ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 58 : ช็อตที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค Sex on the Beach กับ Whisky on the Rocks



ช็อตที่ 12



นี่แผ่นสุดท้ายแล้วค่ะ


ไกรศรเหลือบอ่านมองรายละเอียดในกระดาษเพียงชั่วครู่
ก่อนจะตวัดลายเซ็นลงบนช่องในชื่อของตัวเอง
แล้วจึงยื่นส่งไปให้เลขาสาวตรวจเช็คเอกสาร


เรียบร้อยแล้วค่ะคุณไกรศร ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาด้วยนะคะ


ผมต่างหากล่ะครับที่ต้องขอโทษที่ไม่สะดวกเข้าไปในบริษัท
เลยต้องให้พวกคุณหอบงานมาให้เซ็นอนุมัติไกลถึงที่นี่


ถ้อยคำพูดที่เต็มไปด้วยความเกรงใจ
ทำเอาผู้จัดการบริษัทที่มาด้วยกันต้องรีบบอกปฏิเสธ


ไม่หรอกครับ คุณไกรศรอยู่ในช่วงลาพักอยู่แล้ว
พวกผมต่างหากที่สะเพราทำเอกสารผิดพลาด 
เลยต้องให้คณะกรรมการผู้ถือหุ้นเซ็นใหม่ทั้งหมด


แล้วคณะกรรมการท่านอื่นว่ายังไงบ้างล่ะครับ


ก็โดนบ่นจนหูชานั้นแหละค่ะ 
โดยเฉพาะท่านประธานแทบจะสั่งตัดเงินเดือนทั้งบริษัท อ่ะ...


เสียงของเลขาสาวหยุดพูดในทันทีเมื่อโดนผู้จัดการสะกิด
ก่อนจะหน้าซีดเมื่อนึกขึ้นได้ว่าประธานบริษัทที่เธอกำลังเมาส์
มีศักดิ์เป็นพ่อแท้ ๆ ของคนตรงหน้า
หากแต่ร่างสูงกลับไม่ถือสา ซ้ำยังหัวเราะเหมือนเห็นเป็นเรื่องปกติ


ผมเข้าใจ พ่อก็เป็นแบบนี้แหละ
เดี๋ยวสักพักท่านก็หายโกรธเอง อย่าไปซีเรียสกันมากนะครับ
เออ...ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ยังไงผมขออนุญาตขอตัวก่อน
ขากลับก็ขับรถระวัง ๆ กันด้วยนะครับ


ไกรศรแสดงความเห็นใจอย่างไม่ถือตัว
ก่อนจะลุกเดินกลับขึ้นลิฟต์ของโรงพยาบาล

ทิ้งให้ลูกน้องใต้อาณัติทั้งสองคนส่งสายตาชื่นชมอยู่ด้านหลัง


...สมแล้วที่คนคนนี้เป็นถึงคณะกรรมการหนุ่มไฟแรง
ทั้งหน้าตา บุคลิก และการวางตัว
เหมาะสมกับตำแหน่งว่าที่ประธานบริษัทผู้ถือหุ้นอสังหาริมทรัพย์มากมาย
แม้อายุจะยังน้อยแต่ก็ทำให้เป็นที่เคารพรักของทุกคนได้ไม่ยาก


หากแต่ใครจะรู้ว่าผู้ชายสุดเพอร์เฟคผู้มัดใจลูกน้องไว้อยู่หมัด
แต่วิธีมัดหัวใจของคนที่ตัวเองรัก


...กลับทำไม่ได้เรื่องเลยสักนิดเดียว



ไกรศรรู้ดีว่าตัวเขานั้นเมื่อรักใครสักคนก็จะทุ่มเทลงไปทั้งใจ
ยิ่งแคร์มากก็ยิ่งหวงมาก และความคาดหวังก็จะมากขึ้นไปตาม


หลายครั้งที่ดูเหมือนเขาเอาแต่ใจ
แต่ก็เพราะอยากแสดงให้เห็นว่าเขาจริงจังมากแค่ไหน
อยากพยายามทำตัวเป็นแฟนที่ดี
ทว่าก็ยังอดไม่ได้ที่จะเผลอตัวบังคับนู้นนี้
แม้รู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายรำคาญ 


แต่จะโทษใครได้...


...เพราะแฟนเขาชอบทำตัวให้น่าห่วงอยู่เรื่อย


อย่างครั้งนี้ก็เหมือนกัน
เพราะทันทีที่ไกรศรเปิดประตูห้องพักพิเศษ
เขาก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าคนที่ควรจะนอนอยู่บนเตียง
กลับไปนั่งให้ลมยามเย็นโกรกบนเก้าอี้พลาสติกข้างนอกระเบียงซะอย่างนั้น


บินทำอะไรอยู่นะ


เรื่อยเปื่อย


คนถูกถามตอบปัด ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
ในมือถือดินสอจนขยุกขยิกลงในกระดาษ
ไม่ยอมเงยหน้าหันกลับมามองจนเขาต้องเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา


แล้วทำไมมานั่งตรงระเบียงแบบนี้เดี๋ยวไข้ก็ขึ้นอีกรอบหรอก


ร่างสูงถามซ้ำพลางเหลือบมองแขนขาของคนป่วยที่มีรอยจุดแดงๆ ขึ้นประปราย
ซึ่งเป็นผลเกี่ยวเนื่องมาจากอาการไข้เลือดออก

ตอนเขาสังเกตเห็นครั้งแรกถึงกับตกใจต้องรีบตามหมอมาดูให้
เพราะกลัวว่าเลือดจะออกใต้ผิวหนัง
แต่หมอตรวจดูอาการแล้วไม่ได้เป็นอันตรายร้ายแรงอะไร
ที่มันขึ้นแบบนี้เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าบินกำลังจะหายในไม่ช้า
ถ้าไข้ลดลงเป็นปกติไม่พรุ่งนี้ก็มะรืนคงออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว
เขาเลยสั่งห้ามไม่ให้บินลงไปเดินเผ่นพ่านข้างล่างอีก

เจ้าตัวเหมือนจะเคืองอยู่เล็ก ๆ ที่โดนบังคับแถมยังโดนเขาเฝ้าอยู่ตลอด
แต่พอเขาเผลอลงไปคุยเรื่องงานแป๊บเดียว
กลับขึ้นมาอีกทีบินก็หาเรื่องให้จนได้


บินฟังพี่อยู่รึเปล่า ไปนอนบนเตียงเถอะ

ไกรศรพยายามลองบังคับอ้อม ๆ อีกครั้ง
ทว่าคนถูกสั่งกลับร้องโวยวายอย่างหมดความอดทน


โอยย! เงียบ ๆ ได้มั้ย คนกำลังใช้สมาธิแต่งเพลงอยู่

ถ้อยคำท้ายประโยคสะดุดหูจนคนฟังต้องเลิกคิ้วขึ้นถามซ้ำด้วยความแปลกใจ


บินแต่งเพลงได้ด้วยเหรอ

น้ำเสียงกึ่งไม่เชื่อที่ได้ยินทำให้ดวงตาคม ๆ ตวัดมองอย่างนึกเอาเรื่อง


กูเรียนดนตรีมานะทำไมจะแต่งไม่ได้


งั้นแล้วทำไมไม่ไปแต่งเพลงในห้องล่ะ


...มันวนมาเรื่องนี้อีกแล้ว

บินถอนหายใจอย่างระอาให้กับคนที่ชอบบังคับยิ่งกว่าหมอเฝ้าไข้
เจ้าตัวละมือจากกระดาษเงยหน้าขึ้นอธิบายความ


แต่งในห้องมันจะได้แรงบันดาลใจอะไรวะ
ห้องก็เหลี่ยม ๆ แคบ ๆ นั่งตรงนี้เห็นท้องฟ้า เห็นเมือง เห็นผู้คน
มองไปสักพักเดี๋ยวทำนองดี ๆ มันก็ไหลออกมาเอง


ไกรศรพยักหน้าหงึกหงักอย่างเข้าใจ
ไอ้ห่วงก็ห่วงคนป่วยอยู่หรอก
แต่ขืนซักไซ้อีกรอบบินคงได้ลุกขึ้นมาอาละวาดอีกแน่
เขาเลยตัดสินใจเปลี่ยนเป็นถามเรื่องอื่น


บินแต่งเพลงบ่อยรึเปล่า


แล้วแต่อารมณ์ บางทีกูเจอเรื่องอะไรเป็นความทรงจำดี ๆ ก็เอามาแต่ง


งั้นบินแต่งให้พี่เพลงหนึ่งได้มั้ย


เรื่องดิ แต่งเพลงไม่ใช่ง่าย ๆ นะโว้ย
มันต้องคิดทำนองให้โดน แล้วไหนจะคำร้องอีก


ไม่เห็นจะยากเลย ก็เอาเรื่องที่พวกเราเจอกันมาแต่งไง


บินหลาเลิกคิ้วทำหน้าตาประหนึ่งว่ามึงพูดเล่นเปล่า


เรื่องที่พวกเราเจอกันมันน่าจะเป็นความทรงจำดี ๆ ตรงไหน
เจอกันครั้งแรกมึงเมาอย่างกับหมา น่าประทับใจตายห่าเลย
กินเหล้าให้น้อย ๆ หน่อยเถอะ ถ้ากินจนคุมตัวเองไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน 
เดี๋ยวหาเรื่องเดือดร้อนมาให้กูอีก


ปากบ่นไปแต่ในคำบ่นก็ยังมีคำเตือน
จนคนโดนดุอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มต้องแกล้งถามกลับ


ห่วงพี่เหรอ


ห่วงตัวเองมากกว่า


คำตอบตรง ๆ แบบไม่รักษาน้ำใจคนฟัง
แต่แทนที่ร่างสูงจะโกรธกลับหัวเราะขำ


...นี่แหละบินแฟนเขา 

พูดตรงเป็นที่หนึ่งจะตอบรับให้ชื่นใจหน่อยก็ไม่ได้



งั้นเดี๋ยวพี่จะแต่งเพลงให้บินเอง


ไกรศรตัดสินใจคว้ากระดาษกับปากกาบนโต๊ะ
ลงมือเขียนเนื้อเพลง ท่ามกลางสายตาของคนที่มองอยู่อย่างนึกเยาะ

...มึงไม่รู้อะไรซะแล้ว   
แต่งเพลงไม่ใช่นึกจะเขียนอะไรมั่ว ๆ ก็ได้
มันต้องมีคำให้คล้องจองฟังง่ายจะได้ร้องแล้วติดหู
กูแต่งมาหลายปียังได้เพลงดี ๆ ไม่กี่เพลง
ทำเป็นพูดอวดเก่ง จะแน่สักแค่ไหนกันเชียววะ


เสร็จแล้ว


บินหลาสะดุ้งกำลังคิดเพลิน ๆ มันดันบอกว่าเสร็จแล้ว


ยังไม่ถึงนาทีเลยเนี่ยนะ โม้เปล่า ไหนร้องให้ฟังดิ


คนถูกท้าไม่รอช้า หยิบกระดาษแล้วเปล่งเสียงทุ้มของตัวเอง
ตามเนื้อเพลงที่เพิ่งแต่งเสร็จสด ๆ ร้อน ๆ


บิน บิน บิน บิน บิน 
น้องเคยเห็นบินหรือเปล่า 
บินเขาน่ารักไม่เบา 
มีแฟนคนหนึ่งชื่อว่าพี่ศร 
มีแฟนคนหนึ่งชื่อว่าพี่ศร 
พี่ศรรักบินคนเดียว


อะ...

ไอ้ทำนองแบบนี้

มัน เพลงช้างไม่ใช่เหรอ

ไอ้หน้ามึนแม่งมันเอาเพลงช้างมาดัดแปลงใสชื่อเขาเฉยเลย 

แล้วดูคำร้องดิ คิดเข้าไปได้ยังไง บ้ารึเปล่า


เพลงอะไรวะเนี่ย


เพลงรักไง


เพลงรักตรงไหน


ก็แต่งออกมาจากใจ มันเลยเป็นเพลงรัก


...เน่าเลยทีเดียว

เดี๋ยวนี้พอได้โอกาสมันแอบมีหยอดตลอด
ไอ้เรื่องรอยสักก็ที่หนึ่งแล้ว ไหนจะมาเรื่องนี้อีก
ไม่ใช่ว่าชอบหรืออะไรหรอกนะ
ออกแนวขำซะมากกว่าที่มีคนมาคอยพูดเลี่ยน ๆ ใส่


...แปลกดีเหมือนกัน


...คนเป็นแฟนเขาทำกันอย่างนี้เหรอ?



ขอดูที่บินแต่งบ้างสิ


ไกรศรพยายามชะโงกตัวมองเนื้อเพลง
แต่อีกคนกลับรีบเบี่ยงตัวหลบ


ไม่เอากูยังแต่งไม่เสร็จ


เถอะน่า นิดเดียวเอง


คนตื้อไม่ละความพยายาม
ขยับเข้ามาใกล้หมายจะคว้ากระดาษที่คนนั่งซ่อนไว้ข้างหลัง
จนกลายเป็นว่าทั้งสองแทบจะคร่อมร่างเกยกัน
แต่ยังไม่ทันได้หยิบเนื้อเพลงสำเร็จ


เสียงเปิดประตูห้องกลับดังขึ้น 
ก่อนเสียงอุทานอย่างตกใจจะตามมา


อุ๊ย กูมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าเนี่ย
เชิญต่อได้เลยนะ เดี๋ยวกูเฝ้าหน้าห้องให้


ไอ้เผือกพร้อมสมาชิกแก็งค์รีบทำท่าจะปิดประตู
แต่บินกลับดันร่างสูงใหญ่ออกห่างร้องโวยวายลั่น


เฮ้ยไม่ใช่โว้ย!! กูกำลังแต่เพลงอยู่


โห แต่งเพลง ร้อยวันพันปีแต่งไม่เคยได้ พอมีแฟนปุ๊บแต่งได้ปั๊บ
เพลงไรวะ สงสัยจะฮาร์ดคอร์น่าดูต้องมีบิวอารมณ์กันด้วย


ถ้ามึงมาเพื่อกวนตีนกูกลับไปเลยไป


แหนะ เดี๋ยวนี้มีไล่ ใช่ซี๊... มึงมีแฟนแล้วนี่ 
เพื่อนก็เลยเป็นได้แค่หมาหัวเน่า


คำหยอกแรง ๆ ที่ยังไม่หยุดทำเอาอารมณ์หงุดหงิดของคนฟังพวยพุ่ง
จนไอ้แมนที่ยืนอยู่ด้วยกันเห็นท่าไม่ดีจนต้องรีบเอ่ยปราม


เผือกพอเถอะ ขืนล้ออีกเราว่าบินได้ทุ่มเก้าอี้มาแน่
คือว่าพวกเรามีธุระกับพี่ศรนิดหน่อย


หัวข้อที่เปลี่ยนประเด็นทำให้บินเลิกคิ้วเอ่ยทวนคำงง ๆ


ธุระ?”


เออ กูขอยืมแฟนมึงแป๊บหนึ่งเดี๋ยวมาคืน พี่ศรครับมากับผมหน่อย


จบคำไอ้เผือกก็รีบลากร่างสูงใหญ่เดินออกไปนอกห้องทันที
โดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม ทิ้งไอ้ต้นกับไอ้แมนไว้ในห้อง


แต่อย่าคิดว่าปัญหาจะหมด 
เพราะดีกรีความเสือกของสองตัวนี่ก็ใช่ย่อย
ทันทีที่สิ้นเสียงปิดประตู เสียงจากไอ้ต้นก็ดังขึ้นทันควัน


มึงเป็นแฟนกับพี่ศรเขาจริง ๆ เหรอวะ


คำถามทะลุกลางปล้องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
ทำเอาบินหลาที่เดินกลับมายังเตียงถึงกับชะงัก
แต่แค่เพียงแวบเดียวก่อนตัดสินใจพยักหน้าตอบกลับไปสั้น ๆ


เออ


แค่นั้นแหละ...เสียงถามอย่างตกใจจากไอ้ต้นก็ดังลั่น


จริงดิ! ตอนแรกกูนึกว่าไอ้เผือกมันอำเล่นเฉย ๆ 
แต่พอเห็นพี่เขามาดูแลมึงอย่างนี้กูเลยตงิด ๆ
แม่งไม่อยากเชื่อว่ะว่ามึงเป็นเกย์


เฮ้ย กูไม่ได้เป็นเกย์


ไม่ได้เป็นอะไร มึงก็ผู้ชาย พี่ศรก็ผู้ชาย 
แล้วเวลามีอะไรกันมึงจะรับให้เขาเหรอวะ
หรือจะผลัดสลับกันตามข้างขึ้นข้างแรม


เหี้ย!! กามแล้วมึง กูไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น


อ้าว ถ้ามึงไม่ได้คิดแล้วตกลงคบเขาทำไม


ไม่รู้วะ อยู่ ๆ กูก็แค่คบมัน


คำตอบที่วกวนสับสนทำเอาไอ้ต้นถึงกับขมวดคิ้วเกาหัวแกรก ๆ


อะไรของมึงวะ กูงงกับคู่มึงนะเนี่ย แล้วมึงรักเขาหรือเปล่า



...รักเหรอ?


ถ้อยคำหนึ่งที่สะกิดในใจส่วนลึกของคนฟัง


...นั้นสิ เขาลืมมันไปได้ยังไงวะ
คนจะเป็นแฟนกันไม่ใช่แค่เข้าใจกันแต่ต้องรักกันด้วย


แล้ว...


...แล้วไอ้ความรักนี่มันต้องรู้สึกยังไง


ต้องใจเต้น ต้องหน้าร้อน


...ก็ไม่นี่ 


เขาไม่เคยรู้สึกอะไรเลย
อยากกอดรึก็เปล่า 
อยากจูบเนี่ยเลิกคิดไปได้เลย
หึงสักนิดก็ไม่มี 


...สรุปแล้วเขารักไอ้พี่ศรรึเปล่า?



...รัก


หรือว่า


...ไม่ได้รัก


แล้วรักคืออะไร?

แค่ไหนที่จะรู้สึกว่ารักกัน?



เขาไม่รู้....


...ไม่รู้เลยจริง ๆ



บินหลาจมดิ่งในห้วงความคิดนิ่งเงียบอย่างนั้น
กระทั่งคนรอคำตอบอยู่นานต้องเอ่ยแซว


ไม่ตอบอย่างนี้แสดงว่ารักอ่ะดิ


ไม่ใช่...กูแค่...แค่...


คำพูดอึกอักไม่จบประโยคทำให้ไอ้ต้นต้องหันไปสบตาไอ้แมน
ซึ่งยังคงยืนนิ่งอยู่ข้าง ๆ เหมือนจะถามความเห็น
ก่อนคนฉลาดสุดในกลุ่มจะถอนหายใจ
เดาประเมินสถานการณ์เพื่อนรักออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงถาม


เราไม่รู้หรอกว่าบินไปตกลงคบกับพี่ศรยังไง แต่เราว่าบินกำลังสับสนอยู่นะ
บินตอบใจตัวเองดี ๆ ก่อนว่าที่เป็นแฟนกับพี่ศรมันเพราะอะไร
เพราะอยู่ใกล้กันเลยหวั่นไหว หรือว่าเพราะรักพี่ศรจริง ๆ


ยิ่งได้ยินคนฟังก็นิ่งเงียบกว่าเดิมเหมือนนิ่งอึ้ง
กระทั้งไอ้ต้นต้องรีบสะกิดเตือน


ไอ้แมนแม่งไซโคอีกแล้ว เดี๋ยวบินมันก็ได้ไข้ขึ้นอีกรอบพอดี
ที่จริงกูไม่อยากให้มึงคิดมากหรอกนะ แค่ห่วงมึง
เพื่อนจะมีแฟนทั้งที่ก็อยากให้ได้กันดี ๆ



บินพยักหน้ารับ แต่ยังไม่ทันที่จะตอบว่าอะไร
เสียงเปิดประตูพร้อมกับคำเร่งจากไอ้เผือกก็ดังขัดจังหวะสนทนา


เรียบร้อยแล้วไปกันยัง


เออ เดี๋ยวกูไป


ไอ้ต้นตะโกนตอบกลับก่อนตบบ่านักร้องนำของวงพร้อมฝากคำพูดทิ้งท้าย


ถ้ามึงมีอะไรก็ปรึกษาพวกกูได้นะ


เอ่ยให้กำลังใจเพียงแค่นั้น
แล้วเพื่อนทั้งหลายจึงพากันยกขบวนกลับไป
ทิ้งให้เขาอยู่กับใครอีกคนในห้องเพียงลำพังเหมือนเช่นเดิม


ดวงตาคมเหลือบมองแผ่นกระดาษที่อยู่ในมือ
ตัวอักษรของเนื้อเพลงบ้าๆ ทว่ายังคงเห็นมันอย่างชัดเจน


...พี่ศรรักบินคนเดียว



คำว่ารักในกระดาษที่มันเขียนมาง่าย ๆ 
ก็คงอาจเป็นได้แค่คำพูดเล่น ๆ 
ที่มันเฝ้าบอกเขาหลายต่อหลายครั้ง


มันแน่อยู่แล้ว...


เพราะคนเราจะไปรักกันเร็วขนาดนั้นได้ยังไง
เจอกันไม่ถึงอาทิตย์ ความผูกพันอะไรกันไม่เคยจะมี
แค่มาทำดีด้วย แค่มาพูดหวาน ๆ ใส่ก็จะเรียกว่ารักแล้วเหรอ


เรื่องคบกันเป็นแฟนนี่ก็เหมือนกัน
ไอ้หน้ามึนมันอาจจะแค่คิดเล่น ๆ ไม่ได้จริงจังอะไร
แล้วเขาก็ดันเลยตามเลยไปกับสถานการณ์



เพราะว่าอยู่ใกล้กันเลยหวั่นไหว หรือว่าเพราะรักพี่ศรจริง ๆ



....ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละ ไอ้แมน




กูไม่ได้หวั่นไหว

คำว่ารักกูก็ยังไม่เข้าใจ

กูเลยตอบคำถามมึงไม่ได้



...มันก็แค่นั่นเอง


------------------------------------------------------------------------------------------------------


TBC

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4992 Readyaoi_only (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 16:06
    ให้ความรักมันเกิดขึ้นในใจ ผูกมั่นไว้ในส่วนลึกที่สุดในใจ 
    #4,992
    0
  2. #4723 baekbow (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 23:45
    ความหน่วงก็มา .. แต่มันก็จริงแหละ เพิ่งเจอกันแถมไม่ได้เป็นเกย์มาก่อนอยู่ๆจะให้มาพิศวาสผู้ชายก็ใช่เรื่อง ดูต่อไปละกัน อย่างน้อยๆตอนนี้ก็อยู่ใกล้กัน จะพัฒนาความสัมพันธ์ได้ไหมคงต้องรอดู
    #4,723
    0
  3. #4374 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มกราคม 2559 / 18:10
    เอาน่า ค่อยๆศึกษากันไป ค่อยๆรักกันไปนะไม่ต้องรีบ
    #4,374
    0
  4. #3979 Yuki Kuro (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 16:35
    ความรักต้นกำเนิดคือ เข้าใจตรงกัน.. แล้วบินล่ะ เข้าใจเฮียศรมั้ย?
    #3,979
    0
  5. #3798 p446 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 12:45
    รักๆไปเหอะ
    #3,798
    0
  6. #3680 Earthz Boonsiri (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 11:15
    หงุดหงิดที่พีศรไม่หึงหรอพี่บิน 55555
    #3,680
    0
  7. #2982 YoSChi (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 08:49
    บินไม่มั่นใจกับคำว่ารักเพราะไม่เคยรู้จัก พี่ศรก็มาสอนบินให้รู้จักรักสิ
    #2,982
    0
  8. #2766 rorony (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 21:29
    ผลัดสลับกันตามข้างขึ้นข้างแรม!  โว้ะ =o= เผือกเอามาเกี่ยวกันได้ไงเนี่ย

    เฮียศร รีบทำให้น้องบินมั่นใจในความรักเร็วๆนะ
    #2,766
    0
  9. #2515 สายฟ้า (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 14:40
    สู้ๆนะน้องบิน ค่อยๆคิด มันต้องใช่เวลา โอ้เย่
    #2,515
    0
  10. #2382 DazaDay (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2556 / 09:32
    ถ้าเกิดรู้ใจตัวเองว่าไม่ได้รักพี่ศรก็ลองหันมารักกับเราก็ได้นะบินหลา :] //me หลบเกิบ
    #2,382
    0
  11. #2239 a l e y m* (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 22:15
    มัยเริ่มมาจากความมึน
    ก็เลยตอบคำถามอะไรใครไม่ได้เนี่ยแหละ = =
    เฮียศรรรรร มาทำให้น้องมั่นใจด้วยเร็วเลยยยยยยย
    #2,239
    0
  12. #1878 Key_NRGZGI (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 01:38
    ใจเย็นนะน้องบินนนนนนนนนน 
    ค่อยๆ ทำความเข้าใจกับมันนน  
    #1,878
    0
  13. #1848 berry berry (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 20:28
    ที่สงสัยคือ พี่ศรรักบินแล้วจริงๆหรอ
    #1,848
    0
  14. #1804 MayKamon (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 22:24
    หวังว่าเธอจะเข้าใจนะบิน แล้วพี่ศรที่พี่พูดออกมาเนี่ย รักแน่นะ??
    #1,804
    0
  15. #1725 ผีสึ่ง (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 04:55
    อ่ออ๋อยย แล้วมันจะตอบได้มั้ยน่ะบิน ค่อยๆทำความเข้าใจไปนะลูกกก

    ไร้เดียงสาขึ้นมาทันทีเลย ฮ่าาา
    #1,725
    0
  16. #1146 Plankton J (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 17:09
    ค่อยๆทำความเข้าใจกันไปนะหลาน
    #1,146
    0
  17. #917 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 17:25
    แอร๊ยยย
    #917
    0
  18. #520 แกงส้ม (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:23
    หาคำตอบให้ได้เร็วๆนะ น้องงง
    #520
    0
  19. #454 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:04
    จะรอดไหมเนี่ยความรักของคู่นี่เนี่ย = ="
    #454
    0
  20. #442 zine (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:02
    ยอมรับแล้วว่าคบกับพี่ศรO O!! ตกลงบินรู้สึกยังไงเนี้ยยย
    #442
    0
  21. #441 มังกรอินดี้ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 08:55
    คุณเผือกนี่ชงได้ตลอด ><

    บางที รักก็ไม่ต้องการเวลา(?) นะบิน :)
    #441
    0