หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 12 : l ฉากสิบสอง l Pat l talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 560 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

l ฉากสิบสอง l

Pat l talk

 

โปรเจ็กต์ถึงไหนแล้ววะ

ช่วงบ่ายวันอังคาร ผมนั่งอยู่ใต้ตึกคณะ นั่งเขียนรูปเล่มรายงานวิชาคณะที่กำหนดส่งก่อนเที่ยงคืนวันนี้ ไอ้กรณ์เดินมาจากโรงอาหาร วางลูกชิ้นปลาระเบิดลงบนโต๊ะ ขณะที่ผมเอาขาที่วางพาดกับเก้าอี้ตัวใกล้ๆ กัน สายตายังคงจับจ้องไปกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทำงาน

แก้เล่มอยู่

เออ ยุ่งยากฉิบหาย

ธรรมดาน่าผมว่า ไม่ได้บ่นโอดครวญ เห็นงานของปราณหนักกว่านี้เยอะ ความเรื่องมากของอาจารย์ในการแก้เล่มแต่ละครั้งของผมกลายเป็นเรื่องสิวๆ ไปเลย ยังไม่กินข้าวเหรอมึง

เออ ตื่นสาย เมื่อคืนอยู่ทำรายงานเนี่ย มึงยังไม่เสร็จอะดิ นั่นไง กูว่าแล้ว

ใกล้แล้วน่าผมหัวเราะ เคี้ยวหมากฝรั่งในปากหยับๆ

ดูใจเย็น อารมณ์ดี มีแฟนจริงเหรอมึงอ่ะ

ทำไม หน้าอย่างกูมีไม่ได้หรือไง

ไม่ใช่มีไม่ได้เพราะหน้า เพราะสันดานคนว่าหัวเราะร่วน ผลักศีรษะผมไปด้วย ไม่ได้ถือสาอะไร ใครวะ ไม่เห็นพามารู้จัก แล้วมึงทนทำตามใจคนอื่นได้แล้วหรือไง ปกติบ่นอุบ

ก็ไม่ใช่พวกเอาแต่ใจ กูมากกว่าที่วอแว

อย่างมึงน่ะนะ เออว่ะ อยากเห็นตอนอยู่กับแฟน

เอ็กซ์คลูซีฟว่าพลางขยิบตาใส่ กรณ์หัวเราะ สักพักจ้อกับพวกรุ่นน้องเดินตามมาด้วย หนึ่งในนั้นมีไอ้ภูมิ เฮดภาคฝ่ายวิชาการรุ่นเดียวกัน

ภัทร อีกสองอาทิตย์จะมีงานกีฬาสัมพันธ์ มึงช่วยลงบาสให้หน่อยดิ

มึงไม่เอาเด็กๆ ลงบ้างวะ

เด็กก็มี แต่ยังขาดอยู่ ลงไปเหอะ นัดแรกแข่งกับถาปัตย์ด้วย คงขุดตัวเทพมาเลย มึงไม่เล่นแล้วใครจะเอาอยู่วะ

เหรอผมว่า ก่อนเป่าหมากฝรั่งในปากเล่น งั้นทำรายงานต่อให้กูหน่อยดิแล้วจะลงชื่อให้

ยักคิ้วให้ไอ้แว่นสุดเนิร์ดไปหนึ่งที ภูมิถอนหายใจ ขณะที่เพื่อนที่เหลือส่ายหัว

สันดานนะไอ้ภัทร

จะให้กูช่วยต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนบ้างสิวะ

ภูมิยึกยัก แต่สุดท้ายก็พยักหน้าตกลง ส่งไฟล์มาแล้วกัน

เสร็จก่อนเที่ยงคืนนะเว้ย

ได้ แต่เดี๋ยวกูจะลงชื่อในเมลไปด้วยว่าใครเป็นคนทำ

โอ้โห ไอ้นี่ ร้ายกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมลุกจากที่นั่งไปล็อกคอมันแล้วยีหัวมันให้หายหมั่นไส้ เจ้าตัวทุบหลังผมดังปั้กจนต้องคลายแรงออก

เป็นผัวเมียกันเลยปะ

เชี่ย ขนลุกผมสบถแล้วรีบผละออกมา ภูมิยกแว่นขึ้นชิดจมูก มองผมค้อน

ถึงไอ้ภัทรจะหล่อกูก็ไม่เอาหรอก นิสัยเสีย

ด่ากูเหรอผมแกล้งกระทุ้งศอกใส่มันเบาๆ แล้วถาม มึงด่าใครนิสัยเสีย หา?”

เฮ้ย นั่นใช่ไอ้ปราณป่ะวะขณะที่ผมกำลังแหย่ไอ้ภูมิซ้ำอีกรอบจ้อก็ทักขึ้น ฝั่งตรงข้ามถนนปราณกำลังเดินมากับไวยกรณ์ มากันแค่สองคน ผมวางศอกบนไหล่เล็กของเฮดภาค เป็นจังหวะเดียวกับที่คนถูกมองหันหน้ามาทางนี้ เราสบตากัน ผมยิ้มให้มัน ยักคิ้ว แล้วก็ส่งจูบ คนรับสารรีบเบือนหน้าหนี ก้าวขาฉับไม่ต่อล้อต่อเถียง เพื่อนที่มากับปราณถึงกับเหวอ รีบเดินตามกันไปเหมือนลูกเป็ดติดแม่

เฮ้ย วันนี้ไม่ทำหน้ากวนตีนใส่ว่ะ

เพราะทุกคนกำลังมองไปยังคนแปลกถิ่น ผมเลยยืนยิ้มค้างได้เท่าที่ใจต้องการ กระทั่งหันกลับมาเจอไอ้กรณ์จ้องอยู่ก็เฉไฉหนีไปสูบบุหรี่

กูไปด้วย

ฝากคอมฯ ด้วยเว้ยจ้อบอกพลางเดินไปหลังตึก ที่สำหรับเสพนิโคตินกับเพื่อนสนิทสองคน

 

ไอ้พวกเวรนั่นชอบแซวมึงกับภูมิ ไม่โกรธเหรอวะภัทร

ผมมองควันสีขาวลอยในอากาศ เอนหลังพิงผนังปูนที่ลอกร่อน มีรอยร้าวเป็นเส้นไล่จากล่างขึ้นบนตามอายุการใช้งาน ไอ้กรณ์นั่งยองๆ บนพื้น ดีดเถ้าบุหรี่กับปลายนิ้วแล้วยกขึ้นมาสูบต่อ

โกรธเรื่อง?”

ที่โดนล้อว่าเป็นเกย์

เป็นเกย์ต้องโดนล้อด้วยเหรอ

เชี่ยมันอุทาน ถ่มน้ำลายลงหญ้าที่ขึ้นตามซอกปูน มึงก็รู้ ที่นี่ประเทศไทย เป็นเกย์ไม่ได้ปกติสำหรับทุกคนอยู่แล้ว ถ้าเพื่อนรู้ว่ามึงเป็นอะไรมึงอาจจะมีปัญหาก็ได้

มึงพูดเหมือนกูเป็นเกย์จริงๆ

ไม่รู้มันว่า ท่าทางหงุดหงิด เดาเอา

เพราะกูไม่กระเหี้ยนกระหือรือเรื่องผู้หญิงแบบพวกมึงเหรอ

ก็ด้วย มึงดูไม่ขวนขวายว่ะ ไม่รู้ดิ วัยเรามันพลุ่งพล่านแค่ไหนก็รู้ เชี่ยภัทร หน้ามึงดีแบบ ต่อให้ซกมก รุงรัง แต่มันก็ดีแบบอยากมีเมียกี่คนก็ได้ด้วยซ้ำ

ก็กูมีแฟนแล้วนี่ไง เอาอะไรอีกวะผมยิ้มมุมปาก ขณะที่ไอ้คนคิดจะไล่ต้อนให้จนมุมอัดควันเข้าปอด มีอะไรก็พูดออกมาดิ

มึงต่างหากที่ไม่ยอมพูดกรณ์เอ่ยเสียงเครียด ขณะที่ผมยังเงยหน้ามองก้อนเมฆสีขาวบนท้องฟ้าลอยไปช้าๆ ช้าจนเหมือนกับไม่ได้ขยับ รู้ตัวอีกทีก็บังพระอาทิตย์ไว้ทั้งดวง แสงแดดที่สว่างจ้ากลายเป็นร่มชั่วคราว วันก่อนกูจะไปใช้เน็ตที่หอมึง ไปถึงแล้วแหละ เห็นไอ้ปราณขึ้นลิฟต์พอดี เลยหลบมุมออกมา

อ่าฮะ

ตอนแรกคิดว่าบังเอิญ แต่เมื่อกี้มันก็... ไม่รู้ว่ะ พักหลังๆ มึงเล่นอยู่ติดห้องเสียขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าซุกใครไว้หรอกนะ

ปราณมันบังเอิญอยู่หอเดียวกับกู แต่ไม่ได้ซุกใครไว้ที่ห้องกูหรอกวงเล็บในใจไว้ว่าผมไปซุกตัวอยู่ที่ห้องปราณต่างหาก มึงเล่าให้ใครฟังบ้าง

เป็นความลับพอๆ กับน้องหอมของมึงน่ะแหละ

เออ ขอบใจที่ไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่

เพราะมึงเป็นเพื่อนสนิทกูไงชายหนุ่มเอ่ย อัดควันเข้าปอดเฮือกสุดท้ายก่อนปาทิ้ง มันพ่นลมหายใจ เดินมาจ้องหน้าผมด้วยสีหน้าจริงจัง กูไม่ได้ยอมรับหรอกนะ แต่มึงก็รู้ ถ้าลับหลังมึงกับไอ้ห่านั่นมีอะไรกันจริงๆ ปัญหามันอีกเยอะ

กูนึกว่าเจออาจารย์เตือนแล้วพวกมึงจะเลิกอยากมีเรื่องเสียอีก

ก็ไม่อยากมีเรื่อง แต่จะให้ไปจูบปากกันก็ทำไม่ได้ป่ะวะ

ไร้สาระน่ากรณ์

มึงเป็นคนง่ายๆ อะไรก็ได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนเป็นเหมือนมึงนะภัทรเรื่องนั้นรู้ตั้งนานแล้วโว้ย ไม่งั้นไม่ปิดมาถึงตอนนี้หรอก กูเป็นห่วงมึงนะที่เตือน

ผมโคลงหัว ยินดีรับความห่วงใยที่ว่าไว้ ปาบุหรี่ลงพื้น เหยียบทับด้วยปลายเท้า สำหรับผมน่ะ ไม่เป็นไรหรอก

ห่วงก็แต่ปราณมากกว่า

 

หลังพระอาทิตย์ตกดินคือช่วงเวลาที่ผมได้อยู่กับปราณเพียงลำพัง ฟังเสียงไส้ดินสอที่ลากลงบนกระดาษ มองเสี้ยวหน้าของชายหนุ่มผู้จดจ่อกับงานตาไม่กะพริบ

ปราณเวลาที่ตั้งใจทำงานแบบนี้ดูเท่ชะมัด

ปราณ เอาน้ำหวานป่ะ

อะไร

หน้ามึงผมชี้ไปที่คิ้วมัน ปราณละสายตาออกมาจากแบบ พักหลังๆ ผมเริ่มเข้าใจการอยู่กับมันโดยไม่รบกวน พูดใหม่ ผมเริ่มเรียนรู้การอยู่กับปราณโดยที่รบกวนเวลางานมันน้อยที่สุดได้แล้ว คิ้วขมวดเลย

ก็ทำงาน

อยากกินอะไรหวานๆ เย็นๆ ไหม

ไอติม

เดี๋ยวไปหยิบมาให้

ไว้ก่อน เลอะเทอะ

งั้นเดี๋ยวกูป้อน

ผมกระโดดจากโซฟาที่นอนอยู่ไปยังตู้เย็นโดยไม่ฟังคำทักท้วง ในตู้เย็นขนาดกลางของปราณมีนมข้นหวานของผม นมสด น้ำเปล่า เบียร์ขวด ผลไม้ ลิโพ กับกาแฟกระป๋อง ชั้นบนสุดแช่ไอศกรีมเอาไว้ มันชอบกินมาตั้งแต่เด็ก ผมต้องเรียกรถเข็นให้มันก่อนเจ้าตัวจะวิ่งลงมาจากบ้านเสมอๆ ไอ้ลุงขายไอศกรีมนั่นก็โง่ชะมัด ที่ชวนทะเลาะทุกวัน วันละนานๆ ก็เพราะหาลูกค้าให้อยู่แท้ๆ

อ้าปากเร็ว

ผมว่าพลางตักไอศกรีมเนื้อนุ่มในกล่องพลาสติกทรงรีใส่ช้อนยื่นไปให้เจ้าของห้อง ปราณอ้าปาก ไม่โยเย ผมตักชิมบ้าง สลับกันไป เปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้เป็นเพื่อนเพราะชวนปราณคุยแล้วมันไม่คุยด้วย ข้างทีวีวางน้องหอมไว้ หน้าห้องมีรองเท้าของผม ในตู้เสื้อผ้ามีเสื้อช็อป ของพวกนี้มาเพิ่มทีละชิ้นๆ รู้ตัวอีกทีห้องของปราณก็กลายเป็นห้องของเราไปแล้ว

เย็นเนอะผมว่า เร่งแอร์ให้อุณหภูมิสูงขึ้นเล็กน้อยแล้วตักไอติมคำใหม่ใส่ปากที่แดงกว่าปกติ เผลอเลียรอบริมฝีปากตัวเองไปด้วยเป็นพักๆ จินตนาการว่าถ้าได้กดกลีบปากลงไปคงจะเย็นติดกันมา ความคิดที่จะจูบมันเริ่มตั้งแต่วันที่ขยี้ปากลงไปด้วยความเอาแต่ใจของตัวเอง เป็นความทรงจำที่ไม่ประทับใจนัก ถ้ามีโอกาสผมก็อยากจะแก้ตัว และน่าขันที่ผมเอาแต่เฝ้ารอโอกาสนั้นอยู่เนืองๆ

ปราณผมเรียกชื่อมัน ขยับตัวเข้าไปใกล้ เจ้าของชื่อขานรับในลำคอ ดวงตายังไม่ละออกจากงาน ปราณ

อะไร

ปราณ

เรียกเป็นครั้งที่สามกว่าปราณจะหันหน้ากลับมามอง ปลายจมูกเราเฉี่ยวกัน ร่างกายแน่นิ่งแต่ในใจตื่นเต้นเป็นบ้า มันหลุบตามองลงมาที่ปากผม ทำให้เห็นขนตาทาบลงมาชวนมองให้เป็นแพหนากว่าปกติ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของปราณเป็นเอกลักษณ์ เจือมากับกลิ่นหวานของไอศกรีมเมื่อครู่ ไอเย็นจากริมฝีปากยังอยู่ ผมขยับหน้าเข้าไปใกล้เมื่อมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ถอยหนี กระทั่งเกือบได้ลิ้มรสเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมาก่อน ปราณลุกขึ้นยืนทันที ยกหลังมือปิดปากทั้งๆ ที่เมื่อครู่ยังไม่ได้จูบกันจริงๆ เสียหน่อย

มึงนี่นะ เผลอไม่ได้เลย

อะไรเล่า เมื่อกี้มึงก็อยากจูบกูเหมือนกันนั่นแหละ ทำไมโบ้ยมาคนเดียววะ

คนคิดทุเรศๆ แบบนี้ก็มีแต่มึงทั้งนั้น

ทุเรศอะไร แฟนกันมันก็ต้องพัฒนาไปเรื่อยๆ ดิ มึงคิดว่ากูจะจบที่นอนจับมือมึงไปตลอดเหรอ ไม่มีทาง

เชี่ย ใครให้มึงพูดออกมา ไอ้ภัทร

พูดความจริงนี่หว่า อย่าบอกว่าตอนมึงช่วยตัวเองไม่เคยจินตนาการถึงภาพกู สักแวบล่ะน่า

อุบาทว์เอ๊ย มึงนี่หน้า...

ปราณ อยู่กับใครวะเสียงตะโกนท้วงมาจากหน้าห้องทำให้บทสนทนาของเรายุติโดยปริยาย เจ้าของชื่อเงียบเสียง เม้มริมฝีปากเข้าหากัน ขณะที่ผมก็หุบปากสนิท

ปราณ!

เออๆมันตะโกนตอบกลับไป ดันผมไประเบียงหลังห้อง ปิดประตูล็อกจากด้านใน รูดผ้าม่านทับก่อนตะโกนบอกคนมาเยือน รอแป๊บ

เหมือนเล่นบทเป็นชู้กับเมียชาวบ้านฉิบหาย เวรกรรมอะไรวะเนี่ย ผมมองลอดผ้าม่าน ที่กั้นระหว่างห้องกับระเบียงเป็นเพียงกระจกใสที่ซ่อนตัวหลังม่านทึบ ไม่เก็บเสียง ดังนั้นเวลาไอ้ปราณคุยอะไรกับเพื่อน ผมจะได้ยินทั้งหมด ซึ่งนั่นหมายความว่าผมก็ต้องเงียบเสียงให้มากที่สุดเหมือนกัน

ทำอะไรอยู่วะไอ้ห่าไวยกรณ์ มึงจะมาหาปราณทำไมบ่อยๆ วะ ขาดความอบอุ่นรึไง

ตัดโม พอดีติดพัน

เฮ้ย กินไอติมตอนทำงานเดี๋ยวก็เลอะเทอะหมดหรอก

เออๆ รู้แล้วๆไวยกรณ์ส่ายหัว มันหยิบกล่องไอศกรีมที่เริ่มละลายแล้วขึ้นมาปิดฝาให้

ชอบขนาดซื้อเก็บไว้ที่ห้องเลยเหรอเนี่ย

เออ ว่าแต่มึงมาทำไม

อ๋อ แฟลชไดรฟ์กูสลับกับมึงว่ะว่าพลางหยิบของออกจากกระเป๋า แฟลชไดรฟ์สีดำหน้าตาเหมือนกันทุกระเบียดนิ้ว มึงคิดว่าใช้ของคู่กันอยู่หรือไง ไอ้วอกเอ๊ย คืนนี้ต้องส่งงานให้อาจารย์ดูด้วย เลยรีบมาเอา ต้องกลับไปแก้อีก

เดี๋ยวหยิบให้ ไม่ได้ดูเหมือนกัน อยู่ในกระเป๋า

ว่าแต่มึงซื้อรองเท้าใหม่เหรอวะเลิกทำตัววุ่นวายในห้องคนอื่นได้หรือยัง มันเอาเท้าเขี่ยรองเท้าผม นั่นมันอดิดาสรุ่นล่าสุดเลยนะเว้ย ปราณ มึงเล่นตุ๊กตาด้วยเหรอ

ของเพื่อน อย่าไปยุ่งน่า

เพื่อนคนไหนวะมันว่า บอกไปสิว่าของว่าแฟนอะ ปราณไม่ตอบ ยื้อออกมาจากมือของไอ้ไวแทน

นี่ไดรฟ์ของมึง กลับไปได้ละ รีบไม่ใช่เหรอ

ก็ไม่ได้รีบขนาดนั้น เพิ่งมาถึง ขอพักหน่อย เออ หรือมีแขก เมื่อกี้กูได้ยินเหมือนเสียงมึงคุยกับใคร

ทีวีโกหกไม่เนียน พูดแล้วทำหลบตา ดีนะเพื่อนมันโง่เลยพยักหน้าเออออ ผมขยับตัว มองลอดเข้าไปให้มากที่สุดแต่บางมุมก็ไม่เห็นเหมือนกัน ห้องมึงสะอาดดีนะ ห้องกูน่ะดูไม่ได้เลย

ไม่ชอบห้องรกๆ มึงก็รู้

อ่าฮะ กูก็ไม่ชอบ แต่ไม่ขยันเก็บเท่ามึง ที่ระเบียงมีเครื่องซักผ้าหรือเปล่า

มี เดี๋ยว มึงจะทำอะไร

ออกไปดูวิวข้างนอก

ฉิบหายแล้ว! อยากสุนทรีอะไรตอนนี้! ผมเหลือบซ้าย แลขวา ไม่อยากให้เพื่อนมันเจอผมในสภาพนี้ สภาพไหนน่ะเหรอ ชุดนอนแขนยาวขายาวลายหมีคุมะนี่ไง

เดี๋ยว

มีอะไรวะ

ข้างนอกรกปราณพยายามถ่วงเวลา ขณะที่ผมต้องหนี ใช่! กูต้องหนี! ผมชะโงกหน้าลงไป สิบชั้น โคตรพ่อโคตรแม่ ตกลงไปนี่เละจำศพไม่ได้แน่ครับ

ไม่เป็นไรน่า ห้องกูรกกว่าห้องมึงตั้งเยอะ ขอหน่อยเหอะ เครียดๆ ว่ะ ระเบียงห้องมึงท่าทางวิวดี

ไอ้...เจ้าของห้องมีโอกาสห้ามเท่านั้น ประตูบานเลื่อนก็เคลื่อนออก จังหวะเดียวกับที่ผมกระโดดจากห้องไอ้ปราณมาที่ระเบียงห้องตัวเอง นั่งทรุดตัวหลบหลังคอมเพลสเซอร์แอร์ เสียงหล่นตุ้บจากน้ำหนักตัวทำเอาภาที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องลุกขึ้นมาหา ผมรีบส่งสัญญาณห้าม ภาเหลือบมองระเบียงข้างๆ เพื่อนไอ้ปราณเท้าแขนมองออกไปด้านนอกไกลสุดลูกหูลูกตา

สบายใจเกินไปแล้วนะมึง!

ค่อยๆ คลานเข้ามา พี่ภัทร

เชี่ย เจ็บเท้าว่ะ

ขาแพลงหรือเปล่า ภาดูซิ

ผมยืดขาให้น้องสาวดู ภาถอนใจระอา กดบีบไปตามเส้น หน้านิ่วคิ้วขมวด เหมือนจะแพลงนะพี่ภัทร แล้วกระโดดมายังไง มันอันตรายนะ ถ้าตกลงไปจะให้ภาตอบพ่อแม่ว่าไง

ลูกผู้ชายนะภา ฆ่าได้หยามไม่ได้ เคยได้ยินไหม

เคย แต่ภาไม่เข้าใจว่าใครไปหยามพี่ภัทร กลัวเพื่อนพี่ปราณต่อยเอาเหรอ ก็บอกแล้วไงว่าอย่ามีเรื่อง เห็นไหม ทีนี้นะ เป็นเพื่อนพี่ปราณได้ก็ต้องหลบเพื่อนเขาหัวซุกหัวซุน

ไม่ได้เกี่ยวกับชกต่อยหรอกน่าคิดว่าผมกลัวมันหรือไง ไอ้ไวตัวเท่าเมี่ยง ลงแรงหนักๆ ไปสองสามทีก็ตายคาตีนแล้ว

ภาปีนขึ้นไปหยิบกล่องปฐมพยาบาล มียาแก้ฟกช้ำกับผ้ายืดพันขาสำรองไว้ รอดตัวไปคืนนี้ เดี๋ยวเอาน้ำเย็นประคบแล้วค่อยพันแผลดีกว่าไหม

เอาเหอะ อีกสองสัปดาห์มีแข่งบาสกับพวกไอ้ปราณ

ถือว่าต่อให้เขาหน่อยแล้วกัน แข่งทุกปีก็เห็นชนะถาปัตย์ทุกปี

ผมไม่ตอบ กระทั่งน้องสาวลุกขึ้นไปหยิบน้ำแข็งมาใส่ผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก โอบกอดมันไว้แล้วบรรจงประคบอย่างช้าๆ สักพักเด็กสาวก็หัวเราะออกมา ผมเหลือบตาขึ้นมอง ภายิ้มกริ่ม กวนนิดๆ

ภาว่าภาเข้าใจละที่บอกว่าฆ่าได้หยามไม่ได้คืออะไร

อะไร

ชุดนอนลายหมีที่ภาซื้อให้นี่ไง กลัวโดนล้อเหรอ น่ารักจะตาย

ผมทำหน้าบึ้ง ไม่เถียงกลับ บอกแล้วว่าถ้าไม่ใช่ภา สิ่งที่เด็กแสบนี่ทำกับผมแต่ละอย่างไม่มีชีวิตเหลือรอดแน่ โอเค ชุดมันนุ่ม ใส่สบายแค่ไหนก็เถอะ แต่ให้โดดหลบเพื่อนแฟนเพราะสวมชุดติงต๊องนี่ก็นึกหงุดหงิดอยู่เหมือนกัน

นี่ภาไม่ได้บังคับให้ใส่นะ แค่ซื้อมาฝาก พี่ภัทรเอาไปใส่เองไม่ต้องมาทำหน้างอเลย

ก็ผ้ามันนุ่มดีผมว่า ภาไม่เถียง ลงทุนใส่ขนาดนี้ปราณมันยังไม่สนใจเลยเหอะ รู้งี้กูสวมเสื้อยืดกางเกงบอลเหมือนเมื่อก่อนดีกว่า คนซื้อชุดให้ยิ้มสดใส นวดยาทับหลังจากประคบน้ำแข็งให้จนขาเริ่มชา

พี่ภัทรน่ารักจัง

หล่อด้วย

ใช่ หล่อด้วย แต่ติงต๊องเกินไปแล้ว ภาขำ

สามปีที่เกิดก่อนดูเหมือนไม่ช่วยทำให้น้องสาวคนเดียวยำเกรงแม้แต่น้อย ภาพันขาให้ผมจนเสร็จ รอยยิ้มที่ว่าก็ยังคลี่ออกอย่างอ่อนโยนเหมือนเคย

เอาล่ะ ภาว่าพรุ่งนี้น่าจะดีขึ้น ไปนอนได้แล้ว

เดี๋ยวก่อน

อ๋อ ลืมน้องหอมไว้ห้องพี่ปราณใช่ไหม ภาไปเอาให้ได้นะ

ไม่ต้องผมขัด ค่อยๆ หยัดกายขึ้นยืน เดินกะเผลกพอไว้ แต่นั่งรออีกสักพักก็ดี เดี๋ยวพี่ไปนอนห้องมัน

แหม ตั้งแต่ดีกันไม่เคยกลับมานอนที่ห้องเลยนะคะภาแซว ผมรู้สึกว่าตัวเองหูร้อนๆ โชคดีที่ไฟห้องนอนน้องสาวเป็นสีส้ม ภาคงไม่สังเกตเห็นมากนัก

พูดมากน่า ออกไปส่องที่ระเบียงให้หน่อยว่าเพื่อนมันกลับไปยัง

เสียงหัวเราะดังขึ้น เด็กสาวรับคำก่อนเดินออกไปชะโงกหน้าให้แล้วกลับมานั่ง ยังไม่กลับเลย แต่เดี๋ยวอีกห้านาทีภาไปดูให้ใหม่แล้วกัน

เออ ค่อยทำตัวสมกับเป็นพี่น้องกันหน่อยเว้ยเฮ้ย ไอ้เด็กคนนี้






Tbc...



เผลอหลับไปตอนหัวค่ำ ตื่นมาตอนนี้ ถามว่าจะได้นอนอีกทีเมื่อไหร่ แง
ดราม่าอะไรไม่มี เค้ากุ๊กกิ๊กๆ กันไปวันๆ ค่ะ ภัทรนี่พอปราณหายโกรธก็กลับมาเป็นผู้ชายกากๆ ทะเล้นๆ คนเดิมเลย สายพ่อบ้านใจกล้าชัดๆ
สวัสดีวันอังคารค่ะทุกคน /หาวหนึ่ง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 560 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,313 ความคิดเห็น

  1. #1107 Biekps99 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:49
    เข้าสู่โหมดปรับตัว
    #1,107
    0
  2. #1090 MARRYBENN21 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 21:03
    น่ารักกกกก
    #1,090
    0
  3. #1047 PeachJAYKAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:56
    อย่างเท่555555
    #1,047
    0
  4. #1003 PARKSELOR (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 22:55

    มันจะสนุกก็ตรงนี้แหละ555 ก็ยากตั้งแต่ชอบเพื่อนตัวเองแล้วแหละค่ะ ไหนจะเรื่องชกต่อยอีก โอ๋เอ๋ๆนะคะ นุจะอยุ่กับพี่จนแฮปปี้เอนดิ้งค่ะ เลิฟๆทั้งภัทรและปราณจ้า
    #1,003
    0
  5. #908 D-Sooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:05
    เกือบไม่รอดแล้วมั้ยล่ะ ภัทรเอ๊ย
    #908
    0
  6. #904 heykiki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    ความน่ารักของภัทรอีกอย่างก็คือรักน้องสาวมากเนี่ยแหละ ไม่หือไม่อือ ยอมทุกอย่างเลยอะ น่ารักมากกกก
    #904
    0
  7. #874 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:04
    แง น่ารัก แต่ไม่ชอบที่ยังไงก็ให้คนอื่นรู้ไม่ได้เลย
    #874
    0
  8. #677 mkatui (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:25
    ขำความโดดระเบียง โอ้ย
    #677
    0
  9. #613 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 20:47
    ขำภัทร55555555555555555555
    #613
    0
  10. #567 Quiqoang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 02:32
    ชุดนอนน่ารักมากไหม5555 ทำเอาภัทรมุ้งมิ้งเลย ขำมากตอนไวมา คือขำภัทรมาก 555555555 จะสงสารก็ไม่
    #567
    0
  11. #516 mommommae (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:17
    แหม่พี่น้องทำงานเป็นทีม
    #516
    0
  12. #497 knarins (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:15
    พี่น้องนี่น่ารักจังงงง
    #497
    0
  13. #195 justattempt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:17
    ขำภัทรอ่ะ ตลกชุดนอนด้วย เหมือนเป็นชู้กันจริงๆ 555555 
    #195
    0
  14. #145 Thedrm. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 19:16
    -..- น่าร้ากกกกกก นปภาน่ารัก
    #145
    0
  15. #114 Purplenose (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 08:39
    ตอนนี้น่านักมากกด จะบ้า นังภัทรตลก5555555555 เหมือนเป็นชู้กับปราณจริงๆนะเนี่ยขำ555555555 แต่ดราม่าหนักแน่ๆเลย ไหนจะเพื่อน ไหนจะพ่อแม่ โอย เตรียมใจไว้ก่อนเลยค่ะ ปล.ชอบภัทรมาก เป็นคนตรงๆ ปราณต้องเข้าใจนะคะว่านางจะไม่นอนจับมือไปตลอด55555555
    #114
    0
  16. #93 ❥เอ๊ะฮุน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 20:18
    กลัวเพื่อนภัทรและปราณ และพ่อแม่ทั้งสองรู้ เตรียมใจดราม่า ฮื่ออออ
    #93
    0
  17. #88 Pi Pi Ploy za (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 21:32
    นี่ไล่อ่านทีเดียวมาถึงตอนนี้ขอโทษที่ไม่เม้นให้ทุกตอนนะงับบบ
    แต่จะบอกว่าชอบตอนนี้น่าร้ากกกกก
    ขำภัทรมากฮือออ????
    ถ้าทุกคนรู้ความจริงนะ...
    เลากลัวดราม่าขอเตรียมใจก่อนได้มะ? แต่เลาก็ชอบนะะะะ

    สู้ๆนะคะไรท์ต๋าาา ?
    #88
    0
  18. #87 vvite_jung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 23:37
    น่ารักกก>3<
    #87
    0
  19. #86 Rujie Taew (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 13:04
    นังภัทรเรียกร้องความสนใจจากเมียนะ อนาคตเกลียมัวชัวร์ 555 ต้องมีมาม่าเรื่องเพื่อนกับเรื่องครอบครัวแน่ๆเลย งือ~
    #86
    0
  20. #85 t-t-thn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 11:18
    เกือบมั้ยละภัทรเอ้ยย กลัวดราม่าตอนคนอื่นๆรู้ความจริงรอเลยนะคะ
    #85
    0
  21. #84 whverbena (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 08:35
    กลัวดราม่า ตอนนี้ขอเก็บความมุงมิ้งของสองคนนี้ก่อนละกัน รออังคารหน้า มันช่างทรมาน
    #84
    0
  22. #83 ไฉไลใสๆค่ะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 06:18
    ภัทรน่ารักอีกแล้ว อยากได้555555
    #83
    0
  23. #82 pannjed . (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 05:34
    เดี๋ยวดราม่าก็มาใช่มั้ยคะ /เตรียมใจ ถ้าช้วงนั้นต้องปวดใจมากแน่ๆเลย ฮ่าฮ่าฮ่า ;_____; ยิ่งช่วงนี้ยิ่งกระมุ้งกระมิ้งกันอยู่ด้วยเน้อ เห้อม ชอบน้องภาจัง ตัวแสบบบ เอ็นดู
    #82
    0
  24. #81 idocheeze (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 04:48
    ภัทรน่ารักมากกกกก
    #81
    0