เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 : อะไรน่ะ จะเข้าโรงเรียนแล้วเหรอคะ! [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    14 ต.ค. 61








       "โซแซงค์ วันนี้ลูกว่างรึเปล่า" ท่านพ่อได้เดินเข้ามาหาฉันที่ห้องหนังสือ หน้าของท่านพ่อดูผ่อนคลายสบายอารมณ์สุด ๆ ไม่น่าจะมีเรื่องเร่งด่วนอะไร โชคดีที่วันนี้ท่านแม่ไม่อยู่ แล้วคาดว่าน่าจะไม่อยู่อีกหลายอาทิตย์เพราะไปเยี่ยมเพื่อนที่ต่างประเทศ แถมก่อนไปยังมีการโยนระเบิดก้อนใหญ่ทิ้งไว้อีกว่า "พ่อกับแม่ได้ปรึกษากันแล้ว ลูกจะได้เข้าโรงเรียนในเดือนหน้านี้นะจ๊ะ ส่วนเรื่องชุดนักเรียน หนังสือและเครื่องเขียนต่าง ๆ ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวแม่จะจัดหาให้ แล้วก็อาทิตย์นี้แม่จะไปเยี่ยมเพื่อนสักหน่อย คงอยู่สักอาทิตย์สองอาทิตย์ถึงจะกลับ ยังไงก็ถ้าหากจะไปเที่ยวก็บอกคุณพ่อเอานะจ๊ะ" ปิดท้ายด้วยการกอดอันแสบอบอุ่นแล้วให้คุณเบอร์สองขับรถออกไป


       "เอาล่ะ เดี๋ยวเราจะไปเที่ยวกันนะ" ท่านพ่อเองก็ยิ้มแย้มลูบหัวฉันแล้วเดินเข้าบ้านไป ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าท่านพ่อจะพาฉันไปที่ไหนกันนะ

       กลับมาปัจจุบัน ฉันในตอนนี้กำลังติดหนังสือที่ได้มาจากงานประมูลซะงอมแงม จะเอาเวลาไหนไปว่างล่ะคะ แต่ถึงกระนั้นนาน ๆ ที ท่านพ่อจะหยุดกับเค้าบ้างก็เลยตกปากรับคำไป 


       ที่ที่เราไปไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิต แต่เป็นแค่ร้านหนังสือเล็ก ๆ ร้านหนึ่งในย่านดัง ท่านพ่อแนะนำให้ฉันรู้จักกับเจ้าของร้าน คุณเวคเตอร์ เมคโทเนีย ดูเหมือนเขาจะเป็นหลานของคุณวัวผู้ทรงเสน่ห์ล่ะค่ะ จะว่าไปแล้วฉันก็คลับคล้ายคลับคลาจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ที่ฉันต้องอยู่บ้านคนเดียวแล้วมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนรับใช้ที่คอยแต่ทำตามคำสั่งนั้นโดดเดี่ยวขนาดไหน คุณวัวได้ให้หนังสือภาพนิทานเด็กเล่มหนึ่งกับฉัน เห็นบอกว่าเป็นของหลานตอนเด็ก ๆ คุณวัวมักจะอ่านหนังสือภาพเล่มนี้ให้หลานเขาฟังก่อนนอนทุกวัน หลานของเขาก็มักจะยิ้มแย้มดีใจและหลับฝันดีทุกครั้ง 


       คุณเวคเตอร์เป็นคนที่ถอดแบบมาจากคุณวัวเป๊ะ! เขาเป็นชายหนุ่มหุ่นดีตัวสูง ผิวขาวอายุประมาณยี่สิบกว่า ๆ ไว้หนวดเคราสั้นๆ แบบผู้ดีอังกฤษ แถมเวลาเดินยังชอบถือไม้เท้าหัวกลม ๆ ไว้ด้วย สมกับเป็นคนอังกฤษแท้จริง ๆ นะคะ ในตอนแรกที่ฉันได้รู้จักเขา คุณเวคเตอร์ดูดีไปทุกระเบียบนิ้ว แม้แต่สูทของเขาและเสื้อกั๊กของเขาก็ยังเนี๊ยบไร้ที่ติ ฉันไม่อยากจะถามเขาว่ามีภรรยาแล้วหรือยังเพราะมันจะดูเหมือนรุกล้ำความเป็นส่วนตัวมากเกินไป ก็เลยคุยกันแค่ผิวเผินรักษาระยะห่างพอเป็นพิธีเท่านั้น ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณพ่อถึงพาฉันมาที่นี่ แต่ดูเหมือนร้านนี้จะมีหนังสือมากมาย มันเหมาะกับฉันมาก ๆ 


       "นักกวีชื่อดังคนนี้ คุณรู้จักเขาไหมครับคุณหนู?" คุณเวคเตอร์ได้ถามฉัน ตอนนี้พวกเรากำลังเดินดูรอบ ๆ ร้าน ตรงผนังบน ๆ หน่อยจะติดรูปศิลปินที่โด่งดังสมัยก่อนเอาไว้มากมาย ฉันมองผู้ชายที่ไว้เครายาวรกหน้ากับแววตาดุดันราวไฮยีน่านั่นแล้วก็รู้ได้ทันทีในครั้งเดียว "เซอร์.ริงกอต ชาวฝรั่งเศสค่ะ" 


       "แล้วคนนี้ล่ะครับ" เขาผายมือไปอีกด้าน ภาพที่เห็นคือผู้ชายใบหน้าสะอาดสะอ้านไร้เส้นผม


       "บรัง เชอ ลาฟอยซ์ ถูกต้องไหมคะ" ฉันมองสบตากับเขาตรง ๆ เพียงอึดใจเดียวเขาก็ตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน "ใช่แล้วครับคุณหนู" ฉันพึ่งสังเกตเห็นว่าเขาเองก็มีลักยิ้ม ซึ่งมันเป็นจุดแตกต่างหนึ่งเดียวระหว่างคุณวัวและคุณเวคเตอร์ 


       "ผมเชื่อแล้วว่าคุณหนูหลงใหลในบทกวีและวรรณกรรมจริง ๆ" เขาค้อมตัวขอโทษฉันด้วยรอยยิ้มก่อนจะพูดต่อ "งั้นเพื่อเป็นการไถ่โทษ ผมจะให้คุณเลือกหนังสือจากทางร้านไปได้ฟรี ๆ หนึ่งเล่ม เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจใช่ไหมล่ะครับ?" ชายผู้เคร่งขรึมที่มีรอยยิ้มอ่อนโยน ฉันคิดว่าเขาเป็นเหมือนกับคุณวัวจริง ๆ นั่นแหละ แต่ดูท่าทางจะเจ้าเล่ห์มากกว่าสักหน่อย ฉันรับข้อเสนออย่างง่ายดาย เอ๋? จะหาว่าฉันเป็นคนใจง่ายเหรอคะ ไม่จริงน่า... พวกคุณก็รู้นี่ว่าฉันเป็นคนยังไง?


       จะว่าไปตอนนี้คุณวัวเป็นยังไงบ้างนะคะ ฉันเป็นห่วงเรื่องอาหารการกินก็เลยโทรบอกคุณแกรนด์ นายคนขับรถเบอร์สองให้รอรับของทางบ้านจากห้างที่ฉันสั่งไปเมื่อวาน มันมีทั้งผักปลอดสารพิษ ผลไม้เพื่อสุขภาพและก็ยาบำรุงร่างกายเล็กน้อย นี่ฉันลงทุนลงแรงไปกับคุณไม่น้อยเลยนะคะคุณวัว 

       "หลังจากนี้เอาไปส่งให้ถึงมือคุณชาร์วิลด้วยนะคะ" ฉันคุยกับคุณแกรนด์เสร็จสรรพก็กลับมาเลือกหนังสือต่อ อา... ชีวิตโซแซงค์นี่สงบสุขจริง ๆ นะคะ










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #65 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:57
    ไถ่โทษอะไร ขอดทษที่ทดสอบเหรอ? ว่าแต่....คุณหนูคะ คุณพ่อบ้านน้อยใจหมดแล้วมั้งคะ??
    #65
    0
  2. #59 Room1048 (@Room1048) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 07:58
    ขอบคุณครับ
    #59
    0
  3. #54 Orangese (@uptoorangese) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 21:12
    ฝรั่งเศส เขียนแบบนี้ค่ะ ^_^/
    #54
    0
  4. #53 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 21:01
    ...นั่นไม่ใช่ระดับหลงไกลแล้วครับ...มันอยู่ในระดับคลัางไคล้แล้ว...
    #53
    1
    • #53-1 genieinabottle (@janarisa77) (จากตอนที่ 9)
      14 มกราคม 2560 / 20:02
      สำหรับ
      เราว่าใกล้ๆระดับ บ้าคลั่ง แล้วล่ะ
      #53-1
  5. #52 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 20:41
    อาาา ท่านเรย์กะ2สินะคะ รอตอนต่อไปค่ะ!
    #52
    0
  6. #51 YaoiGood (@YaoiGood) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 20:12
    สนุกมากกกก
    #51
    0
  7. #50 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 19:49
    ขอบคุณค่ะ
    #50
    0