าทำให้พวกมันเลิกหาเรื่องปราณได้ก็ดี ส่วนฝั่งนั้น ถ้ายังอยากโกรธผมเพราะวีรกรรมตัวเองก่อนหน้านี้ก็น้อมรับ แม้จะไม่มีพรรคพวกก็ไม่เป็นไร ต่อให้ปราณไม่พูดเรื่องของผม ไม่ยอมรับกันในฐานะคนรักต่อหน้าคนอื่นๆ ก็ไม่เป็นไร มันไม่จำเป็นต้องทิ้งสังคมของมันมาหาผม สิ่งที่ผมทำก็แค่เพื่อรักษามันไว้ให้ปลอดภัยเท่านั้นเอง

แล้วเดี๋ยวมึงไปไหนวะภัทร

กลับหอตอบยิ้มๆ ยกมือลา ไอ้จ้อย้ำเวลานัดอีกครั้ง ผมสบตากับกรณ์แล้วยักคิ้วให้มัน ก่อนหันหลังเดินออกมา

 

มึงบ้าหรือเปล่า

เป็นคำตอบที่ไม่ผิดจากคาดนัก คนพูดมองผมตาเขียว เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ

"ทำไม ก็แค่พาไปแนะนำ"

"กูไม่ไป"

"ปราณ มึงจะปิดเรื่องพวกนี้ไปกูไม่ว่านะ แต่กูไม่อยากปิดเพื่อนกู" ผมเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองบ้าง มองคู่สนทนาด้วยสีหน้าจริงจัง "อีกอย่าง ไหนๆ กรณ์ก็ระแคะระคายแล้วด้วย"

"มึงทำตัวเอง"

"ก็กูเป็นแบบนี้ เก็บอาการไม่เก่ง มึงก็รู้"

ผมทอดสายตามองปราณ เอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่ายไว้ มันเป็นคนนิ่ง ไม่มีปัญหาเรื่องเก็บความลับหรอก แต่ด้วยสัตย์จริง ผมไม่คิดว่าจะปิดบังเรื่องนี้ได้ตลอดแน่ ผมลูบนิ้วไปตามหลังขาว เจ้าของมือพยายามดึงออก แต่ผมก็ยื้อไว้ ขออ้อนอีกหน่อยแล้วกันเผื่อฟลุ้ก

"ปราณ"

"ไม่ต้องมาอ้อนเลย มึงคิดหรือยังว่าถ้าเพื่อนมึงรู้เรื่องของเราแล้วผลจะเป็นยังไง"

"คิดแล้ว"

"ถ้าเพื่อนแบนมึง หรือตัดมึงออกจากกลุ่ม..."

เรื่องงี่เง่าแค่นี้น่ะนะผมโคลงหัว ถ้าเพื่อนจะตัดกันลงเพราะเป็นเกย์หรือคบกับเด็กคณะที่มีเรื่องกันบ่อยๆ ก็ไม่น่าเรียกว่าเพื่อนแล้วหรือเปล่า ไม่ใช่ประถมแล้วนะเว้ยปราณที่โป้งใครแล้วเพื่อนต้องโป้งด้วย

ก็เพราะไม่ใช่ประถมไง มึงไม่รู้เหรอว่าคำว่าเพื่อนของวัยเรามันยิ่งใหญ่ขนาดไหน กูไม่อยากให้มึงเป็นเหมือนกู

ทำไม มีเรื่องอะไร ทะเลาะกับไอ้พวกนั้นเหรอ

เปล่าปราณโกหก แต่ไม่เล่าก็ไม่เป็นไร ไม่คิดจะคาดคั้นอยู่แล้ว

"ช่างมัน มีมึงก็พอ"

"ไอ้ภัทร ไม่คุ้มเลยนะเว้ย เดี๋ยวก็เรียนจบกันแล้ว ปล่อยให้เรื่องมันเงียบๆ ไปเถอะ"

"เดี๋ยวก็เรียนจบกันแล้ว กูอยากใช้เวลากับมึงให้เต็มที่ เรื่องเพื่อนมันเรื่องเล็กๆ เองนะ เรายังมีเรื่องที่บ้าน..."

เออ กูแม่งไม่น่าหลวมตัวไปกับมึงเลย มีแต่ปัญหา

ให้โอกาสพูดใหม่ จะโกหกหัวใจตัวเองลงเหรอผมยักคิ้วให้คู่สนทนา ปราณหุบปากฉับ ผินหน้าหนี แก้ปัญหาไปด้วยกันไงปราณ ค่อยๆ แก้ทีละเปลาะ

"ภัทร เลิกพูดเหอะ ตอนนี้ไม่โอเคหรือไง" เจ้าของห้องถอนหายใจ ปราณเป็นพวกไม่ชอบความวุ่นวาย ไม่อยากมีเรื่อง ถามว่าสถานการณ์ตอนนี้แย่ไหม มันก็ไม่ได้ขนาดที่เราต้องวิ่งไปชนปัญหาที่รออยู่ตรงหน้าเสียทีเดียว

"มันก็โอเค" ผมตอบพลางมองคู่สนทนาด้วยแววตาออดอ้อน เลื้อยตัวไปบนโต๊ะ แล้วดึงมือปราณมาจูบ "โอเคจนอยากจะตักตวงมันไว้มากๆ อยากจับมือมึงได้ มองหน้า คุยกับมึงได้ ไม่ใช่แค่ที่ห้อง เราจะอุดอู้กันแบบนี้ไปตลอดจริงๆ เหรอ...ปราณครับ"

"พอเลย"

"ปราณครับ"

"ไอ้ภัทร"

"ปราณครับ"

"เออ!"

ผมชอบความเป็นคนแข็งนอกอ่อนในของปราณ เสียงทุ้มกระแทกฮึดฮัด ไม่ชอบใจ แต่ก็เป็นคำตอบที่อยากฟัง ผมฉีกยิ้มกว้างดึงมือมันจะจูบอีกสักครั้งกลับโดนชกเข้าให้ที่หน้าผากเบาๆ ปราณก้มหน้ากินข้าวต่อ เหมือนคนไม่รู้สึกอะไร ถ้าตาไม่ไวพอคงไม่ทันสังเกตเห็นหูแดงๆ ทั้งสองข้างของมัน

น่ารัก

หุบปากก่อนปากจะเปื้อนเลือดแล้วไม่ได้แดกข้าว

ปากร้ายใจดีแบบนี้แฟนใครน้า

 

ร้านเหล้าหลังมหาลัยเป็นถิ่นที่ทั้งผมและไอ้ปราณรู้จักตั้งแต่ปี 1 นึกย้อนไปตอนที่ผมรู้ว่ามันสอบติดที่เดียวกันก็เพราะเจอมันในร้านนี้ นั่งเหวอๆ ไม่ทันได้ทัก รุ่นพี่ปี 4 ก็ยกพวกตีกันก่อน ผมไม่เข้าใจ ถ้าไม่ถูกกันขนาดนี้แล้วทำไมยังมาเที่ยวที่เดียวกันอยู่ได้ ภายหลังถึงรู้ว่าก็แค่เหตุผลว่าใครหลบหน้าก่อนคนนั้นแพ้ สุดท้ายเลยมะรุมมะตุ้มกันแบบนี้ตลอดจนเจ้าของร้านเอือมระอา ตีกันยังไงก็ได้ แต่ถ้ามีค่าเสียหายเกิดขึ้นก็โดนปรับอาน วันไหนพี่แกอารมณ์ไม่ดีก็ฟาดขวดกับโต๊ะทำเป็นปากฉลาม ขู่เสียงก้องว่าใครลุกขึ้นต่อยอีกฝ่ายก่อนจะจ้วงให้มิด ทั้งทีมวิศวกรรมและสถาปัตยกรรมถึงได้นั่งเจี๋ยมเจี้ยมกันยันร้านปิด

พวกเด็กมหาลัยตีกันไม่โหด ส่วนมากเหมือนแหย่เล่น โดนเจ้าของร้านตวาดให้ก็หงอกันแล้ว ต้องออกไปไล่เตะกันหน้าร้าน เหนื่อยก็แยกย้ายกลับบ้าน หาสาระชัยชนะกันจริงๆ จังๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำไป

กลัวเปล่าผมถามหลังพาปราณมาถึง ผมไม่เคยมาพร้อมมัน ไม่เคยได้คุยกันดีๆ ต่อหน้าคนทั้งโลก แต่ตอนนี้กลับอยู่ข้างกัน ปราณไหวไหล่ ไม่ยี่หระ

คนเดือดร้อนไม่ใช่กูนี่ มึงนั่นแหละจะโดนเพื่อนแบนไม่รู้ตัว

ปากดีผมหัวเราะ เห็นแววตาเป็นห่วงที่ซ่อนไว้ลึกๆ คว้ามือปราณมาจับแล้วดึงเข้าไปในร้าน กว่าจะมาถึงก็ดึกแล้ว ดังนั้นไม่แปลกใจที่คนอื่นจะอยู่กันครบ ไอ้กรณ์เห็นผมเป็นคนแรก  มันเหลือบตามองคนข้างๆ แล้วก็ก้มลงมองมือที่จับกันอยู่ เสียงล้งเล้งของคนกลุ่มใหญ่เงียบลง ผมฉีกยิ้ม ดึงมือปราณไปนั่งเก้าอี้สองตัวที่เหลือ

ไง พวกมึง สั่งอะไรกันไปบ้าง

นี่มันเรื่องอะไรวะภัทร

หืม อะไร บอกแล้วไงว่าจะพาแฟนมาแนะนำให้รู้จัก เอาเบียร์ไหมหันไปถามคนมาด้วย ไม่ใส่ใจอาการงงงวยของเพื่อนร่วมคณะ

เอา

โอเค ขอเบียร์ขวดเล็กขวดนึงครับ ไม่ต้องกินเยอะ เดี๋ยวแบกกูกลับไม่ไหว

ถ้าเมากูก็ทิ้งมึงไว้นี่แหละ

โห ขนาดไปรับหน้าเซเว่นยังไปมาแล้วเลย ปราณไม่ใจร้ายหรอกน่า

กวนตีนมันตอบ ขณะที่เพื่อนผมวางแก้วเหล้าลงเสียงดัง ไอ้กรณ์ดูนิ่งที่สุด แต่มันก็ไม่สบอารมณ์เท่าไร

ภัทร ไม่ตลกว่ะ มึงจะบอกว่ามึงเอาไอ้คนที่ต่อยหน้าพวกกูเป็นเมียน่ะเหรอ

ปราณไม่เคยต่อยพวกมึงผมพูดเสียงเรียบ และเป็นความจริงทุกอย่าง เหมือนที่กูไม่เคยปล่อยให้พวกมึงแตะต้องตัวปราณ

ไอ้ภัทร!

เคลียร์กันเอง กูไปเข้าห้องน้ำก่อน

ปราณพูดแค่นั้นก็ลุกหนีไป ผมพยักหน้ารับรู้ เมื่อหันกลับมามองทั้งโต๊ะที่รวมสายตามาไว้ที่จุดเดียว มองขนาดนี้กูก็เขินนะครับ

ไอ้ภัทร มึงหักหลังพวกกูว่ะ เชี่ย ให้ต่อยกันแทบตาย แล้วมึงกับไอ้ปราณก็กลับไปเอากันอย่างนั้นเหรอ

เฮ้ย ยังไม่ได้กัน

อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง มึงหลอกให้พวกกูมีเรื่องกับพวกมัน เห็นพวกกูเป็นหมาเหรอไอ้ภัทร

กูไม่ใช่คนลากพวกมึงมาตีกันนะผมเถียง ถึงจะฟังดูโคตรเห็นแก่ตัวก็เถอะ ขอโทษที่ไม่ได้ห้าม แล้วก็ไม่ได้บอกว่ากูกับปราณเป็นเพื่อนกัน

มันไม่ใช่แค่เพื่อนแล้วป่ะวะ

เออ ก็เพราะไม่ใช่แล้วไง เลยมาบอกพวกมึงผมถอนหายใจ เบียร์ของปราณมาเสิร์ฟพอดี แอบจิบไปนิดหนึ่งแล้ววางคืนให้บนโต๊ะ มันเคยช่วยภา กูกับมันเลยอยู่กันแบบ love-hate relationship ที่บ้านพวกกูก็เกลียดกัน จะให้มาพูดว่าเป็นเพื่อนกันมันก็ไม่เต็มปาก แต่ตอนนี้กูรู้แล้ว ที่จริงก็รู้มาสักพักแล้วว่ากูควรจะจริงจังกับมันก่อนจะไม่มีโอกาส

ถ้าอย่างนี้ก็น่าจะชอบกันมาตั้งนานแล้วหรือเปล่า เสือกมารู้ใจตัวเองอะไรเอาป่านนี้ ไม่รอให้ฆ่ากันตายไปก่อนล่ะ

ไม่รู้โว้ยเรื่องแบบนี้มันมีเหตุผลเสียที่ไหน กูอยากเป็นคนที่ดีกว่านี้

คือชอบกันมานานแล้ว แต่หลังๆ กลัวว่าจะถูกเขี่ยทิ้งเลยทรยศพวกกูไปตามตูดไอ้ห่านั่น?”

ก็บอกอยู่ว่าไม่รู้ ถ้าพวกมึงจะเกลียดกู กูก็ห้ามไม่ได้ แค่จะบอกว่าขอโทษ แล้วก็เรื่องปราณ เลิกหาเรื่องมันได้ไหมวะ ถ้าไม่พอใจอะไรก็มาลงกับกูแทน กูยอมทุกอย่างเลย ไม่ตอบโต้ด้วย

ไอ้เหี้ยภัทร มึงบ้าเหรอวะ

เออ ผมคงเป็นบ้าจริงแล้วแหละ วันนี้โดนทั้งเพื่อนทั้งแฟนด่า แต่ไม่คิดจะเถียง กระทั่งมีเสียงโครมครามดังมาจากหลังร้าน เหลือบตานับสมาชิกบนโต๊ะอัตโนมัติ อยู่กันครบ ขาดก็แต่ปราณ สองขาผุดลุกขึ้นทันที ผมวิ่งนำทุกคนไปตามต้นกำเนิดเสียง ภาพที่เห็นคือผู้ชายสามคน หนึ่งคนล็อกแขนปราณไว้ ส่วนอีกคนเงื้อมือขึ้นเตรียมชก เมื่อมองไปที่หน้าคนเสียเปรียบ เห็นได้ชัดว่าไอ้ปราณโดนซัดไปบ้างแล้วเหมือนกัน

เฮ้ยๆ หมาหมู่

เสือกอะไรมึง

ปล่อยเพื่อนกู

เพื่อนมึงมันทำหน้ากวนตีนกูก่อน ช่วยไม่ได้

ปราดตาอ่านสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยบนเสื้อช็อปสีแปลกตาแล้วก็หงุดหงิด เป็นเด็กที่อื่น แบบนี้เจรจายากแน่ๆ

ให้มันกราบตีนกูก่อนสิแล้วจะคิดดูอีกทีว่าจะปล่อยไปไหม

ถุด!

ไอ้เหี้ยปราณก็อย่ามากวนตีนตอนนี้ได้ไหมวะ มันถ่มน้ำลายใส่คู่กรณี ไอ้เวรนั่นเตรียมซัดเข้าเต็มแรงแต่ผมไวกว่า ดึงมือมันไว้ได้ โดยสัญชาตญาณ โถมตัวเข้าต่อยหน้ามันทันควัน

เชี่ย

เฮ้ย อะไรวะ

ผู้ชายอีกสี่คนวิ่งมาหลังร้าน เวรแล้วกู สองต่อหก ผมกระโดดถีบคนที่อยู่ใกล้ที่สุด ปราณดิ้นจนหลุดจากพันธนาการแล้วเป็นฝ่ายเอาคืนคนล็อกไปบ้าง เสียงข้าวของแตกกระจาย แจกันดอกไม้กลายมาเป็นอาวุธ ผมถูกฟาดเข้าที่ด้านหลัง มึนงงไปชั่วขณะ ได้ยินเสียงปราณร้องเรียกเสียงหลง

อั่ก!

สติของผมเหลือน้อยลง ช่วงเวลาชุลมุนก็ถูกเตะอัดที่ช่องท้องจนม้วนตัวลงไปนอนกับพื้น โดนอะไรบางอย่างฟาดเข้าที่ข้างแก้มจนหน้าหงาย ได้รสเค็มปร่าของเลือดในปาก หูยังได้ยินเสียงของปราณแว่วมาเรื่อยๆ สักพักพวกเพื่อนที่โต๊ะก็ตามมาช่วย ผมเห็นไอ้กรณ์ ก่อนเลื่อนสายตาไปสบกับไอ้จ้อแล้วพยายามดันตัวเองขึ้นแต่เพราะเจ็บหนักเลยถูกซัดเข้าจนล้มลงไปอีก

ภัทร!

ปราณกระโดดถีบขาคนที่กำลังจะฟาดผมซ้ำด้วยหน้าแข้งแล้วผลักอกคู่กรณีให้ถอยออก จังหวะที่ไม่ทันระวังตัวก็โดนกระชากจากด้านหลัง ปราณถูกต่อยเสยปลายคาง ผมขยับตัวลุกขึ้นช่วยมันบ้าง แต่คนเริ่มทยอยเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ พี่เจ้าของร้านคงยังไม่เข้ามา และไม่รู้ว่าจะมาที่ร้านตอนกี่โมง เส้นทางเอาชนะคู่ต่อสู้ริบหรี่ ยิ่งมีคนมีมีดผมยิ่งกังวลจนต้องถลาตัวไปกันไอ้ปราณออก ไม่สนกลิ่นคาวเลือดจากท้ายทอยที่ลอยคลุ้ง ไม่สนแม้จะจุกไปทั้งช่องท้อง หรือแม้กระทั่งความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั้งสันกราม

พวกมึงมาถิ่นคนอื่นแล้วยังกร่างอีกเหรอวะ

เสียงที่ตะโกนเข้ามาคราวนี้ไม่ใช่เพื่อนผม ไม่ใช่ทีมต่างถิ่นที่พากำลังมาเสริม แต่เป็นพวกเด็กถาปัตย์ที่สาปส่งผมออกจากห้องพยาบาลเมื่อช่วงบ่าย ปราณครางเรียกชื่อไวยกรณ์ก่อนจะเกิดการตะลุมบอนยกใหญ่ อัตราส่วนที่เท่ากัน การต่อสู้ค่อนข้างสูสี กระทั่งมีดและสนับมือของฝั่งตรงข้ามยกชูขึ้นมาครบชุด ทันใดนั้นเสียงปืนก็ดังลั่น ผมคว้าปราณมากอด กลิ่นเขม่าลอยตลบ เสียงกรีดร้องดังระงม ขณะที่ฝีเท้าห่างออกไป จนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วผมก็ล้มครูดลงมาจากลำตัวของปราณสู่พื้นปูนเย็นเยียบ

ภัทร! ไอ้ภัทร!

มึง...ไม่มีใครเป็นอะไรใช่ไหม

ไม่...ไม่เป็นไร ปืนของไว

ผมหันไปมองไอ้วอกที่เหน็บปืนกระบอกสั้นใส่ด้านหลัง มันเดินมา มีร่องรอยช้ำเหมือนกัน แต่ไม่มากนัก

มึงดูแลปราณได้จริงๆ หรือเปล่าไอ้ภัทร

มึงเสือกอะไร ไหนว่าไม่คบปราณแล้ว

ยังปากดีอีก ถ้ากูไม่คบปราณ ไม่แอบตามไอ้ปราณมาแบบนี้ทั้งมึงทั้งปราณไม่ตายห่าไปแล้วหรือไง

ห่วงกูเหรอ

เชี่ย ยังจะยิ้มไวยกรณ์ดูหงุดหงิด เช่นเดียวกับเพื่อนคนอื่นๆ ของปราณ กระนั้นมันก็เดินมากอดคอปราณไว้ กูเกลียดไอ้เหี้ยภัทรชะมัด

เฮ้ย คนหาเรื่องมาให้ไอ้ภัทรคือคนของพวกมึงนะไอ้จ้อเริ่มเถียง มันเป็นคนดึงผมลุกขึ้นยืน แต่ไม่มีทีท่าว่าจะตีกับไวยกรณ์ต่อ หัวมึงแตกไอ้ภัทร

เออ รู้แล้ว

ไปโรงบาลปราณขืนตัวออกจากเพื่อนๆ ดึงแขนผมให้เซเข้าหา เวลานี้ไม่มีสติจะสู้อะไรใครทั้งนั้น เจ็บแผลชะมัดยาก "ขอบใจมากเว้ยไว พวกมึงด้วย

เออ แล้วนี่จะกลับกันเลยเหรอ

พวกกูไม่ได้มาช่วยไอ้ภัทรให้รอดตายเฉยๆ หรอกนะ

พวกกูก็ไม่ได้อยากช่วยไอ้ปราณไม่ให้โดนกระทืบเหมือนกัน

เถียงอะไรกันไม่รู้ มึงไปเปิดห้องดูดปากกันให้หายเกลียดสักห้านาทีดีไหม ผมเริ่มอารมณ์เสียแล้ว ทว่าไม่ทันได้บ่นไวยกรณ์ก็ส่งกุญแจรถมาให้เพื่อนมัน

ปราณ มึงเอาไอ้ตัวปัญหานี่ไปโรงบาลเหอะ เดี๋ยวพวกกูแดกเหล้ากันต่อ

โต๊ะเดียวกันป้ะล่ะไอ้ห่ากรณ์ยิ้มยวน ไม่รู้มันยิ้มให้ใคร แต่ก็มีเสียงตอบกลับมาขำๆ ใครเมาจ่าย

กวนตีนละ เพื่อนเล่นเหรอ

เฮ้ย ถาปัตย์แม่งป๊อดว่ะ

อยากโดนตีนอีกใช่ไหม ดูสภาพแต่ละตัวบ้างเหอะเพื่อนปราณยิ้มเหยียด สภาพเด็กคณะผมแม่งเยินไม่มีที่ติจริงๆ เตรียมเงินได้เลย พวกมึงน่ะ

เฮ้ย เดี๋ยว ไม่มีใครไปโรงบาลเป็นเพื่อนกูจริงเหรอผมถามไอ้พวกนั้นมองผมแล้วไหวไหล่

แผลไกลหัวใจ อีกอย่าง พวกกูยังโกรธมึงอยู่นะภัทรไอ้จ้อพูดแล้วปรายสายตาไปมองปราณ ให้โอกาสออเซาะกันเต็มที่ มีไรโทรมาละกัน

อ้าวเฮ้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า นึกจะดีก็ดีกันแบบนี้เลยเหรอวะ ผมเอนตัวซบบ่าปราณ ภาพตอนนี้เริ่มเลือนลงทุกขณะ แสบตาเพราะเลือดหยดลงมาจากหัวคิ้ว ปราณโอบเอวผมไว้ หันไปพูดอะไรบางอย่างกับเพื่อนก่อนพยุงผมออกมาจากแสงสีสลัวของร้านกินดื่มที่คุ้นเคย

มันจะไม่ตีกันต่อใช่ไหมวะ

ไม่หรอกปราณตอบเสียงเบา ดึงแขนกระชับเอวผมให้อยู่ชิดเจ้าตัวมากขึ้น ภัทร อย่าหลับนะ

อืมผมปรือตากระทั่งมาถึงรถ ปราณจัดท่าทางให้ผมนั่งข้างคนขับในท่าที่สบายที่สุด ก่อนวิ่งมาเปิดประตูรถฝั่งคนขับ มือผมถูกดึงไปจับวางบนหน้าตักมัน ปราณค่อนข้างสั่นตั้งแต่มือยันเสียง กระนั้นก็ไม่โวยวายสักแอะ กลัวเหรอ

อืม

ไม่เป็นไร มึงปลอดภัยแล้ว

รถเคลื่อนตัวออก ผมดึงมือที่จับกับปราณไว้เมื่อครู่ออก เปลี่ยนเป็นลูบหัวมันแทน ปราณปัดออก ยืนยันว่าจะจับมือกับผมแทนการปลอบประโลมโง่ๆ นั่น สอดประสานทั้งห้านิ้วไว้ด้วยกัน แม้จะเย็นเยียบ แต่กลับอุ่นในใจ

เจ็บมากไหมมันถาม ตาแดงก่ำ

ก็ดีกว่าเห็นมึงเจ็บ

ไอ้โง่เอ๊ย! มึงนี่มันโง่ โง่ฉิบหาย ห้ามหลับนะเว้ย

รู้แล้วน่า ไม่ต้องกลัว กูนั่งเป็นเพื่อนมึงจนกว่าสติมึงจะกลับมานั่นแหละ ไม่มีใครทำอะไรมึงได้หรอก

มีสิสายตาคมจ้องไปด้านหน้า ผมมองเสี้ยวหน้ามัน ก่อนหัวใจจะพองโตด้วยวลีสั้นๆ การไม่มีอยู่ของมึงไง

 





Tbc...



ภัทรหล่อสัสสสสส!!!
บอกเลย ภัทรนี่แหละเมะในอุดมคติ ใครจะให้ภัทรโดนกดใจร้ายมากนะ แมนๆ คุยกัน เอาหัวรับตีนคู่ต่อสู้แทนปราณ โนดราม่า ภัทรไม่ชอบ อิ๊อิ๊
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 586 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,317 ความคิดเห็น

  1. #1275 ธนัชชา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 17:53

    ได้กลิ่นของ กรณ์ไว 5555

    #1,275
    0
  2. #1273 MeoyMeoytx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 13:45
    เอาแล้ว กรณ์ไว มาร์กไว้ก่อนได้แมะ555555555
    #1,273
    0
  3. #1109 Biekps99 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:41
    ดีกันแ้วจริงอะ
    #1,109
    0
  4. #1049 PeachJAYKAY (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 22:28
    ดีกันแบบงงอะ555555 เอ้อชอบ
    #1,049
    0
  5. #1037 AmyOh (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 13:12
    ดีกันแล้วววว
    #1,037
    0
  6. #1005 PARKSELOR (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 23:20

    มันส์มากแม่ ละเอียดยิบเหมือนดูละครหลังข่าวช่องเจ็ด! นุชอบที่เค้าดีกันง่ายๆค่ะ อย่ายุ่งยากชีวิต คิดเยอะปวดหัว .จิบเบียร์
    #1,005
    0
  7. #914 D-Sooo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:38
    แม่จ๋า หล่อมากจ้า
    #914
    0
  8. #912 heykiki (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:25
    โห้ยยยยย โคตรดีใจจจจจจจจ ในที่สุดก็ลบล้างตำนานการตีกันได้ สามัคคีชุมนุมดีกว่าเนอะพวกเรา ฮือออออออ
    #912
    0
  9. #887 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:07
    อุแงงงงง ดีใจจจจจจจจจจจจจจจจ แต่แบบ แง ต้องให้โดนรุมก่อนเหรอถึงจะดีกันได้ฮือ
    #887
    0
  10. #819 no-run (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 16:52
    กินกันทั้งกลุ่มจะดีมากข่ะ แงงงง
    #819
    0
  11. #813 blastocyst (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 21:53
    บางทีก็ภัทรปราน แต่บางทีก็ปรานภัทร 555
    #813
    0
  12. #790 PaPiz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:16
    โต๊ะเดียวกันป้ะล่าาาา.....อึกๆๆๆ
    #790
    0
  13. #764 vanish_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 06:40
    ภัทรโครตเท่เลยยยย นึกว่าจะมาม่าซะแล้ว โล่ง
    #764
    0
  14. #678 mkatui (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:50
    โคตรรรหล่ออออเลยยยยย ชอบความดีกันของสองคณะมาก เหมือนคู่นี้เป็นตัวเชื่อมสองคณะมห้ดีกัน ชอบความดีกัน ชอบความโต๊ะเดียวกันปะล่า ชอบความใครเมาจ่าย ชอบ!!
    #678
    0
  15. #615 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:33
    ชอบตอนนี้มากๆ ฮืออออออออออ ตอนที่พูดว่า "โต๊ะเดียวกันป้ะล่า" มันแบบ มันแบบ หัวใจพองโตเลยอ่ะ ฮือออออ เขาดีกันแล้ว ชอบอารมณ์แบบนี้ที่สุดเลยฮืออออ น่ารักมากๆ โอ๊ยยยยย ใจบาง เราชอบจริงๆนะฮืออออ
    #615
    0
  16. #569 Quiqoang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 11:18
    ภัทรหล่อมาก ยอมให้เพื่อนฝั่งตัวเองแบนเพื่อที่จะได้ใช้เวลากะบปราณได้เต็มที่โดยที่เพื่อนฝั่งปราณจะไม่แบนปราณ เห้ยยยย หล่อมากเว่อร์ ช่วยปราณอีกนั่นคืออะไร ทำไมหล่อแบบนี้
    #569
    0
  17. #498 knarins (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 09:42
    ภัทรคนจริงวะะะะะ!!!!
    #498
    0
  18. #400 bo1360 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 12:23
    ฮือออออออออ
    #400
    0
  19. #197 justattempt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:38
    พีคคคคคคคคคค บทจะคืนดีก็คืนดีกันง่ายๆ จริงๆ แอบรักกันอยู่แล้วใช่มะๆๆ ดีค่ะดราม่าไม่นาน หยอดหวานกำลังดี ><)bb
    #197
    0
  20. #147 Thedrm. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 20:16
    จะเอาภัทร อ๊ากกกกก
    #147
    0
  21. #133 super__p (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:35
    โอ๊ย หล่อได้ใจพระเอก
    #133
    0
  22. #132 Pi Pi Ploy za (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 09:30
    ภัทรโคตรหล่ออ่ะฮือออออ สุดท้ายตอนนี้ก็ไม่มาม่า ว่าจะเตรียมทิชชู่อยู่ววว
    #132
    0
  23. #131 mumkartoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 01:31
    กรีสสส เราชอบแบบนี้ ฮื้ออดีกับใจที่สุด รักทั่งภัทรและปราณเลย????????????
    #131
    0
  24. #127 ❥เอ๊ะฮุน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 21:06
    ภัทรโครตหล่อ หาได้ที่ไหนคะ โอ้ยยย อยากดั้ย ปราณก็น่ารัก งุ้ยย สรุปเพิ้ลๆดีกันเเล้วหรอ งง โถ่
    #127
    0
  25. #126 Purplenose (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 12:07
    ภัทรโคตรหล่อ ฮืออออออออ ผัวมากค่ะ ปราณก็น่ารักกกกก เป็นห่วงจนตัวสั่นเลยแง้ นี่ชอบตอนภัทรดึงปราณไปกอดมาก โคตรพ่อโคตรแม่พระเอก ง่อว
    #126
    0