ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 38 : ชิ้นที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    15 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต





ชิ้นที่ 12





...อยากอ้วก


ความคิดแรกที่พุ่งขึ้นมาในสมองพร้อมกับอาการพะอืดพะอม
หลังจากสาลี่ลืมตาตื่นอย่างมึน ๆ อยู่บนเตียง



...เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?


คำถามที่สองตามมาติด ๆ ก่อนความทรงจำจะเริ่มหมุนวนกลับไป

เมื่อคืนออกไปขายของ ขากลับแวะที่ถนนริมน้ำ กินเบียร์ไปด้วย


แล้วก็เออ...



...เมาเละ



เขาจำได้แค่ว่าตัวเองซื้อเบียร์มาโหลหนึ่ง
แต่ดื่มไปเท่าไรไม่ได้นับ รู้แค่ว่าอยากจะให้มันเมา ๆ ซะ 
เผื่อจะได้ลืมความกลุ้มใจที่ขายขนมปังสังขยาออกมาไม่ดี
แล้วก็เผลอ....



...เผลอระบายความกลัดกลุ้มให้กับใครบางคนไป



อย่างคุณน่ะ เขาไม่เรียกว่าใส่หน้ากากหรอก
คุณแคร์ความรู้สึกของคนอื่นมากเกินไปต่างหาก




จริงเหรอ...เขาเป็นแบบนั้นจริง ๆ เหรอ

ที่พยายามทำตัวเป็นเด็กดี เพื่อไม่อยากทำให้แม่ลำบากใจ
ที่ตั้งใจเรียนให้ได้คะแนนเยอะ ๆ เพื่อไม่อยากนำความเดือดร้อนมาให้กับตระกูล
ที่ต้องยิ้มแย้มทั้ง ๆ ที่ในใจทรมาน เพื่อไม่อยากให้คนอื่นต้องกังวล


ทั้งหมดนั้น...
เขาทำลงไปก็เพราะห่วงความรู้สึกของคนรอบข้างมากกว่าความรู้สึกของตัวเองใช่มั้ย



พักบ้างก็ได้ ทำสิ่งที่คุณอยากทำบ้าง
แล้วถ้ามีปัญหาอะไรผมจะคอยช่วยคุณเอง...นะ





...น่าแปลก แปลกที่คำพูดของคนที่รู้จักกันมาแค่เพียงเดือนเดียว
กลับทำให้ส่วนลึกที่สุดภายในใจสั่นไหว
คล้ายกับถูกมองทะลุถึงปมอันหนักอึ้งที่เขาแบกไว้ตลอดหลายปี
ซึ่งไม่เคยมีใครรับรู้ถึงมันมาก่อน แม้แต่แม่หรือเพื่อน ๆ
   


คนอย่างลูกแม่เดือน คนที่เขาคิดว่าเป็นแค่ไอ้บ้าติสต์แตกไปวัน ๆ
แต่กลับเป็นคนที่คอยรับฟังปัญหา และคอยปลอบโยนเขาให้คลายกังวล



...น้ำเสียงที่ห่วงใย


...สัมผัสของมือลูบเรือนผมเบา ๆ 



ทั้ง ๆ ที่คอยแหย่กันตลอดแท้ ๆ
ทำไมลูกแม่เดือนกลับมาให้กำลังใจเขาซะได้ 



แล้วทำไม...




...ทำไมอยู่ ๆ ใจมันถึงเต้น  หน้ามันถึงได้ร้อนขึ้นมาวะเนี่ย!






ก๊อก... ก๊อก...



คนฟุ้งซ่านสะดุ้งเมื่อเสียงเคาะประตูขัดความคิด
พูดถึงปุ๊บ... ก็มาปั๊บ...
ไม่ใช่ใครอื่นหากแต่เป็นหนุ่มผมยาวมาดเซอร์ ที่เปิดประตูพร้อมเสียงเรียกทัก



อ้าว...ตื่นแล้วเหรอ เป็นไงบ้าง ปวดหัวมั้ย



คนที่นอนอยู่รีบผุดตัวลุกขึ้นนั่ง ควานหาแว่นบนหัวเตียงมาสวมอย่างรีบร้อน
พยายามปรับเปลี่ยนสีหน้า กดความรู้สึกแปลก ๆ ของตัวเองให้ลึกลงไป
ในขณะที่ร่างในชุดเสื้อยืดโลโก้โคค่าโคล่าเดินเข้ามาใกล้พลางยื่นแผงยาส่งให้



อ่ะ นี่พารา เดี๋ยวกินเสร็จแล้วก็ลงไปทานข้าวซะนะ แม่คุณทำโจ๊กไว้ให้


สาลี่รับของจากอีกฝ่าย  ในหัวมีคำถามมากมายที่สงสัย
แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน จึงได้แต่ขยับปากพูดไปตะกุกตะกัก



เออ....คือ...เมื่อคืน...


จะถามว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น หรือจะถามว่าเมื่อคืนคุณกลับมาได้ยังไง
หรือจะถามว่าเมื่อคืนใครกันที่อ้วกใส่รถผมซะเลอะไปหมดดีล่ะ



...ไอ้สองคำถามแรกก็อยากจะรู้อยู่หรอก
แต่คำถามสุดท้ายไม่ต้องบอกก็เดาคำตอบได้


ตัวต้นเหตุหน้าเจื่อน  สารภาพตามตรงว่าจำเรื่องหลังจากเมาแล้วไม่ได้เลยสักนิด
แต่ไม่ต้องเสียเวลานั่งนึก เพราะคู่สนทนากลับเป็นคนเอ่ยปากเล่าออกมาแทน


เมื่อคืน แม่คุณเป็นห่วงมากเลยรู้มั้ย
ผมไม่แน่ใจว่ามือถือคุณแบตหมดหรือยังไง
แม่คุณถึงโทรหาคุณตั้งหลายสายแต่ก็โทรไม่ติด
เลยมาเคาะประตูหน้าร้านผมตอนเที่ยงคืน
มาขอเบอร์ผมจากแม่ แล้วก็โทรตามเข้าเครื่อง 
ผมเลยต้องรีบพาคุณกลับบ้าน

แต่ก็นะ... เมาซะไม่เหลือดีขนาดนั้น
มาถึงก็โดนเฉ่งซะยกใหญ่ แต่คุณไม่ต้องห่วงหรอก 
ผมบอกกับพวกเขาว่าผมบังคับให้คุณดื่มเอง
แล้วคุณก็คออ่อนดื่มไปแค่กระป๋องเดียวเลยน็อค



เขาเนี่ยนะดื่มกระป๋องเดียวแล้วน็อค
ถึงจำไม่ได้ว่าดื่มไปเท่าไร แต่ซื้อมายกโหลขนาดนั้น 
ต้องไม่ต่ำกว่าหกหรือเจ็ดแน่ ๆ
บอกกับแม่ไปแบบนี้ มันจะไม่น่าสงสัยไปหน่อยเหรอ

จากหน้าเจื่อน ๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นซีดลงอย่างคนมีความผิดติดตัว
เอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ



ละ...แล้วแม่ว่าอะไรบ้าง


แม่คุณก็ดุผมไปนิดหนึ่งผมพอจะเข้าใจอยู่หรอก ก็ท่านอุตส่าห์ฝากลูกชายไว้กับผมนี่ 
แต่ดันพาไปเมากลับมาซะอย่างนั้น ส่วนแม่ผมเขาไม่ค่อยอะไรอยู่แล้ว 
แค่เอ็ดตามประสาโทษฐานเมาแล้วขับ แล้วก็เตือนว่าอย่าทำแบบนี้อีก



...อ้าว...ได้ไงล่ะ โกหกออกไปทั้ง ๆ ที่ความจริงเขาต่างหากที่เป็นคนเริ่มเอง
แบบนี้ไอ้ลูกแม่เดือนก็โดนดุอยู่คนเดียวน่ะสิ
เขาก็เป็นลูกผู้ชายนะ ทำผิดก็ต้องกล้ารับผิดอยู่แล้ว

 

ทำไมไม่บอกความจริงไปล่ะ


ก็เดี๋ยวภาพพจน์เด็กดีของน้องสาลี่จะปลิวหายหมดไม่ใช่เหรอ



คำพูดทีเล่นทีจริงเหมือนอย่างเคย
แต่ครั้งนี้มันกลับแทงใจลึก ๆ ให้คนได้ยินถึงกับสะอึก
 


...มันก็จริงอยู่หรอกว่าเขาอยากจะทำตัวเป็นเด็กดีของแม่
ทั้ง ๆ ที่ควรจะโล่งใจแท้ ๆ ทีลูกแม่เดือนมันช่วยปิดบังความลับให้
แต่ไม่รู้ทำไม เขาถึงกลับรู้สึกอึดอัดในใจแปลก ๆ
เหมือนกับว่า ไม่ต้องการจะปกปิดตัวตนที่แท้จริงนี่ไว้อีกแล้ว 



อีกอย่าง ผมก็รู้ว่าคุณไม่อยากให้แม่เป็นห่วง
เอาเป็นว่า เดี๋ยวลงไปอ้อนท่านสักหน่อย
แล้วรีบกินข้าวซะ ผมจะได้พาคุณออกไปสักที


เสียงของหนุ่มติสต์ยังดังออกมาเรื่อย ๆ 
แต่คนฟังกลับสะดุดใจในท้ายประโยคจนต้องเงยหน้าถาม


ไปไหน


คนถูกถามแย้มรอยยิ้มสบาย ๆ เหมือนที่ทำเป็นประจำ
พร้อมกับทิ้งคำตอบไว้เป็นปริศนาสั้น ๆ 
แต่เรียกความสนใจของคนฟังจนดวงตากลมเบิกกว้าง




ก็พาคุณไปทำให้ ขนมปังสังขยาขายได้ไง




------------------------------------------------------------------------------------------------------------





...เขามาทำอะไรอยู่ตรงนี้วะ


สาลี่นั่งอยู่บนเบาะรถโฟล์กเต่าสีเหลืองที่ตอนนี้คุ้นเคยยิ่งกว่าฟีโน่ของตัวเอง
พลางครุ่นคิดไปมาหลายตลบถึงคำถามที่คาใจ
ทั้ง ๆ  ที่ไม่รู้ว่ามันจะพาไปไหน
แต่พอได้ยินคำว่า จะทำให้ขนมปังสังขยาขายได้ก็ใจง่ายตามมาทันที
ถ้ามันเกิดหาเรื่องแกล้งขึ้นมาอีกจะทำอย่างไง นี่เขาตัดสินใจถูกรึเปล่าวะเนี่ย


ชั่วขณะที่กำลังสับสน อยู่ ๆ เสียงจากคนขับก็ร้องถามขึ้นทำลายความเงียบ



คุณสายตาสั้นเท่าไร


ข้างขวาสี่ร้อย ข้างซ้ายสองร้อย


คนใส่แว่นบอกออกไปอย่างไม่ภาคภูมิใจในโรคสายตาขี้เกียจของตัวเองซะเท่าไร
จะสั้นก็สั้นให้มันเท่า ๆ กันก็ได้ นี่เล่นห่างกันตั้งเกือบครึ่ง เวลาตัดเลนส์ใส่ลำบากจะตาย
แต่จะโทษอะไรได้ นอกเสียจากไอ้หนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ยกชุดที่พออ่านจบก็ทำเอาตาเฉไปเลย


แล้วเคยใส่คอนแทคเลนส์มั้ย


คนถูกถามส่ายหัวดิก


ผมไม่กล้าเอาอะไรแหย่เข้าตา


งั้นก็ควรกล้าได้แล้ว


ห่ะ หมายความว่าไง


สาลี่ขมวดคิ้วมุ่นให้กับบทสนทนาที่จับต้นชนปลายไม่ได้
มิหนำซ้ำยังไม่เห็นว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวอะไรกับการทำให้ขนมปังสังขยาของเขาขายได้เลย
ทว่าอีกฝ่ายกลับเอ่ยพูดเปลี่ยนประเด็นใหม่ขึ้นมาแทนคำตอบ



คุณรู้จักคำว่า Marketing มั้ย


...มาอีกแล้วไอ้ศัพท์ภาษาอังกฤษ ยิ่งไม่ถนัดอยู่ด้วย 
แต่ไอ้คำง่ายแบบนี้ ใคร ๆ ก็ต้องเคยได้ยินผ่านหูกันบ้างล่ะ


รู้ดิ การตลาดใช่มั้ย แล้วมันเกี่ยวกับคอนแทคเลนส์ตรงไหน


สาลี่ขยับแว่นตอบกลับไปอย่างมั่นใจ แต่ก็ยังไม่วายพ่วงท้ายด้วยความสงสัย


งั้นคุณรู้มั้ย สมัยนี้น่ะแค่คิดว่ามีสินค้าอยู่
แล้วรอขายออกไปเฉย ๆ มันไม่ทันกินกันแล้ว
มันต้องมีการสำรวจตลาด หาวิธีการโปรโมท วางกลยุทธ์ใหม่ ๆ 
เพื่อดึงลูกค้าให้มาซื้อของที่ร้านเราให้ได้มากที่สุด 

อย่างร้านคุณขายขนมไทย แน่นอนว่าคู่แข่งบนถนนคนเดิน
ที่ขายของประเภทเดียวกันไม่มีอยู่แล้ว ส่วนขนมของคุณก็อร่อยพอตัว
ดังนั้นเรื่องสถานที่ผ่าน ส่วนสินค้าก็ไม่มีปัญหา
แล้วก็เออ...ราคา จริงสิ ขนมปังสังขยาคุณขายไปเท่าไร


สี่สิบบาท


แพงไป สินค้าใหม่เพิ่งเปิดตัวขายแค่ยี่สิบบาทต่อแพ็คก็พอ
ที่เหลือก็เป็นเรื่องวิธีโปรโมทความน่าสนใจของร้าน



เออ...


...นี่กูคุยกับศิลปินหรือว่านักการตลาดวะเนี่ย
ถึงได้พูดออกมาเป็นช็อต ๆ อย่างกับนั่งฟังซีอีโอในห้องประชุม


แต่อันที่จริง... สิ่งที่ได้ยินผ่านหูมาก็น่าสนใจ
เขาแค่ขายขนมไปแต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องพรรณนี้เลย
ความอยากรู้เรื่องราวต่อจึงทำให้อดไม่ได้ที่จะซักไซ้



แล้วต้องทำยังไง


ก็ง่าย ๆ ร้านคุณขายขนมไทย 
คุณก็ดึงคอนเซปต์ของความเป็นไทยออกมาเป็นจุดขาย


อ้าว แล้วทีร้านคุณขายเบเกอรี่
ไม่เห็นคุณจะดึงคอนเซปต์อะไรที่เกี่ยวกับเบเกอรี่ออกมาเลย


รถโฟล์กเบรกลงเมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง
ก่อนคนขับจะหันมามองคนข้างกาย แล้วจึงอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง


ใครว่าจุดขายของผมอยู่ที่คอนเซปต์เบเกอรี่ล่ะ
จุดขายของผมคือ ความเป็นศิลปะต่างหาก
ผมใช้ภาพถ่ายมาแทนตัวตนในแบบของผม
ลูกค้ามาเห็นเขาก็คิดว่ามันแปลก น่าสนใจ 
แล้วก็ยังจำได้ง่ายด้วย ขนมผมมันถึงขายได้ดีไง



แบบนี้นี่เอง...
มิน่ามันถึงคอยเอาโปสการ์ดมาประดับร้าน
จัดตกแต่งไฟซะสวย แถมยังเอาเตาอบขนมมาเพื่อใช้กลิ่นเข้าช่วยด้วย
ร้านบ้านขนมเดือนใจเลยมีคนแน่นตลอด โดยเฉพาะสาว ๆ ที่ชอบหนุ่มเซอร์ลุคศิลปิน
เทียบกันไม่ได้เลยกับตัวเขาที่เป็นได้แค่หนุ่มแว่นหน้าจืด ๆแถมหน้าร้านก็ตกแต่งได้เชยสุด ๆ 
ถึงแม้จะพยายามจัดน้องหงส์ขนมไทยมาประดับก็ตาม
แต่ให้ทำทุกวันเพื่อเรียกความสนใจจากลูกค้าก็คงไม่ไหว


แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะดึงความเป็นไทยออกมาใช้เป็นจุดขายได้


คนสงสัยร้องถามขึ้นมาอีกครั้ง แต่ร่างสูงกลับไม่ตอบคำ
หันไปยุ่งกับการเปิดไฟเลี้ยวขวา
หมุนพวงมาลัยจอดแนบริมฟุตบาทตรงหน้าร้านแว่นตา
แล้วจึงดับเครื่อง เอ่ยสั่งสั้น ๆ



เริ่มจากใส่คอนแท็คเลนส์ซะ


....


..


.


สาลี่นั่งอยู่ในร้านแว่นหนึ่งชั่วโมงเต็ม
และเป็นหนึ่งชั่วโมงที่เขาต้องเสียน้ำตาจนกระดาษทิชชู่หมดไปหนึ่งแพ็คเล็ก
ความไม่คุ้นชินกับการใส่คอนแทคเลนส์ทำให้เขากลัว
กว่าจะทำใจกล้ายัดเลนส์บาง ๆ ลงไปในลูกตาได้ด้วยตนเองก็ต้องเสียน้ำตาไปหลายปี๊บ
ทั้งแสบ ทั้งเคือง แต่ก็เป็นแค่ช่วงแรก ๆ พอเริ่มชินมันก็ดีขึ้น
เจ้าของร้านแว่นก็แสนใจเย็นมาช่วยสอนให้
สุดท้ายเขาก็เลยซื้อคอนแทคเลนส์แบบรายเดือน
พร้อมกับน้ำยาล้าง และน้ำตาเทียมมาเรียบร้อยครบชุด


คนที่เพิ่งหัดใส่คอนแทคเลนส์เดินขึ้นรถเต่าไปด้วยมุมมองที่ต่างออกไปจากเดิม
เพราะไม่มีแว่นมาบดบังทัศนวิสัยบางส่วนให้เกะกะ
ทำให้คนเห่อของใหม่มองนั้นมองนี่ผ่านกระจกรถด้วยความตื้นเต้น
กระทั่งรถถูกจอดลงตรงหน้าร้านอีกแห่ง


ต่อไปก็ที่นี่ 


เขาหันมองไปยังร้านที่คนพามาพยักพเยิด
แค่เห็นผู้หญิงนั่งอยู่พร้อมกับช่างกำลังถือไดร์เป่าผมก็รู้แล้วว่าร้านนี้คือร้านอะไร


ทำไมต้องพาเข้าร้านตัดผมด้วย


สาลี่ร้องโวยวาย หน้าบึ้งอย่างคนหงุดหงิด
เพราะไอ้สิ่งที่ทำไม่ก็เห็นว่ามันจะไปเกี่ยวข้องอะไร
กับแผนการดึงคอนเซปต์ความเป็นไทยออกมาตรงไหนเลยสักนิด


เถอะน่า ถ้าที่ผมทำให้คุณไม่ได้ผล
ผมจะยอมให้คุณอ้วกใส่รถผมอีกสิบรอบเลยเอ้า!


คำพูดรับประกันอย่างมั่นใจแกมหยอกทำให้คนฟังนึกเคืองอยู่หน่อย ๆ
แต่ก็ไม่อยากจะเถียงอะไรให้มันวุ่นวาย 


...เออ อยากจะทำอะไรก็ทำเลย
แล้วถ้ามันไม่เวิร์คจริง ๆ ล่ะก็
ไม่ใช่แค่อ้วกใส่รถแน่ คอยดู!!




สาลี่จึงจำใจนั่งเป็นตุ๊กตาให้เจ๊ลิลลี่สาวประเภทสองฝีมือเลื่องชื่อในจังหวัดเป็นคนจัดการ
ผมยาวระต้นคอถูกตัดสั้นขึ้นมาเล็กน้อย 
ส่วนผมที่แทบจะทิ่มตาก็ถูกตัดให้เห็นหน้าผากเผยรูปหน้าให้ดูชัดเจนขึ้น 
ความจริงเขาไม่ได้ตัดทรงเปิดหน้าแบบนี้มาตั้งแต่สมัยไถเกรียนตอนมัธยมแล้ว
หลังการแต่งทรงบวกด้วยแว๊กซ์อีกเล็กน้อย
พอมองตัวเองในกระจกอีกทีก็เลยรู้สึกเหมือนย้อนวัยไปอีกสักห้าปีไม่มีผิด
ทว่า เจ๊ลิลลี่กลับเอ่ยปากชมไม่ได้หยุด
 

หัวน้องเขาทุยสวยอยู่แล้ว ตัดทรงนี้เหม๊าะเหมาะ
แหม...ไปไว้ทรงปิดหน้าปิดตาอยู่ได้ตั้งนาน มีของดีก็ไม่เอาออกมาโชว์
ดูสิ หน้าเนียน ตาหวานซะขนาดเนี่ยย...ซี๊ดดด....เห็นแล้วเปรี้ยวปาก
สนใจมาเป็นเด็กในสังกัดเจ๊มั้ยจ๊ะหนุ่มน้อย.....มามะ...


ท้ายประโยคเจ้าหล่อนยักคิ้วพร้อมส่งเสียงกระเซ่าอย่างน่ากลัว
ทำเอาคนฟังต้องรีบส่ายหน้ายิก พร้อมกับหยิบแบงค์จ่ายตังค์
ดันหลังเร่งให้คนพามาเผ่นออกจากร้านโดยด่วน



ทั้งสองคนขึ้นรถคันเดิมขับออกมาตามซอกซอยอีกไม่ไกลนัก
ก่อนรถจะมาจอดสนิทอีกครั้งตรงหน้าร้านขนาดใหญ่
ที่ทำเอาดวงตากลมต้องมองชื่อร้านซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่แน่ใจ


ไอรัก Wedding Studio’




...มาทำซากอะไรวะ


ความสงสัยยังไม่ทันออกมาเป็นคำพูด
เพราะคนที่ตั้งใจจะถามกลับเปิดประตูเดินลิ่วเข้าร้าน ทำให้สาลี่ต้องรีบเดินเข้าไปตาม 
และทันเห็นลูกแม่เดือนพูดคุยกับหญิงสาวที่ดูท่าคล้ายเจ้าของซึ่งเหลือบมองเขาอย่างสนใจ
ก่อนทั้งคู่จะพากันเดินหายไปหลังร้าน 
ทิ้งให้เขานั่งอยู่ที่โต๊ะรับแขกท่ามกลางคู่รักซึ่งพากันจูงมือมาเลือกซื้อแพ็คเก็ตถ่ายรูปเวดดิ้ง


คนอื่นเข้ามาเป็นคู่ชายหญิง แต่แขกที่มาใหม่เป็นผู้ชายผู้ชายแบบนี้
ไม่แปลกเลยที่จะต้องมีคนมามอง ๆ บ้าง
ไม่ว่าจะเป็นช่างแต่งหน้าที่หันไปกระซิบกระซาบกับพนักงานหัวเราะคิกคัก
หรือคู่บ่าวสาวซึ่งมองมาทางเขาด้วยสายตาแปลก ๆ
จนคนที่ถูกเพ่งเล็งเริ่มทำตัวไม่ถูก


โอยยย....ที่อื่นมีเยอะแยะไม่ไป
จะมาทำไมที่เวดดิ้งสตูดิโอเนี่ยยย
แล้วไอ้ลูกแม่เดือนมันหายไปไหนวะ
ทิ้งกูไว้แบบนี้ได้ไง


...แม่งงง กูอายนะโว้ยยย!!!



ด่าอยู่ในใจยังไม่ทันขาดคำ คนต้นเรื่องก็โผล่ออกมาพร้อมกับหิ้วบางสิ่งไว้ในมือ


...บางสิ่งที่ทำให้ความเคืองเปลี่ยนเป็นความอึ้ง และยิ่งตะลึงเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยบอก



เดี๋ยวคุณมาลองนี่หน่อย



ดวงตากลมเบิกกว้างไล่สายตามองชุดที่ใครบางคนถือ
จากบนลงล่างแล้วล่างขึ้นไปบนอีกรอบ ก่อนถามย้ำอีกครั้งสั้น ๆ 


เอาจริง?”


ก็ต้องจริงน่ะสิ เนี่ยแหละไม้ตายสุดท้าย




....ไม้ตาย


เนี่ยนะ... ไม่ตายของมัน

ไอ้ชุดไทยราชปะแตนสีขาว พร้อมด้วยโจงกระเบนสีน้ำเงินเข้ม 
แถมคู่มากับสไบปักมุกข์สีน้ำตาลเหลือบทอง
จะตะแคงซ้ายขวามองยังไง นี่มันก็เป็นชุดเจ้าบ่าวชัด ๆ
อย่าบอกนะว่ามันจะให้ใส่ไปขายขนม


...ยังไงก็ไม่มีทาง!!




ผมไม่ใส่


อย่าเรื่องมากน่า พี่นุ่นเจ้าของร้านเขาเป็นลูกค้าผม 
อุตส่าห์อ้อนตั้งนานพี่เขาเลยยอมลดราคาขายยกชุดแค่ห้าร้อยเอง
ไปลองให้ดูหน่อยว่าใส่ได้มั้ย แต่ผมกะดูแล้วก็น่าจะพอดีอยู่นะ


คุณจะบ้าเหรอ!! ให้ผมใส่ชุดนี่ไปขายขนมเนี่ยนะ น่าอายตายชัก!!


คนถูกบังคับร้องโวยวายออกมา
ชนิดที่ว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอม
แต่แทนทีร่างสูงจะโต้ตอบ กลับทำแค่เพียงถอนหายใจออกมาอย่างหน่าย ๆ 


เฮ้อ....ตามใจคุณล่ะกัน
ถ้าอยากเห็นขนมปังสังขยาเต็มกล่องกลับมาเหมือนเดิมผมก็ไม่ว่า



ประโยคเดียวแต่มีอานุภาพมากพอที่จะทำให้หัวใจคนฟังสะอึก


นั้นสิ...อุตส่าห์ทำมาตั้งขนาดนี้ 
ทั้งเปลี่ยนไปใส่คอนแทคเลนส์ ทั้งยอมลงทุนตัดผม
เหลืออีกแค่นิดเดียวเท่านั้น
แล้วเขาจะยอมปล่อยให้ร้านหวานละไมต้องเจอกับสภาพขายไม่ออก
เพราะความเอาแต่ใจของตัวเองแบบนี้น่ะเหรอ


...เอาก็เอาวะ!!



คนตัดสินใจได้จึงคว้าชุดไปจากมือของร่างสูงอย่างหงุดหงิด
แล้วเดินฉับ ๆ หายเข้าไปในห้องลองเสื้อ
ปล่อยให้คนที่มองเห็นแผนการตนเองสำเร็จผลยืนยิ้มอย่างพอใจ



...ยังไงเรื่องไม่ยอมแพ้นี่ก็สู้ลูกแม่พลอยไม่ได้จริง ๆ
ก็เพราะไอ้นิสัยแบบนี้น่ะสิ ถึงได้ทำให้น่าแกล้งนัก

คิดพลางเดินกลับไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้าน 
หยิบกระเป๋าใส่กล้องตัวโปรดสะพายออกมา
ตั้งใจไว้ว่ากะจะถ่ายรูปคนน่าแกล้งในชุดไทยเอาไว้เป็นที่ระลึก
แต่พอเดินกลับเข้ามาอีกที เขาก็ยังไม่เห็นคนที่ว่า


...อะไรจะใส่ยากขนาดนั้น 
โจงกระเบนก็เป็นยางยืดแท้ ๆ แต่งตัวช้าเป็นผู้หญิงไปได้



คนรอจึงเดินไปเคาะห้องลองเสื้อ พร้อมกับเอ่ยปากเร่ง


เสร็จรึยังคุณ ให้ผมเข้าไปดูหน่อย


ไม่เอาได้มั้ย ผมว่าใส่แล้วมันตลกอ่ะ


เขาได้ยินเสียงคนข้างในตอบกลับลอดผ่านประตูมาเบา ๆ
จนต้องเผลอถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายอีกรอบ


ตลกไม่ตลกเดี๋ยวผมบอกเอง เปิดประตูเร็ว ๆ




...แกร๊ก



เสียงกลอนประตูห้องลองเสื้อเลื่อนเปิดออก
ก่อนคนที่อยู่ด้านในจะเดินออกมา
นักรบเตรียมจะอ้าปากบ่น
ทว่าดวงตาคมกลับทำแค่เพียงจับจ้องร่างนั้นด้วยความนิ่งอึ้ง

...ลืมถ้อยคำพูด

...ลืมกดชัตเตอร์ภาพ



...แม้กระทั้งลมหายใจก็เหมือนกับลืมไปแล้วว่าต้องทำยังไง



ใบหน้าเกลี้ยงเกลาดูอ่อนกว่าวัยด้วยผมทรงใหม่ที่พอเหมาะกับโครงหน้าคมหากแต่เรียวได้รูป
ดวงตากลมโตที่ไม่มีแว่นบดบังเป็นประกายวิบวับเหมือนมีดาวกระพริบอยู่ภายใน
เสื้อราชปะแตนสีขาวพอดีตัวอย่างไม่น่าเชื่อ มีสไบวางพาดไหล่เสริมให้ดูมีสง่าราศี
เข้าคู่กันดีกับโจงกระเบนสีน้ำเงินเข้มที่ขับผิวของคนใส่ให้ดูผ่อง
ยิ่งพอประกอบกับท่าทางเขิน ๆ ของเจ้าตัวที่เกาต้นคอเก้อ ๆ อย่างคนทำอะไรไม่ถูก
ก็ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้เป็นธรรมชาติชวนมองอย่างไม่อาจห้ามสายตาได้



...คนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือลูกแม่พลอยจริง ๆ เหรอ


...แล้วทำไมหัวใจของเขาถึงคล้ายกับจะถูกพรากให้หลุดลอยไปเพราะคนคนนี้



นับรบได้แต่นิ่งอึ้งตะลึงพูดไม่ออก
ทว่าใครบางคนที่บังเอิญผ่านมาเห็นกลับร้องขัดขึ้นเสียก่อน


ต๊ายยย ใส่ออกมาได้พอดีเลย แถมยังหล่อซะด้วย 
น้องใส่ชุดไทยขึ้นมาก ๆ เลยนะคะเนี่ย
ดูดีมีออร่าเจ้าบ่าวจับเชียวล่ะค่ะ


เสียงแหลมเล็กของพี่นุ่นเจ้าของร้านเวดดิ้งวัยสี่สิบหย่อน ๆ 
แต่ยังสวยปิ๊งเหมือนสาวอายุสามสิบเรียกให้คนทั้งสตูดิโอหันไปจับจ้อง 
แถมเจ้าตัวยังไปสรรหาถุงเท้าขาวและรองเท้าหนังมาให้คนในชุดไทยใส่อีก
พอแต่งเต็มยศก็ยิ่งดูทั้งสง่า ทั้งมีเสน่ห์
เหมือนท่านเจ้าคุณวัยหนุ่มที่หลุดออกมาจากยุครัตนโกสินทร์อย่างไรอย่างนั้น
ทำเอาสาว ๆ ทั้งสตูดิโอเคลิ้ม รีบใช้ไอโฟนแอนดรอย์บีบีถ่ายรูปแย่งกันให้วุ่นวายไปหมด


นักรบเองก็ได้แต่มองภาพนั้นหลังจากเรียกสติกลับคืนมา
ใจนึกอยากจะยกชัตเตอร์มาถ่ายด้วยเหมือนกัน
แต่ให้ฝ่าวงล้อมของสาว ๆ ไปคงไม่ไหว


ที่สำคัญ... เขายังสับสนกับความรู้สึกในใจ



...แค่เห็นหน้าลูกแม่พลอยเมื่อกี๊
ทำไมหัวใจถึงได้เต้นแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่มันก็เป็นผู้ชาย 
แต่เขาดันเกิดความรู้สึกบ้า ๆ ขึ้นมาท่วมท้นไม่หยุด


อยากกอด...

อยากจูบ...

อยากเก็บไว้เป็นของเขาคนเดียว...




นี่คุณ ตกลงว่า มันโอเคเปล่า ไม่ตลกแน่นะ


คนที่จมอยู่ในห้วงความคิดสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกใครบางคนสะกิด 
ดูเหมือนคนทั้งสตูดิโอจะถ่ายรูปกันเสร็จจนหนำใจแล้ว
ถึงได้ยอมปล่อยท่านเจ้าคุณหลงยุคมายืนทำหน้ากังวลอยู่ข้างเขา


สาว ๆ รุมขนาดนี้แล้วยังต้องถามอีกเหรอไง


นักรบตอบกลับไปเสียงห้วนเล็กน้อย รู้สึกฉุนขึ้นมานิด ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ 
แต่อีกฝ่ายแค่พูดเสียงเรียบเหมือนไม่ได้รับรู้ถึงความหงุดหงิดนั้น


ก็แค่อยากได้ยินจากปากคุณให้แน่ใจ


ดวงตาคมเหลือบมองคนพูด จากความฉุนกลับเปลี่ยนเป็นความดีใจลึกๆ 


...เดี๋ยวรู้สึกโกรธ เดี๋ยวรู้สึกดี
ลูกแม่พลอย มันแกล้งทำให้ความรู้สึกเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเล่นสนุกรึไงกัน


...ไม่ได้อย่างนี้ต้องเอาคืน



หนุ่มศิลปินจึงกวาดตามองพิจารณาคนข้างตัวอย่างจริงจัง
ใช้มือลูบคางตัวเองไปมาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด



อืม...เหมือนขาดอะไรไปอย่าง


อะไร


คนไม่มั่นใจถามกลับด้วยสีหน้ากังวลที่เพิ่มมากขึ้น
เข้าตามแผนของคนขี้แกล้งที่แสร้งดีดนิ้วดังเปาะ


อ้อ...รู้แล้ว  รอยยิ้มไง
ไหนลองยิ้มสิ ยิ้มกว้าง ๆ แบบไม่ต้องเก๊กนะ
ถ้าทำไม่เป็นเดี๋ยวผมจะสอน เพราะเมื่อคืนมีคนสอนผมมา
อ่ะ พูดตามผมนะ 

หนึ่ง สอง ซ่ำ

เป๊ป ซี่ซซซซซ~~~”



คำล้อทำให้คนฟังชะงัก สะกิดใจในสิ่งที่ได้ยิน


...ไอ้คำพูดนี้มันคุ้น ๆ นะ

เหมือนว่าเมื่อคืน.....


เมื่อคืน......



อย่าบอกนะว่า....



ทันใดนั้นความทรงจำต่าง ๆ ก็ย้อนกลับมาเป็นฉาก
ความอายที่ถาโถมเข้าใส่ทำให้เลือดแล่นริ้วขึ้นสู่ใบหน้าของคนนึกออกทันที
สาลี่ไม่คิดจะโวยวายเถียงแต่กลับรีบวิ่งปรู๊ดเข้าไปในห้องลองเสื้อ
โดยทิ้งนักรบที่ยังคงหัวเราะเบา ๆ ไม่เลิกไว้ข้างหลัง


เฮ้อ...ลูกแม่พลอย นี่มันยังไงกัน
บอกให้ยิ้มดันไม่ยิ้ม
แต่มาทำให้เขายิ้มกว้างเสียเอง

อย่างนี้ก็เท่ากับว่าเขาก็โดนแกล้งเหมือนกัน
งั้นครั้งนี้ถือว่าเจ๊ากันไปล่ะกันนะ

ไว้เขาจะแก้แค้นคืนคราวหลัง
เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ 


...คุณลูกแม่พลอย



------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4923 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:33
    สาว ๆ ถอยคะ สาลี่เขามีเจ้าของแล้ว
    #4,923
    0
  2. #4794 WSwen (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:18
    ทำไมน่ารักอ่ะ ฮืออออออตอนนี้หันไปทางนั้นก็เห็นแต่คำว่าน่ารัก -///-
    #4,794
    0
  3. #4705 baekbow (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 19:25
    คงน่ารักมากเลยอ่ะ มีแอบหวงด้วย ฟินนน~~
    #4,705
    0
  4. #4355 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 20:06
    ตะลึงในความน่ารักไปเลยล่ะสิ เป๊บซี่~~~~~
    #4,355
    0
  5. #4290 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 21:54
    ง่อววววววว์ น่ารักไปง่ะ -///////-
    #4,290
    0
  6. #4169 Pattarapa_ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 16:00
    เปปซี่ซซซซซซ 
    #4,169
    0
  7. #3963 Yuki Kuro (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 18:19
    ยิ้มแล้วค่าาาาาาาาา ยิ้มแล้วววววววววววววว อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยย
    #3,963
    0
  8. #3846 hayvril (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 00:02
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนน
    #3,846
    0
  9. #3778 p446 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 20:36
    ไปเหมาหนมปังสังขยาแปป
    #3,778
    0
  10. #3264 Marshmallow KinG (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 16:09
    คู่นี้มันน่ารัก~!
    #3,264
    0
  11. #3197 Maou (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 22:21
    อร๊ากกกกกกกกกกกก อยากบอกว่าความสุขเล็กๆ ลับๆ ของเราในการอ่านนิยายอย่างนึงคือการวิวัฒนการทางด้านหน้าตาของตัวละครเนี่ยแหละค่ะ แบบว่าฟินนนนนนนน ยิ่งโดยเฉพาะน้องสาเนี่ย อื้อหืออ ชอบชุดไทย XDDDDD
    #3,197
    0
  12. #3182 Redberrylips (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 23:55
    แย่แล้วลบ่ะ น่ารักขนาดนี้ โอ้ย ลูกแม่พลอย
    #3,182
    0
  13. #3130 นัท (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 12:02
    ลูกแม่เดือนหลงรักลูกแม่พลอยเต็มเปาซะแล้ว >
    #3,130
    0
  14. #2949 YoSChi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:29
    สาลี่หล่อน่ารักแล้ววววววววว

    นักรบหวงอ่าดิ
    #2,949
    0
  15. #2739 InLove (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 21:59
    หนึ่ง สอง ซ่ำ เป๊ปปปปปชี้้~
    #2,739
    0
  16. #2700 rorony (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 17:17
    อร๊ายยยยยยยยยยย สวยแล้วนะคะน้องสาลี่ แต่น้องต้องเป็นเจ้าสาวนะคร้าาาาา >O<
    #2,700
    0
  17. #2573 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 10:07
    สาลี่นายใส่คงน่ารักมากๆเลย>w<
    #2,573
    0
  18. #2554 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 18:41
    สาลี่เปลี่ยนลุคคค กริ๊ดดดดดด -///////-
    เขินอะ 
    #2,554
    0
  19. #2494 สายฟ้า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 09:54
    เริ่มหวงแล้วล่ะสิพ่อนักรบ...ว่าแต่ เพิ่งรู้สึกตัวหรอกเหรอ

    เข้าใจมาตลอดเลยว่านักรบรู้ตัวเองนานแล้วซะอีก ล้ำลึกดีแท้คุณนักเขียน เยี่ยม
    #2,494
    0
  20. #2438 DazaDay (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 16:52
    โอย บรรยายความรู้สึกไม่ถูก แบบ...อยากเห็นหน้าสาลี่อ่ะ แบบ อยากให้สลับกัน ให้สารุก ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2,438
    0
  21. #2192 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 20:10
    ใส่คอนแทคเลนส์ยิ่งเพิ่มความโมเอะขึ้นสิบเท่า กรี๊ดดดดด
    แหม่ นักรบก็ชอบแกล้งน้องสาจัง ยิ่งน่ารักยิ่งอยากแกล้ง
    ใช่ป่ะล้าาาาาาาาาาาา ฮิ้ววววววว
    #2,192
    0
  22. #1826 berry berry (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 09:39
    เป็นไงล่ะนักรบ สาลี่น่ารักอ่ะดี้^^
    #1,826
    0
  23. #1712 MayKamon (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 23:36
    ไปเหมาหนมปังสังขยากันเถอะ แจ้งเบาะแสไปรายการเทยเที่ยวไทยช่วงพ่อค้าแซ่บดีกว่า555^^
    #1,712
    0
  24. #1694 Key_NRGZGI (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 17:32
    แกล้งสาลี่เยอะๆ ฟินนนนนนนนนนน
    #1,694
    0
  25. #1 ~Little_Killer~ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 18:49
    หวาาา คงโมเอ้น่าดูนะคะนะ
    สาวๆหลงกันเลยที่เดียว 
    นักรบเอาไปเก็บเลย 5555
    #1
    0