Warm December ♥ อุ่นไอรักละมุนหัวใจ

ตอนที่ 1 : บทนำ ♥ วาเลนไทน์ปีนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    26 ธ.ค. 62

T
B



บทนำ

วาเลนไทน์ปีนั้น

 

สำหรับใครหลายคน การมาโรงเรียนไม่ทันเวลาอาจเป็นเรื่องปกติ


แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน


สิ่งที่แย่ไปกว่าการมาสาย คือการบ้านที่ต้องส่งคาบเช้ายังทำไม่เสร็จ และนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ฉันรีบเดินเข้าโรงเรียนตาลีตาเหลือก


ลานเข้าแถวในช่วงใกล้เคารพธงชาติมีนักเรียนเดินเล่นกันขวักไขว่ พวกผู้ชายยังเล่นบาสฯ เล่นบอลกันอยู่ ทางซ้ายมือของลานเป็นตึก 1 และห้องสมุด ทางขวามือเป็นตึก 2 ซึ่งเป็นตึกที่ฉันเรียนอยู่ ฉันเดินเลี้ยวมาทางซ้ายเพื่อที่จะไปห้องสมุด แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นใครบางคน...


คนที่ไม่ได้โดนเด่นอะไร...


คนที่ตัวสูงจนชู้ตลูกบาสเก็ตบอลลงห่วงได้อย่างสบายๆ...


คนที่เล่นกีฬาอย่างเอาเป็นเอาตายแต่ผิวก็ไม่คล้ำขึ้นสักที...


คนที่มีรอยยิ้มสดใสอยู่บนใบหน้าแทบตลอดเวลา...


พอเห็นเขาทีไร ไม่ว่าจะรีบแค่ไหนสองขาก็ผ่อนจังหวะก้าวเดินทุกที ลืมสนิทว่าวันนี้มาสาย แถมยังไม่ได้ปั่นการบ้านอีก อืม...มันเป็นหลายครั้งแล้วน่ะนะ ไม่ว่าจะมาเช้า มาปกติ หรือมาสาย ฉันก็จะเห็นคนกลุ่มนี้เล่นบาสเก็ตบอลอย่างสนุกสนาน และแน่นอนว่าฉันเองก็แอบมองเขาอยู่ตลอด


ธันวา...


ผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่เคย...


“...ไอย์ชา! ระวัง!!


!!!


วินาทีที่เห็นลูกกลมสีส้มกำลังลอยละลิ่วมาทางนี้ ร่างกายก็สั่งให้หลับตาทำหน้าหยีอัตโนมัติ แต่ก็ต้องลืมตาทันทีที่ได้ยินเสียงโครม ผู้ชายผมสีดำยุ่งๆ กับเนื้อตัวโชกเหงื่อนอดกอดอุปกรณ์สำคัญในการเล่นกีฬา ฉันเบิกตากว้างเมื่อเห็นรอยถลอกแดงบนผิวขาวเนียนของเขา


“เจ็บมากมั้ยเนี่ย!?” ฉันถลาเข้าไปหา เพื่อนๆ ของเขาก็เข้ามาด้วยพร้อมกับพยุงร่างสูงขึ้นมา เขาปล่อยบอลออกจากอก ดวงตาหรี่ลงแสดงถึงความเจ็บ แต่ปากก็ยังยิ้มอยู่


“เธอ...ไม่เป็นไรนะ?”


ธันวากวาดสายตามอง ฉันส่ายหน้าเร็วๆ พอเห็นแผลตรงเข่าและข้อศอกของเขาก็ยิ่งรู้สึกผิด เพราะตัวเองเป็นคนทำให้เขาเจ็บ ซึ่งเขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลย...ไม่จำเป็นต้องวิ่งมารับบอลที่กำลังจะลอยมากระแทกหน้าฉันก็ได้ เพราะฉันมายืนเอ๋อใกล้ๆ แป้นบาสฯ เอง...


“ดูสารรูปตัวเองก่อนดีกว่ามั้ง” กัปตัน เพื่อนในกลุ่มของเขาทำท่าจะประคอง แต่เจ้าตัวปัดไม้ปัดมือออกเป็นเชิงว่าไม่ต้องห่วง


“ไปทำแผลก่อนมั้ยไอ้เวร ทำตัวเก่งอยู่ได้” คินทร์ เพื่อนอีกคนพูดจาแซว แต่ธันวาส่ายหัว เขาย่อตัวเอามือชันเข่า หอบใจหายเล็กๆ


ฉันรู้จักพวกเขาได้ยังไงน่ะเหรอ...ก็เพราะทั้งคู่เป็นหนึ่งในสมบัติประจำโรงเรียนไง ใครๆ ก็รู้จักเขาทั้งนั้น ถ้าพูดให้ใกล้ชิดหน่อยก็...ฉันอยู่ห้องเดียวกับกัปตัน ส่วนคินทร์ชอบแวะเวียนมาในห้องบ่อยๆ ก็เลยจำหน้าได้


และธันวาที่เป็นเพื่อนกับพวกนี้ก็...เป็นของล้ำค่าของโรงเรียนเช่นกัน


“ไปห้องพยาบาลเถอะ หรือล้างแผลก็ยังดี ถ้าติดเชื้อขึ้นมามันจะยุ่งนะ”


“...อื้ม งั้นก็ได้ เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”


แล้วเขาก็ยิ้มกว้าง นัยน์ตาสดใส ราวกับไม่เจ็บแผลอีกแล้ว


“เอ้า! ทีกูบอกไม่ไปวะ” คินทร์โวยวาย ส่วนธันวาหัวเราะ ฉันกัดริมฝีปากกลั้นยิ้ม สูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่แล้วก็ปล่อยออกเบาๆ


“นะ พาฉันไปทำแผลได้มั้ย”


น้ำเสียงออดอ้อน สายตาเราทั้งคู่ประสานกัน หัวใจฉันกระตุกทันที


แสงแดดส่องมาทางนี้ สะท้อนดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขา ฉันสบตากับธันวาได้เพียงเสี้ยววินาทีก็ต้องรีบหลุบต่ำ ทำตัวไม่ค่อยถูกเพราะอวัยวะสำคัญของร่างกายกำลังแผลงฤทธิ์


เพราะเขาเคยบอกชอบฉันอยู่ครั้งนึง ถึงแม้ฉันจะยังไม่มั่นใจว่ามันจริงหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ หัวใจฉันสั่นไหวกับเขาไปแล้ว และคงไม่มีวันกลับมาเต้นจังหวะเดิมได้อีก


“เดี๋ยวกูพาไปก็ได้ครับไอ้ธัน” พอเห็นฉันลังเล คินทร์ก็เลยเอ่ยปากอาสาก่อนจะหันมาคุยกับฉัน “เมื่อกี้ขอโทษด้วยนะที่ชู้ตบาสฯ เกือบโดนเธอ”


“...ไม่เป็นไรหรอก ฉันสิต้องขอโทษที่มายืนแถวนี้”


“...”


“ขอโทษด้วยที่ทำให้นายเจ็บ...ฉันขอตัวก่อนนะ ต้องรีบไปทำการบ้าน”


พูดออกไปแทบไม่เว้นจังหวะหายใจ ฉันวิ่งแน่บออกมาจากบริเวณนั้นก่อนจะปรี่เข้าห้องสมุด เมื่อได้รับแอร์เย็นๆ กับความสงบก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย...


ทางเดียวที่จะหยุดความรู้สึกเหล่านี้คือต้องห่างออกมาจากเขา


หัวใจจะเต้นผิดปกติก็ไม่น่าแปลก เลือดจะสูบฉีดอีกสักนิดก็คงปกติ เพราะประโยคที่ได้พูดคุยกันเมื่อกี้...มันคือครั้งแรกในรอบเกือบสองปี หลังจากที่เขาเคยบอกชอบฉันในวาเลนไลน์วันนั้น...


แต่ที่แปลกก็คือ...ทำไมบทสนทนาเหล่านั้นถึงได้ไหลลื่นและเป็นธรรมชาติได้ขนาดนั้นกัน สำหรับฉันแล้วเรื่องนี้มันไม่ง่ายเลยนะ


ย้อนกลับไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ฉันเป็นนักเรียนชั้นม.3 คนนึงที่มีชีวิตธรรมดาค่อนไปทางจืดชืด จวนจะขึ้นม.ปลายอยู่แล้วก็ยังไม่รู้สึกว่าวัยมัธยมเป็นวัยที่สนุกอะไร มันอาจเป็นเพราะฉันไม่มีเพื่อน ไม่สิ...ต้องบอกว่าฉันเองก็ไม่ได้คบกลุ่มไหนเป็นพิเศษ แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนใจจะขาดที่ต้องทำอะไรคนเดียว


ฉันพอใจที่ตัวฉันเป็นแบบนี้...


แต่สิ่งที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ คือการต้องมาทำความสะอาดห้องหลังเลิกเรียนทุกวันทั้งๆ ที่ไม่ใช่เวรตัวเองต่างหาก


ไม่ได้มีใครบังคับฉันหรอก ฉันแค่ขี้เกียจฟังครูประจำชั้นเอ็ดทุกเช้า ก็เลย...ทำมันซะทุกวัน (ที่ไม่มีใครทำ) นั่นแหละ และฉันก็แอบหวังลึกๆ ในใจว่าการกระทำนี้จะไปกระตุ้นต่อมความรู้สึกอะไรบางอย่างกับเพื่อนในห้องบ้าง แต่มันไม่เป็นไปตามคาดสักเท่าไหร่


จากไฟที่แรงลุกโชน ค่อยๆ มอดดับลง จู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่งโยนฟืนใส่เข้ามาเพิ่ม


วันนี้เราช่วยนะ!’ เขาหยิบไม้กวาดออกมาจากตู้หลังห้องแล้วกวาดไปทั่ว ฉันที่ยืนลบกระดานอยู่มองอย่างไม่เชื่อสายตา...


...ว่าวันหนึ่งจะมีคนมาช่วยฉันจริงๆ


ทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ม.1 แต่นั่นคือประโยคแรกที่ฉันกับธันวาได้คุยกัน ซึ่งตอนนั้นเขายังตัวเตี้ยกว่าฉันอยู่เลย หลังจากนั้น เขาก็มาช่วยทำเวรห้องเป็นครั้งเป็นคราว


จนวันวาเลนไทน์มาถึง ฉันก็เพิ่งรู้สาเหตุเหล่านั้น


วันนั้นเป็นวันที่น่ารำคาญ เพราะขยะเยอะที่สุดเท่าที่ฉันประมาณได้ ทั้งเศษดอกไม้ ป้ายราคา กระดาษสติ๊กเกอร์ ต่างๆ นานามากมายหลายแหล่ เพราะงั้นการใช้แรงงานวันนี้เลยถูกเพิ่มเป็นเท่าๆ เพราะถ้าวันไหนห้องไม่สกปรกมาก ฉันก็จะทำแค่ลบกระดาน เขียนวันที่และเก็บโต๊ะเท่านั้น


ตอนที่ฉันกำลังหยิบเศษกระดาษแผ่นใหญ่อยู่นั่นแหละ เสียงทั่กๆ ราวกับคนวิ่งขึ้นบันไดก็เข้าโสตประสาท ด้วยความที่มันดังและรวดเร็ว และห้องฉันใกล้กับทางขึ้นทางลง ก็เลยเดินออกไปดู


ธันวาที่เพิ่งถึงหน้าห้องเอามือชันเข่า ก้มตัวลงอีกทั้งยังหายใจกระหืดกระหอบ ในมือเขามีดอกกุหลาบอยู่ดอกหนึ่ง ฉันไม่ได้สนใจอะไร มองอยู่แวบเดียวแล้วเอาขยะไปทิ้ง พอหันกลับมาก็เห็นธันวาเอามือเท้าขอบประตูพลางหายใจแฮกๆ อยู่


...เราทำเสร็จพอดี ฉันพูดเป็นเชิงเหมือนจะขอโทษที่ทำงานเสร็จแล้ว เพราะเขาดูรีบขึ้นมามาก ฉันหยิบกระเป๋ามาสะพายและจะเดินออกจากห้องตรงทางที่เขาขวางอยู่ เห็นเหงื่อหลายเม็ดทั่วหน้าผากและลำคอขาว


...เหรอ ดีเลย น้ำเสียงเขาติดหอบ ธันวาหายใจเข้าและปล่อยออกมาแรงๆ เหมือนตั้งสติ งั้น...ไม่อ้อมค้อมแล้วนะ


เขาหลับตาแน่น


เราว่าเราชอบเธออ่ะ




---



สวัสดีนักอ่านทุกคนค่า ยินดีต้อนรับทุกคนที่แวะเข้ามาหาหนุ่มธันวาน้า

ใครที่กำลังหานิยายอ่านง่ายสบายๆ ขอฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

รับประกันว่าอ่านไปยิ้มไป อบอุ่นหัวใจตลอดเวลาที่อ่านเลยค่ะ <3 (ขายเก่งเหลือเกิน 55555)

พาธันวากับคินทร์มาร่ำลา เดี๋ยวจะส่งหนุ่มอื่นๆ ตามมาทีหลังนะคะ อิอิ แย้วเจอกันนนน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

85 ความคิดเห็น

  1. #85 Rock 64 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 08:29

    คิดถึง คิดถึงธันวามากๆๆๆๆ จะผ่านมากี่ปีธันวาก้เป็นคนที่ทำให้หน้าหนาวอบอุ่นตลอดเยยๆๆ และแน่นอนว่า ยังคงอยากมีธันวาเป็นของตัวเองเหมือนกันมุแง้ รอจนกว่าจะลงจนครบนะก้ะ ไอเริ้ปปป💕
    #85
    1
    • #85-1 тarozunɢ(จากตอนที่ 1)
      27 ธันวาคม 2562 / 00:44
      เม้นต์บัคสุด 55555555555 เสียดายตรงมันไม่หน้าหนาวจริง ฮือ แต่แต้งกิ้วนะคร๊ อิอิ
      #85-1
  2. #84 Rock 64 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 08:29

    คิดถึง คิดถึงธันวามากๆๆๆๆ จะผ่านมากี่ปีธันวาก้เป็นคนที่ทำให้หน้าหนาวอบอุ่นตลอดเยยๆๆ และแน่นอนว่า ยังคงอยากมีธันวาเป็นของตัวเองเหมือนกันมุแง้ รอจนกว่าจะลงจนครบนะก้ะ ไอเริ้ปปป💕
    #84
    0
  3. #83 Rock 64 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 08:29

    คิดถึง คิดถึงธันวามากๆๆๆๆ จะผ่านมากี่ปีธันวาก้เป็นคนที่ทำให้หน้าหนาวอบอุ่นตลอดเยยๆๆ และแน่นอนว่า ยังคงอยากมีธันวาเป็นของตัวเองเหมือนกันมุแง้ รอจนกว่าจะลงจนครบนะก้ะ ไอเริ้ปปป💕
    #83
    0
  4. #59 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 07:45
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ละมุนมากค่าาาา อายเก่งอ่าๆ
    นับถือเลยๆ เอลชอบมากกก
    จะตามอ่านทั้งหมดเลยน้อออ
    #59
    1
    • #59-1 ★A y ά m i★(จากตอนที่ 1)
      5 กรกฎาคม 2558 / 10:00
      แอร๊ยยย ขอบคุณน้าาา ><
      #59-1
  5. #43 เรฟามีร์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:30
    อ๊ายยยยย คิดถึงตอนวัยสะรุ่นนนน.
    #43
    0
  6. #26 หลงทางเลย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 18:01
    นางเอกลุ๊คนิ่งๆ งื้อออ >< ชอบอะ 55555+ 
    #26
    0
  7. #20 Rock 64 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:49
    คู่นี้จะน่ารักกันอีกนานมั้ย5555555 คนโสดอ่านแล้วอิจฉานางเอกมากค่ะ นี่บอกเลย ชีวิตจะดี๊ดีไปไหน มีหนุ่มหล่อมาชอบเนี้ยยย ถ้านางไม่เอา ได้โปรดเอามาให้ชั้นที555555555555 โอยยย อ่านละจิกหมอนตอนยื่นผ้าเช็ดหน้าา;////;
    #20
    0
  8. #19 Rock 64 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:49
    คู่นี้จะน่ารักกันอีกนานมั้ย5555555 คนโสดอ่านแล้วอิจฉานางเอกมากค่ะ นี่บอกเลย ชีวิตจะดี๊ดีไปไหน มีหนุ่มหล่อมาชอบเนี้ยยย ถ้านางไม่เอา ได้โปรดเอามาให้ชั้นที555555555555 โอยยย อ่านละจิกหมอนตอนยื่นผ้าเช็ดหน้าา;////;
    #19
    0
  9. #15 Juilla (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 00:30
       itazura na kiss | Tumblr

    โอ๊ยยยยย ฟินแปป5555 ชอบอ่าาาา มันใสๆกุ้งกิ๊งมากเลยยย
    อิจฉาไอย์ชาอ้ะะ อยากให้วาเลนไทน์ได้แบบนี้บ้าง  นิยายตอนนี้ทำร้ายคนโสดชะมัดดดด
    สู้ๆนะ รออ่านนนน ชอบคาแรคเตอร์ไอย์ชา นางมีบางอย่างคล้ายที่เค้าชอบบบบ5555
    #15
    0