[Fairy Tail ★ RE-UP!] รักของผู้เชิญเทพแห่งดวงดาว ★

ตอนที่ 29 : ★ EPISODE 27 ★ ฉันชอบเธอนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    17 มิ.ย. 60

B
E
R
L
I
N
 

E P I S O D E          27


ฉันนั่งจุมปุ๊กอยู่กลางเตียงนุ่มทั้งๆ ที่ร่างยังสวมใส่ชุดเจ้าสาวอยู่ คนที่มาส่งฉันถึงบ้านกลับไปแล้ว ฉันไล่ตะเพิดเขาไปเองแหละ ก็อยากอยู่คนเดียวนี่นา -3-

 

ตั้งแต่ตอนที่เห็นภาพนั้น ความรู้สึกบางอย่างก็อัดแน่นอยู่ในใจ ถึงจะรู้ว่าทั้งสองอาจจะไม่คิดอะไร แต่ฉันก็ไม่พอใจนี่ ปากบอกว่าชอบฉัน แต่ไปทำงุ้งงิ้งกับคนอื่นเนี่ยนะ

 

ฉันไม่รู้ว่าเกรย์ชอบฉันเพราะอะไร แล้วชอบตั้งแต่ตอนไหน เขาไม่ค่อยเริ่มทำอะไรก่อน จนฉันกับนัตสึคบกันไปแล้วความรู้สึกเหล่านั้นเพิ่งจะถูกเปิดเผย แต่อย่างว่าแหละ เขาเองก็เป็นผู้ชายเงียบๆ มาแต่ไหนแต่ไร แถมเรายังอยู่ทีมเดียวกันอีก เป็นฉันก็ไม่บอกเหมือนกัน ฉันว่าที่วันนั้นเขาหลุดพูดเป็นนัยๆ ออกมาก็ชวนช็อกมากแล้วนะ ไม่คิดว่าเขาจะพูดอะไรทำนองนั้นนี่นา

 

แล้วสุดท้ายคำสารภาพทางอ้อมพวกนั้นก็ทำให้ฉันติดกับเข้าอย่างจัง บ้าบอที่สุดเลย =///=

 

ส่วนเรื่องโกหกทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็ทำให้ฉันตกใจเหมือนกัน และทุกอย่างมาสเตอร์ทำไปเพื่อพวกเรา (ถึงแม้อาจจะฟังดูไม่จำเป็นเท่าไหร่ก็เถอะ) น่าแปลกใจที่ดูเหมือนผลลัพธ์จะออกมาตรงใจมาสเตอร์เป๊ะๆ และที่มาสเตอร์ไม่ตัดสินใจพูดกับเราตรงๆ ก็เพราะพวกเรามันหัวดื้อล่ะมั้ง -0- เรื่องพรรค์นี้มันต้องใช้ใจพิสูจน์สิ พูดแค่นั้นใครจะไปเชื่อ มาสเตอร์คงทำถูกแล้วจริงๆ สรุปว่าเขาเนี่ยมีพลังเวทยังไงกันแน่นะ เห็นอนาคตด้วยเหรอ...

 

ตอนนั้นฉันก็รู้สึกน้อยใจนะที่ทุกคนรู้ และฉันเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่รู้อะไรใดๆ ทั้งสิ้น รู้สึกโกรธเอลซ่าเหมือนกันที่หลอกว่าท้องกับเกรย์เพื่อให้ฉันเผยความรู้สึกจริงๆ ออกมา แต่ทุกคนทำเพื่อฉัน (เพื่อสามคนที่เหลือด้วย) แถมยังเป็นพวกพ้องอีกต่างหาก สุดท้ายความไม่พอใจก็มลายหายไป ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณแทน

 

บางทีจะเปลี่ยนใจใครก็ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเนอะ - -; นี่คงเป็นเหตุผลที่งานแต่งงานมีแขกเพียงพวกเราชาวแฟรี่เทล เพราะถ้ากิลด์อื่นมาร่วมงานแล้วได้ยินเรื่องเกมชิงถ้วยล่ะก็...ความลับแตกแน่นอน

 

ส่วนเรื่องหัวใจฉันน่ะเหรอ...เอาจริงๆ ตั้งแต่เริ่มหวั่นไหวกับเกรย์ ฉันก็เดาออกแล้วแหละว่ามันจะต้องสั่นไหวกับผู้ชายคนนี้ไปตลอดแน่ ฉันแค่ยอมรับความจริงไม่ได้เพราะตอนนั้นกำลังคบกับนัตสึในฐานะแฟนอยู่ไง แถมเพิ่งจะคบกันไม่กี่วันเองด้วย =_= มันตลกมากที่ฉันกลายเป็นวันทองสองใจภายในเวลาสามสี่วันน่ะ แล้วที่ไม่มั่นใจมาตลอด...เพราะไม่รู้ว่าเกมชิงถ้วยไม่มีจริง ก็เลยคิดว่ายังไงก็ต้องกลับมาใจเต้นกับนัตสึให้ได้ สุดท้ายเป็นไงล่ะ...ต่อให้จูบกับคนที่ทำดีกับฉันมาตลอดก็กลับไปรู้สึกอะไรแบบนั้นไม่ได้แล้ว

 

...เพราะเราสองคนควรเป็นเพื่อนสนิทกันมากกว่า

 

พอเราเลิกกันอย่างเป็นทางการ ฉันก็พอจะคิดเรื่องเกรย์อย่างโล่งอกสักหน่อย (แต่ก็รู้สึกผิดอยู่นะ!) ถึงแม้ๆ หลังมานี้จะไม่ได้มีโมเมนต์ชวนเขินอะไรมาก แต่แค่คิดถึงเขา หัวใจฉันก็เต้นตึกตักแล้ว นับประสาอะไรกับการคุยกัน ._. ฉันว่าถ้าได้เจอหน้ากันหัวใจคงหลุดออกจากอกแน่

 

ฉันลุกลงจากที่นอนและไปหยุดอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งข้างๆ หัวเตียง ทำไมวันนี้สวยอะไรอย่างนี้น้า~ ก็แหงล่ะ แต่งตัวเป็นเจ้าสาว (ที่ไม่ได้แต่งงาน) เชียวนะ! เปลืองใบกิฟต์วอชเชอร์จริงๆ งี้ถ้าแต่งงานอีกรอบนึงไปขอพ่ออีกได้มั้ยนะ -0-;

 

ว่าแต่ตอนนั้นมาสเตอร์บอกว่าต่างคนต่างก็มีคนที่เหมาะสมกับตัวเองแล้วใช่มั้ย ถ้างั้น...ของนัตสึกับจูเบียจะเป็นใครกันนะ แล้วฉันกับเกรย์...เราสองคนเหมาะสมกันจริงๆ เหรอ

 

ตอนนั้น...เกรย์หันมามองทันหรือเปล่าว่าฉันยืนอยู่หน้าห้องแป๊บนึงจนเห็นเขาถอดเวลให้จูเบีย เขาจะรู้ตัวมั้ยว่าฉันรู้สึกยังไงตอนนี้...เฮอะ พูดอีกก็เซ็งอีก วันนี้เขายังไม่แม้แต่จะมองหน้าฉันด้วยซ้ำ เราไม่ได้คุยกันมาตั้งหลายวัน เขาเลิกชอบฉันไปหรือยังล่ะ ในที่สุดก็ตอบรับรักจูเบียแล้วใช่มะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยพอใจเอาซะเลย ชิชะ อาบน้ำดีกว่า ฉันจะปาชุดแต่งงานงี่เง่าทิ้งลงถังขยะ -3-;;

 

ว่าแล้วก็เอื้อมมือไปรูดซิปหลังของชุดเจ้าสาว ถึงจะรูดไม่สุดถึงบั้นท้ายก็เถอะ แต่เท่านี้ก็พอจะถอดออกได้แล้ว...

 

“เดี๋ยวๆ ใจคอเธอจะถอดมันต่อหน้าฉันเลยเหรอ -0-///

 

“เอ้า ก็ฉันอยู่คนเดียว ใครจะมาเห็นเล่า...กรี๊ด! O[]O อีตาบ้า!!! นายเข้ามาได้ยังไงห๊า!!

 

ฉันดึงชุดสีขาวอมม่วงขึ้นมากองที่หน้าอกทันทีเมื่อหันไปตามเสียงแล้วพบว่ามีผู้ชายในชุดสูทสีเทากำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะสำหรับดื่มกาแฟ ฉันว่าฉันล็อกบ้านดีแล้วนะยะ หมอนี่จะเข้ามาได้ไง!

 

การปรากฏตัวที่ปุบปับของเกรย์ทำให้หัวใจฉันสั่นตุบตับเช่นเคย แถมครั้งนี้ก็วาบหวิวมากซะด้วย เมื่อกี้ฉันถอดชุดไปครึ่งตัวเห็นจะได้ ทำไมหมอนั่นต้องมาเห็นอะไรแบบนี้อยู่เรื่อยเลย บ้านฉันยังเป็นบ้านอยู่หรือเปล่า ฮัลโหล ขอความส่วนตัวที T^T

 

“คิดว่าฉันจะหาทางเข้าไม่ได้หรือไงกัน” คนผมดำยืนขึ้นแล้วอยู่ปลดกระดุมสูทตัวนอกออก “นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เข้าบ้านเธอโดยพลการซะหน่อย”

 

อ๋อ ลืมไปว่าเขาคือจอมเวทน้ำแข็งย่องเบา ครั้งที่แล้วยังใช้เวทปลดล็อกประตูบ้านฉันได้เลยนี่นา

 

“นั่น...นายจะทำอะไรน่ะ >///<

 

พอเห็นคนตรงหน้าถอดเสื้อออกจนเห็นแผงอกเปลือยเปล่าใจก็เต้นไม่เป็นส่ำ กรี๊ดดด เขาจะทำอะไรฉันหรือเปล่าเนี่ยยย

 

“ก็ถอดเสื้อไง ไม่ชินอีกเหรอ”

 

“...”

 

ร่างสูงเกาหัวแกรกๆ ฉันหยุดความคิดอัปรีย์ทันที บ้าบออ่ะ เขาก็ถอดเสื้อเป็นปกติอยู่แล้วนี่หว่า =///= ใครเอาสติฉันไป เอาคืนมานะ แงงงง

 

“แล้วนาย...มาทำไม” ฉันเอ่ยถามออกไป ถึงปกติจะไม่เคยถามเลยก็เถอะ เพราะทุกครั้งที่มากันก็จะครบสี่คนเลยนี่นา...

 

“ก็...”

 

“...”

 

“ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบที่ฉันทำแบบนั้น” ฉันยืนกำชุดนิ่งเขาอยู่บริเวณปลายเตียง พวกเราสบตากัน “ขอโทษนะ”

 

“เรื่องของนายสิ -3-” ฉันกอดอก “ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร”

 

“โอเคเหรอที่ฉันถอดที่คลุมผมให้จูเบีย?”

 

“...ฉันจะไม่โอเคไปทำไมล่ะ” ฉันกัดฟันตอบ

 

“แต่ฉันไม่โอเคที่ฉันทำอะไรแบบนั้นลงไป...”

 

“...”

 

เราสองคนยืนจ้องกันนิ่ง เขาค่อยๆ ก้าวฝีเท้าเข้ามาหาฉัน ฉันถอยหลังไปไหนไม่ได้เพราะตรงนี้มีแต่เก้าอี้เล็กกับโต๊ะเครื่องแป้ง

 

“...เพราะฉันชอบเธอ”

 

“...”

 

“ชอบมากจนเก็บความรู้สึกแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว”

 

เขากำลังไล่ต้อนทั้งตัวและหัวใจฉันให้จนมุม ร่างของฉันทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเล็กหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพราะหัวใจเต้นจนรู้สึกร่างกายอ่อนแรง คนที่ไม่สวมเสื้อคุกเข่าลงข้างหนึ่งก่อนจะสบนัยน์ตาฉันด้วยสายตาอ่อนโยน ฉันค่อยๆ กลืนน้ำลาย รู้สึกเหมือนหายใจไม่ค่อยถนัด หัวใจเต้นผิดจังหวะ ฉันกุมชุดตัวเองไว้แน่น

 

“ฉันสนใจเธอตั้งแต่เห็นหน้า มันอาจจะเป็นเพราะเธอตรงสเปคฉันก็จริง แต่พอได้มาทำงานร่วมกัน ได้มาอยู่ทีมเดียวกัน ฉันก็ค่อยๆ ตกหลุมรักเธอทีละนิด เธอทำให้ฉันสนใจคนรอบข้างมากขึ้น คอยเติมรอยยิ้มในใจของฉัน ฉันชอบความพยายามของเธอ ไม่ท้อกับอะไรง่ายๆ มุ่งมั่น ใจเด็ด ถึงแม้บางครั้งจะบ้าบอไปนิดนึงก็ตามที แถมชอบทำตัวให้น่าปกป้องด้วย เสียดายชะมัดที่นัตสึเป็นคนทำหน้าที่นั้นทุกที”

 

เกรย์หลบสายตาฉัน เขายกมือขึ้นปิดปากและเบือนหน้าหนี แต่ก็พอจะเห็นลางๆ ว่าแก้มของเขาขึ้นรอยแดง

 

“ฉันช้าไป...ทุกอย่างเลย แต่วันนั้นฉันอยากจะขอเธอเต้นรำนะ เสียดายที่นัตสึมันตัดหน้าไปก่อนแล้ว”

 

“...”

 

“รู้ตัวอีกที เธอกับนัตสึก็คบกันแล้ว”

 

“...”

 

“ฉันช้าเกินไป ฉันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว แถมเรื่องแต่งงานงี่เง่าอีก ฉันพยายามไม่ยุ่งกับเธอ เผื่อจะตัดใจจากเธอได้บ้าง”

 

นี่เป็นเหตุผลที่เขาไม่ค่อยมารวมตัวด้วยกันสินะ ไม่ได้ติดจูเบีย...แต่เขาอยากตัดใจจากฉัน

 

“แต่ทำยังไงก็ไม่ได้ผล นับวันฉันยิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นด้วยซ้ำ” เขาเว้นจังหวะ “วันที่เธอเอากิฟต์วอชเชอร์มาให้ วันที่ฉันทำแผลให้เธอ วันที่เธอเผลอซุกหน้าอกฉัน วันที่เธอเอาหัวมาพิงฉัน หรือจะวันไหนก็เหอะ ฉันไม่รู้ว่าเธอจำได้หรือเปล่า เนื้อตัวเราสัมผัสกัน แค่นั้นทำให้ฉันแทบบ้าเลยรู้มั้ย”

 

จู่ๆ เกรย์ก็หันมาสบตา หัวใจฉันกระตุกไป

 

“ฉันหลบหน้าเธอก็เพราะเหตุผลเดิม ฉันไม่อยากให้เธอเลิกกับนัตสึเพราะตัวเอง เพราะฉันคิดว่าถ้าฉันชอบเธอไปมากกว่านี้ ฉันแย่งเธอมาจากหมอนั่นได้แน่”

 

มือที่กุมชุดอยู่สัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจที่รัวและแรง ขอร้องล่ะเกรย์...เลิกพูดอะไรทำนองนี้สักทีเถอะ ถ้าเกิดฉันหัวใจวายตายขึ้นมาจะได้ยังไงเนี่ย T///T

 

“ตอนนี้เธอทำฉันคลั่งตายคือตอนไหนรู้มั้ย...ที่เธอยั่วให้ฉันจูบไง...”

 

“ฉันไม่ได้ยั่วสักหน่อย T///T” ฉันค้านเสียงเบา แต่คนตรงหน้าไม่ฟัง

 

“ยั่วมากเลยรู้ไว้ด้วย แถมตอนนั้นเธอกัดปากต่อหน้าฉันเลยนะ เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันเป็นผู้ชายอ่ะ ทำอะไรระวังตัวหน่อย ดีแค่ไหนที่นัตสึมันมาห้ามจนก้นฉันเป็นรอย ไม่งั้นวันนั้นฉันไม่ทนแน่ -0-///

 

นี่เขาพูดอะไรออกมารู้ตัวบ้างหรือเปล่า ฉันไม่สมควรจะได้ยินเรื่องแบบนี้ U///U

 

แล้วสรุปว่าก้นเขาก็ช้ำสินะ

 

“แต่คิดๆ ก็เสียดาย ฉันไม่ได้จูบเธอ แถมวันต่อมาเธอไปจูบกับไอ้ตาชี้นั่นด้วยเหตุผลเดียวกับฉันอ่ะนะ! ฉันโคตรโมโหเลย แต่ทำอะไรก็ไม่ได้ เธอกับมันเป็นแฟนกันนี่!” เกรย์เบือนหน้าหนีอีกครั้ง รอบนี้เขาไม่ได้เขินแล้วก็ดูโมโหเหมือนที่ว่าจริงๆ

 

“นายเห็นได้ยังไง...”

 

“ฉันนั่งกินซีฟู้ดอยู่ข้างล่างไงเล่า”

 

โอ้พระเจ้า นี่เขานั่งกินอาหารทะเลที่ฉันบ่นอยู่ว่าน่าลองอ่ะนะ โคตรใกล้เลย T///T บ้าบอที่สุด

 

“เป็นไง จูบกับมันแล้วใจเต้นหรือเปล่า”

 

เกรย์ถามเสียงเย็น เมื่อกี้นี้หมอนี่ยังดูเขินๆ อยู่เลย ทำไมพอเปลี่ยนเรื่องอารมณ์ต้องเปลี่ยนตามด้วย

 

“ก็เต้น...”

 

“งี้ก็แปลว่าเธอชอบมันดิ” เกรย์สวนทันที

 

“เปล่านะ!” ฉันรีบปฏิเสธ คนเปลือยท่อนบนลุกขึ้นยืนแต่ฉันคว้าข้อมือเขาเอาไว้ และดูเหมือนเขาจะแทบบ้า เวลาฉันแตะตัวเขาจริงๆ ด้วย “ฉันไม่ได้ชอบนัตสึ! ระหว่างจูบกันหัวใจฉันมันก็เต้นช้าลงไปเอง แถมเราสองคนก็ไม่อยากพูดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ รับไม่ค่อยได้เท่าไหร่”

 

“นี่ฉันอยู่ในจุดที่ต้องฟังคนที่ชอบเล่าตอนจูบกับคนที่เบื่อขี้หน้าได้ยังไงฟะ -_-

 

“ฉันไม่ได้ชอบนัตสึจริงๆ...”

 

“แล้วเธอชอบฉันหรือเปล่า”

 

ได้ยินอย่างนั้นฉันก็เงียบทันที แต่ฉันก็ยังจับข้อมือเขาอยู่ไม่ปล่อยไปไหน นึกไปนึกมาเราก็อยู่ในสภาพที่ล่อแหลมเหมือนกันนะ ฉันที่มือนึงกุมชุดไม่ให้หลุด อีกมือคว้ามือผู้ชายที่เหลือเพียงกางเกงเข้ากับสูท แถมในบ้านก็มีแค่เราสองคน...

 

...ฉันคิดบ้าอะไรเนี่ย -///-

 

“...ฉันขอโทษ”

 

นัยน์ตาคนที่ยืนอยู่สั่นไหวไปวูบนึง เขาดูผิดหวังที่ได้ยินฉันพูดแบบนั้น

 

“ฉันกลัวว่ามันจะวนลูปอีก ฉันไม่อยากเป็นคนสองใจ ไม่อยากให้มันพังอีกต่อไปแล้ว”

 

ฉันกลัวว่ามันจะเกิดเหตุการณ์เดียวกับตอนที่คบกับนัตสึใหม่ๆ ทั้งๆ ที่ตอนนั้นก็มั่นใจว่าชอบซาลามันเดอร์นั่นแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็หวั่นไหวให้กับเจ้าชายน้ำแข็งอยู่ดี ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้...

 

“เธอ...ยังไม่มั่นใจเหรอ”

 

“อือ...”

 

ทั้งๆ ที่ในใจอยากบอกออกไปเหลือเกิน...แต่ก็ทำไม่ได้ ฉันไม่กล้าพอ

 

เกรย์ดึงข้อมือออกจากฝ่ามือเล็กของฉันอย่างง่ายดาย ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนถอยหน้าหนีไม่ทัน แต่หลังฉันชนกับลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งแล้ว คนตรงหน้าเอาแขนเท้ากับโต๊ะ เป็นอันว่าฉันจนมุมให้เกรย์โดยสิ้นเชิง เราสบตากันอยู่อย่างนั้น ใบหน้าฉันร้อนผ่าว เกรย์ก็หน้าแดงเหมือนกัน แต่ครั้งนี้เขาไม่หลบหน้าอีกแล้ว หัวใจเต้นตึกตักๆ กลิ่นตัวหอมกรุ่นลอยเข้ามาปะจมูก สร้อยไม้กางเขนของเขาแกว่งเล็กน้อย มือข้างหนึ่งของเขาใช้นิ้วสัมผัสริมฝีปากฉันที่วันนี้ทาลิปสีชมพูใสจนขนลุกซู่

 

“ฉันขอนะ...”

 

เขากระซิบเสียงพร่าก่อนจะเอียงหน้าเข้าหาและประทับจุมพิตอันแสนอ่อนโยนโดยไม่รอคำอนุญาต เราอยู่ใกล้กันเกินไป สายตาฉันโฟกัสอะไรไม่ได้จนในที่สุดก็ค่อยๆ หลับตาลง รับสัมผัสละมุนนุ่มที่เขาบรรจงถ่ายทอดให้ ฉันไม่เคยรู้สึกเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน หัวใจเต้นเร็วมากจนคิดว่าฉันอาจจะตายได้ ระหว่างเราเหมือนมีอะไรดึงดูดให้เข้าหากัน สองมือเขาดึงมือฉันให้ยกขึ้นไปคล้องคอและเริ่มกอดร่างฉัน ทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืน เขาก็โอบกอดตัวฉันแน่นทั้งๆ ที่เรากำลังมอบและรับความหวานของกันและกัน หลังจากนั้นไม่เกือบนาทีเขาจึงผละใบหน้าออก

 

ฉันยังคงเอามือคล้องคอเขาอยู่อย่างนั้น ส่วนมือเขาก็ยังจับอยู่ที่เอวฉันเช่นกัน เราหอบหายใจเบาๆ เกรย์หน้าแดงจัด ฉันก็คงด้วย ส่วนหน้าอกเรามีเพียงชุดเจ้าสาวของฉันกั้นไว้แต่ก็รับรู้ได้ว่าต่างคนต่างหัวใจเต้นแรง

 

“เธอมัน...” เกรย์เบือนหน้าหนีอีกรอบแถมยังพยายามจะถอยห่างจากตัวฉันแต่ฉันกลับกอดคอเขาแน่น “จะฆ่าฉันรึไง -///-

 

“อย่าปล่อย...” ฉันกระซิบเสียงอ่อน

 

“อย่ามาทำเสียงอ่อยฉันแบบนี้” คนตัวสูงปล่อยมือจากเอวฉันไปแล้ว เขาเงยหน้า ยกมือขึ้นมาก่ายหน้าผากตัวเองก่อนจะกัดริมฝีปาก “เธอไม่เห็นเตียงที่อยู่ข้างๆ หรือไง”

 

“อีตาบ้า! =///=” ฉันก้มหน้าซุกแผงอกอันแข็งแกร่งของเขาทั้งๆ ที่แขนยังโอบรอบคอขาวเนียนอยู่

 

“ลูซี่...ปล่อยฉันสักทีเถอะ”

 

“ไม่ได้ T///T

 

“ไม่งั้นฉันจะจับลงเตียงจริงๆ นะ”

 

“ก็มันปล่อยไม่ได้ T///T ชุดจะหลุดอยู่แล้ว ฮืออออ”

 

ก็เนี่ย หมอนี่ทำให้ฉันต้องยืน พอยืนทั้งๆ ที่มือไม่ได้จับชุดเนื้อตัวเราก็ต้องแนบชิดติดกันน่ะสิ ไม่งั้นก็คงปล่อยไปนานแล้ว บ้าเอ๊ย! =///= ไม่งั้นฉันจะยอมให้เราอยู่ในสภาพเสี่ยงอะไรขนาดนี้เหรอ ไม่มีท๊าง!

 

“โธ่เอ๊ย...เธอนี่มัน!” เกรย์บ่นเขินๆ ก่อนจะใช้มือดึงชุดฉันให้เข้าที่เข้าทางแต่ค่อนข้างลำบากลำบนสักหน่อย เพราะมือฉันยังเกี่ยวคอหมอนี่อยู่ไง แถมต้องเขย่งเท้าด้วย เริ่มชาๆ ขึ้นมาหน่อยแล้วเนี่ย “พอดีตัวหรือยัง”

 

“ไม่เลยสักนิด -///- นายกอดฉันหน่อยสิ”

 

“หา?”

 

“กอดฉันเร็ว แน่นๆ” เขาทำตามอย่างว่าง่าย แต่ก็ยังดูเขินๆ ฉันเบียดเขาอยู่นิดหน่อยแล้วค่อยใช้มือดึงชุดให้เข้ารูป พอเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ รูดซิปขึ้น ช่างเป็นการแต่งตัวที่วาบหวิวอะไรแบบนี้ Q///Q “สะ...เสร็จแล้ว”

 

ร่างสูงผละจากฉันและเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงทันทีและเอามือจับหน้าผาก ฉันเดินหนีออกมายืนหน้าห้องน้ำ ดูเหมือนเขาต้องการจะปรับอารมณ์อยู่หน่อยนะ T///T

 

“หัวใจเต้นปกติหรือยัง”

 

เอ๋?

 

ฉันยกมือขึ้นมาทาบหน้าอก มันยังคงเป็นจังหวะตึกๆๆๆ ที่เร็วกว่าปกติ สายตาฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา

 

“ว่าไง”

 

“แล้วของนายล่ะ” ฉันไม่ตอบเขาแต่ถามกลับ

 

“นี่ฉันต้องตอบด้วยเหรอ -0-///

 

“ฉันก็เหมือนนายนั่นแหละ! U////U

 

ฉันหลับตาปี๋ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าออกช้าๆ ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยมีสติ เหนื่อย หมดเรี่ยวแรง อยากจะล้มคาพื้นยังไงไม่รู้ โอ๊ย นี่มันอาการบ้าอะไรกันเนี่ย

 

“ถ้างั้น...”

 

“...”

 

“ก็แปลว่าชอบใช่มั้ย”

 

“ฉัน...”

 

“...”

 

“...” ฉันลืมตาขึ้นมาก่อนจะย่อตัวแล้วนั่งลงตรงนั้น มือยกขึ้นมาสัมผัสกล้ามเนื้อตรงหน้าอกอีกครั้ง “ฉันก็คงชอบนายจนทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เกรย์สบนัยน์ตาฉัน เหมือนรอฟังว่าฉันจะพูดอะไรต่อ “...แต่ฉันกลัวว่ามันจะชั่ววูบเหมือนที่เคยเป็นกับนัตสึ”

 

ฝ่ายตรงข้ามอาจจะเจ็บปวดที่ได้ยินฉันพูดแบบนั้น แต่ฉันพูดออกไปตามตรงนี่นา

 

เขาลุกขึ้นยืน “ถ้าเธอไม่ชัวร์ ฉันก็มีข้อเสนอให้เธอ”

 

ฟังดูไม่น่าไว้วางใจเลยว่ามั้ย T_T

 

“ลองจูบกันดูสักเดือนนึงดีมั้ย ถ้าเธอยังใจเต้นตลอด เธอก็คงไม่ว่อกแว่กไปหาใครแล้วล่ะ”

 

“นี่นายคิดบ้าอะไรของนายเนี่ย -0-///

 

ถึงจะพอคิดว่าไม่น่าเชื่อถือ แต่ก็ไม่คิดว่าจะยื่นอะไรขนาดนี้มาให้นะ - -///

 

“ก็ทีเมื่อกี้เธอยังเคลิ้มเลย ถ้าเธอไม่มั่นใจเราก็แค่จูบกันไปก่อน” เขาพูดหน้าตาย เอาจริงๆ ก็ไม่ตายหรอก แก้มยังขึ้นสีแดงอยู่เลยน่ะ แต่เดี๋ยวนะ...

 

“เพื่อนที่ไหนเขาจูบกันเล่า!?

 

เอ๊ะ! เหมือนว่าฉันกำลังจะพูดอะไรที่...

 

“งั้นเป็นแฟนกันมั้ย จะได้จูบกันได้”

 

ทำไมผลสุดท้ายก็ออกมาเป็นแบบนี้ทุกทางเลยเนี่ย T///T ชีวิตฉันนี่มันยังไงกันนะ เลิกกับคนนู้นปุ๊บ คบกับคนนี้ปั๊บ แย่จริงๆ เลย (คิดเองก็เจ็บเอง)

 

“นี่ก็ดึกแล้ว ฉันว่านายกลับบ้านดีกว่า -0-///” ฉันเดินไปหาเขาที่เตียงก่อนจะลากคนตัวหนักกว่าให้ก้าวออกมา “ปะ เดี๋ยวไปส่งหน้าบ้าน”

 

“ถ้าเป็นจะกลับ ไม่เป็นจะนอนนี่”

 

เอ๊ะ อีตานี่ไปหัดเถียงมาจากไหนเนี่ย แล้วทำไมตอนนี้เขาดูเจ้าเล่ห์จนฉันรู้สึกกลัว เมื่อกี้ยังเป็นหนุ่มซึน เขินทีก็หันหน้าหนีทีอยู่เลย สรุปว่าเขาเป็นไบโพล่าร์หรือเปล่า ตอบที ฮือออ

 

“นายนี่มัน!” ฉันหมดคำพูด เขาเดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตและเสื้อสูทที่ถอดไว้ก่อนจะใส่กลับไปใหม่ ก็ดีนะที่ยังรู้ตัวว่าเปลือยท่อนบนอยู่น่ะ -_- ฉันผ่อนลมหายใจ “เอางี้ละกัน ระหว่างเราก็เป็นแบบนี้ไปก่อน ส่วนเรื่องจูบ...นายหาทางทำเองก็แล้วกัน -///-

 

“...”

 

“ถ้านายหยุดทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงไม่ได้ ฉันก็จะเป็นแฟนนาย”

 

“อื้ม ตามนั้นล่ะ” เขาพยักหน้ารับ “ขออะไรอีกอย่างได้หรือเปล่า”

 

“อะไรกัน -3-” คนผมดำเดินเข้ามาหาก่อนจะยื่นมือออกมา

 

“ให้เกียรติเต้นรำกับฉัน...สักเพลงได้มั้ย”

 

หัวใจฉันสั่นเมื่อได้ยินประโยคที่เคยอยากฟัง ฉันยิ้มรับก่อนจะวางมือตัวเองลงไปบนฝ่ามือของอีกฝ่าย เราประสานมือกันและย่ำเท้าตามเสียงจังหวะของหัวใจ เต้นภายในห้องที่ไม่ค่อยจะมีพื้นเดินสักเท่าไหร่ เราเหยียบขากันเองบ้าง ตลกดี...

 

แต่ก็ชอบ...

 

“ฉันชอบเธอนะ”

 

“อื้อ...”

 

“ฉันจะรอฟังวันที่เธอบอกชอบฉันบ้าง” เขาพูดเสียงเบา ฉันหัวเราะน้อยๆ “ฉันชอบเธอนะ ลูซี่...”

 

เหมือนเขาจะรู้สึกดีมากที่ได้พูดออกมาแบบนั้น ความปากไม่ตรงกับใจนี่หายไปไหนกันหมดน้า

 

ฉันเอง...ถ้ามั่นใจแล้วก็อยากให้เขาได้ยินคำนั้นจากปากฉันเหมือนกัน

 

ถ้าเป็นไปได้...ฉันก็อยากจะเต้นรำกับเกรย์แบบนี้ตลอดไปเลย





==========================================

แงงงง ตอนเขียนบทนี้เขินมากเลย เขียนไปบิดไป

อ่านกี่รอบก็ฟินเอง  5555555

บทนี้จริงๆ แล้วก็คือบทส่งท้าย 

แต่ด้วยความที่ไม่ได้เขียนบทนำไว้ตั้งแต่แรก ก็เลยใช้ชื่อตอนเหมือนเดิม

เรายังเหลือตอนพิเศษอีก 2 ตอนแน่นๆ เน้นๆ  เต็ม 4 คู่ ความฟินล้นจอ

(แต่แอบสารภาพว่าตอนนี้ยังไม่ได้แต่ง5555555555555 T_T)

ยังไงก็อย่าลืม ถ้าไรท์มาอัพแล้วต้องอ่านกันด้วยนะ

(เพราะรู้สึกโมเมนต์พระนางมันยังไม่คุ้มค่าเอาซะเลย 55555555)

เอาเป็นว่าจะรีบปั่น คู่รองฟินเต็มร้อย แต่คู่หลักต้องฟินเต็มล้าน!

เพราะฉะนั้น ห้ามพลาดนะคะ ฮี่ๆๆๆ 55555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

554 ความคิดเห็น

  1. #553 Pancake203 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 16:20

    ฟินนน>\\\<

    #553
    0
  2. #537 P-pin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:03
    กรี๊ดดดดดด เขินมากกกกก จิกหมอนแน่นนน จะรอวันที่ลูซี่บอกเกรย์น้าาาา ฟินนมากแน่ๆๆ แอบขำดูอารมณ์สวิงมากนะคะกับตอนนี้ อดทนไปก่อนล่ะ5555555555
    #537
    1
    • #537-1 тarozunɢ(จากตอนที่ 29)
      22 มกราคม 2562 / 20:50
      กรี๊ด ตอนเขียนบทนั้นคือเขินจริงงงง เขินมากกกก เขียนไปพักไปป ขอบคุณที่ชอบนะคะ ><
      #537-1
  3. #527 $iviα✻ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 00:04
    ฮืออออ มันดีงามมากเลยค่ะ ทุกอย่างมันดูลงตัว โรแมนติกมากกก;//////////;
    #527
    0
  4. #526 groijai (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 21:57
    ฟินนนนนนนน//มาอัพไวนะเรารออยู่
    #526
    0
  5. #525 Memoris S'Misa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 21:35
    กรี๊ดดดด ฟินนนน >\\\\<
    #525
    0
  6. #396 Welkin Evil'Lover (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 22:43
    ยังไงเนี้ยย -*-
    #396
    0
  7. #332 Love fairy tail (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 12:59
    อย่าลืมอัพนิยายคู่นี้อีกนะจะคอยติดตาม
    #332
    0
  8. #236 29Loveless (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 22:34
    เงิบเบย จูเบียจังหมดสติเพราะตะคริว ;;w;;lll 
    #236
    0
  9. #228 riren (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 11:51
    หมดสติเพราะตะคริว = = และคืนคลานไปหานัตสึ?? 5555 เริ่มหลอนละนะจูเบีย

    ง่านัตสึ - - ตัดใจง่ายไปแล้ว!!!
    #228
    0
  10. #170 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 22:46
    สงสารนัตสึกับจูเบียอ่าาาา!!!TAT
    เเต่ก็อยากให้ลูซี่กับเกรย์ได้คู่กันT.T...
    #170
    0
  11. #124 Daywalker (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 18:57
    ลูซี่~!!!TTATT
    #124
    0
  12. #123 Deanna (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 18:57
    อัพนะคะ สนุกมากที่สุดเยยยยยยยยย
    #123
    0
  13. #121 s and p (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 08:20
    พูดแบบนี้ อยากเห็นลูซี่ท้องจัง แอร้ยยยยย
    #121
    0
  14. #120 Rinne (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 23:51
    แอร๊ยยยยยยย >///
    #120
    0
  15. #118 teresa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 17:47
    น่ารักจังนะ คู่นี้ รู้สึกจะเอาน้ำตาลในจักรวาลมารวมกัน หวานซะไม่มี
    #118
    0
  16. #117 Daywalker (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 17:03
    กรี๊ดดดดดดดดดดด~!!!>A<

    เขิลๆ~!!>///<
    #117
    0