ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 88 : ต้นที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    14 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม





ต้นที่ 22





ถ้าเวลาเดินช้าเหมือนเต่าอย่างปลายฟ้า...

...ตอนนี้เขาก็คงอยากจะติดจรวดเร่งสปีดให้มันเดินเร็วมากที่สุด


...ใกล้จะสองทุ่มแล้ว หากแต่ยังไม่มีสัญญาณใด ๆ ดังมาตามคลื่นเครือข่ายโทรศัพท์


ปลายฟ้าก้มลงมองมือถือของตัวเองเป็นรอบที่ร้อยแปด
จำได้ว่าคมบอกจะนัดเจอกันเย็น ๆ หน่อยเพราะต้องอยู่ช่วยงานอาจารย์
พอเขาเลิกเรียนตอนสี่โมงกว่าเลยเดินมารอที่คณะวิศวะ
ตั้งใจไว้ว่าถ้ามันเสร็จงานแล้วโทรหาจะได้เจอกันไม่ต้องเสียเวลา
แต่รอแล้วรอเล่า...จากท้องฟ้าสว่าง เปลี่ยนกลายเป็นสีส้ม แล้วมืดลง
ซัมซุงกาแล็กซีของเขาก็ยังคงเงียบสนิทจนเกือบจะนึกว่าแบตหมดไปแล้ว


...หรือคมจะลืมที่นัดกับเขาไว้


...อยากจะโทรหาแต่ก็ไม่กล้า
เพราะถ้าเกิดมันดันทำงานขึ้นมาอยู่จริงๆ  จะไปรบกวนเปล่าๆ 
อดทนรออีกหน่อยเดี๋ยวมันก็คงมาเอง


...แต่ถ้าจะช่วยเร็วกว่านี้อีกนิดก็จะดีมาก
นี่เขานั่งบริจาคเลือดให้ยุงไปหลายลิตรแล้ว
ทั้ง ๆ ที่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องลงทุน
มานั่งรอใครบางคนตั้งหลายชั่วโมงอยู่หน้าคณะอื่นแบบนี้


...อาจเป็นเพราะความรู้สึกที่ยังติดค้างอยู่ในใจ 



...อยากจะรีบเจอหน้า 

...อยากจะขอโทษ 

...อยากจะอธิบาย




แม้เรื่องระหว่างเขาสองคนจะดูคล้ายกับเป็นแค่การทะเลาะกันธรรมดา
แต่น่าแปลกที่เขากลับกระวนกระวายใจถึงขนาดนี้


...และเป็นความกระวนกระวายที่เกิดขึ้นจากความกลัวเพียงเรื่องเดียว...



เขากลัว....



...กลัวว่ามันจะสายเกินไป



....


..


.



ขอบใจมากนะ คมสัน ถ้าไม่ได้เธอช่วยอาจารย์คงแย่


ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจช่วยอยู่แล้ว
งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับอาจารย์ สวัสดีครับ


นายคมสันผู้มีจิตอาสายกมือไหว้เอ่ยลาอาจารย์ประจำภาควิชา
ซึ่งเขามาช่วยเตรียมเอกสารประกอบสำหรับงานโอเพ้นเฮาท์ของคณะวิศวะ
ด้วยเพราะคนน้อยแถมงานยังมีมากมายจิปาถะจะให้ขอปลีกตัวออกมาก่อนก็ไม่ได้
จึงทำให้เขาแทบไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสนใจอย่างอื่น
พอรู้ตัวอีกทีฟ้าก็ดันมืดลงมากแล้วแถมยังเลยเวลานัดกับใครบางคนไว้ไปไกลโข


...ไม่รู้ว่าปลายฟ้าจะเป็นอย่างไงบ้าง
ปล่อยให้รอนานขนาดจะโกรธเขามั้ย
แล้วที่ปลายบอกมีเรื่องจะคุยด้วยปลายตั้งใจจะพูดเรื่องอะไรกัน


ไม่แน่ปลายอาจจะมาสั่งให้เขาเลิกยุ่งหรืออาจจะเอาต้นสะเดามาคืนก็ได้


...ต้นสะเดาที่เขาบังคับให้ปลายเป็นคนซื้อทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวไม่อยากได้


ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วเขาจะทำยังไง
อย่าว่าแต่โอกาสเลย....
บางทีแค่หน้าเขาปลายอาจไม่อยากมองด้วยซ้ำ



...แล้วอย่างนี้เขาจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของปลายได้ยังไงกัน




คมสันนึกโทษความไม่ได้เรื่องของตัวเองเร่งเดินออกมาที่ด้านหน้าคณะอย่างกังวล
พลางล้วงมือหยิบโทรศัพท์จะกดโทรหา หากแต่ยังไม่ทันได้ทำตามที่ตั้งใจ
ดวงตาคมกลับเหลือบเห็นใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่เพียงลำพังตรงโต๊ะหินอ่อน
ถึงแม้คนคนนั้นจะหันหลังให้.... 


แต่รูปร่างแบบนี้.... 

ใส่เสื้อกาวน์เภสัชสีขาวแบบนี้...

...ถ้าจำไม่ผิดคนที่ใกล้เคียงในความทรงจำของเขามีเพียงคนเดียว



ร่างสูงเดินเข้าไปหาเป้าหมายยิ่งเข้าใกล้ก็ยิ่งมั่นใจในคำคาดเดา
ถึงแม้จะไม่อยากเชื่อ แต่เขาก็ยังส่งเสียงเรียกทักสั้น ๆ



ปลาย มาทำอะไรที่นี่


เจ้าของชื่อสะดุ้งรีบเงยหน้าจากโทรศัพท์ในมือขึ้นมามอง
แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคนเรียกคือใคร


...เฮ้ยยย!! อยู่ ๆ มันมาได้ยังไงอ่ะ
ก็บอกไปแล้วไงว่าถ้าจะเลิกให้โทรหาก่อน
เขาจะได้ทำฟอร์มว่าเพิ่งจะมาถึงเหมือนกัน
แบบนี้มันก็รู้หมดน่ะสิว่าเขามารออยู่นานแล้ว
แถมมันยังมีหน้ามาถามอีกว่า มาทำอะไรที่นี่ 


โอยยย....คงมาตบยุงอยู่มั้ง เล่นถามกันโต้ง ๆ แบบนี้
จะให้เขาตอบไปยังไงวะ!!


เออ...คือ...


คำพูดตะกุกตะกักพร้อมท่าทีอึกเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก
ทำให้คนมองเริ่มเข้าใจในสถานการณ์
ถึงจะไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่ก็อดที่จะดีใจอยู่ลึก ๆ ไม่ได้
กระนั้นคมสันก็ยังไม่ลืมว่าเขาเป็นฝ่ายสาย
จึงพูดขัดขึ้นมาก่อนคู่สนทนาจะจบประโยค


ขอโทษที่ไม่ได้โทรบอกก่อนว่าจะเลิกช้า


มะ...ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษหรอก


ปลายฟ้ารีบส่ายศีรษะร้องปฏิเสธ บอกไปแล้วก็ดันเผลอนึกขึ้นได้


...เอ๊ะ...มันแปลก ๆ รึเปล่าวะ
ไอ้ประโยคขอโทษมันต้องสลับกันพูดไม่ใช่เหรอ
เพราะจริง ๆ เขาตั้งใจมาขอโทษคม 
แต่ดันถูกพูดตัดหน้าไปซะอย่างนั้น


สถานการณ์ที่ดันพลิกผันในรูปแบบตรงกันข้าม 
ส่งผลให้คนเริ่มเรื่องยืนนิ่งอย่างไม่รู้จะทำยังไง
บรรยากาศรอบตัวมีเพียงความเงียบ
เหมือนดังที่มักจะเกิดขึ้นเป็นประจำเมื่อเขาอยู่กันสองคน
แต่ถ้าขืนเงียบกันอยู่แบบนี้ก็คงไม่ได้คืบหน้าไปไหนเสียที


...เอาวะ! มาถึงนี่แล้ว เคลียร์ให้มันจบ ๆ ไปเลยแล้วกัน




คือ...เรื่องเมื่อเสาร์ที่เราพูดออกไปแบบนั้น เราขอโทษนะ


ปลายฟ้ากลั้นใจหลับหูหลับตาพูดออกไปตรง ๆ
ทว่าความตั้งใจกลับชะงักเมื่ออีกคนกลับเลิกคิ้วถามงง ๆ


เรื่องอะไรเหรอ


...อ้าว...มันดันลืม
นี่เขาอุตส่าห์คิดมากแทบตาย
นึกว่ามันจะโกรธแต่มันดันจำไม่ได้ซะอย่างนั้น
แล้วเขาจะมาฟุ้งซ่านบ้าบอกลัวอะไรอยู่คนเดียววะเนี่ย!!


ถึงแม้ในใจจะเริ่มนึกเคือง แต่เขาก็ยังอุตส่าห์อธิบายขยายความ


ก็ที่ทำให้คมเข้าใจผิดว่าเรารำคาญคม
จริง ๆ เราไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น


คนฟังนิ่งไปพักหนึ่งคล้ายทบทวนความคิด
ก่อนถอนหายใจแล้วจึงเป็นฝ่ายพูดความเห็นของตัวเองออกมาบ้าง


เราต่างหากที่ต้องขอโทษ
เราคงยุ่งเรื่องของปลายมากเกินไปจริง ๆ
ปลายจะโกรธเราก็ไม่ว่าหรอก


เฮ้ยย!!  เราไม่ได้โกธรคมเลยนะ
เราแค่เกรงใจคม เลยไม่อยากให้เข้ามาช่วย


คำขอโทษซ้ำออกมาเป็นรอบที่สอง
ทำให้ปลายฟ้าร้องเสียงหลงรีบหาข้อแก้ต่าง
หากแต่อีกคนกลับยังคงยืนยันเหตุผลเดิมเหมือนที่เขาเคยได้ยิน


ก็บอกว่าไม่ต้องเกรงใจหรอก เราเต็มใจทำให้ปลาย


แต่เรามะ..


ประโยคยังไม่ได้ถูกเอ่ยมาจนจบ เพราะเขายั้งปากตัวเองไว้ได้ทัน


...เอาอีกแล้ว

มันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วใช่มั้ย
เกือบเผลอหลุดคำว่า ไม่ชอบออกมาให้ได้ทะเลาะกันซ้ำรอยเดิมอีก


เขาจำได้ที่บอลล่าเคยบอกไว้ว่า
ก่อนจะไปเคลียร์ความเข้าใจกับคนอื่น
เขาต้องทำความเข้าใจกับเองก่อน

แต่ตอนนี้เขายังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลย
แล้วจะไปเคลียร์กับคมรู้เรื่องได้ยังไง


...ความรู้สึกว่า ไม่ชอบมันเกิดขึ้นเพราะอะไรไม่รู้
แต่ที่รู้แน่ ๆ คือเกิดขึ้นเพราะคนคนนี้


แล้วถ้าเขากลับไปสู่จุดเริ่มต้นของปัญหาล่ะ


...บางทีเขาอาจจะได้คำตอบจากที่นี่ก็ได้




ทำไมคมถึงมาคอยช่วยเรา


ประโยคคำตอบที่อยู่ ๆ เปลี่ยนเป็นคำถามขึ้นมาสั้น ๆ
ทำให้คมสันชะงักไปเล็กน้อยอย่างแปลกใจ



...จริงด้วย

...เขาไม่เคยถามตัวเองว่าทำไมถึงช่วยปลาย
มันอาจเป็นที่นิสัยที่เขาชอบช่วยคนอื่นอยู่แล้ว
แต่ถ้าจะให้ถามถึงเหตุผลลึก ๆ ของเขาจริง ๆ แล้ว


บางทีมันอาจเป็นเพราะ...




ไม่รู้สิ ก็แค่อยากช่วย



ปลายฟ้าขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังคำพูดง่าย ๆ ที่หลุดปากออกมา


...แค่อยากช่วย
เหตุผลแค่นั้นเหรอที่คมทำดีกับเขา
กับคนอื่นก็คงเหมือนกันใช่มั้ย
เขาน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเป็นเพราะอะไร



....คมเป็นคนแบบนี้
เวลาเห็นใครเดือดร้อนมีปัญหาก็ชอบเข้าไปช่วย
ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษอะไรเลยที่มาคอยดูแลเขา



...ไม่มีเลย



...มีแต่เขาที่คิดไปเองว่าคมคอยห่วงใย

...มีแต่เขาที่สบายใจตอนคมอยู่ใกล้

...มีแต่เขาที่รู้สึกหน้าร้อนแปลก ๆ เวลามองตากัน



และอาจมีแต่เขาที่ไม่ชอบ...


...ไม่ชอบให้คมทำเหมือนเขาเป็นคนอื่น 




คิดแค่นั้นหัวใจกลับเจ็บแปล๊บขึ้นมาดื้อ ๆ 


...เฮ้ยย!! บ้าไปแล้วเหรอวะ นี่เขาเป็นอะไรไป
ตั้งใจว่าจะมาเคลียร์แต่กลายเป็นว่ายิ่งทำให้ตัวเองสับสนหนักเข้าไปอีก
พอแล้ว...ก่อนที่อะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้เขาควรจะจบเรื่องนี้ลงสักที 



งั้นสรุปว่าคมไม่โกรธเราแล้วนะ
เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมแล้วใช่มั้ย


ปลายฟ้าโพล่งถามขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่ทันได้คิด
ก่อนสะดุดไปเมื่อรู้สึกตัวว่าดันเผลอหลุดคำออกมาคำหนึ่ง



...คำว่า เพื่อนที่ตอกย้ำชัดเจนถึงสถานะระหว่างเขาสองคน



เขารีบเงยหน้ามองคมสันที่คล้ายกับนิ่งไปครู่หนึ่ง
แล้วจึงพยักหน้าตอบรับเสียงเบา



อืม


ทั้ง ๆ ที่เป็นคนถามเอง แต่พอได้รับคำตอบ
หัวใจของเขากลับรู้สึกหน่วงขึ้นมาเหมือนมันถูกบีบเข้าหากัน

คมก็ไม่โกรธแล้วแท้ ๆ  แต่ทำไมเขาถึงยังรู้สึกไม่สบายใจหนักกว่าเดิม


...ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
แต่ที่รู้คือทางเดียวที่จะแก้ไขได้ 
คือหาทางออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด



เออ...ถ้ายังไงไม่มีอะไรแล้ว เรากลับก่อนนะ



...ไม่เอาแล้ว ไม่อยากอยู่ที่นี่
ไม่อยากจะรู้สึกปั่นป่วนไปมากกว่านี้
ต้องขอกลับไปตั้งสติก่อน
ขอกลับไปคิดดี ๆ ว่าไอ้ความรู้สึกบ้า ๆ พวกนี้


....มันเกิดขึ้นมาได้ยังไง



ปลายฟ้ารีบหมุนตัวออกห่าง หากแต่ยังไม่ทันจะก้าวออกไปไหน
ข้อมือของตัวเองกลับโดนฉุดดึงจากคนด้านหลังพร้อมเสียงเรียก



เดี๋ยว...


คนถูกรั้งหันกลับมาทันทีอย่างตกใจเผลอเงยหน้าขึ้นมองร่างสูง
ดวงตาของตัวเองสบนัยน์ตาคมที่มองตอบอย่างมีความหมาย
ก่อนจะพูดอธิบายถึงสิ่งที่ทำให้คนฟังนิ่งอึ้ง



จริง ๆ เราไม่ได้แค่อยากช่วยปลายหรอก



...ห่ะ? ...อะไรนะ?

...ไม่อยากช่วย


อ้าว...ถ้าคมไม่อยากช่วยเขา 
แล้วจะที่ตอบเขามาเมื่อกี๊มันหมายความว่ายังไง


ปลายฟ้าขมวดคิ้วงง ทว่ายังไม่ทันจะอ้าปากถาม
อีกคนกลับเอ่ยประโยคต่อออกมา


...และเป็นประโยดยาวเหยียดที่ตกกระทบลงกลางใจ




เราไม่ได้แค่อยากช่วย
แต่เราอยากอยู่ข้าง ๆ ปลาย...อยากดูแลปลาย
เราชอบเห็นปลายยิ้ม...ชอบเห็นปลายหัวเราะ
เราอยากเป็นคนปลอบปลาย ตอนปลายร้องไห้
อยากไปกินข้าวด้วยกัน...
อยากโทรหา...อยากได้ยินเสียง...
...อยากให้ปลายคิดถึงเรา

แล้วเราก็อยากให้ปลาย...
...เลือกเราเป็นคนที่ดีที่สุดคนนั้นของปลาย





คมสันพรั่งพรูความในใจออกมาทั้งหมด

...ความในใจที่เขาทนเก็บมันเอาไว้

เขายังไม่รู้จริง ๆ ว่าความรู้สึกที่มีต่อปลายคืออะไร
ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นมาตอนไหน ตั้งแต่เมื่อไร
แต่สิ่งที่ชัดเจนคือความรู้สึก ปวดใจ 
ตอนที่เขาได้ยินคำพูดของปลายว่าเป็น เพื่อนกัน


เขาไม่เคยเห็นปลายเป็นแค่เพื่อน เพราะสำหรับเขาแล้ว....



ปลายคือคนพิเศษ



คนที่ไม่ใช่อยากแค่เข้าไปช่วย
แต่อยากทำทุก ๆ อย่างขอแค่ให้ปลายรู้สึกดี
เท่านั้นเขาก็มีความสุขมากพอแล้ว...




ปลายฟ้านิ่งเงียบแทบอ้าปากค้างหลังฟังข้อความจากคู่สนทนา

...ข้อความที่เหมือนกับคำสารภาพรัก

จนทำให้หัวสมองอื้ออึ้งสติหลุดลอยด้วยความสับสน




...มะ...เมื่อกี๊คมพูดว่าอะไรนะ


บะ...บ้าแล้ว... 

บอกกันมาตรง ๆ แบบนี้มีใครที่ไหนเขาทำกัน
หรือมันจะแค่ล้อเขาเล่นเฉย ๆ 


....ใช่...ต้องใช่แน่ ๆ
เขาลืมไปเลยว่ามันชอบแกล้งเขาด้วย
นี่มันก็คงเหมือนเพื่อนหยอกกันเท่านั้นเอง


....แถมไอ้เรื่องที่มันพูดมา
คนใจดีอย่างคมก็คงทำกับใครเขาไปทั่วอยู่แล้ว




“....พะ..พูดเล่นอะไร....กะ...กับคนอื่นคมก็ทำแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ



ปลายฟ้าเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกักถึงสิ่งที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ
หากแต่คนฟังกลับส่ายหน้าปฏิเสธ
ก่อนตอกย้ำแน่วแน่อย่างชัดเจน



เปล่า เรารู้สึกแบบนี้แค่กับปลายคนเดียว



...น่าแปลกที่คำว่า แค่คนเดียว
กลับทำให้ความรู้สึกอึดอัดใจก่อนหน้าสลายหายไป
เปลี่ยนเป็นความรู้สึกเดิม ๆ ที่เคยเกิดขึ้น



...ความรู้สึกที่ทำให้หน้าตัวเองร้อน

...ความรู้สึกที่ทำให้หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุ

...ความรู้สึกสั่นไหวราวกับมีผีเสื้อมากมายบินวนอยู่ในท้อง




จนทำให้เขา...





ไปเถอะ


คำพูดที่อยู่ ๆ ก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจากปลายฟ้า
ทำให้คมสันเลิกคิ้วถามอย่างงง ๆ 


ไปไหน


ไปกินข้าว ไหนบอกว่าอยากกินข้าวกับเราไง


ปลายฟ้าเอ่ยชวนออกมาตามที่ตัวเองคิด


...ไอ้ความรู้สึกแปลก ๆ อย่างนี้
ถ้าให้เดามันต้องคือความหิวแน่ ๆ 
จำได้ว่าคราวที่แล้วเขาก็ดันท้องรองต่อหน้าคมจนอาย
เพราะฉะนั้นครั้งนี้เขาต้องชิงพูดก่อนจะได้หมดเรื่อง
ก็เล่นนั่งรอคมตั้งแต่เย็นยังไม่ได้กินอะไรเลย
ตอนนี้ปาเข้าไปจะสามทุ่มแล้วมั้ง
มันก็ต้องหิวขึ้นมาอยู่แล้วล่ะเนอะ...ใช่มั้ย?



คมสันยืนมองคนตรงข้าม ทั้ง ๆ ที่เป็นคนชวน
แต่อีกฝ่ายกลับก้มเบือนหน้าหนีไปอีกทางไม่ยอมมอง


...ดูก็รู้ว่าปลายจงใจเลี่ยงสถานการณ์
แต่เสี้ยวหน้าที่เห็นแม้จะอยู่ในความมืด 
มันกลับขึ้นสีแดงจาง ๆ จนทำให้เขาอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้


....ถึงจะทำเป็นเหมือนไม่ตอบรับ
แต่ปลายก็ยังจำคำที่เขาพูดได้
ที่สำคัญยังมาชวนไปกินข้าวแบบนี้อีก
แล้วมันจะผิดมั้ยถ้าเขาจะขอคิดเข้าข้างตัวเองว่า


...ปลายกำลังให้โอกาสเขา 



งั้นปลายรออยู่ตรงนี้แป๊บนะ เดี๋ยวเราไปเอามอเตอร์ไซต์ก่อน


คมสันร้องบอกตั้งใจจะเดินไปเอาบิ๊กไบค์
ซึ่งจอดไว้ใต้คณะห่างออกไปอีกหน่อย
แต่ยังไม่ทันขยับเขากลับได้ยินเสียงห้าม


มะ...ไม่ต้อง ๆ เราก็เอามอเตอร์ไซต์มา
จอดอยู่ตรงนี้เอง คมมาซ้อนกับเราได้ 
เออ...ก็คมไม่สบายอยู่ไม่ใช่เหรอ ให้เราเป็นคนขี่ดีกว่านะ


ปลายฟ้าเสนอขึ้นมาพลางพยักเพยิดไปที่ฮอนด้าเวฟสีแดงของตัวเอง
ซึ่งจอดอยู่ใต้บันไดตึกที่เขานั่งรออยู่โดดเดี่ยวคันเดียว
...ไหน ๆ มันก็ใกล้แค่นี่เอง จะเสียเวลาทำไม 
แล้วอีกอย่างขืนให้เขาไปนั่งซ้อนไอ้บิ๊กไบค์อีกคงแย่
...จะทำใจยังไงก็ไม่ชินซะที


เขาเลยมัดมือชกก่อนเดินลงบันไดไปขยับสตาร์ทรถ
พลางหันไปถามคนที่ตามลงมานั่งซ้อนท้ายด้านหลัง


อยากกินอะไรรึปะ..เปล่า...


ท้ายประโยคเสียงเริ่มแกว่ง
เพราะพอคนขับหันไปถามกลับเจอใบหน้าคมเข้ามาใกล้เสียจนชิด


...เฮ้ยยย!!...นี่ไม่ใช่บิ๊กไบค์นะ 
มีที่เหลือต้องเยอะแยะ แล้วมันจะมานั่งเบียดเขาทำไมวะเนี่ย!!


ทว่าคนซ้อนท้ายกลับทำท่าไม่ทุกข์ไม่ร้อน
ซ้ำยังไม่มีท่าทีถอยห่างใด ๆ แล้วจึงบอกคำตอบออกมาง่ายๆ 


เราให้ปลายเลือก


...อ้าว....อยู่ ๆ มาโบ้ยให้กันเฉยเลยได้ยังไงกัน
ทุกทีคมก็เป็นคนพาเขาไปกินตลอด
เขาจะไปรู้ได้ไงว่าคมอยากกินอะไร
แล้วที่สำคัญมาปล่อยให้เต่าอย่างเขาเลือกแบบนี้จะดีเหรอ
เพื่อนเขายังไม่เคยขอให้เขาเลือกร้านให้เลย
เพราะกว่าจะคิดได้ก็หายหิวกันพอดี


ปลายฟ้ารีบหันหน้ากลับพยายามแย้งคำตะกุกตะกัก


ตะ...แต่เราเลือกช้านะ


ประโยคที่ได้ยินไม่ได้ทำให้คมแปลกใจแม้แต่น้อย
เพราะรู้ดีอยู่แล้วกับนิสัยของปลายฟ้า


ร่างสูงนิ่งคิดไปนิดหนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา
พร้อมเอ่ยคำกระซิบข้าง ๆ ใบหู


....ถ้อยคำที่เป็นเสมือนคำยืนยันจากใจ




ไม่เป็นไรเรารอได้

ต่อให้นานแค่ไหน...

...เราก็จะรอ




ปลายฟ้าสะดุ้งไม่ใช่แค่ตกใจกับคำกระซิบ
แต่ยังใจเต้นกับคำพูดที่คล้ายจะมีอะไรแฝงมามากกว่านั้น


นานแค่ไหนก็จะรอ...


หลายต่อหลายครั้งที่เต่าอย่างปลายฟ้า
เคยนึกโทษความชักช้าช่างเลือกของตัวเอง
กระทั่งเกือบจะทำให้เกิดเรื่องใหญ่
จนกลัวว่าบางสิ่งจะสายเกินไป


แต่พอได้ยินมาว่ามีใครคนหนึ่งรอได้
ไม่รู้ทำไมในใจถึงรู้สึกโล่งอกขึ้นมา...


...เฮ้ยยย!!...บ้าน่า!! คิดอะไรของเขาวะเนี่ย!!
มันก็แค่บอกว่าจะรอให้เขาเลือกร้านกินข้าวเฉย ๆ
ไม่ได้พูดอะไรลึกซึ้งมากกว่านั้นสักหน่อย
 

เออ...ถ้างั้นแล้วเขาจะเลือกร้านอะไรดีล่ะ
คมไม่สบายก็น่าจะกินโจ๊กง่าย ๆ ดีกว่ามั้ย
แต่นี่มันสามทุ่มแล้วจะมีใครที่ไหนมาขายโจ๊กอีก


...เอ๊ะ...หรือว่าจะกินเป็นพวกก๋วยเตี๋ยวแทน
แต่ร้านก๋วยเตี๋ยวอร่อย ๆ ที่เขารู้จักมันคงปิดไปหมดแล้วเหมือนกัน
ร้านที่ยังเปิดอยู่มันก็ไกล


....โอยย!!...แล้วจะเอายังดีวะ
ขืนเลือกแบบนี้คงไม่ได้กิน
ที่สำคัญหน้าเขามันดันร้อนอีกแล้ว
ไอ้คนข้างหลังนี่ก็จะอยู่ชิดเข้าไปถึงไหน


ว่ะ!!...ช่างมัน!! ขี่ไปก่อนระหว่างทางค่อยเลือกอีกที



คนคิดช้าจึงบิดมอเตอร์ไซต์พาคนจิตอาสาซ้อนท้ายขับไปตามถนนหาร้านอาหาร 
โดยที่คมสันไม่ปริปากบ่นใด ๆ ได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามใจของคนช่างเลือก


...ถ้าปลายอยากจะเลือก เขาก็จะให้เวลาปลายเลือกให้ดีที่สุด


ต่อให้นานหรือช้าแค่ไหนก็ไม่เป็นไร
เพราะเขาอยากให้ทุกสิ่งมันค่อยเป็นค่อยไป...


...ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์

...ค่อย ๆ เข้าใจกัน

...ค่อย ๆ เรียนรู้กันไป



ตราบใดที่ปลายยังให้โอกาสเปิดใจ...



เขาคนนี้ก็จะขอรอ...




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4752 baekbow (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 16:42
    ปลายนี่แกล้งซื่อละ เราว่าปลายเข้าใจแต่ไม่ยอมรับ ไม่เป็นไรยังไงคมก็รอได้ ให้ปลายไปคิดทบทวนให้ดีก่อนก็ได้
    #4,752
    0
  2. #4478 bbbbbbbys (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:15
    แหนะะะะะะะ เลาเขินนนนทำไมหวานกันขนาดนี้ -/////-
    #4,478
    0
  3. #4402 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:26
    "นานแค่ไหนก็จะรอ" เขินอ่ะ >///<
    #4,402
    0
  4. #4279 crazy pierrot (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 10:23
    หวานอ่ะ. -////-
    #4,279
    0
  5. #4250 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 16:45
    คำที่พี่ปลายต้องการม๊ากมาก นานแค่ไหนก็จะรอ><
    #4,250
    0
  6. วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 19:42
    ในที่สุด.....//ตื้นตัน
    #4,115
    0
  7. #4011 Yuki Kuro (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 21:02
    ฮือ.. ง่า..... พี่ปลายบอกเฮียคมสิว่า ชอบ Q_Q
    #4,011
    0
  8. #3660 Trin-Na-Pob (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:51
    เป็นคู่ที่ดีอีกคู่นึงเลย :)
    #3,660
    0
  9. #3310 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 18:55
    คู่นี้น่ารักอ่าาาาาาาาา อ่านไปเขินไป ชอบมาก ๆ >//////<)/
    #3,310
    0
  10. #3224 Redberrylips (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 04:20
    ชอบพี่คมอ่ะฮือทำไงดี เลิ้บมากอ่ะ 
    #3,224
    0
  11. #3012 YoSChi (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:29
    พี่คมเป็นคนดี๊ดีอ่ะ ชอบอ่ะ น้องปลายรีบๆเลือกพี่คมนะจิ้
    #3,012
    0
  12. #2861 HENS Singular (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 12:24
    น่ารักอ่ะ ไม่ไหวแล้ววว รีบๆเลือกนะน้องปลาย

    #2,861
    0
  13. #2797 rorony (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 11:40
    รู้สึกคู่นี้น่ารักว่าคู่อื่น มีโอกาสสูงที่เราจะชอบภาคนี้ที่สุดในซีรีย์ > <
    #2,797
    0
  14. #2295 de.fang (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 03:25
    นานแค่ไหนก็จะรอ นะจ้ะ ><
    ชอบอะไรที่มันค่อยๆเป็นค่อยๆไปแบบนี้จูงงเบย
    #2,295
    0
  15. #2266 DazaDay (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 12:26
    ค่อยๆไปแบบนี้มันชวนเขินกว่าคู่ที่หวือหวาอีกนะ -///-


    แต่ถ้าสุดท้ายแล้วเขาเปลี่ยนก็ฟาวล์เลย แป้กเลย เงิบเลยย :__; (พอดีเคยเจอ ถถถ)

    ปลายถ้าไม่เอาพี่คมขอนะ 5555555555555
    #2,266
    0
  16. #2081 MayKamon (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 12:40
    พ่อเทพบุตร พ่อคนดี น้องปลายไม่เอา เค้าขอนะ^^
    #2,081
    0
  17. #1903 berry berry (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 12:35
    นานแค่ไหนก็จะรอ ฮิ้วววววว
    #1,903
    0
  18. #1232 Jolokia (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 16:12
    นานแค่ไหนก็จะรอ



    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ><
    #1,232
    0
  19. #1124 Plankton J (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 22:54
    น่ารักอะพ่อเต่าน้อยยยย
    #1,124
    0
  20. #948 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:14
    จบซะค้างเลย.แต่ก็ หวานนน
    #948
    0
  21. #855 MonMaSand (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 12:53
    สงสัยคงต้องรอยันหัวขาวแล้วแหละพี่คม 55555
    #855
    0
  22. #693 Yara (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 20:59
    ถ้ารอปลาย ชาตินี้จะได้แต่งงาน เอ้ย ได้กินรึเปล่าคม 555
    #693
    0
  23. #690 kiwi_moo (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 10:09
    รอได้ <<< คมน่ารักกกกกกกกกกก อ่านแล้วเขิน ดูไปช้าๆ แต่มันหวานอ้ะ ชอบบบบบ <3
    #690
    0
  24. #688 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 04:41
    ค่อยๆเป็นค่อยๆไป สไตล์เต่าปลาย (น่ารักกันจัง =w=)
    #688
    0
  25. #687 '{..phurip...* (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 01:30
    อ่านแล้วเขินมากนี่บอกเลย
    เป็นเรื่องที่ดูช้าๆชิลๆแต่มุ้งมิ้งมากเหอะ
    ชอบบบบบ มากกกกกกกกกก
    มาอัพไวๆนะไรท์ ไรท์หายไปเราก็จะขาดใจตาม
    ฮี่ๆ
    #687
    0