คำสาปรักในรอยทราย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 780 Views

  • 0 Comments

  • 13 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    780

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

             ผู้หญิงชั่ว สารเลว เอาเลย ขว้างให้มันตายไปเลย

เสียงผู้คนโห่ร้องพร้อมกับขว้างปาก้อนหินใส่ร่างหญิงสาวบอบบางที่นั่งกองอยู่กับพื้นทรายไม่มีหยุด ผู้คนที่ยืนล้อมรอบหญิงสาวเป็นวงกลมอยู่นั้นต่างมองดูผู้ถูกกระทำด้วยสีหน้าสะใจแทนที่จะรู้สึกสงสาร

ข้าไม่ได้ทำ ข้าถูกใส่ร้าย ข้าบริสุทธิ์ หญิงสาวที่ถูกรุมประชาทัณฑ์ประกาศก้องออกมาด้วยเสียงสะอื้นไห้ หน้าตาอันงดงามราวเทพธิดาของเธอเต็มไปด้วยเลือดเพราะถูกคมของก้อนหินนับไม่ถ้วนมากระทบอย่างรุนแรง

จับได้คาหนังคาเขายังจะปากแข็งอีก นังกากี! ตายซะเถอะ

โอ๊ย!’ ก้อนหินก้อนใหญ่กระแทกเข้ากับศีรษะอย่างจังทำให้หญิงสาวรู้สึกมึนงงและเจ็บปวดที่ศีรษะเป็นอย่างมาก ร่างบอบบางเอนลงไปนอนกองกับพื้นทรายเพราะไม่อาจทรงตัวนั่งได้ไหวอีก เธอมองไปยังสามีสุดที่รักด้วยสายตาอ้อนวอนระคนขอความเห็นใจและเชื่อมั่นแต่สิ่งที่ได้รับกลับมานั้นคือสายตาเฉยชาก่อนใบหน้าคมสันจะเบือนหนีไปทางอื่นและอึดใจต่อมาร่างสูงก็เดินแหวกวงล้อมผู้คนออกไป

ท่านพี่... หญิงสาวร้องเรียกด้วยความปวดร้าว ความเจ็บปวดตามร่างกายนั้นไม่ได้เศษเสี้ยวของความเจ็บช้ำในหัวใจเลย คนที่รักและเทิดทูนบูชาสุดหัวใจเหตุฉะไหนถึงได้สิ้นรักและหมดเยื่อใยกันได้เร็วถึงเพียงนี้เพียงเพราะหูเบาเชื่อคำโป้ปดของคนอื่น เสียแรงที่รักและนับถือ เสียแรงที่ตัดใจทิ้งบ้านเกิดติดตามเขามาเพราะหวังว่าเขาจะดูแลและปกป้องเธอได้ไปตลอดชีวิต หญิงสาวคร่ำครวญอยู่ในใจด้วยความเจ็บช้ำระคนผิดหวังเนื่องจากรู้ซึ้งแล้วว่าตนเองคิดผิดอย่างมหันต์

หัวใจดวงน้อยแหลกสลาย ความเจ็บปวดและผิดหวังรุนแรงยิ่งนัก จนทำให้ความรักแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น ก้อนหินยังคงปาใส่มาเรื่อยๆ หญิงสาวจึงรวบรวมกำลังกายลุกขึ้นนั่งพร้อมกับรวบรวมกำลังใจและสมาธิทั้งหมดเพื่อท่องคาถาขั้นสูงสุด สิ่งที่เธอกำลังกระทำอยู่นี้เธอรู้ดีว่ามันเป็นบาปนัก เพราะมันจะทำให้วิญญาณของเธอต้องทุกข์ทรมานและถูกจองจำไม่ได้ไปไหน แต่หญิงสาวก็ยังเลือกที่จะทำเพื่อสั่งสอนผู้ชายที่เธอรักรวมถึงผู้หญิงที่ใส่ร้ายเธอให้ได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เธอได้รับ

ฉับพลันเมื่อหญิงสาวเริ่มสวดคาถาก็เกิดเมฆหมอกดำมืดเข้ามาปกคลุมทั่วบริเวณที่ทุกคนยืนอยู่ ชาวบ้านต่างแหงนหน้ามองท้องฟ้ากันด้วยสีหน้าตื่นตระหนกระคนหวาดกลัว เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ไปทั่วสารทิศ เสียงท่องคาถาเริ่มดังขึ้นๆ ก่อนจะมีฟ้าแลบปรากฏให้เห็นทั้งที่ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกแต่อย่างใดก็ยิ่งทำให้ผู้คนเริ่มแตกตื่นไปกันใหญ่

หญิงสาวนั่งท่องคาถาด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น ก่อนจะลืมตาขึ้นแล้วมองไปยังบุคคลที่ทำร้ายเธอด้วยสายตาแข็งกร้าวพร้อมกับเปล่งวาจาออกมา

ด้วยแรงแค้น จากหทัย ขอตั้งจิต

ใช้โลหิต ที่ไหลริน เซ่นสรวงฟ้า

นับแต่นี้ ขอให้เป็น ตามสัจจา

จามินรา จงย่อยยับ ตกตามกัน

ขอให้บุตร สุดรัก จงสิ้นชีพ

ดุจประทีป โคมส่อง ที่ไร้แสง

ขออำนาจ ทวยเทพ จงสำแดง

ผลาญทำลาย คู่แค้น ให้สาใจ!

เพียงสิ้นวาจาก็มีเสียงฟ้าร้องดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหวไปทั่วราวกับฟ้าเบื้องบนได้ตอบรับคำสาปแช่งของหญิงสาวแล้ว

นังปีศาจมันสาปแช่งพวกเรา ทุกคนปาหินใส่มันให้ตายไปเลย เร็วๆ เข้าช่วยกันก่อนที่มันจะสาปแช่งพวกเราไปมากกว่านี้

สิ้นเสียงตะโกนบอกชาวบ้านทุกคนก็ต่างพร้อมใจกันปาหินใส่จำเลยทางสังคมไม่ยั้ง หญิงสาวนั่งนิ่งไม่ตอบโต้ใดๆ ก่อนร่างบางจะค่อยๆ ล้มลงไปกองกับผืนทรายที่บัดนี้แปรเปลี่ยนจากสีน้ำตาลอ่อนๆ เป็นสีแดงเข้มไปเสียแล้วเนื่องจากถูกโลหิตอาบไล้เอาไว้ ฟ้าเบื้องบนร้องคำรามลั่นขึ้นอีกครั้งจากนั้นเมฆหมอกสีดำก็เคลื่อนคล้อยจากไปเผยให้เห็นท้องฟ้าอันสดใสดังเดิมซึ่งก็พร้อมๆ กับที่ลมหายใจของหญิงสาวหยุดลงด้วยเช่นกัน

ในความมืดมิดร่างสูงใหญ่ที่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงก็ลืมตาขึ้น แววตานั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจ ชายหนุ่มมองกวาดไปทั่วบริเวณก็พบว่าเป็นห้องนอนของตนเองจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกก่อนจะค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยอาการเหนื่อยหอบราวกับไปวิ่งระยะไกลมา

อุสมาน จามินราในวัยยี่สิบเก้าปี ยกมือขึ้นลูบหน้าของตนเองที่มีเหงื่อซึมออกมาทั้งที่ภายในห้องนอนมีอากาศเย็นเฉียบจากเครื่องปรับอากาศ เขาฝันร้ายอีกแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฝันประหลาดแบบนี้ เพราะนับตั้งแต่เขาอายุย่างยี่สิบเก้าก็มักจะฝันเห็นเหตุการณ์ชวนน่าหดหู่ใจแบบนี้อยู่เสมอ ฝันซ้ำๆ แต่เรื่องเดิมจนเขาจำได้ขึ้นใจและที่น่าแปลกกว่านั้นก็คือเวลาฝันเห็นภาพพวกนี้ เขามักจะรู้สึกเจ็บปวดราวกับโดนหินปาใส่เสียเอง จึงทำให้เขาเข้าใจความรู้สึกของหญิงสาวที่ถูกทำร้ายได้เป็นอย่างดี

อุสมานทิ้งตัวลงนอนใหม่อีกครั้ง ดวงตาคมกริบไร้แววง่วงงุนทั้งที่ตอนนี้เพิ่งจะผ่านเที่ยงคืนมาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น ชายหนุ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่าต้องทนฝันร้ายเช่นนี้ไปอีกนานแค่ไหนและคำตอบที่ได้รับกลับมานั้นมันทำให้เขาสิ้นหวังไปทั้งกายและใจเลยทีเดียว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น