เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 : ของแรร์ระดับตำนานที่นางร้ายได้มาครอบครองนั่นคือ! [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 283 ครั้ง
    13 ต.ค. 61











       หลังจากผ่านวันนั้นที่เปลี่ยนจากหนังสยองขวัญกลายเป็นดราม่า ท่านแม่ก็มักจะชวนฉันไปเที่ยวบ่อย ๆ เวลาเผลอติดนิสัยชอบเข้าไปห้องหนังสือทีไร ท่านแม่ก็จะชวนฉันไปเที่ยวมากกว่าเดิม จนตอนนี้ท่านพ่อต้องพูดห้ามปรามท่านแม่เอาไว้ว่า 

       "คุณวองซ์ ผมคิดว่า..." 

       "มีปัญหาเหรอคะ?" และพอท่านแม่สวนไปแบบนั้น ท่านพ่อก็หุบปากเงียบไปทันที อ้าก! ท่านพ่อ ท่านผู้นำตระกูลของบ้าน! ทำไมท่านถึงได้หน๋อมแน๋มเหมือนคนกลัวเมียแบบนี้ล่ะคะ! ฉันเคาะช้อนส้อมรัว ๆ ในใจ ความรักที่ท่านแม่อยากจะแสดงให้เห็นมันก็ดีอยู่หรอก แต่มากไปแบบนี้ฉันก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะคะ! เด็กห้าขวบก็ต้องการพักผ่อนบ้างอะไรบ้างนะคะเผื่อท่านแม่ไม่รู้!


       และวันประมูลหนังสือยุค 70 ก็มาถึง ท่านแม่พาฉันเข้างานอย่างร่าเริง แต่ถ้าย้อนความไปถึงก่อนหน้านั้นพวกคุณคงไม่อยากนึกถึงหรอก แน่นอนฉันเองก็เช่นกัน กว่าฉันจะได้ออกจากบ้านต้องผ่านสมรภูมิชุดมาตั้งเท่าไหร่ไม่มีใครเข้าใจความเจ็บปวดของฉันเลย! ไม่มี! ไม่มีเลย! กระซิก ๆ


       "สวัสดีครับคุณวองซ์ ไม่คิดว่าจะเจอคุณในงานประมูลหนังสือแบบนี้" ชายแก่รูปร่างภูมิฐานได้เข้ามาทักและพูดคุยกับท่านแม่ ก่อนจะหันมาทางฉัน "แล้วเลดี้ตัวน้อยท่านนี้คือ..." 


       "นี่เป็นลูกสาวของดิฉันค่ะ ชื่อโซแซงค์ โซแซงค์จ๊ะ นี่คือคุณอาลันเดอลองซ์ ชูเลอแยงส์" 


       ไม่ต้องรอให้ท่านแม่บอกก็พอจะรู้ธรรมเนียมอยู่บ้าง ฉันย่อตัวเคารพคุณอาลันเดอลองซ์แบบเลดี้ก่อนจะแนะนำตัว "สวัสดีค่ะ ดิฉันโซแซงค์ ฟรังซิแยร์" 


       ดูเหมือนเขาจะถูกใจกับมารยาททางสังคมของฉันก็เลยชวนฉันคุยต่ออีกยาว พวกเราหาที่นั่งคุยกันตรงโต๊ะหินอ่อนที่ทำจากหินราคาแพงอะไรบางอย่างจากต่างประเทศ คุณอาลันเดอลองซ์เค้าว่างั้น ดูเหมือนเค้าจะมีความรู้ในเรื่องของหินอย่างดี เห็นว่าที่บ้านก็ทำพวกเครื่องประดับเพชรพลอยอะไรพวกนี้ด้วย สมกับเป็นคนระดับเดียวกับท่านแม่ ฉันนี่เอื้อมไม่ถึงเลยจริง ๆ 


       "จะว่าไปหนูสนใจที่จะประมูลหนังสือเล่มไหนหรือเลดี้ตัวน้อย" คุณอารันเดอลองซ์เหมือนชายแก่เจ้าสำราญผู้ไม่ค่อยเคร่งครัดกับธรรมเนียมมารยาทมากนัก เห็นทีว่าในตอนแรกฉันจะเดาผิด เขาไม่ได้สนใจในความมีมารยาทของฉันแต่เป็นเรื่องอะไรนั้นฉันไม่รู้


       "หนูสนใจในกวีนิพนธ์และวรรณกรรมค่ะ แต่ถ้าหากหนังสือที่เข้าร่วมประมูลในวันนี้มีความน่าสนใจมากกว่านั้น หนูอาจจะลองคิดเกี่ยวกับมันใหม่" ฉันกล่าวไปตามเหตุผลและพูดแทนตนเองว่าหนู สำหรับคนแก่แล้วการที่เราพูดแบบนี้จะดูน่ารักสมวัยกว่า โดยเฉพาะกับคนที่ไม่เคร่งครัดกับมารยาททางสังคมด้วยแล้ว 


       อีกอย่าง... จริงอยู่ที่ตระกูลฟรังซิแยร์มีเงินจำนวนมากมาย แม้จะเหมาประมูลจนหมดก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่สำหรับฉันแล้ว ถ้ามีหนังสือหลายเล่มที่มีค่ามากมายมาวางกองเรียงกัน ฉันกลับคิดว่าคุณค่าเหล่านั้นจะเสื่อมถอยลง ในวันนี้ฉันคิดจะเก็บแรร์ไอเทมที่เป็นระดับตำนานเพียงหนึ่งเดียวกลับไปเท่านั้น ไม่คิดจะเกินเลยกว่าขอบเขตที่ตนเองกำหนดแต่อย่างใด เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า...


       'เราควรให้ความสำคัญกับสิ่งหนึ่งดีกว่าหลาย ๆ สิ่ง เพราะสุดท้ายแล้วมนุษย์เราไม่ได้รักทุกอย่างเท่าเทียมนัก ไม่นานของที่ถูกทิ้งก็จะกลายเป็นตราบาปสำหรับเรา บั้นปลายชีวิตก็จะไม่เหลืออะไรชั่วนิรันด์...'


       มาจากคำสอนของโธโร กล่าวถึงความรักของมนุษย์ เช่นการมีลูกคนเดียวนั้นดีกว่า เพราะสุดท้ายก็ไม่ต้องถูกแย่งความรักจากใคร ทั้งพ่อแม่เองที่บอกว่ารักลูกเท่า ๆ กัน สุดท้ายก็ไม่เป็นความจริง


       แย่ล่ะดันเพ้อคิดไปถึงคุณโธโรจนได้ 

       เราพูดคุยกันสักพัก ไม่นานท่านแม่ก็มาตาม ก่อนจะไปคุณอาลันเดอลองซ์ยังบอกว่าให้อดใจไว้รอประมูลในของชิ้นสุดท้ายดีกว่า แถมยังขยิบตาอย่างมีเลศนัยให้ฉันอีก อา... วัยแก่นี่ไม่ทำให้นิสัยคนแก่ลงไปเลยนะคะ 


       พวกเรานั่งประจำโต๊ะที่ทางงานจัดเตรียมไว้ให้ ดูเหมือนครั้งนี้จะเป็นงานประมูลหนังสือเพื่อการกุศล เอาเงินเข้ามูลนิธิอะไรสักอย่าง แต่ว่านะคะ...


       โต๊ะคนอื่นเป็นสีไม้ธรรมดาอันนี้ฉันพอเข้าใจ แต่ว่าทำไมโต๊ะฉันถึงเป็นโต๊ะเลี่ยมทองประดับเพชรไปได้ล่ะเนี้ย? พอถามคุณแม่ก็ได้คำตอบกลับมาว่า "เอ๋? ไม่ดีเหรอจ๊ะโซแซงค์ ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ ไม่ต้องไปคิดมากหรอกนะ" พร้อมทั้งหัวเราะโฮะ ๆ ออกมาด้วยล่ะค่ะ 


       ฉันได้แต่นั้งเงียบ ๆ ไม่แสดงความคิดเห็นอะไรออกมาทั้งนั้น


      แล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่ท่านแม่ทำตัวประหลาด ทั้งหัวเราะประหลาด ทั้งท่าทางประหลาดนั่นด้วย...


       มาถึงตอนนี้ฉันยังคงงงเล็กน้อยแต่ไม่เข้าใจมาก ๆ กับท่านแม่ต่อไป...












____________________________________________________________________





พูดคุยตามภาษาไทย

วันนี้ลงค่อนข้างดึกเพราะแวะไปซื้อของมา กลับเย็นน่ะ นี่ยังคงรีลงอย่างต่อเนื่อง เนื้อหาไม่ได้เปลี่ยนมาก แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย กราฟของเรื่องนี้อาจเป็นไปได้ว่าอาจจะมีภาวะเส้นตรงตั้งแต่ต้นจนจบ

สงบดีแท้นิยายฉัน...


สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคน (รู้นะพวกเธอว์ทั้งหลายว่ายังไม่หลับกันอ่ะ แอบมาซุ่มๆ นี่แสดงตัวด่วน ไม่งั้นจะให้ยัยหนูโซแซงค์ตามไปท่องบทสวดนะโมๆ กันถึงในฝันเลยคอยดู! โฮะๆ!!!) 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 283 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #149 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:19

    อ๊าย ท่านแม่ละก็
    #149
    0
  2. #63 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:43
    ท่านแม่ชักจะเอาใจลูกจนเหลิงอยู่แล้วววว ขำท่านพ่อ "มีปัญหาเหรอคะ?" หุบปากเงียบ 55555
    #63
    0
  3. #40 Darkcenter (@Darkcenter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 06:16
    ขอบคุณครับ
    #40
    0
  4. #38 Room1048 (@Room1048) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 00:15
    ท่านเเม่น่ากลัวอะเเต่ชอบน่ะ//ไรต์หนูเป็นผู้ชายนะฮะมาหล่อนมาเลินอะไรกันย่ะเค้าชายเเท้นะ(เนื้อหาหลังสเเดสเป็นการเเสดงเเต่ของบอกเลยว่าคุณเเม่คือหญิงในดวงใจ)
    ????????
    #38
    0
  5. #37 If you change (@saprang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 22:36
    ชอบนางเอก รู้สึกแต่ละตอนสั้นไปนิดค่ะ แต่สนุกน่าติดตามมากค่ะ 
    #37
    0
  6. #36 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 22:04
    ...ได้โปรดอย่าโหดร้ายทารุณกับผมนักสิครับ...ถ้าด้านมืดออกมานี่มันออกจะลำบากนะครับ?...
    #36
    0
  7. #35 Devilinlove. (@yurikun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:42
    เอ้ย กลัวแล้วว 555555 อ่านไปอ่านมาความรู้สึกแบบ 'เอ๊ะ สั้นจัง' เลยอ่ะ เอ่อ..ขุ่นแม่?
    #35
    0
  8. #34 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:24
    ดีงาม คุณแม่ทราบว่าการอ่านหนังสือคือการออกจากโลกแห่งความเป็นจริง แต่ให้เวลาที่มีคุณภาพดีกับใจมากกว่าปริมาณเวลานะคะ มารอว่าจะได้หนังสืออะไรกลับไป
    #34
    0
  9. #33 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:15
    ขอบคุณค่าาา ><
    #33
    0
  10. #32 ปราศจาก เนม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 19:58
    ขอบใจจ้าาา รอต่อไป
    #32
    0
  11. #31 ปราศจาก เนม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 19:58
    ขอบใจจ้าาา รอต่อไป
    #31
    0
  12. #30 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 19:49
    ชอบนิสัยนางเอก แล้วก็การนำเอาประโยคเด็ดของกวีแต่ล่ะคนมาเป็นลูกเล่นของคุณไรท์ ส่วนตัวชอบบทกวีอยู่แล้ว อ่า คุณนางโชคะ เราน่าจะสนทนากันอย่างถูกคอนะคะ
    #30
    0
  13. #29 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 19:46
    สู้ต่อไปค่ะรออ่านอยู่นะคะ
    #29
    0