เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 : คุณวัวได้เตือนฉันแล้ว! [รีไรท์ ครั้งที่ 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 538 ครั้ง
    29 ต.ค. 61


 

วันนี้ขณะที่ฉันกำลังนั่งอ่านบทความของ เคลวิน โจนส์ คุณวัวผู้ทรงเสน่ห์ก็ได้เดินเข้ามา ต้องขอบอกก่อนว่าห้องหนังสือที่สะสมแรร์ไอเทมของฉันนั้นไม่มีประตูเปิดปิด เวลาเดินผ่านไปผ่านมาก็มักจะเห็นข้างในได้ง่าย ๆ


ฉันรู้สึกดีมากค่ะที่คุณเมดบ้านนี้ทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง เมดบ้านฉันทั้งซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อหน้าที่ แม้ฉันจะเอาหนังสือที่เป็นแรร์ไอเทมระดับตำนานไปวางไว้กลางบ้านก็ไม่มีใครกล้าแตะต้องหรือสนใจมันแม้แต้น้อย 

  

จะว่าไปท่านแม่เองก็เคยพูดประมาณว่า "โซแซงค์ ของของลูกไม่มีใครกล้าแตะต้องหรอกนะจ๊ะ" พูดด้วยรอยยิ้ม ลูบหัวฉันทีหนึ่งแล้วเดินจากไป ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ได้แต่แอบขอบคุณท่านแม่ในใจ


อราอร่า ๆ ต้องเป็นท่านแม่สินะคะที่สั่งสอนเมดพวกนั้นซะจนอยู่หมัดจนไม่มีใครกล้าลุกฮือต่อต้านระบบเผด็จการของท่านแม่แม้แต่คนเดียว ฉันมองแผ่นหลังที่เดินจากไปแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

 

ท่านแม่ของฉันนี่แข็งแกร่งจริง ๆ ด้วย!

 

อวยท่านแม่เสร็จก็หันไปมองคุณวัวที่ทำสีหน้าปั้นยากมองไปรอบห้อง 

 

อะไรกันท่าทีแบบนี้ ปวดท้องอึเหรอคะ? ฉันเองก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ จะให้ไปอึก็ได้นะคะ คิดได้แบบนั้นก็พูดกับคุณวัวไปประโยคหนึ่ง 

 

 "มีอะไรรึเปล่าคะ" 

 

เอาเลย! ฉันเปิดโอกาสให้คุณเต็มที่แล้วนะ บอกสิว่าผมขอตัวสักครู่นะครับ จากนั้นก็แค่รีบแผ่นไป เป็นใครก็ไม่อยากห้ามคุณไว้หรอกค่ะคุณวัว เอาเลย พูดมันออกมา!

 

"คุณหนู ผมจะไม่อ้อมค้อมนะครับ" คุณวัวพูดอย่างลำบากใจจนฉันต้องหันไปมอง แค่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำถึงกับต้องขออนุญาตอย่างเป็นพิธีการด้วยเหรอคะ? คุณวัวชักจะห่างเหินเกินไปแล้ว กระซิก ๆ ฉันแอบปาดน้ำตาในใจอย่างเงียบ ๆ 

 

หนังสือที่อ่านค้างไว้ ใจหนึ่งก็อยากอ่านต่อแต่อีกใจหนึ่งก็อยากจะคุยกับคุณวัวให้รู้เรื่อง เราอยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี แค่เรื่องขอเข้าห้องน้ำมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยนะคะ ทำไมถึงได้เคร่งครัดในกฎระเบียบถึงขนาดนี้!

 

ฉันเเกล้งเมินทำเป็นอ่านหนังสือไปเรื่อย ๆ เพราะกลัวคุณวัวอายและไม่กล้าสู้หน้าเจอกับฉันอีก เอาเลยค่ะพูดเลย! เพื่อกรุยทางให้คุณวัวกล้าอีกนิดก็เลยพูดไปว่า "เรื่องที่ไม่สบายใจเก็บไปก็เปล่าประโยน์นะคะ" 

 

ประโยคนี้มาจากหนังสือวรรณกรรมที่แต่งขึ้นโดย คุณทรอยส์ โรเวลล์ความโรแมนติคของเนื้อหา กลิ่นอายความรักที่แผ่ซ่านออกมา อ๊า! หนังสือเช่นนี้ช่างคุ้มค่ากับแรร์ไอเทมระดับปัญญาชน ฉันตีค่ามันสูงเพราะมันหายากมากไงล่ะ รู้ไหมว่ากว่าจะซื้อมาได้ต้องจ่ายไปเท่าไหร่น่ะคะ

 

คุณวัวนิ่งคิดไปสักพัก ฉันเดาว่าสมองเขาน่าจะกำลังคำนวนข้อมูลเพื่อสร้างและเรียบเรียงเนื้อหาให้หมาะสมต่อการพูด ให้ตายเถอะทรอยส์! นายก็คิดเหมือนฉันสินะ เกิดเป็นคุณวัวนี่น่าเหนื่อยใจชะมัด นาทีสุดท้ายก่อนการผลิกหน้ากระดาษของฉัน เขาก็พูดขึ้นว่า "คุณหนู โปรดสังเกตรอบ ๆ ด้วยครับ" 

 

ว่าไงนะ!

 

ฉันกระตือรือร้นขึ้นมาทันที นี่คุณวัวคงไม่ได้หมายถึงว่ามันเกิดมีแรร์ไอเทมงอกขึ้นมาในห้องนี้หรอกนะคะ 

 

ไม่สิ...

 

จะคิดยังไงก็เป็นไปไม่ได้!

 

ก่อนฉันจะเริ่มยึดห้องนี้... ฉันหมายถึงก่อนฉันจะมาที่นี่บ่อย ๆ ก็เคยเดินหาหนังสือแทบจะทุกเล่มแล้วนะคะ มันไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอนที่จะพบเจอไอเทมที่หลุดลอดสายตาเรดาร์พิฆาตหนังสือนี้ไปได้ ที่แท้คุณวัวได้ปวดอึจนสมองไม่สั่งการแล้วใช่ไหมคะ!

 

ถึงกระนั้นฉันก็ลองสังเกตไปรอบ ๆ ตามที่คุณวัวชาร์วิลบอก

 

อึ๋ย... กองขยะพวกนี้นี่มันอะไรกันคะ นี่คุณเมดถึงกับกล้าละเลยหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยของบ้านไปแล้วเหรอคะ ฉันสมองตีบตันจนเบลอไปชั่วขณะเพราะเห็นกองหนังสือสุดแสนจะรกที่วางเทิร์น ๆ อย่างขอไปที นอกจากนี้บางเล่มก็แห้งกรอบจนอ่านแทบไม่ได้

 

นี่มันอะไรกันคะ...

 

ใครสาปแช่งห้องหนังสือของฉันบอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! ฉันแทบจะทรุดยามมองเห็นกองหนังสือที่ไร้การเหลียวแล เรื่องนี้มันเรื่องนี้มันยอมไม่ได้เด็ดขาด! มือฉันสั่นระริกด้วยความตกใจ

 

จริงสิ

 

ฉันเป็นคนที่เข้ามาที่นี่บ่อยที่สุด แต่กลับไม่เคยสังเกตถึงมัน บางทีความผิดนี้อาจไม่ใช่ของใครแต่เป็นของฉันเพียงคนเดียวก็ได้ ขอบคุณนะคะคุณวัว คุณนี่ช่างเอาใจใส่จริง ๆ ด้วยประการฉะนี้ฉันจึงฟื้นตัวอย่างรวดเร็วแล้วพยักหน้าเห็นด้วยกับคุณวัว ฉันวานให้คุณวัวหาคนมาให้สักคนสองคนเพื่อที่จะได้จัดการกับห้องหนังสือในวันพรุ่งนี้ 

 

คุณทรอยส์คะ! ได้โปรดแต่งวรรณกรรมอีกสักเรื่องมาย้อมใจฉันหน่อยเถอะค่ะ!

 

       

 

------------------------------------------------

 

 

วันนี้ใจดี ลงให้สองตอนฉลองการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของนักอ่านและผู้เขียน กลับมาแล้ว! และจะแต่งไปอีกนานจนกว่าอีหนูโซแซงค์จะอายุร้อยล้านปี! แล้วค่อยหยุด




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 538 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #160 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:58
    ขอบคุณค่ะะ
    #160
    0
  2. #127 Å₤ÎÇỀ (@kookik10) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 14:51

    หายไปนานคิดถึงจังเลย​

    แต่เราคิดว่ายังมีประโยคที่อ่านแล้วรู้สึกติดขัดอยู่นะคะ​

    อย่างเช่น​ประโยคนี้​

    "ไม่มีใครไม่กล้าคิดร้ายกับตระกูลนี้"

    ในความหมายที่เราเข้าใจนั่นคือ​

    "ไม่มีใครไม่กล้าคิดหักหลังหรือทรยศตระกูลนี้"

    น่ะค่ะ​ ​ถ้าเอาคำว่า​ (ไม่)​

    ของคำว่า​ (ไม่กล้า)​ ออกไปมันจะดีขึ้นไม่น้อยเลยล่ะค่ะ
    #127
    1
  3. #124 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:54
    รออ่านมานานแล้วววว
    อันที่จริงรีดเคยอ่านไปนานมากกกกกแทบจะจำไม่ได้....
    แต่ตอนนี้รีดกลับมาอ่านแล้วนะ....ให้กำลังใจน้าาาา~~~
    #124
    1
  4. #121 Papat22 (@bow-228) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:42

    คุณวัวน่ารักจริงๆ
    #121
    0
  5. #120 KazekaYuki (@KazekaYuki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:20
    คุณวัวที่ว่านี่คุณพ่อบ้านหรอคะ???

    ..........

    ดูนางเอกเราจะมีสกิลมโนชนิดเต็ม Max เลยมั้งเนี่ย // ต้องมีสมาธิขนาดไหนถึงอ่านหนีงสือได้โดยไม่ง่วง สุดยอดดด!
    #120
    1
    • #120-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 2)
      9 ตุลาคม 2561 / 20:35
      สงสัยอะไรก็ต้องติดตามชีวิตนางไปเรื่อย ๆ นะเออ
      #120-1
  6. #57 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 03:18
    คุณหนูคะ...นี่สินะที่เขาเรียกว่าพูดน้อยมาโนไกล ประโยคคำพูด1ประโยค ในใจ5บรรทัด 55555
    #57
    0
  7. #20 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:33
    เหอะๆ...ประเด็นมันอยู่ที่ว่า...เพราะโซจังอยู่ในห้องสมุด...พวกคุณเมดเลยไม่กล้าเข้าไปเก็บกวาดมากกว่าะครับ...
    #20
    0
  8. #13 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:36
    ห้องหนังสือของเธอยังดูดีนะ รกนิดเดียวเอ๊งงง
    #13
    0
  9. #11 whan_yen (@whan_yen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 12:10
    ติดตามคะ ^^
    #11
    0