ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 99 : แท่งที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค จูปาจุ๊บ กับ ซิกาแร๊ต







แท่งที่ 5 




...รากฟันนี่มันเชื่อมกับเส้นประสาทสมองเส้นที่เท่าไรเหรอครับ


เพราะตอนนี้นอกจากนายซีเกมส์กำลังปวดฟันอย่างหนักแล้ว 
เขายังรู้สึกกำลังปวดหัวจี๊ดดดเหมือนมีใครเอาเหล็กแหลมมาแทงสมอง
ส่งผลให้ร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงวิงเวียนหน้ามืดคล้ายไข้กำลังจะขึ้น
ขนาดซัดยาแก้ปวด แก้อักเสบ บวกด้วยดีคอเจนเม็ดยาสามชั้น 
ให้ตัวเองกินชุดใหญ่ก็ดูเหมือนเอาไม่อยู่


เพิ่งรู้ว่าการผ่าฟันคุดโคตรจะทรมานขนาดนี้
อยากจะกินอะไรก็กินไม่ได้ เพราะมันปวดฟันจนเคี้ยวไม่ลง
เมื่อวานร่างกายเขาเลยรับสารอาหารเพียงแค่โจ๊กถุงเดียวเท่านั้น


...ก็ไอ้โจ๊กที่ใครบางคนส่งมาให้นั้นแหละ
นึกไปแล้วก็ยังสยองไม่หาย 
ลองคิดดูสิครับว่าอยู่ ๆ ดันเจอสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตมาเคาะประตูเยี่ยมถึงหน้าห้อง
เขาไม่เป็นลมสลบน็อคตายคาทีก็เป็นบุญแค่ไหนแล้ว
ถึงมันจะใจดีเอายามาให้ด้วยก็เถอะ
แต่จะให้เขายิ้มรับหน้าชื่นตาบานเดินไปกอดคอขอบคุณคงทำไม่ลง
เลยต้องบอกอยู่ห่าง ๆ อย่างกลัว ๆ อยู่แบบนี้


เออ..จริงด้วย พูดไปดันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมจ่ายเงินค่าโจ๊กให้มันไปเลย
ถึงจะชอบกินของฟรีเท่าไร แต่เขาไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณคนอย่างดิว
เพราะกลัวว่ามันจะเรียกร้องตอบแทนอะไรกันอีก


...ถ้ามันไปแล้วก็ขอให้ไปลับ ไม่ต้องกลับมาให้เห็นหน้ากันตลอดชีวิตอีกเลยเถอะ เพี้ยง!! 





TRRRRRRRR!!



เสียงโทรศัพท์ขัดจังหวะความคิดของคนพนมมือไหว้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่พึ่ง
เขาหยิบมือถือของตัวเองกดมองดูหน้าจอ ก่อนจะรับสายเมื่อเห็นชื่อเพื่อนคนหนึ่ง



ฮัลโหล


นี่ไอ้เกมส์! งานกลุ่มที่จะพรีเซนต์วันพฤหัสนี้ แกทำพาวเวอร์พอยซ์เสร็จรึยังย่ะ!


คำตวาดแหวจากเจ๊บอลล่าดังมาตามคลื่นกระแทกใส่หู
และเหมือนมันจะทะลวงทะลุโสตประสาท
เข้าไปกระตุ้นสติของคนที่ปวดหัวให้ระลึกถึงความทรงจำขึ้นมาได้


...ฉิบหายแล้ว! งานกลุ่มยังไม่ได้เริ่มเลย
โอยย... ทำไมช่วงนี้เขาถึงขี้ลงขี้ลืมบ่อย ๆ วะ

อ้อ...สงสัยไม่ค่อยได้กินขนมเลยไม่มีอะไรไปกระตุ้นสมองแน่ ๆ
แต่ขืนบอกความจริงไป 
แม่เจ้าพระคุณต้องเล่นงานกระตุ้นสมองเขาจนได้นอนตายกลับบ้านเก่าชัวร์



คนอยากมีชีวิตอยู่ต่อจึงแกล้งโกหกอ้อมแอ้มเลี่ยง ๆ


เออ...ก็เหลืออีกนิดนึง


นิดนึงของแกนี่แค่ไหนกันห่ะ! อย่าบอกนะว่าพิมพ์ได้แค่ชื่อรายงาน
นี่คงไม่ลืมใช่มั้ยว่าต้องมาซ้อมพรีเซนต์ล่วงหน้ากันก่อนด้วยน่ะ



คนจับทางได้บ่นเสียงดุตามออกมาอีกระลอกจนเขาต้องรีบแก้ตัวพลัลวัน



โห...เจ๊ อย่าเร่งสิคร้าบ รับรองเดี๋ยวทำให้เสร็จทันวันพรีเซนต์แน่ เจ๊ไม่ต้องห่วง


โอยย...ให้มันจริงเถอะย่ะ บอกตรง ๆ ฉันล่ะไม่เชื่อใจแกเล๊ยยย! 
...เอางี้เดี๋ยวฉันโทรบอกให้ใครในกลุ่มไปช่วยแกด้วยล่ะกัน  
จะได้มีคนมาคอยคุมกันแก้อู้งาน 



ท้ายประโยคเจ๊บอลล่าพูดตัดสินเอาเองเสร็จสรรพ  
เมื่อเห็นว่าขืนปล่อยงานไว้กับคนอย่างไอ้เกมส์คงได้ล่มจม
ซึ่งพอเจ้าตัวได้ยินว่ามีคนมาช่วยกลับไม่ได้สลดซ้ำยังยินดีปรีดาเป็นอย่างยิ่ง 


โห...พอดีเลย เจ๊นี่โคตรรู้ใจจริง ๆ  จะได้มีคนไปซื้ออะไรมาให้กิ...เอ้ย! 
แบบจะได้มีคนมาช่วยให้งานมันเสร็จเร็ว ๆ ไง


เกมส์ที่เผลอเอ่ยจุดประสงค์แอบแฝงออกไปเกือบยั้งปากไว้ไม่ทัน
กระนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้ได้ยินเสียงถอนหายใจจากปลายสาย


เฮ้อ...เอาเถอะ ฉันเบื่อความไม่ได้เรื่องของแกเต็มที่แล้ว
เดี๋ยวโทรไปจิกคนอื่นก่อน อีกสักพักคงไปถึง 
แกก็รีบ ๆ ทำให้เสร็จภายในวันนี้ล่ะเข้าใจมั้ย แค่นี้นะยะ!


บอลล่ากำชับเสียงเขียวส่งท้ายก่อนวางหูโทรศัพท์ตัดบทสนทนา
ปล่อยให้นายซีเกมส์รู้สึกโล่งอกที่จะมีคนมาสานต่อภารกิจ
เพราะว่าตอนนี้เขาทั้งปวดฟันปวดหัวไปหมดแล้ว
จะให้มานั่งเปิดคอมพิมพ์งานงก ๆ อยู่ได้ยังไง

ถ้าเพื่อนเขามาจะได้ช่วยเบาแรงลงหน่อย
แถมยังอ้อนให้มันเป็นเบ๊ลงไปซื้อขนมของกินมาให้เขาอีกด้วย

แหม...งานนี้มีไอ้เกมส์เป็นเสือนอนกินสบายใจเฉิบ ชิล ๆ  


เออ...จะว่าไปก็เหมือนคุณนายสายสมรคุณแม่ผู้บังเกิดเกล้าบอกไว้เปี๊ยบ!
มีโชคร้ายติด ๆ กันหนักขนาดนี้ มันก็ต้องมีโชคดีวิ่งเข้ามาหากันบ้าง



...ใครมันจะซวยซ้ำซวยซ้อนกันได้ตลอดจริงมั้ยครับ





ก๊อก! ก๊อก!




...โอ้โห พูดปุ๊บก็มาปั๊บเลยเว้ย
สงสัยเพื่อนเขาคงเกรงอำนาจของเจ๊บอลล่า
ถึงสั่งไวได้เร็วทันใจยิ่งกว่าพิซซ่าฮัทขนาดนี้


เจ้าของห้องรีบลากสังขารลงจากเตียงที่นอนอุ้ดอู้มาทั้งวันเดินไปเปิดประตู
ในใจนึกอยากกระโดดกอดคนที่จะมาเป็นตัวช่วยชีวิตของเขาให้ชื้นใจสักที 
หากแต่พอเห็นร่างของแขกผู้มาเยือนกลับทำให้เขาถึงกับสะดุด
ต้องขยี้ตามองซ้ำจากบนลงล่างแล้วล่างขึ้นบนอีกรอบ



...ดะ...เดี๋ยวนะ...


จำได้ว่าเพื่อนในกลุ่มรายงานเขาไม่มีคนที่สูงยาวเข่าดี

ไม่มีคนที่หน้าตาหล่อเหมือนดาราเกาหลี

ไม่มีคนที่ยิ้มโปรยเสน่ห์จนสาวเหลียวแบบนี้



และที่สำคัญ...



...ไม่มีคนที่ครองตำแหน่งเดือนคณะวิศวะด้วย!




...เฮ้ยยยย!!  





สวัสดีครับเกมส์


คำทักจากดิวทำเอาคนฟังถึงกับสะดุ้งเฮือก
รีบเข้าสู่เสต็ปเดิมคือ...ถอยดีกว่า...ไม่เอาดีกว่า
ก้าวขาสั่น ๆ พั่บ ๆ ของตัวเองเผ่นแน่บ
โดยไม่ลืมคว้าแมวตัวเล็กหนีบเป็นเพื่อนคู่ตาย
หนีไปหยุดอยู่ตรงระเบียงระยะทางห่างหกเมตรก่อนตะโกนถามเสียงหวาด ๆ 



มะ...มาทำไม


ก็แวะมาเยี่ยมน่ะครับ แล้วก็ซื้อของมาฝากด้วย


หนุ่มหล่อตอบด้วยท่าทีสบาย ๆ 
เดินหิ้วถุงขนมเข้ามาในห้องโดยไม่ต้องรอให้เจ้าขออนุญาต
หากแต่ก็ยังรักษาระยะห่าง ด้วยการหยุดยืนอยู่ที่ตู้เสื้อผ้าใกล้ประตู


วันก่อนที่มาห้องเกมส์ ผมเห็นขนมเยอะแยะเลย 
คิดว่าเกมส์คงจะชอบใช่มั้ยครับ 
แต่เกมส์เพิ่งทำฟันมา คงทานอะไรไม่ได้มาก 
วันนี้ผมเลยซื้อพวกวุ้นกับโยเกิร์ตมาฝาก 
ไม่รู้จะถูกใจเกมส์รึเปล่า มาลองเลือกดูสิครับ


คำพูดเอ่ยถามที่มาพร้อมกับของล่อ ซึ่งร่างสูงแสร้งทำเป็นเปิดโชว์ขนมในถุง
เรียกความสนใจจากคนที่อยู่นอกระเบียงให้เผลอชะโงกมอง
ขัดกับท่าทางหวาด ๆ ราวกับพยายามยั้งใจไว้ จนทำให้ดิวต้องนึกขำเบา ๆ 



...ก็ว่าแล้วว่าแผนนี้ต้องได้ผล   


โชคดีที่เขาเป็นคนช่างสังเกต
เลยสามารถจับจุดความชอบของคนอื่นได้ง่าย ๆ 
และเขาก็มักจะใช้ข้อได้เปรียบนี้มาเป็นส่วนหนึ่งของเคล็ดลับในการจีบสาวเสมอ
ซึ่งขอบอกว่าได้ผลทุกราย 


และกับเกมส์ก็คงไม่แตกต่างกัน
ดูจากนัยน์ตาทอประกายวิบวับเหมือนคนเจอขุมทรัพย์แล้ว
เขาคงจะจับจุดของเกมส์ได้อยู่หมัดจริง ๆ 
ที่เหลือก็แค่รอให้เกมส์ขยับเข้ามาใกล้ 
เพื่อเขาจะได้พิสูจน์ข้อสงสัยในใจก็เท่านั้น



หากทว่าร่างสูงคงประเมินกระต่ายตื่นตูมน้อยไปหน่อย
เพราะคนที่อยู่นอกระเบียงห้องกลับไม่ขยับ
ซ้ำยังเอ่ยคำพูดตะกุกตะกักเสียงเบาหวิว


กะ..กระเป๋า...


ห่ะ อะไรนะครับ?”


ดิวขมวดคิ้วงง เมื่ออยู่ ๆ คำที่หลุดออกจากอีกฝ่ายกลับเปลี่ยนประเด็นจนไม่ทันตั้งตัว
หากแต่คนพูดยังคงยืนนิ่งสูดลมหายใจลึกคล้ายเรียกความกล้า
แล้วจึงขยายความให้ได้ยินอีกครั้งชัด ๆ 


หยิบกระเป๋าเป้สีดำที่แขวนตรงเก้าอี้


คำสั่งจากเจ้าของห้องยังคงสร้างความแปลกใจให้ผู้มาเยือน
กระนั้นแม้จะสงสัย แต่ร่างสูงก็ยังคงทำตาม
เดินขยับเข้าไปใกล้อีกสามก้าว
เพื่อหยิบกระเป๋าเป้ที่ดูเหมือนกระเป๋าใส่หนังสือเรียน 
แล้วประโยคของคู่สนทนาจึงดังตามขึ้นมาอีกรอบ


เห็นกระเป๋าตังค์ในนั้นมั้ย


ครับ 


ค่าขนมกับค่าโจ๊กเมื่อวานเท่าไรดึงเงินออกไปได้เลย


ดิวชะงักงันหลังจากจบคำ 
สิ่งที่พูดมาคล้ายตอกย้ำในความห่างเหินราวกับไม่คิดจะรักษาน้ำใจใด ๆ



หึ...เกมส์มาไม้นี้ นึกเหรอว่าเขาจะยอมแพ้


...ยิ่งทำเป็นไม่สนใจก็ยิ่งท้าทาย


...ยิ่งหนีก็ยิ่งอยากเข้าใกล้



หัวสมองของคนเจ้าเล่ห์หมุนวนหาแผนการอย่างรวดเร็ว
แล้วจึงแสร้งยิ้มออกมาด้วยความไม่ถือสา พลางเอ่ยคำตอบกลับไป


อ้อ ไม่ต้องหรอกครับ ของพวกนี้ผมเลี้ยงเอง เออ...ว่าแต่....


ท้ายประโยคร่างสูงลากเสียงยาว พลางหยิบกระเป๋าตังค์หนังสีดำเรียบ ๆ ขึ้นมา
ก่อนจะดึงบางสิ่งที่เสียบอยู่ไวชูให้เจ้าของเห็นพร้อมคำถาม


นี่บัตรประชาชนเกมส์เหรอครับ ในรูปไม่เหมือนตัวจริงเลย


เฮ้ยยยยยย!!!


เกมส์ร้องตะโกนเสียงหลง เมื่อเห็นบัตรประจำตัวประชาชนสีฟ้าของตัวเองโบกไปมา

ใคร ๆ ก็รู้ว่าประเทศไทยแดนสารขัณฑ์นี้ช่างมีระบบถ่ายรูปราชการได้ดีเลิศ
แม้แต่แอปคาเมล่า 360 องศายังต้องอาย เพราะไม่สามารถสู้หนังหน้าจริงเหนือมนุษย์ได้
แล้วไอ้บัตรประชาชนใบนี้เขาทำตั้งแต่ตอนอยู่ม.หก
ผมยังสั้นไถเกรียน หน้าตาก็เด่อ ๆ ด่า ๆ จนเขาไม่กล้าโชว์ให้ใครดู
ขนาดถ่ายเอกสารสำคัญต่าง ๆ ที่ต้องใช้สำเนาบัตรยังต้องแอบซ่อนแล้วซ่อนอีก
เรียกว่าเก็บเป็นความลับท็อปซีเคร็ท
แทบจะอยากเอาสติกเกอร์ลายคิตตี้มาแปะติดกันอุบาวท์ด้วยซ้ำ
แต่นี่กลับถูกใครบางคนเอารูปไปส่องพิจารณาทุกซอกทุกมุมกันง่าย ๆ
ทำแบบนี้ยิ่งกว่าถูกหยามศักดิ์ศรีกันชัด ๆ!!


ใจอยากจะวิ่งเข้าไปกระชากดึงบัตรมาเก็บไว้
แต่ขายังสั่น ๆ ให้ก้าวก็ก้าวไม่ออก
เลยทำแค่เพียงร้องตะโกนห้ามจากที่ไกล


หยุด อย่าดูนะโว้ย!!


หากทว่าคำสั่งกลับไร้ผล เมื่อคนครอบครองกระเป๋าเงินกลับทำหูทวนลม
แถมด้วยการค้นหาสำรวจตรวจตราทุกซอกมุกเหมือนภรรยาค้นความลับสามี


อืม...มีรูปครอบครัวด้วย 
เกมส์มีน้องชายด้วยเหรอครับเนี่ย
หน้าตาคล้าย ๆ กันเลยนะครับ น่ารักทั้งบ้านเลย


เออ...เอาเข้าไป มาทั้งวงศ์ตระกูลเลย 
ทั้งคุณนายสายสมร พ่อ ไอ้กาวน์น้องชายตัวป่วนถูกเห็นหมดไม่มีเหลือ
เขาอุตส่าห์เก็บรูปไว้ในกระเป๋าตังค์เผื่อเวลาคิดถึงจะได้เอาออกมาดูง่าย ๆ
รูปแต่ละใบล้วนเป็นของสำคัญเต็มไปด้วยความทรงจำทั้งนั้น
แต่ตอนนี้มันกลับโดนใครบางคนดึงสิ่งที่อยู่ภายในออกมาจนหมดสิ้น


บอกว่าอย่าดูไงวะ!!!


เกมส์ตะคอกเสียงด้วยอารมณ์กรุ่น ๆ 
เริ่มขยับเดินออกห่างจากระเบียงเข้าไปในห้องโดยไม่รู้ตัว
ทันทีที่เห็นร่างสูงยังคงสำรวจกระเป๋าต่ออย่างสนุกสนาน


โอ๊ะ! มีรูปเกมส์ตอนเด็ก ๆ ด้วย ถ้ายังไงผมขอถ่ายรูปเก็บไว้ดูได้มั้ยครับ


พูดไม่พูดเปล่า ดิวยังหยิบไอโฟนขึ้นมากดตั้งท่าจะถ่าย
จนเกมส์แทบตาเหลือก ปล่อยลูกแมวตัวเล็กในอ้อมกอดลงพื้น
แล้ววิ่งถลาเข้าไปคว้ากระเป๋าปากก็ตะโกนห้ามเสียงหลง 


เฮ้ยยย! อย่าถ่ายยย!!!


แต่ไม่ทันแล้ว เมื่อหูได้ยินเสียงแชะเบา ๆ 
พร้อมกับคนถ่ายกดดูรูป ก่อนขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ


ขออีกรูปหนึ่งนะครับ เมื่อกี๊มันเบลอ



...ขอรูปหนึ่งพ่องสิ! ใครให้มันถ่ายกันง่าย ๆ วะ!!


ความกลัวถูกแทนทีด้วยความโมโหที่ขึ้นสูง
เกมส์พุ่งเข้ามาประชิดตัวของอีกฝ่าย
พยายามจะเอื้อมคว้ารูปถ่ายของตัวเอง
พร้อมกับร้องโวยวายเสียงดังลั่น


ไม่ให้โว้ยยย! เอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!!


แต่ร่างสูงกลับชูมันขึ้นเหนือหัวให้ห่างมือเจ้าของที่แท้จริงเหมือนแกล้ง
ทำให้เขาต้องตะเกียดตะกายไขว้คว้าของสำคัญอย่างหงุดหงิด
แย่งยื้อกันไปเหมือนเด็กแย่งของเล่น กระทั้งในที่สุดเขาก็ดึงรูปกลับมาได้
หากทว่ายังไม่ทันดีใจกับความสำเร็จ 
มือที่ว่างอยู่ของร่างสูงกลับคว้าข้อมือของเขาไว้ทั้งสองข้าง
ล็อกมันไว้แน่นพร้อมเอ่ยประโยคสั้น ๆ ที่รอมานาน



จับได้แล้ว



คนถูกจับสะดุดกึก ก้มลงมองสำรวจตัวเองอย่างตกใจ 
เมื่อรู้สึกตัวว่าตอนนี้เขามาอยู่ใกล้อีกฝ่ายแค่ไหน



...ฮะ..เฮ้ยย ทำไมเขามาอยู่ตรงนี้ได้

แย่แล้ว...อย่าบอกนะว่าที่มันแกล้งถ่ายรูปเพราะต้องการจะหลอกเขาเข้ามาใกล้


ไอ้ดิวชั่ว!  ไอ้เจ้าเล่ห์!  แม่งไม่น่าหลงกลมันเลย


ละ...แล้วทีนี่จะทำยังไง มือก็โดนมันจับไว้แน่นขนาดนี้



มะ...ไม่เอา...



...กะ..กลัว...กูกลัววววว!!!



อาการของคนกลัวผู้ชายจีบกลับมากำเรีบอีกครั้ง
ยิ่งอยู่ใกล้กันก็ยิ่งใจสั่น เรี่ยวแรงแทบจะไม่มีเหลือ
กระนั้นก็ยังคงพยายามเปล่งเสียงตะกุกตะกักขัดขืน


ปะ..ปล่อย...


ไม่ปล่อยหรอกครับ จนกว่าเกมส์จะบอกผมมาก่อนว่าทำไมถึงชอบหนีผม


ดิวเพิ่มเงื่อนไขต่อรองที่สงสัยติดอยู่ในใจเขามานาน
อยากจะรู้จริง ๆ ว่าทำไมเกมส์ถึงหนีเขา 
ทั้ง ๆ ที่มีแต่คนอยากจะวิ่งเข้าหา


หากแต่คนถูกถามกลับก้มหน้าก้มตา
พยายามดึงมือสั่น ๆ ของตัวเองให้ออกห่างอีกครั้ง


ระ...เราบอกให้ปล่อย


ไม่ครับ บอกผมมาก่อนสิครับว่าเกมส์เป็นอะไร


ดิวยังคงดื้อดึงตื้อจะเอาคำตอบ 
ยึดข้อมืออีกฝ่ายแน่นแบบไม่ปล่อย
ดวงตามองสบกับคนที่ไม่ยอมเงยหน้า
ซึ่งขยับเปล่งเสียงเบา ๆ เป็นคำตอบ


...และเป็นคำตอบที่ทำให้ดิวต้องนิ่งอึ้งด้วยไม่เคยคาดคิดมาก่อน




ระ...เรา...กะ...กลัว





...กลัว? 


...กลัวเขาเหรอ? ทำไมล่ะ?


คำตอบรับไม่ได้ช่วยอะไร
กลับเพิ่มความสงสัยให้มากขึ้นในสมองของชายหนุ่มหน้าตาดี


...เพราะอะไร ทำไมเกมส์ถึงกลัวเขา
กับคนอื่นเกมส์ไม่เห็นจะเป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
แล้วเขาผิดปกติตรงไหน น่ารังเกียจ น่าขยะแขยงสำหรับเกมส์มากรึไง
 
เพราะแม้ว่าเขาจะทำดีต่อเกมส์ทุกอย่างมากแค่ไหน 
เกมส์กลับตัดรอนออกห่างโดยไม่คิดจะสนใจกัน
  

หรือจริง ๆ แล้วเกมส์แค่อยากแกล้งเขาเล่น ๆ กันแน่
เลยทำท่าเหมือนกลัวกันแบบนี้ เพื่อให้เขากระวนกระวายใจ 
แล้วค่อยมาแอบนึกหัวเราะเยาะเขาทีหลัง


...มันจะใช่เพราะเหตุผลนี้รึเปล่า




ทำไมล่ะครับ ทำไมเกมส์ถึงกลัวผม ผมมันไม่ดีตรงไหนกัน


น้ำเสียงที่เอ่ยแม้ยังคงเรียบนิ่ง
ทว่ามันกลับดูเย็นชามากกว่าที่แล้วมา
ยิ่งเมื่อเห็นคู่สนทนาเงียบเฉยก็ยิ่งทำให้คนไม่เข้าใจเร่งถามซ้ำ


เงียบแบบนี้ผมไม่รู้หรอกนะ 
ตกลงว่าเกมส์จะตอบ หรือจะให้ผมหาคำตอบเอง


ถ้อยคำกระซิบแผ่วเบาข้างใบหูส่งผลให้คนฟังนิ่งค้าง
คล้ายกับเห็นภาพเหตุการณ์เดิม ๆ วนเวียนฉายซ้ำ


ภาพ...ที่ทำให้ความทรงจำหมุนย้อนกลับไปยังคืนฝันร้ายคืนนั้น

ภาพ...ที่โดนคนร่างใหญ่ขึ้นคร่อมตะโบมกอดไซร้เขาไปทั่ว

ภาพ...ที่ส่งผลให้ร่างกายเกิดการต่อต้านเพราะความกลัวแล่นจับขั้วหัวใจ


...และมันเป็นภาพเดียวกัน
ราวซ้อนทับกับภาพใบหน้าของร่างสูง
ซึ่งเอื้อมมือเชิดปลายคางคนก้มหน้าที่นิ่งค้างขึ้น
ก่อนโน้มลงมาใกล้พร้อมเอ่ยคำพูดสั้น ๆ 


หมดเวลาครับ



ดิวก้มตัวลงหมายจะฉกฉวยริมฝีปากของคนที่จับไว้เพื่อพิสูจน์ให้แน่ใจ
หากแต่เพียงเข้าใกล้ เขากลับรับรู้ถึงลมหายใจที่ร้อนผ่าว


...มันร้อนแบบผิดปกติ


...ทำไมถึงร้อนแบบนี้ 



...หรือว่าเกมส์



ยังไม่ทันได้สงสัยร่างของอีกฝ่ายกลับทรุดฮวบ
ล้มลงทั้งยืนจนดิวเกือบจะคว้าเอาไว้ทัน 
ร่างสูงนิ่งอึ้งอย่างตกใจตะโกนเรียกชื่อคนเป็นลมซ้ำ ๆ 


เกมส์!!  เกมส์ครับ...ได้ยินผมมั้ย... เกมส์!!


ดิวพยายามจะปลุกร่างที่สลบไปอย่างตระหนก
และพอเอื้อมมืออังหน้าผากถึงได้เพิ่งรู้ว่าเกมส์ตัวร้อนขนาดไหน


โธ่เว้ย!! ทำไมเขาถึงมาสังเกตกันตอนนี้
ทั้ง ๆ ที่ปกติเรื่องเล็กน้อยขนาดนี้ เขาไม่น่าจะพลาดแท้ ๆ 
หรือจะเป็นเพราะเขามัวแต่กระวนกระวายถึงสาเหตุที่เกมส์หนีเขา


...สาเหตุที่ตอนนี้เขาได้คำตอบชัดเจนแล้ว


เกมส์ไม่ได้แกล้งเขาเล่น แต่เพราะเกมส์กลัว...



...ใช่...เกมส์กลัวเขาจริง ๆ




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4759 baekbow (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 19:49
    ดิวนิสัยไม่ดี เกมส์สลบเลยเห็นไหม!!!
    #4,759
    0
  2. #4652 Rabbitmb (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 12:13
    อย่าแกล้งเกมส์แบบนี้อีกเลยดิว
    #4,652
    0
  3. #4481 bbbbbbbys (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:23
    ฮรืออออเกมส์ของเค้าาาาา
    #4,481
    0
  4. #4409 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 20:06
    รู้แล้วนะว่ากลัวจริงๆต่อไปก็อย่าแกล้งอีกล่ะ เกมส์น่าสงสาร แล้วเพื่อนเมื่อไหร่จะมาล่ะเจ๊บอลล่ามาเองเลยก็ดี
    #4,409
    0
  5. #4312 หมีฟันชมพู (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 16:00
    คู่ที่ 5(Trigeminal nerve ที่มีสามแขนงหลัก Opthalmic, Maxillary, Mandibular) ครับ ถ้าฟันบนจะเลี้ยงด้วยแขนงของ Maxillary nerve ก็คือ Posterior superior alveolar nerve, Middle superior alveolar nerve(พบน้อย), Anterior superior alveolar nerve แต่ถ้าฟันล่างจะเลี้ยงด้วยแขนงของ Mandibular nerve ก็คือ Inferior alveolar nerve ครับ
    #4,312
    0
  6. #3231 Redberrylips (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 04:49
    เออ กว่าจะรู้นะดิวนะ สรุป พาวเวอร์พ้อยไม่ได้ทำจ่ะ 555555555555555
    #3,231
    0
  7. #3020 YoSChi (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 18:41
    รู้ว่าเกมส์กลัวก็อย่าแกล้งเกมส์นะดิว
    #3,020
    0
  8. #2899 HENS Singular (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 00:36
    อ้ายย๊ะหยังลงไปหน่ะอ้ายดิววววว

    เป๋นลมไปละๆๆๆๆ เล่นอะหยังม่ะหู้เรื่อง

    เดียวเต๊อะ ถ้าเกมส์เป๋นหยังไปหนะ เจอแน่!!
    #2,899
    0
  9. #2805 rorony (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 12:52
    เป็นลมไปแล้ว = =
    #2,805
    0
  10. #2639 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 23:48
    ตายๆๆๆๆๆๆ เกือบมีคนเป็นฆาตรกรโดยไม่ได้ตั้งใจละ
    #2,639
    0
  11. #2411 SaiAewanida (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 08:07
    ก็คนเค้ากลัวอะดิว งื้อ...เกือบช็อกเบาๆ 
    รับผิดชอบตลอดชีวิต ทั้งคนทั้งแมวเลยนะดิว
    #2,411
    0
  12. #2336 DazaDay (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 14:51
    ไอ่พี่ดิว ไอ่พี่บ้าเอ๊ยยยย -*-
    #2,336
    0
  13. #2111 MayKamon (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 22:00
    เค้าบอกแล้วให้ใจเย็นๆ ดีเท่าไหร่แล้วที่ไม่หัวใจวายตายไปซะก่อน
    #2,111
    0
  14. #1975 Lgate'JT ❤ (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 18:33
    ดิวอะ ทำไมทำพี่เกมส์แบบนี้ -33- 555555555555555 รับผิดชอบเลยยยยย
    #1,975
    0
  15. #1912 berry berry (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 15:30
    เอาแล้วไง แล้วอย่างนี้เกมส์ไม่ยิ่งหนีดิวหรอเนี่ย
    #1,912
    0
  16. #1545 Sugar_PFG (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 09:11
    ฮึ่ยยยยยยย ดิวแกทำเกมส์เป็นลมรับผิดชอบเลย!!!
    #1,545
    0
  17. #1421 แกงส้ม (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 09:02
    งานเข้าเลย ดิว

    สงสารเกมส์จริงๆ
    #1,421
    0
  18. #1239 Jolokia (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 21:42
    บอกแล้วว่าต้องช็อคคคคคคคคคคค
    55555555555555555555555555555
    #1,239
    0
  19. #1099 Plankton J (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:50
    วรั่ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เกมส์น้อยหลานป้าาาาาาาาา
    #1,099
    0
  20. #954 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:59
    เอาแล้วโว้ยยย
    #954
    0
  21. #849 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 11:48
    กลัวจนฝังใจเลยแหะ = ="
    #849
    0
  22. #847 นางฟ้าสีดำ♥♥ (จากตอนที่ 99)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 11:22
    ถึงกับเป็นลมเลย 555
    #847
    0