ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 34 : ชิ้นที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต





ชิ้นที่ 8




คุณแม่ครับ ขนมนี่เรียกว่าอะไรครับ
 

อ้อ เขาเรียกว่า ขนมเกสรลำเจียกจ๊ะลูก 
ข้างในเป็นไส้มะพร้าวออกหวาน ๆ มัน ๆ
พอทานแล้วจะได้กลิ่นควันเทียนที่อบด้วย ลองชิมดูสักชิ้นสิจ๊ะ


อืม อร่อยมากเลยครับแม่ แม่ทำขนมไทยเก่งจริง ๆ ครับ
แบบนี้จะให้ผมกินเท่าไรก็ยอม

 


...เนียน...มึงเนียนไปแล้ว
จะมากินขนมหรือจะมาจีบแม่กูกันแน่วะ คิดผิดจริง ๆ ที่ให้มันมาส่งที่บ้าน
กูน่าจะรู้จุดประสงค์ของมันแต่แรกแล้วว่ามันตั้งใจจะมาหลอกแดกฟรีนี่เอง
มิน่า ถึงได้คอยมาทำดีด้วย หลงคิดว่ามันโง่ ที่ไหนได้มาเนียน ๆ เลย
หึ น้ำหน้าอย่างมึงนี่มันเชื่อใจไม่ได้จริง ๆ


แล้วนี่ น้องรบขายพวกขนมเบเกอรี่ใช่มั้ยลูก เห็นน้องสาเขาเล่าให้แม่ฟัง



...อะไร มองกูทำไม ก็แม่ถามกูก็ต้องตอบ
หรือจะให้บอกให้หมดว่ามึงขายโปสการ์ดด้วย
ร้านอะไรโคตรจับฉ่ายไม่มีจุดยืนเป็นของตัวเอง
ทำไมถึงไม่เจ๊ง ๆ ไปสักทีวะ 
ปล่อยให้คนขายมันลอยหน้าลอยตาฉอเลาะแม่คนอื่นอยู่ได้



ครับแม่  ผมก็อาศัยฝากร้านคนอื่นช่วยขายนะครับ
ว่าจะหาที่ตั้งร้านเป็นของตัวเองซะที
ไอ้บ้านเช่าที่ผมอยู่มันก็แคบ ให้เปิดขายไปด้วยคงทำไม่ได้



...โหย ไม่ต้องมาทำเสียงน่าสงสารเรียกร้องความสนใจจากแม่กูเลย
มีลูกล้อลูกชนทำคะแนนกันน่าดู แต่เสียใจเพราะแม่กูไม่มีทางหลงกลไปช่วยมึงหรอก!!



เอ๊ะ กำลังหาที่ตั้งร้านอยู่เหรอจ๊ะ
จริงสิ พอดีเลย ห้องที่ติดกันกับร้านแม่ตรงนี้ 
เขาจะย้ายออกไปตอนสิ้นเดือน เห็นว่าจะไปอยู่กับลูกที่อเมริกาน่ะจ้ะ
แต่ไม่อยากปล่อยห้องทิ้งไว้ว่าง ๆ  น้องรบลองมาติดต่อกับเขาไว้ดีมั้ยลูก
เผื่อเขาจะให้เช่าขายขนมได้” 



...อ้าวเฮ้ยยยยย!!!! 

เดี๋ยวแม่ แม่ทำอย่างนี้กับสาได้ยังไงอ่ะ
แล้วทำไมสาไม่เห็นรู้เรื่องว่าป้าแต้วจะย้ายไปอยู่กับลูกสาวแกล่ะ


ที่สำคัญ...แม่จะไปบอกเรื่องตึกเช่ากับมันทำมั้ยก๊านนน!!!!

ดูสินั้น ทำท่าระริกระรี้ตื้นเต้นดีใจใหญ่แล้ว



จริงเหรอครับ  อย่างนี้ก็ดีเลย
แถวนี้เป็นย่านตลาดเก่า ทำเลกำลังสวยด้วย
ขอบคุณมากครับแม่ที่บอกให้ผมรู้


ไม่เป็นไรจ้ะ แม่ก็จะช่วยบอกเขาล่วงหน้าด้วย
น้องรบช่วยดูแลน้องสาแทนแม่ตั้งมาก แค่นี้เรื่องเล็กน้อยอยู่แล้วจ้ะ



...ไม่แล้วแม่ มันไม่เคยช่วยดูแลอะไรสาเลย
แถมนี่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยด้วย 
แต่มันเป็นเรื่อง โคตรอภิมหาใหญ่มากกกก!!!!!

เจอกันตรงข้ามแผงในถนนคนเดินไม่พอ
นี่ดันจะมาอยู่ติด ๆ กันเลยอีก ต้องเห็นหน้ามันทุกวัน


...กูขอตายซะดีกว่า




แล้วนี่จะเอาขนมอะไรเพิ่มอีกมั้ยจ๊ะ
แม่เพิ่งทำครองแครงเสร็จเมื่อบ่ายนี่เอง 
เดี๋ยวน้องรบเอากลับไปทานนะลูก


คนพูดลุกขึ้นออกจากวงสนทนาก่อนจะเดินหายเข้าครัวไป
ทิ้งให้ชายหนุ่มสองคนต้องมาประจันหน้ากันในสถานการณ์เดิม

และผู้ที่เริ่มก็ไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็นหนุ่มอินดี้ผมยาว
ซึ่งจับความรู้สึกมาคุของคนที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอด 
จนต้องพูดแกล้งแหย่ออกมาลอย ๆ



อยากจะด่าก็ด่ามา เก็บไว้เดี๋ยวได้จุกอกตายเข้าซะก่อนนะคุณลูกแม่พลอย””



ไอ้...!!



ประโยคถูกหยุดไว้แค่นั้น 
ไม่ใช่เพราะด่าไม่ออก แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากอะไรดี


...เวรกรรมอะไรของเขากันวะ


ที่ต้องให้มันมารู้ว่าเวลาอยู่บ้านเขาจะต้องทำตัวเป็นเด็กดีนิ่งเงียบเรียบร้อย
อยากจะด่าก็ด่าไม่ได้ อยากจะลุกขึ้นไปต่อยหน้ามันให้แหกก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ 
เลยได้แต่พร่ำเพ้อโวยวายอยู่ในใจคนเดียวเหมือนคนบ้า ถูกศัตรูกำจุดอ่อนเอาไว้แบบนี้


....มันน่าเจ็บใจนัก!!




สาลี่กัดฟันกรอด มือกำหมัดแน่น 
ทว่ายังไม่ทันทีความเคืองแค้นจะถูกระบาย แม่พลอยก็เดินกลับเข้ามา
โดยหิ้วถุงบรรจุครองแครงและขนมอื่น ๆ มาอีกสามสี่ถุง


อ่ะนี่จ้ะ แม่ให้ไปฝากคนที่บ้านด้วยนะลูก


ขอบคุณครับแม่ งั้นวันนี้ผมคงต้องขอตัวก่อน
ถ้ายังไงพรุ่งนี้ผมจะมาลองคุยกับคนที่อยู่ห้องข้างๆ นี่ดูนะครับ




...เออ มึงรีบไปเลย แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องมาอีกนะ
กูจะรีบไปชิงตัดหน้าบอกป้าแต้วว่าคนเช่าคนใหม่นิสัยไม่ดี
อย่าให้มันได้เช่าเด็ดขาด กูจะคอยขัดขวางมึงทุกวิถีทางเลยคอยดูเถอะ!!



...คิดไปเถิด คิดไปในใจ วางแผนชั่วร้ายต่าง ๆ นา ๆ
แต่ท้ายที่สุดยังไงตัวเองก็ยังคงต้องกางร่มเดินมาส่งแขก
เพื่อให้ดูเป็นเจ้าบ้านที่ดีในสายตาของแม่




เม็ดฝนเริ่มซาลงแล้ว
สาลี่มองร่างสูงขึ้นรถโฟล์กเต่าสีเหลือง
ท่ามกลางความยินดีที่มันไสหัวออกไปได้เสียที
แต่ทว่ายังไม่ทันจะเดินกลับเข้าบ้าน
เสียงจากคนที่เปิดกระจกรถก็ตะโกนร้องบอก



เดี๋ยวคุณลูกแม่พลอย

อะไร


คนถูกรั้งหันไปตอบเสียงแข็ง
ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่สนใจอารมณ์ขุ่นมัวนั้น
กลับเอ่ยคำถามที่ทำให้คนฟังชะงัก


ขนมผมน่ะกินไปแล้วหรือยัง


...ขนมของมัน ไอ้ช็อคโกแล็ตลาวาถ้วยนั้น

ลืมไปเลย...



แต่จะให้เขาบอกว่าหยิบมันมาด้วยเนี่ยนะ ไม่มีทาง!!



ทิ้งไปแล้ว


เหรออออออ?”


สาลี่ตอบกลับไปสั้น ๆ 
หากแต่คนอยู่ในรถกลับลากเสียงตอบยาวเหมือนจงใจกวน
จนเขาต้องตวาดถามซ้ำอย่างเอาเรื่อง


ทำไม ไม่เชื่อรึไง


เปล๊า ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักคำ
คุณจะกินหรือไม่กินก็เรื่องของคุณ ผมก็แค่...


ประโยคที่ราวกับจงใจหยุดไว้
ก่อนคนพูดจะหันไปทำอะไรกุกกักอยู่ข้างเบาะ
ทำให้ความสงสัยในใจของคนฟังพุ่งสูงจนต้องเร่งถามซ้ำ


ก็แค่อะไร


ดูเหมือนหนุ่มมาดเซอร์จะได้ของที่ต้องการ
เพราะเจ้าตัวหันกลับมา ก่อนจะเผยรอยยิ้มเรื่อย ๆ ตามสไตล์
แล้วจึงเอ่ยคำตอบของคำถามที่ทิ้งไว้


...และเป็นคำตอบที่ทำให้หัวใจของใครบางคนแทบหยุดเต้น




ผมก็แค่กำลังจะจีบคุณ




ห่ะ...



เมื่อกี๊...



มะ...มันว่าอะไรนะ



ใครจะจีบใคร





แชะ




ฮ่า ๆๆๆ หน้าคุณตอนตกใจนี่มันฮาดีจริง ๆ วะ


เสียงชัตเตอร์กล้องพร้อม ๆ กับเสียงระเบิดหัวเราะของคนที่จงใจแกล้ง
ทำให้สติทั้งหมดของคนที่นิ่งอึ้งอยู่กลับคืน


แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ คุณลูกแม่พลอย


ร่างสูงยักคิ้วกวน ๆ ส่งให้ ก่อนจะเหยียบคันเร่งแล่นรถหายไปในความมืด
ทิ้งให้คนที่เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้
ร้องตะโกนโวยวายในใจด้วยความคับแค้น



.....ไอ้เชี่ยยยยยยยยย!!!!!



นี่กูโดนมันแกล้งอีกแล้วใช่มั้ยวะเนี่ย
แม่ง พูดบ้าอะไรออกมาได้ทำเอากูเกือบหัวใจวายตาย
อย่างมึงน่ะเหรอจะจีบกู ทุเรศฉิบหาย!


แล้วมันอยู่ไหนวะไอ้ช็อคโกแล็ตลาวา
เสือกถือติดมือกลับมาซะได้
รู้งี้เขวี้ยงทิ้งไปตั้งแต่ตอนนั้นก็หมดเรื่องแล้ว
ไม่น่าเอากลับมาบ้านให้อัปมงคลเลย



หนุ่มแว่นก้าวเท้าฉับ ๆ เข้าไปในครัวก้มลงเปิดกล่องคุ้ยหาเป็นพัลวัน
ก่อนจะเจอมันนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางดงขนมทองม้วน



...อ่ะ เจอแล้ว อยู่นี่เอง


หึ ไอ้ของพรรณนี้ใครมันจะไปอยากกิน



....เพราะฉะนั้น มึงจงลงไปนอนในถังขยะซะ!!




ถืออะไรอยู่น่ะลูก


มือที่กำลังอยู่เหนือถังขยะชะงักค้างกลางอากาศ
เขารีบหมุนตัวกลับมาเผชิญคนทักที่มองอย่างสงสัย
ก่อนยิ้มแห้ง ๆ พลางเอ่ยคำตอบ


ขนมของลูกแม่...เอ้ย ของรบน่ะครับ


เหรอจ๊ะ น้องรบนี่มีน้ำใจจังเลย สมเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ
เฮ้อ...เสียดายแม่ไม่ค่อยรู้เรื่องขนมฝรั่งเท่าไร
อ้าว แล้วนี่ไม่รีบทานล่ะลูก เก็บไว้นาน ๆ เดี๋ยวหมดอร่อยเข้าพอดี
อ่ะนี่จ้ะ แม่หยิบช้อนให้


คำเร่งที่มาพร้อมกับน้ำใจซึ่งเขาไม่ต้องการเลยแม้แต่น้อย
ทำให้คนผู้ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกต้องว้าวุ่นใจ


...ไอ้ศักดิ์ศรีก็อยากรักษา แต่เขาก็ไม่เคยขัดใจแม่เลยสักครั้ง


สุดท้าย เขาก็เลือกที่จะยังคงรักษาคอนเซปต์ของลูกที่ดี
จึงต้องจำใจหยิบช้อนตักขนมขึ้นทาน


ทันที่เนื้อช็อคโกแล็ตนุ่ม ๆ เข้าปาก
รสหวานอมขมก็กระจายไปทั่ว
ความหอมมันเข้มข้นของช็อคโกแล็ตเหลว
คล้ายเป็นครีมละลายหายไปช้า ๆ



...อร่อยจริง ๆ นั้นแหละ



ขนาดทิ้งไว้จนเย็นแล้ว ก็ยังรสชาติดีไม่เปลี่ยน


ไม่อยากจะยอมรับ แต่ไอ้ลูกแม่เดือนมันคงทำเบเกอรี่เก่งจริง ๆ
กินแล้วก็นึกถึงขนมปังของมันในตอนนั้น
ใจอยากจะได้สูตรความลับของขนมปังเนื้อนุ่ม
แต่เกลียดขี้หน้ากันขนาดนี้ จะหาโอกาสขโมยสูตรมันได้ยังไง



สงสัยเมนูใหม่ ขนมปังสังขยา’ คงต้องเป็นหมันไปซะแล้ว

เฮ้อ...เขาจะทำยังไงดีวะเนี่ย
หรือเปลี่ยนเป็นเมนูอื่น
แต่จะให้เอาเป็นอะไรล่ะ
อะไรที่พอจะทดแทนกันได้



อะไรที่....




เคร้ง!!





...อ้าวเฮ้ย!



....กูเผลอกินหมดอีกแล้ว!!



ปากหนอปาก...


ไอ้สาลี่เอ้ยยยยย



เขาล่ะอยากตบปากตัวเองจริง ๆ



------------------------------------------------------------------------------------------------------------





แดดเช้าของวันใหม่สาดส่องไปทั่วห้อง

ดวงตากลมรีมองสู้แสงหลังจากตื่นนอน
มือเอื้อมคว้าแว่นที่วางบนหัวเตียงมาสวมอย่างงัวเงีย
ก่อนหยิบมือถือที่วางไว้คู่กันมากดดูเวลา
และพอเห็นตัวเลขบนหน้าจอเท่านั้น 
ความง่วงงุนก็แทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง



แปดโมงสามสิบสองนาที



...ตายห่า! เสือกตื่นสายได้ไงวะ
ว่าจะรีบตื่นแต่เช้าลงไปหาป้าแต้ว คุยดักคอใส่ร้ายป้ายสีไอ้ลูกแม่เดือน
เผื่อป้าแต้วจะได้ไม่ต้องปล่อยให้มันมาเช่าห้อง แล้วแบบนี้มันจะทันมั้ยวะเนี่ย



ถ้ามันมาก่อนล่ะก็...



คิดเพียงแค่นั้น คนที่ว้าวุ่นใจก็รีบพุ่งตัวออกไปเปิดผ้าม่าน
ชะโงกดูลาดเลาจากหน้าต่างชั้นสอง
และดูเหมือนโชคชะตาความซวยจะดลบันดาลให้สิ่งนึกไว้เป็นจริง
เพราะทันทีที่มองลงไป รถเต่าสีเหลืองอันสุดแสนคุ้นเคยก็แล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาททันที


ฉิบหาย...


หน้าเหนอไม่ต้องล้าง ฟันไม่ต้องแปรงกันแล้วนาทีนี้
เขารีบพุ่งตัววิ่งลงไปทั้ง ๆ ที่ยังใส่ชุดนอนคอย้วยกับกางเกงบอล
ทว่าก็ยังไม่ทันการกับแม่ของตนซึ่งยืนรอต้อนรับคนที่เดินลงมาจากรถ
พร้อมกับหญิงวัยกลางคนใบหน้าสวยคมอีกคนหนึ่ง


สวัสดีครับแม่


ไหว้พระเถอะลูก แล้วนี่พาใครมาด้วยจ๊ะ


แม่ผมเองครับ ว่าจะให้มาช่วยดูห้องที่จะเช่าด้วยน่ะครับ


ทว่าคล้ายคนฟังจะไม่ได้ยินคำบอก
เพราะทันทีที่เห็นแขกผู้มาเยือน
ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้น ก่อนขยับปากร้องถาม


เดือนใจ เดือนใจใช่มั้ย


เจ้าของชื่อหันกลับมามองคนทักทันที
และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร 
สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็นความตกใจเช่นเดียวกัน


พลอย


ชื่อของตนที่ถูกเอ่ยเรียกทำให้คนฟังแย้มรอยยิ้มกว้าง
รีบเดินเข้ามาหาพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจระคนยินดี


เดือนใจจริง ๆ ด้วย ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
กี่ปีแล้วเนี่ย ตั้งแต่สมัยจบมศ.7 เลยใช่มั้ย


ใช่ ๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะได้มาเจอเธอที่นี่
ฉันนึกว่าเธอย้ายไปอยู่กรุงเทพถาวรแล้วซะอีก ตั้งแต่นั้นก็ไม่ติดต่อกันเลย
แล้วดูสิอะไรกัน เผลอแป๊ปเดียว เธอกับฉันแก่หงอมไปขนาดนี้แล้ว


เสียงหัวเราะพูดคุยอย่างสนุกสนานทำให้ชายหนุ่มทั้งสองต้องยืนฟังอย่างมึนงง
ก่อนผู้เป็นแม่ของทั้งคู่จะย้อนความให้ฟังว่า
เธอสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม แต่พอเรียนจบก็แยกย้ายกันไป
โดยแม่พลอยย้ายไปเรียนต่อในกรุงเทพ ส่วนแม่เดือนใจเรียนคหกรรมอยู่ที่เดิม
แรก ๆ ก็ยังติดต่อสื่อสารกันผ่านจดหมาย แต่พอแม่พลอยย้ายบ้านใหม่ ที่อยู่ก็เลยหายไป
ทำให้ทั้งสองขาดการติดต่อจากกันไปตามเวลา
จนกระทั่งถึงวันนี้ที่ทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบเกือบสามสิบปี


ไม่น่าเชื่อว่าความบังเอิญจะมีอยู่บนโลก


และไม่อยากจะเชื่อว่า...


....โลกใบนี้มันแคบจนนำพาให้คนสองคนกลับมาเจอกันด้วยวิธีนี้




แถมมิหนำซ้ำเพื่อนซี้เก่ายังพากันจูงมือไปเจรจากับป้าแต้ว
เพื่อขอเช่าตึกซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบตกลงอย่างง่ายดาย
พร้อมให้ครอบครัวใหม่เข้ามาเปิดร้านขายเบเกอรี่ในสิ้นเดือนนี้


ซึ่งหมายความว่ามันก็เหลือเวลาอีกแค่สองอาทิตย์!!



....มึนเลยครับมึน


อะไรมันจะรวดเร็วปุ๊บปั๊บขนาดนี้
ใครก็ได้ช่วยบอกซ้ำใหม่อีกครั้งได้มั้ย
เผื่อเมื่อกี๊เขาจะตามเรื่องไม่ทัน




แชะ




ไอ้เสียงคุ้นหูที่ได้ยินไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้นตอมาจากใคร
คนถูกถ่ายหันไปมองคนถือกล้องที่ยังคงยืนเช็คภาพพลางพูดอย่างสบายอารมณ์


อืม...หน้าคุณตอนเพิ่งตื่นก็ตลกดี
เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะอัดไปให้ดูนะ 
ถือเป็นของขวัญของเพื่อนบ้านใหม่เลย ดีมั้ย



เออ... ดี... ดีเลย.... 
มึงนึกว่ากูเป็นเซเลปรึไง ถึงได้ถ่ายกูจริง 
แต่ตอนนี้กูไม่อยากเถียงกับมึงแล้ว
กำลังเบลอ กำลังมึน
 


กูกลับไปนอนดีกว่า



...นอนอีกรอบ


เผื่อว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดมันจะเป็นความฝัน
ตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้กูจะได้ลุกขึ้นไปห้ามป้าแต้วทัน
แล้วมันก็จะเป็นความจริงที่กูต้องการสักที



เพราะฉะนั้นทุกคน



เช้านี้...




...สาลี่ขอราตรีสวัสดิ์นะครับ




------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5007 chebi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 17:15
    โธ่ๆๆๆๆน้องสาลี่ 555

    น่ารักอ่ะ ยิ่งอ่านยิ่งชอบ

    แบบนี้ใช่มั้ยที่เค้าว่ายิ่งเกลียดยิ่งเจอ
    #5,007
    0
  2. #4946 Korn so good (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 10:40
    ม.ศ 7 ไม่มีนะ เขามีแค่ ม.ศ 5
    #4,946
    0
  3. #4919 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 19:06
    แม่ ๆ เป็นเพื่อนกันจะได้เกี่ยวดองกันง่าย ๆ 555+
    #4,919
    0
  4. #4699 baekbow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 21:47
    มโนอีกละน้องสา 555 โลกมันกลมหนีไม่พ้นหรอก
    #4,699
    0
  5. #4351 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 17:49
    เอาหละคุณแม่เป็นเพื่อนกันมาก่อนต่อไปคุณลูกก็จะมาเป็นแฟนกัน ดีๆ
    #4,351
    0
  6. #4166 Pattarapa_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 14:54
    ลูกแม่พลอยน่ารักจังเลยยยยยยย
    #4,166
    0
  7. #4033 ¦ MITUИΛ`★ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 20:17
    จะหลับง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ! 

    ลูกแม่พลอยยยยย 
    #4,033
    0
  8. #3959 Yuki Kuro (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 17:47
    ราตรีสวัสดิ์ครับ 555555
    #3,959
    0
  9. #3775 p446 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 18:48
    แน่ะสาลี่ เอ้ย!! กินเพลินเลยนะหนู
    #3,775
    0
  10. #3177 Redberrylips (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 23:45
    ชัดเลย ชัดเลย งานนี้ แม่รู้จักกันอีก โอ้ย โลกหนอโลก สงสารลูกแม่พลอยจริง ๆ 5555555555
    #3,177
    0
  11. #3127 นัท (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 11:10
    ขี้เซาจริงนะ พ่อหนุ่มซึน 55555
    #3,127
    0
  12. #2945 YoSChi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:03
    ฝันดีนะสาลี่

    จะจีบก็จีบให้จริงนะ อย่ามาหลอกให้รักแล้วจากไป
    #2,945
    0
  13. #2737 InLove (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 21:24
    ที่บอกว่าจะจีบนี่จริงหรือหลอกคะ -..-
    #2,737
    0
  14. #2696 rorony (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 16:31
    โลกนี้ไม่มีคำว่าบังเอิญ แสดงว่าเป็นพรหมลิขิตใช่มะ 555
    PS.น้องสาลี่รับความจริงไม่ได้
    #2,696
    0
  15. #2570 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 15:51
    อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้
    #2,570
    0
  16. #2548 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 18:08
    สาลี่แม่งโคตรคาวาอิ๊-/-
    แหม่ เคะซะ เสื้อย้วยๆกับกางเกงบอล -..-
    #2,548
    0
  17. #2490 สายฟ้า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 09:09
    อย่างนี้สิ ถึงเรียกบุพเพอาละวาดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #2,490
    0
  18. #2188 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 17:34
    ฝันดีจ้ะน้องสา ขอให้ฝันถึงนักรบนะ โฮะๆๆๆๆๆ
    #2,188
    0
  19. #1959 ~Little_Killer~ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 18:08
    555555 สาลี่ตลกอ้ะ ฝันดีจ้ะฝันดี
    #1,959
    0
  20. #1815 berry berry (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 00:14
    ฝันดีจ๊ะสาลี่
    #1,815
    0
  21. #1708 MayKamon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 21:23
    ลูกแม่พลอยจ๋า เกรงว่าหนูตื่นมาอีกกี่ที ก็ยังเป็นเหมือนเดิมจ๊ะ555
    #1,708
    0
  22. #1680 Key_NRGZGI (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 23:47
    อรุณตรีสวัสดิ์นะคุณสาลี่!!  แหม่ คนบ้าไร น่ารักน่าถีบเสียจริง กรั่กๆๆ
    #1,680
    0
  23. #1132 Plankton J (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:00
    อยากมีคนมาตามถ่ายรูปแบบนี้มั้ง ตอนที่เราเผลอๆเนี้ยะๆ 5555555555555555555555

    #1,132
    0
  24. #492 แกงส้ม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:44
    ฝีนดีนะ ลี่
    #492
    0
  25. #410 juillet (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:27
    ชะตาช่างเป็น หุหุ
    #410
    0