ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 106 : แท่งที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 เม.ย. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค จูปาจุ๊บ กับ ซิกาแร๊ต







แท่งที่ 12





...หน้าเดิม


ชั่วโมงหนึ่งแล้วนับตั้งแต่บ่ายสองถึงสามโมง
แต่ชีทตรงหน้าของเด็กเภสัชยังคงอยู่หน้าเดิมไม่ไปไหน
แม้รู้ทั้งรู้ว่าจะมีควิซสำคัญพรุ่งนี้ 
แต่ตราบใดที่ใจของเขาไม่อยู่กับตัว อ่านไปเท่าไรก็ไม่เข้าหัวอยู่ดี
และถึงจะพยายามกินขนมหวานที่เคยช่วยให้สมองปรอดโปร่งเป็นนิจ
ตอนนี้ยิ่งกินมันกลับไม่มีประโยชน์อะไรเลยแม้แต่น้อย
เพราะมันยิ่งทำให้เขาพะอืดพะอมปวดหัวหนักมากกว่าเดิม


เฮ้อ...อะไรกันหนักหนาวะชีวิต!

สงสัยคะแนนควิซพรุ่งนี้คงจะปลิวหายไปแน่ ๆ
มีหวังโดนคุณนายสายสมรด่าเปิง
แต่จะโทษเขาได้ยังไงกัน
เจอเรื่องหนักหนาขนาดนั้น ใครจะมีอารมณ์มานั่งอ่านหนังสือ
นี่เขาประคับประคองสติของตัวเอง
ไม่ให้เศร้าไปมากกว่าเดิมได้ก็นับว่าดีแค่ไหนแล้ว


ตอนเก็บของไอ้จั๊ดง่าวมารวมกันไว้
ต้องกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลแทบตาย
เพราะเขาเหนื่อยที่จะร้อง 
เหนื่อยที่จะต้องมาจมอยู่กับความสูญเสีย


แต่ถึงแม้จะพร่ำบอกตัวเองว่าให้อดทนไว้
ทว่าพอนึกถึงลูกแมวทีเคยเลี้ยงไว้ทีไร
ขอบตามันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทุกที



TRRRRRRR!!



เสียงโทรศัพท์ขัดจังหวะคนเศร้า
เกมส์สะดุ้งปาดน้ำตาตัวเองลวก ๆ
มองหน้าจอซึ่งระบุชื่อไอ้ทัชเพื่อนจากโรงเรียนเก่า
ก่อนกดรับโทรศัพท์พยายามทำเสียงให้เป็นปกติไว้


ฮัลโหล ไอ้ทัชว่าจะใด


เฮ้ย ไอ้เกมส์ เย็นนี้คิงว่างก้อ?”


มีอะหยัง


ก็ไอ้เชษฐ์แวะมาหาฮา เลยว่าจะชวนเปื้อนเก่านัดรวมกั๋น


ชื่อของเพื่อนเก่าในกลุ่มทำให้เกมส์สะดุดหู
มันเรียนอยู่ที่ม.เชียงใหม่เลยไม่ค่อยได้เจอ
จนกว่าเขาจะกลับไปที่บ้านนู้นแหละถึงค่อยนัดรวมพล
แต่วันนี้ไม่รู้ลมอะไรหอบมันมาไกลถึงที่นี่ได้


ตกลงคิงว่างไจ้ก๋า?”


ได้ยินเสียงปลายสายถามซ้ำอีกครั้ง
เกมส์มองชีทวิชาเรียนตรงหน้า
ก่อนตัดสินใจตอบกลับไปตรงข้ามกับความจริง


เออ ๆ ว่าง นัดที่ไหน กี่โมง


ทุ่มหนึ่ง ร้านนั่งสบายที่เดิม 


โอเค


เขาวางสายลงหลังจากนัดเวลาเรียบร้อย
ในเมื่ออ่านไปก็ไม่ให้เข้าหัว
สู้เอาเวลาออกไปพักสมองคลายเครียดอาจจะดีกว่า
ไปกินข้าวเฮฮากับเพื่อนสักสองสามชั่วโมง
แล้วค่อยกลับมาอ่านก็ยังทัน เพราะพรุ่งนี้มีสอบตอนบ่าย

และอย่างน้อยมันอาจเป็นหนทางช่วยทำให้เขาลืมความเศร้าไปได้บ้าง



...รวมทั้งมันอาจทำให้เขาเลี่ยงการเผชิญหน้า

...กับใครบางคนที่สัญญาว่าจะมาหาอีกครั้งหนึ่ง



….



..



.



ดิวเป็นอะไรคะ อาหารไม่ถูกปากเหรอคะ


เสียงถามหวาน ๆ จากฝั่งตรงข้ามทำให้เจ้าของชื่อสะดุ้งคล้ายรู้สึกตัว


ปะ..เปล่าครับ ก็อร่อยดี แพรทานเยอะ ๆ นะครับ


เขาใช้ตะเกียบคีบกุ้งเทมปุระวางลงในจานของอีกฝ่าย
ก่อนจะแสร้งทำยิ้มกลบเกลื่อนอาการใจลอยของตัวเอง
แล้วดึงสติกลับมายังสถานการณ์ปัจจุบัน


...ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ในร้านอาหารญี่ปุ่นกับแพร
หลังจากที่เพิ่งดูนั่งจบไปแล้วเรื่องหนึ่ง
แต่อย่าถามว่าเป็นเรื่องอะไร เขาเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน
เพราะหัวสมองคิดเลยไปไกลถึงใครอีกคนหนึ่ง
แม้ขณะที่กำลังกินข้าวอยู่นี่ก็ยังเผลอนึกถึงจนท่าทีแสดงออกชัด
จนทำให้ใบหน้าหวานของคู่สนทนามุ่ยลง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ


จะให้แพรทานเยอะได้ยังไงคะ ก็ดิวมัวแต่นั่งเหม่อแบบนี้


ขอโทษครับ


คนเสียมารยาทต้องรีบบอกอย่างสำนึกผิด
ปกติเขาไม่ใช่คนละเลยแบบนี้
ทั้ง ๆ ที่เขาควรจะใส่ใจกับแพรที่มาด้วยกัน
แต่กลับห้ามความคิดตัวเองไม่ได้


และดูเหมือนคนสังเกตจะรับรู้
ร่างสูงจึงได้ยินเสียงถามด้วยความเป็นห่วง


ดิวมีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าคะ


เปล่าครับ ผมสบายดี


แน่นอนว่าเขาจำต้องปฏิเสธ 
พร้อมทั้งยังรักษารอยยิ้มของตัวเองไว้บนใบหน้า
หากทว่าคำย้อนในประโยคถัดมากลับทำให้รอยยิ้มนั้นชะงักค้าง


ไม่ใช่ว่าดิวกำลังคิดถึงใครอีกคนอยู่เหรอคะ


คำคาดเดาที่ตรงกับความรู้สึกในใจส่งผลให้คนฟังนิ่งอึ้ง
ไม่อยากจะเชื่อว่าท่าทางของเขามันจะแสดงออกได้ชัดเจนขนาดนั้น
และการเงียบของเขามันคงจะเป็นคำตอบที่ยิ่งชัดเจนมากขึ้นไปอีก


สำหรับแพร...เธอไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รับรู้ว่าคนที่เธอมีใจปิดบังซ่อนอะไรไว้
ยิ่งเมื่อครั้งงานวันเกิดอยู่ ๆ ดิวก็ผลุนผลันออกไปทำเอาเธอแทบเสียหน้า
ธุระด่วนหนักหนาอื่น คงไม่พ้นไปกับเรื่องผู้หญิงคนใหม่
ที่ทำให้ดิวลังเลในการกลับมาหาเธออีกครั้ง
แต่คราวนี้เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น


คนตัดสินใจเด็ดขาดจึงวางตะเกียบลงก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงวอนขอ


แพรอิ่มแล้วค่ะ อยากกลับหอ ดิวไปส่งแพรหน่อยได้มั้ยคะ


ได้สิครับ


ดิวพยักหน้ารับคำโดยไม่มีเงื่อนไข
เพราะในเมื่อจุดประสงค์ในการมาครั้งนี้คือไถ่โทษให้แพร
เขาก็จะดูแลแพรให้ดีที่สุดเพื่อให้สมกับที่ผิดคำสัญญา


ร่างสูงจึงขับรถพาแพรไปส่งที่หอพัก
หากแต่เมื่อรถจอดสนิทหน้าหอ
คนที่นั่งเคียงคู่กลับเอ่ยคำขอร้องมาอีกครั้ง


ดิวค่ะ แพรมีเรื่องอย่างรบกวนดิวหน่อยนะคะ
คือว่าโทรทัศน์ที่ห้องแพรมันเสีย เปิดไม่ติดเลย
ดิวช่วยขึ้นไปดูให้แพรหน่อยได้มั้ยคะ


ในเมื่ออีกฝ่ายต้องการความช่วยเหลือ เขาก็ไม่อาจปฏิเสธ 
อีกอย่างมันไม่ใช่เรื่องเหลือบ่ากว่าแรงเขาเลย
ดิวจึงตกปากรับคำง่าย ๆ 


ก็ได้ครับ


ใบหน้าหวานยิ้มกว้างด้วยความดีใจ
ก่อนจะเปิดประตูรถนำหน้าเข้าไปในหอพัก
กดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นห้า แล้วไขกุญแจให้แขกเข้าไปด้านใน
ภายในห้องค่อนข้างกว้างเป็นระเบียบตามประสาห้องผู้หญิง
โทรทัศน์ตั้งอยู่ตั้งข้ามฝั่งใกล้กับเตียงนอน


ดิวเดินตรงเข้าไปสำรวจเพื่อหาความผิดปกติ
แต่เมื่อกดปุ่มเปิดเขากลับพบภาพปรากฏขึ้นบนจออย่างง่ายดาย


ไหนครับที่เสีย ก็เห็นเปิดติดดีนี่ครับ


คนเช็กขมวดคิ้วงง มือกดรีโมทเปลี่ยนช่อง
ซึ่งก็ไม่พบกับความผิดปกติใด ๆ 
หากแต่ยังไม่ทันหันมาถามเจ้าของห้อง
เขากลับต้องชะงักตกใจเมื่อสัมผัสแรงกอดทางด้านหลัง
พร้อมกับน้ำเสียงหวานเอ่ยคำยั่ว


แพรโกหกค่ะ ที่เรียกดิวขึ้นมาเพราะแพรอยากอยู่กับดิว


ดิวรีบหันกลับมาประสานสายตากับคนที่อยู่ใกล้ตัว
แววตาสวยทอประกายระยับ
มองตรงไปยังร่างสูงโดยไม่มีความลังเลใจ
ก่อนเอ่ยถ้อยคำที่เก็บซ่อนอยู่ในความรู้สึกมาเนิ่นนาน


ดิวค่ะ แพรชอบดิวนะคะ ชอบมาตั้งนานแล้ว


จบคำ ใบหน้าหวานก็โน้มเข้ามาใกล้
กระทั่งเขาสัมผัสได้ถึงลมหายใจแผ่วบาง


...บรรยากาศอะไรอะไรก็ดูเป็นใจ
ผู้หญิงน่ารักที่พร้อมยอมให้เขาง่าย ๆ
หากเป็นยามปกติเขาคงคว้ามันไว้
แล้วก้มลงจูบปล่อยอารมณ์ให้พาไปโดยไม่คิดอะไร


แต่ตอนนี้ผู้ชายหมาป่าคาสโน่ว่าอย่างเขา
กลับเบือนหน้าหลบแล้วรั้งร่างบอบบางให้ออกห่าง


ขอโทษด้วยนะครับ ผมคิดกับแพรแค่เพื่อนจริง ๆ


คนถูกปฏิเสธนิ่งค้างไม่คิดว่าแผนการที่อุตส่าห์วางไว้จะไม่ประสบผล
รู้สึกทั้งเสียหน้าและทั้งเจ็บใจ
ไหนข่าวลือบอกว่าดิวพร้อมจะผูกสัมพันธ์กับทุกคนที่เข้ามาใกล้
แล้วทำไมดิวถึงไม่ยอมเข้าหา 
ทั้ง ๆ ที่เธอพร้อมจะยกทั้งหัวใจและร่างกายให้กับดิว


ทำไมล่ะคะ ในเมื่อดิวยังไม่มีใคร แล้วแพรก็ไม่มีใครเหมือนกัน
ทำไมเราไม่ลองคบกันไปก่อนเผื่อว่าจะเข้ากันได้


คำถามที่อีกคนเอ่ยด้วยความไม่เข้าใจ
และเช่นเดียวกับเขาซึ่งไม่อาจสรรหาคำมาตอบ
เพราะตอนนี้เขาก็ยังสับสนอยู่กับความรู้สึกของตัวเอง


...รู้แค่ว่า เขาไม่สามารถจูบหรืออะไรเกินเลยกับแพร
เพราะความรู้สึกบางอย่างที่ค้างคาใจ


...ความรู้สึกที่หัวใจยังคิดถึงใครอีกคนหนึ่ง



และคล้ายกับคู่สนทนาจะตีความจากท่าทางนั้นได้
จึงทำให้เธอถอนใจเอ่ยด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ


แพรเคยฟังเรื่องของดิวมามาก 
ตอนแรกก็คิดว่าข่าวลือ 
แต่พอเจอกับตัวถึงรู้แล้วว่าเป็นเรื่องจริง


“...ข่าวลือ?”


หญิงสาวสบตามองเดือนคณะวิศวะตรงหน้า
ผู้ชายที่เข้ามาดูแลเทคแคร์เธอตลอดเกือบสองอาทิตย์
แล้วเอ่ยตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม


ดิวไม่เคยรักใครจริง ไม่ยอมผูกมัดกับใคร 
ทำดีต่อทุกคนเท่า ๆ กันไม่มีใครคนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษ 
จนคนที่คบกับดิวต้องออกห่างเองเพราะทนไม่ได้


ความจริงที่หล่นกระทบลงกลางความรู้สึก
เหมือนหมัดหนักที่พุ่งเข้าใส่จนหัวใจชา


...ถามว่าเขารู้นิสัยเสียของตัวเองข้อนี้ดีมั้ย 

ใช่...เขารู้

เขารู้ว่าตัวเองไม่เคยจริงจังกับใคร
คบเล่น ๆ เผื่อเลือก ใครเข้ามาใกล้เขาก็พร้อมสนองกลับ
ไม่เคยคิดผูกสัมพันธ์ลึกซึ้ง นิสัยอย่างเขาถึงได้ฉายาว่าคาสโนว่า



...ผู้ชายเจ้าชู้ ใจโลเล




ขอโทษครับ


คำขอโทษดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง
ด้วยไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาอธิบายแก้ตัว
เพราะในเมื่อเรื่องทั้งหมดคือความจริง


ร่างบางนิ่งเงียบพยายามสะกดกลั้นความเศร้าของตัวเอง
เธอยอมเสียศักดิ์ศรีใช้ร่างกายเข้าแลก 
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่มีวันได้หัวใจของดิว


งั้นไม่เป็นไรค่ะ แต่วันนี้ดิวต้องตามใจแพร เป็นเพื่อนแพรเที่ยวให้หนำใจ
ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดจริง ๆ ชิ้นสุดท้ายให้แพรได้มั้ยคะ


คำวอนขออีกครั้งของแพรทำให้ดิวลังเลใจ
เพราะเขายังคงนึกห่วงใครอีกคน
แต่จะปล่อยแพรทิ้งไว้เพียงลำพังก็ไม่ได้
เพราะตั้งใจไว้แล้วว่าจะขอไถ่โทษให้สมกับความลังเลของตัวเอง


ได้ครับ ผมจะไปเป็นเพื่อนแพร


ดิวรับปากคู่สนทนา

เขาจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับแพร
ก่อนจะรีบกลับไปทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับใครอีกคนหนึ่งเช่นกัน



...รออีกหน่อยนะครับเกมส์



...


..


.



หนึ่งทุ่มตรง ร้านนั่งสบายกับเพื่อนสี่ห้าคนที่เป็นก๊วนกรุ๊ปเดิม
เพียงแต่มีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง
จึงทำให้วงสนทนาของหนุ่มเหนือเฮฮาขึ้นมากกว่าเดิม
ยกเว้นก็เพียงแต่ตัวกวนประจำกลุ่มที่วันนี้กลับดูเงียบผิดปกติ
กระทั่งไอ้ทัชคนโทรชวนต้องเป็นฝ่ายเอ่ยทัก


เฮ้ย! ไอ้เกมส์เป๋นจะใดวะ วันนี้คิงเงียบไป๋นะ ไม่อู้กวนฮาเลย


บ่มีอะหยัง


เขาส่ายหน้าปฏิเสธ แต่ดูเหมือนเพื่อนซี้จะรู้ทันจนด่ากลับ


โคะไอ้วอก! หน้าคิงมันฟ้องฮาอยู่ว่ามีเฮื้อง
งั้นเดี๋ยวฮาจะพาคิงไป๋คลายเครียดดีก้อ


ประโยคชวนเที่ยวทำให้เกมส์ต้องคิดหนัก
เพราะความจริงตัวเองมีหนังสือกลับไปอ่านอีกกองพะเนิน
แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ มาถึงขนาดนี้แล้ว
อีกอย่างอารมณ์เขามันยังไม่คงที่ กลับไปก็คงอ่านอะไรไม่ลงอยู่ดี


เอาวะ...เอาให้มันเมาไปซะ
ในเมื่อบุหรี่สูบไม่ได้แล้ว
ก็ขอดื่มย้อมใจลืมความกลุ้มให้เต็มที่ก็แล้วกัน


แต่ก่อนอื่นเพื่อความแน่ใจ...



ไปที่ไหน


ผับเบลอเบลอ เพิ่งเปิดเมื่ออาทิตย์ปู้น


ชื่อผับที่ได้ยินทำเอาคนมีความหลังโล่งใจ
ขอให้ไม่ใช่ผับเดอะกลาสจะที่ไหนก็ไปได้ทั้งนั้น
เพราะเขาสาบานว่าจะไม่กลับไปยุ่งกับไอ้ผับพาซวยนั้นอีก



นายซีเกมส์พร้อมผองเพื่อนจึงพากันเฮละโลไปต่อกันที่ร้านใหม่
ลักษณะของผับไม่ต่างไปจากเดอะกลาสเท่าไร
เพียงแต่แนวดนตรีดูชิล ๆ มากกว่า
จึงเรียกแขกประเภทวัยรุ่นนักศึกษามาค่อนข้างเยอะ


กลุ่มเด็กเหนือพากันไปนั่งโต๊ะสั่งเปิดขวดพร้อมมิกเซอร์
แล้วรินแจกกันคนละแก้วรอบวง
ก่อนจะตะโกนคุยแข่งกับเสียงดนตรีไปพลางเหล่หญิงไปพลาง
พอหมดแก้วก็รินไปให้ใหม่
ซึ่งคนอยู่ใกล้ทำตัวเป็นมือชงก็ไม่ใช่ใคร
เป็นเกมส์ที่ดื่มจัดไม่ยั้งเหมือนเห็นเหล้าเป็นน้ำเปล่า
กระทั่งไอ้ทัชต้องพยายามเอ่ยเตือน


ไป๋อดยากจากไสมา ไอ้เกมส์
คิงค่อย ๆ ดื่มก็ได้ เหล้าเปิ้ลบ่หนีไปไส


เออ บ่ต้องห่วง ฮาบ่เมาหรอก


พูดไปมือก็เทเหล้าไปเสียเกือบค่อนแก้วแล้วผสมโซดาตาม
ด้วยปริมาณที่มองยังไงก็ตรงข้ามกับที่รับปากไว้


แต่เอาเถอะ...เพื่อนอยากเมานักจะห้ามอะไรได้


ตามใจ๋คิง แต่อย่าให้หนักเน้อ 
เดี๋ยววันพรุ่งไปเฮียนบ่ไหว
อ้าว...นั้นไอ้ดิวบ่ไจ้ก๋า”  


ท้ายประโยคหยุดมือของคนที่กำลังกรอกเหล้าเข้าปากให้ชะงัก

เกมส์เงยหน้าขึ้นมาอย่างไม่เชื่อว่าโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้พบกับ
...คนที่ไม่อยากเจอมากที่สุด
...คนที่อยากหนีมากที่สุด

แต่วินาทีนี้คนคนนั้นกลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า


เฮ้ย! ไอ้ดิวทางนี้โว้ย!


เจ้าของชื่อพากลุ่มเพื่อนเข้ามาใกล้ตามเสียงเรียก กำลังจะยกมือทักทาย 
ทว่าดวงตากลับสะดุดลงที่ใครอีกคนซึ่งนั่งอยู่ด้านในโต๊ะ
และเป็นคนที่แทบทำให้ดิวหยุดลมหายใจ 
ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงถามจากเพื่อน


โห...มากันเยอะเหมือนกันนี่พวกมึง ใครเป็นเจ้ามือวะ


ดิวยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบคำ
เพราะใจมัวแต่มองเลยไปยังร่างของคนจดจ่อกับแก้วเหล้า
จนร่างบางต้องเป็นฝ่ายตอบเสียเอง


แพรชวนดิวมาเองค่ะ มากันเยอะ ๆ สนุกดี 
แต่คงมาช้าไปหน่อยโต๊ะไม่ค่อยมีเลย


อ้อ...ถ้างั้นมานั่งกับพวกผมมั้ย พอมีที่ว่างอยู่นะ
แล้วนี่ก็เพื่อนโรงเรียนเก่าผม เดี๋ยวแนะนำให้รู้จัก


ทัชกำลังจะหันไปหาคนนั่ง แต่เพื่อนคนหนึ่งกลับลุกขึ้นเอ่ยบอกสั้น ๆ


ฮาไปห้องน้ำนะ


เกมส์เดินผละจากไปโดยไม่รีรอ
แม้รู้ว่าอยู่ ๆ การลุกไปต่อหน้าแบบนี้จะเสียมารยาท
แต่เขาไม่อยากจะทนกับการต้องนั่งรวมโต๊ะกับคนคนนั้นแล้ว


ร่างที่ดื่มแอลกอฮอล์ไปหนักเดินเซ ๆ เข้าห้องน้ำ
พอเริ่มเดินก็ชักจะรู้ว่าตัวเองดื่มเกือบจะเกินลิมิตอยู่เหมือนกัน
หลังจากนี้อาจจะต้องขอชิ่งพวกไอ้ทัชกลับหอก่อนแล้ว


อ้าว...น้องเกมส์นี่ครับ


เสียงจากด้านหลังของเจ้าของชื่อซึ่งกำลังล้างมืออยู่
ทำให้เกมส์เงยหน้าขึ้นมองในกระจก
และทันทีที่ได้เห็นภาพสะท้อนของคนทัก 
ร่างกายที่มึน ๆ ก็แทบจะล้มทั้งยืน
ราวกับถูกสูบเอาเรี่ยวแรงให้หายไปจนหมดสิ้น
หัวใจสะท้านกลัวด้วยความหวาดหวั่น
มือไม้สั่น เย็นเฉียบแทบควบคุมไม่ได้


เขาอยากให้ตัวเองตาฝาด
แต่เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นความจริงที่ปรากฏชัดตรงหน้า
ความจริงที่หลอกหลอนเขาเป็นระยะเวลาเกือบสามปี


...พี่ปูเป้



ไม่ได้เจอกันตั้งนานน่ารักเหมือนเดิมเลยนะครับ


คำชมพร้อมรอยยิ้มหวานนัยน์ตากรุ่มกริ้ม
ยิ่งสร้างความตระหนกให้กับเกมส์เหมือนเป็นคำสาป
ภาพในคืนนั้นที่ตนเองเกือบโดนปลุกปล้ำฉายรีเพลย์ซ้ำในสมอง
ปลุกโรคเดิมให้กำเริบ แม้ในหัวสั่งให้หนี แต่ร่างกายไม่ยอมทำตาม
เพราะเพียงขยับขาก้าวออกห่างเขาก็ซวนเซจนจะล้ม
จนคนมองอยู่ต้องรีบเข้าไปประคอง


เป็นอะไรครับน้องเกมส์ เมาซะแล้วเหรอครับ
งั้นเดี๋ยวพี่เป้ไปส่งให้ดีมั้ยครับ


คำถามกระซิบข้างใบหู
พร้อมมือที่ขยับกอดเอวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เกือบจะฆ่าเกมส์ให้ตายทั้งเป็น
รับรู้ถึงใบหน้าของอีกคนที่โน้มต่ำลงมาใกล้

...หมดแล้วทุกอย่าง ...หมดหนทางรอด


...ไม่เอา...กลัว....


....เขากลัว...ใครก็ได้ช่วยเขาที...


...ใครก็ได้...




ขอโทษครับ คนนี้เขามากับผม


แรงดึงร่างให้ออกห่างจากอ้อมกอด
แล้วฉุดจับข้อมือเขาไปยังด้านหลัง
ก่อนที่ใครบางคนจะเอาตัวบังไว้
ทำให้เกมส์ซึ่งรอดพ้นจากปากเหยี่ยว
ต้องรีบเงยหน้ามองแผ่นหลังอันคุ้นตาของคนช่วย


ใช่...คนเดียวกับที่เขาเพิ่งจะหนีมา



ร่างใหญ่ซึ่งถูกขัดจังหวะมองสบดวงตาของแขกไม่ได้รับเชิญ
ก่อนมองเลยไปยังข้อมือซึ่งถูกจับไว้แน่น
อาการหวงแบบนี้เห็นชัดเจนโดยไม่ต้องระบุความสัมพันธ์
จนทำให้หมาป่าจอมล่าต้องยอมแพ้ปล่อยเหยื่อที่หมายปอง 


มีแฟนแล้วก็ไม่บอกนะครับน้องเกมส์ น่าเสียดาย


ในเมื่อมีคนมาคุมก็ไม่อยากจะแส่เข้าไปหาเรื่อง
ถึงจะเสียดายเด็กที่เคยเล็งไว้ว่าตั้งใจจะคั่ว
แต่เมื่อผิดเวลาก็ต้องจำใจเดินหันหลังออกนอกห้องน้ำไป


เมื่อไร้เงาของต้นเหตุแล้ว
ดิวจึงหมุนกายกลับมาถามคนที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลังด้วยความห่วง


เกมส์เป็นอะไรรึเปล่าครับ


...โชคดีที่เขาตามเกมส์มาในห้องน้ำ
ตอนแรกแค่ตั้งใจจะอธิบายเหตุผลกับเกมส์
แต่เขาลืมไปว่าเกมส์หน้าตาหน้าเอ็นดูขนาดนี้
เลยอาจมีใคร ๆ มาคอยวอแว
และก็เป็นจริงดังคาดเพราะเพียงไม่ทันไร
เกมส์กลับถูกลวนลามโดยผู้ชายคนอื่น


และคนที่เป็นโรคกลัวผู้ชายมาจีบอย่างเกมส์จะไปสู้ไหวได้ยังไง
ถ้าเขาไม่มาพบเกมส์ก่อน ป่านนี้อาจจะโดนใครลากไป
หรือเกมส์อาจเป็นลมอยู่ตรงนี้ก็ได้
มันน่าโมโหตัวเองที่เขาไม่ดูแลเกมส์ให้ดี
และยิ่งเจ็บใจเข้าไปอีกเมื่อสุดท้ายเขาก็รู้ว่า


...เขาไม่สามารถรักษาโรคกลัวผู้ชายจีบของเกมส์ให้หายได้จริง ๆ 



คนที่เพิ่งประสบกับเหตุการณ์สะเทือนขวัญ
ค่อย ๆ ไล่ความกลัวให้คลี่คลายลงทีละน้อย
ก่อนสติจะกลับมาพร้อมแรงอารมณ์
เมื่อรับรู้ถึงสถานการณ์ตรงหน้า


ปล่อย 


เกมส์ดึงมือของคนจับไว้ออก
หงุดหงิดตัวเองที่ต้องให้ดิวเป็นฝ่ายช่วยอีกครั้ง
ทำไมดิวต้องมาเจอเขาในสภาพอ่อนแอแบบนี้ทุกที


...พอแล้ว เขาไม่อยากจะมาเป็นตัวตลกให้ใครมาสมเพชอีก


เกมส์เดินผละออกห่างจากร่างสูง หากเพียงก้าวไปไม่กี่ก้าว 
ร่างก็เอนเหมือนจะยืนไม่อยู่ จนดิวต้องรีบเข้ามาประคองรับไว้
ดูจากใบหน้าแดงเรื่อ และกลิ่นเหล้าตามตัวก็พอรู้ว่าคนคนนี้คงดื่มไปไม่น้อย


เกมส์เมาแล้วนะครับ


ใครเมาไม่เมาสักหน่อย จะไปหาผู้หญิงคนไหนก็ปายเซ่!!


เกมส์ขืนตัวออกห่าง เอ่ยตะโกนไล่ดิว
แต่คนฟังไม่ทำตามคำสั่งกลับจับข้อมือของคนเมาไว้
แล้วดึงให้ออกมาด้านนอกตรงไปโต๊ะของเพื่อน


แพรครับ ผมต้องไปส่งเกมส์ก่อนเขาเมามากแล้ว
ไอ้บีม ฝากดูแพรด้วยนะ


ดิวเอ่ยลากับร่างบางที่เขาพาเที่ยวตลอดวัน
โดยไม่ลืมหันไปฝากเพื่อนอีกคนคล้ายเปิดทางเป็นนัย ๆ ไว้
เพราะเขารู้ว่าไอ้บีมแอบมีใจให้กับแพร
อีกไม่นานแพรคงหาคนมาแทนตัวเขาได้


ส่วนเขาตอนนี้ก็ต้องลากเกมส์ขึ้นรถขับไปส่งที่หอ
แล้วพาคนเมาขึ้นบันได ควานหากุญแจห้องอย่างทุลักทุเลพอสมควร
ก่อนไขเปิดประตู พยุงเจ้าของห้องไปนั่งบนเตียง


เกมส์ไหวรึเปล่าครับ


ไม่ต้องยุ่ง ออกไปนะโว้ย!!


คนหน้าแดงโวยวายเมื่อกลับมาถึงห้อง
พยายามผลักให้อีกคนหนึ่งออกจากเขตแดนของตัวเอง
แม้สติจะกลับมาไม่เต็มร้อย
แต่สิ่งหนึ่งที่รับรู้ชัดเจนคือเขาไม่อยากจะเจอหน้าดิวอีก


ผมไปได้หรอก ก็บอกแล้วไงครับว่าผมเป็นห่วงเกมส์


ถ้อยคำแสดงความมีน้ำใจไม่ได้ช่วยอะไร
ซ้ำกลับยิ่งเสียดแทงลึกเข้าไปในใจ
คล้ายสะกิดแผลของคนฟังมากขึ้น


...เป็นห่วง 


คำนั้นจริงหรือแค่แกล้งโกหกให้เขาตายใจ
แล้วค่อยเหยียบย้ำความรู้สึกของเขาเล่นทีหลัง
ดิวยังสนุกไม่พอรึไงถึงมาคอยทำดีให้กันแบบนี้
แต่เขาไม่อยากจะเป็นคนโง่ซ้ำสองอีกแล้ว!


เกมส์กำหมัดแน่น
คงเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เข้าไปทำร้ายสติส่วนควบคุมสมอง
จึงทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างซึ่งกักเก็บไว้ในใจทลายลงไปจนหมดสิ้น


จะมาห่วงเราทำไม! 
ถ้าอยากจะแกล้งเราก็เลิกแกล้งได้แล้ว
เล่นกับความรู้สึกของเราไม่พอรึไง
จะวุ่นวายกับชีวิตเราไปถึงไหน
พอสักที ไม่ต้องทำดีอะไรกับเราอีก!!


คำตะโกนที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวดจนคู่สนทนาสัมผัสได้ 


...ดิวไม่รู้เลยว่าเขาจะทำร้ายเกมส์ขนาดนี้
เพราะความนึกสนุก เพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องท้าทาย
แต่พอยิ่งรู้จักเกมส์ เขากลับค้นพบความรู้สึกอื่น ๆ ตามมา


...ความเป็นห่วง 

...ความคิดถึง

...ความอยากอยู่ใกล้ 

...และความหวั่นไหวอย่างที่ไม่เคยพบจากใคร



...ทุกสิ่งทุกอย่างมันเกิดขึ้นก็เพราะเกมส์คนเดียวเท่านั้น




แล้วถ้าผมไม่ได้แกล้งล่ะ


คำถามสั้น ๆ ที่พูดออกมาทำให้เกมส์ชะงักงัน
เงยหน้าขึ้นมองใครบางคนซึ่งตัดสินใจไม่มีความลังเล
ก่อนจะได้ยินประโยคเอ่ยถามตามมา


ถ้าสิ่งที่ผมทำให้เกมส์มันมาจากความรู้สึกของผมจริง ๆ 
ถ้าผมจะหยุดตัวเองไว้ที่เกมส์คนเดียว 
เกมส์จะรับมันไว้ได้รึเปล่าครับ


ลมหายใจของเกมส์แทบหยุดนิ่ง
หัวสมองเริ่มสับสนกับสิ่งที่ได้ฟัง
ทำได้แค่เพียงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเบาหวิว


หมายความว่ายังไง


ดิวสบมองคนตรงหน้า
ค่อย ๆ เรียบเรียงคำพูดทีละคำด้วยความหนักแน่น
เพื่อย้ำชัดถึงความรู้สึกชัดเจนภายในใจ



ผมรู้ตัวแล้ว คนที่ผมมีความสุขทุกครั้งที่นึกถึง
คนที่ผมเจ็บทรมานในเวลาที่เห็นเขาร้องไห้
คนที่ผมนึกเป็นห่วงจนอยากจะอยู่ใกล้ด้วยกันทุกวัน
...คนคนนั้นก็คือ...เกมส์



ราวกับช่วงเวลาหยุดหมุนไป
เมื่อเกมส์ประสานสายตาเข้ากับดิว
สะท้อนให้เห็นความรู้สึกสั่นไหว
ในวินาทีที่ได้ยินถ้อยคำร่วงหล่นกลางใจ



คำคำนั้น...



ผมชอบเกมส์ครับ




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4766 baekbow (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 14:08
    กรี๊ดดดดดด พูดออกไปแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
    #4,766
    0
  2. #4660 Rabbitmb (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 19:00
    บอกไปแล้ว แต่เกมส์จะโอเคเล้ออ
    #4,660
    0
  3. #4415 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 02:27
    ดีนะที่ดิวตามไปช่วยไว้ทัน ตอนนี้บอกชอบไปแล้วที่เหลือก็แค่รอคำตอนหละนะ
    #4,415
    0
  4. #3536 souprupk (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2556 / 13:20
    บอกชอบไปแล้ว จริงจังซะด้วย

    เกมส์จะเป็นลมมั้ยเนี่ย
    #3,536
    0
  5. #3236 Redberrylips (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 05:07
    สงสารเกมตอนเจอพี่ปูเป้อ่ะ ท่าทางนางกลัวจริง ๆ นะ
    #3,236
    0
  6. #3027 YoSChi (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 19:23
    เกมส์จะว่าไงหนอ ลุ้นตามทีเดียวเช้
    #3,027
    0
  7. #2961 InLove (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 21:46
    อย่าไปรับรักนะเกมส์ปล่อยให้เค้าเจ็บบ้างไง //อินีมาจากไหน
    #2,961
    0
  8. #2934 HENS Singular (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 13:16
    อ๊ากกกกกกกกกกกก อ้ายดิวหล่อเว่อร์
    จะหยุดแต๊แม่นก่อ ถามใจ๋ตั๋วเก่าละหนา
    ม่ะไจ้มาเล่นๆกับน้องเกมส์เน้อ อั้นมีโขด
    #2,934
    0
  9. #2876 เจ้าของผับเบลอๆ (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 22:31
    อั๊ยยะ!! คิงนี่มาแฮงเน้ออ
    #2,876
    0
  10. #2814 rorony (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 14:42
    ชอบเกมส์ แต่เกมส์จะยอมรับเหรอ แค่นี้ก็สับสนมากอยู่แล้ว
    พรุ่งนี้จะสอบไหวมั้ยเนี่ยเกมส์
    #2,814
    0
  11. #2643 ToNAoRLoYLoM (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 01:44
    มันต้องอย่างงั้น!!!
    #2,643
    0
  12. #2347 DazaDay (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 16:26
    อ่า... อย่าลืมนะคะพรุ่งนี้อ้ายเกมส์มีควิซสำคัญ -____-;;


    โค๊ะ เดี๋ยวต้องบากหน้าไปหาเจ๊บอลล่ากับพี่ปลายพี่แว่นพี่ตุ๊ต๊ะให้ช่วย อย่าลืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #2,347
    0
  13. #2133 MayKamon (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 17:05
    จูบเลย จูบเลย อู้วววว^^
    #2,133
    0
  14. #1990 Lgate'JT ❤ (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2556 / 00:50
    -//////////////- อั้ยย เขินเลยยยย
    #1,990
    0
  15. #1919 berry berry (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 18:45
    เกมส์ว่าไง ตอบตกลงไปเลย
    #1,919
    0
  16. #1428 แกงส้ม (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 09:51
    มาบอกไรตอนเมาเนี่ย ดิว
    #1,428
    0
  17. #1245 Jolokia (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 22:53
    ปูเป้!! ชั้นเกลียดนาย!!!!


    แล้วสองคนนี้เค้าก็มาหวานกันต่อในห้องเนอะ คิคิคิิคิคิคิคิคิคิ >///<
    #1,245
    0
  18. #1106 Plankton J (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 19:28
    โค๊ะวอก 5555555555555 นึกหน้าออกเลยคำนี้
    #1,106
    0
  19. #1095 luz-ifer junior (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 23:06
    ค้างอ่าาาาาาา
    ดิวพูดไปแล้วววววว จะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย?
    #1,095
    0
  20. #1091 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 17:50
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย *สครีมมม*
    ดิว กล้าบอกแล้วสินะ กล้วแล้วสินะๆๆๆๆๆ น่ารัก แอร๊ยยยยยยย
    #1,091
    0
  21. #1082 Love HeeNim 4ever (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 23:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด >< พี่ดิวบอกเกมส์แล้วววว
    #1,082
    0
  22. #1081 rain_killer (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 21:54
    ใกล้แล้ว...ใกล้แล้ว...ใกล้ที่จะเป็นแฟนกันแล้ว!

    แต่เกมส์เป็นหัวดื้อหรือเปล่าล่ะเนี่ย งานหนักแล้วล่ะดิวเอ๋ย
    #1,081
    0
  23. #1080 วาว (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 21:01
    อั๊ยย่ะ พี่ดิวบอกแล้ว
    #1,080
    0
  24. #1079 whitewoo (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 20:28
    เย้ๆๆๆ เเต่ดิวต้องหยุดจิงนะ

    ห้ามทำเกมส์เสียใจอีกก

    เกมส์จะตอบว่าไงนะ ^^
    #1,079
    0
  25. #1077 ช็อคโกเเล็ตน้อย (จากตอนที่ 106)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 18:31
    เกมส์ใจอ่อนกับดิวเถอะน้าาาดิวบอกชอบแล้วนะ
    #1,077
    0