เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 : โซแซงค์ ฟรังซิแยร์ปรากฏตัวแล้ว! [รีไรท์ ครั้งที่ 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    11 พ.ค. 62


 

           สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโซแซงค์ ฟรังซิแยร์ เมื่อตอนอายุห้าขวบ ฉันก็ระลึกได้ถึงชีวิตในโลกก่อน โลกที่ไม่ต่างจากโลกนี้ โลกที่มีอนิเมะ เกมและทีวี 

 

ฉันจำไม่ได้ว่าตัวเองในโลกใบนั้นฉันใช้ชีวิตแบบไหนและชื่ออะไร แต่ว่าเรื่องนั้นมันไม่สำคัญเท่าตัวฉันในตอนนั้นที่บ้าคลั่งเกมจีบหนุ่มและติดมันขนาดไหนต่างหาก สิ่งที่ฉันจดจำได้ขึ้นสมองยิ่งกว่าชื่อตัวเองคือเนื้อเรื่องในเกมที่คงความธรรมดาของโลกเอาไว้ ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่มีเวทย์มนต์ ไม่มีมอนสเตอร์ ไม่มีสัตว์ประหลาดจากต่างโลก


เหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนทั่วบ้านทั่วเมืองติดกันก็คือความสมจริงของชีวิต และเพราะมันไม่มีเวทย์มนต์ ไม่เจ้าชายเจ้าหญิง ทำให้เราคาดฝันถึงหนุ่ม ๆ ได้มากขึ้น อย่างฉันเองก็เคยเหมือนกัน ส่วนมากจะเป็นการก่นด่ายัยตัวร้ายซะมากกว่า ประมาณว่า "ยัยบ้าโซแซงค์ แกนี่สมกับเป็นนางร้ายจริง ๆ นะยะ!" พูดจบก็ดูดน้ำโค๊กไปแก้วใหญ่ 

 

ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันแต่ตัวฉันในโลกก่อนเป็นคนค่อนข้างหยาบคายพอสมควร...

 

เอาล่ะ เราจะไม่พูดถึงเรื่องตัวฉันกัน เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันก็คือโซแซงค์คนนั้น เป็นคุณหนูตระกูลขุนนางผู้ดีเก่าผู้โดดเด่นสะดุดตาและน่าฆ่าทิ้งตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่อง แหม๋ ๆ นี่ไม่ได้ล้อเล่นนะคะ ฉันน่าฆ่าทิ้งจริง ๆ นะ

ด้วยลักษณะนิสัยของโซแซงค์ หล่อนเป็นคนที่กล่าววาจาได้คมกริบดั่งใบมีด แถมยังมีไฝใต้ตาเป็นไอเทมทรงเสน่ห์อันล้ำค่าที่มีแต่จะคอยกดดวงของคุณนางเอกให้อยู่ภายใต้ฝ่าเท้าอันแสนเลอค่า! สาปส่งวิญญาณคุณเธอให้พบแต่ความฉิบหายวายวอด! 

 

ที่จริงฉันไม่ได้อินเลยนะ! แค่เก็บกดจากการโดนฆ่าหลายรอบก็เท่านั้นแหละ!

 

และเพื่อการนั้น! การหนีจากชะตากรรมอันเลวร้ายของนางมารร้ายโซแซงค์ ฟรังซิแยร์ จึงเริ่มขึ้น!

 

แผนการแรกคือฉันในตอนนี้ยังอายุห้าขวบ ทุกอย่างยังสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ฉันไม่คิดจะทำอะไรโง่ ๆ อย่างการแย่งฮาเร็มคุณนางเอกหรือทำดีกับคนรอบข้างอะไรแบบนั้นหรอกนะเพราะมันไม่ใช่แนวของฉัน แถมการเกิดใหม่พร้อมความทรงจำเดิมแบบนี้ ฉันไม่คิดจะใช้เวลาอันมีค่ามาสูญเปล่ากับการวางแผนเอาชีวิตรอดจนปวดหัวหรอกนะคะ เพราะฉะนั้นครั้งนี้ที่ฉันคิดแผนขึ้นมา มันจะเป็นแผนแรกและแผนสุดท้ายที่ฉันจะทำมัน 

 

เหตุผลเดียวที่ฉันจะหนีรอดจากบทสรุปหายนะอันเลวร้ายก็คือประโยคเดียวเท่านั้น!

 

ปัง!

 

ฉันวางแผ่นกระดาษที่เขียนตัวอักษรจากโลกก่อนไว้ประโยคหนึ่ง ลายมือราวขี้ไก่ของตัวเองนั้นยังดูเลอค่าและหายากอยู่เหมือนเดิม คุณแม่ในโลกก่อนก็มักจะบอกบ่อย ๆ ว่านี่ล่ะคือลายมือหมอที่ทรงคุณค่า! พร้อมทั้งลูบหัวแล้วยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน พอคิดถึงคุณแม่ขึ้นมาแล้วน้ำตาจะไหล กระซิก ๆ หนูจะเป็นเด็กดีค่ะคุณแม่!

 

พอปาดน้ำตาทิ้งแล้วก็มองดูลายมืออันบริสุทธิ์ของตัวเองอีกครั้ง แผนการนี้ฉันขอตั้งชื่อให้มันว่า!

 

ยุทธการไม่ยุ่งมุ่งแต่เรียน!

       

"คุณหนู ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วครับ" คุณพ่อบ้านได้มาตามฉันพอดี เขาเป็นชายวัยกลางคนอายุย่างสี่สิบสาม แต่ว่าดูภูมิฐานกว่าพ่อบ้านทั่วไป ชาร์วิล เมคโทเนีย 

 

ตระกูลเมคโทเนียเป็นตระกูลรับใช้ของตระกูลฟรังซิแยร์ ตามที่ท่านพ่อเคยเล่าให้ฟังบอกว่าเมื่อสมัยบรรพบุรุษ ทั้งสองตระกูลได้ทำสนธิสัญญาเป็นนายบ่าวกัน สาเหตุมาจากการขัดแย้งทางราชวงศ์ที่นำโดยพระเจ้าลูฟว์ ชาร์เดอร์ ที่สิบ และเอ่อ... อะไรอีกนะ ก็ตั้งใจฟังท่านพ่อเล่าในตอนแรกนะคะ แต่หลังจากนั้นก็ไม่รู้เป็นอะไรถึงหลับไปเลยล่ะ ขอโทษนะคะท่านพ่อที่เคารพรัก!

 

ไม่ว่าด้วยอะไรก็ตามคุณลุงชาร์วิลวัวแก่ผู้ทรงเสน่ห์ก็ได้ภักดีต่อตระกูลฟรังซิแยร์อย่างบริสุทธิ์ใจ ฉันเองตั้งแต่ลืมตาดูโลก ใบหน้าที่เห็นเป็นครั้งแรกก็คือคุณวัวแก่ผู้ทรงเสน่ห์คนนี้แหละค่ะ แต่พอพูดถึงตอนที่ฉันจะเกิดมามันค่อนข้างจะฮาร์ดคอร์ไปสักหน่อย เพราะฉะนั้นฉันจะไม่เล่าถึงมันละกัน และหวังว่าพวกคุณจะลืม ๆ มันไปซะ 

 

ด้วยเหตุนี้คุณวัวแก่จึงเสมือนพ่อนมที่แสนสำคัญของฉัน คุณชาร์วิลให้คำปรึกษากับฉันในตอนที่ฉันสับสนในชีวิต แหม๋ ๆ มันก็ช่วงที่ฉันเริ่มระลึกชาติได้นั่นเองล่ะค่ะ ฉันหันไปมองหน้าคุณวัวแก่ผู้ทรงเสน่ห์เต็ม ๆ ตา เคราสีดำและชุดสูทสีดำเข้มพร้อมหมวกทรงสูงคู่สวย ให้ตายสิคุณวัว ทำไมยิ่งคุณแก่ยิ่งมีเสน่ห์ขึ้นคะ! ถ้าฉันอายุมากกว่านี้สักยี่สิบปีฉันอาจจะตกหลุมรักคุณจนโงหัวไม่ขึ้นเลยก็ได้นะคะเนี้ย!

 

เมื่อสบตากับคุณวัว ฉันก็รับคำง่าย ๆ ในลำคอ คุณลุงชาร์วิลค้อมตัวพร้อมหมวกคู่สวยทรงสูงแล้วถอยหลังเดินออกไปจากห้องหนังสือ สมกับเป็นพ่อนมจริงเลยนะคะแค่พูดไม่กี่คำก็รู้ใจ! ถ้างั้นทีหลังฉันลองละประโยคให้สั้นมากกว่านี้ดีไหมนะ


ไม่ใช่เพราะฉันหยิ่งหรืออะไรหรอกนะ มันก็แค่เพราะว่าถ้าฉันพูดมาก ๆ เข้า หนังสือที่อ่านค้างไว้อยู่จะอ่านต่อไม่รู้เรื่องน่ะสิ นี่มันโรคประจำตัวที่ติดมาจากชาติปางก่อนชัด ๆ


ฉันเองก็ไม่ค่อยกลุ้มใจกับมันสักเท่าไหร่ เพราะยังไงก็ไม่มีใครเข้ามาในห้องนี้นอกจากคุณวัวอยู่แล้ว ไม่รู้เพราะอะไรหรือยังไงแต่เหมือนได้ยินคนรับใช้พูดกันแว่ว ๆ ว่าเป็นทาสล่ะ! คำสาปล่ะ! ตัวฉันเองก็แอบคิดในใจว่าอาจเป็นเพราะห้องหนังสือมีกลิ่นของกระดาษเก่า ๆ ที่ทำให้รู้สึกมีมนต์ขลังเป็นพิเศษ เลยคิดเพ้อเจ้อกันไปเองรึเปล่าคะ? แล้วก็เพราะฉันคิดแบบนั้นก็เลยอ่านหนังสือต่ออย่างสบายใจ 

 

แต่ก็อย่างที่พวกสาวรับใช้ว่า ห้องนี้เต็มไปด้วยมนต์ขลังของกลิ่นหนังสือ แรร์ไอเทมมากมายกำลังรอให้ฉันค้นหา วันนี้ฉันอ่านบทกวีที่ประพันธ์โดยเชอร์แปง อารมณ์สุนทรีของฉันหนอจงกลับคืนมา วันนี้ฉันคิดว่าจะโต้รุ่งโดยไม่ให้ท่านพ่อท่านแม่รู้ล่ะค่ะ

 

จะว่าไปแล้วพออ่านไปมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่าคุณเชอร์แปงเนี้ยเป็นคนมีเสน่ห์จริง ๆ นะคะ

 

 

 

-------------------------------------

 

     คิดถึงนักอ่านที่รักทุกคน


     เนื้อหาไม่เปลี่ยนแปลงมาก แก้คำผิด หากเจอคำผิดก็ได้โปรดให้อภัย เดี๋ยวจะรีไรท์มันไปเรื่อย ๆ นี่ล่ะ โฮะ ๆ ๆ


     กลับมาอย่างห้าวหาญ!







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #159 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:55
    ขอบคุณค่า คูณวัวแก่55
    #159
    0
  2. #146 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:45

    นี่ละ ชีวิต.?
    #146
    0
  3. #125 คนที่เงียบๆ (@bell8888) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:27

    ฝากแก้คำผิดแบบไม่กดกริ่งด้วยนะคะ

    ชื่อตอน

    ฟรังซิแย์ -> ฟรังซิแยร์

    เนื้อเรื่อง

    ยุทธ์การ -> ยุทธการ

    รีดท่านใดเห็นคำผิดเพิ่มเติมกันได้ทัวหน้า


    ปล.ดีใจที่กลับมานะคะ(พูดช้าไปหน่อย555)

    #125
    1
    • #125-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 1)
      9 ตุลาคม 2561 / 23:23

      ขอบคุณคนที่เงียบ ๆ ตอนนี้แก้แล้วนะคะ จุ๊บ ๆ
      #125-1
  4. #122 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:47

    ชอบอ่ะ

    รีดชอบประโยค ลายมืออันทรงคุณค่าขอว่าที่หมอในอนาคตอ่ะ อ่านแล้วรู้สึกขำเบาๆดี
    #122
    0
  5. #118 KazekaYuki (@KazekaYuki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 19:15

    คิดถึงไรท์มากมายยย~ เราพึ่งมาติดตามตอนที่ปิดตอนไว้ ไม่รู้เนื้อเรื่องอะไรเลย แต่อ่านไปก็สนุกดีค่ะ ชอบมากกก :)
    #118
    1
  6. #117 Papat22 (@bow-228) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 18:29

    ดีใจที่กลับมานะคะ
    #117
    1
    • #117-1 อคีตา (@growzaza123) (จากตอนที่ 1)
      9 ตุลาคม 2561 / 18:38
      ดีใจที่ยังคงติดตามอยู่เสมอนะคะ ฮือ ๆ ขอโทษจริงๆที่ทำให้รอนาน กระซิก ๆ
      #117-1
  7. #116 paint012 (@paint01) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 18:19
    อย่าห่างกันไปอีกน้าา
    #116
    0
  8. #80 Guro-black (@Guro-black) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 23:06
    โอยยย หลงเสน่ห์วัวแก่เข้าอย่างจัง*///*
    #80
    0
  9. #56 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:55
    จีบพ่อบ้านได้ไหมคะ? พ่อบ้านเป็นพระเอก!!! เฮ!!!!#โดนโบกก
    #56
    0
  10. #42 YaoiGood (@YaoiGood) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 18:56
    พ่อบ้านนนน
    โบกป้ายพ่อบ้าน~
    #42
    0
  11. #41 แกะน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 18:10
    โอจิ ? พ่อบ้าน ?

    เอ้า โบก ~ ! //ชูธงขึ้นฟ้า
    #41
    0
  12. #19 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:31
    ...ยิ่งอายุมากยิ่งมีเสน่ห์สินะครับ?
    #19
    0
  13. #12 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:34
    เธอเป็นโอจิค่อนสินะ! ความจริงแล้วนิยายเรื่องนี้คุณพ่อนมเป็นพระเอกค่ะ /โบกป้ายอวย
    #12
    0