เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 : นางร้ายเองบางทีก็มีดราม่ามาให้เล่นหมือนกันนะ! [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 349 ครั้ง
    13 ต.ค. 61









       ไม่รู้วันนี้ท่านแม่นึกครึ้มใจอะไรใช้วิธีการบังคับขู่เข็ญท่านพ่อและฉันให้ไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกัน นี่สถานะของเราสองคนสลับกันรึเปล่าคะ ทำไมแม่นางน้ำแข็งคนนี้ถึงได้เอาแต่ใจเป็นเด็ก ๆไปได้ บังคับท่านพ่อยังไงฉันไม่รู้ แต่วิธีการที่บังคับใช้กับฉันนั้นโหดร้ายป่าเถื่อนมากเลยล่ะค่ะ เมื่อวานตอนเย็น อยู่ดี ๆ หลังทานข้าวเสร็จท่านแม่ก็ได้เข้ามาในห้องหนังสือของฉัน เธอเดินไปเดินมาอยู่ตั้งนาน อะไรล่ะนั่น ท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ แบบนั้นนั่นทำให้ฉันกลัวนะคะ แนวหลังฉันขนลุกซู่ อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลยสักนิด! ครั้นจะหันกลับไปถามก็ไม่กล้า รอยยิ้มประหลาดนั่นก็ทำให้ฉันขวัญผวาไม่กล้าเอ่ยปาก นี่คุณแม่ถูกผีเข้าสิงไปแล้วเหรอคะ 

       ฉันวางหนังสือลงและกำมือไม่ให้มันสั่นไปมากกว่านี้ มีอะไรก็พูดมาสิคะ ลูกกลัวนะรู้ไหม ฉันได้แต่คิดไม่กล้าพูดออกไป คนที่สวยแต่ยิ้มกดดันแบบนี้มันทำให้ดูน่าสะพรึงกลัว ท่านแม่เดินเข้ามาใกล้ฉันก่อนจะลูบหัว แต่เอ๊ะ! นี่มันท่าในตำนานของการเปิดฉากฆาตรกรรมของฆาตรกรโรคจิตนี่คะ!


       ว่ากันว่าจะมีผู้ชายคนหนึ่งชอบยิ้มแล้วเดินเข้ามาลูบหัวเด็กน้อย แต่นั่นไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เขาไม่ได้ลูบหัว เขาต้องการหักคอเด็กเพื่อแล่ลูกตาไปขายต่างหาก! ยิ่งฉันที่มีตาไม่ธรรมดากว่าชาวบ้านเค้าด้วยแล้ว ท่านแม่ถูกฆาตรกรเข้าสิง!


       ด้วยความสะพรึงกลัว ฉันรีบลุกออกจากเก้าอี้แล้วรักษาระยะห่างของเราให้ได้มากที่สุด ท่านแม่ได้โปรดให้อภัยด้วยเถอะเจ้าค่ะ! วันนี้ท่านแม่มาแปลกจริง ๆ ลูกไม่สามารถไว้ใจในความแปลกประหลาดนี้ได้ ได้โปรดรับการขอขมาหลังจากที่ท่านแม่ได้หุบรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวนั้นไปแล้วด้วยเถอะค่ะ!


       "โซแซงค์?" ท่านแม่ก้าวเข้ามาเรื่อย ๆ อ๊า! เหมือนจริง ๆ ด้วยล่ะ ก้าวเข้ามาหาเหยื่อช้า ๆ แบบนี้! ไม่ได้การ ฉันจะต้องรีบเปิดประตูหนีออกไปก่อน! ท่านพ่อ!


       "เดี๋ยวสิโซแซงค์!" ท่าแม่พุ่งตัวอย่างรวดเร็วเข้ามาบังประตูไว้ไม่ให้ฉันหนีไปไหนได้ เธอกอดฉันแน่นแล้วลูบหัวอย่างอ่อนโยน "ลูก... เกลียดแม่แล้วสินะ" เสียงของเธอสั่นระริก ยิ่งกระชับกอดฉันแน่นขึ้นไปอีก ฉันชะงักตัวอย่างคนตกใจ ไม่หรอก ฉันไม่ได้เกลียดท่านแม่ แค่รู้สึกกลัวกับรอยยิ้มที่เหมือนฆาตรกรโรคจิตนั่นเฉย ๆ ครั้นจะให้พูดไปก็เหมือนจะไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นก็เลยทำได้แค่กอดท่านแม่กลับไปเท่านั้น ความอบอุ่นครั้งนี้คืออะไรกันนะ แค่กอดคนคนหนึ่งมันทำให้รู้สึกอบอุ่นได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ 

       จริงสิ... จะว่าไปตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยได้กอดท่านแม่เลยนี่นา ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่างทำให้ฉันหันหลังให้กับพวกเขา แล้วดูเหมือนว่าพวกเขาเองก็ไม่มีเวลาให้กับฉันสักเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่ถึงอย่างนั้นบางทีก็เกิดน้อยใจขึ้นมา ไม่เคยขอให้คุยด้วยกันนาน ๆ ไม่เคยขอให้ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนคนอื่นเขา สิ่งเดียวที่ฉันต้องการก็แค่เห็นพวกท่านมีความสุขดี แค่นี้ก็เป็นโชคที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตฉันเเล้ว สิ่งที่คอยเยียวยาทำให้ลืมบาดแผลภายในใจก็มีแค่หนังสือเท่านั้น จากนั้นมามันก็ติดเป็นนิสัย เพราะไม่เคยขออะไร เพราะไม่เคยยุ่งกับใคร แค่หนังสือเล่มเดียวก็สามารถให้ฉันได้ทุกสิ่ง แค่เล่มเดียวที่ให้ความอบอุ่นกับฉันได้ แค่เล่มเดียวที่ให้ประสบการณ์กับฉันได้ เพราะฉะนั้นในบ้านหลังใหญ่โตหลังนี้ 

        เพราะมีหนังสืออยู่ทำให้ฉันยังมีชีวิตอยู่ในโลกที่ไม่รู้จักนี้ได้...

       ท่านแม่ผละตัวออกมาก่อนจะมองหน้าฉันอย่างตกใจ จะว่าไปหน้าฉันมีอะไรติดงั้นเหรอคะ

       "โซแซงค์ ลูก... ร้องไห้?" 

       เอ๊ะ!?

       ฉันเบิกตากว้างอย่างตกใจ พอลองจับแก้มดูก็รู้ว่ามีหยาดน้ำแฉะ ๆ เปียกอยู่ตรงแก้ม ทำไมล่ะ? ทำไมถึงร้องไห้? ฉันเริ่มไม่เข้าใจตนเอง ทั้ง ๆ ที่ควรมีความสุขแต่ทำไมถึงได้ร้องไห้กันล่ะ ทั้ง ๆ ที่มั่นใจว่าตัวเองไม่ต้องการความรักจากใคร ทั้ง ๆ ที่มั่นใจว่าถ้าหากไม่มีพวกท่านฉันก็ไม่เสียใจ แล้วทำไมล่ะ!? ทำไมล่ะ!?

       ท่านแม่มองฉันด้วยแววตาเศร้าสร้อย ฉันที่กำลังตกใจกับตนเองก็โดนท่านแม่สวมกอดอีกครั้งแล้วเผลอพึมพำมุบมิบข้างหูฉันว่า "เป็นอย่างที่ยัยนั่นพูดจริง ๆ ด้วยสินะ" 

       
       เอ่อ... แล้วทำไมการชวนไปเที่ยวถึงได้ดราม่าแบบนี้ล่ะคะ

       ฉันยกมือค้านนักเขียนเงียบ ๆ ในใจ...









-------------------------

วันนี้มาลงดึก.... ฉันเสียใจจจจจจจ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 349 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #263 Mameaw555 (@thatcharisa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 23:27
    อ่านแล้วก็ยัง งงๆ อยู่
    #263
    0
  2. #203 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:15
    ยัยนั้นนี่ใครอะ?
    #203
    0
  3. #128 Papat22 (@bow-228) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:52

    กอดๆน้อง//ชอบตอนนี้จัง
    #128
    1
    • #128-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 6)
      14 ตุลาคม 2561 / 18:00
      อีหนูของเรานี่เสน่ห์แรงจริงๆเลย
      #128-1
  4. #106 NobuSana (@Aum2107) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:06
    มันจะขัดใจ โจโฉ เตียวเสี้ยน ตะงิดๆๆ
    #106
    0
  5. #98 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 14:48
    ตอนแรกๆ ก็ขำนางที่มโนไปเรื่อยๆนะ แต่ตอนนี้เริ่มรำคาญยังไงไม่รู้
    #98
    0
  6. #62 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:37
    คุณเบลเหรอ? ยัยนั่นที่ว่า? เห็นสนิทอยู่ไม่กี่คน  ว่าแต่...นี่คือชวนไปเที่ยว??
    #62
    0
  7. #43 YaoiGood (@YaoiGood) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 19:11
    โฮกกกกกมีมาม่า
    #43
    0
  8. #28 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:45
    ยัยนั่นคือคนไหนไหนคะ? คุณเบล? อย่าบอกนะว่าคุณเบลกิ๊กกับคุณพ่อ~ >< เริ่มมโนมาม่าไปอีก
    #28
    0
  9. #26 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 12:28
    คุณเบลสินะ. อืมมมมม
    #26
    0
  10. #25 Room1048 (@Room1048) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 06:09
    คุณเเม่นี้คือต้นเเบบของนางร้านสายโหดสินะครับ
    #25
    0
  11. #24 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:47
    โถๆ...โซจัง...มีความคิดเหมือนผมเลยนะครับ... สู้ๆนะครับ ไรท์
    #24
    0
  12. #18 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:15
    น่ารักดีหวังว่าจะหาทางไม่ต้องเป็นนางร้ายเป็นเพียงตัวดำเนินเรื่องไม่ต้องเป็นสาวใสๆให้ใครเลือกให้มีครอยครัวที่อบอุ่นนะ
    #18
    0