ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 77 : ต้นที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    3 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม







ต้นที่ 11




ความลับไม่มีในโลกฉันใด 
นายปลายฟ้าก็ยังคงความหล่ออยู่เหมือนเดิมฉันนั้น


ถุย!  ไม่ใช่...


ที่ความลับไม่มีในโลกเพราะสุดท้ายแล้ววันหนึ่งความจริงมันก็ต้องปรากฏ
ต่อให้พยายามปิดบังมากแค่ไหนก็ตาม


....เหมือนเช่นครั้งนี้
ที่กลุ่มคณะเด็กเภสัชชายล้วนห้าคนกำลังสุมหัวรวมกัน
ขยายความจริงอยู่บริเวณหน้าเต้นท์หลังมื้ออาหารกลางวัน
โดยมีไอ้เกมส์เป็นคนเปิดประเด็น


ไอ้แว่น มึงรู้เหรอวะ


ก็กูไม่โง่นี่หว่า เห็นพวกนั้นมองก็พอเดาออกแล้ว



...เออ ไอ้ฉลาด 

ปลายฟ้าอ่านสายตาคนรอบข้างได้แบบนั้น
แต่ทุกคนยังคงยั้งปากไม่อยากขัดจังหวะให้เสียรูปการณ์
เพราะเรื่องที่กำลังคุยกันมันเป็นเรื่องสำคัญยิ่งยวด


ตกลงมึงไปรู้มาได้ยังไงเล่าให้เคลียร์ดิ ๆ


คำถามถูกพูดขึ้นจี้จุดอีกรอบ 
ซึ่งคนตอบแสดงท่าทางจริงจังขยับแว่นให้เข้าทีก่อนเริ่มต้นอธิบาย


ก็ตอนเที่ยงกูลุกไปตักข้าวมาเพิ่ม  
แล้วทีนี้มันต้องผ่านโต๊ะพวกเด็กวิศวะ กูเลยบังเอิญได้ยินพวกนั้นพูดกันว่า
ทำงานแลกเกรด สบายเป็นคุณชาย พวกได้อภิสิทธิ์แม่งก็แบบนี้
พอคนในโต๊ะมันเหลือบมาเห็นกู เลยสะกิดกันให้เงียบ 
ถึงมันไม่ได้บอกชื่อมาว่าพูดถึงใคร 
แต่โง่แค่ไหนก็ต้องดูออกล่ะวะว่ากำลังนินทาพวกเราอยู่ 


ไอ้เกมส์หันมองหน้าเขาหลังฟังเรื่องราวจากปากเพื่อน
เหมือนกับจะบอกว่าเป็นสถานการณ์เดียวกันกับที่เคยโดยตรงหน้าห้องน้ำ
เจ้าตัวจึงตัดสินใจเล่าสิ่งที่พบเจอมาให้คนอื่นนอกจากปลายฟ้าฟังบ้าง
แถมยังตบท้ายด้วยคำสบถอย่างเคืองแค้น


แม่งลูกผู้ชายรึเปล่าวะ ขี้นินทายังกับผู้หญิง
มีปัญหาอะไรสู้มาเคลียร์กันตัว ๆ เลยดิ แม่งไม่แน่จริงนี่หว่า!!


ปลายฟ้าพยักหน้าเห็นด้วย
ไอ้พวกเด็กวิศวะทำตัวน่าโมโหจริง  ๆ 
มานินทากันลับล่อ ๆ สนุกปากเอาเอง
ครั้งแรกยังพอทน แต่ครั้งที่สองแม่งก็ยังพูดแบบนี้
แล้วยังไม่นับกับที่พวกเขาไม่ได้ยินอีกตั้งเท่าไร
ถึงจะทำงานผ่านมาห้าวันถือเป็นครึ่งทางของค่ายอาสาแล้ว
แต่จะให้เขาทนฟังคำดูถูกไปจนจบค่ายมันก็มากไป


...เด็กเภสัชเองก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะโว้ยย!



แล้วจะให้ทำไง ออกไปต่อยมันเหรอวะ
รู้อยู่ว่าขืนมีเรื่องกันอาจารย์ชลิดาไม่เอาไว้แน่
เผลอ ๆ มีรายงานความประพฤติไปยันอาจารย์ที่ปรึกษานู้น


ไอ้แว่นแจงเหตุผลแย้งคนอารมณ์ร้อน
ซึ่งก็ได้ผลเพราะทุกคนเริ่มคิดถึงสิ่งที่จะตามมา
การมีเรื่องทะเลาะชกต่อยกันในค่ายถือเป็นสถานการณ์เลวร้ายที่สุด
ควรเลี่ยงได้ก็ต้องเลี่ยงไม่งั้นคนก่อเรื่องคงโดนเพ่งเล็งจนเสียประวัติแน่


แล้วมึงบอกบอลล่ารึยัง


เกมส์ถามถึงชื่อของบุคคลเดียวที่ไม่ได้มาร่วมวงสนทนา
เพราะตอนที่ไอ้แว่นลากมาคุยมีแค่ เกมส์ โจ ตุ๊ต๊ะ แล้วก็เขา
คนถูกถามรีบส่ายหัวปฏิเสธ


ยัง ถ้าบอลล่ารู้ กูคงเก็บกระเป๋าเตรียมกลับบ้านได้เลย


ทุกคนในกลุ่มเห็นพ้องต้องกัน
เพราะแม้ว่าบอลล่าจะละทิ้งความมาดแมนแรงเกินร้อยไปแล้ว
แต่เรื่องศักดิ์ศรีลูกผู้ชายเจ๊ยังคงรักษาไว้เหนี่ยวแน่น
จะไม่ยอมให้ใครมาหยามเกียรติได้ง่าย ๆ  
แถมเจ๊ยังใจร้อน ถ้าโมโหอะไรเจ๊ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งนั้น
หวุดหวิดจะมีเรื่องกับคนอื่นมาแล้วหลายที
เป็นบุคคลที่ไม่สมควรให้ได้ยินคำนินทาพวกนี้เป็นที่สุด


ทว่าดูเหมือนโชคชะตาแห่งความลับจะไม่เข้าข้างพวกเขา
เพราะวินาทีหลังจากนั้นเสียงหวานกึ่งแมนร้องดังมาจากข้างหลังทันที


ว่าไงจ๊ะหนุ่มๆ คุยอะไรกันเอย...


คนถูกทักห้าคนสะดุ้งกันเกรียว
โห....ศักดิ์สิทธิ์จริง  ๆ พูดถึงเจ๊ เจ๊ก็มา
แถมยังมาได้จังหวะเรื่องไคล์แมกซ์เข้าพอดีแบบไม่ทันตั้งตัว
จนไอ้เกมส์ต้องรีบตอบปฏิเสธตะกุกตะกัก 


อะ...เออ ไม่มีอะไร  คะ..แค่คุยเรื่องงานเฉย ๆ


และแน่นอนว่าพฤติกรรมสุดแสนมีพิรุธ
ย่อมไม่พ้นสายตาเจ้าสังเกตของบอลล่า
ที่หรี่ลงมองคนตรงหน้าด้วยอาการจับผิด


จริงเหรอ แล้วทำไมต้องหลบ ๆ ซ่อนด้วย
ทำตัวน่าสงสัยเหมือนสามีแอบไปมีกิ๊กแล้วกลัวเมียจับได้เลยนะยะ
นี่! อย่าโกหก บอกมาไอ้เกมส์! แกนินทาฉันอยู่รึเปล่า


เปล๊าครับเจ๊  โห....ใครจะกล้า 
ถ้าจะนินทาคงบอกว่าเจ๊ส๊วยยยสวยย
ไอ้แว่นมันเพิ่งจะบอกให้เจ๊เป็นแบบให้น้องดู
เนี่ยกะจะบอกน้องว่าเจ๊สวยเหมือนนางพันธุรัตเลย


มันแน่อยู่แล้วว่าฉันสะ..สวย... 
เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อน นางพันธุรัตนี่มันชื่อยักษ์ในสังข์ทองไม่ใช่เหรอ
กรี๊ดดดด!! ไอ้เกมส์ แกว่าฉันเหมือนนางยักษ์เหรอย่ะ มาให้แม่จับกินซะทีเถอะ!! 


โชคดีที่ไอ้เกมส์หาทางเล่นมุกเอาตัวรอดกลบเกลื่อน
พร้อมกับวิ่งเปิดแน่บไปทางอาคารเรียนเรียบร้อย
โดยมีบอลล่าที่เพิ่งรู้สึกตัวว่าโดนแหย่ตามไปติด ๆ 
เป็นอันแก้ไขสถานการณ์ไปได้อย่างหวุดหวิด
คนในกลุ่มที่เหลือถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะค่อย ๆ เดินตามไปสบทบที่หลัง


ปลายฟ้าเองมองคนสองคนที่วิ่งไล่กันอย่างกับเด็กประถม
แต่ในสมองกลับยังคงขบคิดเรื่องที่ได้ฟังซึ่งยังคงคาใจอยู่


...เขาไม่อยากให้เด็กวิศวะเข้าใจเด็กเภสัชผิด
ถึงไม่ได้สนิทกันหรือร่วมงานอะไรกันมากมาย
แต่พวกเราก็ถือเป็นหนึ่งในชาวค่าย ทำงานด้วยจิตอาสาเหมือนกัน
เขาแทบจะลืมเรื่องที่มาค่ายเพื่อแลกกับเกรดไปแล้วด้วยซ้ำ
ดังนั้น เลยอยากอธิบายจะให้ทุกคนได้เข้าใจ แต่ไม่รู้ว่าต้องเริ่มทำด้วยวิธีไหนดี

....จะให้เข้าไปถามตรง ๆ  มันเหมือนไปหาเรื่องกันรึเปล่า
แล้วพวกนั้นจะยอมบอกง่าย ๆ เหรอ


...จะให้เขียนจดหมายไปแปะไว้ 
มันก็จะดูตลกไปมั้ย  ไม่ใช่เด็กประถมทะเลาะกันสักหน่อย


...หรือจะให้มีตัวกลางเป็นคนประสานดี  เออ...เข้าท่าเหมือนกัน 



ถ้างั้นจะเป็นใครล่ะ... 

ต้องเป็นคนประสานที่ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ไม่มีอคติทั้งเด็กเภสัชและวิศวะ
สามารถแก้ไขปัญหาได้ แล้วทุกคนยอมรับฟัง


ภาพของใครบางคนลอยวาบเข้ามาในหัวสะกิดให้ปลายฟ้านึกขึ้นมาได้



จริงด้วยสิ....



ถ้าเป็นคนคนนั้นล่ะก็...




เฮ้ย!!  ไอ้ปลาย ระวัง!!


เสียงตะโกนเตือนดังลั่นทำให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาคิดต้องเงยหน้าขึ้นมอง
แต่มันกลับช้าไป เพราะแค่เสียววินาทีบางสิ่งบางอย่างกลับพุ่งใส่เขาเข้าอย่างจัง



ซ่า!!




...ขาว


....ขาวเลยกู 



ไม่ต้องไปให้หมอฉีดกรูตาไธโอแบบทีเขาฮิต 
หรือต้องกินวิตามินเป็นกำ ๆ แบบพี่โดม
ตอนนี้ทั้งแขนขาของนายปลายฟ้าขาวผ่องเปล่งออร่าด้วยครีมยี่ห้อใหม่
ที่ชื่อว่า สีน้ำโฟร์ซีซั่นสีทนได้ทุกฤดูกาล


เป็นไรเปล่าวะมึง


ไอ้เกมส์ที่ร้องเตือนเขารีบวิ่งเข้ามาดูพร้อมกับเพื่อนคนอื่น ๆ 
ซึ่งมีท่าทีตกใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงหน้า
เมื่อเห็นพ่อเต่าน้อยประจำกลุ่มโดนสีทาบ้านสาดใส่เข้าเต็ม ๆ ตัว
จากชายหนุ่มคู่กรณีสองคนซึ่งกำลังส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างหงุดหงิด


แม่งเอ้ยย...สีหกหมดเลย แล้วจะทำไงวะเนี่ย ยิ่งรีบ ๆ อยู่ด้วย 
ไอ้เต้ มีเหลืออีกแกลลอนหนึ่งรึเปล่ากลับไปดูดิ


คนพูดเป็นชายรูปร่างสูง ผิวแทน หน้าตาคมออกแนวคนใต้
เดินคู่มากับอีกคนที่สูงพอกับนายปลายฟ้าแต่หน้าตาออกตี๋ ๆ
ถึงแม้เขาจะไม่รู้จักแต่เคยเห็นผ่าน ๆ ว่าอยู่รวมกลุ่มกับพวกเด็กวิศวะ
ทั้งสองคนหันหลังกลับทำท่าเหมือนจะเดินไปเอาสี
โดยไม่สนใจคนที่ยืนตัวขาวโพลนเลยแม้แต่น้อย


เฮ้ย! จะไปไหนวะ ขอโทษสักคำน่ะเป็นมั้ย


คำเอ่ยรั้งเรียกให้คนที่กำลังเดินออกห่างชะงัก
ก่อนชายผิวเข้มจะหันมากวาดมองพลางพูดโต้กลับด้วยท่าทางไม่สนใจ


ทำไมต้องพูดวะ  ไอ้คนที่ไม่ทำงานทำการเอาแต่วิ่งเล่น
แล้วมาชนคนอื่นจนทำสีหกเนี่ย ใครกันแน่ที่มันต้องเป็นฝ่ายขอโทษ


ปลายฟ้ายืนนิ่งฟังถ้อยคำที่เหมือนหาเรื่องอยู่กลาย ๆ ด้วยความตะลึง


....เขายอมรับว่าตัวเองเดินเหม่อจริง
แต่เขายังมีสติเดินตรงไปตามทาง ไม่ได้เฉไปไหนจนชนใครได้ง่าย ๆ
และเพื่อน ๆ ในกลุ่มก็ยังเห็นเป็นพยานชัดเจน
เช่นเดียวกับบอลล่าที่ก้าวมานำหน้าออกโรงเถียงแทนอย่างนึกฉุน


นี่อย่ามามั่วนะยะ!! พวกฉันไม่ได้วิ่งชนพวกเธอซะหน่อย
เธอเดินสะดุดแล้วกระแทกพ่อเต่าน้อยจนสีหกใส่เองชัด ๆ 
ฉันเห็นเต็มๆ ตา ยังจะกล้าเถียงอีกเหรอห่ะ!!


ทว่าคำด่ากลับไม่ส่งผลกระทบกระทือนใด ๆ กับคู่กรณี
ซ้ำอีกฝ่ายยังยักไหล่ส่งเสียงในลำคอตอบกลับอย่างดูถูก


หึ พวกกันมันก็ต้องเข้าข้างกันอยู่แล้วนี่หว่า 
เด็กเภสัชแม่งก็แบบเนี่ย ชอบเอาเปรียบคนอื่น


เอาเปรียบยังไงวะ แม่งพูดมาให้ดี ๆ  
แล้วไอ้เด็กวิศวะมันวิเศษนักเหรอไง 
ถึงได้เที่ยวนินทาคนอื่นเขาไปทั่ว


ไอ้เกมส์ทนไม่ไหวอีกคน พูดโพล่งขึ้นมาพร้อมเดินขึ้นไปใกล้อีกฝ่าย 
เหมือนตั้งใจว่าถ้าปล่อยหมัดใส่คงได้โดนกันแน่
แต่คนถูกท้ากลับไม่มีทีท่าว่าจะกลัว เอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงชวนทะเลาะ


นินทาอะไร?  เรื่องที่พวกเภสัชมาค่ายจะเอาเกรดน่ะเหรอ
แล้วมันไม่จริงรึไงวะ! หรือว่ามันแทงใจ พวกมึงเลยโมโห


กรี๊ดดด!!  แกกล้าดียังไงย่ะ!!
มันปากหรือตูด ถึงได้พูดออกมาได้
โอยย...ฉันทนไม่ไหวแล้ว  ขอแม่ตบล้างน้ำสักทีเถอะ!! 


คนใจร้อนสุดในกลุ่มร้องโวยวายขึ้นมาอย่างหมดความอดทน
หญิงเดี่ยวในร่างชายใจเด็ดจึงเตรียมยกมือหมายจะประเคนหนุมานถวายแหวนให้เป็นรางวัล
แต่ยังไม่ทันที่มวยคู่เอกจะเริ่มหรือกรรมการสั่งห้ามได้ทัน
เสียงตะโกนดังลั่นจากด้านหลังกลับส่งผลให้การกระทำทุกสิ่งชะงัก


หยุดนะ มีเรื่องอะไรกัน!!


คำสั่งเด็ดขาดมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของท่านประธานค่าย
ที่พ่วงมาด้วยรองประธานสุดหล่อ
ซึ่งพอเห็นสภาพเลอะเทอะไม่มีชิ้นดีของใครบางคน
ดวงตาเรียวก็ต้องเผลอเบิกกว้างร้องถามขึ้นด้วยความตกใจ


ปลายฟ้า! ทำไมขาวไปหมดแบบนั้นล่ะครับ เกิดอะไรขึ้น!?”


บอลล่าไม่รอช้าเมื่อเห็นพระเอกขี่ม้าขาวมาตรงหน้า
จึงรีบปรี่เข้าไปออเสาะพลางแฉเล่าสถานการณ์อย่างตื่นกลัว
เหมือนลืมสนิทว่าเมื่อกี๊แม่ยังจะออกลายท้าตบเขาอยู่เลย


โอยย... ดิวขา ก็พวกนี้น่ะสิค่ะ
มันสะดุดล้มมาชนปลายฟ้าจนสีหกใส่ทั้งแกลลอน
ไม่ขอทงขอโทษอะไรเล๊ยซ้ากกคำ 
แล้วยังมีหน้ามาหาว่าพวกเราเป็นคนวิ่งเล่นไปชนเองอีก
คนอะไรไม่หล่อ แถมยังปากหมาไม่น่าเก็บไว้ทำพันธุ์!!


กระนั้นเจ๊บอลล่าก็ยังไม่วายลงท้ายด้วยคำจิกกัดเจ็บแสบ
จนคนถูกด่าแทบจะเข้าไปกระชากคอเสื้อร่างบางด้วยความโมโห

 
ว่าไงนะ อีตุ๊ด!


เดี๋ยว ๆ อย่าเพิ่งทะเลาะกัน เขาว่าแบบนั้น จริงรึเปล่าวะ ไอ้บีม


ยังดีที่นายคมสันประธานค่ายเข้ามาขวางไว้ทันแล้วเปลี่ยนประเด็นขึ้นมาแทน
พอได้ยินชื่อปลายฟ้าจึงนึกออกว่าคนคนนี้คือเจ้าของตำแหน่งเหรัญญิกประจำค่าย


...มิหน่าเขาถึงเห็นว่าดูคุ้น ๆ ตา
และคงจะเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับพวกประธานด้วย
จึงทำให้คนเล่าพูดอย่างมีท่าทีสนิทสนม


จะถามทำไมวะ มึงก็รู้ว่าพวกเภสัชทำแต่งานง่าย ๆ
เลยมีเวลามาเดินเล่นเกะกะขวางทางชาวบ้าน
พวกกูสิยุ่งจะตายห่าไม่มีคนมาช่วยอยู่แล้ว


แต่เหมือนคำตอบที่ได้รับจะยังไม่เป็นที่พอใจของคนฟัง
คมสันจึงเอ่ยถามซ้ำอีกครั้งให้เข้าประเด็นชัด ๆ


ตกลงมึงสะดุดแล้วไปชนเขาจริง ๆ รึเปล่า


คนโดนซักอึกอักเล็กน้อย
หากแต่เมื่อโดนดวงตาคมดุของเพื่อนตัวเองคาดคั้น
จึงได้แต่ตอบรับอ้อมแอ้ม


“....ก็บอกแล้วไงว่าพวกกูกำลังยุ่งอยู่


สรุปมึงชนเขา งั้นมึงขอโทษเขาซะ


ท่านประธานตัดสินง่าย ๆ อย่างคนพอเดาเรื่องได้
อีกฝ่ายส่งเสียงฮึดฮัดในลำคออย่างหงุดหงิด
แต่ลงท้ายก็ต้องพูดคำนั้นออกมาตามคำสั่งแกน ๆ


เออ ๆ ก็ได้  ...ขอโทษ  พอใจยัง?”



ยัง


ทุกคนในวงสนทนาหันมองผู้พูดทันทีอย่างแปลกใจ
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนที่โดนสีขาวสาดใส่เต็มตัว


นายปลายฟ้ายังคงยืนนิ่งราวกับไม่สนใจจะเช็ดรอยเปื้อนออก
แต่กลับเริ่มต้นพูดในสิ่งที่เขาต้องการมานาน


ถ้อยคำที่เขาอยากจะอธิบาย...



เรายังไม่พอใจ จนกว่านายจะเข้าใจพวกเราใหม่
จริงอยู่ที่ว่าพวกเรามาค่ายอาสา เพราะมันเป็นคะแนนส่วนหนึ่งในวิชาเรียน
แต่พอเรามาทำงานตรงนี้ เราก็ตั้งใจทำมันเต็มที่ทุกวัน
เราอยากจะช่วยจริง ๆ ไม่ได้คิดถึงเรื่องคะแนนอะไรเลย
แล้วที่เป็นฝ่ายวิชาการกับสวัสดิการพวกเราก็ไม่ได้เป็นคนเลือกเองด้วย
ถ้างานส่วนอื่นมันยุ่ง หรือมีอะไรที่เราพอทำได้ ก็ขอให้บอกมาเราจะช่วย
งานหนัก งานเบา ทำร่วมกับคณะ ชั้นปี เพศอะไรเราไม่เกี่ยง 
แล้วไม่คิดจะเอาเปรียบใครทั้งนั้น 
เพราะเราถือว่าเราเป็นคนค่ายวิศวะอาสาเหมือน ๆ กัน
มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกันกับพวกนายทุกคน



...สิ้นคำพูด ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบ


เรื่องพวกนี้นายปลายฟ้าเคยคุยกับคนในกลุ่มมาก่อนแล้ว
แรก ๆ ทุกคนเคยคิดว่าไอ้ค่ายนี้มันคงน่าเบื่อ
แต่พอได้มาอยู่นานวันเข้า พวกเขากลับพบว่ามันสนุกมากกว่าที่คิด
ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ได้เห็นรอยยิ้มของน้อง ๆ ที่ไปสอนหนังสือ
ได้ลองทำอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยทำ
จนเกือบลืมไปว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อหวังเอาคะแนน
ต่างคนต่างช่วยงานกันเต็มที่ด้วยจิตอาสาจริง ๆ
เขาเลยอยากจะลองอธิบายเพื่อหวังให้คนที่มีอคติต่อตัวพวกเขา
ได้เข้าใจชัดเจนว่าตอนนี้เด็กเภสัชรู้สึกกันยังไง


และดูเหมือนความพยายามของนายปลายฟ้าจะไม่สูญเปล่า
เพราะคู่กรณีของเขาพยักหน้าลงเหมือนยอมรับ
ก่อนพูดด้วยท่าทีและน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป


อืม...เข้าใจแล้ว เราขอโทษด้วยแล้วกันที่เคยว่าพวกนาย


คำกล่าวในประโยคอ่อนลง คล้ายกับเจ้าตัวกล่าวออกมาจากใจจริง
ทำให้บอลล่าซึ่งเครื่องร้อนเริ่มเย็นลงบ้าง แล้วจึงหันมาเอ่ยตอบกลับไปเช่นเดียวกัน


“ฉันเองก็ขอโทษด้วยเหมือนกันที่พูดแรงไป
หาว่านายเป็นหมาไม่น่าเก็บไว้ทำพันธุ์
จริง ๆ หมาพันธุ์อื่นที่น่ารัก ๆ ก็มีเยอะนะ 
แบบพุดเดิ้ล ชิสุ เชาเชา อะไรยังเงี้ย


....พูดไปพูดมาชักฟังทะแม่ง ๆ จนไอ้เกมส์ต้องรีบยั้ง



เดี๋ยวก่อน แบบนี้มันก็ไม่พ้นหมาอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับเจ๊!


คนในวงหัวเราะครืนกับมุกที่มาโดยไม่ได้ตั้งใจ
หากแต่มันก็ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดก่อนหน้าคลี่คลายลง


...ดีแล้วที่เริ่มต้นหันหน้าคุยกัน แทนที่จะใช้กำลัง 
เรื่องจึงจบลงแบบไม่บานปลายใหญ่โต
เหลือก็แค่ให้คนอื่น ๆ ในค่ายได้เข้าใจพวกเขาบ้าง
และเหมือนโอกาสไปสู่หนทางนั้นอาจจะไม่ยากเย็นเท่าไร
เพราะประธานค่ายหันไปถามบีมก่อนเสนอทางเลือกให้พวกเขา


"เออ...จริงสิ เห็นมึงบ่นว่าขาดช่างทาสีไม่ใช่เหรอ
ก็ชวนพวกเขาไปช่วยด้วยเลยเป็นไง
ส่วนที่ต้องไปสอนเด็กเดี๋ยวเราจะวานบอกให้พวกพี่อ้อมทำให้แทน
งานมันเร่งพวกพี่เขาคงเข้าใจ


ท้ายประโยคนายคมสันหันมาคุยกับทั้งหัวหน้าหน่วยวิชาการและสวัสดิการ
ซึ่งหันมามองคนในกลุ่มเหมือนถามความเห็น
และได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าตรงกัน
ดังนั้นช่วงบ่ายเด็กเภสัชจึงถูกโอนย้ายไปแผนกก่อสร้างชั่วคราวด้วยความเต็มใจ
เป็นอันสรุปข้อยุติไปได้เรื่องหนึ่ง


...กระนั้นยังเหลืออีกเรื่องที่ยังคาค้าง




ปลายไปล้างตัวก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมช่วยเองนะ


ดิวเสนอขึ้นมา หลังจากเงียบอยู่นาน
ทุกคนในกลุ่มจึงเพิ่งตระหนักได้ว่าปลายฟ้ายังยืนขาวผ่องไปทั้งตัว
แต่คนที่โดนเรียกกลับรีบพูดปฏิเสธ


ไม่ต้องหรอก แค่ไปอาบน้ำใหม่เอง 
เราไปคนเดียวก็ได้ ดิวไปช่วยทาสีเถอะ 
เสร็จแล้วเดี๋ยวเราตามไป


ทว่าหนุ่มหล่อกลับขมวดคิ้วถามย้ำอย่างไม่มั่นใจ


ไปคนเดียวได้แน่เหรอครับ ให้ผมไปช่วยดีกว่านะ


เราทำได้ไม่ต้องห่วง



ปลายฟ้ายังคงยืนยันหนักแน่น

มันแน่อยู่แล้ว....จะให้อีกคนไปช่วยอะไรล่ะ
แค่อาบน้ำใหม่ก็เรียบร้อยแล้ว  ขืนมัวมารอกันได้เสียเวลาเปล่า ๆ
ถึงจะเดาได้ว่าดิวคงอยากช่วยเหลือตามประสาบัดเดอร์ที่ดี
แต่จะให้ถึงขนาดไปช่วยเขาแก้ผ้าอาบน้ำมันก็ยังไงอยู่นะ


กระนั้นดิวยังคงไม่ละความพยายามเอ่ยท้วง


แต่ผมว่า.... 


อูยยย! จีบกันอยู่นั้นแหละค่า อิจฉานะคะเนี่ย
ดิวไม่ต้องเป็นห่วงหรอก พ่อเต่าน้อยมันทำได้
ขืนไปอยู่รอกว่าจะเสร็จคงทันข้าวเย็นพอดี
ดิวมาช่วยทาสีด้วยกันกับบอลล่าดีกว่า
บอลล่าอยากจับคู่ผสมสีชมพูด้วยกันกับดิวจังเลย~”


บอลล่ารีบร้องสวนขึ้นมาทันที พลางขยับไปคล้องแขนดิว
เดินลากควงไปอีกทางโดยไม่ลืมหันมาขยิบตาให้ปลายฟ้า
เหมือนจะรู้ว้าเจ้าตัวเริ่มลำบากใจจึงเข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ให้แทน


คนในวงสนทนาจึงเริ่มต้นแยกย้ายกันไป 
กลุ่มเภสัชเดินตามกลุ่มวิศวะกลับไปเอาอุปกรณ์ทาสี
ประธานหายไปทางอาคารเอนกประสงค์คงไปตามพี่อ้อมเหมือนที่เคยพูด
ส่วนเขาหันหลังกลับไปยังเต้นท์รีบวิ่งเร็วจี่ไปหยิบเสื้อกางเกงพร้อมสบู่
เดินตรงดิ่งเข้าห้องน้ำ เพื่อจัดการล้างเนื้อตัว 



...ดีที่ว่าสีที่โดนสาดเป็นสีน้ำ
ถ้าเป็นสีน้ำมันต้องใช้ทินเนอร์ล้างออก
มีหวังเขาได้เมาทินเนอร์จนเหม็นไปทั้งตัวแน่


แต่ถึงอย่างนั้นโดนสีแค่นี้ก็นับว่าคุ้ม 
ที่อยู่ ๆ ดันมีโอกาสเคลียร์เรื่องเข้าใจผิดไปได้
ไม่งั้นต้องมานั่งคิดว่าจะทำยังไงดี
เกือบต้องหาคนกลางมาประสานรอยร้าวระหว่างคณะซะแล้ว



จริงสิ...



...คนกลางที่เข้าเผลอนึกถึงก่อนโดนสีสาดใส่


และเป็นคนเดียวกับที่เขาได้ฟังอะไรบ้า ๆ ระหว่างตอนกลับไปค่ายเมื่อวาน


ปลายช่วยยิ้มบ่อย ๆ หน่อย ...ปลายยิ้มน่ารักดี
เราชอบ...ปลายช่วยยิ้มให้เราเห็นบ่อย ๆ ทีนะ




...บ้ารึเปล่าวะ!  


ตอนที่ได้ยินครั้งแรกเขาถึงกับอึ้ง
ไม่คิดว่าคนอย่างมันจะพูดออกมาได้
แถมยังตีหน้านิ่งแบบนั้น  เลยดูไม่ออกว่าพูดจริงพูดเล่น


แต่คงเป็นมุกนั้นแหละ เพราะสุดท้ายมันก็ไม่ได้บอกอะไรเพิ่มมาอีก
เขาสองคนเลยทำตัวเป็นปกติเหมือนเดิม 
แยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ ไม่ได้เจอหน้ากันอีกจนกระทั้งเมื่อกี๊


แม้จะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ถ้าไม่ได้มันมาห้ามไว้ก็คงแย่
ดีแล้วที่คนอย่างมันมาช่วยพอดี
เพราะฉะนั้นเรื่องมุกบ้าบอที่มาแหย่เขาเล่น
เขาจะยกโทษให้มันไปก็แล้วกัน...



ปลายฟ้าคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย พลางใช้ขันตักน้ำราดตัวซึ่งเปื้อนสี
แต่ชั่วขณะที่กำลังจะเอื้อมมือหยิบสบู่ กลับมีเสียงบางเสียงดังขึ้นขัดจังหวะ...

 


ก๊อก!  ก๊อก!


อ้าว...ใครเคาะประตูวะ เห็น ๆ อยู่ว่ามีคนเข้ายังจะเสือกเคาะอีก
ห้องอื่นอีกสองห้องว่าง ๆ ก็มีไม่ใช่รึไง ทำไมไม่ไปเข้าแทนล่ะวะครับ!


คนหงุดหงิดกำลังจะอ้าปากตะโกนไปว่าห้องนี้มีคนอยู่
แต่เสียงจากด้านนอกดันพูดสวนขึ้นมาเสียก่อน


ปลาย เราคมนะ


เจ้าของชื่อชะงักทันที่ได้ยิน


คม... ไอ้หน้าโหดประธานค่าย


คนที่เขาเพิ่งคิดถึงอยู่แหม่บ ๆ
มันไปตามพี่อ้อมมาช่วยงานไม่ใช่เหรอ
ละ...แล้วทำไมมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงล่ะ



มีอะไร


คนอยู่ในห้องน้ำรวบรวมสติร้องถามอย่างสงสัย 
ซึ่งอีกคนกลับตอบมาเพียงสั้น ๆ 



โยนเสื้อออกมาให้หน่อย




...ห่ะ?


คำสั่งที่ทำให้แลดูงงหนักกว่าเดิมจนทำให้สับสน
แต่ไม่ต้องรอให้เขาเป็นฝ่ายถาม เพราะคนด้านนอกกลับขยายความขึ้นมาเอง


เสื้อกับกางเกงที่เปื้อนสีโยนออกมาเลย 
เดี๋ยวเราจะเอาไปซักให้  ใช้แฟ้บกับน้ำคงล้างออกไม่หมดหรอก 
แต่คงพอจางบ้าง ยังไงก็รีบเอาออกมาแช่ไว้เร็ว ๆ ดีกว่า


เออ...จริงด้วยสิเนอะ
เขาเกือบลืมไปเลยว่าต้องรีบซักเสื้อด้วย
แต่อยู่ ๆ จะให้ใครบางคนมาช่วยซักให้มันจะดีเหรอ
ไม่ได้สนิทกันจนกล้าพึ่งพาขนาดนั้นสักหน่อย



คนเกรงใจเริ่มลังเลตามนิสัย
กระนั้นอีกฝ่ายก็ยังคงยืนรออยู่หน้าประตูโดยไม่มีทีท่าว่าจะไปไหน
เหมือนเป็นตัวเร่งการตัดสินใจให้เร็วขึ้น


ในที่สุดปลายฟ้าจึงยอมหยิบเสื้อกับกางเกงเปื้อนสีของตัวเอง
พาดไว้กับขอบประตูด้านบนปล่อยให้อีกคนดึงมันไป
เพียงครู่เดียว เขาได้ยินเสียงกุกกักจากด้านนอก
ก่อนจะตามมาด้วยเสียงที่คล้ายน้ำกำลังกระทบกับกะละมัง


...เฮ้ย! นี่อย่าบอกนะว่าจะลงมือซักกันในนี้เลย


ยิ่งรู้ว่าคนช่วยมาทำให้ต่อหน้าเลยก็ยิ่งเกรงใจ
ปลายฟ้าจึงเร่งถูสบู่ขัดตัวให้สีล้างออก 
เพื่อจะได้รีบไปเอาเสื้อของตนมาซักเอง



ทำไมไม่บอกเรา


อยู่ ๆ เสียงสายน้ำจากก๊อกข้างนอกก็หยุดไป
แล้วถูกแทนที่ด้วยคำพูดลอย ๆ จากร่างสูง
ปลายฟ้าหยุดมือที่ถูสบู่ พลางขมวดคิ้วถามซ้ำด้วยความไม่แน่ใจ


"พูดเรื่องอะไร?”


เขาคล้ายได้ยินเสียงถอนหายใจ
ปนมากับเสียงจ๊อกแจ๊กเหมือนคนเอาผ้าลงน้ำ ก่อนจะตามมาด้วยคำอธิบาย


เรื่องที่พวกไอ้บีมพูดรู้มาก่อนแล้วใช่มั้ย
ทำไมถึงไม่บอกเรา ถ้าเรารู้ตั้งแต่แรกจะได้ไปเคลียร์ให้เข้าใจ
เราเป็นคนจับเด็กเภสัชลงหน่วยวิชาการกับสวัสดิการเอง
เพราะเราคิดว่ามันเหมาะกับพวกปลาย แล้วก็น่าจะทำได้ดี
ไม่ใช่เพราะเราเห็นเด็กเภสัชทำอะไรไม่เป็นเลยเอาลงตำแหน่งมั่ว ๆ หรอกนะ


คู่สนทนาชะงักกับประโยคที่เพิ่งรับฟัง



...รู้อยู่แล้ว


ความจริงเขารู้ดีอยู่แล้วว่าคนอย่างคมไม่มีทางทำแบบนั้น
ตอนแรกยอมรับว่าเขามีอคติเลยคิดว่าคมอาจจะเข้าข้างเด็กวิศวะด้วยกัน
แต่พอได้มารู้จัก ได้คุยกันมากขึ้น เขาก็เลยรู้ว่าคมไม่มีทางดูถูกพวกเขา
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เชื่ออย่างนั้น ทั้ง ๆ เพิ่งคุยกันไม่นาน 
แต่จากพฤติกรรมที่ผ่าน ๆ มาทั้งหมด
ทำให้เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายจริงใจและไม่คิดจะเอาเปรียบใครเลยสักครั้งเดียว


ปลายฟ้าทบทวนความรู้สึกของตัวเอง แล้วจึงตัดสินใจพูดไปตามนั้น


เรารู้อยู่แล้วว่านายไม่มีทางคิดแบบนั้นเลยไม่ได้บอกไป
อีกอย่างเราไม่อยากให้??
ءันเป็นเรื่องใหญ่ด้วย 
นายมีงานยุ่งจะตาย เดี๋ยวจะกวนกันเปล่า ๆ เรื่องแค่นี้เราจัดการได้ 
เห็นมั้ย... สุดท้ายเราก็พูดเคลียร์ให้พวกเขาเข้าใจกันได้แล้ว


คำตอบที่ดังจากหลังบานประตูทำให้คมสันนิ่งพิจารณา



....นั้นสิ เรื่องวันนี้ปลายฟ้าไม่จำเป็นต้องให้เขาช่วยอะไรมากด้วยซ้ำ
เพราะเจ้าตัวพูดเองไปหมดแล้ว แถมยังเป็นคำพูดที่ดีมากด้วย
ตอนเขายืนฟังยังนึกทึ้ง ไม่คิดว่าคนเงียบ ๆ อย่างปลายฟ้า
จะสามารถโน้มน้าวใจคนอื่นให้ยอมอ่อนลงด้วยคำเพียงไม่คำ

หรือที่จริงแล้วเห็นปลายฟ้าเงียบ ๆ ไม่ใช่ว่าไม่คิดอะไร
ปลายฟ้ากำลังคิดอยู่ตลอดแต่ไม่พูดออกมาแค่นั้นเอง


...แล้วมันจะเป็นอะไรมั้ย  ถ้าเขาอยากได้ยินในสิ่งที่ปลายฟ้าคิดบ้าง


...อยากให้ปลายฟ้าแบ่งปันเรื่องราวให้เขาฟัง
ไม่ใช่เอาแต่เงียบไปเฉย ๆ เหมือนที่ผ่าน ๆ มา



คมสันนึกใคร่ครวญถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ก่อนกลั่นออกมาเป็นคำขอส่งไปถึงอีกคน


งั้นวันหลังปลายมีอะไรต้องบอกเรานะ เราอยากฟังที่ปลายพูดทุกเรื่อง


ห่ะ? ฟังเราพูดเนี่ยนะ



ปลายฟ้าถามซ้ำขึ้นอย่างงง ๆ อีกครั้ง


...อะไรของมัน  บอกว่าจะฟังทุกเรื่องที่เขาพูด
แม่งว่างมากเหรอวะ หรือทำงานหนักจนสมองเพี้ยนไปแล้วรึไง!


ทว่าร่างสูงก็ยังคงตอกย้ำคำเดิมอีกหน


อืม ถ้าปลายพูดอะไรมาเราก็จะฟัง
แล้วถ้าปลายอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเรา
เราก็จะตอบให้ทั้งหมดเหมือนกัน
ปลายลองถามมาสิ... เรื่องอะไรก็ได้... 
เดี๋ยวเราจะบอกปลายเอง ปลายถามมาเลย...



...อ้าวไอ้นี่ อยู่ ๆ ก็มาบังคับให้ถามกันหน้าตาเฉย
แล้วใครมันจะไปคิดออกเอาตอนนี้ ตกลงมึงจะเอายังไงกันแน่เนี่ย 

...กูงงไปหมดแล้วนะเว้ยยย!!


ปลายฟ้าร้องโวยวายในใจ ไม่รู้ว่าอยู่ ๆ ทำไมมันถึงวนมาเข้าเรื่องนี้ได้
แต่พออีกฝ่ายเงียบไปนานเหมือนรอคำถามก็ยิ่งสร้างความกดดัน
ท้ายที่สุดเขาจึงตัดสินใจถามขึ้นมาตะกุกตะกักโดยไม่ทันได้คิด



มะ..เมื่อกลางวันกินข้าวกับอะไร




ถามไปแล้วก็อยากกัดลิ้นตัวเองตาย


....คำถามโคตรปัญญาอ่อน!


หลุดปากไปแล้วเพิ่งจะมานึกได้ว่าตัวเองเป็นบัดเดอร์แท้ ๆ
ควรถามอะไรที่มันน่าจะเข้าท่ากว่านี้
อย่างชอบกินอะไร อยากได้อะไรเป็นพิเศษรึเปล่า
เขาจะได้เทคแคร์จัดของเตรียมไว้ได้ถูก


...โอยยย!!! ไอ้ปลายฟ้าทำไมกูมันโง่อย่างนี้ว่ะ!!


หากแต่คนด้านนอกลับไม่ถือสาหาความ
ให้คำตอบแถมเป็นฝ่ายย้อนถามกลับ


เรากินกระเพราไก่ไข่เจียว แล้วปลายล่ะ


ก็...กระเพราไก่ไข่เจียวเหมือนกัน



อาหารในค่ายกลางวันมันก็มีเมนูเดียวนี่แหละจะให้ตอบอะไร

อายเลยมั้ยกู ...อายเลยมั้ย...


ปลายฟ้ารู้สึกหน้าร้อนวูบขึ้นมาดื้อ ๆ 
รีบใช้ขันตักน้ำเร่งล้างสบู่ออกจากตัวโดยเร็ว 
สีหมดไม่หมดไม่สนแล้ว ตอนนี้ขอให้ออกไปก่อน 
ขืนคุยกันหลังประตูแบบนี้เดี๋ยวได้เผลอปล่อยไก่อะไรบ้า ๆ อีก



เขาจึงเช็ดตัวลวก ๆ ใส่เสื้อผ้าด้วยความเร็วปานแสงขัดกับนิสัย
แล้วเปิดประตูห้องน้ำที่คั่นกลางระหว่างใครบางคนไว้ออกผั๊วะ


ดวงตากลมสบกับดวงตาคมที่เหมือนจะหันมาพอดี
ก่อนดวงตาคู่นั้นจะหยุดมองร่างที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำหมาด ๆ 
หยุดอยู่นานจนคนถูกจ้องชักจะเกร็ง ๆ แปลก ๆ 
หากแต่ยังไม่ทันที่เขาจะขยับอะไร  ร่างสูงกลับโยนบางสิ่งมาให้


อ่ะ เอาเสื้อตัวนี้ไปใส่ซะ


เขาตะครุบรับของมาไว้ในมือ
เสื้อยืดสีดำมีลายโลโก้ยี่ห้อสินค้าอะไรสักอย่างเหมือนเป็นเสื้อแถมมา
ขนาดไซต์น่าจะใหญ่กว่าตัวเขาพอสมควรจนน่าจะเหมาะกับคนที่โยนให้มากกว่า


...แล้วมันจะเอาเสื้อมาให้ทำไมวะ



จะไปทาสีไม่ใช่เหรอ ใส่เสื้อดี ๆ  แบบนั้นไปเดี๋ยวก็เปื้อนอีกหรอก


คำถามที่สงสัยถูกเฉลยออกจากคนมอง พอถูกทักแบบนั้นก็เพิ่งจะนึกได้


เออว่ะ...เขาดันใส่เสื้อเชิ้ตลายสก็อตลีวายส์ตัวโปรดมาเลย
ตอนหยิบมาก็ไม่ทันได้คิด รีบแต่จะไปอาบน้ำ
ถ้าใส่เสื้อตัวนี้ไปทาสีคงได้กลายเป็นเสื้อเพ้นท์ลายแน่
แต่ถึงยังนั้นจะให้รับเสื้อคนอื่นมามันก็ดูจะมากไป
คมทั้งมาช่วยซักผ้าให้เขาแล้ว เลยไม่อยากจะรบกวนเพิ่มอีก


ปลายฟ้าจึงบอกปฏิเสธพลางยื่นเสื้อส่งคืนให้



ไม่เป็นไร เรากลับไปเปลี่ยนที่เต้นท์เองก็ได้


เอาไปเถอะ กว่าจะไปกลับเต้นท์เสียเวลา
งานยิ่งเร่ง ๆ อยู่ด้วย เดี๋ยวเราต้องกลับไปดูโรงเพาะเห็ดต่อแล้ว
เออ...ผ้าที่แช่ไว้ เราจะช่วยบอกคนอื่นให้ว่าเป็นของปลาย 
จะได้ไม่มีใครมาหยิบไป ทาสีเสร็จค่อยมาซักให้สะอาดอีกทีแล้วกันนะ


คมสันยังคงยืนนิ่งไม่คิดจะรับของตนเองคืน  ซ้ำยังร่ายประโยคยาวเหยียด


...ดีนะที่เมื่อกี๊เขาไปเอากะละมังซักผ้าที่เต้นท์ แล้วหยิบเสื้อติดมือมาด้วย
เขาไม่ค่อยถนัดเรื่องแฟชั่นเท่าไร แต่ก็พอสังเกตเห็นว่าปลายฟ้าแต่งตัวดูดี
พวกเสื้อผ้าคงใช้ของมียี่ห้อราคาแพง อย่างตัวที่เลอะสีนี่ก็เหมือนกัน
ถึงจะเป็นเสื้อยืดสีสว่างแต่ไม่รู้ว่าจะจางไปได้มากแค่ไหน
เขาลงแรงขยี้เท่าที่ทำได้ ที่เหลือก็ภาวนาอย่าให้เสื้อเป็นรอยมาก
ถ้าปลายฟ้าใส่เสื้อดี ๆ ไปช่วยทาสีอีก  เกิดทำเลอะเทอะขึ้นมาก็น่าเสียดายแย่
สู้ใช้เสื้อของเขาเลยดีกว่า เป็นเสื้อได้ฟรีแถมมา ต่อให้โดนสีมากเท่าไรก็คงไม่เป็นไร


คนที่จัดการภารกิจเสร็จสิ้นจึงตัดบททิ้งท้าย



งั้นไปนะ ทำงานระวังตัวด้วยล่ะ



บอกไปแค่นั้น... 
แล้วนายคมสันประธานค่ายจึงเดินห่างออกไปอย่างรวดเร็ว
ทิ้งปลายฟ้าไว้กับเสื้อยืดสีดำและผ้าที่แช่ไว้เรียบร้อยในกะละมัง
โดยไม่มีโอกาสทันได้อ้าปากโต้แย้งใด ๆ


อ้าว...อะไรวะ  พอเขาออกมาคุยกันตรง ๆ ดันรีบไปซะงั้น 
ยังไม่ได้พูดขอบคุณเลยสักคำ
แล้วนี่ตกลงเขาเป็นฝ่ายโดนให้บัดดี้ช่วยอีกแล้วใช่มั้ย
โธ่เว้ย! งั้นเมื่อไรเขาจะได้ทำหน้าที่ของตัวเองซะทีล่ะวะเนี่ย



...แม่งปวดหัวจริง ๆ โว้ยยย!!



ปลายฟ้าแทบอยากจะยกมือกุมขมับ
มองเสื้อยืดคอกลมสีดำที่อยู่ในมือ
ซึ่งมีขนาดไซต์ใหญ่กว่าตัวเองอยู่มากอย่างลังเล


ท้ายที่สุดจึงตัดสินใจสวมมันทับลงไปดื้อๆ
ก่อนเดินออกจากห้องน้ำเอาของไปเก็บ
แล้วจึงตามไปสมทบกับพวกเพื่อน ๆ ที่เหลือ
ซึ่งต่างมองกันอย่างแปลกใจในการแต่งตัวของคนที่เพิ่งกลับมา


และแม้ใครต่อใครจะถามถึงสาเหตุ
เจ้าตัวก็จะบอกแค่ว่ามันกันเลอะโดยไม่เล่าที่มาอะไรต่อ
ทั้งยังไม่คิดจะถอดเสื้อตัวใดตัวหนึ่งออกไประหว่างการทำงาน


ด้วยเหตุนี้...


นายปลายฟ้าจึงเป็นบุคคลเดียวในค่ายที่เป็นผู้นำเทรนด์แฟชั่นแสนประหลาดล้ำ


....ตลอดทั้งวันนั้นนั่นเอง




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4816 lk-czsoung (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 21:42
    คมเป็นบัดเดอร์ปลายแต่ไม่พูดป่ะ แบบปล่อยดิวมโนไป.. 555555555555
    #4,816
    0
  2. #4741 baekbow (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 23:06
    เทคแคร์ดี๊ดีอ่ะ
    #4,741
    0
  3. #4391 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 20:16
    ทำไมไม่ถอดตัวเก่าออกก๊อนนนน ไม่ร้อนเรอะ
    #4,391
    0
  4. #3997 Yuki Kuro (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 18:25
    ปลาย.. นายมีบทพูดเยอะขึ้นนะ #เงิบ
    #3,997
    0
  5. #3811 mrin (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 19:45
    เอิ่มปลายฟ้าหนูทำลายสถาบันแฟชั่นมากอะ
    #3,811
    0
  6. #3299 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 17:17
    คมออกตัวแรงนะเนี่ยยยยยยยยย เขินนนนนนน -///////-
    ยุติเรื่องได้ดีมากอ่า ปลายก็พูดดี เด็กวิศวะก็ยอมขอโทษ น่ารักจัง ><
    #3,299
    0
  7. #3213 Redberrylips (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 03:18
    โคตรเขินอ่ะ พี่คมบ้า มีมาซักเสื้อให้อีก โอ้ย เขินมก
    #3,213
    0
  8. #3001 YoSChi (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 16:31
    พ่คมแกน่ารักช้ะ น่ารักจริงๆจากใจไม่เกี่ยวกะใบหนัาแต่อย่างใด 5555555
    #3,001
    0
  9. #2830 HENS Singular (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 18:55
    พ่อคมของหม่อม น่ารักจังเจ้าค่ะ

    งืออออ น้องปลายต้่องตกหลุมซักวันแน่ๆ
    #2,830
    0
  10. #2786 rorony (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 09:43
    ตอนนี้เฮียคมเอาใจเราไปเลยค่า >O< น่ารักสุดๆ
    #2,786
    0
  11. #2283 de.fang (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 01:54
    เอาใจไปเบยยเฮีย
    มานิ่งๆแต่ได้ใจอ่ะ ฮ่าๆ
    #2,283
    0
  12. #2257 DazaDay (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 10:22
    โอ๊ยยย เฮียคมคะแนนพุ่งกระฉูดด 555555555555555555555555555555555555
    #2,257
    0
  13. #2071 MayKamon (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 13:25
    ออร่าเมะได้ใจจริงๆเลยเฮีย น้องปลายค่ะ ดีขนาดนี้อย่าให้หลุดมือเชียวนะค่ะ^^
    #2,071
    0
  14. #1875 berry berry (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 01:23
    มีการซักเสื้อ เอาเสื้อให้ใส่กันด้วย ดูแลดีจริงๆน้าพี่คม
    #1,875
    0
  15. #1443 แกงส้ม (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 15:54
    เขินเลย
    #1,443
    0
  16. #1223 Jolokia (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 07:48
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    มีซักเสื้อผ้าให้ด้วยอร้ะ >///<
    ถ้ามีผช.มาทำให้แบบนี้นี่รักตายเลย #ไม่มีหรอก 5555555555555555555
    #1,223
    0
  17. #1115 Plankton J (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 21:41
    เขินนะเว่ย 55555555555
    #1,115
    0
  18. #937 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 21:11
    น่อวว เขินแทนเลยไง
    #937
    0
  19. #841 MonMaSand (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 02:24
    5555555555555 ซะงั้นนนนนนนนนนนนนนนนนน 
    #841
    0
  20. #840 MonMaSand (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 02:24
    55555555555 ซะงั้นอ่ะ งงๆ แต่ก็ฮาดีอ่ะ
    #840
    0
  21. #618 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 13:29
    ผู้นำเทรนแฟชั่น 555
    ซะงั้น สรุปคืนดีกันได้แล้วนะ 2 คณะเลย
    #618
    0
  22. #600 เด็มเซ่ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 17:51
    555555555555+
    น่ารักกันทั้งคู่อ่าาา
    ชอบจังงง
    >////////<
    เรื่องดูนิ่งๆแต่ดูมีอะไร ชอบๆๆๆ
    #600
    0