เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 : น้องชายถูกโอนเข้าสู่คฤหาสน์ฟรังซิแยร์เรียบร้อยแล้วค่ะ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    26 ต.ค. 61






     จะขึ้นเดือนใหม่แล้ว อยู่ดี ๆ ท่านแม่ก็บุกเดี่ยวไปที่คิวโชวแล้วยื่นเงินให้ผู้อำนวยการโรงเรียนคนนั้นแล้วบอกว่าจะขอทำเรื่องลาหยุดให้ฉันหนึ่งเดือนโดยอ้างเหตุผลว่าจะให้ฉันมาช่วยดูแลธุรกิจที่บ้านสักพัก



     แน่นอนว่าไม่มีใครเชื่อลงหรอกค่ะ กับเด็กห้าขวบเนี้ยนะที่จะให้ไปช่วยกิจการครอบครัว ต่อให้ฉลาดขนาดไหนก็ไม่มีทางเป็นไปได้!



     ฉันซึ่งเป็นผู้เห็นเหตุการณ์การยื่นมือปริศนาของท่านแม่ก็ได้แต่ตัวสั่นเกร็งไปหมด จึงได้ลี้ภัยไปอยู่แถวชั้นหนังสือของวันก่อนที่เคยมาเยี่ยมเยียนครั้งแรกพร้อมกับคุณคนขับรถเบอร์สอง



     ในวันแรกนั้นมีฝุ่นเกาะอยู่ตรงชั้นหนังสือเต็มไปหมดทำให้มันมีความรู้สึกแย่นิดหน่อยที่มีฝุ่นติดมือตามมาด้วย แต่ว่าตอนนี้รู้สึกว่าจะความสะอาดหมดจด เมื่อเปิดเนื้อหาหนังสือดูก็รู้ว่าคุณคิวโชวเนี้ยรักษาสภาพหนังสือค่อนข้างดีเลยนะคะ ฉันสุ่มหยิบมาเล่มหนึ่งแล้วยืนอ่านมัน ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ในที่สุดเสียงท่านแม่ก็ดังขึ้น



     "ถ้างั้นต้องขอตัวลากันตรงนี้..." ท่านแม่ยืนรออยู่ที่หน้าประตูในขณะที่คุณคิวโชวตามไปส่งด้วยความนอบน้อม วันนี้ดูท่าทางว่าคุณคิวโชวจะมั่นใจในหนังสือตัวเองมาก เขายืดอกนิดหน่อยแล้วกล่าวกับฉันว่า "คุณหนูเองถ้าชอบเล่มไหนเป็นพิเศษก็เอาไปได้ตามสบายเลยนะครับ"



     ฉันเก็บหนังสือเข้าชั้นแล้วส่ายหน้าเบา ๆ พูดปัดไป



     "ไม่เอาหรอกค่ะ"



     "เอ๊ะ!?"



     คุณคิวโชวมองมาที่ชั้นหนังสือนิ่งเสมือนกำลังแสกนตรวจจับฝุ่นแต่ฉันก็ได้แต่หัวเราะขัดขึ้นมาก่อน



     "หนังสือน่ะ ให้มันอยู่ในที่ที่ควรอยู่คงจะดีกว่านะคะ"



     "อ่า นั่นสินะครับ!"



     เขาดูจะยืดอกขึ้นมาหน่อย ๆ เหมือนคนที่ได้กู้ความมั่นใจกลับคืนมา ฉันมองสบตาท่านแม่แล้วท่านก็ส่งยิ้มบาง ๆ มาให้ฉันก่อนจะหันไปพูดกับคุณคิวโชว



     "งั้นขอตัวก่อนนะคะ"



     "เป็นเกียรติที่ได้พบครับคุณวองซ์..."



     ก่อนท่านแม่หันตัวจากไปไม่วายหันมาพูดว่า



     "ก่อนหน้านี้ดิฉันได้ยินข่าวลือมานิดหน่อยค่ะ รู้สึกเหมือนจะมีพวกไร้สกุลชอบทำตัวหยาบคายกับเด็กผู้หญิงอยู่มากเหมือนกันนะคะ" ท่านแม่ยังคงพูดต่อด้วยเสียงเรียบนิ่งแต่ปากคุณคิวโชวที่ยิ้มกริ่มอยู่ก่อนหน้านี้กลับกระตุกถี่ ๆ อย่างห้ามไม่อยู่



     "หวังว่าหลังจากนี้ดิฉันจะไม่ได้ยินมันอีกนะคะ เพราะถ้าหากเรื่องแค่นี้ทางโรงเรียนยังไม่สามารถจัดการให้ได้ ทางสมาคมผู้ปกครองคิวโชวคงจะต้องออกมาเรียกร้องด้วยตนเองแล้วล่ะค่ะ"



     ท่านแม่จับมือฉันไว้แล้วหันมาพูดด้วยรอยยิ้ม "ไปกันเถอะจ๊ะโซแซงค์"



     อะ... อะไร....



     อะไรคะเนี้ย!?



     ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นี่มันเข้าข่ายข่มขู่คุกคามกันมากเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ ติดสินบนยังไม่พอยังมีข้อหาข่มขู่เจ้าหน้าที่ราชการด้วยอีกเหรอคะ!



     มาเฟีย!



     นี่มันมาเฟียชัด ๆ



     ต่อจากแปลงร่างเป็นมารร้ายก็กลายเป็นมาเฟียชัด ๆ

 

     ฉันได้แต่เดินตามแรงจูงของท่านแม่ไปอย่างที่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้สักคำ เมื่อพวกเราเข้ามานั่งในรถเรียบร้อยแล้วท่านแม่ก็พูดขึ้นมาว่า "จำไว้นะโซแซงค์ สิ่งที่ครอบครัวเราไม่เคยขาดก็คืออำนาจ เมื่อถึงเวลาต้องใช้ก็ต้องใช้มันให้เต็มที่นะ!"



     ในตอนนั้นน่ะฉันได้แต่ตอบรับไปอย่างทื่อ ๆ เหมือนคนที่วิญญาณได้หลุดจากร่างไปชั่วขณะ



     นี่ครอบครัวเราทำอะไรที่ผิดกฏหมายหรือเปล่าคะ อย่างเช่นมีสมาพันธ์นักฆ่าเป็นของตัวเองหรือผลิตอาวุธสงครามขายให้กับกองกำลังทหารอะไรแบบนี้น่ะ!



     ฉันได้แต่คิดไม่กล้าถามออกไป ถ้าฉันต้องมารับรู้ว่ามันเป็นความจริงล่ะ! ถึงตอนนั้นฉันจะทำยังไงนะ ยังไงก็ขอยืดเวลาทำใจไปให้นานอีกหน่อยเถอะนะคะ!



     เมื่อเรากลับมาถึงบ้านสิ่งที่รออยู่นั้นกลับทำให้ฉันเบิกตากว้าง!



     เด็กผู้ชายท่าทางน่ารักในทรงผมสีทองคนหนึ่งกำลังนั่งเท้าคางวางมืออยู่บนพนักเก้าอี้ในขณะที่แผ่รังสีออกมาในทำนองว่า 'พวกหน้าโง่อย่าเข้ามายุ่งกับชั้นนะ!' อะไรแบบนี้เลยค่ะ



     พอสายตาเรียวเล็กราวดวงตาหมาป่าตวัดมาทางนี้ก็เปลี่ยนแววตาเป็นน่ารักน่าชังทันทีพร้อมกับวิ่งมาทางฉันแล้วตะโกนคำว่า



     "ท่านแม่!"



     ฉันที่กำลังฉีกยิ้มรับเด็กชายน่ารักรีบหุบยิ้มลงทันควันก่อนจะปล่อยมือจากท่านแม่แล้วมองไปยังเจ้าเด็กชายที่เข้าสวมกอดท่านแม่ฉันแน่น



     ในนาทีนี้ฉันรีบหันควับไปมองคุณวัวที่ยืนรอฉันอยู่ทางหน้าบันไดทันทีแล้วเลิกคิ้วถาม



     เด็กคนนี้นี่มันใครกันคะ!



     ไม่ทันที่คุณวัวจะตอบอะไรเสียงเรียบนิ่งที่ทรงอำนาจของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นขัดการส่งพลังจิตถามคุณวัวเข้าเสียก่อน



     "เอซอย่าได้เสียมารยาทต่อพี่สาวตัวเองสิ"



     แล้วทันใดนั้นตรงด้านบนบันไดก็ปรากฏภาพหญิงชราคนหนึ่งที่เดินลงมาพร้อมกับท่านพ่อฉัน หญิงชราคนนี้ดูไปแล้วกลับค่อนข้างคล้ายกับท่านหญิงมัมฟรูส์มากทีเดียวจนฉันเกือบเห็นภาพซ้อนทับกันระหว่างพวกนางสองคน



     อะไรเนี้ย ทำไมบ้านฉันมีแต่คนแก่มาเยือน!



     เจ้าเด็กชายที่ชื่อว่าเอซหันมามองหน้าฉันเล็กน้อยอย่างสำรวจเกิดเป็นบรรยากาศที่กระอักกระอ่วนขึ้นของพวกเราทั้งสอง



     "โซแซงค์ นี่คือเอเซอร์ ฟรังซิแยร์ น้องชายเพียงคนเดียวของลูกนะจ๊ะ"



     น้องชาย?



     ไม่ ๆ เหมือนก่อนหน้านี้ก็เคยได้ยินคำว่าน้องชายมาก่อนแต่ไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้



     เอ๊ะ!? แต่พอพูดถึงน้องชายของโซแซงค์ก็เหมือนจะมีภาพความทรงจำลาง ๆ ลอยเข้ามาในหัว



     เอเซอร์ ฟรังซิแยร์ หรือเรียกสั้น ๆ ว่าเอซเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูลฟรังซิแยร์ ก่อนหน้านี้ท่านแม่ได้มีโอกาสไปที่ฝรั่งเศส และที่นั่นท่านแม่ก็ได้ท้องกับท่านพ่ออีกครั้ง หลังจากนั้นก็มีท่านหญิงคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กับพ่อของแฟรงค์นามว่าลิโมเน่เป็นคนรับไปดูแลเพราะความเอ็นดูในหน้าตาจนก่อเกิดเป็นความรักหน่วงนำไม่ให้นำเด็กกลับประเทศบ้านเกิด



     แต่สี่ปีที่ผ่านมาเหมือนท่านแม่จะได้วางแผนบีบคั้นกดดันทุกวิธีทางจนสุดท้ายก็สามารถนำตัวเอซกลับมาได้แต่ทว่าลิโมน่าที่ไม่วางใจในตัวฉันว่าจะรังแกเอซหรือไม่ก็เลยบินตามกลับมาด้วยความเป็นห่วง



     ซึ่งถ้าเป็นโซแซงค์ฉบับเกมแน่นอนว่าต้องไม่มีทางยินยอมเด็ดขาด เธอโกรธเอซที่แย่งทุกอย่างไปจากเธอ ไม่ว่าจะความรักของพ่อแม่ สมบัติของตระกูลหรือแม้แต่จุดยืนในตระกูลก็แทบไม่มี โดยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาเกิดจากการกระทำของลิโมน่าทั้งสิ้น เธอไม่ชอบท่านหญิงวองซ์ซึ่งเป็นท่านแม่ของฉันเหตุเพราะหน้าตาฉันเหมือนท่านแม่เกินไปประกอบกับนิสัยเอาแต่ใจของโซแซงค์ เรียกง่าย ๆ ก็คือฉันไม่ใช่ในแบบที่ผู้ใหญ่เค้าเอ็นดู



     สุดท้ายจุดเริ่มต้นที่ทำให้โซแซงค์ไม่เหลืออะไรก็มาจากลิโมน่าและเอซ...



     ใจฉันสั่นระริกราวกับคนตื่นกลัวแต่ก็ได้แต่ท่องในใจว่าเรื่องทุกอย่างมันยังไม่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะยังไงอนาคตหลังจากนี้ก็ขึ้นอยู่ที่การกระทำของฉัน ดังนั้นตัวฉันจึงเริ่มผ่อนคลายลงแล้วยื่นมือออกไปทักทายเอซ



     "สวัสดี ฉันเป็นพี่ของเธอ โซแซงค์ ฟรังซิแยร์"






______________________


แหม๋อีหนู... มีน้องแล้วทำเป็นเข้ม!


มีคนบอกให้ทำตอนพิเศษท่านแม่เป็นจำนวนมากแต่พอได้อ่านตอนต่อไปแล้วห้ามเปลี่ยนใจกันเชียวนะยะหล่อน


แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราไปชมครอบครัวหรรษากันต่อเถ๊อะ!











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #220 bat224 (@bat224) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:59
    มาต่อน้าไรท์
    อ่านไปอ่านมาก็สงสารหนูโซแซงค์
    #220
    0
  2. #219 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:15

    แค่อ่านก็รู้สึกเกลียดลิโบน่า เน่อะไรไม่นั้นละ
    #219
    0
  3. #213 suriwipamusik (@suriwipamusik) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:08

    อ่าาา...มันคงจะมีโมเม้นแบบน้องหวงพี่ อ่าาา...มันคือจุดเริ่มต้นขอองงงบราค่อน !!!!!
    #213
    0
  4. #212 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:32
    มาต่อนะไรท์...อย่าปล่อยให้รีดค้างคาใจ......

    /////เค้าคิดถึงโซแซง......(ใจจะขาดเเล้วแทบจะลงแดงตาย)
    เห็นใจนาง......(กระซิกๆ/ซับน้ำตา)..ในอนาคตนางต้องรอดให้ได้...
    #212
    0
  5. #211 Irregular's miNd (@wishhunter) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 22:09
    ฝรั่งเศ "ส"
    #211
    0
  6. #210 please2201 (@please2201) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:54
    เราค้าง และคาใจมาก รู้สึกเหมือนมันมีอะไรย้องแย้งโยงไปหาอนาคต ส่วนตัวคิดว่า เรื่องที่น่าสงสัยนี้ ต้องมีอะไรเกี่ยวกับนางเอกตอนโตแน่นอน!!!! ครู่ไก่??ฟันธง!!!
    #210
    1
    • #210-1 (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 21:26
      โห....
      #210-1
  7. วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:21
    น้องงง!!!!!!!°
    #209
    1
    • #209-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 20:40
      ตกใจอะไรเบอนั้น 555
      #209-1
  8. #208 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:23
    แค่อ่านก็เกลียดลิโมเน่อะไรนี่แล้ว ยุ่งกับครอบครัวคนอื่นอยู่นั่นแหละ
    #208
    1
  9. #207 NobuSana (@Aum2107) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:50
    รู้สึกท่านแม่เป็นแม่ที่แย่นิดหน่อย ทำงานไม่สนใจ ไม่มอบความรักที่ถูกต้องให้ลูก

    เลี้ยงลูกไม่เป็น ทำอะไรตามใจ ใช้อำนาจเข้าว่า
    //แต่ที่กล่าวมายังสรุปชัดเจนไม่ได้คงต้องอ่านกันต่อไป
    #207
    2
    • #207-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 19:00
      ไม่นิดแล้ว เยอะเลย 555
      #207-1
    • #207-2 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 19:11
      ในเกม นางคือต้นแบบที่เลี้ยงลูกยังไงให้ตายในตอนจบ
      #207-2
  10. #206 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:15
    เด่วๆ อยู่ๆก็มีคนขอลูกไปเลี้ยงก็ให้ง่ายๆหรอ ละท่านหญิงอะไรนั่นไม่ทีสามัญสำนึกรึไง เอาลูกเขาไปพอเขาจะกลับก็ไม่คืน?
    #206
    1
    • #206-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 18:44
      ใช่เลยล่ะ มันต้องมีเงื่อนงำ :)
      #206-1
  11. #205 sanggiro741 (@sanggiro741) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:04

    ถ้าจะค้างขนาดนี้นะ โอ้ยค้าง!!!
    #205
    1
    • #205-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 20)
      26 ตุลาคม 2561 / 18:42
      พรุ่งนี้เอง เดี๋ยวก็ข้ามคืนแล้ว 555
      #205-1