ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 98 : แท่งที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    17 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค จูปาจุ๊บ กับ ซิกาแร๊ต







แท่งที่ 4 





...หิวขนม


ตอนนี้บ่ายสองแล้ว แต่นายซีเกมส์ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่เช้า
กระเพราะจึงเริ่มร้องโครกครากเป็นสัญญาณเตือนให้เจ้าของหาอะไรมาใส่
ซึ่งแน่นอนสำหรับเขาคงไม่ใช่ข้าวสวยร้อน ๆ แต่ต้องเป็นขนมหวาน ๆ เท่านั้น!
เพราะมันอุดมไปด้วยสารอาหารหล่อเลี้ยงบำรุงสมองเหมาะกับเด็กเภสัชอนาคตไกล
เมื่อวานเลยจัดชุดใหญ่ ไปซื้อขนมมาเตรียมพร้อมกองบนโต๊ะเป็นภูเขา
ใจอยากจะเอื้อมไปแกะห่อขนมหวานที่วางยั่วตาอยู่สักชิ้น 


ทว่ามีอุปสรรคอยู่เพียงประการเดียว นั่นคือ...




....เขาปวดฟันจะตายห่าอยู่แล้วโว้ยยยย!!!




แม้ท้องจะร้องครวญคราง แต่ก็ทำได้แค่เพียงเหม่อมองขนมตาละห้อย
ทั้งช็อกโกแล็ต จูปาจุ๊ป กูลิโกะป๊อกกี้ คล้ายกำลังกวักมือเรียกให้เขาไปกิน
แต่ถ้าให้เขากินขนมพวกนี้ก็คงเหมือนฆาตกรรมตัวเอง 
เพราะยาชาที่หมอฉีดให้ตอนผ่าฟันนั้นหมดฤทธิ์ไปแล้ว
ความปวดทรมานจึงส่งตรงไปให้เขารับรู้ร้อยเปอร์เซนต์แบบไม่มีกั๊ก
แค่กลืนน้ำลายยังเจ็บ นับประสาอะไรกับพวกขนมหวานทั้งหลาย


...ทำไมปากกับกระเพราะเขาถึงไม่สัมพันธ์กันอย่างนี้วะ!!




เมี๊ยวววว~



เสียงแมวร้องคลอเคลียเบา ๆ ที่ข้างเตียง
ทำให้คนที่นอนอยู่เพิ่งนึกขึ้นได้ถึงสิ่งมีชีวิตอีกหนึ่งตัวในห้อง


ไม่ใช่แค่ตัวเองที่หิว แต่เจ้าแมวตัวเล็กก็คงจะเริ่มหิวไม่แพ้กัน
จนทำให้เขาต้องฝืนตัวเองลุกจากเตียงเดินมาลูบหัวพูดกับมันเบา ๆ



หิวแล้วก๋าไอ้จัดง๊าว รอป้อหน้อยเน้อ เดี๋ยวจะหาข้าวฮื้อกิ๋น


เขาจัดการเดินไปเอาข้าวที่แช่ตู้เย็นไว้มาอุ่น 
ก่อนแกะปลาทูขยำลงไปเป็นกับให้เสร็จสรรพ
แล้วจึงวางถ้วยพลางนั่งมองแมวตัวเล็กกินด้วยความเอร็ดอร่อย 


มอง ๆ ไปก็อิจฉา เห็นแล้วท้องพาลจะร้องอีกรอบ 
แต่ถ้ามันหายเจ็บกว่านี้สักหน่อยเขาคงจะพอหาอะไรรองเท้ากินง่าย ๆ 
อย่างพวกนมหรือขนมอะไรนิ่ม ๆ 


เออ...จริงด้วย มันมียาแก้ปวดอยู่นี่หว่า
เขาจำได้ว่าหมอจัดให้มาพร้อมกับยาแก้อักเสบใช่มั้ย


โอย...โง่จริงกู เขาลืมไปได้ยังไง
ถ้ากินยาสักพักฤทธิ์ยาคงช่วยบรรเทาความปวด
พอให้เขากระเดือกอะไรลงไปได้บ้าง 
มัวแต่นอนปวดฟันอยู่ได้ตั้งนาน ไม่น่าลืมเลยจริง ๆ


ไม่น่าลืม...



ไม่น่าลืม...



เออ....ละ.......แล้วถุงยาอยู่ไหนวะ
พี่พยาบาลเขายื่นให้ก่อนกลับแล้วนี่
แล้วทำไมหาในห้องจนทั่วแล้วไม่มี


อย่าบอกนะว่า...




...ลืม




เออ...เอาเข้าไปไอ้เกมส์ นอกจากจะลืมกินยาแล้ว ยังลืมถุงยาไว้ที่คลินิกด้วย!!


...แม่งชีวิตบัดซบ!!


แล้วนี่เขาจะต้องขี่มอเตอร์ไซต์กลับไปเอายาที่คลินิกใช่มั้ยเนี่ย
แต่ท้องร้องหิวข้าวขนาดนี้ แถมยังปวดฟันจนแรงจะลุกเดินไปเปิดประตูยังไม่มีเลย
กว่าจะถึงคลีนิกหมอคงได้แหกโค้งนอนตายอนาถก่อนแน่ ๆ


...โอยยย...แล้วจะทำยังไงดีวะ!!





ก๊อก! ก๊อก!


กำลังโวยวายกับชะตากรรมรันทดของตัวเองอยู่ดี ๆ
กลับต้องหยุดชะงักไปทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง


...เอ้า! ใครมันจะมาหากันตอนนี้อีก
หรือว่าจะเป็น ไอ้ปลายเพื่อนกลุ่มเดียวกับเขาที่เรียนเภสัชอยู่ด้วยกัน
มันอยู่ห้องถัดไปข้างล่างนี่เอง สงสัยจะมาถามหาอะไรเขารึเปล่าก็ไม่รู้
แต่ที่รู้ ๆ ตอนนี้เขามีคนมาช่วยชีวิตแล้ว


คนเห็นแสงสว่างรำไรรีบลากสังขารไร้เรี่ยวแรงของตัวเองไปเปิดประตูห้อง
กำลังจะอ้าปากเอ่ยคำขอร้องให้ช่วย 

หากแต่เมื่อพบหน้าสบตาแขกผู้มาเยือน นายซีเกมส์ถึงกับต้องนิ่งค้าง 
ตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง จ้องมองรอยยิ้มหวานที่มาพร้อมคำพูด



สวัสดีครับเกมส์ ปวดฟันรึเปล่า ผมเอายาแก้ปวดมาให้ แล้วก็ซื้อโจ๊กมาฝากด้วยครับ


ดิวชูถุงยาพร้อมกับโจ๊กอุ่น ๆ ที่เพิ่งแวะซื้อให้ก่อนขับรถมาหา
ของที่อยู่ในมือสำหรับคนปวดฟันแถมท้องร้องจนทรมาน
คงไม่ต่างอะไรกับการมีเทวดามาโปรด

ยกเว้นก็เพียงแต่ใครคนนั้นดันเป็นโรคกลัวผู้ชายมาจีบเข้าขั้น
เทวดาหน้าหล่อจึงเป็นเหมือนปีศาจที่ทำเอาคนกลัวแทบอยากหนีไปให้ไกลสุดขอบโลก
แต่มันดันยืนดักทางออกไว้อย่างนี้  แล้วเขาจะหนีไปทางไหน


...เดินหน้าไม่ได้ งั้นก็ถอย...



...ถอยไปตั้งหลักก่อน...ไม่เอา...ไม่อยู่แล้วววว



คนกลัวฝืนบังคับขาแข็ง ๆ ของตัวเองให้ถอยกรูดหนีหัวซุนให้ห่างออกไปให้มากที่สุด
ทว่าภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ นี้จะหนีไปไหนได้ไกล
สุดท้ายเขาเลยต้องไปจนมุมอยู่หลังระเบียงหลังห้อง
ระยะห่างจากหน้าประตูหกเมตรถ้วน


ท่ามกลางสายตางง ๆ ของแขกที่มาเยือนจนต้องเป็นฝ่ายเอ่ยถาม



เกมส์เป็นอะไรรึเปล่าครับ


พูดไม่พูดเปล่า ดิวยังเดินเข้ามาในห้อง แถมยังใจดีปิดประตูให้ด้วย
ทำให้คนมองนิ่งค้างด้วยความอึ้ง รู้สึกเหมือนถูกไล่ต้อนให้จนมุม 


...หมดกันทางหนีสู่อิสรภาพ จะโดดออกจากระเบียงเลยดีมั้ย
ไอ้ห้องเขาก็ดันอยู่ชั้นสามซะด้วย ขืนโดดออกไปสภาพคงตายศพไม่สวย 
แล้วจะทำยังไงดีวะกู อยู่ตรงนี้ก็ตาย กระโดดลงไปก็ตาย


...งานนี้มีแต่กับ ตายกับ ตาย


โห...อนาคตชีวิตสุดหล่อชื่อซีเกมส์ต้องมาจบลงตรงนี้เหรอวะ



คนหนึ่งกำลังเหลียวซ้ายแลขวาหาทางหนี 
แต่อีกคนหนึ่งซึ่งยังไม่ได้รับคำอธิบายใด ๆ กลับเดินเข้ามาใกล้พลางเอ่ยถามงงๆ



เกมส์มีอะไรรึเปล่าครับ



....เฮ้ยยย!! แล้วมันจะเดินเข้ามาอีกทำม๊ายยยย!!

ไม่ไหวแล้ว...อย่านะ...อย่า....




ยะ...อย่าเข้ามา


เกมส์รีบตัดสินใจตะโกนบอกในสิ่งที่ตัวเองคิด 
ตอนนี้ลืมหมดสิ้นแล้วทั้งอาการปวดฟัน หิวข้าว
เพราะตอนนี้มีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า คือความกลัวที่แล่นเข้ามาจับขั้วหัวใจจนสั่นทั้งร่าง 


หากแต่คนฟังกลับไม่สังเกตถึงท่าทีนั้น
และยังคงสับสนคล้ายไม่แน่ใจจนต้องเอ่ยถามซ้ำ


ห่ะ อะไรนะครับ?”


ถามเฉย ๆ ยังพอทำเนา แต่นี่ดิวดันเดินขยับเข้ามาใกล้ด้วย
จนเกมส์แทบจะตาเหลือก ตะโกนร้องห้ามดังลั่น



บะ...บอกว่าอย่าเข้ามา หยุดตรงนั้นนะ!


อ้าว...ทำไมล่ะครับ



คำห้ามไม่มีผล เพราะยิ่งห้ามยิ่งงง ยิ่งห้ามยิ่งสับสน 
และเหมือนกับจะเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาให้คนขัดคำสั่งก้าวมาใกล้มาขึ้น
จากหน้าประตูตอนนี้เดินมาจนถึงตู้เสื้อผ้าแล้ว
หากแต่เหลือระยะทางเพียงไม่กี่ก้าวกลับมีบางสิ่งร้องขัด




เมี๊ยววว~


เสียงเรียกทำให้หนุ่มหล่อก้มลงไปมอง 
สิ่งมีชีวิตที่เข้ามาคลอเคลียขาเขาเบา ๆ
แล้วก็ต้องเผลอยิ้มเมื่อเห็นว่าเจ้าสัตว์เล็กนี่คืออะไร 


เอ๊ะ เกมส์เลี้ยงแมวด้วยเหรอครับเนี่ย


ดิวก้มลงลูบหัวแมวสีน้ำตาลแซมขาวที่เข้ามาใกล้
พลางเอาหัวกลม ๆ ไถมือเหมือนอ้อนเล่นอย่างถูกใจ
ทำให้เจ้าของที่แท้จริงต้องมองตาค้าง


...เฮ้ยยย!! ได้ไง นั้นแมวกูนะ
อุตส่าห์เฝ้าเลี้ยงอย่างทะนุทะนอมใครให้มันมาจับอะไรง่าย ๆ 
แล้วไอ้จั๊ดง๊าวนี่ไปยุ่งกับมันทำไมวะ 
มันศัตรูนะเว้ย น่ากลัวจะตายไม่เห็นเหรอ 
ไปอยู่ใกล้ ๆ ได้ยังไง ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยใช่มั้ย ซื้อบื้อสมชื่อจริง ๆ 


นึกไปก็พาลโมโหสัตว์เลี้ยงทรยศ
จนทำให้เจ้าของที่ให้ข้าวให้น้ำต้องตะโกนเรียกหงุดหงิด



ไอ้จั๊ดง้าวมาหาป้อมานี่!


และคล้ายเจ้าแมวตัวเล็กจะเข้าใจในภาษา
จึงรีบผละออกจากมือของแขกวิ่งเผ่นแพล่วไปหาเจ้าของเดิมที่คุ้นเคย
ซึ่งอุ้มมันขึ้นมากอดไว้ตรงริมระเบียงอย่านึกหวง
จนคนมองอดไม่ได้ที่จะถามกลับด้วยเพราะติดใจในคำเรียก


มันชื่อว่าอะไรน่ะครับ ภาษาเหนือเหรอ ผมฟังไม่คุ้นเลย


คนฟังสะดุ้งที่อยู่ ๆ อีกฝ่ายหันมาคุยด้วย
แต่ในเมื่อดิวยังคงทิ้งระยะห่างไม่มีท่าทีขยับเข้ามาใกล้
แถมยังมีแมวสุดรักเป็นเพื่อนตายอยู่ตรงนี้
จึงทำให้คนกลัวตอบกลับเสียงตะกุกตะกักเบา ๆ



จะ...จั๊ดง้าว


หืม..แปลว่าอะไรเหรอครับ


โง่



คำด่าสั้น ๆ ที่หลุดออกมาทำให้ดิวถึงกับชะงัก ต้องเลิกคิ้วถามอย่างงง ๆ 



อ้าว...มาด่าผมทำไมล่ะครับ


หากแต่อีกฝ่ายกลับส่ายหน้ายิกก่อนรีบอธิบายขยายความเพิ่ม
เหมือนกลัวว่าถ้าร่างสูงไม่พอใจจะขยับเข้ามาหาเรื่องใกล้ ๆ



มะ...ไม่ใช่ จั๊ดง้าวแปลว่าโง่ มันชอบซุ่มซ่ามเลยตั้งชื่อมันแบบนี้


อ๋อ...เหรอครับ



เมื่อได้ฟังคำตอบ คนเข้าใจก็พยักหน้าหงึกหงึก
ทว่ายังไม่ทันจะเอ่ยอะไรต่อคนที่อยู่นอกระเบียงกลับร้องสั่ง



เอายาวางไว้ตรงโต๊ะนั้น แล้วกลับไปซะ



ถ้อยคำที่ดูห่างเหินสร้างความแปลกใจให้กับดิวซ้ำ ๆ


ทำไมล่ะครับ นี่ผมซื้อโจ๊กมาฝากด้วยนะ 
เห็นว่าเกมส์เพิ่งทำฟันมา เลยคิดว่าทานอะไรง่าย ๆ ดีกว่า 
เกมส์ทานอะไรแล้วรึยัง ถ้ายังไงเดี๋ยวผมแกะให้เลยดีมั้ยครับ


คนพูดชูถุงโจ๊กพลางทำท่าจะขยับเข้ามาใกล้อีก 
จนคู่สนทนาต้องรีบตะโกนห้ามเสียงหลง



เฮ้ย! ไม่ต้อง อย่าเข้ามา!



นายซีเกมส์ใจชักสั่น เมื่อเห็นระยะทางหดใกล้เข้ามาทุกที 
ตอนนี้มันอยู่ใกล้โต๊ะเขียนหนังสือแล้วระยะทางห่างจากเขาแค่สามเมตร
ทำให้คนกลัวเลิกลั่กรีบหาตัวช่วยนอกจากแมวตัวเล็กที่กอดไว้ให้อุ่นใจเป็นการด่วน


และก็เพราโชคช่วย เขาจึงเหลือบไปเห็นไม้กวาดที่อยู่ตรงมุมระเบียงพอดี

....เอานี่ล่ะวะ เป็นอาวุธแก้ขัดไปก่อน มีดีกว่าไม่มี 


คนกลัวเอื้อมมือคว้าไม้กวาดมาถือไว้พร้อมพูดคำขู่



ถ้าเข้ามาใกล้เกินสามเมตร เราตีจริงด้วย ๆ 


ดิวกระพริบตาปริบ ๆ มองพฤติกรรมที่ขู่ฟ่อ ๆ เหมือนเห็นเขาเป็นตัวประหลาด
ไม่ได้น่ากลัวแต่กลับดูแปลกตาในมุมมองของเขา 
แถมยังเพิ่มความสงสัยให้มากเท่าเป็นทวีคูณ


...ตกลงว่าเกมส์เป็นอะไรกันแน่
ตั้งแต่เข้าห้องมา เกมส์ก็หนีไปตรงระเบียง 
ทำเหมือนไม่อยากอยู่ใกล้เขา เพราะรังเกียจ ไม่ชอบ หรือเพราะอะไร
เขาก็ไม่เห็นว่าตัวเองมีอะไรผิดปกตินี่ 
เมื่อกี๊ก่อนจะมาหาก็ไปตอนดูหนังแพรยังมาซบไหล่เขาเลย
แต่กับเกมส์ดันทำท่าออกห่างจากเขาซะงั้น


เอาเถอะ...ไม่รู้หรอกนะว่าเกมส์เป็นอะไร 
แต่วันนี้เขาไม่มีเวลาพอจะซักไซ้ 
เพราะเดี๋ยวมีนัดไปกินข้าวกับน้องมะเหมี่ยวดาวอักษรต่อ
เขาจึงไม่คิดจะยื้อ เพราะจุดประสงค์แค่ตั้งใจจะแวะมาหาเพื่อเช็คที่อยู่เท่านั้น



โอเคครับ ๆ ไม่เข้าก็ไม่เข้า ๆ งั้นผมวางของไว้ตรงนี้นะ


หนุ่มคาสโนว่าจึงตัดสินใจลามือ 
วางถุงยาและโจ๊กซื้อมาฝากบนโต๊ะเขียนหนังสืออย่างยอมแพ้
ก่อนจะเตรียมตัวหันหลังเดินออกไปนอกห้อง
หากแต่ยังไม่ทันจะเอื้อมมือแตะลูกปิดประตู
เสียงจากด้านหลังที่ยังคงอยู่ใกล้ๆ  กลับรั้งไว้


เดี๋ยว


ดิวหยุดมือหมุนตัวให้มามองคนที่มีพฤติกรรมแปลกประหลาดทั้งวัน
แม้จะอยู่ไกลแต่เขาพอเห็นสีหน้าลังเลคล้ายกระอักกระอวนใจ
แต่สุดท้ายดูเหมือนเจ้าจะตัดสินใจได้ จึงเงยหน้าขึ้น
พร้อมพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเบาหวิวแทบจะกระซิบ


...หากแต่เป็นถ้อยคำที่ดังชัดเจนในความรู้สึก




ขอบใจนะ





....คำธรรมดาง่าย ๆ 

แต่ไม่รู้ทำไมพอออกมาจากปากของใครบางคนกลับดูพิเศษกว่าปกติ



พูดจบ คนที่อยู่ตรงระเบียงก็ก้มหน้าลงเหมือนเก่า คล้ายไม่สบตา
เขาจึงทำได้แต่ยิ้มตอบด้วยคำธรรมดาที่ยังคงรักษาความเป็นสุภาพบุรุษทำนองเดียวกัน


ไม่เป็นไรครับ แล้วเจอกันใหม่นะครับเกมส์


อีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาตอบรับใด ๆ นอกจากมือข้างหนึ่งยังอุ้มแมวไว้
ส่วนอีกข้างถือไม้กวาดกอดไว้แน่น ทั้งดูตลกและดูน่ารักในสายตาเขา


ดิวละสายตาออกจากภาพนั้น ก่อนหมุนลูกบิดออกจากห้องแล้วปิดประตูลง
เขานิ่งคิดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจหยิบไอโฟนออกมากดโทรหาใครบางคน
และทันทีที่สายติด หนุ่มหล่อจึงแสร้งทำเสียงลำบากใจ


แพรครับ เรื่องนัดวันอาทิตย์นี้ พอดีอาจารย์เรียกผมไปคุยธุระด่วน
ต้องขอโทษจริง ๆ นะครับ ผมก็เพิ่งรู้


เขาได้ยินเสียงคู่สนทนาตอบกลับมาว่าไม่เป็นไร 
ก่อนจะคุยต่ออีกสองสามคำแล้วจึงวางสาย
เป็นอันว่าสัญญาที่จะพาสาวน้อยน่ารักไปเที่ยวช็อปปิ้งถูกยกเลิกไปเรียบร้อย



ดิวขยับยิ้มมุมปาก เดินลงมาจากหอพักที่จดจำเลขห้องไว้ขึ้นใจ


...ก็ว่าจะไม่ทำอะไร ตั้งใจจะให้มันค่อยเป็นค่อยไป 
แต่เห็นแบบนี้แล้วคงจะปล่อยไปไม่ได้ 
เพราะยิ่งรู้จักเกมส์ก็ยิ่งน่าสนใจขึ้นทุกวัน


ทุกทีมีแต่คนวิ่งหาเขา แต่กับเกมส์ดันพยายามเอาตัวออกห่าง
แล้วยังจะท่าท่าสั่น ๆ เหมือนกระต่ายน้อยที่กำลังกลัวหมาป่าขย้ำ
แถมยังพยายามพูดขู่ซะจนเห็นแล้วนึกขำ


เกมส์ทำจริง ๆ หรือแค่แกล้งเล่น ๆ เขาไม่รู้ 
แต่ที่แน่ใจคือระยะห่างสามเมตรนั้น 
เขาจะเป็นคนทำให้มันหดสั้นลงเอง
อยากจะรู้นัก ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป



....เกมส์จะทำยังไง



....ถ้าหากเขาได้เข้าไปใกล้จนถึงตัวเกมส์




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4758 baekbow (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 19:33
    สงสารเกมส์อ่ะ จะทำอะไรสืบสักนิดไหมดิว
    #4,758
    0
  2. #4651 Rabbitmb (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 12:04
    เกมส์น่าสงสารจริงๆนะแล้วดูดิวดิคิดจะแกล้งเกมส์อีก
    #4,651
    0
  3. #4463 Ryoyakyoya1811 (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:12
    ถ้าดิวเข้ามาเกิน3เมตร เกมส์คงช็อคตายพอดี 5555 น่ารักทุกเรื่องเลยอ่ะ ชอบๆ
    #4,463
    0
  4. #4408 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 19:25
    เกมส์น่าสงสารอ่ะคงยังหลอนไม่หาย
    #4,408
    0
  5. #4281 crazy pierrot (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 17:08
    แมวน้อยน่ารัก >//////< (ไม่มีอะไร แค่ทาสแมวค่ะ)
    #4,281
    0
  6. #3820 mrin (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 08:42
    โห แมวจ้าดง่าว เอะไรท์คับ จ้าดง่า นี่ โคตรโง่ ไม่ใช่เหรอคับ ถ้า โง่ ก็ ง่าว เฉยๆ
    #3,820
    0
  7. #3591 sosozee (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 18:27
    สงสารซีเกมส์อ่ะ เกลียดดิว
    #3,591
    0
  8. #3230 Redberrylips (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 04:46
    แสดงว่ากลัวจริงอ่ะ ทำขนาดนี้ สงสารอ่ะ ละดิว ก็เพล์บอยอีกอ่ะ
    #3,230
    0
  9. #3019 YoSChi (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 18:37
    ดิวอย่าหลายใจเด่!!

    เกมส์อย่ากลัวขนาดนั้นเส่ เค้าก็แกล้งอีกหรอก
    #3,019
    0
  10. #2952 InLove (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:36
    ไม่ค่อยชอบดิวเลยอะ หลายใจอ่าาา
    #2,952
    0
  11. #2897 HENS Singular (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 22:59
    อ้ายดิวมันน่าหมั่นไส้
    ป้อจายจ่ะอี๊เปิงตีโดนหวด
    ไม้กวาดฮั่นหนะ ฟาดหนักๆใส่หัวฮั่น
    จะได้หลาบ เจ้าชู้ดีนัก จะมาเล่นๆกับน้องเกมส์ก๋า??
    #2,897
    0
  12. #2804 rorony (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 12:46
    ช่าย ต้องค่อยเป็นค่อยไปนะดิว
    ทำให้น้องเกมส์เลิกกลัวให้ได้นะ > <
    #2,804
    0
  13. #2638 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 23:35
    ไรท์เขียนจนเรากลัวดิวตามเกมส์ไปแล้วนะเนี่ย

    จั๊ดง่าวน่ารักอ่ะ >///<
    #2,638
    0
  14. #2553 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 18:40
    >////<
    #2,553
    0
  15. #2410 SaiAewanida (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 07:54
    ดิวนี่ก็โรคจิตเหมือนกันนะ แอบสงสารเกมส์เบาๆ
    3 เมตรถือไม้กวาด ถ้าเข้าใกล้มากกว่านี้ไม่รู้ว่าเกมส์จะเป็นอ๊ะหยังกันแน่
    แต่ดูไปดูมาก็น่ารักดีอ่าคู่นี้ อยากจะบอกว่าให้ดิวรักษาเกมส์ให้หายทีเถอะโรคเนี้ย
    คนอ่าน อ่านไปอ่านมาแล้วเริ่มกลัวไปกับซีเกมส์พิกล
    #2,410
    0
  16. #2302 DazaDay (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 01:35
    อ้ายเกมส์น่าฮักกำลังดี =w=

    พี่ดิวอย่ารีบนะคะนะ เดี๋ยวไก่ตื่น! #ได้ข่าวตื่นนำไปแปดล้านปีแสงแล้ว 55555555555555

    กอดแมวถือไม้กวาด โอ๊ยน่าย้ากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2,302
    0
  17. #2107 MayKamon (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 21:44
    น้องเกมส์น่ารักอ่ะ พี่ลืมภาพที่หนูกวนน้องปลายไปเลยค่ะ 555
    #2,107
    0
  18. #1964 Lgate'JT ❤ (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 20:16
    -///////////- แอร้ยย พี่เกมน่ารักกกกก
    #1,964
    0
  19. #1911 berry berry (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 14:37
    นึกภาพเกมส์กอดแมว ถือไม้กวาดแล้วมันฮา
    #1,911
    0
  20. #1420 แกงส้ม (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 08:59
    ก็พยายามเข้านะ ดิว
    #1,420
    0
  21. #1238 Jolokia (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 21:37
    เกมส์จะทำยังไง ถ้าหากเขาเข้าไปใกล้จนถึงตัวเกมส์..

    ช็อคสิครับท่าน -__________-


    #แต่ว่าถ้าอีกสักพักเกมส์รักดิวเกมส์คงไม่กลัวหรอก #ต้องให้เวลาหน่อยน่ะ
    #อย่าวู่วามรีบเข้าไปใกล้ล่ะดิว
    #1,238
    0
  22. #1098 Plankton J (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:46
    55555555555555555 น่ารักๆ 
    #1,098
    0
  23. #1044 k@woat (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 17:46
    กอดแมวตัวสั่นเชียว น่ารักอ่ะ
    #1,044
    0
  24. #953 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:55
    เข้าใจแล้วใช่มั้ยย
    #953
    0
  25. #812 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 13:37
    นึกภาพ เกมส์กอดไม้กวาดอุ้มน้องแมวน่าฮัก =w=
    #812
    0