ป้องรัก ห่มใจ

ตอนที่ 86 : ดื่มเลือดร่วมสาบาน (ตอนพิเศษ 14)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 362 ครั้ง
    15 ก.ค. 62

86.ดื่มเลือดร่วมสาบาน

 

                ขวัญตาเขียนชื่อผู้กองคณินใส่กระดาษเอาไว้ก่อนที่จะเอาไปแปะติดต้นไม้ จากนั้นก็ปาก้อนหินใส่กระดาษที่เขียนชื่อของเขาราวกับว่าเธอกำลังปาก้อนหินใส่เจ้าตัวอยู่จริงๆ ในช่วงเวลาพักผ่อนของเหล่านักเรียน เธอปาก้อนหินใส่กระดาษจนขาดเละ จากนั้นก็เอากระดาษแผ่นใหม่ไปแปะติดเอาไว้อีกแล้วก็ปาก้อนหินใส่ต่ออย่างเจ็บใจ เมื่อวานนี้กว่าเพื่อนทุกคนจะทดสอบร่างกายเสร็จเธอกับเอกพลก็วิ่งจนขาแทบลาก ไม่วายเพื่อนๆ ต้องเข้ามาหิ้วปีกพากลับที่พัก พอสั่งลงโทษเธอเสร็จเขาก็หายจ้อยไปเลย เหมือนตั้งใจโผล่มาเพื่อแกล้งเธอชัดๆ ยิ่งนึกก็ยิ่งเจ็บใจ นี่ถ้าเธอมีโทรศัพท์นะจะโทรไปฟ้องพี่รันกับพี่ผู้พันมันซะเลย

                “ตาแก่วัยทอง!!! บ้าอำนาจ เบ่งนักหรอวะ!!! ไว้ฝึกเสร็จก่อนเถอะแม่จะเล่นงานให้หาทางกลับฐานไม่ถูกเลยคอยดู!!!” ว่าแล้วก็ตรงเข้าไปกระชากกระดาษที่เขียนชื่อผู้กองคณินออกมาจากต้นไม้แล้วโยนทิ้งลงไปกับพื้นก่อนจะเอาเท้ากระทืบๆ ซ้ำให้เอกพลที่เดินตามหาเธออยู่ได้สักพักแล้ววิ่งเข้ามาหาอย่างสงสัยว่ายัยชะนีน้อยเป็นอะไร

                “คณิน...ใครหรอยัยชะนีน้อย” เอกพลหยิบกระดาษที่ขวัญตากระทืบอยู่ขึ้นมา ขวัญตาก็เลยกระชากกระดาษไปกระทืบต่อ อุปมาไปว่ากระดาษแผ่นนี้คือตาแก่วัยทองที่ตอนนี้เธอชังเขานัก

                “ครูฝึกคนเมื่อวานนี้ล่ะสิท่า” เอกพลเดาเอา เพราะดูอาการของยัยชะนีน้อยแล้วเขาไม่น่าจะเดาผิด ยัยชะนีน้อยกับครูฝึกคนนั้นต้องรู้จักกันมาก่อนแน่ๆ และที่แน่ยิ่งไปกว่านั้น

                “เขาเป็นแฟนหล่อนหรอ”

                “ไม่ใช่!” ขวัญตาว่าอย่างใส่อารมณ์แล้วหยิบกระดาษที่ถูกกระทืบจนเละมาฉีกทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี “ตาแก่วัยทองแบบนั้นใครจะไปคบเป็นแฟน ฉันเลิกกับตาแก่บ้านั่นแล้ว เลิกแล้วจริงๆ นะ”

                “เลิกตอนไหน”

                “ก็เลิกตั้งแต่ที่ตาแก่บ้านั่นตวาดใส่ฉันแล้วยังไงล่ะ!!! เอ๊ะ!” ขวัญตาเหมือนเพิ่งจะรู้ตัวว่าเมื่อกี้นี้คนที่ถามเธอไม่ใช่เอกพล ผู้กองคณินโผล่มาตอนไหนก็ไม่รู้ และตอนนี้เขาก็กำลังยืนทำหน้าเหี้ยมใส่เธออยู่ในขณะที่เอกพลไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงดีเมื่อรู้ว่าครูฝึกคนนี้คือแฟนของยัยชะนีน้อย ให้ตายเถอะ น่าอิจฉายัยชะนีน้อยเป็นบ้าเลยได้แฟนหล่อขนาดนี้

                “โผล่หัวมาทำไม ยังมีหน้ามาหาฉันอีกหรอ!” ขวัญตารีบชี้นิ้วใส่เขาเอกพลจึงรีบวิ่งเข้ามาดึงมือเธอเอาไว้

                “ใจเย็นๆ ยัยชะนีน้อย นั่นครูฝึกนะ”

                “เจ๊ นี่มันเวลาพักไม่ใช่เวลาฝึก ตอนนี้ไม่มีครูฝึกที่ไหนทั้งนั้นล่ะเว้ย มีแต่ท่านขวัญตากับตาบ้าวัยทองคนนี้เท่านั้น!” ขวัญตาชี้นิ้วใส่เขา ผู้กองคณินก็เลยได้แต่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินเข้ามาหาเธออีก

                “ใช่ เพราะนี่เป็นเวลาพักไงพี่ก็เลยมาหาขวัญ”

                “พี่...อ้าว! ไม่ใช่ครูฝึกกับนักเรียนแล้วหรอ” ประชดใส่เต็มที่ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ตวาดหรือตอบโต้ใส่เธอเหมือนอย่างเมื่อวาน

                “โกรธที่พี่สั่งลงโทษเมื่อวานนี้รึเปล่า”

                “โกรธที่จะมาเป็นครูฝึกที่นี่แล้วไม่บอกกันมากกว่า แล้วยังไงคะ ครูฝึกมีอะไรจะแก้ตัวหรือไถ่โทษ” พอเธอถามอีกเขาก็ยื่นอะไรบางอย่างมาให้เธอดู ซึ่งพอรู้ว่าเป็นอะไรเท่านั้นล่ะขวัญตาก็แทบกรี๊ดออกมาลั่นค่าย...บัตรคอนเสิร์ต BLACKPINK

                “เดือนหน้ามีคอนเสิร์ตแล้วพี่กดบัตรมาได้ ชิดติดขอบเวทีเหมือนคราวก่อนเลยนะ”

                “คิดว่าเอาบัตรคอนเสิร์ตมาฟาดหัวแล้วฉันจะยกโทษให้หรอ” ถึงจะอยากได้มากๆ ก็เถอะ ที่นั่งชิดเวทีแบบนี้ต้องได้จับมือกับพี่ลิซ่าแน่ๆ “อ้อนขอพี่หมอแก้มซื้อให้ก็ได้”

                “แล้วจะขอพี่หมอแก้มยังไงยังเรียนอยู่ไม่ใช่หรอ อีกอย่างบัตรคอนเสิร์ตมันก็หมดแล้วนะ กดอีกไม่ได้ เนี่ย กว่าคอนเสิร์ตจะมีก็เรียนจบหลักสูตรพอดี ขวัญไม่อยากไปกรี๊ดลิซ่าแล้วหรอ ไอดอลของเราเลยไม่ใช่รึไง” เมื่อเขาพูดเสียขนาดนี้ขวัญตาก็รับบัตรคอนเสิร์ตมาก่อนจะหันมาทางเอกพล

                “เจ๊ ชอบดู BLACKPINK มั้ย”

                “เจ๊นี่แหละเจ้าแม่ชาวบลิ้งค์ตัวจริงเสียงจริง”

                “งั้นเจ๊ก็ไปดูคอนเสิร์ตกับครูฝึกเขาก็แล้วกันนะ เนี่ย บัตรแถวหน้าสุดแล้วก็แพงที่สุดเลยนะ ฉันยกให้” ว่าแล้วก็ยื่นบัตรคอนเสิร์ตให้บัดดี้ตัวเอง แต่พอเอกพลจะยื่นมือไปรับเขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาดุๆ เหี้ยมๆ ของครูฝึกหนุ่มกำลังมองมาทางเขาอยู่ โอ๊ย เขาไม่น่ามายุ่งกับสองคนนี้เลย นี่ครูฝึกคนนี้ว่างงานนักรึยังไงถึงได้มีเวลาไปนั่งกดบัตรคอนเสิร์ตให้แฟน

                “เออ...เจ๊ว่าเจ๊ไปก่อนดีกว่านะ”

                “ไม่ต้องไป” ผู้กองคณินสั่งบัดดี้ของขวัญตา “อยู่ด้วยกันก่อน ครูฝึกกับนักเรียนหญิงอยู่คุยกันสองต่อสองมันดูไม่ดี อยู่มันด้วยกันที่นี่แหละ”

                “โธ่ครูครับ ผมไปเกี่ยวอะไรด้วย ครูจะเคลียร์กับยัยชะนี...ครูจะเคลียร์กับ C116 ก็เคลียร์ไปสิครับ”

                “อยากวิ่งรอบสนามแบบเมื่อวานนี้อีกรึไง” เมื่อเขาว่าแบบนี้เอกพลก็เลยได้แต่ยืนเจี๋ยมเจี้ยมอยู่ทางด้านหลังของขวัญตา นี่ทำไมเขาต้องมายืนเป็นสักขีพยานความรักของยัยชะนีน้อยด้วยล่ะเนี่ย เป็นแค่บัดดี้จำเป็นต้องรับรู้เรื่องของอีกฝ่ายขนาดนี้มั้ย

                ผู้กองคณินหันมามองทางขวัญตาอีกครั้งเมื่อเธอยัดบัตรคอนเสิร์ตคืนใส่มือของเขา นี่เธอโกรธเขามากจริงๆ หรอเนี่ย เขาก็หวังจะมาเซอร์ไพรส์ คิดว่าเธอจะดีใจซะอีกที่เห็นเขา

                “ยังโกรธพี่อยู่ล่ะสิ”

                “...”

                “พี่มาที่นี่เพื่อมาเป็นครูฝึกนะ ใช่ พี่ยอมรับว่าส่วนหนึ่งที่ยอมมาก็เพราะเป็นห่วงขวัญ พี่อยากมาอยู่ดูแล ยิ่งมีพวกนักเรียนนายร้อยมาจีบพี่ยิ่งไม่อยากให้ขวัญห่างหูห่างตา พี่หวงขวัญหัดเข้าใจซะบ้างสิ นักเรียนนายร้อยตั้งสามร้อยกว่าคน พี่ไม่ไว้ใจพวกมัน”

                “ผมไม่เกี่ยวนะครับ!” เอกพลรีบส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ดูจากสีหน้าของครูฝึกหนุ่มแล้วเขาพร้อมที่จะบวกกับผู้ชายทุกคนที่กล้ามายุ่งกับยัยชะนีน้อย ขวัญตาบอกว่าแฟนของเธอเป็นถึงผู้บังคับกองร้อยทหารพราน งั้นก็น่าจะยศร้อยเอก เป็นรุ่นพี่นักเรียนนายร้อยของเขา

                “เออ! สาวออกขนาดนี้ รู้ว่าไม่เกี่ยว” ผู้กองคณินว่าเขาก่อนจะหันมาทางขวัญตาบ้างซึ่งเธอยืนเอามือไขว้หลังเอาไว้แล้วก็ใช้ปลายเท้าเขี่ยๆ พื้น สีหน้าเรียบเฉยจนยากจะคาดเดา

                “นอกจากพี่จะมาดูแลขวัญ พี่ยังต้องทำหน้าที่ครูฝึกด้วย ที่พี่ทำเหมือนไม่รู้จักขวัญเมื่อวานก็เพราะคนอื่นๆ เขาจะคิดกันยังไงถ้ารู้ว่าพี่กับขวัญเป็นอะไรกัน"

                “เลิกกันก่อนก็ได้นี่จะได้ทำหน้าที่ได้สะดวกๆ”

                “พูดบ้าอะไรออกมา!” ผู้กองคณินดุเธอขึ้นทันทีแล้วทำหน้าเหี้ยมใส่อีก นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในค่ายที่เขามีสถานะเป็นครูฝึกของเธอนะพ่อจะจับมาจูบให้หายดื้อเลย เด็กบ้า เป็นแฟนกันนะไม่ใช่ไข้หวัดที่จะได้เป็นๆ หายๆ

                “เป็นแฟนพี่ ห้ามพูดเรื่องเลิกอีกเข้าใจมั้ย พรุ่งนี้ก็จะเริ่มเข้าเรียนตามฐานต่างๆ แล้วตั้งใจเรียนให้ดีอย่าให้ผู้พันกับท่านนายพลต้องผิดหวัง พี่เป็นครูฝึกประจำกลุ่มของเรา ถ้าเราไม่ตั้งใจเรียนเรื่องนี้ถึงหูผู้พันแน่ อย่าให้ผู้พันต้องบุกมาอาละวาดถึงที่นี่”

                “ผู้กองขู่ฉันหรอ!” ไม่ถามเปล่าแต่ขวัญตายังเข้าไปกระชากคอเสื้อของเขาอีกอย่างเอาเรื่อง เอกพลแทบกรี๊ดออกมาอย่างตกใจกับความใจกล้าของขวัญตาเขารีบหันไปมองรอบๆ ตัวทันทีว่ามีใครคนอื่นจะเห็นนักเรียนกระชากคอเสื้อครูฝึกอย่างเอาเรื่องรึเปล่า ถึงจะเป็นแฟนกันก็เถอะแต่เล่นกระชากคอเสื้อครูฝึกแบบนี้ โอ๊ย เขาล่ะอยากจะเป็นลม

                “อีกห้านาทีจะหมดเวลาพัก พี่จะไม่ใช่พี่คณินของขวัญอีก ถ้าคิดว่าเป็นแฟนพี่แล้วพี่จะออมมือล่ะก็ หึ! คิดผิดแล้วล่ะเด็กน้อย ยิ่งเป็นแฟนพี่ พี่ยิ่งต้องติวให้หนัก แล้วอย่าหาว่าพี่ใจร้ายนะ”

                “ติดนิสัยซาดิสมาจากพี่รันรึยังไง”

                “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี”

                “อ้อ! ใช่สิ ผู้กองแก่จะเป็นพ่อฉันได้อยู่แล้วมั้ง เปลี่ยนจากต้องเรียกพี่คณินเป็น คุณพ่อหรือคุณอา คุณลุงดีล่ะ”

                “ขวัญตา!!!

                “คะ คุณลุง” ขวัญตาขานรับอย่างกวนๆ แล้วยักคิ้วให้อีกฝ่ายจนผู้กองคณินเกือบลืมตัวจะเข้าไปกระชากดึงเอาเธอเข้ามาหา แต่ก็ตระหนักได้ว่าเขาเป็นครูฝึก ไม่ควรแตะต้องตัวนักเรียนจึงได้ชะงักก่อน พอเห็นแบบนี้แล้วขวัญตาก็ยิ่งได้ใจยิ้มเยาะเขา

                “ว่าพี่แก่ ถ้าแก่แล้วมารักทำไม”

                “ก็...” จู่ๆ แก้มนวลก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันทีเมื่อเพิ่งจะคิดได้ว่าคนตรงหน้านี้คือคนที่ตัวเองรัก และเพราะกลัวว่าเขาจะจับได้เด็กสาวจึงรีบยกมือขึ้นปิดแก้มแดงๆ ของตัวเองเอาไว้แต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อผู้กองคณินเห็นชัดๆ ว่าเธอกำลังหน้าแดง จมูกแดงจนลามไปถึงใบหู

                “ตอบมาสิ มารับรักคนแก่อย่างพี่ทำไม” เขาเดินก้าวเข้าไปหาเธอใกล้ๆ ขวัญตาก็รีบถอยหนีอย่างไม่รู้ตัวโดยที่มือทั้งสองข้างยังคงกุมแก้มของตัวเองเอาไว้อยู่

                “ตอบมาสิเด็กน้อย ก็คนแก่คนนี้ไม่ใช่หรอที่เราเคยบอกว่ารัก รักมากด้วย” ผู้กองคณินแสยะยิ้มอย่างผู้มีชัย นึกสนุกที่ได้แกล้งยัยตัวแสบที่ตอนนี้กำลังเขินเขาหนัก ยิ่งเขาเดินเข้าไปใกล้ขวัญตาก็ยิ่งย่นคอหนี

                ปี๊ดดดดดดด

                เสียงนกหวีดเรียกรวมแถวดังขึ้นเมื่อหมดเวลาพัก เหมือนกับเป็นระฆังช่วยชีวิตให้ขวัญตาต้องรีบหันไปทางเอกพลทันที

                “เจ๊เอกี้ เราไปกันเถอะ” ว่าแล้วก็ลากบัดดี้ของตัวเองวิ่งหนีไปทันที ให้ผู้กองคณินได้แต่ยืนยิ้มมองตามเธออย่างเอ็นดู อยากให้เธอเรียนจบหลักสูตรนี้ไวๆ เสียทีเวลาอยู่ด้วยกันเขาจะได้กอดเธอได้

 

                หลังจากที่ผ่านการทดสอบสมรรถภาพร่างกายแล้วนักเรียนหลักสูตรส่งทางอากาศก็จะเรียนภาคทฤษฏีก่อน ซึ่งจะเรียนกันในเรื่องของประวัติความเป็นมาของร่ม  ลักษณะประเภทและชนิดของร่ม แต่ก็ไม่เน้นอะไรมากเพราะที่เน้นเรียนกันจริงๆ ก็คือภาคปฏิบัติ โดยจะฝึกภาคพื้นดินก่อนจำนวน 6 สถานีคือ สถานีเครื่องช่วยฝึก บ. จำลอง สถานีหอสูง 34 ฟุต สถานีการบังคับร่ม สถานีการลงพื้น 2 ฟุต และ 4 ฟุต สถานีลอกวิ่ง และสถานีสุดท้ายคือสถานีแต่งร่ม นอกจากนี้ก็ยังมีสถานีการฝึกพิเศษอีกสองสถานีคือ สถานีร่มลาก และการฝึกกระโดดร่มจากบอลลูน โดยแต่ละสถานีครูฝึกก็จะเป็นผู้ฝึกสอนทุกอย่างให้อย่างละเอียดเพื่อความรู้และเพื่อความปลอดภัยของตัวนักเรียนเองทุกขั้นตอน

                “อ๊ายยยยยย” ในระหว่างที่นักเรียนทุกคนในกลุ่มชาลีกำลังฟังคำอธิบายจากครูฝึกเรื่องการใส่อุปกรณ์สำหรับการกระโดดหอสูง 34 ฟุต พร้อมกับอุปกรณ์ร่มสำรองอยู่ที่สนามหญ้าด้านข้างกับหอสูงเอกพลก็ร้องกรี๊ดขึ้นเสียงดังทำเอาแตกตื่นกันไปหมด

                “งูเห่า!!!” พอเอกพลร้องบอกเท่านั้นเหล่าเพื่อนนักเรียนที่ยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ก็พากันวงแตกทันที เพื่อนนักเรียนนายร้อยที่อยู่ใกล้ๆ จึงดึงเอาขวัญตาหนีจากงูด้วย

                “นักเรียน! นักเรียนใจเย็นๆ แค่งูเท่านั้นไม่ต้องกลัว” ครูฝึกหลายๆ คนรีบเข้ามาควบคุมสถานการณ์ แต่ก็ดูเหมือนนักเรียนบางคนจะคุมสติไม่อยู่โดยเฉพาะกับเอกพลที่กำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับงูเห่าที่ไม่รู้ว่าเลื้อยมาจากไหน

                “ใจเย็นไม่ไหวแล้วครับครู งูนะครับไม่ใช่ไส้เดือน อ๊ายยยย” แล้วเสียงแมนๆ ก็เปลี่ยนมาเป็นเสียงสาวแตก ทั้งนักเรียนทั้งครูฝึกไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือสงสารเอกพลก่อนดี

                “ตายละเจ๊เอกี้ ปืนระเบิดไม่กลัว ดันมากลัวงูซะได้” ขวัญตายกมือขึ้นกุมหมวกกันกระสุนของตัวเองแทนกุมขมับ ห่วงเพื่อนก็ห่วงแต่เพื่อนนักเรียนนายร้อยในกลุ่มก็ดึงเธอหลบออกจากงูมาไกลโขอย่างไม่สนใจผู้ช่วยครูฝึกรูปหล่อแต่หน้าดุที่ยืนมองอย่างเหี้ยมๆ อยู่

                “เจ๊! เจ๊อย่าขยับตัวนะ งูเห่ามันจะจับการเคลื่อนไหว ยิ่งเจ๊ขยับตัวมันก็จะยิ่งเข้าไปหาเจ๊”

                “ชะนีน้อย! ช่วยเจ๊ด้วย เจ๊กลัวงู!!!” ทุกคนยิ่งพากันขำเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นเอกพลสาวแตกเพราะเขาไม่เคยสาวแตกขนาดนี้มาก่อนเลย หากไม่รู้จักกันดีใครๆ ก็คงจะคิดว่าเขาแมนเต็มร้อยด้วยท่าทางของเขาไม่มีความสาวให้เห็นแม้แต่น้อย

                “ชะนีน้อย หล่อนเป็นบัดดี้ของเจ๊นะ หล่อนมาช่วยเจ๊หน่อยสิ หล่อนเป็นหมอไม่ใช่หรอยะ!

                “โหเจ๊ ฉันเพิ่งเรียนหมอแค่ปีสองเองนะ ยังรักษาคนไม่ได้”

                “อ๊ายยยยยย” แล้วเอกพลก็กรี๊ดออกมาอีก ผู้กองคณินเห็นท่าเอกพลจะคุมสติไม่อยู่ก็ค่อยๆ เดินเข้าไปด้านหลังของงูเห่าตัวนั้นทันที

                “เจ๊! เจ๊ไม่ต้องกลัวนะ ครูฝึกคนนี้เก่งเขาเป็นทายาทสลิธีรินคุยกับงูรู้เรื่อง!!!” ขวัญตารีบปลอบใจบัดดี้ตัวเองเพราะรู้ดีว่าตาแก่วัยทองของเธอนั้นสามารถจัดการกับงูได้สบายๆ อยู่แล้วเธอเคยเห็นมาแล้วกับตา อย่างคราวก่อนที่เธอไปฐานของเขาที่แม่สอดเขายังสอนเธอจับงูอยู่เลย

                แม้ทหารทุกคนจะถูกสอนให้รู้จักกับการรับมือกับสัตว์มีพิษ แต่ในที่นี้คนที่ชำนาญที่สุดก็คงจะเป็นผู้กองคณิน ทหารพรานผู้ชำนาญการใช้ชีวิตอยู่ตามป่าชายแดน ศิษย์เอกของผู้พันกรันณ์ เรื่องจับงูสำหรับเขาถือว่าเป็นเรื่องที่ง่ายสุดๆ เขาเตะไปที่หางงูเห่าเบาๆ เพื่อล่อให้มันหันมาสนใจเขา ก่อนที่ขวัญตาจะเข้ามาลากเอกพลถอยไปห่างๆ จากงู นักเรียนนายร้อยทุกคนมองครูฝึกซึ่งเป็นรุ่นพี่ของพวกเขาจัดการกับงูอย่างสนใจเมื่อเห็นผู้กองคณินค่อยๆ นั่งลงแล้วยื่นมือไปกดหัวงูลงกับพื้นและจับมันเอาไว้ได้ในที่สุด ขวัญตาที่มองอย่างลุ้นๆ อยู่ตบมือขึ้นทันทีอย่างชื่นชมในตัวคนรักของตัวเอง

                “ผู้กองสุดยอดมาก สมแล้วที่เป็นทายาทสิลิธีริน นี่พูดภาษาพาร์เซลได้จริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย” ด้วยความลืมตัวอีกทำให้ขวัญตาเผลอพูดเล่นกับเขาอย่างสนิทสนม ในขณะที่คนที่เธอบอกว่าเป็นทายาทสิลิธีรินกลับทำหน้าตึงใส่ขณะเดินถืองูเข้ามาหา

                “นักเรียนพูดเรื่องอะไร ทายาทสิลิธีรินอะไร”

                “อ้าว ไม่เคยดูแฮร์รี่ พอตเตอร์หรอ”

                “งูเห่าเป็นสัตว์มีพิษและเป็นอันตรายมากถึงชีวิต!!! เพื่อนกำลังตกอยู่ในอันตรายมันใช่เวลามาพูดเล่นแบบนี้หรอฮะนักเรียน!!!” ผู้กองคณินดุเธอเสียงดังทันทีทำเอาขวัญตาหน้าจ๋อย จากวันสองวันที่เขามาเป็นครูฝึกคอยดูแลประจำกลุ่มของเธอมานี่มันทำให้เธอมั่นใจแน่แล้วว่าเขามาเพื่อทำหน้าที่ครูฝึกจริงๆ เมื่อวานก็สั่งให้เธอกับเอกพลแบกร่มช่วยชีวิตวิ่งรอบเครื่องบินจำลองโทษฐานที่เธอกับเขาเมาท์กันเรื่องครีมกันแดดขณะฝึก พอมาวันนี้ยังจะเรื่องนี้อีก โธ่! ก็รู้อยู่หรอกว่าห้ามพูดเล่น ห้ามแสดงออกมาว่ารู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่มันก็ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆ นี่ คนรักทั้งคน ทั้งรัก ทั้งเชื่อใจแล้วก็ไว้ใจ อย่าว่าแต่ให้พูดเล่นแบบนี้เลย ให้โผเข้าไปกอดเขาตอนนี้เธอก็กล้า

                “ส่วนนักเรียนเองก็เหมือนกัน!” เขาหันมาทางเอกพลด้วย “เป็นนักเรียนนายร้อยที่ต่อไปจะเป็นทหารทำหน้าที่รับใช้ชาติ ถ้าแค่งูตัวแค่นี้ก็กลัวจนคุมสติไม่ได้แล้วจะเอาอะไรไปปกป้องประเทศชาติกันฮะ! จะให้ประเทศชาติฝากความหวังเอาไว้กับทหารที่กรี๊ดจนสาวแตกเพราะกลัวงูแบบนี้น่ะหรอ!!!” เสียงของผู้กองคณินแผดจนลั่นไปทั่วทั้งสนามหญ้าทำเอานักเรียนคนอื่นๆ พากันเงียบกริบไม่กล้าพูดอะไร ไม่คิดว่าครูฝึกรูปหล่อแต่หน้าดุ พูดน้อยๆ คนนี้เวลาดุจะน่ากลัวได้ขนาดนี้ พวกเขาได้ยินเต็มๆ ว่าขวัญตาเรียกครูฝึกคนนี้ว่าผู้กอง...นี่ครูฝึกคนนี้ยศตั้งร้อยเอกเลยเชียวหรอ

                ได้เห็นเขาดุเอกพลแล้วขวัญตาก็ไม่กล้าล้อเล่นอีก เขาบอกแค่ว่าเขามาเป็นผู้ช่วยครูฝึก แค่มาคอยดูแลนักเรียนเรื่องทั่วๆ ไปเท่านั้น ตอนแรกขวัญตาก็โล่งใจที่เขาไม่ใช่ครูฝึกหลักเพราะถ้าให้เขามาเป็นครูฝึกจริงๆ เธอขอบายจะดีกว่า ผู้กองคณินมีพี่ชายของเธอเป็นไอดอล ทุกๆ อย่างที่เขาทำก๊อปปี้ผู้พันกรันณ์มาทั้งหมด ยิ่งเป็นเรื่องการฝึกทหารเธอเคยเห็นเขาฝึกอาสาสมัครทหารพรานมาแล้ว โหดจนเธอไม่กล้าที่จะเป็นทหารพรานเลย แล้วนี่มาเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เขาต้องตบะแตกอีก องค์ลงขนาดนี้เธอกับเจ๊เอกี้ตายแน่ๆ

                “ขะ...ขอโทษครับครู ผมกลัวงูมากจริงๆ” เอกพลกลับมาเสียงแมนตามเดิมเมื่อเห็นว่าครูฝึกหน้านิ่งแฟนยัยชะนีน้อยตอนนี้หน้าดุมากแค่ไหน ซ้ำในมือของเขาก็ยังมีงูเห่าตัวร้ายที่ขณะนี้มันกำลังพยายามดิ้นหนีและรัดลำแขนแกร่งของเขาอยู่

                “กลัวงูไม่ใช่แปลก แต่วิธีแก้ไม่ให้กลัวงูมันมีอยู่” พอเขาบอกแบบนี้นักเรียนคนอื่นๆ ก็พากันเดินกลับมาหาเขา ผู้กองคณินจึงหันไปก้มศีรษะเพื่อขอเวลานอกในการสอนนักเรียนจากครูฝึกท่านอื่นๆ หัวหน้าครูฝึกที่อยู่ที่นี่ด้วยจึงพยักหน้าอนุญาต ผู้กองคณินเป็นคนเก่งมีฝีมือ ใครๆ ก็อยากได้ความรู้ อยากได้วิชาจากเขาไปการที่เขายอมสอนอะไรเล็กๆ น้อยๆ ให้กับนักเรียนก็นับได้ว่านักเรียนกลุ่มนี้โชคดีสุดๆ แล้ว

                “เคยกินเลือดงูมั้ย” เมื่อได้รับอนุญาตจากหัวหน้าครูฝึกแล้วเขาก็หันมาถามเอกพลทันที ทำให้คนที่ถูกถามรีบส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่ขวัญตาเริ่มจะรู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอคลุกคลีอยู่แต่กับทหารพรานอย่างพวกเขา เธอรู้ดีว่าถ้าแก๊งพี่ชายเธอจับงูเห่าได้ล่ะก็พวกเขาจะทำอะไรกับมัน เธอโดนมาแล้ว เนื้องูเห่าย่างเลยล่ะตอนนั้น

                “เออ...เรา เราปล่อยมันไปเถอะนะคะครู เรามาเรียนกระโดดหอกัน...”

                ควับ!!!

                “กรี๊ด!!!” แล้วขวัญตาก็ร้องกรี๊ดลั่นทันทีเมื่อผู้กองคณินเอางูเห่าตัวที่ว่ามาคล้องคอเธอเอาไว้โดยที่เขายังจับส่วนหัวของงูเอาไว้อยู่ แต่คนกลัวงู ไม่ว่าจะยังไงก็ยังกลัวอยู่วันยันค่ำ

                “หุบปากเดี๋ยวนี้ กรี๊ดออกมาทำไม เคยสอนมาแล้วทำไมไม่จำ” ผู้กองคณินกัดฟันกระซิบว่าให้เธอได้ยินคนเดียว ขวัญตาจึงหันควับมามองหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง หนอย...มันจะมากไปแล้วนะ รู้ทั้งรู้ว่าเธอกลัวก็ยังจะแกล้งเธออีก ตอนนี้เขามีคำว่าครูฝึกคุ้มกะลาหัวอยู่ เอาไว้เธอเรียนจบหลักสูตรนี้ก่อนเถอะ จะโดนไม่ใช่น้อย

                “ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ”

                “เดี๋ยวจะพาไปคิดบัญชีตอนกลับฐาน งูที่แม่สอดเยอะ เดี๋ยวพี่จะพาไปล่างูในป่า” เขากัดฟันบอกเธออีกก่อนจะหันมาทางนักเรียนทุกคนโดยที่ยังจับตัวขวัญตาเอาไว้แล้วเอางูคล้องกับคอเธอ

                “นักเรียนฟังนะ จริงๆ แล้วงูมันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรมาก ดูอย่างเพื่อนของนักเรียนสิ งูเห่าคล้องคอขนาดนี้แต่ก็ยังปลอดภัยอยู่” เขาหันมาแสยะยิ้มให้ขวัญตาที่กลัวจนหน้าซีด ไม่กล้าขยับตัวไปไหน แต่ในหัวกลับมีแต่แผนการจะเอาคืนเขาให้แสบทรวงอย่างถึงที่สุด

                “ส่วนที่อันตรายที่สุดก็คือส่วนหัวของงู โดยต่อมพิษจะอยู่บริเวณใต้ตา” ว่าจบเขาก็เอางูออกจากคอของขวัญตา เด็กสาวจึงรีบถอยหนีไปหลบอยู่ด้านหลังของเอกพลเมื่อจู่ๆ ผู้กองคณินก็ดึงมีดพกของเขาออกมาแล้วก็ตัดหัวงูเห่าตัวนี้ทันทีในจุดที่อยู่ห่างจากต่อมพิษจนหัวงูกระเด็นตกลงไปบนพื้นหญ้า

                “ถึงจะถูกตัดหัวจนขาดแต่ต่อมพิษของงูก็จะยังทำงานอยู่ นักเรียนจำเอาไว้ว่าการทำงานของต่อมพิษจากหัวงูที่ถูกตัดจะอยู่ได้นานถึงสิบห้าชั่วโมง ทันทีที่นักเรียนตัดหัวของมันแล้วต้องรีบฝังดินหรือเผาไฟเพื่อไม่ให้เพื่อนคนอื่นมาเหยียบเข้า” แล้วก็มีครูฝึกอีกคนใช้เหล็กคีบมาคีบหัวงูออกไปจัดการให้เรียบร้อย ขวัญตาที่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นเมื่องูถูกตัดหัวรีบถอยหนีไปจนไกล ทิ้งให้เพื่อนๆ ในกลุ่มได้แต่มองซากงูเห่าในมือผู้กองคณินอย่างสนใจและไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง

                “เลือดงู สามารถดื่มแทนน้ำได้ ไม่อันตราย” แล้วสิ่งที่ขวัญตาคิดก็เกิดขึ้นจริงๆ เมื่อผู้กองคณินยกซากงูเห่าขึ้นเพื่อดื่มเลือดของมัน เอกพลร้องกรี๊ดออกมาอีกครั้งในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ ได้แต่มองอย่างอึ้งๆ แม้แต่ครูฝึกบางคนก็ยังแอบหันหน้าหนีจากภาพตรงหน้าเลย

                “ร่างสองของพี่รันชัดๆ” ขวัญตาบ่นงุบงิบอยู่คนเดียว ใจคอไม่ดีเลยตอนนี้เมื่อเห็นผู้กองคณินหันมาทางเอกพล

                “นั่งลงแล้วอ้าปาก”

                “มะ...ไม่นะครับครู”

                “ไม่อะไร กลัวงูนักไม่ใช่หรอ อ้าปาก!!!” กลัวก็กลัว แต่ก็ควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้สุดท้ายเอกพลก็นั่งคุกเข่าลงกับพื้นท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ ก่อนที่ผู้กองคณินจะยกตัวงูขึ้นเหนือปากของเขาจนเลือดงูไหลลงคอเอกพลไปแบบเต็มๆ

                “ยี้!!!” ขวัญตาว่า เมื่อเห็นเพื่อนถูกจับกรอกเลือดงูแบบนี้ ส่วนเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ที่ใจกล้าอยากจะลิ้มลองเลือดงูบ้างก็ได้กินเลือดงูกันคนละอึกสองอึก มีเพียงขวัญตาคนเดียวเท่านั้นที่ถอยมาตั้งหลักอยู่ตั้งไกลแล้วก็หลบอยู่ด้านหลังครูฝึกอีกคนอย่างเงียบๆ พยายามไม่กระโตกกระตาก

                “ครูครับ ยังมีอีกคนที่ยังไม่ได้กินเลือดงู” เสียงนักเรียนนายร้อยคนหนึ่งว่าขึ้น

                “ใคร”

                “น้อง C116 ครับ” แล้วทุกคนก็หันมามองทางขวัญตาเป็นตาเดียวเมื่อเห็นเธอแอบอยู่ด้านหลังครูฝึก ฮื่อออออ พวกทหารบ้า! ชอบนักนะรวมหัวกันแกล้งเธอ

                “ไหนๆ ก็อยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว มากินเลือด (งูเห่า) ร่วมสาบานเป็นเพื่อนพี่น้องกันเดี๋ยวนี้” เพื่อนนักเรียนนายร้อยอีกคนสั่ง เอกพลที่กินเลือดงูไปก่อนเพื่อนเลยกวักมือเรียกเธออยู่ไวๆ

                “มานี่เดี๋ยวนี้ยัยชะนีน้อย!!!

                “เออ คือว่า...” ขวัญตาได้แต่มองซ้ายทีขวาที “โอ๊ย!!! จู่ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมา ปวดหัว ปวดท้อง ครูฝึกคะขออนุญาตไปห้องพยาบาลได้รึเปล่า วันนี้หนูป่วยไม่พร้อมเรียน”

                “ป่วยหรอ” ผู้กองคณินที่รู้ทันรีบเดินเข้ามาหาเธอทันทีแล้วก็ลากเธอถอยห่างจากเพื่อนครูฝึก “นักเรียนรู้มั้ยว่างูเห่าก็เป็นยาเหมือนกันนะ”

                “ไม่รู้”

                “เป็นหมอได้ยังไงไม่รู้ อ้อ! เพิ่งเรียนอยู่ปีสอง เดี๋ยวขึ้นปีสาม ปีสี่เขาก็คงจะสอนให้เองแหละ มาๆๆ กินยา”

                “ไม่เอานะ” เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเอาไว้แน่นเมื่อผู้กองคณินยกตัวงูขึ้น ตาแก่วัยทองบ้า! แกล้งเธออีกแล้ว แล้วไอ้พวกเพื่อนๆ เธอนี่ก็เชียร์กันดีซะเหลือเกิน ตกลงพวกนายเป็นทหารหรือกองเชียร์กีฬากันแน่ยะ!!! ฉันเกลียดพวกนาย ฮึ่ม! เกลียดที่สุดก็คือตาแก่วัยทองนี่แหละ!

                “ทหารรังแกประชาชน!!!

                ปั้ก! ผู้กองคณินเคาะหมวกกันกระสุนของเธอเข้าให้จนขวัญตาเซถลาล้มลงไปกับพื้นหญ้า

                “ทหารรังแกประชาชนอะไร นักเรียนก็เป็นทหารเหมือนกันไม่ใช่หรอตอนนี้”

                “เออจริง” นี่เราเป็นทหารนี่หว่า ลืมไปได้ยังไงกัน แต่ว่า...

                “ไม่เอานะ ไม่กินงู!

                “กิน!!!” เพื่อนๆ นักเรียนในกลุ่มสั่งเสียงดุ ไหนพวกนายบอกว่าตัวเองเป็นสุภาพบุรุษกันยังไง ฉันเป็นผู้หญิงนะ เป็นน้องพวกนายตั้งปีหนึ่งเลยนะเว้ย!

                แล้วในระหว่างที่ขวัญตากำลังงอแงอยู่เอกพลที่อยู่ใกล้ๆ เธอก็ยื่นมือมาบีบจมูกของเธอเอาไว้ทันทีทำให้ขวัญตาหายใจไม่ออกเผลออ้าปากออกมาผู้กองคณินก็เลยรีดเลือดงูเห่าเข้าปากของเธอเพียงนิดเดียวแล้วก็พยายามกลั้นขำเอาไว้ที่ได้แกล้งยัยตัวแสบแบบนี้ ในขณะที่ขวัญตากลับอึ้งเมื่อเลือดงูเห่าไหลลงคอไปแล้วเรียบร้อย ไม่คาว แต่เค็มปะแล่มๆ จะคายทิ้งก็ไม่ทันได้แต่นั่งน้ำตาคลออยู่กับพื้นหญ้าท่ามกลางเสียงเฮของเพื่อนๆ กลุ่มชาลี

                “ไง กับเนื้องูที่เคยกินไป อะไรอร่อยกว่ากัน” ผู้กองคณินนั่งยองๆ ลงข้างๆ เธอแล้วยิ้มให้อย่างเอ็นดู โถๆๆ เด็กน้อยของพี่ น่าสงสารน่าเอ็นดูอะไรแบบนี้ ผู้กองคณินคิดแบบนี้ ในขณะที่ขวัญตากลับโกรธเขาอย่างสุดๆ หนอย เห็นว่าเป็นครูฝึกแล้วจะแกล้งเธอยังไงก็ได้หรอ แกล้งสั่งซ่อมยังพอรับได้ แต่นี่...

                “ชอบมั้ย ถ้าชอบครูจะให้...”

                ผลัวะ!!! แล้วหมัดหนักๆ ของคนที่เรียนการต่อสู้จนได้สายดำมาก็ฮุกเข้าใส่หน้าผู้กองคณินเต็มๆ จนเขารู้สึกได้ถึงรสเค็มๆ คาวๆ ของเลือดตัวเองเมื่อเผลอแกล้งยัยตัวแสบแรงไป เหล่านักเรียนที่เฮกันอยู่แทบจะหยุดเฮไม่ทันเมื่อเห็นน้องเล็กในกลุ่มชกหน้าครูฝึกเข้าให้ คุณพระ!!! เธอช่างใจกล้าบ้าบิ่นอะไรแบบนี้ เล่นชกหน้าครูฝึกขนาดนี้เธอจะถูกสั่งขังมั้ยล่ะเนี่ย

                “ชอบกินเลือดนักไม่ใช่หรอ อร่อยมั้ย แฟนจ๋า” คำว่าแฟนจ๋า มีเพียงแค่ผู้กองคณินกับเอกพลเท่านั้นที่ได้ยิน ในขณะที่ครูฝึกคนอื่นๆ รีบเดินเข้ามาจะเอาเรื่องขวัญตาทันทีเมื่อเห็นว่าเธอกล้าชกผู้กองคณินจนเลือดซึมแบบนี้

                “ไม่เป็นไร ผมไม่เป็นไร” คนถูกชกหน้าเต็มๆ ยกมือขึ้นปาดเลือดตัวเองออกจากมุมปาก ส่วนคนที่เพิ่งจะชกเขาไปกลับถูกครูฝึกอีกคนหิ้วตัวขึ้นอย่างง่ายดายเพราะเธอตัวเล็กนิดเดียว ความสูงอยู่ในระดับเฉียดฉิวเกือบจะไม่ถึงเกณฑ์ด้วยซ้ำ

                “นักเรียนทำไมทำแบบนี้ ทำไม...”

                “ครูฝึกครับ เดี๋ยวผมจัดการลงโทษนักเรียนเอง” ผู้กองคณินรีบห้ามก่อนที่เธอจะถูกลงโทษสถานหนัก ยัยเด็กบ้า การเรียนผ่าน สมรรถภาพร่างกายก็ผ่าน แต่เรื่องความใจร้อนนี่สิ ทำไมได้ผู้พันกรันณ์มาเต็มๆ แบบนี้ พี่น้องท้องเดียวกันรึก็ไม่ใช่ นี่ถ้าเธอเป็นผู้ชายนะเขาขอฟันธงเลยว่าเธอคือร่างอวตารของผู้พันกรันณ์ชัวร์ๆ “เด็กนักเรียนแพทย์น่ะครับ อ่านหนังสือเยอะเลยเพี้ยน อย่าถือสาเลยครับ”

                ว่าไงนะ! ตาแก่บ้านี่มาว่าเธอเพี้ยนอย่างนั้นหรอ

                “งั้นครูฝึกก็จัดการตามเห็นสมควรเถอะครับ” ครูฝึกคนนี้บอก เพราะจะโทษนักเรียนฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก ก็เธอถูกแกล้งให้กินเลือดงูก่อนนี่นา

                เมื่อทุกอย่างคลี่คลายก็กลับมาสู่การเรียนกันต่ออีกครั้ง ซึ่งครูฝึกผู้คุมสถานีกระโดดหอสูง 34 ฟุตได้เข้ามาสาธิตการใส่อุปกรณ์เซฟตัวเองสำหรับการกระโดดหอรวมถึงร่มสำรองด้วย ถึงแม้จะยังฉุนอีกฝ่ายแต่ขวัญตาก็ได้แต่ข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้ ตาแก่วัยทองบ้าแกล้งเธอ คนรักกันเขาแกล้งกันแรงแบบนี้เลยหรอ จู่ๆ ก็ให้เธอกินเลือดงู เกือบอ้วกแตกตายแล้วมั้ยล่ะ

                หลังจากที่ครูฝึกแนะนำอุปกรณ์สำหรับการกระโดดหอและสาธิตวิธีการใช้ให้แล้วก็ถึงตาที่นักเรียนจะต้องใส่อุปกรณ์ดังกล่าวให้กับตัวเอง โดยจะสลับกันเช็คความเรียบร้อยกับบัดดี้ของตัวเอง โชคดีของขวัญตาก็คือเอกพลเป็นคนที่จดจำอะไรได้ดีและเข้าใจยุทธวิธีต่างๆ ทางการทหารได้อย่างแม่นยำ การใช้อุปกรณ์ใดๆ ก็เลยคล่องแคล่วเขาจึงช่วยเช็คอุปกรณ์เซฟความปลอดภัยให้กับขวัญตาอย่างละเอียด

                “เอาน่า อย่าโกรธเจ๊เลยนะ เชื่อเจ๊สิ การกินเลือดงูร่วมกันทั้งกลุ่มมันก็เป็นเหมือนกับการดื่มเลือดร่วมสาบานเลยนะ เนี่ย พวกเรากลุ่มชาลีเป็นพี่น้องกันหมดแล้ว กลุ่มอัลฟ่า บราโว่ แล้วก็กลุ่มเดลต้าไม่รู้ว่าจะได้ทำอะไรสนุกๆ แบบพวกเรารึเปล่า อีกห้าปีสิบปีข้างหน้า เวลาย้อนกลับมาคิดถึงเรื่องนี้เชื่อเจ๊สิว่าหล่อนจะต้องยิ้มให้กับมัน”

                “ได้กินเลือดงูแค่นี้เจ๊ก็ประทับใจแล้วหรอ เจ๊ไม่กลัวงูแล้วรึไง”

                “มันก็ยังกลัวๆ อยู่นั่นแหละ” เอกพลว่า “แต่พอเห็นเพื่อนๆ ทุกคนก็กินกันมันก็ทำให้เจ๊มองเห็นถึงมิตรภาพมากกว่าความรังเกียจของเลือดงูที่กินเลยนะ เชื่อเจ๊เถอะ ถึงตอนนี้หล่อนจะรู้สึกไม่ชอบใจ แต่ซักวันเรื่องนี้มันจะเป็นความทรงจำที่ดีของพวกเรากลุ่มชาลี หรือไม่ก็วันประดับปีกก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน บางทีหล่อนอาจจะคิดถึงพวกเจ๊ก็ได้นะ พวกเจ๊น่ะยังไงก็เจอกันที่โรงเรียนนายร้อยอยู่แล้ว แต่หล่อนสิเรียนอยู่คนละที่กับพวกเจ๊ จะได้ไปโรงเรียนเจ๊ก็แค่ตอนออกภาคสนามเท่านั้น”

                นั่นสินะ จะว่าไปถึงทุกคนในกลุ่มจะรวมหัวกันแกล้งเธอแต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำเพราะเกลียด พวกเขาเอ็นดูเธอและมองว่าเธอคือน้องเล็กสุดในกลุ่ม ถึงจะได้ทำอะไรบ้าๆ บอๆ ไป แต่การได้มีเพื่อนที่ทำอะไรร่วมกันแบบนี้มันก็สนุกดีเหมือนกันนะ

                “นักเรียน ใส่อุปกรณ์แล้วมาให้ครูตรวจอีกทีก่อนขึ้นกระโดดนะ” ผู้กองคณินเดินเข้ามาบอกเธอกับเอกพล ขวัญตาก็เลยเงยหน้าขึ้นมองมุมปากของเขา หึ! ปากช้ำแบบนี้ยังจะหาเรื่องแกล้งเธออีกมั้ยล่ะเนี่ย เรื่องเมื่อก่อนหน้านี้เธอยกโทษให้เพื่อนๆ แต่กับเขา ขอบอกเลยว่าเรียนจบหลักสูตรเมื่อไหร่เธอเอาคืนแน่

                ขวัญตาจับสายโยงสำหรับการกระโดดเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างเพื่อให้ผู้กองคณินช่วยเช็คความเรียบร้อยของอุปกรณ์ให้อีกที ทั้งอุปกรณ์สายรัดตัวและร่มสำรองที่ผูกเอาไว้ช่วงเอวด้านหน้า

                “อุปกรณ์เรียบร้อยดี” เขาบอกเธอเมื่อเช็คเสร็จแล้ว ขวัญตาก็เลยเอียงคอถาม

                “ไม่ใช่ว่าแอบแก้แค้นฉัน ทำให้ฉันตกลงมาตายซะล่ะ”

                “ก็ดี จะได้หาแฟนใหม่”

                “อยากปากแตกอีกรึไง” เธอทำท่าจะชกเขาอีกแต่เอกพลก็ดึงเธอเอาไว้เสียก่อน คดีเก่ายังไม่ได้ชำระความนี่เธอจะก่อคดีใหม่อีกแล้วหรอ

                “มาคิดๆ ดูอีกที...” ผู้กองคณินว่าขึ้นแล้วยิ้มให้ขวัญตาอย่างเอ็นดู “แฟนคนเดิมก็น่ารักดีอยู่แล้ว พี่ไม่อยากได้แฟนใหม่หรอก แต่แฟนพี่ยังเด็กเดี๋ยวค่อยบอกค่อยสอนเอาก็ได้ พี่รักของพี่มาก ตั้งใจทำให้ดีล่ะเด็กน้อย” เขาเคาะหมวกกันกระสุนของเธออีกครั้งขณะยิ้มให้ ขวัญตาที่กำลังจะโกรธเลยถึงกับหน้าแดงด้วยเขินจัด เพราะเขาไม่ได้พูดให้เธอได้ยินแค่คนเดียวแต่เอกพลก็ได้ยินด้วยจนเขายิ้มให้เธออย่างล้อเลียน ขวัญตาก้มหน้างุดอย่างอายๆ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องออกมา

                “เอี๊ยะ!!!” เธอร้องออกมาเหมือนกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ แล้วก็วิ่งขึ้นไปบนหอกระโดดทันที ผู้กองคณินที่จะรออยู่ข้างล่างเลยได้แต่มองตามอย่างไม่ยอมละสายตาง่ายๆ จนเอกพลต้องเอียงตัวมองตามเขา

                “เออ...ครูครับ ช่วยตรวจอุปกรณ์ให้ผมด้วยสิ อย่าตรวจให้แต่ยัยชะนีน้อย” พอเอกพลท้วงคนที่เอาแต่มองเด็กน้อยตัวแสบของตัวเองก็หันมาตรวจอุปกรณ์ให้เอกพลแก้เก้อ แต่พอรู้ว่าเอกพลมองอย่างจับผิดและล้อเลียนอยู่เขาจึงรีบทำหน้าดุขึ้นมาอีกครั้ง

                การกระโดดหอสูงเป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบกำลังใจและดูลักษณะท่าทางของการกระโดดว่านักเรียนแต่ละคนกระโดดได้ถูกต้องมั้ย โดยสมมติว่านี่เป็นการกระโดดลงมาจากเครื่องบินจริงๆ โดยครูฝึกจะคอยตรวจเช็คท่าการกระโดดของนักเรียน หากนักเรียนคนไหนยังทำได้ไม่ดีก็จะต้องไปกระโดดใหม่จนกว่าครูฝึกจะให้ผ่าน

                “นักเรียนกระโดดไปให้ไกลๆ เลยนะ กระโดดให้ไกล เก็บคอ งอเข่า เท้าชิด แล้วก็อย่าลืม นับถึงหนึ่งพันสี่แล้วตรวจร่มด้วย” ครูฝึกที่อยู่บนหอกระโดดสอนเมื่อเช็คอุปกรณ์นักเรียนอีกครั้งแล้ว ด้วยเพราะเป็นน้องเล็กในกลุ่มและเพิ่งจะก่อเรื่องชกหน้าครูฝึกมาขวัญตาเลยถูกเหล่าครูฝึกแกล้งให้กระโดดหอเป็นคนแรก แต่ของแบบนี้สำหรับขวัญตามันเด็กมากๆ เธอเป็นถึงหลานสาวของท่านนายพลปภพนะ กระโดดหอแค่นี้คุณลุงพาเธอมากระโดดบ่อยแล้ว ไม่ว่าเธอจะกระโดดเป็นคนที่เท่าไหร่เธอก็ไม่กลัวหรอก

                “สตินะนักเรียน สติเท่านั้นที่จะทำให้เรารอดปลอดภัย พ่อแก้วแม่แก้วตอนนี้ก็มีพุทธคุณสู้สติของเราเองไม่ได้” ครูฝึกบอกแล้วกวักมือเรียกขวัญตาให้เข้ามายืนประจำจุดกระโดด เช็คอุปกรณ์ของเธอซ้ำอีกรอบเพื่อความปลอดภัย

                “นักเรียนรายงานตัวก่อนกระโดด”

                “ดิฉัน นักเรียนทหารร่ม ขวัญตา สุวรรณเวช C116 พร้อมที่จะกระโดดหอสูง 34 ฟุตแล้วค่ะ!!!” เธอรายงานตัวเสียงดังฟังชัดก่อนจะหันมามองทางครูฝึกเพื่อฟังสัญญาณ จนเมื่อครูฝึกบอกว่ากระโดดได้เธอก็ก้าวขากระโดดตามวิธีที่ครูฝึกสอนมาทุกอย่าง

                “หนึ่งพันหนึ่ง หนึ่งพันสอง หนึ่งพันสาม หนึ่งพันสี่ ตรวจร่ม!!!” เธอพูดออกมาเมื่อกระโดดลงมาแล้วเพราะตามหลักเมื่อกระโดดลงมาจากเครื่องบิน ร่มจะใช้เวลากางอย่างเต็มที่ทั้งหมดเพียงสี่วินาทีเท่านั้น หากสี่วินาทีแล้วตรวจร่มปรากฎว่าร่มไม่กางก็จะต้องกระตุกร่มสำรองออกมาทันที หากช้ากว่านี้อีกร่มสำรองก็จะทำงานไม่ได้ผลจนเป็นเหตุอันตรายถึงชีวิตของนักเรียนได้ ผู้กองคณินที่ยืนดูเธออยู่ด้านล่างยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าเธอทำตามที่ครูฝึกสอนได้ทุกอย่างและทำได้ดีเสียด้วย ถึงจะเป็นผู้หญิงแต่เธอก็แกร่งมากกว่าที่เขาคิด เด็กน้อยของพี่ ทำดีมาก เขาคิด แล้วส่งคลิปกระโดดหอของเธอเข้าไลน์กลุ่มให้เหล่าบรรดาพี่ชายและพี่สาวของเธอได้ดูความเก่งของน้องสาวพวกเขา

                “ผ่าน!” ครูฝึกที่ทำการตรวจเช็คความถูกต้องของท่ากระโดดบอกเมื่อขวัญตาใกล้จะลงถึงพื้นแล้วผู้กองคณินจึงรีบเข้าไปรับตัวเธอเอาไว้เพื่อช่วยปลดตัวเธอออกจากสายโยงตัว

                “เก่งมาก” เขาบอกเธอ ขวัญตาก็เลยยกนิ้วหัวแม่มือปัดปลายจมูกของตัวเองพลางยักคิ้วใส่เขา

                “ท่านขวัญตาซะอย่าง สวยถึกและบึกบึนอยู่แล้ว”

                “งั้นวันนี้หลังมื้อเย็นท่านขวัญตาผู้ยิ่งใหญ่ก็อย่าลืมไปทำความสะอาดโรงเก็บอุปกรณ์กระโดดร่มด้วยนะครับ เป็นการลงโทษที่ท่านขวัญตาต่อยหน้าครูฝึกอย่างผม อ้อ! อนุญาตให้เอาบัดดี้ไปเป็นเพื่อนได้”

                “ฮะ!” ว่าไงนะ!!!

                “นี่โทษเบาสุดๆ แล้วนะ ความจริงถ้าเล่นต่อยครูขนาดนี้ถูกซ่อมโหดหรือไม่ก็ตัดสิทธิ์ไม่ให้เรียนไปแล้ว”

                “แล้วทำไมฉันถึงไม่โดนโทษสถานหนักล่ะผู้กอง”

                “อ๋อ หัวหน้าครูฝึกเขารู้ว่าเราเป็นแฟนกัน แค่บอกเขาไปว่าเราชกพี่เพราะหึงหวง เรื่องส่วนตัวน่ะเลยไม่นับว่าเป็นความผิด แต่หัวหน้าครูฝึกยกให้ครั้งนี้เพียงครั้งเดียวนะ ถ้ามีอีก...เก็บของกลับบ้านไปให้ผู้พันกินหัวได้เลย” เมื่อเอาผู้พันกรันณ์มาอ้างขวัญตาก็ไม่กล้าหือกับเขาอีก เธอมองเขาอย่างค้อนๆ ก่อนจะเดินหนีทันทีเมื่อเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ กำลังกระโดดหอลงมาบ้างผู้กองคณินเลยต้องไปทำหน้าที่ดูแลนักเรียนที่เพิ่งกระโดดหอลงมา

                “ตาแก่บ้า” ขวัญตาว่าออกมาขณะแอบมองตาแก่บ้าของตัวเองที่กำลังดูแลเพื่อนนักเรียนของเธออยู่ รอยยิ้มหวานๆ ของเธอค่อยๆ แย้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ถึงจะถูกเขาแกล้งยังไงแต่ถ้าดูดีๆ แล้วเธอจะเห็นได้ว่าเขากำลังคอยดูแลและปกป้องเธออยู่ เป็นถึงผู้บังคับกองร้อยแต่กลับยอมมาเป็นผู้ช่วยครูฝึกก็เพื่อเธอ ตาแก่วัยทองของเธอก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย แต่...

                “ถึงจะน่ารักยังไงแต่ฝึกเสร็จเมื่อไหร่เราต้องเคลียร์กันยาวๆ เลยนะคุณแฟน หึๆๆ แล้วจะได้รู้ว่าท่านขวัญตาร้ายแค่ไหน!!!” ว่าแล้วก็เดินกลับขึ้นหอกระโดดอีกครั้ง เพราะถึงจะกระโดดผ่านแล้วแต่เธอก็ยังสนุกอยู่ ขอกระโดดทบทวนอีกซักรอบละกัน


********************************************************************************************

เดือนหน้ามีคอนเสิร์ตแบล็กพิงค์ รีดท่านไหนไปบ้างคะ 

ถ้าไปดูดีๆ ด้วยนะเผื่อเจอท่านขวัญตากับผู้กองคณิน 555

************************************************

เป็นตอนที่ไรท์เขียนไป หัวเราะไป

ตอนหน้าห้ามพลาดกับฉากฟินๆ ของครูฝึกมาดโหดกับนักเรียนตัวแสบกันนะคะ

 มีจิกหมอนแน่ๆ

*********************************

เจอกันวันศุกร์เด้อ

**********************************************************************

ปล. อ่านตัวอย่างตอนต่อไปในเพจ : นิยายรัก - ปากกานางไม้ นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 362 ครั้ง

2,198 ความคิดเห็น

  1. #896 BonitaCat (@BonitaCat) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 17:13
    อ่านตอนนี้ตลกดีค่ะ คู่นี้มีสีสรรมาก
    #896
    0
  2. #824 LinSlurpee (@SlurpyLin) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 02:31
    ชอบคู่นี้มากกค่ะ
    #824
    0
  3. #802 ปุ๊ก (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 10:29

    คุ่นี้น่ารักอ่านไปยิ้มไปชอบคู่นี้มากกกก

    #802
    1
  4. #801 super marine (@supermarine) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 22:53
    รอ ท่านขวัญตา
    #801
    0
  5. #800 rphimmat942 (@rphimmat942) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 20:45
    น่ารักมากๆๆคู่นี้ฟินมากอยากเป็นขวันตาจังเลย
    #800
    1
  6. #798 kai (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 12:17

    อินตาม และขำมากๆ

    #798
    0
  7. #797 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 11:48

    คู่นี้ก็น่ารักไปอีกแบบนะคะ

    #797
    0
  8. #796 lunlapaitua (@toxicjing) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 09:58
    ยัยแสยเอ้ยยยย สติอยู่ไหนนั้นนนน
    #796
    0
  9. #795 aorr1860 (@aorr1860) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 09:45
    รอดูผู้กองโดนน้องขวัญเอาคืน
    #795
    0
  10. #794 เดย์ (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 06:40

    ตลก เอ็นดูน้อง ยัยแสบเอ๊ย โตแล้วจะเป็นไงบ้างนะ อยากรู้จัง พี่คณิณโดนต่อยหน้าเลย สม 55555

    #794
    1
  11. #793 Being Bee BUMBLEBEE (@limitedpream) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 06:35
    แล้วเจอกันท่านขวัญตา ขวัญผวารออยู่55555
    #793
    1
  12. #792 eve (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 02:27

    โดนแน่ๆ ผู้กอง เตรียมตัวไว้ มีแฟนเด็กต้องทำใจ 5555

    #792
    0
  13. #791 Na'thai (@yoknahathai) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 01:09
    แอบกลัวการเอาคืนจากท้านขวัญตามาก สงสารผู้กองเลย555555555
    #791
    0
  14. #790 llws088 (@llws088) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 00:30
    อ่านไป แล้วก็อมยิ้ม???? ไป
    #790
    0
  15. #789 kaeomanya (@kaeomanya) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 00:19
    ป่วนให้หึงจะประสาทแตกไปเลยขวัญตา
    #789
    0
  16. #786 tangkwaeiei (@tangkwaeiei) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 23:52
    ท่านขวัญตาจัดการแน่ๆ
    #786
    0