ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 67 : ต้นที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม






ต้นที่ 1





เดี๋ยวกูไปตักหมูก่อนนะ


ปลายฟ้า’ หรือ ‘ปลาย’ ตะโกนบอกเพื่อนในกลุ่มและบรรดาน้องรหัสซึ่งนั่งรออยู่ที่โต๊ะ


เปิดเทอมใหม่มาตั้งเดือนแล้ว 
แต่เพิ่งจะได้ฤกษ์เลี้ยงน้องสายรหัสกัน
ไม่ใช่อะไรหรอกครับ


...มันเป็นธรรมเนียม



การเลี้ยงสายรหัสประจำคณะเภสัชศาสตร์
ต้องเริ่มจากให้พี่ศิษย์เก่ามาเปิดฤกษ์เลี้ยงน้องรหัส หลานรหัส เป็นคนแรกก่อน
ซึ่งส่วนใหญ่ก็ลาภปากน้อง ๆ ครับ เพราะมักได้เสพของหรู ๆ กัน 
ก่อนจะตามมาด้วยพี่รหัสปีสี่ ที่เลี้ยงของกินถูกลงหน่อย
แล้วจึงเป็นปีสาม ปีสอง ซึ่งราคาอาหารจะลดหลั่นลงมาเป็นสเต๊ป

นายปลายฟ้าเองเป็นนักศึกษาคณะเภสัชศาสตร์ปีสาม
ด้วยเหตุนี้จึงต้องทำการเลี้ยงน้องรหัสทั้งสองด้วยของกินอันเหมาะสม
บุฟเฟ่ต์หมูกระทะข้างมหาลัยราคาถูกแค่ 99 บาทถ้วนจึงถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
แม้ค่าเครื่องดื่มจะคิดแยกต่างหาก 
แต่ก็นับว่าคุ้มเกินพอสำหรับรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ จัดเลี้ยงน้องสายรหัส 
น้องเทค น้องเอ็นดู น้องโรงเรียน สารพัดน้องตามแต่จะชวน
ที่เล่นยกโขยงมากันเป็นฝูงชนิดกะถล่มพี่ซะจนกระเป๋าแบน

แต่เขาไม่โทษหรอกที่คนมากันเยอะ ๆ
ดีออกครับ...จะเลี้ยงน้องสายรหัสทั้งทีให้มีสี่ห้าคนก็คงเงียบเหงาเกินไป
คณะเภสัชยิ่งมีทรัพยากรบุคคลน้อย ๆ อยู่ด้วย
เลยต้องรวมกลุ่มกับเพื่อน ๆ มาช่วยให้บรรยากาศมันเฮฮาครึกครื้นหน่อย
ทั้งยังถือเป็นการเฉลี่ยหารตังค์ค่าน้ำไปอีกทางหนึ่งด้วย   


...งานนี้ไหน ๆ จะต้องเสียเงินอยู่แล้ว ยังไงก็ต้องกินให้คุ้มล่ะครับ


นายปลายฟ้าผู้อดข้าวกลางวันมาอย่างเตรียมพร้อม
จึงเดินตรงดิ่งไปหยิบจาน ก่อนจะขยับมามองถาดใส่เนื้อหมู
ซึ่งวางเรียงรายไว้ให้เลือกสรรเอาตามใจ


....ไม่ได้บอกใช่มั้ยครับว่านายปลายฟ้ามีนิสัยเสียอยู่อย่างหนึ่ง
เป็นนิสัยติดตัวที่แก้ยังไงก็ไม่หาย



...นั่นก็คือนิสัย ‘ช่างเลือก’ ครับ



ต่อให้หิวเจียนตายแค่ไหน  เขาก็จะขอให้ได้เลือกสักนิด
ไม่งั้นมันไม่สบายใจ รู้สึกค้าง ๆ คา ๆ ทำอะไรไม่สุด


ด้วยเหตุนี้ นายปลายฟ้าจึงบรรจงใช้ตะแกรงคีบเลือกเนื้อไปมา
ตากลมโตมองพิจารณาตรวจสอบเนื้อแต่ละชิ้นอย่างตั้งใจ
ประหนึ่งพนักงานตรวจคิวพีสินค้า โดยใช้ตัวเองเป็นมาตรฐาน



...เอาแบบไหนดีวะ


เนื้อหมูที่ดีต้องเลือกแบบติดมันหน่อยๆ 
ไม่ใช่มีแต่เนื้อแดง ๆ ไปหมดทั้งชิ้น
เพราะเวลาเอาไปปิ้ง มันของเนื้อมันจะละลายส่งกลิ่นหอมฟุ้ง
ใส่ปากเคี้ยวนุ่ม ๆ อร่อยเหาะ



ไหนดูดิ...เฮ้ย ไม่เอาชิ้นนี้ใหญ่ไป ปิ้งทีเดียวคงเต็มกระทะหมด


ส่วนชิ้นนี้...ลายไม่สวยเลยว่ะ
มันกับเนื้อไม่บาลานซ์พอ หมดความสมดุล


ชิ้นนี้...โหย...มองก็รู้ว่าเหนียวแน่ ข้ามไปอย่างไว



เอ๊ะ...ชิ้นนี้เข้าท่า ต้องแบบนี้ มีมันแทรกกลางอยู่หน่อยๆ
เออ...ผ่านเก็บไว้



แล้วก็ชิ้นนี้...



อ้าวเฮ้ย!!....


คนที่กำลังคิดพิจารณาเพลิน ๆ อุทานอย่างตกใจ
เมื่ออยู่ ๆ จานที่เขาถือไว้ดันถูกมือมืดปริศนาคีบกองเนื้อในถาดมาใส่เองซะจนพูน
ทำให้เนื้อที่อุตส่าห์เลือกสรรไว้ปนกับเนื้ออื่นที่ถูกคัดทิ้งจนเละ


...เหยดเช็ด!!  




เอ้า คีบให้แล้วก็ไปสิ ชักช้าอยู่ได้ คนอื่นเขาจะได้คีบต่อ


นายปลายฟ้ารีบหันควับกลับไปมองคนช่วยที่ตัวเองไม่ได้ร้องขอทันที
ก่อนจะเจอนัยน์ตาคมเข้มดุ ๆ มองตอบกลับมาอย่างสงสัย


อ้าว...ยังไม่ไปอีก หรือว่ายังไม่พอ  อ่ะ...ใส่ให้เพิ่มก็ได้


คนหวังดีคีบเนื้อพูน ๆ ใส่จานซ้ำสองให้อีกฝ่าย
ซึ่งบัดนี้ยืนช็อคนิ่งตาค้างไปเรียบร้อยแล้วครับ


...เฮ้ย!! ได้ไงวะ มึงทำแบบนี้ได้ไง
คนเขาอุตส่าห์ค่อย ๆ เลือกเนื้ออยู่ตั้งนาน
มึงเล่นมายัดใส่มั่ว ๆ จนเนื้อปนกันไปเละ
แล้วที่กูทำไปทั้งหมดมันเพื่ออารายกานนนน!!


คนช่างเลือกร้องโวยวายอยู่ในใจ แต่กลับไม่กล้าพูดออกมาเสียงดัง
จะให้พูดได้ยังไงก็ดูสารรูปมันสิ


ตัวโตหนวดเฟิ้มเยี่ยงมหาโจรเหมือนเพิ่งหลุดจากเรือนจำบางขวางมาหมาด ๆ
ขืนเถียงออกไปว่า ‘มึงครับ อย่าเสือกครับ
เป็นได้โดนกระทืบตายไส้ไหลอยู่ตรงนี้แน่


นายปลายฟ้าผู้ตระหนักรักชีวิตจึงไม่กล้าต่อปากต่อคำ
เดินถอยกรูดจากไปพร้อมความเจ็บช้ำกับเนื้อหมูที่ปนกันเละในจาน
โดยมีสายตาคม ๆ ของใครอีกคนที่มองตามไป




...แปลกคนว่ะ


อุตส่าห์คีบเนื้อให้ไม่มีขอบคุณเลยสักคำ
เขามายืนต่อแถวรออยู่ตั้งนานแล้ว
เห็นมันคีบแล้วก็วาง...คีบแล้วก็วาง...อยู่อย่างนั้น
สงสัยคงคีบเนื้อไม่เป็น เลยใจดีคีบตักไปให้

ตัวเล็ก ๆ ผอม ๆ ขาวซีดท่าทางออกแนวลูกคุณหนูจะตาย
สงสัยคงเพิ่งมากินบุฟเฟ่ต์ถูก ๆ แบบนี้ครั้งแรกล่ะมั้ง
เลยทำอะไรไม่ค่อยจะเป็น



คมสัน’ หรือ ‘คม’ 
ที่ทุกคนพร้อมใจกันพูดชมว่าพ่อแม่ช่างตั้งชื่อได้เหมาะสมกับหน้าตาอันสุดแสนคมเข้ม
คิดพลางส่ายศีรษะอย่างปลง ๆ ก่อนจะตักเนื้อหมูพูน ๆ ใส่จาน
แล้วเดินกลับยังโต๊ะเพื่อนกลุ่มวิศวะที่นั่งรออย่างสบายใจ


โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของตนเองนั้น
จะสร้างความปวดร้าวให้กับใครอีกคนหนึ่งมากมายเท่าไร

.....

...

.


ปลายฟ้าเดินกลับมานั่งโต๊ะด้วยความเซ็งในอารมณ์
ท่ามกลางเสียงแซวของไอ้ ‘เกมส์’ หนุ่มเหนือหน้าทะเล้น ที่ออกแนวเหนือมนุษย์ด้วย
เพราะดีกรีความกวนของมันบรรลุถึงขั้นสุดยอดจึงถูกตั้งให้เป็นหัวโจกประจำกลุ่มเด็กเภสัช


โห โคตรช้าเลยว่ะ ไปตักหมู หรือไปรอเชือดหมูวะเนี่ย


ก็ใครใช้ให้ ‘พ่อเต่าน้อย’ ไปตักล่ะย่ะ มันก็ต้องช้าอย่างนี้แหละ



คราวนี้เป็นเสียงแมนปนเซ็กซี่ของ ‘บอลล่า’ (ชื่อเดิม ไอ้บอล)
เพื่อนสาวแสนสวยในร่างชายอรชรอ้อนแอ้น
ซึ่งเอ่ยขานสมญานามของปลายฟ้า หรือที่ใคร ๆ ต่างพร้อมใจกันเรียกว่า 

ไอ้เต่าปลาย’ 
ไอ้ปลายทาก’ 
ไอ้ปลายเทพบุตร’ 
ไอ้ปลายพี่เคนชิดซ้าย นิชคุณชิดขวา’ 



...อะแฮ่ม! ไอ้หลัง ๆ อย่างไปสนใจเลยครับ



เอาเป็นว่าสารพันนิยามแห่งความอืดอาดถูกสถิตเป็นประโยคต่อท้ายชื่อเล่น
เพราะพี่แกชอบทำอะไรชักช้าไม่ทันการชาวบ้านจนสร้างความเอือมระอาให้ผู้พบเห็น


ไม่ได้ช้าสักหน่อย เค้าเรียกว่าค่อย ๆ พิจารณาอย่างถี่ถ้วนต่างหาก
เคยได้ยินเปล่าวะ ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงามอ่ะ


จะพร้า จะขวาน จะดาบ อะไรก็เอาเถอะย่ะพ่อคู้นนนน
มานั่งข้าง ๆ นี่มาเร็ว หิวจะแย่แล้ว 
ชั้นแทบจะกินน้องรหัสแกเข้าไปทั้งตัวแล้วเนี่ย 
แหม...หล่อล่ำเลยดูสิ ซี๊ดดด...เห็นแล้วเปรี้ยวปาก


แม่หญิงงามเมืองประจำกลุ่มซูดปากไปพลาง
มองน้องปีหนึ่งเดือนคณะเภสัชคนล่าสุดไปพลาง
ทำเอาน้องรหัสของเขาถึงกับสะดุ้งเฮือก 
เหมือนกลัวว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายโดยเขมือบแทนหมูกระทะไปเสียก่อน


พอเห็นผู้ชายอย่างนี้แล้ว...
พี่บอลล่าอยากกิน ‘เห็ด’ จังเลยอ่ะ 
ใครช่วยไปตักให้ทีได้ป่ะคะ


ถ้อยคำออดอ้อนเน้นเสียงคำบางคำให้ชวนคิดลึก
มาพร้อมกับประกายตาวิบวับพุ่งตรงดิ่งทิ่มทะลวงไปยังเดือนคณะอย่างส่อความนัย
บ่งบอกได้ชัดเจนว่าหนนี้อีเจ๊บอลล่าตั้งใจรุกหนัก รุกจริง รุกเร็วใส่ไม่ยั้ง
หากแต่ยังไม่ทันที่เป้าหมายจะตอบรับ
เสียงของคนที่เพิ่งนั่งลงกลับร้องขัดขึ้นทันที



งั้นเดี๋ยวกูไปเอง



ไม่เพียงเฉพาะเจ๊บอลล่าที่หัน 
หากแต่เพื่อน ๆ ทั้งโต๊ะก็พร้อมใจกันหันมองคนพูดเป็นตาเดียว
เหมือนถามกันในใจว่า ‘จะดีเหรอ
ยกเว้นก็แต่น้องรหัสของเขาที่มองประหนึ่งว่าปลายฟ้าคือฮีโร่


บอลล่าอยากจะสะกิดเพื่อนยิก ๆ ว่า ‘แกทำแผนอ่อนเหยื่อชั้นล่มนะยะ’ 
แต่ไม่ทันแล้ว...เพราะปลายฟ้าเล่นลุกเดินออกไปเรียบร้อย
ทิ้งให้คนอื่น ๆ ในกลุ่มต้องเอ่ยปลอบบอลล่าไปเบา ๆ 



คราวนี้รอไปเถอะเห็ดน่ะ ให้ไอ้เต่าปลายไปตัก อีกสิบห้านาทีคงได้กิน” 


ทว่าเสียงบ่นเหล่านี้ย่อมไม่เข้าหูนายปลายฟ้าแม้เพียงนิด
เพราะในสมองของเขามีความมุ่งมั่นเดียว
นั่นคือความตั้งใจจะแก้มือหลังจากที่พลาดไปเมื่อครั้งที่แล้ว


...ยังไงครั้งนี้เขาก็ต้องเลือกเห็นที่อยากกินให้ได้!!


สองขาจึงเร่งเดินตรงดิ่งไปยังตะกร้าใส่เห็ดสารพัด
ดวงตาเริ่มต้นสอดส่องแสกนเลือกพันธุ์เห็ดอย่างรอบคอบ
สมองก็คิดประมวลผลไปด้วย


...เห็ดฟางที่อร่อยต้องไม่แก่มาก



...ชิ้นนี้ไม่ได้ครับ ใหญ่เกินไป มันจะเหนียว


...ส่วนอันนี้ โห สีคล้ำหมดแล้ว เก็บมาตั้งแต่เมื่อไรวะเนี่ย


...อันนี้ อืม...กลมกำลังดีอวบอิ่มสมน้ำสมเนื้อ ...ผ่าน ๆ



แล้วก็ชิ้นนี้...


คนเลือกยืนวิจารณ์เห็ดต่อไปอย่างเมามัน
โดยไม่ได้รับรู้เลยว่าใครบางคนกำลังยืนต่อคิวอยู่ด้านหลัง


นัยน์ตาคมเข้มเฝ้ามองร่างที่เดี๋ยวหยิบ... เดี๋ยววาง..
เห็ดในตะกร้าอย่างไม่ลดละด้วยความรำคาญใจ



ดูสิ...เห็นมั้ย

ขนาดคีบเห็ดยังได้แค่สี่ห้าชิ้นเลย
โตป่านนี้แล้วยังทำอะไรไม่เป็นสักอย่างต้องให้คนอื่นช่วยตลอด
แล้วคนดีมีน้ำใจอย่างเขาจะไม่ให้เข้าไปช่วยได้ยังไง



มานี่ เดี๋ยวทำให้


อ้าวเฮ้ย!!...



นายปลายฟ้าอุทานได้แค่นั้น
เมื่อจานของตนถูกดึงออกไปจากมืออย่างง่ายดาย

เขารีบหันไปมองคนที่บังอาจมาขัดจังหวะ
ก่อนดวงตากลมโตจะเบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นตะลึง
ทันทีที่เห็นการกระทำตรงหน้าราวกับภาพสโลโมชั่น


...ทัพพีคันใหญ่ช้อนตักบรรดากองทัพเห็ดขึ้นมามากมาย
ก่อนค่อย ๆ ปล่อยให้พวกมันร่วงหล่นลงบนจาน
ปะปนไปกับเห็ดชั้นดีที่เขาบรรจงเลือกมาทีละชิ้น...ทีละชิ้น...


เฮ้ย!!



ไม่...



ไม่นะ... 



น้องเห็ดของพี่ปลาย



...ม่ายยยยยยยย!!!




เอ้า พอหรือยัง” 



...เป็นคนเดิม
ไอ้หน้าดุหนวดครึ้มมหาโจรคนเดิม
ที่ทำลายความพยายามครั้งที่สองของเขาจนย่อยยับ


นี่กูไปทำอะไรให้มันแค้นรึเปล่า ไม่ได้ขอร้องให้ช่วยเลย
แล้วมึงมาทำแบบนี้กับกูได้ยังไงกานนน!!!



จะเอาอะไรอีกมั้ย เดี๋ยวจะได้คีบให้” 



ไม่ต้องครับ... ไม่ต้องแล้ว..แค่อย่าช่วยกูอีกก็พอครับ


ปลายฟ้าได้แต่คิดในใจโดยไม่กล้าปริปากบ่น
ด้วยเกรงกลัวรัศมีความโหดที่กระจายออกมาจากร่างตรงหน้า
สิ่งที่เขาทำจึงมีเพียงการรับจานมาเงียบ ๆ
ก่อนจะเร่งสาวเท้าหอบความเจ็บช้ำกลับไปนั่งที่โต๊ะตามเดิม



อ้าว...หนนี้มาเร็วว่ะ...นึกว่าจะต้องไปช่วยเพาะเห็ดซะแล้ว


ไอ้เกมส์เอ่ยแซวขึ้นทันควันเมื่อเห็นจอมอืดอาดประจำกลุ่มวางถ้วยเห็ดลงบนโต๊ะ
แต่คนโดนแซวไม่ตอบว่าอะไร เพราะในสมองกำลังทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น



...ใครจะมารับรู้ถึงความปวดร้าวนี้


...ใครจะมาเข้าใจว่าเขาต้องทรมานเพียงใดกับสิ่งที่ได้เห็น



ปลายฟ้านั่งซึมน้ำตาตกใน 
หมูที่คีบกินเข้าปากดูไม่อร่อยเหมือนอย่างเคย
แต่ต้องจำใจฝืนทนกินไป เพราะหิว
กระนั้นก็ยังไม่วายพยายามเลือกคัดเอาเองที่โต๊ะก็ได้วะ
พร้อมกับสะสมความแค้นที่มีอยู่ในใจ



...สิบปีล้างแค้นยังไม่สาย



...ครั้งนี้กูจะต้องไม่พลาดโว้ยยยย!!


....


..


.


ใช้เวลาเกือบชั่วโมงจัดการกับหมูกระทะกันจนอิ่มหนำสำราญ
จึงถึงคราวที่ใครหลายคนเริ่มเมนูตบท้ายด้วยบรรดาของหวาน



กูไปเอาผลไม้นะ


ปลายฟ้าลุกขึ้นบอกเพื่อน ๆ ที่พยักหน้าเออออส่ง ๆ
ไม่มีใครคิดจะลุกเดินไปด้วยเพราะเข้าใจนิสัยดีว่า 
กว่าพ่อเจ้าประคุณจะเลือกเสร็จคงได้ยืนรอจนรากงอก



ทุกคนในกลุ่มรู้...




...ยกเว้นคนนอกที่ยังไม่รู้




ซึ่งใครคนนั้นช่างสุดแสนบังเอิญ
เหลือบมองเห็นปลายฟ้าเดินตรงไปยังมุมผลไม้เข้าพอดี



เฮ้ย เดี๋ยวกูมานะ



นายคมสันร้องบอกเพื่อนในกลุ่มซึ่งยังคงมัวเมาไปกับการปิ้งหมูกระทะสั้น ๆ
ก่อนจะลุกขึ้นก้าวไปหาเป้าหมายที่มัวยืนจด ๆ จ้อง ๆ อยู่เช่นเดิม



จะเอาอะไรเดี๋ยวคีบให้



คนโดนทักสะดุ้งเฮือก
แทบไม่อยากจะหันไปเผชิญหน้ากับคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ



...ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร




นี่ถามจริงมึงจะตามจ้องล้างจ้องผลาญกูไปถึงไหน
กูไม่เอาอะไรแล้วครับ...
กูแค่อยากเลือกอย่างสงบสุข 
มึงเข้าใจกูบ้างมั้ย...!!




คิดไปเถิด... คิดไป... 
อย่าได้พูดออกมาเชียวถ้าไม่อยากหัวหลุด
เพราะอีกฝ่ายเดินมาอย่างถ่อยและเถื่อนเต็มขั้น
แถมยังไม่รอคำตอบใด ๆ พี่ท่านก็เล่นจัดการคีบ ฝรั่ง มะละกอ แตงโม 
ใส่จานจนแน่นก่อนจะยื่นมาให้



เอ้า




หมด...



จบสิ้นกันแล้ว...



นายปลายฟ้าผู้ตระหนักถึงความพ่ายแพ้อย่างหมดรูป 
กล้ำกลืนความเจ็บช้ำไว้ในใจ 
รับจานกลับมาเงียบ ๆ แล้วเดินจากไปเงียบ ๆ อย่างคนไร้วิญญาณ
โดยไม่ปริปากอะไรออกมาเลย ปล่อยให้นายคมสันได้แต่มองตามอย่างงง ๆ




...เด็กอะไรพิลึกคน



พูดด้วยก็ไม่พูดสักคำ เอาแต่เบิกตาโตจ้องมองเขาไม่กระพริบ



แต่จะว่าไป...
ไอ้ท่าทางเอ๋อ ๆ แบบนี้  ดู ๆ แล้วก็น่ารักดีเหมือนกัน
หน้าใส ๆ ผิวเนียน ๆ เสียแต่ผอมไปหน่อย


สงสัยคงเพราะคีบอาหารไม่ค่อยเก่งเลยกินได้ไม่เยอะ


งั้นไว้วันหลังเขาเจออีกเมื่อไร
จะเข้าไปช่วยคีบให้อีกครั้งล่ะกันนะ



นายคมสัน ผู้ใจดี มีจิตอาสา ขัดกับหน้าตาอันคมเข้มคิดตกลงกับตัวเอง
แล้วจึงเดินกลับไปรวมกลุ่มพรรคพวกของตนที่โต๊ะ
หยิบตะเกียบปิ้งเนื้อย่างต่ออย่างสุขกายสบายใจ
รู้สึกว่าหมูที่กินครั้งนี้อร่อยมากกว่าเคย



อา...การได้ทำประโยชน์ให้กับคนอื่น 



...นี่มันดีจริง ๆ 



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 



TBC


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5028 chebi (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 09:15
    ปลายฟ้าเอ๋ย 5555

    บรรยายได้ตลกเห็นภาพจริงๆคะ

    #5,028
    0
  2. #4960 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:16
    กลับมาอ่านอีกก็ฮาได้ใจ พี่เขาคนดีจริงๆค่ะ555 สงสารน้องเลยโธ่
    #4,960
    0
  3. #4836 NLhodrem (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 08:41
    โอ้ยพ่อคนดีของสังคม คนดีของโลกนี้ ถ้าจิตใจจะแสนงดงามขนาดนี้ ขำ5555555555 สงสารปลาย5555555 หดหู่ไปถึงสามครั้งในวันเดียวเพราะไอคนจิตใจมีเมตตาหน้าโหดคนนี้ สู้ๆต่อไปนะปลายลูก ซักวันโชคจะเข้าข้างหนูนะ5555555
    #4,836
    0
  4. #4824 bellํYJ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 09:42
    โอ๊ยย ขำ5555 โถ คมพ่อคนดีของสังคมช่างไม่รู้อะไรบ้างเล้ยยย
    #4,824
    0
  5. #4812 lk-czsoung (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 19:59
    55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 หนูปลาย โอ้ยย จี้ว่ะ 5555555555
    #4,812
    0
  6. #4731 baekbow (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 18:35
    สงสารปลาย 555 คมช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยว่าทำร้ายเขา
    #4,731
    0
  7. #4644 Rabbitmb (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 16:51
    สงสารปลาย5555555
    #4,644
    0
  8. #4621 A liłłle Princє (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 13:17
    ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยย~
    #4,621
    0
  9. #4578 D_E_F (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 22:08
    อ่านแล้วฮาดีคับ น่ารักด้วย555555555
    #4,578
    0
  10. #4470 bbbbbbbys (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:01
    โถถถถถถ น้องปลายยยยย ทำไมขำแรง55555
    #4,470
    0
  11. #4464 Hanako_Sister (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:37
    โถ พี่คม พ่อคนดีของสังคม
    #4,464
    0
  12. #4381 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 13:18
    โถๆๆ พี่คมสันด็แค่อยากช่วย
    #4,381
    0
  13. #4284 Yuu (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 22:35
    ขำหนักมาก555
    //ชอบอ่านเกี่ยวกะเดกวิดวะ ตามติ่งมาตั้งเเต่sotus55
    #4,284
    0
  14. #4242 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 21:47
    เฮียไม่ได้รู้อะไรเล๊ยยยย ภูมิใจอีกต่างหาก เอิ่...เฮีย...
    #4,242
    0
  15. วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 14:46
    ขำน้ำตาเล็ดเลยอ่ะ ^0^
    #4,103
    0
  16. #4073 SheepzGuard (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 19:22
    โอยยยยย คมไม่ต้องช่วยน้องปลายหรอกก สงสารปลายเหอะ 5555555
    #4,073
    0
  17. #4067 summer_key (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 01:32
    โอ๊ยยยยยย ฮาไปไหน น้ำตาเล็ดแล้ว 555555555555555
    #4,067
    0
  18. #4041 ¦ MITUИΛ`★ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 14:19
    5555555555555555555555555555
    สงสารนายปลาย =__________= 
    #4,041
    0
  19. #3987 Yuki Kuro (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 16:30
    เฮียคม รที่พี่ปลายเขามองเฮีย..อ่ะ เพราะเฮียตักอะไรให้ก็ไม่รู้ อุส่าห์เลือกตั้งนาน 5555
    #3,987
    0
  20. #3942 sincere (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 19:09
    ฮาโคตร555555
    ไม่รู้จะสงสารใครดี อิอิ
    #3,942
    0
  21. #3918 Sparkyu (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 18:21
    โคตรฮา55555555555555555
    #3,918
    0
  22. #3886 Sakari (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 01:02
    สงสารใครดีนะ 5555555
    #3,886
    0
  23. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  24. #3828 ya_o (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 17:25
    5555555555555555555555555
    ฮาตอนแต่เริ่มเลย พ่อคูณณณณณณณณณณ ^[]^
    #3,828
    0
  25. #3804 mrin (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 18:14
    แน่ใจนะว่าทำประโยชน์
    #3,804
    0