ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 100 : แท่งที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค จูปาจุ๊บ กับ ซิกาแร๊ต






แท่งที่ 6





เฮ้ย! ไอ้เกมส์ขอโทษวะ พอดีกินข้าวเพิ่งเสร็จ เลยมาชะ...ช้า 


เสียงคนทักสะดุดลงไปทันทีเมื่อคนที่เปิดประตูมาไม่ใช่เพื่อนหน้าทะเล้นเจ้าของห้อง
หากแต่เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ซึ่งแย้มรอยยิ้มพร้อมเอ่ยคำทัก


สวัสดีครับ ปลาย


ร่างสูงมองสีหน้างง ๆ ของคนหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตู


เขารู้จักคนคนนี้ ชื่อว่า ปลายฟ้าหรือ ปลาย
เป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกับเกมส์ เคยไปเข้าค่ายวิศวะอาสาด้วยกันมาก่อน
หน้าตาน่าเอ็นดู ไม่แพ้คนที่เขาติดใจด้วย 
แต่ตอนนี้ใบหน้าเกลี้ยงเกลากลับขมวดคิ้วมุ่น 
ก่อนเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ



อ้าว...ดิว ทำไมมาอยู่ที่นี่ แล้วเกมส์ล่ะ


ผมแวะเอาของมาให้น่ะครับ ส่วนเกมส์ตอนนี้ไม่สบายนอนอยู่ครับ



ดิวเลี่ยงบอกความจริงไปบางส่วน
เพราะเขาไม่อยากจะอธิบายถึงสาเหตุว่าทำไมเกมส์ถึงนอนซมอยู่บนเตียงแบบนี้
ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดและเป็นกังวล


...เกมส์เป็นลมเพราะกลัวเขาจริง ๆ



แต่เขาไม่ใจเหตุผลว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
ที่ผ่านมาเขาก็ไม่เห็นว่าตัวเองปฏิบัติกับเกมส์ผิดปกติตรงไหน
ใส่ใจดูแลเทคแคร์ดี เหมือนที่เคยทำกับสาว ๆ ไม่ต่างกัน 
แล้วทำไมเกมส์กลับถอยห่างจากเขา 
แถมเป็นความห่างซึ่งย้ำชัดถึงความหวาดกลัวอย่างที่สุด


ความสงสัยในใจหยุดลงเมื่อร่างสูงได้ยินเสียงพูดคล้ายตกใจจากปลาย
ซึ่งเดินเขามาในห้องมองดูคนนอนซมบนเตียง



จริงเหรอ! เกมส์ไม่สบายตั้งแต่เมื่อไร ทำไมเราไม่เห็นรู้เรื่องเลย
อ้าว...แล้วนี่งานกลุ่มจะทำยังไงที่เนี่ย 
เฮ้อ...สงสัยต้องโทรไปบอกบอลล่าก่อนแล้วมั้ง 
ไม่งั้นเดี๋ยวได้วีนแตกขึ้นมาอีกแน่ ๆ


ปลายฟ้าถอนหายใจพลางงึมงำบ่นกับตัวเองเบา ๆ 
พร้อมตั้งจะหยิบมือถือขึ้นมารายงานคุณแม่จอมบงการประจำกลุ่ม
แต่เสียงของคนข้าง ๆ ตัวกลับดังขึ้นขัด



เออ..คือปลายครับผมมีเรื่องอยากถามหน่อย


อะไรเหรอ


เกมส์มีอะไรที่กลัวมาก ๆ บ้างมั้ยครับ



คำถามที่อยู่ ๆ ก็พุ่งเข้าประเด็นนี้อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ทำให้ปลายฟ้าต้องเงยหน้าขึ้นมาจากจอโทรศัพท์อย่างแปลกใจ
กระนั้นก็ยังคงขยับตอบคำถามสั้น ๆ ตามที่นึกได้


ก็ไม่นะ


ไม่มีจริง ๆ เหรอครับ


เสียงเน้นย้ำอีกเป็นครั้งที่สอง ไม่ใช่เพียงแค่ส่งผลให้ปลายฟ้าชะงัก
หากแต่ยังต้องหยุดนิ่ง สบสายตามองคู่สนทนาซึ่งแม้จะมีสีหน้าเป็นปกติ
ทว่าดวงตาเรียวทอประกายคล้ายกำลังรอคอยบางสิ่งอย่างคาดคั้นจริงจัง
จนทำให้คนผู้รู้ความลับเกิดอาการลังเล 
แม้มันจะเหมือนการเผาเพื่อนสนิท แต่สุดท้ายเขาก็เผลอหลุดปากเล่าความจริง


จะว่ามีมันก็มีหรอก แต่มันแปลก ๆ อยู่สักหน่อยไม่รู้ว่าจะเข้าใจรึเปล่านะ 
...คือ ไอ้เกมส์มันเป็น โรคกลัวผู้ชายจีบน่ะ
เมื่อก่อนตอนปีหนึ่งมันโดนพี่ที่เป็นเกย์มอมเหล้าลากเข้าห้องจนเกือบไม่รอดแล้ว
ดีที่ว่ามันหนีออกมาได้ ตั้งแต่นั้นมันเลยผวาเวลามีผู้ชายมาทำรุ่มร่ามกับมัน
คงกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยล่ะมั้ง เออ...ว่าแต่ดิวถามทำไมเหรอ


ท้ายประโยคเปลี่ยนเป็นคนถามอย่างสงสัย
แต่คนฟังกลับส่ายหน้าปฏิเสธ ยังคงรักษารอยยิ้มสบาย ๆ ตอบกลับไปเป็นปกติ


ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่อยากรู้เฉย ๆ 
ถ้ายังไงผมขอตัวก่อน ฝากปลายดูแลเกมส์ด้วยนะครับ


เอ่ยจบร่างสูงก็ลุกขึ้นเดินออกไปนอกห้องทันที
โดยไม่เปิดโอกาสให้ปลายฟ้าซักไซ้ต่อ
ทิ้งไว้เพียงความมึนงงในสมองของคนสับสน



...น่าแปลก...ทำไมอยู่ ๆ ดิวถึงมาถามเรื่องแบบนี้ขึ้นมา
แล้วไหนจะมาอยู่ในห้องนี่กับเกมส์สองคนอีก
หรือว่าดิวทำอะไรเกมส์ไปแล้วรึเปล่า เฮ้ย!...ไม่จริงมั้ง


คำคาดเดาที่ผุดขึ้นมาทำให้ปลายฟ้าต้องหันรีบไปมองไปเพื่อนสนิท
ซึ่งนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง มีผ้าห่มคลุมกายอย่างดี
โดยไม่พบอาการหรือท่าทีผิดปกติใด ๆ 



เอาเถอะ...

ถึงแม้เขาไม่รู้หรอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเกมส์กับดิวเป็นยังไง
แต่ถ้าดิวคิดจะจีบเกมส์จริง ๆ ล่ะก็
ขอบอกเลยว่าโอกาสเป็นสำเร็จแทบจะเป็นศูนย์

  
เพราะหนึ่ง ไอ้เกมส์ไม่ใช่เกย์

และสอง โรคกลัวผู้ชายจีบของเกมส์ไม่ใช่จะหายขาดกันได้ง่าย ๆ 
ขนาดเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปียังไม่รู้เลยว่าจะช่วยมันยังไง



ความรักระหว่างผู้ชายไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่ไอ้คนที่จะมาคู่กับเพื่อนแปลก ๆ ของเขาได้เนี่ย
ถ้าไม่คิดทุ่มเทจริงจังให้สุด ๆ ก็คงยากหน่อย
ซึ่งแน่นอนว่าเขาชักจะเห็นเค้าความหายนะเกาะติดชีวิตของมันขึ้นมาลาง ๆ 
และจะมีใครเข้าไปยื่นมือแก้ปัญหาก็คงไม่ได้นอกเสียจากเจ้าตัว 



เฮ้อ...โทษทีนะ แต่ครั้งนี้คงถึงคราวซวยของมึงจริง ๆ แล้วล่ะวะ



...ไอ้เกมส์




...


..


.


...แก๊ก  ...แก๊ก 


เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังเป็นจังหวะปลุกให้คนที่หลับอยู่ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง
ก่อนจะเหลือบไปเห็นคนคุ้นเคยนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานจนเผลอส่งเสียงเรียก


ไอ้ปลาย


เจ้าของชื่อละมือจากโน้ตบุ๊คหันหลังกลับมามองคนบนเตียง
ซึ่งกำลังยันกายลุกขึ้นนั่งงง ๆ เหมือนสติยังไม่คืนเต็มร้อย


ไงตื่นแล้วเหรอ


อือ...ปวดหัวว่ะ


คนป่วยงึมงำตอบกลับรู้สึกปวดหัวตุบ ๆ 
เหมือนมีใครเอาไม้มาทุบแถมยังมันยังร้อนวูบ ๆ ไม่หาย


ก็มึงไข้ขึ้นนี่ แล้วอยู่ ๆ ทำไมถึงเป็นได้ล่ะ


ปลายฟ้าถามออกไปอย่างอยากรู้
เพราะเมื่อวันศุกร์ยังเห็นไอ้เกมส์ยังกระดี๊กระด๊า
แกล้งบอลล่าเล่นอย่างสนุกสนานได้อยู่เลยพอมาวันอาทิตย์ดันตัวร้อนซะงั้น 
หรือจะป่วยการเมืองเพราะไม่อยากทำรายงานรึเปล่าวะ
อุตส่าห์โทรไปบอกบอลล่าเรื่องไอ้เกมส์แล้วด้วย 
ขืนมันทำสำออยมีหวังเจ๊แกได้จัดการส่งมันเข้าห้องไอซียูจริง ๆ แน่ ๆ


ซึ่งก็ดูเหมือนเจ้าตัวจะรู้ดีว่าปิดบังไว้คงไม่ได้ประโยชน์
เลยต้องยอมเสียศักดิ์ศรีเปิดปากเล่าความจริงอย่างจำยอม


กูเพิ่งไปผ่าฟันคุดมา


และแน่นอนที่ปฏิกิริยาตอบกลับจะต้องเป็นไปตามคาด
เพราะปลายฟ้าเลิกคิ้วรีบร้องด้วยความตกใจ


ห่ะ! ไปผ่าฟันคุดเนี่ยนะ ถ้าบอลล่ารู้มีหวังสะใจตาย 
เห็นเขาแช่งมึงไว้เยอะนี่ แล้วดันได้ผลด้วย 
โคตรศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ว่ะ ฮ่าๆๆ 



ท้ายประโยคเปลี่ยนเป็นอาการขำยาวหยุดไม่อยู่
เกมส์หน้าเซ็งแทบอยากจะเขวี้ยงหมอนใส่เพื่อนตัวเอง
เขาปวดหัวจะตายห่ามันยังมีน่ามาหัวเราะ


แต่เอาจริงเขาก็ตลกตัวเองอยู่เหมือนกัน
ใครจะไปคิดว่าเรื่องที่บอลล่าชอบแช่งเขาประจำเวลากินขนมจะเป็นจริง
แต่เขาไม่ได้ฟันผุนะเว้ย แค่ฟันคุดเฉย ๆ เท่านั้นเอ๊งง
แสดงว่าอิทธิฤทธิ์คำด่าของเจ๊แกยังไม่ศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ 
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงไม่วายเอ่ยกำชับ


ก็เออดิ มึงอย่าเพิ่งไปบอกเจ๊เขานะ 
เดี๋ยวได้เก็บเรื่องนี้ไปแซวกูจนลูกบวชแน่


เออ ๆ กูไม่บอกหรอก...แล้วนี่มึงกินยารึยัง”   


ปลายฟ้ารับปาก ก่อนไม่ลืมถามด้วยความเป็นห่วง


ข้าวกูก็ยังไม่ได้กิน


อ้าว...แล้วทำไมไม่กินวะ อ้อ...ลืมไปมึงปวดฟันใช่ป่ะ
งั้นเดี๋ยวกูลงไปซื้อโจ้กให้


ความสงสัยถูกเบรกเมื่อปลายฟ้านึกถึงสาเหตุขึ้นได้
หากแต่ยังไม่ทันจะเตรียมลุกจากเก้าอี้อีกคนกลับร้องขัด


เฮ้ย! ไม่ต้องกูไม่กินโจ๊ก


งั้นเอาอะไร


กูอยากกินขนม



คำตอบสั้น ๆ จากคนป่วย ทำเอาปลายฟ้าได้แต่ส่ายศีรษะพลางถอนหายใจอย่างระอา


เฮ้อ...ก็เพราะแบบนี้ล่ะนะ สมควรปวดฟันแล้วล่ะมึง
แล้วนี่ก็ดันซื้อขนมมาตั้งเยอะแยะ 
มึงอยากจะผ่าฟันให้ครบทุกซี่เลยรึไงวะ


ปลายฟ้าบ่นประชดเมื่อเหลือบเห็นขนมในถุงเซเว่นถุงใหญ่วางอยู่บนโต๊ะ
ก่อนจะคว้าทั้งถุงโยนมาบนเตียงให้คนไม่เจียมอาการตัวเองได้เลือก



ทว่าคนรับกลับนิ่งอึ้ง มองถุงขนมที่วางแหมะอยู่ตรงหน้า


...ขนมมากมายซึ่งเขาไม่ได้ซื้อ


...หากแต่กลับเป็นใครอีกคนหนึ่ง



และเป็นคนเดียวกับที่เขาเห็นเป็นคนสุดท้ายก่อนจะสลบไป



...เฮ้ย! จริงด้วย มัวแต่มึนหัวจนลืมดิวไปเลย
พอนึกขึ้นได้แล้วมันน่าโมโห ทั้งโมโหตัวเอง 
แล้วก็โมโหไอ้คนขี้แกล้งเจ้าเล่ห์คนนั้นด้วย


เขาไม่น่าพลาดเดินไปตามหลุมที่ดิวดักไว้
ทั้งที่อุตส่าห์บอกไปแล้วว่ากลัว ๆ  
แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ดันขยับเข้าใกล้จนหน้าแทบชิด 
แล้วเป็นไง... ผลสุดท้าย...



...กูเป็นลม



อายมั้ยกู ถ้ารู้ถึงไหนคงได้อายถึงไหน
ผู้ชายสุดเท่ห์สาวรักสาวหลงอย่างไอ้เกมส์
เจอสัตว์ประหลาดยักษ์มารที่ไหนไม่มีหวั่น
แต่แค่มีผู้ชายมาจีบกลับดันเผลอเข่าอ่อน
ช็อคเป็นลมสลบเหมือดไปซะอย่างนั้น
ก็ทำไงได้คนมันมีปมกลัวฝังใจนี่หว่า


แล้วนี่ดิวมันหายหัวไปไหนวะ ตื่นมาก็เห็นไอ้ปลายนั่งอยู่คนเดียว
หวังว่ามันคงไม่ได้เอาเรื่องที่เขาเป็นลมไปโพทะนาหรอกนะ

ความระแวงในใจเริ่มก่อตัว
และที่คนรู้ก็คงมีแค่เพื่อนเขาซึ่งอยู่ในห้องก่อนเขาฟื้น
แต่จะให้อยู่ ๆ ถามถึงดิวตรง ๆ มันก็คงจะดูประหลาด


เกมส์จึงตัดสินใจเปลี่ยนไปเลี่ยงคำถามอ้อมโลกอย่างอื่น



เออ...แล้ว...ไอ้ปลาย....มึงเข้ามาตอนไหนวะ


สักสิบเอ็ดโมงมั้ง กูกินข้าวเสร็จแล้วค่อยมา


อีกฝ่ายตอบส่ง ๆ พลางหันไปให้ความสนใจกับโน้ตบุ๊ค
พิมพ์รายงานบนโปรแกรมพาวเวอร์พอยด์ต่อ
ปล่อยให้คนฟังทบทวนเวลาอยู่ในใจ



เขาจำได้ว่าดิวมาตอนเกือบเก้าโมงเช้า
งั้นแสดงว่าดิวอยู่ในห้องเขาตั้งสองชั่วโมงเลยเหรอ
เฮ้ย...จริงดิ! 

แต่เออ...คิดอีกทีมันอาจไม่อยู่นานขนาดนั้นก็ได้
พอเห็นเขาเป็นลมแล้วอาจจะแค่ลากมาไว้บนเตียงด้วยความสงสาร
แล้วก็กลับไปทั้งอย่างนั้น


ความสงสัยในใจถูกกลั่นออกมาเป็นคำถามเลียบ ๆ เคียง ๆ แบบอ้อมโลกอีกเที่ยว



แล้ว...เออ..คือ..ตอนเข้ามามึงเจอใครบ้างป่ะ


ดิวน่ะเหรอ



ชื่อเป้าหมายตรงเผงเล่นเอาคนมัวพิรี้พิไรสะดุ้งเฮือก
หากแต่หูก็ยังคงฟังบทสนทนาที่เอ่ยอธิบายออกมา


เจอดิ เขาเพิ่งออกไปเมื่อสิบห้านาทีที่แล้วนี่เอง
เออ..แล้วทำไมเขาถึงมาหามึงที่ห้องได้วะ


ปลายฟ้าละมือจากแป้นพิมพ์หันกลับมามองหน้าคนบนเตียงอีกครั้ง
ซึ่งเป็นคำถามเดียวกับที่เกมส์อยากจะถามตัวเองเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ขืนพูดไปคงได้ซักกันยาว
เขาเลยแสร้งทำเป็นเฉไฉพูดกลบเกลื่อน



เออ...ก็แบบเขาเอาของมาให้นิดหน่อย


เหรอ?”


ปลายฟ้าถามย้ำคล้ายไม่เชื่อจนคนถูกซักไซ้
เปลี่ยนไปทำสีหน้าเซ็ง ตอบกลับหงุดหงิด


ก็เออดิวะ! ไม่มีอะไรหรอก 
มึงกลับไปพิมพ์งานต่อไป เดี๋ยวกินเสร็จแล้วกูช่วย



ประโยคที่ปลายฟ้าดูก็รู้ว่าคนต้นเรื่องแกล้งเปลี่ยนประเด็น
ถึงแม้มันจะเป็นคำตอบเดียวกับที่เคยได้ยินมา
แต่ลึก ๆ เขาก็ยังคงสงสัยในท่าทีของเพื่อนซี้
เพราะคนอย่างไอ้เกมส์มีอะไรไม่ค่อยบอกหรอก
ชอบที่จะเก็บปัญหาไว้แก้คนเดียว


ดูอย่างตอนที่เขารู้ว่ามันโดนพี่ปูเป้ลากไปขังในห้องจนฝังใจเป็นโรคกลัวผู้ชายจีบขึ้นสมอง
กว่ามันจะกล้าเล่าความจริงทั้งหมดให้ฟังก็เล่นเอาทั้งกลุ่มแทบประสาทแดก 
เพราะพอมีใครเข้าใกล้มันดันผวาออกอาการกลัว
กระทั่งบอลล่าทนไม่ไหวต้องเค้นคอถามถึงได้รู้
เลยช่วยกันรักษาอาการของโรคให้ดีขึ้นมาบ้าง แม้จะยังไม่หายขาดก็ตาม


แต่จากที่เขาสังเกตไอ้เกมส์ตอนนี้ มันก็เป็นปกติดี 
หรือว่าดิวไม่ได้ทำรุ่มร่ามใส่ เขาอาจจะนึกระแวงไปเองก็ได้ 


...มันคงไม่มีอะไรจริง ๆ ล่ะมั้ง




ปลายฟ้าตัดสินใจปล่อยความคาใจให้พ้นไปจากสมอง
ก่อนจะหันกลับไปเพ่งสมาธิตั้งหน้าตั้งตาทำรายงานต่อ
โดยทิ้งให้คนบนเตียงคุ้ยหาขนมจากในถุงมากินแก้หิว



เกมส์ก้มลงมองขนมหลายอย่างละลานตาในถุง
ทั้งยูโร่คัสตาร์ด เยลลี่ เจลาติน นม น้ำผลไม้ 
แถมยังมีจูปาจุ๊บรสโคล่ามาให้ด้วย  



ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าดิวจะซื้อขนมให้เขามากมายขนาดนี้ทำไมกัน
แค่อยากจะแกล้งเล่น ๆ หรือเพราะคิดอยากจะจีบเขาจริง ๆ จัง ๆ



แต่มันจะเป็นไปได้เหรอ
หน้าตาดีตำแหน่งเดือนวิศวะอย่างมัน
แค่ยิ้มหน่อยก็มีสาว ๆ วิ่งเข้าหาตั้งเยอะแยะ
แล้วจะมาสนใจอะไรเขาที่เป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ 
แถมยังเป็นโรคกลัวผู้ชายมาจีบขึ้นสมองอีก



ช่างมัน...จะเพราะเหตุผลอะไรก็ตาม
ขออย่างเดียว คือ อย่าให้มันมาเข้ายุ่งย่ามกับเขาอีก
เพราะขนาดแค่เข้าใกล้เขายังเป็นลม
ขืนเจอหน้าอีกที มีหวังได้ช็อคหัวใจวายตายแน่



ถ้ามันจะจีบเขาจริง ๆ เชื่อเถอะกับดิวมีอีกกี่ชีวิตคงไม่พอหรอก
แต่ถ้ามันคิดจะแกล้งกันเล่น ๆ เขาก็จะไม่อยู่เฉยเหมือนกัน 
จะไม่ยอมตกเป็นเป้านิ่งให้มันรังแกเหยียบย้ำศักดิ์ศรีฝ่ายเดียวแน่ ๆ



........ถึงจะกลัวแค่ไหน แต่คนอย่างไอ้เกมส์ก็พร้อม 'สั่นสู้' นะโว้ยยย!!  คอยดู!!




...



..



.



ควันบุหรี่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ริมระเบียงบนคอนโดหรูกลางเมือง
ดิวเหม่อมองท้องฟ้ายามอาทิตย์ใกล้ตกดิน
ตามองไป หากแต่หัวสมองกลับครุ่นคิดถึงความจริงที่เพิ่งได้รับรู้



เกมส์เป็นโรคกลัวผู้ชายจีบ’  



มีด้วยเหรอโรคประหลาดแบบนี้
แต่มันก็อาจเป็นไปได้เพราะเขาเคยได้ยินคนกลัวอะไรแปลก ๆ ตั้งหลายอย่าง
เพราะสาเหตุมาจากความฝังใจหรือความช็อคซึ่งเคยพบเจอ
แล้วจากสิ่งที่เกมส์เคยเผชิญมาก็อาจส่งผลมากพอจะกระทบกระเทือนจิตใจจนกลายเป็นโรคนี้
ทว่าเขากลับไม่เคยรู้มาก่อน แถมยังไปแกล้งดึงเกมส์มาตั้งใจจะจูบใกล้ ๆ จนเกมส์เป็นลมไป


ยอมรับว่าตกใจแทบแย่ เกือบจะอุ้มเกมส์ไปโรงพยาบาลอยู่แล้ว
แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเกมส์เพิ่งไปผ่าฟันคุดมาคงไข้ขึ้นเพราะอาการอักเสบ
เขาเลยอุ้มเกมส์มานอนบนเตียง แล้วก็เฝ้าอยู่ข้าง ๆ ด้วยความกังวล
กระทั่งปลายฟ้ามาคอยดูแลต่อนั้นแหละ ถึงยกหน้าที่ต่อให้ดู
แต่แม้จะกลับมาถึงหอแล้วก็ยังเป็นห่วงกระวนกระวายใจจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร



...เกมส์จะเป็นอะไรมากรึเปล่า?





TRRRRRRRR!!



เสียงโทรศัพท์ดังขัดความคิดในใจ
ดิวหยิบไอโฟนขึ้นมากดรับก่อนได้ยินเสียงเพื่อนคนหนึ่งตามมาจากปลายสาย


((เฮ้ย! ไอ้ดิว คืนนี้ว่างเปล่าวะ)) 


ทำไม


((จะชวนไปเดอะกลาส กูมีเลี้ยงวันเกิดเพื่อน งานนี้หญิงเพียบเลยนะโว้ย))




...ผับเดอะกลาส


สถานที่คุ้นเคยยามราตรีซึ่งเขาเที่ยวบ่อยจนแทบจะกลายเป็นบ้านหลังที่สอง
เพราะเป็นแหล่งล่าเหยื่อชั้นดีสำหรับหนุ่มคาสโนว่าอย่างเขา
หากแต่คราวนี้หมาป่าเจ้าเล่ห์กลับลังเลเพียงชั่วครู่ ก่อนขยับปากบอกสั้น ๆ


โทษที พอดีกูไปไม่ได้วะ


คำปฏิเสธทำเอาปลายสายถึงกับบ่นด้วยความแปลกใจ


((อะไรวะ ปกติขาปาร์ตี้อย่างมึงไม่พลาดนี่
เออ แต่ก็ดี มึงไม่มาสาว ๆ จะได้มาหากูบ้าง
ไม่งั้นไปรุมตอมแต่มึงคนเดียว แม่งเซ็ง!))


เขาได้ยินคนบ่นด้วยความเสียดายอีกสองสามคำก่อนจะขอตัววางสายไป


บุหรี่ในมือจึงถูกนำมาอัดควันเข้าปอดอีกครั้ง
รสขมจาง ๆ และความเย็นซ่านจากมินต์ไม่ได้ช่วยทำให้สมองปรอดโปร่งเหมือนเคย
หากแต่มันกลับทำให้เขารู้สึกกังวลหนักกว่าเดิม เมื่อตระหนักถึงคำถามในหัวใจ



....ทำไมถึงปฏิเสธไป


ทั้ง ๆ ที่หากไม่มีธุระอะไรติดพันเขาก็ต้องไปขอร่วมแจมงานพวกนี้เกือบทุกครั้ง
ชีวิตที่เต็มไปด้วยแสงสี ความสนุก ปล่อยตัวเองให้โลดแล่นไปกับความมึนเมา
หากใครเข้ามาใกล้ชิด เขาก็พร้อมสนองตอบอารมณ์โดยไม่คิดจะผูกพัน



แต่กับครั้งนี้....แค่เพียงนึกถึงใบหน้าของคนคนหนึ่ง
มันกลับทำให้เขาไม่มีอารมณ์จะไปสนใจแสงสีพรรณนั้น



เพราะในใจมันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
เขายอมรับว่าตัวเองไม่รู้เรื่องที่เกมส์กลัว
แต่ตอนนี้ในเมื่อรู้แล้ว จะให้ละเลยไปก็คงไม่ได้
เขาไม่ใช่คนไม่มีความรับผิดชอบ เมื่อทำผิดก็ต้องหาทางขอโทษ



แต่อย่างเกมส์จะให้ไถ่โทษด้วยวิธีไหน
เพราะพอเข้าใกล้เกมส์ก็วิ่งหนี
หรือว่าเขาควรจะรักษาอาการโรคกลัวผู้ชายจีบให้หายไปเลยดีมั้ย



เออนั้นสิ...แค่ทำให้เกมส์หายกลัว 
เขาก็จะสามารถเข้าใกล้เกมส์ได้แล้ว
ทีนี้อยากจะทำอะไรชดเชยความผิดก็คงไม่ยาก



ดิวขยี้บุหรี่ดับไฟกับขอบระเบียง 
ยิ้มบาง ๆ เมื่อคิดถึงแผนการมากมายในหัว
เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจท้าทายใหม่




...โรคกลัวผู้ชายจีบของเกมส์ 



เจ้าของฉายาคาสโนว่าอย่างเขาคนนี้... 




...จะขอจีบเกมส์เพื่อรักษาอาการของโรคนั้นให้ดู!




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5036 ✖ bAzzA✖ (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 10:38
    จีบนี่ จริงใจป่ะ ไม่ใช่ติดแล้วทิ้งนะ
    #5,036
    0
  2. #4760 baekbow (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 20:48
    จะทำอะไรก็ระวังหน่อยละกัน เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งไปอีก
    #4,760
    0
  3. #4482 bbbbbbbys (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:28
    ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่เนี่ยเกม555555
    #4,482
    0
  4. #4189 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 20:03
    ควรจะสงสารหรือดีใจที่มีคนหล่อมาจีบพี่เกมส์ดีละนั้น5555555555
    #4,189
    0
  5. #3904 velaz (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 16:03
    น้องเกมส์เหมือนกระต่ายน้อยจริงๆ >_____< แอร๊ยยย น่าฮักขนาด
    #3,904
    0
  6. #3021 YoSChi (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 18:46
    เกมส์จะสิ้นชีพก่อนเปล่าหนอ
    #3,021
    0
  7. #2900 HENS Singular (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 00:50
    เอ่อ....ตี้กึ๊ดมาจั๊ดยาวนี่มีเรื่องเดียวก่อคือจะจีบน้องเกมส์แม่นก่อ?
    ถถถถถ เจ้าชู้จะอี๊เปิ้นถ้าจะฮักก้า บู้ๆๆๆ
    #2,900
    0
  8. #2806 rorony (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 12:58
    มันท้าทายมากนะคะ รักษาน้องเกมส์เนี่ย เกมส์ใจแข็งเข้าไว้ อย่าตกใจตายก่อนแล้วกัน
    #2,806
    0
  9. #2557 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 06:47
    จีบให้ได้นะเราเอาใจช่าย
    #2,557
    0
  10. #2412 SaiAewanida (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 08:19
    นายหาทางออกได้เริ่ดมากย่ะ นายเดือนคณะ ฮ่าๆๆ
    คราวดี หรือคราวซวยของเกมส์ก็ไม่รู้
    แต่ที่แน่ๆ ฉันเอาใจช่วยดิวนะ สู้ๆ
    #2,412
    0
  11. #2337 DazaDay (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 15:00
    ถ้าอ้ายเกมส์ช็อคตายไปก่อนไอ่พี่ดิวมีหวังเจอเอฟซีรุมไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแหละ ถึงจะเป็นเดือนคณะก็เถอะ!!!
    #2,337
    0
  12. #2248 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 08:42
    จีบให้ติดและรักษาให้ขาดนะจ้ะ หุหุ
    #2,248
    0
  13. #2117 MayKamon (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2556 / 22:20
    หวังว่าน้องเกมส์ของชั้นคงไม่ตายก่อนหายนะ ไม่ค่อยไว้ใจเธอเลยนะดิว
    #2,117
    0
  14. #1976 Lgate'JT ❤ (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 18:44
    เอาให้หายให้ได้เลยนะพี่ดิววว -..-
    #1,976
    0
  15. #1913 berry berry (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 16:10
    สู้ๆนะดิว รักษาเกมส์ให้หายล่ะ
    #1,913
    0
  16. #1546 Sugar_PFG (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 09:23
    จะทำได้จริงใช่มั้ยดิว ห้ามแกล้งเกมส์อีกนะ!!!! #หวง55555
    #1,546
    0
  17. #1422 แกงส้ม (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 09:06
    คิดได้เนอะ ดิว
    #1,422
    0
  18. #1240 Jolokia (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 21:49
    นี่ก็เป็นคนมีน้ำใจเหมือนเพื่อนหรอ??? 5555555555555555555555555555555
    #1,240
    0
  19. #1100 Plankton J (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:57
    จะหายปะเนี้ยะ 5555555555555555555555555
    #1,100
    0
  20. #1045 k@woat (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 21:58
    โอยยยลุ้นอ่ะ ฮ้าๆๆๆๆ
    #1,045
    0
  21. #955 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 23:08
    จีบให้ติดไวๆ นะ
    #955
    0
  22. #853 pppp (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 12:38
    หวังดีจังนะดิว
    #853
    0
  23. #850 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 11:52
    เกรงว่ามันจะหนักกว่าเดิมนะเฮีย = ="
    #850
    0
  24. #837 kiwi_moo (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 01:30
    จีบเพื่อรักษา แหมะ จะได้ผลมั้ยต้องติดตามตอนต่อไป55555 สู้ๆค่ะะ ;))
    #837
    0
  25. #832 run*-* (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 00:52

    ชอบๆๆๆๆๆๆๆ
    รออยู่นะค่ะ ทังที่เล้าเป็ดและที่นี่ ฮ่าๆๆๆๆ
    (ตามเป็นเงา)
    #832
    0