ป้องรัก ห่มใจ

ตอนที่ 127 : เพราะคิดถึง จึงแถม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 608 ครั้ง
    11 พ.ย. 62

          

          นิ้วเล็กๆ ไล้อย่างแผ่วเบาที่ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม และไล้วนที่ข้างแก้มตรงที่มีรอยแผลเป็นบากอยู่ทางด้านซ้ายของใบหน้าแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาลดลงเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มแสนหวานแย้มออกมาอย่างมีความสุข ดวงตาคู่หวานสวยมองผู้เป็นสามีที่กำลังหลับอยู่อย่างแสนรัก รักล้นใจเหลือเกิน ยิ่งมองก็ยิ่งรักจนอิ่มเอิบไปทั้งหัวใจก่อนจะค่อยๆ ประทับจูบลงที่หน้าผากของเขา หลายปีที่ได้อยู่ครองรักเป็นสามีภรรยากันไม่มีวันไหนเลยที่เธอจะไม่มีความสุข เขาคอยดูแลเธอเป็นอย่างดี เป็นสามีที่ดี เป็นพ่อที่ดีของลูกๆ เติมเต็มความรักความอบอุ่นให้เธอไม่มีขาด สายตาของเขาจับจ้องมองแต่เธอ ซื่อสัตย์แล้วก็ไม่เคยทรยศต่อเธอ ไม่เคยคิดที่มองใครอื่นนอกจากเธอ นอกจากชีวิตทหารของเขาเหมือนเขามีชีวิตอยู่เพื่อเธอเท่านั้น เธอเองก็เช่นกัน ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะหลงรักใครได้มากมายขนาดนี้ รัก...เหมือนเธอเฝ้ารอคอยความรักจากเขามาแสนนาน รัก...เหมือนเธอเองก็เกิดมาเพื่อเขา

                “พี่รันขา...แก้มรักพี่รัน รักเหลือเกิน...ยอดรักยอดดวงใจของน้องนางไม้” เธอก้มลงมาหอมแก้มของเขาอีก หอมดอมดมเขาอย่างลุ่มหลง มือเล็กๆ ลูบไล้แผ่นอกของเขาด้วยปรารถนา ก่อนที่มือแกร่งของคนที่หลับอยู่จะยกขึ้นมาตะปบมือของเธอเอาไว้

                “จะลักหลับพี่หรอน้องนางไม้” เขาว่าทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่ หากแต่ปากกลับยิ้มหวานออกมาอย่างมีความสุขไม่ต่างกัน

                “ทั้งหล่อทั้งแซ่บขนาดนี้...ใครจะไปอดใจไหวกันคะ” พอเธอตอบเขาก็ลืมตาขึ้นมองเธอแล้วหัวเราะออกมาทันทีก่อนจะกอดรัดแล้วดึงเธอลงไปนอนซบอกแกร่งของเขา

                “เพราะแบบนี้สินะใครๆ เขาถึงได้พูดกันว่าน้องนางไม้รักแต่ผัว หลงแต่ผัวอย่างไม่ลืมหูลืมตา”

                “ก็ผัวแก้มน่ารักน่าหลงนี่คะ” เธอทำเสียงอ้อนแล้ววนนิ้วไปมากับอกแกร่ง สองแขนแกร่งของสามีก็ยิ่งกอดเธอแน่นแล้วพลิกตัวมาหอมแก้มเธอเป็นรางวัล

                “พี่ก็รักน้องนางไม้นะครับ รัก...จนมันล้นออกมาทั้งใจแล้ว” เขามีความสุขกับการได้รักเธอ ทั้งรักทั้งเอ็นดูและหวงแหน เขาอยากจะดูแลปกป้องเธอไปตลอดชีวิต รักเพียงเธอ มีเพียงแค่เธอแล้วก็ไม่อยากทำให้เธอเสียใจ รักเธอราวกับว่าเขาเกิดมาเพื่อรักและดูแลเธอเท่านั้น รักจนไม่อาจเผื่อสายตาไปมองใครหรือรักใคร สนใจใครได้อีกแล้ว

                “สงสัยชาติที่แล้วพี่จะเคยทอดทิ้งน้องนางไม้มาก่อน ชาตินี้พี่เลยต้องมารักน้องนางไม้เป็นการชดใช้คืน แต่...มันเป็นการชดใช้ที่พี่มีความสุขมากเลยนะครับ”

                “อยู่ป่านานจนเพ้อเจ้อไปแล้วพี่รัน” ราชาวดีหัวเราะออกมาก่อนจะขยับกายมานั่งพิงหัวเตียงเอาไว้ ผู้พันกรันณ์จึงเข้ามานอนซบอกนุ่มๆ ของเธอ แขนข้างหนึ่งโอบกอดรอบเอวบางเอาไว้ส่วนอีกข้างก็สอดเข้ามาในเสื้อของเธอแล้วบีบเบาๆ ที่ทรวงอกคู่อวบ ราชาวดีจึงค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกเพื่อให้สามีได้ซุกไซ้อกอย่างตามใจเขา

                “อื้มมม” เธอครางออกมาเบาๆ อย่างมีความสุขเมื่อถูกดูดที่ยอดอกสีหวานก่อนจะกอดเขาเอาไว้อย่างยั่วเย้า แอ่นอกให้เขาได้ครอบครอง เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด เธอกับเขาจึงอยู่คลอเคลียกันแต่ภายในห้องนอนของบ้านพัก ปกติเวลาวันหยุดเธอกับเขาจะต้องกลับบ้านไปหาลูกๆ ที่กรุงเทพฯ แต่ตอนนี้ลูกๆ ปิดเทอมกันผู้พันกรันณ์จึงรับลูกมาอยู่ที่ฐานด้วย ตอนนี้เด็กๆ คงจะกำลังวิ่งเล่นกันอยู่ที่บ้านพักของผู้พันคีรินทร์

                ใบหน้าคมเข้มซุกเข้ากับอกนุ่มที่เปลือยเปล่า ราชาวดีจั๊กจี๋ที่ถูกไรเคราบางๆ ของเขาระคายอกนุ่มแต่ก็ยังคงกอดเขาเอาไว้แนบอกตัวเองแล้วก้มลงมาจูบหน้าผากของเขา

                “พี่ว่า...เรามาสนุกกันอีกซักรอบมั้ย”

                “วันนี้กะจะกกแต่เมียอยู่ในบ้านรึไงกันคะ”

                “เวลางานพี่ก็ทุ่มชีวิตให้แล้ว เวลาพักก็ขอพักแบบเต็มที่หน่อยไม่ได้หรอ หืม” ไม่ว่าเปล่าแต่เขายังค่อยๆ ดึงเสื้อเชิ้ตของเธอออก จากที่นอนซุกอกเธออยู่ดีๆ คราวนี้เขากลับขึ้นมาคร่อมเธอแล้วเตรียมจะกดเธอลงไปกับเตียงนอนอีกครั้ง...

                “แม่แก้ม! แม่แก้มขา!!!” เสียงใสๆ เล็กๆ ดังขึ้นทำให้ราชาวดีรีบผละสามีจอมหื่นออกจากตัวแล้วรวบเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่แบบโนบราของตนเอาไว้ให้เรียบร้อยเมื่อฝีเท้าเล็กๆ ดังขึ้นที่หน้าบ้านก่อนจะผลักประตูบ้านเข้ามา แล้วเพียงไม่นานร่างเล็กๆ แสนน่ารักก็วิ่งเตาะแตะมาเกาะขอบเตียงนอนของพ่อกับแม่ เห็นแล้วผู้พันกรันณ์ก็อดทำหน้าเซ็งใส่ไม่ได้ เอาลูกมาอยู่ด้วยมันก็ดีอยู่หรอกเพราะตอนที่เด็กๆ อยู่กรุงเทพฯ กันเขาคิดถึงลูกๆ มาก ดังนั้นก็เลยต้องพาลูกมาอยู่ด้วยแต่...มีข้อเสียอย่างเดียวเท่านั้น เวลามีลูกมาอยู่ด้วยโอกาสจู๋จี๋กับเมียของเขามักถูกรบกวนบ่อยๆ ขนาดตอนกลางคืนพอดับไฟแล้วทุกอย่างจะมืดสนิทแต่ก็ต้องเก็บกลั้นเสียงครางอย่างมีความสุขเอาไว้แบบสุดๆ อีก ดูซิ นี่พ่อกับแม่จะจู๋จี๋กันยังไม่วายเข้ามาป่วน

                “แม่แก้มขา พี่ซีล พี่เรนเจอร์กับพี่รีคอนไปตกปลาแล้วก็รังแกคุณปลาอยู่ที่ลำธารอีกแล้วค่ะ” สาวน้อยรีบฟ้องคุณแม่ เพราะแม่แก้มเคยสอนและสั่งห้ามเอาไว้ว่าห้ามไปตกปลาเล่น เพราะจะเป็นการทรมานปลา ทำให้ปลาบาดเจ็บ

                “นี่ไปแอบเล่นกันที่ลำธารอีกแล้วหรอคะ แม่บอกแล้วไงว่าห้ามไปเล่นน้ำกันตามลำพังโดยไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วย” ราชาวดีว่าแล้วอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนตัก สไนเปอร์ก็เลยเอียงแก้มป่องๆ เล็กๆ มาซุกอกแม่เหมือนกับที่ก่อนหน้านี้คุณพ่อเพิ่งซุกไป

                “ไม่ได้เล่นตามลำพังค่ะ พ่อภูก็อยู่ด้วย ไนเปอร์บอกพ่อภูแล้วนะคะว่าแม่แก้มไม่ให้ตกปลาเล่นแต่พ่อภูก็ไม่ฟัง”

                “แล้วตอนนี้พ่อภูล่ะคะ”

                “ถูกป้าเอื้อยลากไปจัดการแล้วค่ะ” สีหน้ามีความสะใจอยู่ไม่น้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นแม่อีกครั้ง “แม่แก้มตีก้นพี่ซีลกับพี่เรนเจอร์เลยค่ะ พี่ๆ ไปรังแกคุณปลา ไนเปอร์สงสารคุณปลา คุณปลาคงเจ็บปากน่าดูแล้วแบบนี้คุณปลาจะกินขนมได้ยังไงกันคะ” ในบรรดาลูกทั้งสามคนสไนเปอร์คือคนที่นิสัยเหมือนพ่อมากที่สุด ดุ ใจเด็ด และกล้าหาญไม่กลัวใคร แต่ก็ได้อีกนิสัยของแม่มานั่นก็คือความอ่อนโยนขี้สงสารและมีเมตตาต่อผู้อื่น

                “ไนเปอร์ไม่ได้รังแกคุณปลากับพี่ๆ ใช่มั้ยคะ”

                “ไม่เลยค่ะ ไนเปอร์ห้ามแล้วแต่พี่ๆ ก็ไม่สนใจฟัง” ฟ้องเสร็จก็กอดแม่แก้มของตนเอาไว้แน่นอีก ราชาวดีจึงก้มลงมาจูบลูกเบาๆ อย่างแสนรัก

                “ดีแล้วค่ะ ไนเปอร์ไม่รังแกคุณปลาก็ดีแล้วสงสารคุณปลานะลูก ถ้ามีใครมารังแกไนเปอร์แล้วเอาเข็มแหลมๆ มาเกี่ยวปากของไนเปอร์ ไนเปอร์ก็คงจะเจ็บมากใช่มั้ยลูก คุณปลาเขาก็เจ็บมากเหมือนกัน คุณปลาเขาก็มีพ่อกับแม่ของเขา มีลูกของเขา ถ้าเราไปรังแกเขาแล้วเขาตายขึ้นมาครอบครัวของเขาจะเสียใจมากมั้ยคะ”

                “เสียใจค่ะ”

                “ใช่ค่ะ เพราะงั้นเราต้องห้ามไปรังแกคุณปลาอีกนะคะ ไว้พี่ซีลกับพี่เรนเจอร์มาก่อนเถอะแม่แก้มมีเรื่องต้องพูดกับพี่ๆ เขาอีกยาวเลย”

                “แหม เด็กผู้ชายก็แบบนี้แหละแก้ม ยิงนกตกปลามันเรื่องปกติ จะให้มานั่งเล่นตุ๊กตากับไนเปอร์กับมารีนได้ยังไงกัน” ผู้พันกรันณ์ว่า สไนเปอร์ก็เลยทำแก้มป่องงอนพ่อรันที่ไม่เข้าข้างตนเหมือนแม่แก้ม

                “แม่แก้มขา พ่อรันใจร้ายชอบรังแกคุณนกกับคุณปลาค่ะ” เพราะรู้ดีว่าสำหรับแม่แก้มแล้วตนคือที่หนึ่งในดวงใจของแม่ ถ้ามีแม่แก้มอยู่ด้วยใครๆ ก็ห้ามขัดใจไนเปอร์เด็ดขาด

                “พี่รัน ไม่เอาค่ะไม่สอนลูกแบบนี้ ลูกยังเด็กจะให้ไปรังแกสัตว์ไม่ได้นะคะ” แล้วสไนเปอร์ก็ฉีกยิ้มแฉ่งอวดฟันซี่เล็กๆ เย้ยพ่อรันที่พ่อรันถูกแม่แก้มดุแบบนี้

                “พ่อรันใจร้ายค่ะ” แน่ะ! มีใส่ไฟพ่อด้วย ผู้พันกรันณ์เบะปากใส่ลูกสาวตัวน้อย ไม่รู้ว่าไปติดนิสัยอวดดีแบบนี้มาจากใคร ทั้งอวดดีทั้งกวนประสาท...เอ๊ะ! จะว่าไปนี่มันนิสัยของเขาเองนี่หว่า มองลูกแล้วเหมือนย้อนมองดูตัวเองในกระจกเลย

                “ใส่ไฟพ่อหรอ” เขาว่าแล้วอุ้มเอาลูกสาวสุดที่รักมาแล้วตีก้นเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว แต่ยิ่งตีลูกสาวตัวน้อยก็ยิ่งอ้อนแล้วก็ฟ้องแม่แก้มของตนยกใหญ่ คราวนี้เขาก็เลยถูกสองแม่ลูกรุมจนเละ คนแม่ก็ดุ คนลูกก็ทำหน้างอใส่แล้วยังใส่ไฟเขาอีกด้วย เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้กับความน่ารักของสองแม่ลูกคู่นี้

                หยอกล้อกันอยู่ได้ไม่นานคราวนี้เสียงฝีเท้าของเด็กผู้ชายสองคนก็ดังขึ้นก่อนที่เรนเจอร์จะวิ่งนำหน้าพี่ซีลเข้าบ้านมาหาพ่อกับแม่ ซึ่งพอถึงเตียงสองหนุ่มน้อยก็พากันโถมตัวเข้ามากอดแม่แก้มเอาไว้อีก ผู้พันกรันณ์เลยรีบรับลูกทั้งสองเอาไว้แทนเพราะห่วงว่าแรงของเด็กวัยกำลังซนอาจทำให้ราชาวดีรับลูกไม่ทัน

                “ได้ข่าวว่าไปตกปลากับพ่อภูมาใช่มั้ย” เขาเอ่ยถามลูกๆ ก่อน เรนเจอร์ก็เลยหันมาทำหน้าดุใส่สไนเปอร์

                “ยัยเด็กโหดขี้ฟ้อง”

                “เรนเจอร์ ไม่เอาลูกไม่ว่าน้อง” ราชาวดีปราบ สไนเปอร์ก็เลยกอดอ้อนแม่แก้มทำหน้าให้ดูน่าสงสารอย่างสุดๆ ผู้พันกรันณ์เห็นความแสบของลูกสาวแล้วก็ต้องส่ายหน้าให้...ได้นิสัยพ่อไปเต็มๆ เลยลูกเอ้ย

                แล้วทั้งสองหนุ่มก็ถูกแม่แก้มอบรมสั่งสอนเรื่องการไปรังแกสัตว์ในป่าอยู่นาน ขนาดผู้พันกรันณ์นั่งฟังด้วยยังอดหูชาแทนลูกชายฝาแฝดไม่ได้เลย เวลาลูกๆ เป็นเด็กดีราชาวดีจะโอ๋ลูกอย่างสุดๆ แต่เวลาที่ลูกๆ ซนกันเธอก็จะอบรมสั่งสอนลูกด้วยเหตุและผลเสมอ เธอเป็นแม่ที่ดีแล้วก็สอนลูกได้ดีมากๆ คำสอนของเธอบางคำเขาก็ยังแอบเอามายึดถือปฏิบัติตาม ลูกๆ ไม่เคยเบื่อหน่ายกับคำสอนของเธอเลย ราชาวดีไม่เคยดุหรือด่าลูกแรงๆ ทุกๆ ถ้อยคำของเธอคือการพูดกับลูกดีๆ ให้ลูกมองเห็นถึงหลักของเหตุและผล ซึ่งการสอนลูกแบบนี้จะทำให้ลูกๆ ไม่กล้าดื้อ ไม่ต่อต้านในคำสอนและเข้าใจในสิ่งที่เธอสอนได้เกือบทั้งหมด ขนาดพ่อกับแม่ของเขายังบอกเลยว่าเธอสอนลูกได้ดีมากๆ ลูกๆ ทั้งสามคนอาจซนกันตามประสาเด็ก แต่ก็ซนแบบสามารถอบรมสั่งสอนได้และไม่ซนจนเกินความน่ารัก ผู้พันกรันณ์เห็นแล้วก็ดีใจนัก...เป็นเมียที่น่ารักแล้วยังเป็นแม่ที่แสนดีอีก ลูกๆ ของเขาช่างโชคดีเหลือเกินที่มีแม่แสนดีแบบเธอ

                “ต่อไปอย่าไปรังแกคุณปลาอีกนะลูกนะ สงสารคุณปลาเขา”

                “ครับ ต่อไปซีลจะไม่รังแกคุณปลาแล้ว”

                “เรนเจอร์ก็จะเชื่อฟังที่แม่แก้มสอนด้วยครับ” ว่าแล้วสองแฝดก็กอดแม่แก้มของตนแน่น สไนเปอร์ที่นั่งตักกอดแม่แก้มเอาไว้อยู่แล้วเลยพลอยโดนกอดไปด้วย สาวน้อยเลยทำหน้าย่นออกมาอย่างน่ารักเมื่อถูกพี่ๆ แย่งกอดแม่แก้มของตน แล้วก็ผิดหวังด้วยที่พี่ๆ ไม่ถูกแม่แก้มตีก้น แบบนี้ไนเปอร์ไม่ชอบใจเลย

                “นอกจากจะไม่รังแกคุณปลาแล้วก็สัตว์ชนิดอื่นๆ แล้ว ลูกทั้งสามคนก็ต้องรักกันให้มากๆ นะ ซีล เรนเจอร์กับสไนเปอร์ พ่อกับแม่รักลูกทั้งสามคนเท่ากัน เราอยากให้ลูกๆ รักกันให้มากๆ เพราะลูกเกิดมาจากความรักของพ่อกับแม่ เป็นตัวแทนความรักของพ่อกับแม่ ดูพ่อภูกับแม่แก้มเป็นตัวอย่างนะ พ่อภูเป็นพี่ชายที่แสนดีของแม่ ดูแลแม่เป็นอย่างดีแม่แก้มเลยรักแล้วก็เคารพพ่อภูมาก ซีลกับเรนเจอร์ก็ต้องรักกันให้มากๆ เพราะลูกสองคนเป็นฝาแฝดกัน อยู่ในท้องแม่มาด้วยกัน เกิดแล้วก็โตมาพร้อมกัน ก็ต้องรักแล้วก็เป็นหนึ่งใจเดียวกันนะลูก แล้วลูกทั้งสองคนก็ต้องรักน้อง ดูแลน้องให้ดีด้วย อย่าทอดทิ้งไนเปอร์เด็ดขาด กว่าแม่จะอุ้มท้องกว่าจะคลอดทั้งสามคนออกมารู้มั้ยคะว่าลำบากมากแค่ไหน เพราะงั้นพวกลูกอย่าทะเลาะกันนะ รักกันให้มากๆ ให้แม่แก้มได้ชื่นใจนะคะ” ราชาวดีกอดลูกทั้งสามคนเอาไว้แนบอกแล้วจูบลูกรักคนละที

                “ไนเปอร์เองก็รักแล้วก็เคารพพี่ๆ ให้มากๆ นะคะ ต่อไปพี่ซีลกับพี่เรนเจอร์จะเป็นคนคอยช่วยพ่อกับแม่ดูแลไนเปอร์ ไนเปอร์ก็อย่าซนกับพี่ๆ ล่ะ” ลูกคนนี้รั้นที่สุด มองลูกสาวแล้วก็อดหันมามองสามีไม่ได้ เพราะเขาคือคนถ่ายทอดพันธุกรรมความรั้นมาให้ลูกสาวอย่างเต็มๆ

                “นอกจากจะรักกันทั้งสามคนแล้ว ลูกทั้งสามคนก็ต้องรักรีคอน อริน นาวิก มารีนแล้วก็พลร่มด้วย พวกลูกทุกคนเป็นพี่น้องกัน พวกพ่อกับแม่อยากให้พวกลูกรักกัน เป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกัน ต่อไปมีปัญหาอะไรจะได้คอยช่วยเหลือกันได้ ห้ามทอดทิ้งกันเด็ดขาดนะ”

                “ครับ/ค่ะ” เด็กๆ รับคำพ่อรันอย่างว่าง่าย ยิ่งลูกสอนง่ายเชื่อฟังแบบนี้ผู้พันกรันณ์ก็ชื่นใจยิ่งนัก ตั้งแต่เกิดจนโตมานี้ลูกๆ ของเขาเลี้ยงง่ายมากๆ ไหนใครบอกว่าเลี้ยงเด็กมันยากไง หึ! จะซักเท่าไหร่กัน นี่ถ้าไม่ติดว่าสงสารกลัวน้องนางไม้จะเหนื่อยอุ้มท้องนะเขาจะมีลูกให้ครบโหลไปเลย

                “เป็นเด็กดีกันแบบนี้พ่อก็หลงรักแย่สิ” เขาว่าแล้วรวบเอาทั้งลูกทั้งเมียมากอดเอาไว้อีกทีแล้วก็หอมแก้มทุกคนคนละฟอดใหญ่ มีความสุขกับครอบครัวของตัวเองเหลือเกิน ยิ่งสไนเปอร์ยื่นใบหน้าเล็กๆ มาหอมแก้มและอ้อนเขานะ ขอบอกเลยว่าหัวใจแกร่งๆ ของเขาละลายลงไปอยู่ในอุ้งมือน้อยๆ ของลูกสาวแทบจะทันที น่ารักช่างอ้อนแบบนี้แล้วจะไม่ให้เขาติดลูกติดเมียได้ยังไงกัน สไนเปอร์ก็จริงๆ ยิ่งรู้ว่าพ่อรักพ่อหลงก็ยิ่งชอบอ้อน ชอบทำตาวิ้งๆ ใส่ เรียกพ่อรันคะ พ่อรันขา งานนี้ขอบอกเลยว่าได้ใจพ่อไปเต็มๆ น่ารักมากขนาดนี้ถ้าโตเป็นสาวแล้วเขาไม่ยอมให้ไอ้หนุ่มหน้าไหนมาแย่งเอานางไม้น้อยไปจากเขาหรอก นางไม้น้อยของเขาน่ารัก เขาหวงมาก

 

เพราะวันนี้เด็กๆ ไปตกปลากับพ่อภูมาเลยได้ปลามาเยอะ เมนูหลักของเย็นนี้ก็เลยหนีไม่พ้นปลา ซีล เรนเจอร์และรีคอนภูมิใจกันใหญ่ และกลบเกลื่อนความผิดที่ไปรังแกคุณปลามาเลยให้พ่อรันช่วยสอนการย่างปลาเพื่อเอาไปง้อแม่แก้มกันตั้งหลายตัว เห็นลูกๆ พยายามง้อเอาใจแบบนี้มีหรือที่ราชาวดีจะไม่ใจอ่อน ยิ่งลูกแกะเนื้อปลามาป้อนแม่แก้มก็ยิ่งรักยิ่งเอ็นดู จากที่ปกติจะหลงแต่พ่อของลูก มาคราวนี้ถึงกับหลงลูกชายอย่างหนัก

                “ระวังก้างลูก” ผู้พันกรันณ์บอกพลางจัดการแกะเนื้อปลาให้สไนเปอร์ที่นั่งกินข้าวอยู่บนตักพ่อ แล้วพอพ่อรันแกะเนื้อปลาให้สาวน้อยก็เอื้อมตัวขึ้นไปหอมแก้มพ่อแทนคำขอบคุณทันที

                “ช่างประจบซะจริง” ขวัญตาว่า ลูกสาวคนนี้พี่ชายของตนรักแล้วก็หวงมาก หึ! ชักอยากให้สไนเปอร์โตเป็นสาวแล้วสิ งานนี้พี่ชายของเธอได้หวงลูกถึงขั้นหนักแน่

                “ติดนิสัยแม่มาไง” ผู้พันคีรินทร์อดแขวะน้องสาวไม่ได้เพราะนับวันราชาวดียิ่งหลงสามีหนัก ยิ่งอยู่ด้วยกันนานๆ ไปสองคนนี้แทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว เขาไม่เคยเห็นน้องสาวอยู่ห่างจากน้องเขยเลย

                “ก็พี่รันน่ารักนี่คะ” ราชาวดียอมรับว่าหลงสามีหนัก ทุกคนก็เลยแอบมองกันยิ้มๆ ในขณะที่คนถูกเมียชมกลับยิ้มเขิน พูดถูกใจเดี๋ยวจัดชุดใหญ่ให้เลยคืนนี้

                “ยัยคนหลงผัว” เห็นคนหลงผัวแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “ความจริงคนที่ห้ามลูกมาตกปลานี่ไม่สมควรได้กินปลาที่เด็กๆ ตกกันมาได้นะ สอนลูกว่าอย่ารังแกสัตว์ เนี่ย แล้วกินทำไม” แล้วราชาวดีก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะก้มลงมากินปลาที่ซีลป้อนให้ แม้จะยังเด็กกันอยู่แต่ซีลกับเรนเจอร์ก็รู้จักเทคแคร์ดูแลแม่แก้มกันแล้วเพราะพ่อรันสอนตลอดว่าต้องดูแลแม่แก้มกับน้องสาวให้ดี ภาพที่ได้เห็นบ่อยๆ ก็เลยเป็นสองหนุ่มป้อนข้าวแม่แก้ม ห่มผ้าให้แม่แก้ม โอ๋แม่แก้มกันตลอด

                “แม่แก้ม อ้ามครับ” เรนเจอร์ไม่ยอมน้อยหน้าพี่ชายฝาแฝดตักเนื้อปลามาป้อนแม่แก้มด้วยอีกคน รีคอนเห็นพี่ชายทั้งสองดูแลแม่แก้มดีแบบนี้ก็หันมาเอาใจแม่เอื้อยของตนบ้าง เรียกได้ว่าต่างคนต่างก็แย่งกันเอาใจแม่จนผู้เป็นพ่อหมดความหมายไปเลย

                “งื้อ ขวัญก็อยากมีหนุ่มๆ มาเอาใจแบบนี้บ้างเหมือนกันนะ” ดูสิ มีหนุ่มน้อยน่ารักๆ มาเทคแคร์แบบนี้

                “งั้นก็รออีกแค่ไม่กี่เดือน ถ้าคนนี้ไม่ใช่ลูกชาย ก็ต้องทำจนกว่าจะได้ลูกชาย” ผู้กองคณินก้มลงมาบอกเมียเด็กของตนที่ตั้งท้องอยู่ ขวัญตาที่กำลังกินปลาที่ซีลป้อนเลยถึงกับหน้าแดงระเรื่อแอบหันมาหยิกสามีตัวเองแก้เขิน ผู้กองคณินเลยหัวเราะออกมาอย่างชอบใจที่แกล้งเธอให้เขินได้ “มารีนจะได้มีน้องเยอะๆ ไง อีกอย่างเราก็อัลตาซาวน์จนมั่นใจแล้วนี่ว่าเป็นลูกชาย...น้องทัพฟ้าไง” เขาบอกอีกขวัญตาก็เลยก้มลงมาลูบท้องตัวเองเบาๆ เธอไม่ซีเรียสหรอกว่าจะเป็นลูกสาวหรือลูกชาย เพราะแค่ลูกเกิดมาจากความรักของเธอกับพี่จ๋า เธอก็มีความสุขนักแล้ว

ได้ฟังสองสามีภรรยาคุยกันเรื่องลูกทุกคนก็เลยยิ้มให้ในความดูแลเมียเป็นอย่างดีของผู้กองคณิน รายนี้ก็หลงลูกหลงเมียหนัก ยิ่งเป็นมารีนตัวน้อยคนนี้นี่เป็นหัวใจทั้งดวงของผู้กองคณินเลยก็ว่าได้

********************************************************************

ไรท์ยังตัดใจจากพี่รันไม่ได้ค่ะเลยเขียนขึ้นมาเล่นๆ อ่านกันแบบขำๆ นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 608 ครั้ง

2,199 ความคิดเห็น

  1. #2189 Tikm (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 22:03

    ขอบคุณมากค่ะ


    #2189
    0
  2. #2173 pp252416 (@pp252416) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:59
    สนุกค่ะ รักๆๆ
    #2173
    0
  3. #2157 0847186250nang (@0847186250nang) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 13:40

    เป็นหนังสือเร็วๆๆนะคะ อยากกอดแล้วจ้า
    #2157
    0
  4. #2155 เป็ดวราพร (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 20:18

    ขอบคุณค่ะ

    #2155
    0
  5. #2147 onpapa_na (@onpapa) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 10:28
    ขอบคุณค่ะไรท์
    #2147
    0
  6. #2144 ตะวัน (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 10:25
    ขอบคุณค่ะ ไรท์น่ารักที่สุดค่ะ
    #2144
    0
  7. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 08:32
    น่ารักที่สุดเป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2142
    0
  8. #2141 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:21

    ขอบคุณค่ะไรท์

    #2141
    0
  9. #2140 pawonratlek10 (@pawonratlek10) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 15:38
    มีภาคต่อ รุ่นลูกมั๊ยคะ อยากอ่านอีก 55

    ถามไรท์ นิดนึง อยากเซฟไว้อ่านรอบสอง,สาม อะไรงี้ค่ะได้มั๊ยคะ เนื้อเรื่องดีค่ะ ชอบ 55
    #2140
    2
    • 13 พฤศจิกายน 2562 / 02:02
      เซฟไม่ได้ค่า ไรท์เปิดให้อ่านฟรี ไม่มีลบตอน ถ้าอยากอ่านอีกก็เข้ามาอ่านที่หน้าเว็บหรือในแอพได้ทุกเมื่อนะคะ
      #2140-1
  10. #2139 Chaiyanonth (@Chaiyanonth) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 07:53
    ยังตัดใจไม่ได้เหมือนกันค่ะไรท์
    #2139
    0
  11. #2138 Matsee (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 23:14

    ยังตัดใจไม่ได้เหมือนกันจ๊ะ ขอแถมอีกหลายๆตอนเลยจ๊ะ

    #2138
    0
  12. #2137 Narisra Manira (@naris21) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 17:49
    น่ารัก ชอบมากๆเลยค่า พี่รันกับหมอแก้ม
    #2137
    0
  13. #2136 YaiMooMam_ELF (@mam_jang33) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 17:03

    ยังตัดใจไม่ได้เหมือนกันค่ะ ขอแถมอีกเยอะๆได้ไหมค่ะ ยังอยากอ่านอยู่เลย
    #2136
    0
  14. #2135 ping_ppping (@ping_ppping) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 16:55
    คิดถึงคู่พี่รันกับหมอเเก้มที่สุดเลยค่า
    #2135
    0
  15. #2134 kunnipa61 (@kunnipa61) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 13:58

    ชอบมากคะตัดใจไม่ได้เหมือนกัน
    #2134
    0
  16. #2132 ida38 (@ida38) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 11:12
    จะรออ่านเรื่อยๆนะค่ะ
    #2132
    0
  17. #2131 lunna25182954 (@lunna25182954) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 11:11

    .......
    #2131
    0
  18. #2130 eve (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 10:07

    น่ารัก คิดถึงตัวละครเรื่องนี้

    #2130
    0
  19. #2129 tui12345 (@tui12345) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 08:11

    ได้อ่านก็ค้างไปอีก????????????

    คิดถึงทุกคนเลย

    #2129
    0
  20. #2128 Poppylovely123 (@Poppylovely123) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 08:11
    งืออออน่ารักกกกกกขออีกๆๆๆจ้า
    #2128
    0
  21. #2127 Nu_ORN (@1461100042533) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 07:57
    ชอบมากๆเลย
    #2127
    0
  22. #2126 น้องนาง (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 07:10

    แต่ชอบแบบคู่พี่ภู เปรี้ยวใจดี 555

    หรือไม่ก็คู่โคแก่ เคี้ยวหญ้าอ่อน คู่มุ่งมิ้งขวัญาติ

    แต่ตอนนี้ แอบนอกใจไปหาครูป่าน

    ป่านนี้โดนพญางู ฉกไปกินนอนอยู่ในท้องละมั่ง

    นางยิ่งโก๊ะๆๆ งูน่าจ๊ะ ไม่ใช่ขของเล่นเด็ก

    #2126
    0
  23. #2125 sawutdipab (@sawutdipab) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 06:31
    ความรักของครอบครัวนี้ยิ่งใหญ่จริงๆ
    #2125
    0
  24. #2124 mayumiiko (@mayumiiko) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 06:28
    ไรด์ใจดีมาแถมให้ทุกคู่ก่อได้นะจ๊ะ​ ตอนนี้ก่อตามพี่เชนเขาอยู่​เหมือนกัน​
    #2124
    0
  25. #2123 MH.Molly (@porrasite_boice) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 06:11
    ตัดใจจากครอบครัวใหญ่ นี้ไม่ได้เลยค่ะ
    #2123
    0