ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 111 : แท่งพิเศษ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 พ.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค จูปาจุ๊บ กับ ซิกาแร๊ต



แท่งพิเศษ 2



แกงฮังเล แกงโฮ๊ะ แกงแค ลาบคั่ว ผักกาดจอ 
ไส้อั่ว น้ำพริกอ่อง แคบหมู ปิดท้ายด้วยข้าวนึ่งร้อน ๆ 


อาหารมาตรฐานของคนเหนือที่นายซีเกมส์กินมาแต่ละอ่อน
ถึงอย่างนั้นก็ยังน้ำลายหกทุกครั้งเมื่อเห็นกับข้าววางอยู่บนโต๊ะละลานตา
ยิ่งได้ยอดฝีมือจากคุณนายสายสมรคุณแม่บังเกิดเกล้าที่นาน ๆ จะเข้าครัวมาจัดให้ชุดใหญ่
ก็การันตีรสชาติได้เลยว่าอาหารมื้อนี้เป็นลาภปากของไอ้เกมส์ยิ่งนัก


ยกเว้นเพียงแต่มีมารผจญมาบดบังบุญของเขาเพียงคนเดียว...



ดิว กิ๋นข้าวแลงเยอะ ๆ เน้อลูก แม่ยะสุดฝีมือ ลำขนาดบ่ต้องห่วง


แม่ครัวใหญ่ตักไส้อั่วแฮนด์เมดทำเองร้อน ๆ มาวางบนจานของหนุ่มหล่อ
ซึ่งระบายยิ้มก่อนเอ่ยขอบคุณอย่างเกรงใจ


แค่มองก็รู้แล้วครับว่าต้องอร่อย 
อยู่ที่กรุงเทพผมหาอาหารเหนือทานยากมากเลยครับ
เพราะทานที่ไหนก็ไม่ติดใจเท่าฝีมือคุณแม่ทำ


โอยยย...หวานเว้ย! หวานนนน!! 
กับข้าวเมืองเหนือส่วนใหญ่รสเค็ม ๆ แต่ทำไมวันนี้มันถึงหวานได้วะ


ยิ่งมองคนถูกชมหัวเราะดีใจคิกคักก็ยิ่งหงุดหงิด
ทั้งพ่อเองก็ร่วมผสมโรงคุยกันหน้าชื่นตาบาน
ดีที่ไม่มีไอ้กาวน์มาด้วยกันอีกคนเพราะมันยังอยู่หอพักมหาลัย
ไม่งั้นบ้านนี้คงลืมไปแล้วมั้งว่ามีลูกชายชื่อ ซีเกมส์นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้


แล้วไอ้แขกไม่ได้รับเชิญนี่ก็ทำเนียนเลยนะ กินไปชมไปไม่หยุด
นี่ตกลงกินข้าวเย็นธรรมดาหรือจะมาออกรายการดาราชวนชิมกันแน่ครับ

...แม่งเห็นแล้วหมั่นไส้โว้ยยย!! 


คนถูกทิ้งให้อยู่นอกวงสนทนากระแทกกระติ๊บข้าวเหนียวเปิดออกระบายอารมณ์
ลงกับใครไม่ได้ก็ลงกระเพาะตัวเองเนี่ยแหละ
มือหนึ่งถือผักอีกมือหยิบข้าวเหนียวจิ้มน้ำพริกกินแกล้มไป
ทำเป็นเมินไม่สนใจประโยคบทสนทนาที่กำลังเปลี่ยนเรื่อง
หากแต่ถ้อยคำจากคนเป็นแม่กลับทำให้สะดุด


ดิวจำที่แม่ขอวันเกิดดิวได้ก้อ? นี่แม่ไป๋ดูดวงมาฮื้อแล้วเน้อ


...เอาแล้วไง เทพธิดาพญากรณ์เริ่มทำงานแล้ว
นี่ดูให้ญาติพี่น้องไม่พอ ลามเลยไปดูดวงให้ดิวด้วยเหรอเนี่ย


เกมส์รีบกลืนข้าวเหนียวลงคอ พยายามเอ่ยคัดค้าน
เพราะกับคนในครอบครัวไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่กับคนอื่นเดี๋ยวเขาจะหาว่าฟุ้งซ่านเอาได้ง่าย ๆ


แม่บ่ต้องอู้หรอกเจ้า ดิวเปิ้ลบ่เจื่อเรื่องจะอี้


เงียบไป๋เกมส์! ดวงก็บ่ไจ้ดวงเกมส์ 
เฮื้องนี้สำคัญ ยังไงก็ต้องอู้ฮื้อดิวฟัง


...อ้าว โดนดุอีก

ใช่ซี๊...เขาเป็นหมาหัวเน่าแล้วนี่
พอคุณนายมีลูกรักเป็นดาราหล่อเขาก็ถูกเขี่ยทิ้งทันที
ได้ใหม่แล้วลืมเก่าแบบนี้ อยู่เงียบ ๆ เหมือนเดิมก็ได้ว่ะ


เกมส์จึงหันไปหยิบแก้วยกน้ำดื่มล้างปาก
เตรียมลุยระบายอารมณ์กับของกินอีกรอบ
ปล่อยบทสนทนาของอีกคนซึ่งเอ่ยถามลอยผ่านหู


แล้วหมอเขาว่ายังไงบ้างครับ


หมอเปิ้ลตั๊กว่า ปลายปีนี้ดิวจะได้แต่งงานกั๊บคนตี๊ดิวฮัก



พรวดดดด!!!



น้ำดื่มพุ่งย้อนศรทันทีที่จบประโยค
เกมส์ไอค่อกแค่กจนตัวโยน
ลำบากดิวซึ่งนั่งข้าง ๆ ต้องยกมือลูกหลังคนสำลักน้ำ
โดยมีเสียงบ่นของคุณนายสายสมรเป็นแบล็กกราวด์


เกมส์ยะอะหยัง ทำตัวบ่สุภาพเลย
กิ๋นช้า ๆ บ่ต้องรีบ กับข้าวปะเลอะปะเต๋อ


คนโดนดุหอบหายใจเหนื่อย
หลังจากเริ่มสงบลงจากอาการไอ
แต่ไอ้ที่เขาสำลักน่ะไม่ใช่เพราะว่าตะกละสักหน่อย


บ่ไจ้เฮื้องนั่นเจ้า เกมส์บอกฮื้อแม่ฟังแล้วว่าบ่ต้องเจื้อดวง
หมอเปิ้ลตั๊กอะหยังบ่แม่น ฟังไป๋บะเดี๋ยวเก็บไป๋คิ๊ดหนัก


แต๊ก๊ะ? เกมส์ฮู้ได้จะใดว่าหมอตั๊กบ่แม่น 
แม่ดูเปิ้ลมาหลายปี เปิ้ลอู้จะใดบ่มีพลาด 
ดิวก็ฟังฮื้อไว้เน้อ หมอเปิ้ลตั๊กว่าปลายปีจะมีฤกษ์
แล้วนี่ดิวมีคนตี๊ฮักแล้วไจ้ก้อ?”


ท้ายประโยคเจ้าตัวหันไปถามร่างสูง
ซึ่งอีกฝ่ายก็เพียงแค่แย้มยิ้ม
แอบสบตามาหาคนข้างตัวก่อนตอบสั้น ๆ


มีแล้วครับ


เห็นก้อ ถ้ามีแล้วก็แสดงว่าหมอเปิ้ลแม่นแต๊ 
เกมส์บ่ต้องเถียง ไว้ดิวแต่งเมื่อใดก็จะฮู้เอง


...เออ...ไม่เถียงก็ได้ครับ
แต่แม่จะรู้มั้ยว่าเผลอ ๆ แม่อาจมีงานแต่งเข้าบ้านปลายปีนี้เหมือนกัน
ก็ไอ้คนที่ดิวบอกรักได้ทุกวี่ทุกวัน 
มันก็คือคนเดียวกับลูกชายแม่ที่นั่งเงียบอยู่ตรงนี้ไงคร้าบบ!!


ละ...แล้วนี่ดิวมันจะส่งสายตาวิวับมาทำไมบ่อย ๆ ว่ะ
จะกินก็กินไปสิ เขาไม่ใช่น้ำพริกนะเว้ยมามองไปแล้วกินแกล้มคู่กับผักเนี่ย
มองไม่พอแถมยิ้มอีกต่างหาก แม่ใส่ยาอะไรลงไปในแกงฮังเลหรือเปล่า
เพราะมือเขาชักจะสั่น ๆ คล้ายโดนวางยาเหมือนกัน

...ไม่เอาแล้ว เลิกกินก็ได้วะ 
ก่อนที่เขาจะหมดแรงลุกไม่ขึ้นไปมากกว่านี้


คนอิ่มกะทันหันคว้าจานจากเตรียมลุกออกจากโต๊ะ
ทว่าเสียงดุ ๆ ของคุณนายแม่กลับเรียกให้หยุดเท้าลงทันควัน


จะไป๋ไหนเกมส์ กิ๋นนิดเดียว อิ่มแล้วก๋า?”


เออ...เกมส์...เกมส์ไดเอทอยู่เจ้า


หาเหตุผลส่ง ๆ ตอบเพียงแค่นั้นแล้ววิ่งฉิวหันหลังไปทันที
ทิ้งให้คนมองต้องส่ายศีรษะอย่างระอากับความเสียมารยาท


บ่ไหวจริง ๆ ฮูกคนนี้ ตามใจ๋จนเคยตั๋ว ดิวบ่ต้องถือสาเน้อลูก


ครับ คุณแม่


ร่างสูงตอบกลับอย่างไม่คิดมาก
เพราะเขาชินแล้วกับการที่เกมส์ชอบหนีเขาไปอยู่เรื่อย
และวิธีแก้ปัญหาง่าย ๆ คือแค่วิ่งตามเกมส์เท่านั้น


...จริงอยู่ที่เขาปล่อยให้เกมส์เป็นฝ่ายเข้ามาใกล้ด้วยตัวเอง
แต่บางครั้งต้องยอมรับว่าจะการยืนรออยู่เฉย ๆ อย่างเดียวมันเสียเวลา
ดังนั้น ถ้าไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลเข้าแลก
เดี๋ยวจะไม่ทันแต่งกับคนที่รักตอนปลายปีเหมือนหมอทัก
เลยต้องเตรียมแผนการไว้รอรับแต่เนิ่น ๆ เท่านั้นเอง


คนเจ้าเล่ห์ยิ้มละไมก่อนหันไปสนใจกับอาหารเมืองเหนือต่อ
ทว่าภายในหัวกลับครุ่นคิดคำนึงถึงใครบางคนอยู่ตลอดเวลา


....


..


.


ห้าทุ่มครึ่ง


เกมส์เดินออกมาจากห้องน้ำหลังเพิ่งขุดตัวเองออกจากกองหนังสือการ์ตูน
แล้วไปอาบน้ำชำระความเน่ามาหมาด ๆ
รู้สึกว่ากระเพาะชักเริ่มร้องครวญครางอยู่หน่อย ๆ 
เพราะมื้อเย็นดันกินไปนิดเดียว 
ความจริงเขาไม่น่าชิ่งหนีมาเลย แต่จะให้ไม่หนีได้ยังไง
ก็เพราะสายตาของอีกคนมันทำให้เขาต้องแพ้ทางทุกที


...ไม่ใช่รู้สึกกลัว 
แต่เป็นอาการแปลก ๆ ที่บอกไม่ได้ว่าเกิดจากอะไร
รู้แค่เพียงเขาคงไม่สามารถทนอยู่ใกล้ดิวได้นาน
เลยต้องตัดสินใจเป็นฝ่ายออกห่าง 
แล้วขังตัวเองอยู่ในห้องเพื่อเลี่ยงการเผชิญหน้า


กระนั้นเสียงท้องซึ่งร้องประท้วงก็ไม่ยอมหยุดง่าย ๆ
ถึงจะพยายามหลบเท่าไร ทว่าสุดท้ายก็ต้องจำใจโผล่หัวออกมาจากในห้อง
เขาเมียงมองสำรวจให้แน่ใจว่าไม่มีใครมาเผ่นพล่าน
ก่อนจะเดินฝ่าความมืดออกมาทางห้องครัว ลงมือเปิดตู้เย็น คุ้ยหาอะไรกินแก้หิว


...โห...พอดีเลย มีไส้กรอกซีพีกับนมอีกกล่องหนึ่ง
เวฟไส้กรอกกินไปก่อนคงพอยังชีพได้ 
นี่ถ้าไม่เกรงใจกะต้มมาม่าไปแล้ว
เอ๊ะ...หรือจะจัดมาม่าคัพดีว่ะ เสียบปลั๊กน้ำร้อนก็ใช้ได้เลย
แล้วถ้วยมาม่ามันอยู่ไหนนะ...


เกมส์ครับ


เฮ้ย!


เสียงทักทำเอาคนเปิดตู้หาของกินถึงกับสะดุ้งเฮือก
รีบหมุนตัวกลับมามองคนเรียก
ก่อนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าเป็นคนคุ้นเคย


มาเงียบ ๆ ตกใจหมด เออ...ละ...แล้วทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ


ท้ายประโยคเสียงเริ่มแกว่ง 
เพราะพอหายตกใจถึงได้รู้ชัดว่า
ตอนนี้เขากำลังประจันหน้ากับที่พยายามหนีมาทั้งวัน
หากอีกคนกลับตอบคำมาด้วยน้ำเสียงติดจะล้า ๆ


พอดีผมนอนไม่ค่อยหลับน่ะครับ ปวดหัวนิดหน่อย


อ้าว แล้วเป็นอะไรมากมั้ย?”


เกมส์เปลี่ยนอาการประหม่าเป็นเสียงถามด้วยความห่วง
...ยังไงเขาก็ไม่ลืมว่าดิวเป็นแขก 
และเจ้าของบ้านอย่างเขาต้องมีหน้าที่ดูแลให้ดี
ซึ่งร่างสูงก็สันนิษฐานอาการตัวเองไปอย่างง่าย ๆ


คงเหนื่อยล่ะมั้งครับ ช่วงนี้งานเยอะ แต่เดี๋ยวก็หาย


ถ้อยคำพูดคล้ายบ่งบอกว่าเจ้าตัวไม่เป็นไร
แต่จิตวิญญาณคนเรียนเภสัชพอฟังแล้วกลับรู้สึกพลุ่งพล่าน 
เขาจะให้ทิ้งคนไข้แบบนี้ไว้ได้ยังไง


งั้นเอาพาราสักเม็ดมั้ย อยู่ในห้องเรา เดี๋ยวไปหยิบมาให้


ได้ก็ดีครับ ขอบคุณครับเกมส์


เมื่อคนไข้ต้องการ เขาเลยต้องวางมือจากการหาของกิน
ด้วยอุดมการณ์มุ่งมั่นว่าการรักษาคนป่วยย่อมมาก่อน


เกมส์จึงเดินกลับห้องตัวเองโดยมีใครอีกคนตามหลังมาด้วย
เขาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องเรียบ ๆ 
ซึ่งมุมหนึ่งอุทิศให้เป็นชั้นหนังสือการ์ตูน
ที่เหลือก็เป็นโต๊ะ ตู้ เตียง ห้องน้ำในตัว
ส่วนยาพาราเขาเก็บรวมไว้กับกล่องยาสามัญในเก๊ะข้างหัวเตียง


อ่ะ...เจอแล้ว ดิวกินสักสองเม็ดล่ะกันจะได้หาย


เขายื่นแผงยามาให้อีกฝ่าย
หากทว่าเจ้าตัวกลับส่ายหน้าปฏิเสธ


ผมว่ากินแล้วคงไม่หายหรอกครับ


เกมส์ขมวดคิ้วงงในคำตอบ

...ไหนว่าปวดหัวไง แล้วทำไมถึงกันแล้วไม่หาย
หรือว่าดิวไม่ถูกกับยาประเภทนี้


ทำไมล่ะ หรือว่าดิวแพ้ยาเหรอ


ความสงสัยในใจถูกกลั่นเป็นคำถาม
หากดิวกลับแย้มรอยยิ้มบาง


เปล่าครับ เพราะผมว่าทำแบบนี้น่าจะหายมากกว่า


จบคำ เจ้าตัวก็ดึงมือคนเผลอรวบไว้โดยไม่ทันตั้งตัว
แรงนั้นรั่งร่างให้ปะทะกับอกกว้างแล้วใช้แขนโอบเขาไว้
จนกลายเป็นว่าตอนนี้เขาตกอยู่ในอ้อมกอดดิวอย่างสมบูรณ์


...เฮ้ย! ได้ไงว่ะ เล่นทีเผลอแบบนี้
แสดงว่าที่ปวดหัวก็พูดโกหกอีกแล้วน่ะสิ 
เขาลืมไปได้ยังไงนะว่าดิวมันเป็นคนเจ้าเล่ห์ชอบหลอกลวงอยู่เรื่อย 
แต่เขาก็ยังเผลอตกลงไปในหลุมพรางนั่นทุกที


คนติดกับจึงพยายามดิ้นตะกุกตะกักปากก็ร้องโวยวายเสียงดัง


ปล่อยนะโว้ยยย! ที่บอกปวดหัวโกหกใช่มั้ย
เราก็อุตส่าห์เป็นห่วง ไม่ต้องมายุ่งกับเราเลยนะเว้ย!!


ชู่ว...เกมส์เบา ๆ หน่อยสิครับ เดี๋ยวก็ตื่นกันทั้งบ้านหรอก
ผมไม่โกหกเกมส์นะ ผมเหนื่อยจริง ๆ 
พอกอดเกมส์แล้วใจผมมันสงบ เหมือนมันได้พัก
...นะครับเกมส์ ขอผมขอกอดแค่แป๊บเดียวเองนะครับ


ดิวเอ่ยปรามพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงวอนขอ
ดวงตาที่สบมองมามีแววจริงจังไม่ได้ล้อเล่น
มันเป็นแววตาเดียวกับทุกครั้งที่ดิวพยายามขอให้เชื่อใจ
และเขาก็มักเผลออ่อนไหวกับท่าทางแบบนี้
คนดิ้นจึงหยุดนิ่งตามคำสั่ง ยืนเงียบ ๆ ปล่อยให้ดิวกอดเอาไว้



...อยู่ตรงนี้

มันใกล้จนได้ยินเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะ


เขาไม่รู้ว่าตัวเองยอมขยับมาใกล้ดิวมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร
ทั้ง ๆ ที่เวลามีผู้ชายคนอื่นมาทำรุ่มร่ามก็มักจะต้องกลัวจนตัวสั่นทุกครั้ง
แต่กับดิวมันแตกต่าง...


เขาไม่ลืมว่าดิวเป็นผู้ชาย และเขาเองก็เป็นผู้ชาย
หากมีบางสิ่งที่ทำให้เขายอมก้าวข้าม
เพื่อเดินไปหาคนที่อดทนรอเขาอยู่อย่างมั่นคง


...บางสิ่งที่เรียกร้องให้เขาทำตามจากเสียงหัวใจ
โดยปราศจากความกลัวและความลังเลใด ๆ


...บางสิ่งที่ทำเขาค้นพบช้า ๆ ว่าการยอมเปิดใจได้ใกล้กับใครสักคน
มันอบอุ่นกว่าอยู่คนเดียวลำพังมากเพียงไร



...และบางที สิ่งนั้น อาจมีความหมายเดียวกันกับคำว่า



...รัก...



เกมส์เงยหน้าขึ้นมองคนสำคัญ
สบดวงตาซึ่งทอดมองกลับอย่างลึกซึ้งสื่อความหมาย
รับรู้ถึงไออุ่นจากมือที่ประคองใบหน้าเขาไว้
และลมหายใจแผ่วเบายามเมื่ออีกฝ่ายโน้มลงมาชิดใกล้


ริมฝีปากนุ่มแตะสัมผัสกันและกัน 
รสสัมผัสนุ่มนวล...หอมหวาน...
ยากจะต้านทานให้ลิ้มชิมรสซ้ำเรื่อย ๆ
กระทั่งเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงดื่มด่ำลึกล้ำ
ปล่อยร่างให้เอนกายลงบนเตียงโดยไม่รู้ตัว

ฝ่ามืออุ่นร้อนสอดสัมผัสเข้ามาในเสื้อยืด
ปะป่ายเนื้อตัวจนเผลอเคลิบเคลิ้ม
หัวสมองของเกมส์มึนงงด้วยความสับสน
รู้สึกถึงอุณหภูมิในร่างกายที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
เขาสูดหายใจเมื่อละจากริมฝีปากซึ่งชิมรสจูบไม่ห่าง
ก่อนละเรื่อยคลอเคลียกระซิบคำแผ่วเบาข้างใบหู


เกมส์ครับ ผมขอนะครับ


...อือ...ขอ...ดิวขออะไร
แล้วทำไมเขาถึงรู้สึกแปลก ๆ
เหมือนเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นมาก่อน


...เหตุการณ์ที่เคยมีคนมาจูบสัมผัสเขาไปทั่วร่างกายจนไม่มีแรง


ความทรงจำส่วนลึกสะกิดเตือนให้แล่นสะท้อนขึ้นมา
จิตใต้สำนึกเริ่มปลุกความหวาดกลัวให้เข้าครอบงำสติ
ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่
จากอาการยินยอมเริ่มเปลี่ยนเป็นแรงต่อต้าน
และถูกเอ่ยออกมาเป็นน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น


อืม...มะ..ไม่เอา...อย่า...กลัว...เรากลัว


ดิวหยุดริมฝีปากซึ่งคลอเคลียลงทันที 
รีบเงยหน้ามองคนที่พยายามยกมือขึ้นกันเขาไว้
ทั้งน้ำเสียงและแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด
จนต้องสบถด่าความวู่วามของตัวเองในใจ


...นี่เขาทำบ้าอะไรลงไป
ลืมได้ยังไงว่าเกมส์เคยมีประสบการณ์เลวร้ายกับเรื่องแบบนี้
แล้วเขายังจะใจร้อน ไม่คิดถึงความรู้สึกเกมส์ให้ดี 
มัวแต่เผลอไปกับความหลงใหล 
แค่เพียงเห็นผิวขาว ๆ เนียน ๆ ของเกมส์ที่โผล่พ้นเสื้อยืดกับกางเกงบอล
มันอาจดูธรรมดาในสายตาคนอื่น 
ทว่าสำหรับเขากลับมองว่ามันน่ารักเย้ายวนจนห้ามตัวเองไม่อยู่
ยิ่งเกมส์ยอมใจอ่อนให้เขากอด ยอมให้เขาจูบเก็บเกี่ยวความหอมหวานก็ยิ่งเตลิดไปไกล

ทั้ง ๆ ที่เขาควรจะคิดได้ว่า
เกมส์ไม่เหมือนผู้หญิงทั่ว ๆ ไปที่เคยผ่านมือเข้ามา
และเขาควรจะทะนุถนอมเกมส์ให้มากที่สุด
แต่นี่เขากลับทำลายมันเพราะความเห็นแก่ตัวของตัวเอง



ขอโทษนะครับเกมส์ ผมขอโทษจริง ๆ ครับ


ดิวรีบดึงเกมส์เข้ามากอดไว้ด้วยความสำนึกผิด
ร่างกายของคนสั่นจึงค่อย ๆ คลายหวาดกลัวลงทีละน้อย
พร้อมกับสติที่เริ่มกลับคืนมาจนสามารถเรียบเรียงสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
และนั่นถึงทำให้เกมส์เพิ่งรู้ว่าเผลอแสดงอาการอะไรออกไป
เพราะนิสัยที่แก้ยังไงก็แก้ไม่หายของตัวเองแท้ ๆ 
บรรยากาศดี ๆ เลยต้องกลายมาเป็นแบบนี้


ดิว เราขอโทษนะ


ขอโทษผมทำไม ผมต่างหากที่ต้องพูดเพราะผมทำให้เกมส์...กลัว


น้ำเสียงท้ายประโยคอ่อนลง
อย่างที่เกมส์สัมผัสได้ว่าคนพูดเอ่ยออกมาด้วยความกังวลใจ

...ที่เขาขอโทษเพราะเขาเป็นผู้ชายเหมือนกัน
เรื่องพวกนี้ให้มาหยุดกลางคันมันอาจทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่
แต่ดิวกลับยอมปล่อยเขาง่าย ๆ ซ้ำยังมากอดปลอบเขาไว้
และไม่แน่ว่าดิวอาจกำลังโทษตัวเองที่เป็นสาเหตุทำให้เขากลัว
ซึ่งความจริงแล้ว มันตรงกันข้าม...


เกมส์เงยหน้าสบตามองกับคนชิดใกล้
กลั่นกรองความรู้สึกส่วนลึกในใจเป็นคำตอบให้กับดิว



เราไม่ได้กลัวดิวหรอก เราแค่กลัวใจเราเอง
แต่ดิวเคยบอกว่าจะช่วยรักษาเราให้หายกลัวใช่มั้ย
ดิวต้องสัญญานะว่าดิวจะช่วยเราจริง ๆ 
เพราะเรายกมันให้ดิวแค่คนเดียว ไม่ให้คนอื่นแล้ว 
ดิวต้องทำให้เราหายกลัวได้ด้วยตัวดิวนะ



คำขอร้องที่ทำให้คนฟังต้องนิ่งอึ้งอย่างไม่อยากเชื่อ
เพราะข้อความเหล่านั้นมันคล้ายกับประโยคสารภาพของเกมส์ที่เขาเฝ้ารอ


....ยกใจให้เขารักษาแค่คนเดียว ไม่ให้คนอื่น 


เพียงแค่นี้ก็กลับทำให้หัวใจพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็น
แม้มันไม่ใช่คำหวานว่า รัก
แต่ความหมายทั้งหมดสื่อความคล้ายการยืนยันว่า
มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้ครอบครองหัวใจของเกมส์


ครับ ผมสัญญา


ดิวรวบร่างมากอดไว้แนบอกด้วยความยินดี


...ในเมื่อสัญญาไว้แล้วว่าจะรักษา 
เขาก็จะไม่ใช่ใช้เล่ห์อุบายใด ๆ เพื่อให้ได้เกมส์มาครอบครองเร็ว ๆ
แต่จะค่อยๆ ใช่ความจริงใจพิสูจน์ให้เกมส์เห็นไปเรื่อย ๆ 
สามปีแค่นี้ไม่นานไปหรอก ต่อให้ทั้งชีวิตเขาก็รอเกมส์ได้


...เขาจะรักษาให้เกมส์หายกลัว


...และรอวันที่เกมส์พร้อมยอมรับเขาจากใจจริง ๆ


....


...


.



เดินทางระวังเน้อดิว ว่างเมื่อใดปิ๊กมาหาแม่บ้างเน้อลูก


ครับ เดี๋ยวเร็ว ๆ นี้ผมมาให้คุณแม่ใหม่แน่ ๆ ครับ


ดิวยกมือไหว้เตรียมลาเจ้าของบ้านใจดีซึ่งเดินมาส่งที่รถ
ในยามเช้าที่เขาต้องบินตรงกลับกรุงเทพ
โดยมีใครอีกคนทำหน้าบูดยืนยกลังส้ม
ซึ่งถูกคุณนายสายสมรบังคับเอามาเป็นของฝาก


มองไปแล้วก็นึกขำให้เขาเผลอคิดถึงเรื่องเมื่อคืน


...พอปลอบเกมส์เขาก็ขอตัวกลับห้อง
แม้ใจอยากจะนอนกอดเกมส์จนถึงเช้า
แต่ก็ไม่ลืมว่ายังมีคนอื่นอยู่ในบ้าน
เกิดใครมาเห็นเขาสองคนแบบนี้จะไม่ดี
กระนั้นถึงจะกลับไปนอนห้องแล้ว
เขาก็ยังคงไม่วายนอนคิดถึงหน้าเกมส์ขึ้นมาจนแทบนอนไม่หลับ
เพราะมัวแต่ยิ้มกับความน่ารักและดีใจกับความสัมพันธ์ที่พัฒนาไปอีกขั้น


พอคุณนายสายสมรล่ำลาเสร็จเรียบร้อย
ก็ขอตัวไปจัดการธุระวุ่นวายของไร่ส้มต่อ
โดยไม่สนใจเกมส์ที่ยกลังส้มไปใส่ท้ายรถ
เหมือนลืมว่าหลังจากนี้ลูกตัวเองก็ต้องกลับไปทำงานเหมือนกัน

...ทีคนอื่นเป็นห่วงเป็นใย แต่พอทีลูกแท้ ๆ กลับทำเมินเสียอย่างนั้น
มันน่าน้อยใจแบบนี้จะไม่ให้เขาหงุดหงิดได้ยังไง


เกมส์แทบจะกระแทกกระโปรงรถปิดระบายอารมณ์
กำลังจะเดินกลับไปขึ้นรถตัวเองที่จอดอีกทางบ้าง
แต่เสียงของอีกคนกลับรั้งไว้


เดี๋ยวก่อนครับเกมส์ อาทิตย์หน้าพอมีวันหยุดว่างสักสองวันมั้ยครับ


...วันหยุด จริง ๆ ร้านขายยาเขาบริหารงานเองคนเดียว
อยากหยุดเมื่อไรก็หยุดได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหาอะไรหรอก


อืม ก็หยุดได้นะ ทำไมเหรอ


บอกไปตามความคิดกระนั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะสงสัย
และคำตอบของคู่สนทนาก็ทำเอาต้องเอาต้องนิ่งค้าง


ผมจะพาเกมส์ไปหาพ่อกับแม่น่ะครับ


เฮ้ย! อะไรนะ


เกมส์ตะโกนร้องอย่างตกใจในความปุ๊บปั๊บ
เพราะที่ผ่านมาถึงจะเคยฟังดิวเล่าเรื่องครอบครัวมาบ้าง
แต่ก็ไม่เคยพบหน้าคาตาอย่างเป็นทางการเลยสักครั้ง
ซึ่งอีกฝ่ายก็อธิบายเหตุผลง่าย ๆ 


ก็ผมรู้จักพ่อกับแม่เกมส์แล้ว 
แต่เกมส์ยังไม่เคยไปพบพ่อกับแม่เลยนี่ครับ


...อีกอย่างถ้าจะแต่งงานกันปลายปีจะได้ดูตัวกันไว้ก่อนด้วย


ประโยคหลังดิวไม่ได้พูดแค่คิดเงียบ ๆ  
หากลึก ๆ ก็ตั้งใจทำตามคำทำนายของหมอดู
มันจะได้แม่นจริง ๆ เหมือนที่คุณแม่เกมส์ว่าไว้


และแน่นอนความคิดแยบคายของดิวไม่มีทางที่เกมส์จะรู้
เพราะเจ้าตัวตอบรับอ้อมแอ้มในความสมเหตุสมผล


เออ...เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะไป


ร่างสูงยิ้มละไมเมื่อได้ฟังคำยืนยันกระนั้นก็ยังคงเอ่ยท้วง


แล้วเกมส์ลืมอะไรอีกเรื่องรึเปล่าครับ


ห่ะ อะไร?”


เกมส์ขมวดคิ้วงง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความหวั่นใจ
เมื่ออีกฝ่ายเดินขยับเข้ามาใกล้ 
แล้วโน้มหน้าลงกระซิบ



ยารักษาโรคกลัวของผมไงครับ



...คำขอแผ่วเบา หากสะท้อนก้องในความรู้สึก
จนส่งผลให้ใบหน้าเห่อร้อนวูบขึ้นมาดื้อ ๆ 

...ต้องโทษความบ้าของเขาที่ดันไปพูดแบบนั้นตอนวันวาเลนไทน์
เลยกลายเป็นว่าเขาขุดหลุมฝังตัวเองไว้ซะมิด


ถึงอย่างนั้นลูกผู้ชายรับปากแล้วก็ต้องทำตาม
เกมส์จึงข่มความอายยื่นหน้าไปแตะริมฝีปากลงข้างแก้มอีกคนเร็ว ๆ 
ชนิดที่คนโดนจูบแทบไม่รู้สึกจนต้องเอ่ยประท้วง


โห...ทำไมจุ๊บแก้มล่ะครับ


ก็ไม่ได้บอกว่าให้ตรงไหนนี่


ตอบอธิบายไปกวน ๆ ตามนิสัย
แม้จะยังเขิน ๆ อย่างน้อยก็ถือว่าเขาเอาตัวรอดไปได้แล้วกัน 
หากยังไม่ทันได้ถอนหายใจโล่งอก
อีกคนกลับเปลี่ยนท่าทีเป็นดึงข้อมือให้เขาเข้ามาใกล้


งั้นคราวนี้ตาผมบ้าง


จบคำ ริมฝีปากร้อนก็แนบลงมาประทับฉกชิงความหอมหวาน

....‘จูบแบบเรียกว่า จูบ


...ลึกซึ้ง อ่อนไหว จนหัวใจสั่นสะท้าน


ก่อนดิวจะละริมฝีปากเมื่อเขาใกล้หมดแรง
พร้อมกระซิบคำบอกสรรพคุณ



อันนี้ยารักษา โรคคิดถึงเผื่อเกมส์จะคิดถึงกันไงครับ



...อะ...ไอ้คนเจ้าเล่ห์!!
มันมีที่ไหนยารักษาโรคคิดถึง
นี่มันฉวยโอกาสจากเขาชัด ๆ

ใจอยากจะนึกด่าอะไรสักคำ
แต่ติดที่ร่างกายไม่มีแรงคล้ายโดนจูบเมื่อกี๊สูบเอาพลังไป

เกมส์จึงทำเพียงมองอีกคนเดินกลับขึ้นรถพลางหันมาเอ่ยลาด้วยรอยยิ้ม


แล้วอาทิตย์หน้าผมจะมารักษาให้ใหม่นะครับเกมส์


และก่อนจะทันรู้ตัวอีกฝ่ายก็ขับรถแล่นฉิวออกไปจากบ้าน
ทิ้งให้เขามึนงงยืนหน้าแดงค้างอยู่อย่างนั้น



...แต่เอาเถอะ...ช่างมัน...

เพราะนี่อาจจะเป็นยารักษาโรคที่ได้ผลที่สุดก็ได้


โรคที่เขายินยอมให้ดิวรักษาแค่คนเดียว
เหมือนที่ดิวให้เขาเป็นคนช่วยรักษาโรคนี้



...โรคซึ่งเขาสองคนพร้อมกันใจกันเป็น



มันมีชื่อง่าย ๆ ว่า...




...รัก




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



END






กลับมาตามคำเรียกร้อง หลังจากทนกระแสไม่ไหว  
จัดให้ด้วยใจรักตามคำขอ เป็นภาคต่อจากแท่งพิเศษที่ 1
เอาให้หวานจนหมดขึ้นตามชื่อจูปาจุ๊บ

หลังจากนี้คงไปต่อเรื่องอื่นแล้วนะคะ
เดี๋ยวน้องคูณจะงอแงรอนาน
แต่อาจจะมีแวบกลับมาบ้างตามเวลาและโอกาส
ถ้าใครอยากฟิน มาตามกันได้ในแฟนเพจเลยจ้า  


แล้วมาคุยกันนะ  

http://www.facebook.com/BittersweetBoyslove


ขอบคุณที่ติดตามค่ะ


 

BitterSweet

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5041 BLACKCAT27 (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:25

    บอกคำเดียวเลยว่า หวานนนนนนนนน โครตหวานนนนนนนนนนน ตอนพิเศษทำไมมันหวานยังงี้
    #5,041
    0
  2. #4980 TawPP (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:39
    คิดว่าแม่จะมาเห็นซะอีก55555 ชอบภาคนี้ที่สุดเลยอะ หวังจะให้แต่งคู่นี้ตั้งแต่ตอนคมปลายแล้ว สุดท้ายก็มีเรื่องแยก คิดว่าดิวจะเป็นคนกะล่อนๆกว่านี้ซะอีก แต่น่ารักมากกก
    #4,980
    0
  3. #4958 lee_sungjong (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 13:23
    โห เราก็อุส่าห์ภาวนาในใจ ให้แม่มาเห็น แหม่ ไมแม่ไม่มา แต่แบบ น่ารักง่าาาา
    #4,958
    0
  4. #4877 vipsky (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 17:21
    อุ้ยยย อยากได้ยารักษามั่งจัง //โดนตรบบ
    #4,877
    0
  5. #4823 havehope218 (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 22:17
    แงงงงงงง~ น่ารักมากอ่าาา ตอนน้องแมวไปนะนี่ก็ร้องไห้ค่ะ55555อย่างกะว่านางเป็นลูกแท้ๆของแม่เกมส์กับพ่อดิว แบบนางทำให้คนสองคนผูกพันกันด้วยอ่ะนางก็มีส่วน น้ำตาไหลเลย แต่พอหลังๆนี่แบบนับถือพี่ดิวเขาจริงๆ ถือว่ากำลังชดใช้กรรมนะดิว55555 ชอบเกมส์มาก ชอบความซึนนี้ น่ารักไม่ไหวแล้ว อยากขย้ำเกมส์เป็นก้อนแล้วใส่ปากกลืนลงท้อง หวงอ่ะ5555555ขอบคุณนิยายอร่อยอร่อยนะคะ
    #4,823
    0
  6. #4771 baekbow (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 18:08
    ฟินกันไปยาวๆเลย เกือบไปแล้วนะเกมส์ จะแต่งงานกันด้วยอ่ะ กรี๊ดแปป
    #4,771
    0
  7. #4670 Rabbitmb (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:50
    ชอบมาก เป็นเรื่องที่หวานจริงๆ มีความสุขที่ได้อ่านเรื่องนี้ ขอบคุณนะคะไรท์
    #4,670
    0
  8. #4420 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 05:19
    หมอดูทักแต่ดิวไม่ทักเกมส์บ้างเหรอคะคุณนายแม่

    เขินแรงอ่ะ หวานมาก น่ารักมาก >///<
    #4,420
    0
  9. #4283 crazy pierrot (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 10:10
    กรี๊ดดดด!! น่ารักอ่ะแบบฟินเวอร์ >//////<
    #4,283
    0
  10. #4241 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 23:54
    ย๊าาาาาา น่ารักกกกกก>< ยารักษาโรคนี้มีให้แค่กันและกันสินะ >////////<
    #4,241
    0
  11. #4228 thewitch_rainny (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 18:17
    ชอบบบบ ค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์กันไปเรื่อยๆ ดิวที่เป็นคาสโนว่าก็เปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนที่ดีกว่าเดิมเพื่อคนรัก ส่วนเกมส์ที่ดูกวนๆเฮฮาก็ซ่อนความอ่อนแอหลายอย่างไว้ เปนงี้เลยต้องมีคนดูแลอ่ะเนอะ ขอบคุณBitterSweetสำหรับนิยายดีๆอีกเรื่อง จะรอติดตามผลงานน้าาา^[]^
    #4,228
    0
  12. #3927 JuLi (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 16:35
    หวานมาก อ่านแล้วอยากให้มีต่อจนแต่งงานเลย อิอิ <3
    #3,927
    0
  13. #3899 MR.L[๐ne]ly (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:59
    ขอพิเศษ3 วันสู่ขอด้วยสิไรเตอร์
    อร๊ากก อ่านมาตั้งแต่ต้นชอบมากก
    เขิน
    เศร้า
    แล้วยิ้มดีใจ
    ให้หลากหลายอารมณ์จริงๆ 
    ชอบบบบบ♥♥
    #3,899
    0
  14. #3824 Night Demon (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 22:24
    พี่ไรท์เตอร์คะ... ทำไมไม่แต่งตอนแต่งงานอ่ะ? เล่นเราซะน้ำตาไหลด้วยความเสียดายเลยอ่า QAQ แต่ยังเขินจนแทบจะเทิร์นอินทูลิควิดเลยอะค่ะ -///-
    #3,824
    0
  15. #3746 •lnwธิดๅกะลๅคsoบ• (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 22:36
    น่าร๊ากอ่ะ ยารักษาโรคคิดถึงนี้เด็ดจริงอะไรจริง
    #3,746
    0
  16. #3663 MonetaCaffeine :D (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 20:44
    ว้ายเขิน -O-
    เม้นไปเสร็จสรรพตอนที่แล้วแบบยาวมากเพราะนึกว่าจบแล้ว
    พอกดตอนต่อไปแทบร้องเจี๊ยกกกก มีอีกตอนนี่หว่า
    แถมพล็อตยังแนวเดียวกับที่แอบมโนไว้เมื่อเม้นก่อนอีก
    แต่ไม่ขอลบแล้วกันนะคะ มันยาวง่ะ ขี้เกียจพิมพ์ใหม่ ถถถถถ (ช่างเป็นรีดเดอร์ดีเด่นอะไรเช่นเน้)

    เข้าเรื่องๆ 
    กรี๊ดดดดดดดดด *ชูป้ายไฟให้พี่ดิว* 
    เอาใจพี่ไปเลยค่ะ ขอเป็นแม่ยกแบบรัวๆ
    คือน้องน่ารักมากกกกกกกกกกกก แบบ ยอมหยุดทันทีไรงี้
    เราว่าคู่นี้มันสวีทตรงความ 'ไม่รีบร้อน' นี่แหละ
    แบบ ช้าๆ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป มันดูหนักแน่นมั่นคงอบอุ่นดี
    ชอบความสัมพันธ์แบบนี้นะ > <

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์เช่นเคยค่า :-)
    #3,663
    0
  17. #3561 souprupk (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 19:12
    แม่หมอท่าจะดูแม่นนะ แต่งเลยๆๆ :))
    #3,561
    0
  18. #3241 Redberrylips (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 05:23
    โอ้ย น่ารักมาก ๆ ไรเตอร์เเต่งได้ดีมาก ๆ เลยค่พ ฮือ เก่งมาก ๆ ชอบทุกเรื่องเลย
    #3,241
    0
  19. #3032 YoSChi (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 19:55
    เรื่องแต่งงานนี่ยังไงหนอ?? แต่แบบว่าเขินฝุดๆ
    #3,032
    0
  20. #2989 HENS Singular (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 14:27
    หยังมาหวานแต๊หวายว่า
    ปี้หม่ะไหวละ เอิ้วววววววววววววว
    #2,989
    0
  21. #2965 InLove (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 22:26
    อร๊ายย หวานกันออกนอกหน้ามากอะ >/////<
    #2,965
    0
  22. #2880 ผู้จัดการดิว (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 23:25
    โอยย น่าฮักขนาด ทนบ่าไหวละกะเปิ้ล 2 คนนี้หนา



    ปล.หนังสือสอบไม่มีอ่านแล้วจ้า สอบพรุ่งนี้ -_-
    #2,880
    0
  23. #2820 rorony (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 15:25
    ความรักก็เป็นโรคที่ต้องรักษาด้วยเหรอ 555
    #2,820
    0
  24. #2681 Xin (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 19:07
    ขออีกจนถึงแต่งงานเลยได้มั้ยอ่า ชอบจริงๆคู่เนี้ย
    #2,681
    0
  25. #2645 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 03:12
    อร๊ายยยยยย หวานเวอร์ >///<
    #2,645
    0