ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 86 : ต้นที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    13 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม








ต้นที่ 20




ร้อน...


...สิ่งเดียวที่ปลายฟ้ารู้สึกได้อย่างชัดเจนคือความร้อน

ความร้อนซึ่งแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าของตนเอง
จนกลัวว่าเลือดมันจะไปเลี้ยงส่วนอื่นไม่ทัน
โดยเฉพาะ สมองที่คล้ายกับหยุดทำงานไปชั่วขณะ
จนหลงเหลือเพียงข้อความจากปากของใครบางคนให้ดังก้องซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น...



เราขออยู่อย่างนี้อีกสักพักได้มั้ย
อย่าเพิ่งหนีเราไปเลยนะ เราอยากเห็นปลายใกล้ ๆ 

ปลายหันมามองหน้าเราบ้างก็ได้
เวลาเห็นต้นสะเดาจะได้นึกหน้าเราออก
หรือไม่ปลายก็จำเผื่อไว้ใช้....

...ตอนที่ปลายคิดถึงเรา

...เหมือนที่เราคิดถึงปลาย





มะ...หมายความว่ายังไง

...เมื่อกี๊เขาได้ยินว่าใครคิดถึงใครนะ

ใช่คมคิดถึงเขารึเปล่า

ละ...แล้วมาพูดแบบนี้จะให้เขาตอบว่าอะไร




หากแต่ชั่วขณะที่กำลังสับสน
ปลายฟ้ากลับรับรู้ถึงแรงบีบเบา ๆ จากมือใหญ่ซึ่งกอบกุมมือเขาไว้
แม้จะไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบาย
ทว่าน่าแปลกที่การกระทำนั้นกลับมีอานุภาพมากพอ
ให้เขาเผลอเงยหน้าขึ้นตามคำสั่ง
สบดวงตาคมซึ่งทอดมองมาอย่างมีความหมาย



และนั้นถึงทำให้ปลายฟ้ารู้สึกตัวว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์
เพราะจากเดิมที่หน้าร้อนอยู่แล้ว...



...ตอนนี้หัวใจของเขามันเต้นดังรัวเป็นกลองจนแทบทะลุ



...เฮ้ยยย!! บ้าไปแล้วเหรอวะ!!

เขาจะมาใจเต้นทำไมกับคำพูดของผู้ชายคนหนึ่ง

ใช่...อย่าลืมสิว่าเขาเป็นผู้ชาย แล้วคมมันก็เป็นผู้ชาย



...มันก็แค่แค่ผู้ชายสองคนที่อยู่ใกล้กัน

...จับมือกัน

...สบตากันเท่านั้นเอง 


ไม่มีอะไรแปลกสักหน่อย...


ไม่เลย...


แต่ไม่รู้ทำไม...


...เขาถึงไม่อาจถอนสายตาจากดวงตาคมนั้นได้


ราวกับถูกสะกดเอาไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่าง...



...ความรู้สึกที่เขาไม่อาจอธิบาย


...ความรู้สึกที่คล้ายช่วงเวลารอบตัวถูกหยุดหมุน


....ความรู้สึกสั่นไหวราวกับมีผีเสื้อมากมายบินวนอยู่ในท้อง




จนทำให้เขา...



...โครกกกกก!!




เสียงปริศนาจากกระเพาะที่โอดครวญส่งสัญญาณเตือนโดยไม่ต้องมีใครถาม
ดึงบรรยากาศแปลก ๆ ให้กลับเข้าสู่โลกของความจริง


ปลายฟ้ารีบกระเด้งตัวดึงมือพลางลุกขึ้นหนีออกห่าง
ใบหน้าที่เคยแดงอยู่แล้วจึงยิ่งเพิ่มปริมาณมากเข้าไปอีก
จนทำให้เขานึกกร่นด่าตัวเองอยู่ในใจ


....แม่งไอ้กระเพาะไม่รักดี!!


เข้าใจอยู่หรอกว่าหิว เพราะตอนนี้มันบ่ายสองกว่าแล้ว
ข้าวรวมมิตรที่กินตั้งแต่สิบโมงเช้าคงย่อยไม่มีเหลือ
แต่ที่เขาไม่เข้าใจคือทำไมมันถึงต้องมาส่งเสียงร้องกันต่อหน้าชาวบ้านด้วย
แถมเล่นซะดังจนคนหิวเองหน้าแดงเพราะความอาย


โอยยย...แล้วนี้เขาจะอายมาราธอนอะไรกันนักหนา

...มันเป็นวันนางอายแห่งชาติรึไงกันโว้ยยย!!





งั้นลงไปกินข้าวกันมั้ย


คนหงุดหงิดรีบหันไปมองร่างสูง
ซึ่งเดินตามกลับเข้ามาทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ก่อนก้าวไปใส่รองเท้ายืนรออยู่หน้าประตูห้อง


เขาจึงพยายามรวบรวมสติตัวเองให้กลับเข้าที่เข้าทาง
สลัดความคิดฟุ้งซ่านในหัวออกมาล็อคประตูห้องเรียบร้อย
แล้วตามมาขึ้นมอเตอร์ไซต์บิ๊กไบค์สีขาวคันเดิม
โดยไม่มีปากเสียงใด ๆ  หลุดออกมาสักคำ
ปล่อยให้คมสันพาลัดเลาะผ่านไปตามถนนด้วยความเร็ว
ก่อนบิ๊กไบค์คันงามจะหยุดลงตรงหน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่ง



ปลายฟ้าก้าวตามอีกฝ่ายที่ผลักเปิดประตูกระจกนำ
ทันทีที่เหยียบย่างเข้าไปในร้าน
ไออากาศจากเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำก็ปะทะสู่ผิว
จนทำให้ความความกังวลใจก่อนหน้าคลายลงบ้าง



...เออ...ดีเหมือนกัน ตอนบ่ายแบบนี้ข้างนอกร้อนจะตาย
มานั่งตากแอร์เย็น ๆ จะได้สบายอารมณ์หน่อย
แถมร้านกาแฟนี้ยังขายอาหารประเภทจานเดียวด้วย
รสชาติใช้ได้เพราะเขาเคยมากินกับกลุ่มเพื่อนตัวเองบ่อย ๆ 
เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในร้านประจำร้านโปรดที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัย
แล้วพวกพี่เจ้าของร้านก็อัธยาศัยดี 
บางทีเลยนั่งดื่มกาแฟกินขนมเมาส์กันเพลินไปสามสี่ชั่วโมง


ที่สำคัญคือร้านนี้เวลาจะสั่งอาหารก็แค่เดินไปบอกที่เคาท์เตอร์
ไม่ต้องมีใครมายืนรอกดดันจดเมนูเหมือนร้านอื่น ๆ 
เลยทำให้คนช่างเลือกอย่างนายปลายฟ้า
สามารถใช้เวลาขบคิดได้ตามสะดวกนานเท่าที่ต้องการ


ทว่าต่อให้คิดนานเท่าไร... 
เหตุไฉนเขาถึงมาเลือกเอาเมนูสิ้นคิด
เป็นกระเพราไก่ไข่ดาวเหมือนคนที่มาด้วยกันไปซะได้เนี่ย!!


คนสองคนนั่งรออาหารที่สั่งด้วยบรรยากาศเงียบเฉียบ
ไร้ซึ่งบทสนทนาใด ๆ เหมือนอย่างเคย ปกติก็ไม่รู้จะคุยอะไรกันดีอยู่แล้ว
ยิ่งเพิ่งผ่านพ้นสถานการณ์แปลก ๆ ตอนอยู่บนห้อง เลยยิ่งไม่รู้จะพูดยังไงเข้าไปอีก
ปลายฟ้าจึงได้แต่หยิบซัมซุงกาแล็กซีของตัวเองมาเล่นเกมส์กลบเกลื่อน
รู้อยู่หรอกว่ามันค่อนข้างเสียมารยาทต่อคนที่นั่งด้วยกัน
แต่ตอนนี้ถ้าให้เขาเงยหน้าขึ้นไปมองตาคม ๆ คู่นั้น บอกตามตรงว่าคงทำไม่ไหวจริง ๆ


...ไม่รู้เป็นเพราะอะไร
ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังมองตอบตรง ๆ ได้ไม่มีปัญหา
...แต่หลังจากนั้น พอเผลอมองกลับไปทีไร...


...หัวใจมันดันสั่นแปลก ๆ ขึ้นมาทุกที



เพียงไม่นานกระเพราะไก่ไข่ดาวสองจานก็ถูกนำมาเสิร์ฟ
ปลายฟ้าเก็บมือถือมองจานอาหารบนโต๊ะ ซึ่งส่งกลิ่นหอมฉุยกระตุ้นความหิว 


...โห ...สีใช้ได้น่าอร่อยดีว่ะ 
ไข่ดาวแบบไม่สุกอย่างที่เขาชอบด้วย 
แต่เดี๋ยว...แล้วทำไมไข่ดาวของเขามันเล็กจังวะ
พี่แม่ครัวใช้ไข่ไก่มาตรฐานเดียวกันรึเปล่าครับ
ไหงจานของเขามันถึงดูไม่สมดุลเหมือนลูกเมียน้อยอย่างนี้อ่ะ


และดูเหมือนอาการน้อยเนื้อต่ำใจจะปรากฏออกมาชัด
จนทำให้คมสันสังเกตเห็นแล้วนึกขำอยู่ในใจ
กับพฤติกรรมน่ารักของคนที่จ้องจานกระเพราไม่วางตา
เลยอดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นมาสั้น ๆ 



แลกกับเรามั้ย


ปลายฟ้าสะดุ้งเพิ่งรู้สึกตัวว่าดันเผลอแสดงออกทางสีหน้ามากเกิน
เขาจึงรีบส่ายหัวพูดปฏิเสธเสียงตะกุกตะกัก


มะ..ไม่เป็นไรเรากินได้


แต่ร่างสูงกลับไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังถามย้ำยื่นข้อเสนอสุดแสนน่าสนใจ


งั้นเราให้ปลายเลือกก่อนว่าจะเอาจานไหน



คนฟังหูผึงรีบเงยหน้ามองอย่างไม่เชื่อ


...เฮ้ยยย...เอาจริงดิ! นี่มันจะให้เขาเลือกก่อนเหรอ
แบบนี้ใคร ๆ มันก็ต้องเลือกไอ้จานที่มีไข่ดาวใบใหญ่กว่าอยู่แล้ว
แต่ถ้าเลือกไปเดี๋ยวมันจะหาว่าเห็นแก่กินอีก 
แสดงออกชัดว่าตะกละขนาดนั้นได้อายตายชัก 
แค่นี้ก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว
อีกอย่างวันนี้มันก็มาช่วยทำอะไรให้เขาตั้งเยอะ
เขาก็ควรจะมีน้ำใจตอบแทนไปบ้าง


ถึงใจอยากกินไข่ดาวใบใหญ่กว่า
ทว่าท้ายที่สุดเขาก็เอื้อมมือมาดึงจานที่มีปริมาณน้อยเลื่อนไว้หน้าตัวเอง
หากแต่ยังไม่ทันได้หยิบช้อนกลับมีเสียงดังขึ้นขัด



เดี๋ยว ตาเราเลือกบ้าง


ปลายฟ้าชะงักค้างไปทันที
เมื่ออีกฝ่ายยกจานที่อยู่ตรงหน้าเขาดึงให้ไปเป็นของตัวเอง
แล้วสลับจานที่มีไข่ดาวใบใหญ่มาไว้แทน พร้อมกับพูดคำตอบยิ้ม ๆ



เราเอาจานนี้



อ้าว...ทะ...ทำไมล่ะ...ทำไมมันเลือกจานนั้น

ทั้ง ๆ ที่เขาอุตส่าห์ตัดใจไม่กินแล้ว
อย่างนี้มันจะปล่อยให้เขาเลือกไปเพื่ออะไร
หรือจริงๆ  มันตั้งใจจะแกล้งเขาตั้งแต่แรก



คนที่ยังไม่เข้าใจถึงสาเหตุเลยอดไม่ได้ที่จะร้องโวยวาย



เอาจานนั้นไปได้ไงอ่ะ ขี้โกงนี่


ไม่ได้ขี้โกงแค่อยากลองเลือกเหมือนปลายบ้าง


แล้วทำไมถึงเลือกจานที่น้อยไปล่ะ


ถ้างั้นปลายทำไมถึงเลือกจานนี้



คำถามย้อนกลับส่งผลให้คนฟังแทบไปต่อไม่ถูก

นั้นสิ...มันเปิดโอกาสให้เลือกแล้วแท้ ๆ 
เขาก็ยังเลือกจานที่น้อยไปแทน
แต่จะให้มาอธิบายเหตุผลกันตอนนี้มันก็ดูยุ่งยากเข้าไปอีก


ปลายฟ้าจึงตัดสินใจตอบคำถามไปส่ง ๆ 



ก็...ก็...เราพอใจ


คมสันยิ้มบาง ๆ เมื่อได้ยิน แล้วจึงตอบกลับไปด้วยประโยคเดียว



เราก็พอใจเหมือนกัน




...แค่คำสั้น ๆ ง่าย ๆ 

แต่ไม่รู้ทำไมกลับส่งผลให้หน้าของเขาแดงขึ้นมาอีกครั้ง

หรือที่หน้าแดงเพราะเขารู้...

...รู้อยู่แล้วว่ามันทำเพราะอะไร



คมไม่ได้แกล้งหรอก

แต่เพราะ ความมีน้ำใจของมันต่างหาก
คมคงเห็นว่าเขาอยากกินจานนี้เลยถามขึ้นมาแบบนั้น


แม้มันจะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย...

...แต่เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความใส่ใจที่คนตรงหน้าทำให้กัน



และนั้นอาจเป็นเหตุผลที่เขาทำตัวไม่ถูก
จึงได้แต่ก้มลงไปจดจ่ออยู่กับจานข้าว
ทว่ายังไม่ทันจะได้ลงมือกิน 
เสียงจากหน้าประตูร้านกาแฟกลับดังขัด
ก่อนร่างบางสุดสวยแสนคุ้นตาจะย่างกรายเข้ามา
พร้อมกับเสียงทักหวานกึ่งแมนอันเป็นเอกลักษณ์



อุ๊ยต๊ายยย!! นึกว่าใครเห็นหน้าคุ้น ๆ 
ที่แท้พ่อเต่าน้อยกับคุณประธานค่ายคมนี่เอง
แหม...แอบมาเดทกันสองคนไม่บอกเลยนะ 


คำแซวจากบอลล่าทำให้ปลายฟ้าถึงกับสะดุ้ง
รีบแย้งอธิบายขึ้นมาจนลิ้นแทบพัน


ดะ..เดทที่ไหนเราแค่มาพาคมมาเลี้ยงบัดดี้


เอ๊าะหรอออ


กระนั้นอีกฝ่ายก็ยังทำเสียงสูงคล้ายไม่อยากเชื่อ
จนคนที่เห็นท่าไม่ดีจึงจำต้องรีบหาหัวข้อเปลี่ยนประเด็น


แล้วไหนบอกว่าวันนี้นัดทำรายงานที่ห้องสมุดไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ


และดูเหมือนคำถามจะได้ผลไม่น้อย
เมื่อเพื่อนสาวคนงามทำเสียงขึ้นจมูกแบบนึกเซ็ง
ก่อนจะพยักเพยิดไปที่ร่างของใครบางคนซึ่งยืนอยู่ตรงเคาท์เตอร์



หึ ก็ไอ้เกมส์นะซี่อยู่ดี ๆ  มันดันวอนซ์คาปูชิโน่
บอกว่าถ้าไม่ได้กินมันจะลงแดงตาย
ในม.มีก็ไม่ซื้อ ต้องเจาะจงมากินร้านนี้
แต่ชั้นว่ามันอยากหาเรื่องอู้มากกว่า


ท้ายประโยคบอลล่าเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบ
เพราะคนถูกนินทากำลังเดินถือแก้วเข้ามาใกล้
พร้อมเอ่ยคำทักทายเมื่อเห็นคนคุ้นเคย


อ้าว...ไอ้ปลาย มาด้วยเหรอวะ  ...ดีคม ขอนั่งด้วยดิ

 
ไม่พูดเปล่ามันดันลากเก้าอี้มานั่งกันดื้อ ๆ
โดยไม่ต้องรอฟังคำอนุญาต จนบอลล่าต้องเอ่ยปากไล่แทน



วุ๊ยยย!! เขาจะนั่งกันสองคน แกไปเป็นกขคงจทำไม!!  ไปนั่งกับชั้นทางโน้นไป๊


ไม่เป็นไรนั่งด้วยกันก็ได้



คมสันบอกอีกฝ่ายง่าย ๆ  
ไอ้เกมส์เลยหันมายักคิ้วกวนใส่บอลล่าเหมือนคนถือชัย
แล้วจึงหันมาถามเพื่อนตัวเองพลางดูดกาแฟไปพลาง



แล้ววันนี้แค่มานัดกินข้าวเฉย ๆ เหรอ


เปล่า เจอกันตั้งแต่เช้าแล้ว เพิ่งไปดูหนังกัน 
แล้วก็แวะไปซื้อต้นไม้ให้ปลายไปปลูกที่ระเบียงห้อง


คำพูดที่ได้ยินจากปากของหนุ่มวิศวะ ทำเอาคนถามแทบสำลักคาปูชิโน่



โห...นี่ไอ้ปลายไปสนิทกับคมกันตอนไหนวะ
ปกติมันหวงห้องตัวเองจะตาย 
กว่าเขากับบอลล่าจะเข้าไปได้ต้องคบกันมาเป็นปี
แต่นี่มันดันปล่อยให้คมขึ้นห้องง่ายๆ แถมยังชวนไปดูหนังกันสองคนอีก
...มันชักยังไง ๆ อยู่นะ



เกมส์หันไปหาปลายฟ้าซึ่งอีกฝ่ายกลับดันหลบตาไม่ยอมมองซะอย่างนั้น
ยิ่งแสดงให้เห็นอาการผิดปกติเข้าไปใหญ่
จนบอลล่าต้องแซวเล่นขึ้นมาอีกเป็นรอบที่สอง


แหม...น่าอิจฉาเนอะ 
เห็นแล้วก็ชั้นอยากมีคนมาชวนกินข้าวสองคนบ้าง
อ้าว...แล้วนี่รออะไรไม่กินกันล่ะ



ท้ายประโยคเปลี่ยนเป็นคำถาม เมื่อเจ้าตัวสังเกตเห็นอาหารที่วางรออยู่บนโต๊ะจนเย็น



อ้อ...กำลังจะกิน เมื่อกี๊รอปลายเลือกข้าวอยู่


คำตอบจากคมทำเอาคนฟังถึงกับเบิกตาโตร้องอุทานเสียงดังอย่างตกใจ



ห่ะอะไรนะ!! กินข้าวกระเพราเหมือนกันยังต้องเลือกอีกหรอ
โอยย...ตายๆๆ อะไรจะเต่าสมชื่อขนาดนั้นนน ช้าเกินไปมั้ยพ่อเต่าน้อย


เจ้าของฉายารีบเงยหน้าขึ้นมาทันควัน

อ้าว...อุตส่าห์นั่งเงียบ ๆ แล้วมาโบ้ยได้ยังไงวะ
เรื่องอื่นนะพอทนได้ แต่เรื่องโดนหาว่าชักช้าเนี่ย ยังไงก็ไม่ยอมง่าย ๆ หรอก


คนแก้ตัวจึงอดไม่ได้ที่จะเถียงกลับ



ก็บอกว่าไม่ได้ช้า เขาเรียกว่ากำลังพิจารณาเลือกให้ดีที่สุดต่างหาก


นั้นแหละย่ะ  ก็ยังถือว่าช้ากว่าชาวบ้าอยู่ดี
นี่ถามจริง...ถ้าเกิดไปรักใครชอบใครขึ้นมาจะเลือกนานขนาดนี้รึเปล่า



คำถามผ่าทะลุกลางป้องส่งผลให้วงสนทนาแทบจะเงียบกริบ
ปลายฟ้าอึกอักหัวสมองวนคิดถึงประโยคที่ได้ยินอย่างมึนงง



อะ...อะไรวะ ทำไมบอลล่ามาถามแปลก ๆ
ถ้าจะรักใครสักคนมันก็ต้องเลือกให้ดีอยู่แล้ว
สมัยนี้คนเรามองกันที่ภายนอกไม่ได้
ต้องอาศัยเวลาศึกษาดูใจกันด้วย
ไม่ใช่ปุ๊บปั๊บก็จะมาคบกันได้เลยเสียหน่อย



จะรักใครมันก็ต้องเลือกดิ  จะมาคบไปส่ง ๆ ได้ยังไง ขืนอยู่ด้วยกันคงอึดอัดตาย



เขาอธิบายออกไปตามที่คิดเห็นไอ้เกมส์พยักหน้าหงึกหงักก่อนพูดทวนคำเพื่อความเข้าใจ




สรุปว่าถ้าไม่เจอคนที่ดีที่สุดมึงก็จะไม่รักเขา




ถ้อยคำตรงประเด็นถึงกับทำให้ปลายฟ้าสะอึก



...จริงเหรอ เขาคิดอย่างนั้นเหรอ

...จะว่าไปมันอาจจะใช่ก็ได้
เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยพยายามคิดอยากจะมีแฟน
เอาแต่อ้างกับตัวเองตลอดว่าเขายังหาใครคนนั้นไม่เจอ
คนที่พอดีกับตัวเอง อยู่ด้วยแล้วมีความสุข



...คนที่สามารถทำให้หัวใจหวั่นไหวได้ง่ายดาย



และไม่รู้ด้วยสาเหตุอะไร
ถึงทำให้เขาเผลอมองไปยังคนที่ยังนิ่งเงียบอยู่ตรงข้าม
สบดวงตาคมซึ่งจ้องมองมาคล้ายรอคำตอบ
และเป็นอีกครั้งที่ปลายฟ้าต้องเป็นฝ่ายหลบตาลง


ก่อนเอ่ยประโยคยืนยันเสียงเบาราวคำกระซิบ...





อืม ถ้าคนนั้นไม่ดีที่สุด ยังไงเขาก็คงไม่ใช่สำหรับเรา





คมสันนิ่งงันไปทันทีเมื่อฟังได้ยินคำตอบจากใครบางคน


...ไม่รู้เลยว่าปลายคิดแบบนี้

เขาลืมไปได้ยังไงว่าปลายต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดอยู่แล้ว
เพราะปลายเคยบอกเหตุผลให้ฟังว่าตัวเองเคยเฉียดตายมา
เลยอยากจะขอใช้เวลาเลือกให้แน่ใจ เพื่อจะได้ไม่ต้องมาเสียดายทีหลัง


....เขาเองก็เข้าใจ ที่ผ่านมาเลยพยายามทำตัวไม่ให้ปลายอึดอัด
แต่ก็มีบางครั้งที่เผลอดุ เผลอตัดสินใจเลือกแทนปลาย
วันนี้ก็ดันบังคับให้ปลายซื้อต้นสะเดาที่ไม่อยากได้
พาไปกินข้าวดูหนังโดยไม่ถามปลายสักคำ


...ปลายจะรำคาญเข้ามั้ย

...เขาจะทำให้ปลายลำบากใจรึเปล่า



แล้วที่สำคัญ...ถ้าเขาไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับปลายล่ะ
ต่อให้พยายามมากแค่ไหนถ้าปลายไม่เปิดใจ



...ยังไงปลายก็คงไม่เลือกเขา





วงสนทนาคล้ายหยุดนิ่งไปชั่วครู่
หากแต่ยังไม่มีใครเริ่มต้นประเด็นใหม่
กลับมีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ



คุยอะไรกันอยู่ครับ


ทุกคนที่นั่งอยู่หันไปมองแขกผู้มาเยือน
ก่อนบอลล่าจะกรีดร้องตื้นเต้นเมื่อเห็นว่าคนทักคือใคร


ว๊ายย!! ดิว มาได้ไงคะเนี่ย


พอดีผมเห็นมอเตอร์ไซต์ไอ้คมจอดอยู่เลยแวะเข้ามาหา 
แต่ไม่คิดว่าจะเจอคนอยู่กันเยอะขนาดนี้



คำตอบที่ได้ยินไม่น่าแปลกเท่าไร
เพราะมอเตอร์ไซต์ของคมเล่นเด่นซะขนาดนั้นใครเห็นก็คงจำได้ติดตาง่าย ๆ 
แต่ท้ายประโยคหนุ่มหล่อกลับโปรยยิ้ม
แล้วหันไปมองใครคนหนึ่งเป็นพิเศษทำเอาคนถูกจ้องเผลอสะดุ้งเฮือก



ไอ้ปลายกูกลับก่อนนะ



คนที่ตั้งท่าจะหนีตามเสต็ปเดิมรีบลุกพรวดคว้าหยิบแก้วคาปูชิโน่
ก่อนเดินลิ่วตรงไปหน้าประตูโดยไม่ฟังเสียงของบอลล่าซึ่งค้านอย่างงงๆ


อะไรกันยะไอ้เกมส์จะรีบไปไหนนี่เพิ่งนั่งก้นชั้นยังไม่ทันเย็นเลย
อ้าว...ฟังชั้นมั้ยเนี่ย ว๊ายยย!! เดี๋ยวรอก่อนสิยะ ไอ้เกมมม!!



คนถูกทิ้งตะโกนไล่หลังพลางรีบลุกวิ่งตามเพื่อน
ซึ่งออกไปนอกร้านเรียบร้อยแล้ว ท่ามกลางสายตามึนงงของคนทั้งโต๊ะ
ยกเว้นดิวที่ยกยิ้มมุมปากเหมือนเห็นเป็นเรื่องสนุก
ก่อนจะหันมาเอ่ยลากับปลายฟ้าสั้น ๆ


งั้นผมไม่อยู่กวนแล้วกันนะครับ



จบคำ หนุ่มหล่อก็เดินหายออกไปนอกร้านเช่นเดียวกัน
ปล่อยให้ปลายฟ้ากับคมสันไว้เพียงลำพังสองคน



พวกเขาจึงกลับไปสู่สภาวะเดิม นั่งกินข้าวเงียบ ๆ จนหมด
กระทั่งเรียบร้อยจึงลุกขึ้นเตรียมไปจานเงินที่เคาท์เตอร์
คมสันทำท่าจะควักกระเป๋าขึ้นมาจ่ายเงินค่าอาหารทั้งหมด
แต่ปลายฟ้ายืนกรานหนักแน่นว่าจะออกเอง
ความจริงเขาอยากจะเลี้ยงคมคืนด้วยซ้ำ
ไหนจะค่าข้าวเมื่อเช้า แล้วยังจะค่าหนังอีก
สรุปต่างคนจึงต่างออกเป็นอันหาข้อยุติ



กว่าจะเดินมานอกร้านนาฬิกาก็บอกเวลาสี่โมงเย็นแล้ว
แต่เป็นสี่โมงเย็นที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม
บ่งบอกสัญญาณว่าอีกไม่นานฝนคงจะตก
พวกเขากำลังจะเดินไปขึ้นบิ๊กไบค์
ทว่า ๆ อยู่ ๆ ร่างสูงกลับเป็นฝ่ายหันมาพูดกับคนที่เดินตามหลัง



เดี๋ยวมานะ



ยังไม่ทันได้ถามอะไรคมสันกลับวิ่งข้ามไปยังถนนอีกฝั่ง
ดวงตากลมไล่มองด้วยความมึนงง
ก่อนจะเข้าใจเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซต์คันหนึ่งจอดอยู่อีกฝั่ง
โดยมีน้องนักศึกษาผู้หญิงท่าทางลำบากใจกำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ตรงล้อ
ซึ่งดูเหมือนมันจะแบนรั่วจนติดพื้นถนน


ปลายฟ้าได้แต่ยืนมองคมที่เข้าไปสอบถาม
เห็นมันกดโทรศัพท์คุยหาใครสักคน
เดาเอาว่าน่าจะเป็นช่างซ่อมปะยางล้อรถ



...เป็นอีกครั้งแล้วที่เขาเห็นความใจดีของมัน
ที่ผ่านมาทุกครั้ง พอเขากำลังเดือดร้อน
ก็มักจะได้คมเนี่ยแหละเป็นคนช่วย
ถึงไอ้การช่วยเหลือของคมจะไม่เคยถามความเห็นก่อน
แต่เขารู้ว่าอีกฝ่ายทำด้วยความเต็มใจ



...แล้วครั้งนี้ที่คมมากับเขา
มาเลี้ยงข้าว เลี้ยงหนัง มาทำดีด้วยหลาย ๆ อย่าง
มันจะเป็นเพราะแค่ความใจดีเหมือนกันกับทุกคนรึเปล่า



...ความใจดีที่ทำให้เขาเผลอพึ่งพาคมไปโดยไม่รู้ตัว



ปลายฟ้ายืนรอคมอยู่สักพักจากอีกฝากของถนน
จนเห็นว่ามีรถมอเตอร์ไซต์ของร้านซ่อมปะยาง
แล่นมาจอดเทียบแล้วดูยางรถของน้องผู้หญิง
ซึ่งยกมือไหว้ขอบคุณคนจิตอาสาที่มีน้ำใจมาช่วย
ก่อนร่างสูงจะวิ่งข้ามกลับมายังร้านกาแฟพร้อมคำอธิบาย



ขอโทษที รอนานมั้ย พอดีเราเห็นรถน้องเขายางรั่วเลยเรียกช่างซ่อมให้แล้ว


ไม่เป็นไร


งั้นปลายอยากไปไหนต่อรึเปล่า เดี๋ยวเราไปกินไอติมกันมั้ย



คมเอ่ยชวนขึ้นมาง่าย ๆ โดยไม่รู้เลยว่าคำถามที่แสดงความใส่ใจนี้
มันกลับยิ่งส่งผลกระทบต่อใจของปลายฟ้ามากขึ้น



...นี่มันยังชวนเขาไปไหนอีกเหรอ
วันนี้พาตระเวนไปทั่วทั้ง ๆ ที่ตั้งใจแค่มาเลี้ยงบัดดี้เฉย ๆ
เขาต่างหากที่ต้องเป็นคนตามใจคม
ไม่ใช่ให้คมมาตามใจเขาอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้



พอแล้ว วันหลังไม่ต้องมาทำแบบนี้กับเราก็ได้



คำปฏิเสธหนักแน่นทำให้ร่างสูงต้องขมวดคิ้วหันกลับไปมองถามย้ำอย่างไม่เข้าใจ



ทำไมล่ะ


คือเราเกรงใจ


ไม่ต้องเกรงใจหรอก เราเคยบอกแล้วไงว่าเต็มใจทำให้ปลาย



แต่เราไม่ชอบ!



บทสนทนานิ่งเงียบไปทันทีเมื่อจบคำ
คมสันชะงักงันหัวสมองหมุนวนกลับไปยังข้อความนั้นซ้ำ ๆ



...ข้อความซึ่งกลัวที่สุดว่าสิ่งที่คิดไว้จะเป็นจริง





เราทำให้ปลายรำคาญเหรอ




คำถามเบา ๆ สะกิดให้ปลายฟ้ารู้สึกตัว
และนั่นจึงทำให้เขาเพิ่งนึกได้ว่าดันเผลอพูดอะไรออกมา


เฮ้ยย....มะ..ไม่......คะ..คือ...เราหมายถึง...


ขอโทษ วันหลังเราจะไม่มายุ่งอีก



คำแก้ตัวตะกุกตะกักของคนชักช้า
กลับถูกขัดด้วยประโยคที่ชิงพูดจากอีกฝ่าย
ก่อนร่างสูงจะหมุนกายหันหลังขึ้นมอเตอร์ไซต์บิ๊กไบค์



กลับเถอะเดี๋ยวไปส่งที่หอ


ปลายฟ้ามองอีกคนที่ตัดบทสนทนาง่ายๆ  
นึกลังเลใจแต่ท้ายที่สุดก็พาตัวเองขึ้นซ้อนท้าย
ปล่อยให้คมพากลับมาถึงหอ พอเขาก้าวลงจากรถเรียบร้อย
อีกฝ่ายก็ขี่เลยไปโดยไม่มีแม้กระทั้งคำเอ่ยลา




....โกรธ 

คมโกรธแน่ ๆ แบบนี้
แต่จะให้ทำยังไงก็เขาไม่ได้ตั้งใจจะหมายความว่าอย่างนั้น


ที่บอกว่าไม่ชอบ...
มันหมายถึงเขาไม่ชอบพึ่งพาความใจดีของคม
แค่กลัวมันจะเดือดร้อนที่เขาเอาแต่ทำตามใจเท่านั้นเอง



แต่ในเมื่อเจ้าตัวไม่อยู่ให้อธิบายแล้วจึงป่วยการที่จะไปทำอะไร
ปลายฟ้าจึงเดินกลับเข้ามาในห้องทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง
อยากจะนอนหลับสักตื่นเพื่อลืมความสับสนบ้า ๆ ในหัวสมอง


...แล้วนี่เสียงหนวกหูอะไรกันวะ คนจะหลับจะนอนสักหน่อยทำเสียงดังอยู่ได้


อ้อ...เสียงฝนตก 


จริงสิ...เมื่อกี๊เห็นเมฆครึ้ม ๆ คงจะตกอีกนานเลย
โชคดีที่วันนี้เขาไม่ได้ตากผ้าไว้ตรงระเบียง
เลยไม่ต้องมากังวลว่าจะโดนฝนสาด



ฝนสาดตรงระเบียง...



เฮ้ย...แล้วต้นสะเดาล่ะ!!



คนนึกได้จึงรีบกระเด้งตัวจากที่นอนเดินไปเลื่อนประตูออก
สำรวจต้นไม้ซึ่งเพิ่งได้มาสด ๆ ร้อน ๆ 
แล้วก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอก
เมื่อเห็นว่าต้นสะเดาไม่ได้ได้รับอันตรายจากลมฝนใด ๆ



ปลายฟ้าจิ้มใบเล็ก ๆ สีเขียวของมันเล่นเบา ๆ 
เหม่อมองต้นไม้ในกระถางที่ได้มาโดยไม่ตั้งใจ
เผลอนึกถึงคำพูดของใครบางคนที่บังคับให้ซื้อมา



“...ถ้าปลายเห็นสะเดาแล้วจะได้นึกถึงหน้าเราไง





...มันรู้ได้ยังไงนะว่าเขาจะนึกถึง

รู้ได้ยังไงว่าตอนนี้เขาอยากเจอ


...อยากขอโทษ 

...อยากจะขอโอกาสอธิบาย



ทว่าสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้...
กลับมีเพียงแค่ภาพใบหน้าของใครบางคนวนเวียนซ้ำ ๆ 



...และนี่อาจเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่ปลายฟ้านึกโทษความชักช้าของตัวเอง



ความชักช้าที่ทำให้เกิดความกังวลสับสนลึก ๆ ภายใน


...ซึ่งแม้แต่เขาเองก็ยังไม่อาจเข้าใจมันได้เลย




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4750 baekbow (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 14:53
    ปลายเอ้ย ถ้าจะพูดยาวๆไม่ได้ก็น่าจะเลือกคำที่มันดีกว่านี้หน่อย เฮ้ออ.. โทรไปดิ ไม่เจอหน้าก็คุยได้
    #4,750
    0
  2. #4400 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 01:00
    ปลายจะไม่เชื่อในความใจดีของคมก็คงไม่แปลกเพราะคมก็ใจดีกับคนอื่นไปทั่วไม่ใช่กับปลายแค่คนเดียว ส่วนคมก็คิดว่าตัวเองยุ่งกับปลายมากไปเข้าไปก้าวก่ายโดยลืมคิดว่าปลายจะอึดอัดหรือเปล่า ต่างคนต่างคิดในมุมของตัวเอง ถ้าไม่พูดออกมาก็ไม่เข้าใจกันหรอกนะ เอ้า ปลายโทรไปหาคมคุยกันให้รู้เรื่องสิคะจะรออะไร?
    #4,400
    0
  3. #4248 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 16:28
    โทรศัพท์พี่ปลายมีไว้ทำไมเหรอคะ? ใช้สิ?!!!!!
    #4,248
    0
  4. วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 19:33
    ปลายคือคนพิเศษ........>///////<
    #4,114
    0
  5. #4009 Yuki Kuro (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2557 / 20:50
    ไปง้อเฮียคมโหน่ยยยยยยยย
    #4,009
    0
  6. #3308 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 18:40
    ง่อววววววว ดราม่าได้ไงอ่ะ ! TT แอบเศร้าเบา ๆ อย่าทะเลาะกันเลยน้าคู่นี้
    #3,308
    0
  7. #3222 Redberrylips (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 04:15
    เอ้า ทำไมล่ะ โอ้ย อยากอ่านดิวกะเกมส์ด้วยอ่ะทำไงดี
    #3,222
    0
  8. #3057 Qoo (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 17:24
    คุณน้องคะ





    พี่นึกว่าจะได้หวานเว่อร์ๆอย่างเดียวแหละ







    มาขมแปร่จนได้







    ฮึก ฮึก ฮือออออออออออออ
    #3,057
    0
  9. #3010 YoSChi (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:19
    ปลาย~ อย่าทำร้ายใจพี่คมเด้อ เป็นพี่คมแท้เหล่า
    #3,010
    0
  10. #2858 HENS Singular (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 00:59
    โถถถถถถถถถถถถ อย่าพาเราดราม่าเซ่ 
    ยังไม่ทันได้บอกอะไรกันเลยนะ TT
    #2,858
    0
  11. #2795 rorony (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 11:20
    สู้ต่อไปนะทั้งสองคน T_T
    #2,795
    0
  12. #2293 de.fang (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 03:13
    ดิวเกมส?เราเชียร์อยู่นะ 555
    #2,293
    0
  13. #2265 DazaDay (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 12:03
    ไอ่คู่นี้มัน... =__='
    #2,265
    0
  14. #2079 MayKamon (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 22:19
    น้องปลายค่ะ อย่าให้หลุดมือนะ รีบตามไปง้อเลยค่ะ^^
    #2,079
    0
  15. #1900 berry berry (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 12:00
    ต่างฝ่ายต่างคิดไปเอง แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เห้ออ
    #1,900
    0
  16. #1122 Plankton J (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 22:40
    โถ่พ่อเต่าน้อย พูดอะไรห้ให้มันชัดเจนสิคะหลาน
    #1,122
    0
  17. #946 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:03
    ปลายหึงแน่เบยย
    #946
    0
  18. #852 MonMaSand (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 12:23
    ไปๆมาๆ ดราม่าซะงั้นอ่ะ !
    #852
    0
  19. #683 เด็มเซ่ (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 14:01
    อะไรฟระ ตอนที่แล้วเ้ขิน
    ตอนนี้จะร้อง
    ฮือออออออออออออ
    ไรท์มาต่อไวๆจะลงแดงแล้วววววววววววววววววววว
    #683
    0
  20. #680 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 12:09
    คิดกันไปเองทั้งนั้น หันหน้าคุยกันให้มันรู้เรื่องสิ = ="
    #680
    0
  21. #678 kiwi_moo (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 11:20
    แงงงง คมคงแอบน้อยใจ ปลายมาง้อเร็ววววว ;))
    #678
    0
  22. #675 0vin0 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 23:42
    สิ้นสุดการรอคอย
    #675
    0