ป้องรัก ห่มใจ

ตอนที่ 43 : เปิดศึกอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 289 ครั้ง
    26 เม.ย. 62


43.เปิดศึกอีกครั้ง

 

                เพราะผู้กองกรันณ์ยังคงถูกหมายหัวในการลอบฆ่าอยู่ผู้การของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารพรานที่ 46 จึงให้นั่งรถหุ้มเกราะออกไปจากพื้นที่ แม้ตอนแรกผู้กองกรันณ์จะปฎิเสธและจะขับรถของตัวเองไป แต่พอเห็นว่าราชาวดียังคงยืนยันที่จะอยู่กับเขาไม่ยอมห่างกาย เขาก็เลยได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ สุดท้ายก็ยอมขึ้นรถหุ้มเกราะที่มีเหล่าทหารพรานเพื่อนเก่าของเขาขึ้นรถมาด้วยพร้อมอาวุธครบมือ ส่วนรถของเขาผู้หมวดนทีจะเป็นคนขับเองตามด้วยรถของผู้พันคีรินทร์และชุดทีมอารักขาที่พร้อมใจกันมาคุ้มกันเพื่อนอย่างผู้กองกรันณ์ออกจากพื้นที่

                “ทำไมไม่นั่งรถไปกับคุณลุงคุณป้า ยังจะตามมาอีกทำไม” ผู้กองกรันณ์ถามขวัญตาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา เพราะท่านนายพลปภพกับคุณหญิงกรกชนั่งรถอีกคันกลับ

                “แหมพี่รัน เกิดอีกกี่ชาติจะได้นั่งรถหุ้มเกราะแบบนี้ มีทหารอารักขาเพียบ เท่จะตาย” เด็กสาวตอบก่อนจะหันมาทางทหารพรานนายหนึ่งที่นั่งถือปืนอยู่ข้างๆ เธอ

                “ถึงที่หมายแล้วขอหนูเซลฟี่กับรถแล้วก็พี่ทหารก่อนนะคะ จะเอาไปลงไอจีอวดเพื่อน” พอเธอบอก ทหารพรานคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็พยักหน้ายิ้มตอบจนผู้หมวดคณินที่นั่งอยู่อีกข้างของขวัญตาหันมาจ้องเพื่อนแล้วทำหน้าดุใส่

                “ห่วงเท่แต่ไม่ห่วงชีวิตเลยนะ อยากเท่กว่านี้มั้ยจะให้อยู่ที่นี่ต่อซักสามสี่เดือน”

                “พี่รันคิดว่าขวัญจะกลัวที่นี่หรอ หึ ขวัญไม่กลัวเลย ขวัญออกจะชอบที่นี่ด้วยซ้ำ ที่นี่ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์มาก ทั้งป่าทั้งเขา ทั้งทะเล ถึงว่าสิพอเรียนจบจาก จปร. พี่รันก็ขอย้ายมาที่นี่เองแล้วก็อยู่ที่นี่ตั้งหลายปี”

                “ถ้าตัดเรื่องความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ออกไป ที่นี่ก็น่าอยู่ไม่น้อยหรอก ก็อย่างที่เราว่า ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ ผู้คนก็ใจดี วัฒนธรรมความเป็นอยู่ก็อบอุ่น...”

                “สาวๆ ก็สวยด้วยใช่มั้ยคะ” ขวัญตายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้พี่ชาย

                “ใช่สวย แต่สวยน้อยกว่าพี่หมอแก้มของเราเยอะ” ผู้กองกรันณ์ไหวตัวทัน ไม่ยอมหลงกลขวัญตาง่ายๆ จนทุกคนในรถหัวเราะออกมาให้กับความกลัวเมียของเขา

                “พี่หมอแก้มเป็นอะไรรึเปล่าคะ” ขวัญตาเชิดหน้าใส่พี่ชายที่เขาไม่หลงกลถูกเธอหลอกแล้วหันมาทางพี่สะใภ้ที่พี่ชายของเธอโอบตัวเอาไว้อยู่ตลอดเวลา ราชาวดีแลดูหน้าซีดๆ จนต้องดมยาดมเป็นพักๆ

                “เออ...พี่รู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อยน่ะ”

                “สงสัยจะเมารถ” ผู้กองกรันณ์ว่า เพราะรถหุ้มเกราะนี้มีช่องหน้าต่างที่น้อยมาก อีกทั้งเส้นทางยังขึ้นเขาและลงเขาคดเคี้ยวไปมาอีก คนไม่ชินกับการนั่งรถแบบนี้ก็ต้องเวียนหัวคลื่นไส้เป็นธรรมดา

                “แต่ขวัญเห็นพี่หมอแก้มเป็นแบบนี้ตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ หรือว่า...” ขวัญตาหรี่ตาลงแล้วจ้องพี่หมอแก้มของตนอย่างจับผิดให้ราชาวดีได้แต่มองตามอย่างหวั่นๆ กลัวว่าขวัญตาจะรู้ว่าเธอเป็นอะไร

                “เมื่อคืนถูกพี่รันกวนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนใช่มั้ยคะถึงได้หมดแรงแบบนี้” แล้วทหารทุกคนในรถก็แทบจะพากันกลั้นหัวเราะไม่อยู่เมื่อได้ฟังคำสันนิฐานของเด็กสาว ในขณะที่ผู้กองกรันณ์หน้าขึ้นสีขึ้นมาทันทีแล้วยื่นมือไปดีดหน้าผากน้องสาวตัวเองเข้าให้ที่สู่รู้เรื่องของผู้ใหญ่จนเกินไป

                “หุบปากไปเลยไป” เขาดุน้องสาวก่อนจะหันมากอดราชาวดีเอาไว้อย่างทะนุถนอม จะว่าไปตั้งแต่มานราธิวาสเขาก็ไม่ได้จู๋จี๋กับเธอเลยเพราะมีผู้พันคีรินทร์พักอยู่ด้วยกันตลอด ตอนนอนก็นอนมันห้องเดียวกันเขาก็เลยทำได้เพียงแค่นอนกอดเมียรักเอาไว้เท่านั้น ไว้กลับถึงฐานก่อนเถอะพ่อจะจัดชุดใหญ่ชดเชยให้หนำใจเลย นี่เขายังติดใจบรรยากาศในถ้ำม่านน้ำตกอยู่เลยนะเนี่ย

                “จริงสิ อานัสให้ขนมมาเยอะแยะเลยนี่นา” ขวัญตาว่าแล้วก็รื้อถุงขนมของฝากของตัวเองทันที หวังจะหาอะไรให้ราชาวดีกินแก้เมารถแล้วก็เจอกับกระปุกแก้วใสๆ ที่ด้านในบรรจุผลไม้แช่อิ่มชนิดหนึ่งอยู่

                “มะม่วงเบาแช่อิ่ม” ผู้หมวดคณินบอกเมื่อเห็นเธอขมวดคิ้วมุ่ยกับของในมือ ขวัญตาก็เลยเปิดกระปุกมะม่วงเบาแช่อิ่มออกมาแล้วหยิบขึ้นมาชิม

                “หูย!!! สุดยอด” เธอหลับตาปี๋กับความเปรี้ยวของมะม่วงแช่อิ่มจนขนลุกขนพองทำให้คนอื่นๆ ในรถแอบขำ เอ็นดูในความสดใสของเด็กสาวที่ดูน่ารักร่าเริง ผิดกับคนเป็นพี่ชายที่ทั้งขรึมแล้วก็แสนดุ

                “พี่หมอแก้มคะ อันนี้น่าจะช่วยไม่ให้เมารถได้ค่ะ พี่หมอแก้มต้องลองแล้วจะบรึ๋ย!” ว่าแล้วก็ทำท่าขนลุกขนพองกับความเปรี้ยวของมะม่วงเบาแช่อิ่มต่อจนทุกๆ คนหัวเราะกันออกมาอีก ราชาวดีที่รู้สึกคลื่นไส้อยู่จึงหันมาสนใจมะม่วงเบาแช่อิ่มที่ขวัญตาส่งมาให้ แค่ได้กลิ่นก็เปรี้ยวปากมากแล้วเธอจึงหยิบมาชิมดู

                ความกรอบและความเปรี้ยวของมะม่วงเบาแช่อิมเป็นเสมือนยาวิเศษทำให้ราชาวดีอาการดีขึ้นแทบจะในทันที ก่อนที่เธอจะหยิบชิ้นที่สอง สามแล้วก็สี่ขึ้นมากินอีกอย่างเอร็ดอร่อย

                “เออ...ไม่เปรี้ยวเลยหรอคะพี่หมอแก้ม” ขวัญตาถามเมื่อไม่เห็นราชาวดีดูจะเปรี้ยวอะไรเลย แล้วก็ดูท่าจะชอบด้วย

                “ไม่เห็นเปรี้ยวเลยนี่ขวัญ”

                “ไม่เปรี้ยวได้ยังไงกัน” ผู้กองกรันณ์ว่าแล้วหยิบมะม่วงเบาแช่อิ่มขึ้นมากินบ้าง เปรี้ยวจนเข็ดฟันเขาเลยล่ะ ถึงว่าสิทำไมขวัญตาทำท่าขนลุกขนพองขนาดนั้น

                “เดี๋ยวจะเสาะท้องเอานะ เรายังต้องเดินทางไกลกันอีก” เขาบอกเมียรักก่อนจะหันมาทางขวัญตา

                “พอแล้ว กินอะไรเปรี้ยวๆ เดี๋ยวก็ได้ปวดท้องเข้าห้องน้ำกันพอดี” ขวัญตาที่ทำท่าจะรื้อหาของเปรี้ยวๆ ในถุงขนมอีกเลยถึงกับชะงัก

                “เมารถก็ต้องกินของเปรี้ยวๆ สิพี่รันจะได้สดชื่น ขวัญเองก็เริ่มมึนๆ แล้วเหมือนกัน ขวัญยังไม่อยากอ้วกแตกคารถหุ้มเกราะนี่นะ รู้งี้น่าจะนั่งรถมากับพี่ผู้พันหรือพี่ผู้หมวดนทีซะก็ดี” บ่นแล้วก็หันมานั่งกินมะม่วงกับราชาวดีต่ออย่างเอร็ดอร่อยกันอยู่สองคน เผลอแป๊บเดียวมะม่วงเบาแช่อิ่มก็หมด สองสาวในรถก็ดูจะอารมณ์ดีขึ้นมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเมื่ออาการเมารถทุเลาลง ราชาวดีแอบยิ้มอยู่คนเดียวขณะยื่นมือมาลูบหน้าท้องที่แบนราบของตัวเองเบาๆ อย่างทะนุถนอมก่อนจะหันมากอดสามีเอาไว้อย่างแสนรัก มีเพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าอาการของตัวเองมันไม่ใช่อาการเมารถเหมือนขวัญตาเลยแม้แต่น้อย

                “อ้าว” ผู้หมวดคณินว่าขึ้นเมื่อจู่ๆ คนที่เจื้อยแจ้วมาตลอดทางก็หลับแล้วเอียงตัวมาอิงต้นแขนของเขา แต่การที่รถแล่นคดเคี้ยวไปมาทำให้คนที่หลับอยู่เสียหลักจะหล่นลงจากที่นั่งเขาก็เลยรีบกอดประคองเธอเอาไว้ด้วยความลืมตัว ครั้งพอหันมามองผู้กองของตนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เห็นเขากำลังจ้องกลับด้วยสายตาแสนดุอยู่ แต่...จะให้เขาทำยังไงได้ ให้ปลุกขวัญตาเกิดเธอตื่นขึ้นมาแล้วเมารถอีกจะทำยังไง แล้วถ้าให้หลับเขาก็ต้องประคองเธอเอาไว้ไม่งั้นเธอได้กลิ้งลงไปกับพื้นรถแน่ๆ

                “ยอมให้แค่ครั้งนี้นะหมวด กลับฐานแล้วเราค่อยเคลียร์กัน” ผู้กองกรันณ์ว่าอย่างไม่สบอารมณ์ ยอมให้ผู้หมวดคณินกอดประคองน้องสาวของเขาเอาไว้ ผู้หมวดหนุ่มก็เลยดึงเอาขวัญตาเข้ามากอดแนบอกตัวเองเพราะพี่ชายของเธออนุญาตแล้ว เขารู้ดีว่าถ้ากลับถึงกรุงเทพแล้วทุกคนจะต้องแยกย้ายกันทันที คงอีกนานกว่าเขาจะได้เจอยัยตัวแสบนี่อีก ถ้ากลับฐานแล้วผู้กองจะสั่งซ่อมเขา เขาก็ยอมล่ะ ขอแค่เขาได้กอดลาเธอตอนนี้ก็ถือว่าคุ้มสุดๆ แล้ว

 

                เมื่อทุกคนกลับมาถึงฐานที่แม่สอดก็ใช่ว่าจะได้หยุดพักกันเลยเมื่อยังมีเรื่องที่ต้องจัดการเคลียร์ต่อ เพราะจากการถูกโจมตีคราวนั้นเลยต้องมีการปรับปรุงฐานในส่วนที่เสียหายขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งอาคารต่างๆ อาวุธปืนหรือแม้แต่พืชผักที่ปลูกเอาไว้เป็นเสบียง ร่องรอยกระสุนปืนตามต้นไม้หรืออาคารต่างๆ เป็นสิ่งที่ย้ำเตือนให้นึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นเป็นอย่างดี และเนื่องจากมีการล้มตายของคนร้ายเป็นจำนวนมากที่ฐาน เพื่อเป็นการเรียกขวัญและกำลังใจของเหล่าทหารพรานทุกคนกลับมาผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 35 จึงได้จัดทำบุญใหญ่ขึ้นที่ฐาน พร้อมทั้งยังคอยให้การสนับสนุนและช่วยเหลือการฟื้นฟูซ่อมแซมฐานปฏิบัติการทุกอย่างอย่างเอาใจใส่ให้เหล่าผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาอดซาบซึ้งในน้ำใจของผู้การไม่ได้ แม้แต่ผู้กองกรันณ์ที่ยากจะยอมก้มหัวให้ใครได้ง่ายๆ ก็ยังต้องยอมให้กับความมีน้ำใจและใส่ใจของผู้บังคับบัญชาของที่นี่ เรียกได้ว่าได้เจ้านายดีก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว

                “อะไรหรอครับน้องนางไม้” เขาถามขึ้นในวันหนึ่งเมื่อกลับมาที่บ้านพักหลังออกเวรแล้วเห็นเมียรักเดินถือแก้วอะไรบางอย่างมาให้ จากสีและกลิ่นเขาก็พอจะดูออกว่าเป็นโยเกิร์ต

                “แก้มทำโยเกิร์ตให้พี่รันค่ะ” เธอยิ้มบอกแล้วยื่นแก้วโยเกิร์ตมาให้เขาพร้อมกับช้อนเล็กๆ

                “เดี๋ยวนะครับ โยเกิร์ตทำเอง นี่แก้มทำเป็นด้วยหรอ”

                “ทำยากตรงไหนกันคะ พี่รันรีบชิมเข้าสิคะว่าอร่อยมั้ย แก้มใส่สตรอเบอร์รี่เชื่อมที่ซื้อมาคราวก่อนลงไปด้วย ลองชิมดูค่ะ” เธอคะยั้นคะยอเมื่อสามีปลดชุดเครื่องแบบทหารออกแล้วเหลือเพียงแค่เสื้อยืดกับกางเกงบ็อกเซอร์สีเข้มเท่านั้น

                “พูดแบบนี้แปลว่าแก้มยังไม่ได้ชิมใช่มั้ย” เขามองหน้าเธออย่างจับผิด ราชาวดีจึงยิ้มเจื๋อนๆ ตอบ เขาก็เลยดึงเอาเธอขึ้นมานั่งบนตักที่ปลายเตียงนอน

                “ให้พี่รันชิมก่อนเป็นคนแรกไงคะ”

                “แล้วถ้าพี่ท้องเสีย ไม่เข้าข่ายทำร้ายผัวตัวเองรึยังไง”

                “อ้าว ก็ถ้าพี่รันท้องเสีย แก้มเป็นหมอแก้มก็จะดูแลรักษาพี่รันไงคะ แต่ถ้าแก้มชิมเองแล้วแก้มท้องเสีย ใครจะรักษาแก้มกัน นี่แก้มคิดดีแล้วนะคะเนี่ย”

                “รักผัวจังเลยนะแม่คุณ ให้ผัวเป็นหนูลองยา” เขาว่า ราชาวดีเลยหัวเราะคิกออกมา

                “ถ้าอร่อยแล้วก็ไม่ท้องเสียแก้มจะทำอีก ในโยเกิร์ตมีจุลินทรีย์ที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายเยอะแยะเลยนะคะ เอาน่าผู้กองขา ถือว่าเสียสละเพื่อหมอแก้มคนนี้นะคะ” เธอบีบนวดไหล่ของเขาอย่างเอาใจ ผู้กองกรันณ์ก็เลยยอมรับแก้วโยเกิร์ตมาจากเธอ

                “วันนี้พี่ออกเวรเร็ว เราไปที่น้ำตกกันดีมั้ย เหนื่อยกับงานฟื้นฟูฐานมานานพี่อยากแช่น้ำเย็นๆ ซักหน่อย” ถึงปากจะพูดแบบนี้ แต่แววตาของเขานี่สิกลับมีอะไรอย่างอื่นแอบแฝงที่รู้กันแค่สองคนกับเธอด้วย

                “...แก้มก็อยากไปค่ะ เรา...แช่น้ำกันนานๆ นะคะ” เธอกระซิบบอกเสียงหวานแล้วลูบไล้กายหนุ่มอย่างหลงใหลให้คนเป็นสามียิ้มรับอย่างถูกใจที่เมียรักของเขาทำตัวได้น่ารักมาก

                “งั้นเราค้างกันที่นั่นเถอะ” เขากระซิบกลับราชาวดีก็ยิ่งเขินอายก่อนจะเสมองกลับมาที่แก้วโยเกิร์ตอีกครั้ง

                “ชิมโยเกิร์ตได้รึยังคะ”

                “ป้อนพี่สิ” คนเป็นสามีบอก ราชาวดีจึงตักโยเกิร์ตมาป้อนเขา แล้วพอโยเกิร์ตมันเลอะปากเขาเธอก็ไม่รอช้าที่จะเอื้อมตัวขึ้นไปเล็มโยเกิร์ตออกให้เขาด้วยปากจนผู้กองกรันณ์แทบไม่อยากจะให้โยเกิร์ตหมดแก้วเลย ทำงานมาเหนื่อยๆ มีเมียมาอ้อนออเซาะแบบนี้ ไม่เรียกว่ามีความสุขแล้วจะเรียกว่าอะไร

 

                ถึงแม้วันที่ฐานถูกโจมตีจะเกิดเรื่องราวมากมายขึ้นที่น้ำตกอาถรรพ์แห่งนี้ รวมทั้งเสียงเล่าลือของเหล่าทหารพรานในฐานถึงความน่ากลัวของที่นี่ แต่ผู้กองกรันณ์กับราชาวดีกลับไม่เคยรู้สึกกลัวที่นี่เลยแม้แต่น้อย ทั้งสองคนยังรู้สึกรักและหลงใหลที่นี่อยู่เหมือนเดิม รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่ได้มาราวกับที่นี่เป็นบ้านอีกหลังเลยก็ว่าได้ ร่างบางในชุดผ้านุ่งสีขาวผืนบางเบายังคงแหวกว่ายเล่นน้ำอย่างสนุกและดำผุดดำว่ายคลอเคลียอยู่กับสามีของเธอ บ้างก็ไล่จับกันในน้ำจากเวลาบ่ายคล้อยเริ่มจะเย็นย่ำลงมาทุกทีราชาวดีจึงว่ายน้ำมานั่งลงบนโขดหินในน้ำก้อนหนึ่งแล้วหยิบมงกุฎดอกราชาวดีที่สามีเพิ่งจะทำให้มามองแล้วสูดกลิ่นหอมของดอกไม้

                “ช่วงนี้แก้มเห็นพี่รันกับผู้หมวดคณินแล้วก็ผู้หมวดนทีประชุมงานกันสามคนบ่อยๆ มีภารกิจอะไรรึเปล่าคะ” เธอถามออกมา เพราะประชุมทีไรพวกเขาจะดูเคร่งเครียดกันตลอด

                “ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่เรื่องการจัดการฐานนี่แหละ ช่วงนี้ผู้พันก็ไม่ค่อยอยู่ด้วยงานเลยค่อนข้างเยอะ”

                “นั่นสิ อยากรู้จริงว่าพี่ภูไปทำอะไรที่อุทัยธานี เอ๊ะ! หรือว่าจะไปเยี่ยมคุณกริชกับคุณน้ำอิงที่ห้วยขาแข้งคะ”

                “เปล่า” ผู้กองกรันณ์ตอบยิ้มๆ

                “เรื่องงานรึเปล่าคะ”

                “ก็เปล่าอีกแหละ”

                “อ้าว แล้วเรื่องอะไรกัน”

                “ก็ใครทำงานอยู่ที่อุทัยธานีกันล่ะ คนที่แก้มรู้จักดีน่ะ” เขาถามกลับ ราชาวดีเลยขมวดคิ้วนึกตามก่อนจะทำตาโตขึ้น

                “ยัยเอื้อย!!!” แล้วผู้กองกรันณ์ก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

                “ผู้พันแกไปหาพี่สะใภ้ให้แก้มไง ไม่รู้ป่านนี้จะคืบหน้าถึงไหนแล้ว”

                “โห ร้ายจริงๆ เลยพี่เรา” ราชาวดีว่าก่อนจะหันมามองทางสามี “แต่ก็ดีนะคะ พี่ภูดูแลแก้มมาเยอะแล้ว งั้นให้พี่ภูมีความสุขบ้างดีกว่า”

                “เตรียมหาชุดไปงานแต่งได้แล้ว” เขายิ้มบอกน้องนางไม้ที่ยังคงนั่งอยู่บนโขดหินในน้ำ ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่าที่พักนี้น้องนางไม้ของเขาเธอดูจะสวยขึ้นผิดหูผิดตา ผิวกายเธอนวลเนียนมีน้ำมีนวลมากยิ่งขึ้น ดวงหน้าหวานอิ่มเอิบ ทรวงอกอวบก็โตขึ้นจนล้นมือเขามากกว่าเดิม ปลายยอดทรวงอวบก็เหมือนจะโตขึ้นเช่นกันหรือแม้แต่เนื้อนวลกุหลาบงามที่เขาหลงใหลก็ยังหวานฉ่ำจนยากจะไถ่ถอน และที่สำคัญคือเธอไวต่อความรู้สึกมาก เพียงแค่เขาดูดเม้มยอดอกของเธอเบาๆ เธอก็ครางเสียงหวานระงมแล้ว แล้วยิ่งเธอเป็นแบบนี้เขาก็ยิ่งชอบ เขารู้สึกว่าตอนนี้เธอน่ากินและอร่อยมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเสียอีก ให้ตายเถอะ เธอทำให้เขาหลงจนแทบคลั่งเธอรู้ตัวบ้างมั้ย

                “แก้ม...พี่หิวแก้มแล้ว” เขาบอก สายตาจับจ้องมองที่ยอดทรวงสีหวานที่ดุนดันผ้าผืนบางสีขาวออกมาก่อนจะว่ายน้ำเข้ามาจนชิดเธอแล้วสะกิดปลายนิ้วไปที่ยอดทรวงชูชันท้าทายเขาจนเธอหายใจสะท้าน ก่อนที่เขาจะเอื้อมตัวมาดูดเม้มเบาๆ ที่ปลายยอดอย่างหิวโหยผ่านผ้าผืนบางจนน้องนางไม้ของเขาหลับตาพริ้มแล้วแอ่นอกให้

                “น้องนางไม้ของพี่หอมหวานเหลือเกิน” เขาบอกแล้วกัดมาที่ปลายยอดสีหวานอีกอย่างหมั่นเขี้ยวทำเอาราชาวดีถึงกับสะดุ้งเฮือกออกมาทันที แต่ก็ยังคงกอดเขาเอาไว้แน่น

                “ขึ้นจากน้ำเถอะนะคะ” เธอบอกเขาเพราะอาบน้ำและว่ายน้ำเล่นกับเขามานานมากแล้ว ผู้กองกรันณ์จึงอุ้มเธอขึ้นมาจากน้ำแล้วพาเธอเข้าไปในถ้ำหลังม่านน้ำตก ที่นี่เขามาจัดที่หลับที่นอนสำหรับคืนนี้เอาไว้แล้ว แต่น้องนางไม้ของเขาสวยและอร่อยขนาดนี้เขาคิดว่าคืนนี้เขาคงไม่ได้นอนแน่ๆ  

                ทันทีที่เขาวางเธอลงบนที่นอนนุ่มในส่วนของพื้นโถงถ้ำความหิวโหยก็ทำให้เขารุกเธอทันทีโดยการจูบเธออย่างหวานละมุนก่อนจะเพิ่มดีกรีความเร่าร้อนขึ้นจนแทบจะเรียกได้ว่าดุเดือด ทั้งสอดลิ้นเกี่ยวตวัดกับเธอ กลืนกินความหวานล้ำอย่างไม่รู้จักอิ่มก่อนจะขึ้นมาคร่อมทับที่บริเวณท้องกลางลำตัวเธอ

                “พี่รันอย่า” เธอรีบยกมือขึ้นมาผลักหน้าท้องของเขาออกทันที “อย่าทับท้องแก้ม”

                “ทำไม” เขาก็ไม่ได้ทับเต็มแรงเสียหน่อย พักนี้ดูเธอจะไม่ค่อยชอบให้เขาขึ้นคร่อมทับเลย จะจับเธอกินทีไรเธอจะขอเป็นฝ่ายขึ้นเขาเองตลอด

                “แก้มจุก พี่รันตัวโต” มาจุกเอาอะไรตอนนี้ เมื่อก่อนเธอออกจะชอบให้เขาทาบทับตัวเธอ อย่าว่าแต่คร่อมทับเลย แม้แต่ท่าที่เขาจับเธอกิน ท่าที่มันจะกระทบกระเทือนกับท้องเธอมากๆ เธอยังของดอีก พอถามว่าทำไมเธอก็จะตอบว่า

                “แก้มกลัวปวดท้อง พี่รันอย่าทับท้องแก้มนะ” ว่าแล้วเธอก็พลิกตัวขึ้นมาเป็นฝ่ายคร่อมเขาเอาไว้เสียเองก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบเขาอย่างปรารถนา เขาไม่เข้าใจเธอจริงๆ ว่าจะหวงอะไรท้องนักหนา แต่เธอก็คงจะรู้แหละว่าเขาสงสัยก็เลยรุกเขา กลืนกินเขาอย่างเร่าร้อนเป็นการชดเชย

                แต่ก็นั่นแหละ มีเพียงแค่เรื่องท้องของเธอเท่านั้นที่เธอหวงห้ามเขาทำอะไรรุนแรง หากแต่นอกนั้นเขาสามารถกลืนกินเธอได้อย่างเต็มที่และเธอก็ดูจะหิวเขาไม่ต่างกันด้วย อย่างเช่นตอนนี้ที่เธอกำลังพรมจูบอยู่ตามเนื้อตัวของเขา ฝังรอยจูบแสนหวานเอาไว้จนทั่ว ลิ้นเล็กๆ เขี่ยตวัดยอดอกของเขาไปมาแล้วก็ดูดเม้มเหมือนเด็กน้อยหิวนม มือเล็กๆ นุ่มๆ ก็จับแก่นกลางกายของเขาเอาไว้แน่นแล้วรูดขึ้นลงอย่างรู้งานและคุ้นชิน

                “อ่าห์!!!” เขาครางออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อริมฝีปากบางเล็กๆ กลืนกินแก่นกลางกายของเขาจนความแข็งแกร่งของเขาผงาดขึ้นจนคับปากของเธอไปหมด แต่เธอก็ยังดูดกลืนเขาจนเขาครางออกมาไม่หยุด โดยที่มือเล็กๆ นุ่มนิ่มช่วยจับรูดความแข็งแกร่งของเขาด้วย

                “...แก้ม แก้มจ๋า...อ่าห์” เสียวเป็นบ้าเลย ผู้กองกรันณ์คิด ทั้งสูดปากและกัดฟันเอาไว้แน่นเมื่อคราวนี้น้องนางไม้ของเขาตวัดเลียความแข็งแกร่งของเขาลงมาเรื่อยๆ จนถึงส่วนของพวงระย้าด้านล่าง ซึ่งเธอไม่รอช้ารีบดูดกลืนเข้าปากไปอีกจนเขาเสียวสะท้านแทบจะขาดใจ ให้ตายเถอะ เธอกำลังทำให้เขาหลงเธอหนักขึ้นนะ

                “ซี๊ดดดดด เมียจ๋า...แก้ม” เขาผงกศีรษะขึ้นมามองก็เห็นความแข็งแกร่งที่แสนใหญ่โตของตัวเองผลุบหายเข้าไปในปากจิ้มลิ้มของเธอ แล้วเธอก็ดูดมันจนเขาต้องยกสะโพกเข้าหาปากของเธออย่างสุดจะกลั้น จะสำลักความสุขตายคาปากเธออยู่แล้ว

                “อ่าห์...ดูดแรงดีจังเลย แก้มของพี่...ซี๊ดดดดด” เขาครางแล้วหยัดกายยกสะโพกเข้าไปหาเธออีกเน้นๆ เมื่อริมฝีปากของเธอมันทำให้เขาคลั่งจนจะถึงฝั่งฝันแล้ว แล้วยิ่งรู้ว่าเขาใกล้จะถึงฝั่งเธอก็ยิ่งดูดแรงขึ้นและรูดความแข็งแกร่งของเขาถี่ขึ้นจนเขาสุดจะกลั้นจริงๆ ปลดปล่อยน้ำรักทั้งหมดออกมาให้เมียรักของเขาได้กลืนกิน แล้วก็ไม่ใช่กินอย่างเดียวด้วย แต่เธอยังดูดความแข็งแกร่งของเขาต่อราวกับจะรีดน้ำรักของเขาออกมาให้หมดทั้งตัว

                “แก้มรักพี่รันนะคะ...รักที่สุดเลย” เธอขยับตัวขึ้นมานอนทาบทับเขาเสียเองคราวนี้แล้วก้มลงมาซุกไซ้เขาต่อ คนที่เพิ่งจะขึ้นสวรรค์ไปเมื่อกี้นี้ก็เลยจับเธอพลิกลงมานอนอีกครั้งก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบเธออีกโดยพยายามจะไม่กดทับหน้าท้องของเธอตามที่เธอขอ

                ราชาวดีหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อถูกสามีพรมจูบไปทั่วร่าง ทรวงอกอวบทั้งสองถูกบีบขย้ำอย่างหมั่นเขี้ยวและกัดกินอย่างหิวกระหายจนเกิดเป็นรอยฟันของเขาทั้งสองเต้า มือบางปัดป่ายเขาไปมาอย่างเสียวสะท้านไปทั้งตัวสลับกับลูบไล้กายของเขาอย่างแผ่วเบา

                “อ๊า!!!” เธอร้องครางออกมาเมื่อนิ้วแกร่งแตะมาที่กุหลาบงามที่แฉะฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน เพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่ร่างกายของเธอกำลังมีการเปลี่ยนแปลงตามฮอร์โมนทำให้เธอมีความไวในสัมผัสเป็นอย่างมาก เพียงแค่เขาสอดนิ้วเข้ามาได้นิดหน่อยเธอก็เสียวจนขาสั่นไปหมดแล้ว

                “จะรัดนิ้วพี่ให้ขาดเลยรึไง” เขาถามเมื่อความคับแน่นมันตอดรัดนิ้วของเขาเอาไว้ น้ำหวานฉ่ำมากกว่าครั้งไหนๆ จนเขาอดใจไม่ไหวก้มลงมาหากุหลาบงามนี้แล้วใช้ลิ้นปาดซับน้ำหวานของเธอกินอย่างเอร็ดอร่อย

                “อื้มมมม พี่รันขา...ซี๊ดดดดดด” เสียงหวานครางระงมและสูดปากด้วยความซาบซ่านเมื่อลิ้นของเขาช่างซุกซนเหลือเกิน นอกจากจะโลมเลียเธอด้วยลิ้นเขายังดูดและขบเม้มที่เกสรกุหลาบงามของเธออีก เสียงครางของราชาวดีดังก้องไปทั่วถ้ำม่านน้ำตกที่สว่างด้วยแสงจากตะเกียง

                ร่างบางนอนบิดตัวไปกับที่นอนที่เริ่มยับยู่ยี่เพราะความเสียวทรมานเมื่อจุดยุทธศาสตร์ถูกสามีรุกหนักจนแทบขาดใจ ทั้งลิ้นและนิ้วของเขาทำงานสอดประสานกันได้อย่างเป็นจังหวะจนพื้นที่นอนเปียกชื้นไปด้วยน้ำหวานเป็นจำนวนมาก ข้อมือและรอบๆ ปากของเขาเปียกฉ่ำด้วยน้ำหวานของเธอแต่เขาก็ยังคงกลืนกินเธอไม่เลิก ยิ่งเธอครางเขาก็ยิ่งพอใจจนมือบางต้องเอื้อมไปจับมือของเขาเอาไว้ขณะที่เขาจับแยกขาทั้งสองข้างของเธอออกจนกว้างกว่าเดิม

                “...แก้มจะไม่ไหวแล้ว อ่ะห์ อื้มมมม อ๊า!!!” เธอครางออกมาลั่นแล้วกระตุกตัวอย่างแรง น้ำหวานไหลหยาดเยิ้มออกมามากยิ่งขึ้นให้สามีของเธอได้ตวัดลิ้นดูดกลืนกินเอาไว้ทั้งหมด ราชาวดีตัวสั่นสะท้านเพราะความเสียวและจากการเสร็จสมอย่างรุนแรงจนตอนนี้เธอแทบจะหมดเรี่ยวแรงแล้ว

                “แก้มหวานไปทั้งตัวเลย หวานอะไรอย่างนี้” ผู้กองกรันณ์เข้ามานั่งแทรกระหว่างเรียวขาทั้งสองข้างของเธอ ทอดมองดูเมียรักที่ยังบิดเร่ากายไปมาเพราะรสสวาทของเขาอย่างหลงใหล เสียงหวานครางออกมาเบาๆ อย่างถูกใจก่อนจะปรือดวงตาคู่หวานมามองสบตากับเขาตอบ

                “อื้มมม” ทันทีที่เธอสบตากับเขา เขาก็โน้มตัวลงมาจูบเธออีกทำให้ราชาวดีรีบยกแขนขึ้นโอบกอดตัวของเขาเอาไว้ สอดลิ้นมาเกี่ยวตวัดกับเขาด้วยหลงใหล แอ่นกายเข้าหาเขาอย่างไม่อาจหักห้ามไฟรักนี้ได้

                “...พี่รันขา ทำเถอะ แก้มต้องการพี่รันแล้ว” เธอขอเมื่อเขาซุกไซ้ซอกคอของเธอจนตอนนี้เต็มไปด้วยรอยจูบสีช้ำ

                “ต้องการพี่มากเลยหรอ” เขาแกล้ง แล้วขยับสะโพกให้ความแข็งแกร่งของเขามันถูไถไปกับหน้าท้องของเธอ ราชาวดีที่รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่ร้อนฉ่าแนบอยู่กับหน้าท้องก็ยิ่งปรารถนาเขาหนักจนต้องยื่นมือไปจับเอาไว้แล้วรูดเบาๆ

                “พี่รัน อย่าแกล้งแก้มเลยนะ...นะคะพี่รันขา ทำเถอะ แก้มทรมานเหลือเกิน”

                “งั้นก็ครางออกมาดังๆ เลยนะ ครางออกมาให้พี่ได้รู้ว่าแก้มมีความสุขมากแค่ไหน” เขากระซิบบอกข้างหู แล้วราชาวดีก็สะดุ้งสุดตัวเมื่อเขาค่อยๆ สอดประสานรักเข้ามาจนเธอต้องจิกไหล่ของเขาเอาไว้แน่นเมื่อความแข็งแกร่งใหญ่โตสอดเข้ามาจนกลีบเนื้อนวลของเธอปริออกจนกว้างจนแทบจะฉีกขาด ความแข็งแกร่งที่มีเส้นเอ็นปูดโปนครูดไปกับร่องฉ่ำหวานยิ่งทำให้เธอเสียวสะท้าน สั่นไปทั้งตัว ร่วมรักกับสามีมาทุกวันขนาดนี้และบทรักของเขาก็เร่าร้อนหนักหน่วงแต่เธอก็ยังไม่ชินเสียที

                กึก! ความลึกของการสอดประสานรักทำให้ปากมดลูกของเธอกระเทือนจนต้องเกร็งตัวเอาไว้ด้วยความเป็นห่วงชีวิตน้อยๆ ที่เพิ่งจะเริ่มก่อตัวได้ไม่นาน

                “อย่าเกร็งสิแก้ม แก้มกำลังตอดรัดพี่หนักนะ” เขาบอก ราชาวดีจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลงจนเขาขยับสะโพกได้แล้วก็บดอัดสะโพกเข้ามาหาเธออีกอย่างหนักหน่วง เชื่อมรักระหว่างตัวของเขากับเธอเอาไว้จนแนบแน่น ราชาวดีที่ถูกความเสียวสะท้านเล่นงานครางเสียงหวานออกมาไม่หยุด ขาทั้งสองข้างถูกกางออกจนกว้างเพื่อให้การสอดประสานรักได้แนบแน่นยิ่งขึ้น ความแข็งแกร่งที่กลืนหายเข้าออกอยู่ในลำตัวของเธอทำให้กลีบเนื้อของเธอยิ่งปริออกกว้างจนแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะสามารถรับความใหญ่โตขนาดนี้ของเขาได้

                เสียงเนื้อที่ฉ่ำน้ำกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องโถงถ้ำพร้อมกับเสียงครวญครางอย่างมีความสุขของสองหนุ่มสาว ทุกๆ ท่วงท่าของการร่วมรักล้วนแนบแน่นและหนักหน่วง เร่าร้อนจนราชาวดีแทบขาดใจ พ่อทหารกล้าคนดีของเธอไม่ใช่เพียงแต่เก่งในเรื่องรบ แม้แต่บทรักของเขาก็ยังทั้งเก่งและเร่าร้อนจนเธอติดใจและถึงใจสุดๆ ต่อให้ถูกเขาแผดเผาด้วยบทรักแล้วมอดไหม้ไปกับอ้อมกอดนี้เธอก็ยอม

                สองแขนเรียวเล็กโอบกอดคล้องคอสามีเอาไว้แน่นขณะนั่งคร่อมบนตัวเขาแล้วออกแรงขย่มเขาอย่างเมามัน มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยายแต่คนหลงในรสรักเสน่หาของสามีจนยากจะถอนตัวก็กัดฟันกระแทกตัวเข้าหาเขาอย่างไม่อาจหยุดได้ บดสะโพกกลมกลึงเข้าหาความแข็งแรงของเขาจนเขาครางออกมาไม่หยุดเช่นกัน ก่อนจะซุกตัวลงมาดูดเม้มปลายยอดอกของเธอเอาไว้แล้วกัดเบาๆ ยิ่งเพิ่มแรงเสน่หาให้ราชาวดีหลงใหลเขาหนักขึ้น

                “พี่รันขา...พี่รัน...” เธอครวญคราง สองมือเกาะผนังถ้ำเอาไว้ ยืนเข่าแยกขาทั้งสองข้างออกจากกันให้สามีได้สอดประสานรักเข้ามาทางด้านหลัง ความรักความปรารถนาทำให้เธอแอ่นสะโพกตอบรับเขา ความลึกที่สะท้านกายใจยิ่งทำให้เธอกับเขาครางประสานกันไม่หยุดก่อนที่เขาจะเร่งสะโพกขึ้นถี่กว่าเดิมจนตัวเธอสั่นคลอนไปหมดเมื่อใกล้จะถึงฝั่งรัก

                “แก้ม...อ่ะห์...อ่าห์!!!!

                “อ๊าย!!!!” ราชาวดีกรีดเสียงร้องออกมาเสร็จสมแบบถึงใจสุดๆ เมื่อสามีกระแทกความแข็งแกร่งเข้ามาหาแบบเน้นๆ แรงๆ สามสี่ทีแล้วฉีดพ่นน้ำรักอุ่นๆ จำนวนมากเข้ามาในท้องของเธอ แต่เพราะความลึกที่ถูกอัดกระแทกทำให้น้ำรักจำนวนมากนี้ถูกฉีดเข้าไปจนฉ่ำทั่วมดลูก หยาดน้ำรักที่ว่านี้ส่วนหนึ่งไหลย้อยออกมาตามเรียวขาสวยที่กำลังสั่นสะท้าน ร่างบางหอบอย่างสุดแสนจะเหน็ดเหนื่อย แต่ยังไม่ทันจะได้พักหายใจให้ทั่วท้องความแข็งแกร่งที่ยังคงสอดประสานอยู่ในตัวเธอก็เริ่มขยับอีกแล้วจากทางด้านหลังในท่าเดิม มือแกร่งอ้อมมาบีบขย้ำทรวงอวบของเธอเอาไว้แน่นจนเธอต้องหันกลับมามองสามีที่ยังสอดประสานรักเข้ามาหาเธออยู่อีกรอบ

                “...จะไม่พักก่อนหรอคะ” พอเธอถามเขาก็กอดเธอเอาไว้แน่นแล้วโฉบลงมาจูบเธออย่างหิวกระหายไม่รู้จักอิ่ม

                “เสียเวลา...บอกแล้วไงว่าพี่มันหื่น...เป็นเมียพี่ก็ต้องรับพี่ให้ได้” เขาบอกเสียงกระเส่าแล้วกดตัวเธอให้ลงไปอยู่ในท่าคลาน จับสะโพกเธอเอาไว้แน่นก่อนจะอัดกระแทกกายเข้ามาอีกจนราชาวดีครางออกมาไม่เป็นภาษา ความแข็งแกร่งและความอึดของเขาทำให้เธอจมดิ่งและหลงมัวเมาอยู่ในรสกาม ดวงตาคู่หวานสวยปรือขึ้นมองเขาอย่างหลงใหลและแสนรัก ขอแค่เป็นพี่รันของเธอเธอยอมทุกอย่าง แค่พี่รันคนดีคนเดียวเท่านี้ที่เธอต้องการ

                “แก้มรักพี่รันนะคะ” เธอบอกเสียงแผ่วหลังบทรักบทสุดท้ายเพิ่งจะจบลงในเวลาใกล้รุ่งสาง สองแขนเรียวเล็กสวมกอดเขาเอาไว้อย่างอ่อนเพลียสุดๆ ก่อนจะหลับไป ผู้กองกรันณ์จึงซุกซบใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มเข้าหาแก้มนวลแล้วสูดกลิ่นหอมจากกายเธอ หลงใหลเธอยิ่งนักจนไม่อาจคลายกอดจากเธอได้ น้องนางไม้ทำให้เขามีความสุขแบบถึงใจสุดๆ แบบนี้ทุกคืนจนไม่อาจละจากเธอได้เลย เธอเกิดมาเพื่อเป็นเมียรักของเขาจริงๆ

                “...พี่ก็รักน้องนางไม้นะครับ ทั้งรักทั้งหลงอย่างสุดๆ แล้วเมียจ๋า” เขากระซิบบอกที่ข้างหูเธอแล้วกอดรัดเธอเอาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะหลับไปกับเธออย่างมีความสุขและคิดว่าหากมีโอกาสต้องพาน้องนางไม้มาค้างคืนที่นี่อีกให้ได้ ที่ถ้ำนี้บรรยากาศดีเป็นบ้า เหมาะแก่การจับนางไม้กินจริงๆ

 

                ในค่ำคืนหนึ่งไกลออกไปยังชายแดนไทยพม่าที่จังหวัดเหนือสุดของประเทศไทยร่างสูงในชุดดำจำนวนสิบกว่านายค่อยๆ เดินสอดส่องปืนไรเฟิลจู่โจม HK G36KV  ไปกับความมืดมิด แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังแนวชายแดนสะท้อนเข้ากับเครื่องหมายฉลามเงินคู่เกลียวคลื่นตรงอกเสื้อเกราะกันกระสุน แต่ละนายหันมามองกันเพื่อรอสัญญาณบุกโจมตีจากผู้เป็นหัวหน้าทีม สายตาคมมองผ่านกล้อง Night  Vision ที่ติดอยู่กับหมวกกันกระสุนไปยังกลุ่มกระท่อมเล็กๆ สิบกว่าหลังกลางผืนป่าในเขตพม่าก่อนที่เขาจะค่อยๆ ยกมือขึ้นเตรียมให้สัญญาณแล้วโบกมือลงเพื่อให้เริ่มการโจมตีได้ ปืนติดลำกล้องเก็บเสียงที่ถูกดึงมาเตรียมพร้อมจำนวนหลายกระบอกจากแต่ละนายสาดกระสุนเข้าไปยังกลุ่มชายถืออาวุธเฝ้ายามอยู่ในกลุ่มกระท่อมแห่งนี้จนล้มลงมาตายเกลื่อน ก่อนชายชุดดำที่แอบซุ่มโจมตีอยู่นี้จะเคลื่อนที่เข้าไปยังกลุ่มกระท่อม ใช้มีดพรานขนาดใหญ่เชือดปาดคอกลุ่มชายถืออาวุธที่เหลือรอดจากการยิงเมื่อก่อนหน้านี้จนตายไม่มีเหลือ

                ที่กระท่อมหลังใหญ่สุดใจกลางค่ายมีร่างสูงนอนเปลือยแผ่นอกพร้อมสาวงามสองคนกระกบข้างซ้ายขวา ร่างกายที่เปลือยเปล่าบ่งบอกให้รู้ว่าก่อนหน้านี้ได้มีสงครามบนเตียงเกิดขึ้น ความเงียบสนิทของค่ำคืนนี้ผิดแปลกไปจากทุกๆ คืน ร่างสูงที่กำลังจะเคลิ้มหลับลืมตาขึ้นแทบจะทันทีเมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวแปลกๆ ดังขึ้นที่รอบๆ กระท่อมที่พัก สัญชาติญาณที่ผ่านศึกจากการตามล่าจากเจ้าหน้าที่ทั้งฝั่งไทยและฝั่งพม่าทำให้เขารีบเอื้อมมือไปคว้าปืน M16A1 ที่วางอยู่ข้างหัวนอนบนผืนผ้าพันคอสีดำปักตรารูปดอกฝิ่นสีแดงมาถือเอาไว้อย่างระแวดระวังพร้อมๆ กับดึงมือบอบบางของหญิงสาวทั้งสองออกจากตัวด้วย

                “อื้มมม พี่จ๋า มีอะไรรึเปล่า” หญิงสาวคนแรกเอ่ยถามเสียงงัวเงียเขาจึงยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อบอกให้เธอเงียบ ก่อนที่หญิงสาวอีกคนจะตื่นขึ้นมามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างงงงวยสงสัยไม่ต่างกัน

                ปัง!!! เสียงประตูกระท่อมถูกถีบออกอย่างแรงด้วยชายชุดดำมีอาวุธครบมือทำให้ทั้งสามคนที่ยังอยู่บนที่นอนถึงกับผงะ

                “กรี๊ด!!!” หญิงสาวทั้งสองกรีดร้องออกมาอย่างตกใจกลัว ยื้อแย่งผ้าห่มที่มีอยู่เพียงผืนเดียวมาห่อคลุมร่างที่เปลือยเปล่าของพวกตนเอาไว้

                ปัง!!! เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้ปืน M16A1 ร่วงหล่นจากมือของชายร่างสูงบนเตียงเมื่อถูกยิงเข้าที่มือข้างขวา ไม่บอกเขาก็รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ทหารจากฝั่งไทยที่ผู้เป็นนายใหญ่อย่างนายพลอ่องเส็งส่งข่าวมาบอกให้เขาระวังตัวเอาไว้ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะถูกตามล่าอย่างรวดเร็วขนาดนี้หลังจากที่เพิ่งได้รู้ข่าวการตายของแสนดา นายใหญ่ที่เขาเคารพ

                “มอบตัวซะลวิน! เจ้าหน้าที่ล้อมเอาไว้หมดแล้ว” เสียงหัวหน้าทีมชายชุดดำว่าเสียงเหี้ยม หวังจะให้ชายคนที่ยังนั่งอยู่บนเตียงยอมมอบตัว หากแต่เขากลับเพียงแค่แสยะยิ้มใส่อย่างไม่นึกกลัวต่ออาวุธปืนทั้งหลายจากเจ้าหน้าที่ที่เขาคิดว่าคงจะล้อมกระท่อมที่พักเอาไว้อยู่ ป่านนี้พวกลูกน้องของเขาด้านนอกคงถูกเก็บหมดแล้ว

                “พวกมึงคิดว่าจะจับกูได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรอวะ!!! กูไม่ยอมให้ถูกจับง่ายๆ หรอกเว้ย!!!” ว่าจบเขาก็ดึงเอาระเบิดที่ซุกซ่อนเอาไว้ที่หัวเตียงมาดึงสลักออกก่อนจะปาลงไปกับพื้น

                “ทุกคนหลบระเบิดเร็ว!!!

                ตู้ม!!! สิ้นเสียงหัวหน้าทีม เหล่าชายชุดดำเจ้าหน้าที่จากฝั่งไทยก็พากันหลบหมอบตัวลงกับพื้น แรงระเบิดที่ระเบิดออกมาทำให้กระท่อมหลังน้อยพังไม่มีชิ้นดี เมื่อรอจนแน่ใจแล้วว่าจะไม่มีระเบิดใดๆ ระเบิดออกมาอีกทุกนายก็รีบกลับมาที่กระท่อมหลังเดิมอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้แทบจะไม่เหลือเค้าของกระท่อมที่พักอีก ศพร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวสองคนเจิ่งนองไปด้วยเลือด สภาพศพทั้งสองคือกอดกันเอาไว้แน่นด้วยความหวาดกลัวสร้างความเวทนาให้กับเหล่าเจ้าหน้าที่ทุกนายยิ่งนัก ส่วนร่างของชายที่ชื่อลวินนั้นไม่ได้อยู่ที่เดิม บริเวณที่ลวินเคยนั่งตอนนี้มีเพียงแค่กลุ่มกองเลือดขนาดใหญ่เท่านั้น

                “แรงระเบิดคงทำให้มันเละจนไม่เหลือซากครับผู้กอง”

                “ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น” ร่างสูงที่เป็นหัวหน้าทีมในภารกิจบอกแล้วเบือนหน้าหนีจากซากศพทั้งหลายในค่ำคืนนี้ การที่ค่ายของพวกค้ายาแห่งนี้ถูกทะลายมันไม่ใช่จุดประสงค์ทั้งหมดของภารกิจเขาหรอก เขาทำทีมซีลเข้ามาทะลายที่นี่ทิ้งก็เพื่อเป็นการเปิดศึกขึ้นมาอีกครั้ง ศึกที่เขาจะเป็นฝ่ายบุกบ้าง ศึกที่มีจุดประสงค์คือกำจัดพวกค้ายาให้ออกไปจากแนวชายแดนและเพื่อ...แก้แค้นให้กับลูกน้องของเขาคนหนึ่งที่เธอเพิ่งจะตายไป แล้วอีกในไม่ช้าเขาจะต้องเด็ดหัวไอ้นายพลอ่องเส็งให้ได้

**********************************************************************************

ลวิน เปิดตัวแล้วววววววว ระวังหมอนี่ให้ดีๆ เน้อเหล่าทหารกล้า


ปล. พี่รันเบาๆ หน่อยเมียกำลังท้องกำลังไส้


ปล.2 ช่วงนี้มีภารกิจเข้ามารุมเร้า อาจมีหายไปบ้างนะคะ แต่ไม่นานหรอก รอติดตามด้วยเน้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 289 ครั้ง

2,198 ความคิดเห็น

  1. #147 Nagina Meen (@meenniemeen) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:22
    แอดเอื้อยกับผู้พันจะเป็นภาคต่อไหมคะ
    #147
    4
  2. #146 Supachai Ramsri (@vios2613) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:42
    หายไปไหนน้าาาาาาา รออยู่น้า
    #146
    1
  3. #145 Resident-holy (@Resident-holy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:17
    เห็นชื่อตอนแล้วใจหายใจคว่ำ
    #145
    3
    • #145-2 0806747907 (@0806747907) (จากตอนที่ 43)
      17 มีนาคม 2562 / 22:52
      ผู้กองหื่นจริงๆ555
      #145-2
    • #145-3 (@-palmmy-) (จากตอนที่ 43)
      17 มีนาคม 2562 / 22:54
      เขารักเมียเขามากค่ะ หื่นกับเมียคนเดียว
      #145-3