เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 22 : อายุ 6 ขวบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,061
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 265 ครั้ง
    3 พ.ย. 61


พักนี้พี่ดูเปลี่ยนไปนะ


               ยังไง

 

ฉันเหลือบตามองน้องชายแล้วมองสวนดอกไม้ต่อ รู้สึกว่าพักนี้คนสวนจะลาหยุดกันเยอะน่าดู ดอกไม้พวกนี้จะเฉาลงรึเปล่านะ ฉันเท้าคางมองพวกมันอย่างเฉื่อยชา

 

ไม่รู้สิ แต่ผมเคยได้ยินมาว่าคนมีความรักมักจะดูเปลี่ยนไป พี่มีความรักเหรอ!”

 

เดี๋ยวเถอะ

 

ฉันเคาะหัวเอซอย่างเอ็นดู รู้สึกตลกนิดหน่อยที่อยู่ดี ๆ เด็กที่ดูไม่ใส่ใจอะไรอย่างเขากลับคิดเรื่องเพ้อเจ้อได้ถึงขนาดนี้ ก็ดูมีสีสันดีไปอีกแบบ

 

แก่แดด

 

ผมไม่ได้คิดเองสักหน่อย คนอื่นเขาบอกกันมา

 

ใคร?”

 

แล้วพี่จะเสียงแข็งทำไม เมื่อเห็นหน้าเอซเต็มไปด้วยความสงสัยฉันจึงรีบเปลี่ยนสีหน้าให้ดูอ่อนโยนสมกับที่เป็นกุลสตรีขึ้นมาทันควัน

 

เปล่านี่

 

ท่าทางแบบนั้นอีกแล้ว

 

อะไร

 

คราวนี้ฉันเลิกคิ้วส่งให้แต่เอซกลับทำหน้าเหม็นเบื่อ ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แม้จะอยู่กับเอซมาหลายวันแต่ก็ไม่เคยชินเวลามีคนมาคอยคุยคอยให้ความสนใจสักที ไม่ไหว ๆ นิสัยอย่างฉันเนี้ยไม่ไหวจริง ๆ ด้วยสินะ การที่มีคนคอยเป็นห่วงเป็นใยมันก็ดีอยู่หรอกแต่ไม่ชินเอาเสียเลย

 

พี่...

 

คราวนี้อะไรอีก จะก่อกวนพี่อีกเหรอฉันหัวเราะอย่างฉุน ๆ

 

เปล่าสักหน่อย ผมแค่จะบอกว่าผมจะเข้าเรียนที่คิวโชวต่างหาก!”

 

คิวโชว?

 

ภาพแรกที่ลอยขึ้นมาบนหัวคือการที่เอซกลายเป็นนักเรียนที่คิวโชวแล้วโดนเด็กผู้ชายรังแก เจ้าน้องชายฉันออกจะนุ่มนิ่มขนาดนี้มีนิสัยที่คอยแต่จะตามใจคนอื่น จะให้ไปอยู่ที่คิวโชวน่ะอย่าได้คิดฝันว่าจะมีชีวิตที่สงบสุข ฉันไม่มีทางเอาน้องชายตัวเองไปเสี่ยงภัยกับสถานที่หายนะแบบนั้นแน่นอน

 

เธอไม่เหมาะหรอก ตัดใจซะเถอะ

 

ทีพี่ยังเรียนได้ ทำไมผมจะเรียนไม่ได้?”

 

เอซเริ่มทำหน้าขึงขังใส่จนฉันได้แต่วางถ้วยชาลงแล้วขมวดคิ้วกลับ

 

ที่คิวโชวไม่เหมาะกับเธอ พี่แค่แนะนำด้วยความหวังดี ถ้าเธออยากเรียนก็ไปเรียนชายล้วนซะ

 

ใช่แล้วล่ะ ที่คิวโชวน่ะเต็มไปด้วยตัวหายนะทั้งหลายที่ไม่ควรเข้าใกล้ ฉันไม่มีทางปล่อยให้น้องฉันไปตายในที่แบบนั้นเด็ดขาด พูดแล้วก็น่าเสียดาย เป็นเพราะว่าท่านพ่อท่านแม่ล้วนจบมาจากที่คิวโชวทำให้ฉันในตอนนั้นเองก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่ว่าตอนนี้ในเมื่อฉันเสียสละตัวเองเรียนที่คิวโชวไปแล้วฉันก็จะไม่มีทางให้น้องของฉันต้องไปเสี่ยงเหมือนกับตัวฉันอย่างเด็ดขาด

 

ไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่ยอมให้เอซต้องไปเกลือกกลั้วกับพวกตัวหายนะเด็ดขาด!

 

ทำไมถึงไม่ได้

 

มันไม่เหมาะกับเธอ

 

แต่ผมอยากจะอยู่กับพี่!”

 

ไม่ใช่ที่โรงเรียน

 

ฉันยังคงพูดด้วยเสียงราบเรียบแล้วมองสวนดอกไม้ด้วยอารมณ์สุนทรี ทว่าทันใดนั้นเองเอซกลับลุกขึ้นกะทันหันแล้วมองมาทางฉันอย่างน้อยใจน้ำตาเริ่มคลอเบ้า ดูแล้วช่างบอบบางเหมือนจะปริแตกได้ทุกเมื่อ

 

               เห็นไหมล่ะ... เอซเป็นแบบนี้แล้วจะให้ฉันวางใจส่งน้องชายฉันไปที่นั่นได้ยังไง

 

               เอซ...

 

               ผมเกลียดพี่ที่สุด!”

 

               น้องชายฉันวิ่งหนีไปทันทีที่พูดจบปล่อยให้ฉันได้แต่ยื่นมือค้างไว้อยู่แบบนั้น อยากจะห้ามแต่ก็ห้ามไว้ไม่ทัน ทำไมเด็กผู้ชายถึงได้ทำอะไรหุนหันพันแล่นกันจังนะ พอนึกถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทันที

 

               คุณหนูจะให้ผมตามคุณชายน้อยไปดีไหมครับ คุณชาร์วิลค้อมหัวถามอย่างอ่อนโยน ฉันจึงได้แต่ย่นคิ้วโบกมือพัลวัน

 

               ไม่ต้อง เดี๋ยวเขาก็หายเอง

 

               เฮ้อ... ถ้าฉันต้องรับมือกับเขาแบบนี้ทุกวันฉันคงปวดหัวตายแล้วล่ะ

 

               ช่วงนี้ที่คิวโชวดูสงบลงไม่น้อย เรียวมะและชูอิจิที่กัดกันแทบตายสุดท้ายก็เป็นไปตามที่ฉันคาดเดาไว้

 

               ซาจิโมโต้ เรียวมะ ชนะ...

 

               เขาได้กลายมาเป็นขาใหญ่คุมเด็กห้องอนุบาล รู้สึกว่าในหนึ่งเดือนที่ไม่ได้อยู่ด้วยจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย แต่ก็อย่างว่าล่ะนะ สงครามต่อให้ยาวนานแค่ไหนมันก็ต้องมีวันสิ้นสุดลงอยู่วันยังค่ำ ดังนั้นหลังจากที่เรียวมะได้รับชัยชนะมาอย่างขาดลอย ชูอิจิก็ไม่มาโรงเรียนอีกเลย

 

               ส่วนเนื้อหาการเรียนปัจจุบันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ฉันเองก็พอปรับตัวกับหลักสูตรที่คิวโชวสอนด้วยภาษาอังกฤษล้วนได้แล้ว ต้องขอบคุณความพยายามที่ทำให้ฉันปรับตัวเข้าสังคมนี้ได้มากขึ้น

 

               ก่อนหน้านี้ท่านหญิงงมัมฟรูส์มาหาที่บ้าน หล่อนบอกว่าคงไม่สามารถมาร่วมงานวันเกิดฉันได้ หล่อนเลยเอาของขวัญเตรียมไว้ให้ล่วงหน้า นับได้ว่าท่านหญิงงมัมฟรูส์เป็นคนแรกที่ให้ของขวัญชิ้นแรกในวันเกิดปีนี้ของฉันเลยก็ว่าได้

 

               น่ารักจัง!”

 

               ท่านแม่ร้องกรีดกร๊าดอยู่ข้างหู

 

ฉันมองดูตัวเองในกระจกแล้วหมุนตัวไปมา ชุดที่ใส่เป็นกระโปรงสีแดงมีระบายจีบสวยงาม มันค่อนข้างเรียบหรูแต่ก็ดูน่ารักอย่างมีสไตส์ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันพอใจเป็นพิเศษไม่ใช่ชุดที่ฉันใส่แต่เป็นรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าท่านแม่ เธอดูมีความสุขมากเวลาที่ได้จับฉันแต่งตัว เธอมักจะชอบฮึมฮัมเพลงเวลาวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ในหัว หลังจากที่ฉันสังเกตดู พักนี้ท่านแม่ดูจะยิ้มแย้มมากกว่าแต่ก่อน เธอคงมีความสุขนั่นแหละที่ได้เอซกลับคืนมาในครอบครัว

 

พร้อมรึยังจ๊ะโซแซงค์

 

ฉันตอบรับเสียงเบา เห็นท่านแม่มีความสุขขนาดนี้ก็ไม่อยากไปขัดจังหวะเธอเลยล่ะ

 

พวกเราอยู่ร่วมฉลองกันที่ห้องโถงใหญ่ เป็นครั้งแรกที่มันไม่เงียบเหงาเหมือนปีก่อน ๆ มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงคำอวยพรมากมาย ส่วนมากมักเป็นเครือญาติด้วยกันที่แตกออกไปหลายแขนง ท่านพ่อลากฉันไปทั่วงานแล้วพูดอวดลูกตัวเองใหญ่เลย ท่าทางยืดอกแล้วพูดคำว่าลูกชั้น! ลูกชั้น! นั่นมันอะไรกันน่ะ โชคดีที่ในที่สุดคุณเบลล์ก็ได้เข้ามาพาฉันไปนั่งพักทว่าพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนคุณเบลล์ได้ไม่นานก็โดนท่านแม่ลากมาหน้างานอีกแล้ว อะไรน่ะฉันกลายเป็นหมากะเป๋าไปแล้วเรอะ!


โดนลากอีกทีจะเวียนหัวแล้วนะ! 


โชคดีที่ทุกอย่างหยุดลงแค่นั้น ในที่สุดฉันก็ได้เจอคนที่รู้จักคนหนึ่ง

 

สวัสดีค่ะคุณอาลันเดอลองซ์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ

 

นั่นสินะครับ ตั้งแต่งานประมูลหนังสือครั้งนั้นมันก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วสินะ ทั้งท่านแม่และคุณอาลันเดอลองซ์ต่างพูดคุยกับสักพักก่อนที่เขาจะหันมาถามฉันด้วยรอยยิ้มใจดี

 

ว่ายังไงเลดี้ตัวน้อย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

 

นั่นสินะคะ หนังสือที่คุณลุงแนะนำน่ะสนุกมากเลยค่ะ

 

ดีใจที่หนูชอบมันนะเลดี้ตัวน้อย หนังสือน่ะถ้ามันได้อยู่ในที่ที่คู่ควรมันก็จะกลายเป็นสิ่งที่มีค่านะ

 

ท่านแม่เองก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตั้งแต่คราวนั้นเด็กคนนี้ก็อยากไปหาคุณชายอยู่หลายครั้งแต่น่าเสียดายที่ช่วงนั้นดันติดเรื่องอะไรหลาย ๆ อย่างเลยไม่มีโอกาสได้ไปน่ะค่ะ


โอ้! ไม่ต้องห่วงนะครับ บ้านชูเลอแยงส์พร้อมต้อนรับเสมอ จะมาเมื่อไหร่ก็ได้เลยนะเลดี้ตัวน้อย

 

พวกเราคุยกันอีกสักพักก่อนที่ท่านแม่จะบอกให้ฉันเดินไปดูเอซหน่อย

 

จะว่าไปตั้งแต่งานวันเกิดเริ่มขึ้นฉันก็ยังไม่เห็นเอซเลย เจ้าน้องชายฉันไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหนกันนะ ฉันเดินวนทั่วคฤหาสน์ เปิดไล่ดูทีละห้องก็เจอแต่ความว่างเปล่า

 

ถ้าไม่อยู่ที่ห้องตัวเองแล้วจะอยู่ที่ไหนกันนะ...

 

จริงสิ...

 

ฉันรีบเดินไปด้านหลังคฤหาสน์ ไปในที่เป็นสวนดอกไม้ที่พวกเราชอบไปนั่งจิบชาสนทนาพาทีด้วยกันบ่อย ๆ เมื่อเดินมาถึงที่หมายก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

 

เจอจริง ๆ ด้วย แต่ทำอะไรอยู่น่ะ...

 

ฉันเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ จึงได้ยินเสียงพูดที่ฟังชัดเจน

 

ยกโทษให้ผมได้ไหม

 

เรียบไป!”

 

อย่าแกะมันเละเหมือนหน้าตาพี่ล่ะ

 

หยาบไป!”

 

เหอะ! ก็แค่ของขวัญจะอะไรนักหนา เอาไปดิ

 

ทุเรศเกิ๊น!”

 

พี่ครับคราวนั้นผมไม่ได้ตั้งใจ ยกโทษให้ผมนะ

 

หน่อมแน๋มได้อี๊ก!”

 

ฉันได้ยืนตะลึง อยากจะสะกิดก็ไม่กล้า อยากจะส่งเสียงก็กลัวว่าเดี๋ยวเจ้าน้องชายคนนี้จะตกใจจนเป็นลมล้มพับไป ในขณะนั้นเองเอซก็หันมาแล้วพูดขึ้น อ่ะให้ เอาไปเลยแล้วกัน เฮ้ย!”

 

เอซกระโดดถอยหลังแล้วมองฉันอย่างตกใจพี่มาได้ไง!”

 

ฉันเองก็ตกใจที่อยู่ดี ๆ เขาก็หันหลังมา แต่เหนือสิ่งใดเอซเริ่มหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด มันทำให้ฉันสงสัยว่าน้องชายฉันอาจจะไม่แมน แบบนี้ยิ่งส่งไปในคิวโชวไม่ได้เด็ดขาด ต้องเข้าอบรมความเป็นชายในโรงเรียนชายล้วนเท่านั้น!


แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันยังคงพยายามทำหน้าที่พี่สาวที่ดีได้อย่างเต็มเปี่ยม

 

ให้เหรอ ฉันรีบยื่นมือไปรับของขวัญทันที มันเป็นกล่องเล็ก ๆ ขนาดสี่เหลี่ยมจัตุรัสเท่าฝ่ามือ เห็นการตกแต่งแล้วดูน่ารักจนฉันอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้

 

มีคนเคยกล่าวไว้ว่าเมื่อเห็นผู้ชายเขินเราต้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เขาจะได้ไม่อาย ฉันจึงหันหลังเดินจากไปแต่พอนึกขึ้นได้ว่าจะรับมาแกน ๆ แบบนี้ก็ออกจะไร้มารยาทเกินไปหน่อย ยังไงก็ควรจะกล่าวชมเชยเขาไปสักสองสามคำ ดังนั้นฉันจึงเดินเข้าไปหาเอซแล้วยีหัวอย่างหมั่นเขี้ยว


เด็กดี... ขอบใจนะ






__________________________________


ประกาศ : พึ่งเอารูปภาพไปใส่ในข้อมูลเบื้องต้น ไปดูกันได้นะอิมเมจแต่ละคนน่ะ สปอยหน่อยนึง ในนั้นมีพระเอกอยู่


ตอนนี้จะเน้นไปที่ความน่ารักของครอบครัว นางอายุมากขึ้นอีกปีแล้วสินะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 265 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #276 MadeeChan (@MadeeChan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:47

    สนุกมากเลย
    #276
    0
  2. #275 MadeeChan (@MadeeChan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:47

    สนุกมากเลย
    #275
    0
  3. #270 Panawin (@25161523) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 14:13
    น่าร้ากกกกก ปล.ตอนต่อไปมามะไหร่น้อออ
    #270
    0
  4. #264 cake08234 (@cake08234) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:27

    น้องงงงงง
    #264
    0
  5. #259 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 17:13

    สนุกอ่านเพลินมากมาก....
    #259
    0
  6. #258 my-name-is-p (@my-name-is-p) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:43
    น่ารัะรักน้องมากเลยนับถือ
    #258
    0
  7. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 03:44
    นางเอกชาติก่อนอายุเท่าไหร่นะ โรงเรียนมันก็แค่โรงเรียน มีปัญหาค่อยแก้ก็ยังไม่สาย ปั่นเรื่องมีปัญหากับน้องอย่างไม่เข้าท่า
    #257
    0
  8. #256 A Veggie Katang (@mekatang) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 07:48

    รูทค้ำคอได้ไหม

    กินน้องได้ไหม?

    #256
    0
  9. #254 C.N. Black (@MilkshakeMM) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:49

    เราว่าให้น้องอยู่คิวโชวดีกว่านะ โรงเรียนชายล้วนมันมีเกย์-- ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวน้องไม่มีเพื่อนผู้หญิง //นี่เราคิดอะไรอยู่ห้ะ!!


    ปล.รูปที่ไรท์ลงในหน้าหลักมันเหมือนนิยายมาเฟียจริงๆนะนั่น แต่ดูยังไงก็ไม่เข้ากับชื่อเรื่องอยู่ดี555

    #254
    0
  10. #253 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 06:54

    ชอบเอช555
    #253
    0
  11. #252 ㅡ sunmoon (@kimsmell1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:33
    เกลียดความเสียงสูง

    5555555555
    #252
    2
    • #252-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 24)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 22:47
      น้องมีลูกคอที่ดี น้องมีความเป็นศิลปิน
      #252-1
    • #252-2 ㅡ sunmoon (@kimsmell1) (จากตอนที่ 24)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 22:58
      อยากให้น้องได้ลองร้องโอเปร่า คงเสนาะหูน่าดู
      #252-2