ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 83 : ต้นที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    6 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม








ต้นที่ 17




เฮ้ย! คะแนนจริยศาสตร์ออกแล้วเว้ย!!


ไอ้เกมส์ร้องเสียงดังอย่างตื้นเต้น
เรียกให้คนในกลุ่มที่กำลังงมอยู่กับข้าวมื้อกลางวัน
เงยหน้าขึ้นมาจ้องไอแพดสามของมันทันที


...ตอนนี้เปิดเรียนเทอมสองมาได้สองอาทิตย์แล้วครับ
คะแนนเกรดวิชาอื่นออกไปจนครบหมดแล้ว
เหลือก็แต่วิชาพิเศษนี้ที่ยังคงติดตัว I ให้เสียประวัติ
จนคนในกลุ่มต้องคอยไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามอาจารย์ชลิดาตั้งแต่เปิดภาคเรียน
ว่าทำไมถึงไม่ปลดล็อกเกรดวิชาจริยศาสตร์เสียที


ไม่ใช่อะไรหรอกครับ...
ขืนรอนานกลัวอาจารย์อาจส่งเกรดไม่ทันกำหนดเวลาของมหาวิทยาลัย
ไอ้ที่เห็น I อยู่หลัด ๆ จะกลายเป็น F ไปเสียก่อน

แต่พอได้ยินว่าเกรดออก
นายปลายฟ้าจึงต้องละมือที่กำลังคีบเส้นเล็กต้มยำของตัวเอง
หันมาให้ความสนใจกับคนที่กำลังรอโหลดตารางเรียนออนไลน์
เช่นเดียวกับบอลล่ารีบชะโงกตัวมองข้ามหน้าจออย่างลุ้น 


ไหน ๆ แกได้เกรดอะไรย่ะ


คำถามคำเดียวที่ทุกคนอยากรู้
เพราะอย่างที่เคยบอกว่าวิชาจริยศาสตร์นั่นไม่ได้เป็นวิชายากเย็นอะไร
ข้อสอบทฤษฏีห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็ออกตามหนังสือเป๊ะๆ เรียกว่าใครอ่านมาก็ทำได้
แต่ไอ้ที่มันน่าลุ้นคือข้อสอบวิชาปฏิบัติหรือโปรเจคอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือเนี่ยแหละ
ไปถามคนเรียนกลุ่มอื่นเขาได้ A กันเป็นทิวแถว 
แต่สำหรับกลุ่มที่ไปส่งโปรเจคช้าแถมโดนจับยัดให้ทำค่ายวิศวะอาสาเอาดื้อ ๆ แบบนี้
ไม่รู้ว่าอาจารย์จะตัดเกรดพวกเขาลงไปอีกรึเปล่า


ปลายฟ้าจึงพยายามตั้งใจเงี่ยหูฟังคำตอบ
จากคนที่มองตารางผลการเรียนซึ่งพูดเพียงสั้น ๆ 
แต่เป็นถ้อยคำที่สร้างความลิงโลดให้ทุกคนที่ได้ยิน



“A” 



กรี๊ดดด!! เริ่ดมากกกกก!!
ฉันจะได้ไม่ต้องมาทนเรียนซ้ำกับแกอีกปี
เบื่อขี้หน้าแกจะแย่แล้ว!


บอลล่ากรีดร้องอย่างตื้นเต้นดีใจ
เพราะถ้าหากไอ้เกมส์ได้ A แล้ว
แสดงว่าคะแนนโปรเจคที่ทำอาจารย์ไม่ได้ตัดเกรดลง
ทุกคนในกลุ่มก็น่าจะได้คะแนนเท่า ๆ กันหมด



ปลายฟ้าถอนหายใจอย่างโล่งอก
ความจริงเขาไม่กล้าหวังว่าตัวเองจะได้ A หรอก
แค่ไม่ตกก็บุญหัวขนาดไหนแล้ว
แต่ที่ได้คะแนนสูงขนาดนี้คงเป็นเพราะอาจารย์เห็นว่า
พวกเขาทำผลงานค่ายวิศวะอาสาออกมาได้ดีจริง ๆ


...ถึงอย่างนั้นส่วนหนึ่งที่มันสำเร็จได้
คงไม่ใช่เพราะฝีมือพวกเขาอย่างเดียว


นี่ต้องขอบคุณพวกเด็กวิศวะด้วยนะเนี่ย
ถ้าไม่ได้พวกเขาช่วยล่ะก็แย่แน่เลย
ดีที่ตอนทะเลาะกันไม่ได้มีเรื่องมีราวใหญ่โต
ไม่งั้นนะชั้นชวด A แหง ๆ
เฮ้อ...พูดไปแล้วก็คิดถึงเนอะ


เสียงหวานกึ่งแมนบอกแทนความในใจที่ปลายฟ้ากำลังคิดอยู่



จริงด้วย...

นึก ๆ ไปแล้วตั้งแต่เปิดเทอมมายังไม่ได้เจอพวกนั้นอีกเลย
แต่ก็แน่ล่ะครับ เรียนกันคนละคณะมันจะไปเจอกันได้ง่าย ๆ ที่ไหน
ปกติถ้าไม่ใช่เพราะต้องติดต่อธุระเรื่องค่ายก็ไม่เคยเจอหน้ากันอยู่แล้ว
เลยคล้ายกับว่าอีกฝ่ายหายกันไปจากกันและกันในชีวิต
น่าเสียดายทั้ง ๆ ที่คิดว่าจะได้เจอเพื่อนใหม่ ๆ แล้วแท้ ๆ ฮึก....


คนบ่อน้ำตาตื้นสูดน้ำมูกสะอื้น
มือวางตะเกียบชามก๋วยเตี๋ยวของตัวเอง
เหมือนคนหมดอารมณ์กินเพราะกำลังเศร้า


...แต่ไม่ใช่ครับ 

ไอ้ที่วางตะเกียบทำท่าคล้ายจะร้องไห้เนี่ย


...เพราะแม่งกูเผ็ด!


เล็กต้มยำบ้าอะไรวะ!! 


...เผ็ดฉิบหายเลยครับ


เมื่อกี๊ตั้งใจจะไปซื้อน้ำแต่คนมันเยอะ
เลยกะว่าจะรอกินเสร็จก่อน 
แต่ตอนนี้คงรอไม่ไหวแล้ว 
เผ็ดจนน้ำมูกไหล แสบคอไปหมดแล้ว

...แม่ค้าแม่งเอาโคตรพริกนรกทองแดงอะไรมาใส่วะเนี่ยย!!



ไปซื้อน้ำก่อนนะ


คนเผ็ดลิ้นชาลุกขึ้นบอกคนบนโต๊ะ 
ซึ่งได้รับคำตอบมาเป็นการพยักหน้าส่ง ๆ 
แต่ไม่มีใครคิดจะลุกไปเป็นเพื่อนอย่างเช่นทุกที
ด้วยรู้ดีอยู่แล้วว่าขืนรอให้พ่อเต่าน้อยประจำกลุ่มเลือกซื้อน้ำเสร็จคงไม่ต้องกินข้าวกันพอดี 
อีกอย่างตอนนี้ทุกคนกำลังสาละวนอยู่กับการเช็คเกรดวิชาจริยศาสตร์ของตัวเองด้วย


นายปลายฟ้าจึงเดินแยกออกมาต่อแถวซื้อน้ำเพียงลำพัง


และก็แบบเดิม...


ด้วยนิสัยเดิม ๆ ที่เจ้าตัวจะต้องมายืนต่อแถว
พลางมองโหลน้ำหลากสีอย่างลังเล
 


...เอาอะไรดีวะ

น้ำแบบไหนที่มันใช้แก้เผ็ดได้


...น้ำเปล่าไงดีมั้ย?
ง่าย ๆ เบสิก ไม่ต้องคิดมาก
เฮ้ย... แต่จะดีเหรอวะ 
อุตส่าห์มาต่อคิวซื้อทั้งที่อยากได้น้ำอะไรที่มีรสมีชาติหน่อย 


...งั้นกาแฟล่ะ? 
มีรสชาติแน่ทั้งหวานทั้งขม
เออ...แล้วมันจะเข้ากับไอ้เล็กต้มยำที่เหลืออยู่รึเปล่า
กินด้วยกันรสไม่ตีกันมัวเหรอ 
เขาอยากได้อะไรหวาน ๆ ซ่า ๆ มากกว่า 


...ถ้าแบบนี้ก็ต้อง est เลยดิ ซ่าสะใจแน่
เดี๋ยว... แต่ว่ามันไม่หวานเลยนี่หว่า 
คราวก่อนแย่งไอ้เกมส์มาดูดที
ซ่าบาดคอสำลักจนขึ้นจมูกเลยจำไม่ได้เหรอ


อืม... ถ้างั้น....


คนช่างเลือกยังคงเถียงตัวเองไปมาในใจ
กระทั่งกระเถิบมายืนสถิตกลายเป็นหัวแถว
ทว่าปลายฟ้ากลับไม่ละความพยายาม
ยืนนิ่งคิดอีกหลายวินาทีโดยยังไม่ร้องสั่ง


...หรือว่าจะกินโค้กดี
ซ่าเหมือนกัน หวานหน่อย ๆ ด้วย
แก้เผ็ดได้ดีเลย แถมเข้ากับเล็กต้มยำอีกต่างหาก


เออ...งั้นเอานี่แหละ



ในที่สุด คนช่างเลือกก็คล้ายจะตัดใจได้
จึงรีบเงยหน้าขึ้นบอกไปตามความคิดทันที



ป้าครับผมขอ...


ป้าผมขอเขียวโซดา แล้วเอาให้คนนี้เหมือนผมด้วยนะครับ




ห่ะ...


อะไรวะ...


ใครสั่งเขียวโซดา

เขาไม่ได้สั่งนะ


...แต่เดี๋ยว


...ไอ้เหตุการณ์แบบนี้มันคุ้น ๆ เหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้ว
และไอ้คนที่ชอบสั่งตัดหน้าเป็นตัวเสือกเขาอยู่เรื่อย



...มีเพียงคนเดียว



ปลายฟ้ารีบหันไปมองคนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังตัวเองทันที
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ผิวแทน ใส่ช็อปวิศวะ ใบหน้าคมเข้มเรียบเฉยไม่บอกอารมณ์
มีเพียงแววตาคมดุที่คล้ายจะอ่อนลงเหมือนรู้สึกยินดีที่ได้พบกับคนคุ้นเคย


อ่ะ ของปลาย เงินไม่ต้อง เดี๋ยวเราเลี้ยงเอง


คมสันถือแก้วยื่นส่งให้อีกฝ่ายซึ่งกำลังมีท่าทีงง ๆ 
ก่อนจะดันหลังให้เดินออกไปนอกแถวพร้อมกับคำอธิบายถึงที่มาที่ไป


เห็นมองอยู่นานไม่ซื้อ กลัวคนต่อแถวคนอื่นข้างหลังจะว่าปลาย เราเลยเลือกให้ก่อน


อ๋อ...แบบนี้นี่เอง

คนฟังพยักหน้าเข้าใจ
พลางเหลือบตาไปมองแถวซื้อน้ำยาวเหยียดที่ตัวเองเพิ่งเดินผละจากมา
โดยมีใครหลายคนแอบส่งสายตาตำหนิมาให้เล็กน้อย


...เออว่ะ เขาก็ลืมไปเลยว่าตัวเองมีคนต่อแถวอยู่ข้างหลังอีกเยอะ
มัวแต่คิดช้าคิดนาน จนไม่ทันรู้ตัว
ถ้าไม่ใช่เพราะโดนทักแล้วดึงออกจากแถวก่อน
มีหวังต้องมีใครสักคนตะโกนด่ามาแน่


นึกแล้วก็โทษความชักช้าอืดอาดของตัวเอง
ที่บางครั้งมันดันสร้างความลำบากให้กับคนอื่นเหมือนกัน
ดีที่ได้คมมาช่วยเตือนไว้ก่อน


...ช่วยเตือน?


น่าแปลก... 


ที่คราวนี้เขาคิดว่าความหวังดีจากคมไม่ใช่การ เสือก’  


แต่มันมาเพื่อ ช่วยเขาจริง ๆ ต่างหาก




ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรู้จักกันมากขึ้นหรือเพราะเหตุผลอะไร
แต่ที่แน่ ๆ ปลายฟ้านึกแปลกใจกับความคิดที่เปลี่ยนไปของตัวเอง

กระนั้นสิ่งเหล่านี้กลับเป็นเรื่องที่อยู่ในใจโดยที่ใครอีกคนไม่รับรู้
จึงทำให้ร่างสูงเริ่มอึกอักเดาไปเองว่าคนนิ่งเงียบอยู่นานจะไม่พอใจ
คมสันเลยตัดสินใจเอ่ยถามทำลายความเงียบ


คือ...เรามาเสือกอีกรึเปล่า
ปลายไม่ชอบเขียวโซดาเหรอ เราไปซื้อให้ใหม่ก็ได้นะ


ปลายฟ้าสะดุ้งก้มลงมองแก้วน้ำในมือ
เพิ่งรู้ตัวว่าสิ่งที่ถืออยู่ไม่ใช่โค้กอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ว่าอยากกิน
แต่อย่างน้อยเขียวโซดา มันก็ทั้งหวาน ทั้งซ่า คงพอแทนกันได้
เขาเลยตอบคำกลับไปตะกุกตะกัก  


มะ...ไม่ต้องหรอก เรากินได้... เออ...ขอบใจนะ


...คำพูดจบลงพร้อมกับที่ต่างคนต่างเงียบ
ปล่อยบทสนทนาให้ว่างเปล่าเหมือนต่อประโยคไปไม่ถูก


...ก็แล้วจะให้คุยอะไรล่ะวะ
คนไม่ได้สนิทกันมากมาย แถมไม่เจอหน้ากันมาเป็นเดือน ๆ 
ไอ้เขาก็ไม่ใช่คนช่างพูดอยู่แล้ว
ทักทายพอเป็นพิธีแค่นี้ก็ควรจะจบแยกย้ายกันไป


แค่นั้น...



แค่นั้น...



ละ...แล้วทำไมมันถึงไม่ไปสักทีล่ะวะ


ละ...


และที่สำคัญ....


...มันยังจะมายืนจ้องเขาอยู่ได้



เฮ้ยยย...บ้ารึเปล่า จะจ้องทำไมเนี่ย 

เขามีอะไรให้น่ามองรึไง



เอ้า! ยังไม่เลิกมองอีก



...มะ...มาจ้องนาน ๆ บะ...แบบนี้



กะ...



...กูก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันนะโว้ยยยย!!




เป็นครั้งแรกที่ปลายฟ้ายอมแพ้ เบือนหลบหันหนีนัยน์ตาคมไปดื้อ ๆ
พร้อมกับอาการหน้าร้อนวูบ ๆ ซึ่งแม้แต่เจ้าตัวก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร
รู้แต่ว่ามันทำตัวไม่ถูกขัด ๆ เขิน ๆ แปลก ๆ 


และก่อนที่ความเงียบจะปกคลุมคนสองคนไปมากกว่านี้
กลับมีเจ้าชายขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยแก้ไขสถานการณ์
ด้วยเสียงตะโกนถามพร้อมกับหน้าหล่อ ๆ ที่เดินนำเข้ามา


เฮ้ย! ไอ้คม กูหาแล้วไม่มีที่นั่งเลยว่ะ
อ้าว...ปลายไม่ใช่เหรอครับเนี่ย เป็นไงบ้างครับไม่ได้เจอตั้งนาน


พ่อเทพบุตรเดือนคณะวิศวะเปลี่ยนเป็นโปรยยิ้มหว่านเสน่ห์ทันที
เมื่อเห็นเพื่อนซี้ตัวเองยืนอยู่กับคนคุ้นตา ซึ่งปลายฟ้าก็รีบหันไปตอบคำทัก


เราสบายดี ดิวล่ะ


ผมน่ะดีอยู่แล้วครับ แต่ตอนนี้ท่าจะแย่ 
ว่าจะมากินข้าวเที่ยงแล้วรีบไปเรียนสักหน่อย แต่ยังหาที่นั่งไม่ได้เลย


เขามองคนพูดบ่นที่ถือจานข้าวไว้สองจาน
เดาว่าจานหนึ่งคงเป็นของคนที่เพิ่งซื้อน้ำมาให้
แต่เจ้าตัวคงจะยังหาที่นั่งทานไม่ได้


ก็ไม่น่าแปลกหรอก... 

ตอนเที่ยงตรงแบบนี้ใคร ๆ ก็แห่มากินข้าว
คนหลายร้อยจากต่างคณะ ถูกปล่อยจากคลาสพร้อมกันด้วยความหิว
ทำให้โต๊ะโรงอาหารมหาลัยไม่เคยเพียงพอต่อจำนวนนักศึกษาเสียที
โชคดีที่วันนี้ชั้นเรียนเด็กเภสัชปล่อยเร็วกว่ากำหนดห้านาที
กลุ่มของปลายฟ้าจึงสามารถจับจองโต๊ะอาหารได้ก่อนมันจะเต็ม


เออ นั้นสิ...ถ้างั้นไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว

ทำไมไม่มานั่งโต๊ะเดียวกันกับพวกเขาเลยล่ะ


...สมองคิดไปปากก็พูดเอ่ยชวนอัตโนมัติ


มานั่งกับเรามั้ย พอดีกลุ่มเรานั่งเป็นโต๊ะยาว คงพอเบียด ๆ กันได้


คนฟังรีบหันมาทำตาโต แต่ก็ยังไม่วายถามอย่างลังเล


จริงเหรอครับ เออ...แต่เดี๋ยวผมมีเพื่อนอีกสองคนตามมาด้วยนะ


ไม่เป็นไร ก็ยังดีกว่าให้พวกดิวยืนกินข้าวกัน


แค่นึกภาพผู้ชายตัวโตสี่คนยืนกินข้าวโดยไม่มีที่นั่งมันคงตลกพิลึก
คนชวนเลยเดินถือแก้วเขียวโซดากลับมายังโต๊ะไม้ยาวที่อยู่เกือบท้ายสุดของโรงอาหาร
ซึ่งมีสมาชิกเภสัชนั่งกันอยู่แล้วหกคน
และพอสาวสวยสุดในกลุ่มเห็นว่าผู้ติดสอยหอยตามเพื่อนเป็นใคร
ก็รีบส่งเสียงทักหวานหูขึ้นมาทันที


ว๊ายย!! นึกว่าหนุ่มหล่อที่ไหนเดินตามพ่อเต่าน้อยมา
ที่แท้ดิวกับคมนี่เอง แหม...เมื่อกี๊ยังบ่นคิดถึงอยู่เลย 
แสดงว่าแรงคิดถึงของบอลล่าเยอะจริงไรจริงถึงออกมาเจอกันตัวเป็น ๆ


คำทักทายอย่างเป็นมิตรเรียกให้ทุกคนเงยหน้ามองผู้มาเยือน
ซึ่งหนุ่มหล่อก็ส่งยิ้มตอบกลับพร้อมด้วยคำหยอด


ผมเองก็คิดถึงเหมือนกัน เลยว่าจะมาขอนั่งทานข้าวด้วยคนได้มั้ยครับ


ไม่ต้องรอฟังคำอนุญาต เพราะคนพูดจริงคิดทำจริง
ทรุดตัวนั่งลงตรงข้ามไอ้เกมส์ไปเรียบร้อย
เล่นเอาคนที่กำลังกินข้าวมันไก่อยู่ถึงกับสะดุ้ง
ชนิดไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคำพูด คิดถึงดิวตั้งใจส่งมันถึงใคร


แล้วนี่เกรดวิชาที่ไปเข้าค่ายออกกันรึยังครับ


พ่อเทพบุตรถามคนตรงข้ามต่อ
แต่ดูเหมือนอาการเดิมของไอ้เกมส์จะกำเริบ
เพราะมันดันปิดปากเงียบใบ้แดกไปแล้ว
ได้แต่ก้มหน้าเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ โดยไม่สนใจจะตอบรับกลับใด ๆ
จนทำให้บอลล่าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันต้องเปิดฝ่ายต่อบทสนทนาเอง


อุ๊ย! เกรดเพิ่งออกเมื่อกี๊นี่เองค่ะ
ได้เอแอนด์มดกันครบเลย
นี่ต้องขอบคุณพวกดิวด้วยนะเนี่ย
ถ้าไม่งั้นมีหวังได้ปลาไปเลี้ยงกันทั้งฝูง


ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย พวกผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
ถ้าจะขอบคุณต้องเป็นฝ่ายพวกผมต่างหากที่ได้กลุ่มเภสัชมาช่วย
เออ...จริงด้วย พูดถึงคณะเภสัช เพื่อนผมมีเรื่องจะคุยด้วยพอดี
เฮ้ย!!...ไอ้บีม ทางนี้ ๆ


ดิวตะโกนโบกมือเรียกให้เพื่อนอีกสองคน
ที่เดินถือชามก๋วยเตี๋ยวเหมือนกำลังมองหาที่นั่ง
ปลายฟ้าจำได้ว่าหนึ่งในนั้นคือเหรัญญิกประจำค่ายคนที่เคยเกือบจะมีเรื่อง
ส่วนอีกคนก็คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นคนที่เคยไปค่ายวิศวะอาสาด้วยกัน
ทุกคนจึงพยายามขยับเบียดเข้าหากันเพื่อเว้นที่ว่าง
ให้ผู้ชายตัวใหญ่ ๆ เกือบสิบคนได้นั่งบนโต๊ะเดียวกัน
ก่อนดิวจะเป็นคนเริ่มต้นแนะนำคนมาใหม่


นี่ บีมกับ ไปป์ที่เคยไปเข้าค่ายด้วยกันจำกันได้ใช่มั้ยครับ


...จำไม่ได้ก็แปลกแล้ว 
โดยเฉพาะปลายฟ้าที่โดนสีทาบ้านสาดใส่ขนาดนั้น
แต่ในเมื่อเรื่องมันจบด้วยดีเขาก็ไม่อยากรื้อฟื้น
ทว่าดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังคงติดใจในความผิด
จึงทำให้ดิวหันไปสะกิดเรียกความจำจากเพื่อนที่เคยบ่นไว้


คือ...ไอ้บีมมันเคยพูดก่อนหน้านี้น่ะครับ 
เรื่องที่เคยทะเลาะกัน มันอยากจะขอโอกาสเคลียร์ความเข้าใจ


หืม ไม่ต้องเคลียร์อะไรกันก็ได้นี่ค่ะ
เรื่องนั้นมันต่างคนต่างเข้าใจผิด
แต่ตอนนี้เราทุกคนโอเคกันหมดแล้วเนอะ


บอลล่าขมวดคิ้วตอบอย่างงง ๆ เช่นเดียวกับปลายฟ้า

...ก็นึกว่าไม่ติดใจเอาความกันตั้งแต่จบเรื่องคราวนั้น
นี่ค่ายผ่านมาตั้งนานแล้วยังจะมาอยากเคลียร์อะไรอีก
แต่บีมกลับเป็นฝ่ายตั้งต้นอธิบายเสียเอง


คืองี้ ตั้งแต่มีเรื่อง เราเคยมาคิด ๆ ดูว่า
คณะเภสัชกับวิศวะมันไม่ค่อยได้สนิทกันเท่าไรจริงมั้ย
เราเลยอยากชวนพวกนายมาทำกิจกรรมกระชับมิตรด้วยกัน
แบบเตะบอลอะไรเงี้ย เอาเฉพาะปีสามรุ่นเดียวกันนี่แหละ แข่งกันเองง่าย ๆ 
พวกนายว่าไง พอจะว่างชวนคนมาได้บ้างมั้ย


อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง

เออ จะว่าไปไอ้กิจกรรมกระชับมิตรระหว่างคณะมันก็น่าสนใจดี
ถือเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ของศิษย์มหาลัยเดียวกัน
แถมยังเป็นการทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ 
เหมือนตอนที่พวกเขาได้ไปเข้าค่ายอาสาด้วย


ทุกคนในกลุ่มเด็กเภสัชหันมองหน้ากันคล้ายถามความเห็น
ก่อนบอลล่าจะพยักหน้ารับเป็นคนออกปากตกลง


โอเคได้ค่า เดี๋ยวบอลล่ารับเป็นแม่งานเอง
ไว้จะชวนสาว ๆ เภสัชมาให้เพียบเลย
แล้วดิวอย่าลืมชวนหนุ่มวิศวะมาให้เยอะๆ นะจ๊ะ คิกคิก


เออ...นี่เจ๊เค้าเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า
มันงานเตะบอลนะครับ ไม่ใช่งานนัดบอด
ถึงได้หัวเราะคิกคักเหมือนชวนกันออกมาหาคู่ชู้ชื่นอย่างนั้น

แต่ยังไม่ทันที่ใครจะแย้งอะไรออกมา
ไอ้เกมส์มันกลับรีบลุกพรวด
รีบเก็บจานชามแก้วน้ำพลางพูดส่ง ๆ


เฮ้ย...กูไปก่อนนะ ต้องรีบไปช่วยอาจารย์เตรียมของเข้าแล๊บกับไอ้ปลาย



อ้าว...เตรียมไรวะกูไม่เห็นรู้เรื่อง

คนถูกเอาชื่อไปเอี่ยวทำหน้ามึน แต่คนชักช้าก็ยังคงเป็นคนชักช้า
เพราะกว่าจะรู้ตัวเพื่อนรักมันดันกวาดชามเล็กต้มยำของเขาที่กินยังไม่หมดเก็บไปด้วย
เหลือแต่แก้วน้ำเขียวโซดาที่ถือติดมือมาทัน
ก่อนไอ้เกมส์จะจัดการลากแขนเขาออกไปให้พ้นวงข้าวที่กำลังนั่งกินกันอย่างงง ๆ 


เอ๊ะ! อาจารย์ให้มันไปช่วยเตรียมของเข้าแล๊บด้วยเหรอ 
ไม่เห็นเคยได้ยินเลยอ่ะ ชั้นพลาดอะไรไปรึเปล่าเนี่ย


บอลล่ากระพริบตาปริบหันไปถามเพื่อนในกลุ่ม
ซึ่งทุกคนก็ได้แต่ส่ายหน้าทำนองไม่รู้ไม่เห็น
ยกเว้นแต่ดิวที่อมยิ้มบางเหมือนคนรู้ทัน
กับคมสันที่ได้แต่จ้องมองคนที่ถูกลากออกไปดื้อ ๆ
พลางหวนคิดถึงการกระทำของตนเองก่อนหน้านี้



...ไม่รู้ว่าปลายฟ้าจะโกรธเขารึเปล่า

เห็นเงียบ ๆ ไม่ค่อยหันมามองเขาเท่าไร
อย่างตอนซื้อน้ำให้ก็เหมือนกัน
ทุกทีถ้าเขาพูดอะไรออกไป 
อีกฝ่ายก็ต้องจ้องตอบกลับมาตรง ๆ
แต่คราวนี้ดวงตากลมโตใสแจ๋วนั้นกลับหลบมอง
แถมยังทำท่าทางอึกอักแปลก ๆ 


...แล้วถ้าสังเกตไม่ผิด

เขาเห็นว่าใบหน้าเกลี้ยงเกลานั้นขึ้นสีแดงเรื่อหน่อย ๆ ด้วย


ตกลงเลยไม่รู้ว่าปลายฟ้าโกรธที่เขาไปช่วยเลือกน้ำให้
หรือจะรู้สึกยังไงกันแน่เพราะไม่มีโอกาสได้ถาม

แต่ถ้ามันเป็นอาการโกรธจริง ๆ 
จะผิดมั้ยถ้าเขาอยากบอกว่า



...ปลายฟ้าช่างโกรธได้ น่ารัก



ถ้าเป็นแบบนี้เขาก็อยากจะทำให้โกรธอีกบ่อย ๆ 
อยากจะเห็นสีหน้าท่าทางหลาย ๆ อย่างของคนคนนี้

คนที่ไม่ได้เจอหน้ากันเป็นเดือน 
แต่พอเจอกันแป๊บเดียว
กลับวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดจนเต็มสมอง
นึกไปแล้วก็ให้ประหลาดใจตัวเอง


เออ...สงสัยเขาคงกำลังเมา


...เมาไอ้น้ำที่กินอยู่เนี่ยแหละ


ไม่รู้ว่าคนที่ได้รับไปอีกแก้วจะเมาเหมือนกันมั้ย
วันหลังจะได้เลี่ยงสั่งน้ำอย่างอื่นให้แทน
จะได้ไม่ต้องมามัวคิดถึงกันจนฟุ้งซ่าน
เหมือนอย่างตอนนี้ที่เขากำลังเมา...



...เมาน้ำเขียวโซดา




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4747 baekbow (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 11:30
    พ่อสองหนุ่มวิศวะนี่ร้ายทั้งคู่เลย ดิวก็ช่างหยอด คมจะว่าหยอดก็ได้นะ 555
    #4,747
    0
  2. #4477 bbbbbbbys (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:08
    เขินนนนน
    #4,477
    0
  3. #4397 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 23:36
    เราคงไม่กล้ากินน้ำเขียวโซดาแล้วหละ เรากลัวเมาเหมือนคม ฮ่าๆๆๆ
    #4,397
    0
  4. #4244 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:05
    นั้นเขาเขินค่ะ พี่คม ใจเย็นนะคะ พี่
    #4,244
    0
  5. #4003 Yuki Kuro (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 22:00
    อ้าวเมาน้ำเขียวหรอ นึกว่าเมารัก (-.,-)
    #4,003
    0
  6. #3815 mrin (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 20:50
    เมารัก...มากกว่าม้างงง
    #3,815
    0
  7. #3305 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 17:47
    คมน่ารักจัง เขินนนนนนนนนนนนนน T////////////////T
    #3,305
    0
  8. #3218 Redberrylips (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 03:35
    โอ้ยยยยยยยยยยย พี่คมขา อะไรจะน่ารักได้ขนาดนี้คะเนี่ย โอยยยยยย คิดได้น่ารักมาก
    #3,218
    0
  9. #3007 YoSChi (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 17:02
    อ่านแล้วเขินมากมายยยยยยย

    พี่คมจัดน้องปลายไปเต็มๆสักทีจิ
    #3,007
    0
  10. #2872 InLove (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 21:01
    เมื่อไหร่คมจะรุกละฮะ ปลายรอนานแล้วนะฮะ
    #2,872
    0
  11. #2855 HENS Singular (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 00:05
    โอยยย ฟินแท้ๆๆๆ เมาน้ำเขียวโซดา 555
    #2,855
    0
  12. #2792 rorony (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 10:48
    ไม่เมาเหล้าแต่เรายังเมารักค่าา ฮิ้วววววว//กลอนสุนทรภู่ ตอนไหนจำไม่ได้ 555

    เกมส์กับปลายช่างน่ารักน่าฟัดจริงๆ
    #2,792
    0
  13. #2423 sunmile (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 20:40
    คนบ้าอะไรเมาน้ำเขียวโซดายะ ปลายฟ้า 55555555555
    เขินก็บอก อั้ยยะๆ
    แต่ถูกใจตรงเตะบอดอะ ตกลงเจ้บอลล่านี่อบากเตะบอลหรือนัดบอด ><
    #2,423
    0
  14. #2290 de.fang (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 02:46
    โกรธกับเขินนี้มันห่างไกลกันมากโขอยู่นะเฮีย 5555
    #2,290
    0
  15. #2263 DazaDay (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 11:21
    คือเฮียจะอึนไปมั้ย? 55555 เขาเรียกเขินไม่ใช่โกรธ -..-

    แต่เมาน้ำเขียวโซดาไม่แปลกนะ เรายังเคยเมาโค้กกับเมาชาเขียวเลย -*-
    #2,263
    0
  16. #2151 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 21:54
    หวานแบบน่ารักอ่ะ โอ้ยยยย เขินนนน
    #2,151
    0
  17. #2076 MayKamon (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 21:11
    เมารักต่างหากล่ะพ่อคุณ^^
    #2,076
    0
  18. #1885 berry berry (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 02:18
    เมาน้ำเขียวโซดากันทั้งคู่เลยยย
    #1,885
    0
  19. #1403 KizzllKizz (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 23:56
    น้ำเขียวโซดามันทำให้เมาได้ด้วยหรอค้าพี่คม - .. -
    #1,403
    0
  20. #1229 Jolokia (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 13:27
    เมาน้ำเขียวโซดาหรอ?... ไม่ม้างงงง
    เมาัรักป่าว แบบบินหลาอะ 5555555555555555555555555555555555
    #1,229
    0
  21. #1119 Plankton J (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 22:17
    เค้าเรียกว่าเขินนะ ไม่ใช่โกรธ 555555555555555555555552
    #1,119
    0
  22. #943 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 21:44
    แอร๊ย ฟินสลบ
    #943
    0
  23. #671 gummy3113 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 00:48
    ไม่ได้เมาน้ำหรอก น่าจะเมารักมากกว่า อะหึๆ
    #671
    0
  24. #658 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 12:51
    เมาที่ไหนกันเล่า!! โอ้ยมึนกับคู่นี้
    #658
    0
  25. #651 เด็มเซ่ (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 18:58
    โอ๊ยยยยยยยยยย
    เขินว่ะ
    ระทวยอ่า
    กรี้ดดดดดดดดดดดดด
    #651
    0