ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 10 : chapter 9 :: น้องสาวของเฮีย__100%__

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 10 ม.ค. 60







 

 

Taehyung talk



 

บรื้นนนน



 

แกร่ง

 



ผมจอดรถลงแล้วถอดหมวกกันน็อคก่อนจะเดินเข้ามาในวิลัย เด็กๆในวิลัยที่รู้จักต่างพากันเอ่ยทักทายบ้างประปรายเหมือนแต่ละวันจนกระทั่งเข้ามาถึงห้องเรียนเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นเฉกเช่นทุกวัน

 



"หวัดเดลูกเพ่"

 



"เออหวัดดี"

 



ผมขานรับไอ้นัมจุนแล้วเดินมานั่งที่โต๊ะเรียนของตัวเองข้างกันก็เป็นไอ้แทยงที่กำลังก้มหน้าก้มตาเล่นเกมในโทรศัพท์อย่างสนุกสนาน

 



"ไงมึง ไม่มาแข่งรถเลยนะ2วันมานี้"แทยงทักขึ้นทั้งที่สายตายังจดจ่อกับเกม

 



"ก็กูตามข่าวไม่ได้นี่หว่า"

 



"อ้าวแล้วโทรศัพท์มึงล่ะ เออ!กูโทรไปหาตั้งหลายครั้งก็ติดต่อไม่ได้จะโทรไปเบอร์บ้านก็ไม่ได้อีกเดี๋ยวม๊ามึงบ่น มึงหายไปไหนมาวะ?"

 



"พอดีโทรศัพท์กูพังน่ะ"ผมตอบไปแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

 



"เดี๋ยวๆโทรศัพท์มึงพังได้ไงวะ?"ไอ้แทยงจอมขี้เสือกเอื้อมมือมาเขย่าแขนผมเพื่อถาม

 



"มันตกน้ำ"

 



"ตกน้ำ? ตกได้ไง? ตกที่ไหน? แล้วใครทำมันตก? มึงหรอวะ? ไม่อ่ะไม่มีทาง มึงหวงโทรศัพท์อย่างกับอะไรดี"

 



"โว้ย!ถามมาก มันตกน้ำที่ทะเลไม่ใช่กูที่ทำตกแต่มีคนขว้างมันลงน้ำเฟ้ย!"

 



ผมเงยหน้าขึ้นมาว้ากใส่มันด้วยความหงุดหงิด คือแม่งจะถามไรนักหนาวะถามเยอะแยะอย่างกับเป็นนักข่าว

 



"ใครมันกล้าขว้างโทรศัพท์มึง? ระ หรือว่าไอ้ตัวใหญ่ๆน่ากลัวๆที่อยู่วิศวะมอโซลใช่มั้ย?"

 



"เออนั่นแหละ"

 



ผมตอบมันไปแล้วนกมือขึ้นเท้าคางตัวเอง ไอ้แทยงที่พอได้ยินอย่างนั้นก็หน้าซีดตัวสั่นอย่างกับผีเข้า

 



"บรื๋อ~ น่ากลัวชะมัด เออ..ว่าแต่มึงไปทะเลกับไอ้บ้านั่นได้ไงวะ?"

 



กึก

 


คำถามของไอ้แทยงทำเอาผมที่กำลังจะเคลิ้มหลับถลึงตาขึ้นทันทีแอบใช้หางตาเหลือบไปมองมันเห็นว่ามันกำลังรอคำตอบอยู่ก็รีบหันกลับมามองข้างหน้า

 



"ผะ เผอิญเจอกันน่ะ"

 



"หืม? เผอิญเจอกันเนี่ยนะ?"

 



"อะ เออ ถามมาก"

 



"ถ้าเผอิญเจอแล้วทำไมมันต้องขว้างโทรศัพท์มึงทิ้งลงน้ำด้วยวะ?"ไอ้แทยงยื่นหน้ามาใกล้ราวกับจะจับผิดจนผมต้องเขยิบหน้าหนีมัน

 



"กะ ก็กูกับมันเจอกันทีไรก็ทะเลาะกันอยู่แล้วมั้ยวะ"ผมตอบมันไปแล้วพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด ไอ้แทยงหรี่ตามองอย่างนั้นพักนึงก่อนจะหดคอกลับไปเหมือนเดิม

 



"คราวหลังถ้ามันทำอะไรมึงนะรีบโทรหากูเลย"

 



"มึงจะมาจัดการมันให้กู?"

 



"เปล่า กูจะให้กำลังใจมึงอ่ะ555555555"

 



"ถุ้ย!ไอ้ฟาย กูก็นึกว่าจะมาช่วย"ผมทำท่าเป็นถุยน้ำลายใส่มันก่อนจะล้วงมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นนั่นเลยทำให้ไอ้แทยงเกิดข้อสงสัยขึ้นมาอีก

 



"นั่นมันโทรศัพท์ใหม่ไม่ใช่หรอวะ? ไหนบอกไม่มีตังค์ไง แหมล่อซะโฟน7รุ่นใหม่เลยนะมึง"แทยงแสร้งบีบเสียงราวกับหมั่นไส้นักหนานั่นเลยทำให้ผมรีบแจกมะเหงกลงกบาลมันหนึ่งที

 



โป๊ก!

 



"แล้วใครว่าเงินกูซื้อล่ะ"

 



"โอ๊ยเจ็บๆ ละ แล้วถ้าไม่ใช่เงินมึงซื้อแล้วใครซื้อให้มึงหะ? หรือว่ามึงไปขายตัวมะ.. โอ้ย!ไอ้แทมึงแจกมะเหงกกูอีกแล้วนะ!"

 



"แล้วใครใช้ให้มึงคิดอกุศลงั้นวะ ถึงไม่มีเงินจะแดกแค่ไหนกูก็ไม่ไปขายตัวหรอกเว้ย"ผมแหวใส่มันหลังจากที่แจกมะเหงกลูกเบ้อเริ่มให้

 



"แล้วใครซื้อให้ล่ะ? ม๊ามึงก็ไม่มีทางอยู่แล้ว งั้นอย่าบอกนะว่าไอ้วิศวะนั่น?"ไม่ว่าเปล่ายังชี้นิ้วมาที่หน้าผมจนต้องผลักมือของมันออกด้วยความรำคาญใจ

 



"อย่างไอ้บ้านั่นน่ะนะจะมาซื้อโทรศัพท์ให้กู ตลกละ"ผมหัวเราะในลำคอ คนอย่างไอ้บ้านั่นน่ะนะหน้าด้านจะตายเรื่องทำโทรศัพท์ผมพังน่ะให้ตายยังไงคนอย่างมันก็ไม่ซื้อโทรศัพท์มาคืนผมหรอกแล้วนี่ก็ไม่เจอมาหลายวันแล้วด้วยป่านนี้คงไปเริงร่ากับสาวนมบวมตูดงอนตามสเป็คของมันอยู่มั้ง

 



"งั้นใคร?"



 

ไอ้นี่ยังไม่จบเรื่องคนซื้อโทรศัพท์ให้ผมอีกสินะ

 



"มึงจำคนที่กูแข่งรถด้วยคนล่าสุดได้มะ?"

 



"คนล่าสุดงั้นหรอ.. อืม.. อ้อ! คนที่มึงเรียกว่าเฮียอ่ะนะ?"ไอ้แทยงดีดนิ้วดังเป๊าะหลังจากคิดอยู่ครู่นึง

 



"เออนั่นแหละ พอดีกูไปช่วยงานที่อู่เฮียบังมาเฮียแกเลยซื้อโทรศัพท์ให้กูถือเป็นค่าจ้าง"

 



"โหววววว อู่เฮียมึงอยู่ไหนวะ พากูไปสมัครงานทีกูอยากได้โทรศัพท์ฟรี"ไอ้แทยงไม่ว่าเปล่ายังกระโดดมาเกาะแขนผมด้วยท่าทีออดอ้อน ออดอ้อนที่ว่าก็คงไม่พ้นอ้อนตีนอ่ะครับ

 



"อู่เฮียบังไม่รับคนเห็นแก่ได้แบบมึงหรอกเฟ้ย!"

 



"หูย แค่นี้ทำเป็นหวง"มันเบ้ปากใส่แล้วกอดอกเชิดหน้า ดูแล้วเหมือนเป็ดเลยว่ะฮ่าๆๆ

 



ผมส่ายหน้าให้กับความปัญญาอ่อนของเพื่อนก่อนจะก้มลงเล่นโทรศัพท์ ผมตอบข้อความของเฮียบังที่ส่งมาล่าสุด อ่า..เฮียบังชวนไปก๊งเหล้าอีกแล้วสินะเนี่ย

 



'เย็นนี้ที่เก่าเวลาเดิมนะ ก๊งเหล้ากันสักหน่อย'

 



ผมยิ้มให้กับข้อความนั้นก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป

 



'จัดไป'



 

หลังจากตอบข้อความเสร็จผมก็เปลี่ยนจากหน้าแชทของเฮียบังไปเปิดดูแชทเก่าๆจนกระทั่งเลื่อนไปถึงแชทหนึ่ง

 



'เจ้ากรรมนายเวร'

 



แชทนี้มันเงียบไปตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นจนถึงวันนี้มันก็ยังเงียบอยู่ แถมเจ้าตัวยังหายไปไม่โผล่มาอีกต่างหาก ไอ้เวรนี้ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็คงไม่ติดต่อผมมาสินะ แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ?ไม่ต้องปวดหัวกับคนบ้าๆแบบมันหนิ

 



ผมไหวไหล่ไม่ใส่ใจแล้วกดล็อคหน้าจอก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียน

 

 

 

 

 

 

 























 

 

 

 

เลิกเรียน

 



"ไว้เจอกันเว้ย"



 

"เออไว้เจอกัน"



ผมยกมือขึ้นเอ่ยลากับไอ้แทยงก่อนจะแยกไปที่รถตัวเอง ขึ้นคร่อมรถหยิบหมวกกันน็อคขึ้นมาสวมใส่แล้วเสียบกุญแจรถเพื่อเตรียมที่จะสตาร์ต

 



ฟึ่บ

 



"เห้ยอะไรวะ!?"

 



ผมหันไปโวยวายเสียงดังทันทีเมื่อจู่ๆกุญแจที่กำลังจะหมุนเพื่อสตาร์ตรถนั้นถูกดึงออกอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือของใครบางคนและทันทีที่ผมหันไปเผชิญหน้ากับคนๆนั้นด้วยตาก็เบิกโพลงด้วยความตกใจและงุนงง

 



"เธอ..."

 



ผมมองผู้หญิงตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะละสายตามองไปรอบๆตัวเธอว่ามีใครมากับเธอด้วยหรือไม่แต่ก็เปล่า..

 



"เฮียไม่ได้มาด้วย"

 



"?"

 



"ไปคุยกันหน่อยได้มั้ย?"

 

 

 

 













 

 

 

 

 

ร้านเบเกอรี่แถววิลัย

 



ผมตัดสินใจเลือกร้านเบเกอรี่แถววิลัยเป็นสถานที่คุยของเราสองคน ตอนแรกเธอมีท่าทีกังวลว่าจะซ้อนท้ายผมมาดีมั้ยแต่พอผมขู่ว่าถ้าไม่ซ้อนท้ายก็ให้เดินมาเองนั่นแหละเธอถึงได้ยอมซ้อนท้ายผมมาและพอถึงร้านแทนที่เธอจะรีบพูดธุระของเธอมาก็ไม่ยอมพูดสักทีมัวแต่สั่งขนมเค้กอยู่นั่น

 



"เอาเค้กชาเขียวกับช็อกโกแลตนะคะ"

 



"นี่เธอ ไม่ต้องสั่งมาเผื่อฉันเลยนะฉันไม่กินของหวาน"ผมรีบปฏิเสธไปเมื่อเห็นว่าเธอสั่งเค้กมาตั้งสองชิ้นแต่ยัยหมวยหน้าจิกนี่ก็หันมาเบะปากใส่ผม

 



"ฉันไม่ได้สั่งให้นาย ฉันสั่งมากินเองย่ะ"

 



โอเคผมผิดเองสินะที่สำคัญตัว

 



"อะแฮ่ม พูดธุระของเธอมาได้รึยังฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะ"ผมว่าพลางก้มลงมองดูนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาว่าใกล้ถึงเวลานัดกับเฮียบังแล้ว

 



"ใจร้อนจัง"

 



"นี่ฉันได้ยินนะ"

 



ผมบอกเสียงเนือยๆหลังจากที่ยัยนั่นพึมพำกับตัวเองนั่นเลยทำให้เธอสะดุ้งแล้วแสร้งทำเป็นจัดกระโปรงนักเรียนของตัวเอง

 



"งั้นฉันเข้าเรื่องเลยก็ได้"

 



"อืม"



 

"นายชื่ออะไร?"

 



คำถามนั่นทำเอาผมที่กำลังมองรอบๆร้านเหล่ตามามองเธอทันที อะไรกันวันนั้นเธอยังมีท่าทีไม่สนใจผมอยู่เลยแล้ววันนี้เกิดผีเข้ารึไงถึงได้มาถามชื่อกัน

 



"นี่นาย!ฉันรู้นะว่านายกำลังคิดอะไร ฉันไม่ได้สนใจนายนะเว้ย!"ยัยหมวยนี่รีบปฏิเสธคอเป็นเอ็นจนผมต้องไหวไหล่

 



"ก็ไม่ได้ว่างั้นสักหน่อย"

 



"งั้นตอบมาสิ นายชื่ออะไร?"

 



"คิมแทฮยอง ถ้าจะถามเรื่องประวัติฉันล่ะก็ไม่จำเป็นต้องมานัดเจอกันอย่างนี้มั้ย พี่ชายเธอรู้รึเปล่าว่าน้องสาวตัวเองแอบมาเจอผู้ชายที่วิลัยเนี่ยหะ?"

 



"เรื่องที่ฉันจะถามนายไม่ได้มีแค่นี้นะ!"ยัยหมวยรีบแว้กขึ้นเสียงดังจนโต๊ะข้างๆหันมามองนั่นเลยทำให้เธอรู้สึกตัวว่าภายในร้านไม่ได้มีแค่เราสองคน เธอเลยก้มหน้าลงเพราะอายที่ตัวเองเสียงดังไปเมื่อครู่

 



"แล้วเรื่องอะไรล่ะที่เธอจะถามฉันจริงๆ หรือถ้าสนใจฉัน..."

 



คำถามของผมดูเหมือนจะจุดต่อมโมโหของเธอเพราะเธอรีบเงยหน้าขึ้นมาด้วยใบหน้าแดงก่ำแล้วถามคำถามที่ทำเอาผมนิ่งค้างไป

 



"นายน่ะ นาย.. นายเป็นอะไรกับพี่ชายฉันกันแน่?"

 



"!?"



 

"นี่ ฉันถามนายนะนายไม่ได้ยินหรอยะ?"ยัยหมวยนี่เหวี่ยงใส่ผมอีกครั้งนั่นเลยทำให้ผมได้สติรีบปั้นหน้าบึ้งใส่ทั้งที่จริงแล้วยังอึ้งกับคำถามของยัยนั่นอยู่

 



"ถามอะไรของเธอ"

 



"ก็ถามไง นายนี่เข้าใจอะไรยากชะมัด"

 



"เธอนั่นแหละเข้าใจยาก ถามอะไรไร้สาระ ถ้าจะถามแค่นี้ฉันไปล่ะ"ผมว่าก่อนจะผุดลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปแต่ยัยหมวยก็วิ่งมาดึงแขนผมไว้

 



"ฉันถามจริงๆนะว่านายเป็นอะไรกับพี่ชายฉัน ทำไมพี่ชายฉันถึงมีรูปนายในกระเป๋าเงิน"

 



รูป?

 



รูปของผมที่ไอ้เฮียบ้านั่นขโมยไปตอนนั้นสินะ

 



"เธอนี่มันไร้สาระชะมัด รูปนั้นน่ะพี่เธอเป็นคนขโมยจากฉันไปเพื่อกวนประสาทฉัน"ผมว่าแล้วสะบัดแขนออกแต่เธอวิ่งมาดักหน้าไว้ โอเค..นิสัยปลาหมึกนี่มันได้มาจากพี่ชายสินะ เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง

 



"แล้วทำไมพี่ชายฉันต้องจ้องแต่รูปนายด้วย?"

 



จ้องรูปผมเนี่ยนะ?

 



ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีสีหน้ายังไงแต่ยัยหมวยนี่ก็เอาแต่จ้องจับผิดจนผมทำตัวไม่ถูก

 



"ฉันไม่ใช่พี่ชายเธอนะอยากรู้อะไรก็ไปถามมันเองสิ"ผมเดินเบี่ยงไปอีกทางแต่ยัยนี่ก็วิ่งมาเกาะผมไว้อีกคราวนี้เธอกระโดดรัดตัวผมไว้อย่างกับลูกลิงแหนะ นี่เห้ย!เธอลืมไปรึเปล่าว่าผมเป็นคนแปลกหน้าน่ะทำไมถึงได้มากอดผมเนี่ย

 



"เห้ยเธอ!ทำบ้าอะไรเนี่ย! ถึงตอนนั้นฉันจะสนใจเธอแต่ก็ใช่ว่าเธอจะมาใกล้ชิดฉันได้ขนาดนี้นะเว้ย"ผมว่าพลางก้มลงแกะมือของยัยนี่แต่มือของเธอก็เหนียวหนึบมากโดนแกะออกไปแล้วแต่ก็ยังกลับมารัดใหม่อีก

 



"ฉันไม่ปล่อยนายหรอก"

 



"เห้ย!เธอชอบฉันจริงๆหรอเนี่ย?"

 



"ไม่ใช่เว้ย!"ยัยหมวยปฏิเสธเสียงแข็ง

 



"แล้วทำอย่างนี้ทำไม? ถ้าพี่ชายเธอเห็นมันฆ่าฉันแน่"ผมไม่ได้พูดเล่นนะดูจากเหตุการณ์วันนั้นที่ผมจีบน้องสาวมันดิมันแทบจะกระทืบผมเลยนะแล้วนี่เล่นกอดผมตัวกลมขนาดนี้มีหวังผมตายแน่ ตัวมันยิ่งใหญ่ๆอยู่ด้วย

 



"ฉัน ฉันน่ะ.."



 

"ทำไม?"

 



"ฉันไม่มีรถกลับนายช่วยไปส่งฉันหน่อยสิ"

 

 

 

 

 

 





 

 

 

สุดท้ายแล้วพอรู้จุดประสงค์ของยัยนี่ผมก็ตกลงและนั่นแหละเธอถึงได้ยอมปล่อยผมให้เป็นอิสระแล้วเดินไปบอกให้พนักงานเอาเค้กที่เธอสั่งใส่กล่องให้ เอาดีๆมั้ยตอนที่เธอกอดผมผมกลับไม่รู้สึกดีอย่างที่เคยจินตนาการไว้แต่มันกลับรู้สึกกังวลแปลกๆ กังวลว่าพี่ชายยัยนี่จะผ่านมาเห็นอะไรทำนองนั้นแหละ ผมไม่อยากจะโดนต่อยเพราะเรื่องไร้สาระอย่างนี้หรอกนะ

 



"ฉันมีหมวกกันน็อคอยู่แค่อันเดียวเธอเอาไปใส่ซะ"ผมว่าหลังจากที่เราสองคนขึ้นมานั่งบนรถแล้วแต่แทนที่ยัยหมวยจะรับหมวกกันน็อคที่ผมส่งไปให้สวมใส่เธอกลับดันมันมาทางผม

 



"นายนั่นแหละใส่ นี่มันหมวกนายนะ"

 



"เธอแหละใส่"ผมว่าแล้วดันหมวกกลับไปทางเธอ

 



"ไม่"ยัยหมวยปฏิเสธอีกครั้ง โว้ย!ยัยนี่มันดื้อจังโว้ย!

 



"ถ้าเธอไม่ใส่ก็เชิญนังรถเมล์กลับบ้านเธอไปเลย ฉันไม่ไปส่งละ"

 



"ใส่แล้วๆ"ยัยหมวยรีบคว้าหมวกกันน็อคในมือผมไปใส่นั่นเลยทำให้ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอาดีๆนะตั้งแต่มีสก็อยซ้อนท้ายมาไม่มีใครทำให้ผมลำบากใจตอนซ้อนท้ายเท่ายัยนี่อีกแล้วว่ะ

 



แช่ดๆ

 



บรื้นๆๆๆ

 

 

 

 

รถของผมขับมาด้วยความเร็วสูงเรื่อยๆตามทางที่ยัยหมวยเป็นคนบอก เสียงแหลมๆของเธอคอยบ่นผมตลอดทางว่าผมขับเร็วเกินไปจนกระโปรงนักเรียนของเธอแทบเปิดนั่นเลยทำให้ผมยิ่งขับเร็วขึ้นไปอีกเพื่อที่จะได้ถึงที่หมายเร็วๆจะได้ไม่ได้ยินเสียงบ่นของเธออีก

 



"นี่นาย!บอกให้ขับช้าๆไงเล่า"

 




"บ่นมาก เนี่ยถึงแล้ว"

 



ผมว่ากลังจากขับมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงสนามแข่งรถของเฮียนั่นเลยทำให้ยัยหมวยที่นั่งข้างหลังยกมือตีผมป้าบใหญ่

 



"นี่นายพาฉันมาสนามแข่งเฮียทำไมเนี่ย! ฉันบอกให้ไปส่งบ้านเฟ้ย"ยัยหมวยปีนลงจากรถแล้วถอดหมวกกันน็อคออกก่อนจะส่งให้ผม

 



"ไม่รู้แหละก็เธอน่ะบ่นอยู่ได้ ฉันรำคาญก็เลยไม่ได้ฟัง"ผมตอบแบบไม่รู้ไม่ชี้แล้วรับหมวกกันน็อคมาจากมือเธอ

 



"หึ่ย!นายนี่มันกวนประสาทตั้งแต่วันแรกที่เจอกันจนวันนี้เลยนะ"

 



"แล้วทำไมหรอจ๊ะ?"

 



ด้วยความที่อยากแกล้งผมเลยยื่นหน้าไปใกล้ใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอจนยัยหมวยนี่ผงะถอยหลังผมก็แกล้งเอื้อมมือไปรั้งให้ร่างเธอเขยิบเข้ามาใกล้

 



"นะ นายทำบ้าอะไรเนี่ย"เสียงแหลมเล็กเอ่ยขึ้นตะกุกตะกัก

 



"ก็เก็บค่าโดยสารไง"

 



ผมค่อยๆขยับใบหน้าเข้าไปใกล้เรื่อยๆส่วนยัยหมวยก็ตัวแข็งทื่อทำตัวไม่ถูก จังหวะที่ผมกำลังจะผละหน้าถอยห่างเพราะคิดว่าแกล้งยัยนี่พอสมควรแล้วแต่สายตาดันเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

 



"ไอ้เถื่อน?"

 



"มึง!"

 



ผัวะ!

 



"ฮะ เฮีย!"

 



ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรไอ้เถื่อนก็พุ่งมาหาผมด้วยความรวดเร็วแล้วใช้เท้าถีบเข้ากลางอกผมจนกระเด็นตกรถไปส่วนยัยหมวยที่โดนผมแกล้งก็ร้องเรียกพี่ชายเสียงดังก่อนจะตามมาดึงแขนพี่ชายตัวเองไว้ไม่ให้ตามมากระทืบผมอีก แต่คิดว่าแรงของผู้หญิงตัวเล็กๆจะสู้แรงมหาศาลของผู้ชายตัวใหญ่อย่างพี่ชายเธอได้หรอ?

 



"มึง! กูคิดว่ามึงจะไม่ยุ่งกับน้องสาวกูแล้วนะ"ไอ้เถื่อนพุ่งมากระชากคอเสื้อผมขึ้นนั่นเลยทำให้ตัวผมลอยหวือจากพื้นขึ้นมา ผมจ้องมันเขม็งอย่างนั้นไม่ได้ตอบโต้อะไร

 



"กูไม่ได้ยุ่งกับน้องมึง"

 



"แล้วเมื่อกี้มันคืออะไร? มึงจะบอกว่ามึงจ้องไฝน้องกูเรอะ!?"ไอ้เถื่อนตะโกนใส่หน้าผมแล้วเขย่าคอเสื้อไปด้วย

 



"น้องมึงต่างหากที่มายุ่งกับกู"ผมโบ้ยไปทางน้องสาวมันนั่นเลยทำให้ดวงตาคมวาวโรจน์นั่นหันขวับไปทางน้องสาวตัวเองจนยัยหมวยหน้าหดเหลือสองนิ้ว

 



"หมวย!"เสียงตวาดนั่นทำเอายัยหมวยสะดุ้งเฮือก

 



"มะ หมวยก็แค่อยากรู้อะไรนิดหน่อยก็เลยไปหาหมอนั่นแค่นั้นเอง"ยัยหมวยก้มหน้าหงุดด้วยท่าทีสำนึกผิดนั่นเลยทำให้ไอ้เถื่อนดูท่าใจเย็นลงเล็กน้อยดูจากแรงที่กำคอเสื้อผมที่คลายลงอ่ะนะ

 



"ละ แล้วทำไมมึงต้องเอาหน้าไปใกล้น้องสาวกูด้วย"สายตาดุนั่นตวัดมาทางผม

 



"เก็บค่าโดยสาร"

 



ผมตอบหน้าละลื่นนั่นเลยเป็นชนวนชั้นดีให้ไอ้เถื่อนโมโหขึ้นมาผมเลยรีบพูดต่อก่อนที่มันจะเข้าใจผิดแล้วซัดผมเลือดกบปาก

 



"แค่แกล้งน้องมึงเองน่ะ คิดมากไอ้ควาย"

 



ยกกำปั้นต่อยอกอีกฝ่ายแล้วยิ้มกว้างนั่นเลยทำให้ไอ้เถื่อนคลายคิ้วที่ขมวดกันมุ่นออก รอยยิ้มบางๆที่ผุดขึ้นมุมปากของอีกฝ่ายนั่นทำให้ผมมองด้วยความงุนงง มันจะยิ้มทำไมวะ?หรือดีใจที่น้องสาวตัวเองไม่ได้โดนลวนลาม?

 



"เฮียยิ้มไรอ่ะ?"

 



"อะแฮ่ม ไอ้หมวย!เข้าสำนักงานไปเลยนะไม่ต้องพูดมากเดี๋ยวเรามีเคลียร์กันแน่"ไอ้เฮียทำเป็นเสียงแข็งไล่น้องสาวตัวเองไปที่สำนักงานนั่นเลยทำให้ยัยหมวยบ่นอุบแต่ก็ยอมเดินไปอย่างว่าง่ายทำให้ที่ตรงนี้เหลือแค่ผมกับมัน

 



"เจ็บมากมั้ยอ่ะหนูน้อย"ไอ้เฮียร่างปัญญาอ่อนเอ่ยถามผมแล้วประคองให้ยืนขึ้นดีๆนั่นเลยทำให้ผมรีบสะบัดแขนมันออกจากตัว

 



"มึงแหละตัวดี ถามกูสักคำมั้ย?ก็ไม่ไง ใส่เอาใส่เอา"ผมบ่นแล้วจัดการปัดฝุ่นที่ติดตามเสื้อผ้า อย่าคิดว่าผมไม่เจ็บนะครับ โหโดนถีบตกจากรถมอไซค์มานอนวัดพื้นแม่งไม่หัวแตกหรือม้ามแตกก็บุญหัวไอ้แทละ

 



"แหมๆก็ใครจะไปรู้ล่ะ.. ใครมันมาเห็นอย่างนั้นก็ของขึ้นทั้งนั้นแหละเนาะ"ไอ้เถื่อนแถสีข้างถลอกแล้วช่วยผมปัดฝุ่นตามเนื้อตัว

 



"ก็ถามกันบ้างมั้ยวะ? เออแล้วนี่แม่งกี่โมงแล้วเนี่ย"ผมก้มลงมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองที่ถลอกเพราะโดนถีบนั่นแหละและพอเห็นเวลาผมก็อุทานออกมาทันที

 



จะทุ่มนึงแล้ว!

 



มันเลยเวลานัดกับเฮียบังแล้วเนี่ย!

 



"ชิบ! รอแปบนะ"ผมหันไปพูดกับไอ้เถื่อนก่อนจะล้วงมือหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อกดโทรหาเฮียบังและในจังหวะนั้นเองที่ผมเหลือบไปมองหน้าไอ้เถื่อนผมก็เห็นว่าสีหน้าของมันกำลังหงุดหงิดขั้นรุนแรง มือที่ช่วยผมปัดฝุ่นจากที่ปัดเบาๆแม่งปัดโคตรแรงอ่ะครับ

 



"ฮะ ฮัลโหลเฮียบะ.. โอ้ย!ไอ้เชี่ย!"

 



ผมร้องเสียงหลงทันทีเมื่อไอ้เถื่อนที่กำลังปัดฝุ่นให้ผมอยู่ฟาดมือลงเสียงดังป้าบใหญ่จนตัวแทบร้าวแล้วพอผมกำลังจะด่ามัน มันก็สะบัดตูดเดินจ่ำๆหนีเข้าไปในสำนักงานนั่นเลยทำให้ผมขมุบขมิบปากด่าตามหลังไป

 



"ไอ้ห่าเอ้ยทำอย่างกับตุ๊ดขี้น้อยใจ"ด่าตามหลังไปแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ยินก็ตาม

 



(ไอ้หนู! เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมร้องเสียงหลงอย่างนั้น?)เสียงเฮียบังที่ดังแทรกเข้ามานั่นเลยทำให้ผมพึ่งนึกได้ว่าคุยกับเฮียบังค้างไว้ รีบเดินไปที่รถจัดการขึ้นคร่อมก่อนจะสตาร์ตรถ

 



"เฮียผมไปช้านิดนึงนะพอดีมีปัญหานิดหน่อย"

 



(อ่อ ได้สิเฮียก็นึกว่าเป็นอะไรซะอีก งั้นขับรถเถอะ)

 



"โอเคครับ เจอกัน"ผมว่าจบก็กดตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าก่อนจะสวมหมวกกันน็อค ก่อนจะขับออกมาผมหันหลังกลับไปทางสำนักงานของไอ้เฮียแวบนึงก่อนจะขับออกมา

 



ท่าทางเหมือนหงุดหงิดนั่น.. มันเป็นบ้าอะไรวะ?


























TALK::โถ่น้องหมวยมาแอบเจอพี่แทงี้

พี่แทก็งานเข้าไปสิคะแล้วโดนถีบซะปลิว

ใครจะไม่จุก?555555

เฮียก็ไม่ถามกันสักคำมาถึงก็ใส่เอาๆ แล้วนั่นเฮียแกงอนอะไร?

ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ

คอมเม้นต์กันเนาะๆ

สกรีมแท็ก #เด็กแว๊นกุกวี






TALK(เก่า):: เย้ยยยย

อาหมวยเจนนี่โผล่มาได้ไงงง

มาดูกันว่าอาหมวยจะทำอะไร

แล้วถามอย่างนั้นหมายความว่าไง

ฝากติดตามต่อด้วยนะค้าาา

คอมเม้นต์กันเถอะเนาะๆ

คอมเม้นต์=กำลังใจจ้า

สกรีมแท็ก #เด็กแว๊นกุกวี










O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1387 plpj (จากตอนที่ 10)
    15 พ.ค. 63 / 11:52 น.
    สงสารจองกุกเลย555
    #1,387
    0
  2. #1365 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 10)
    2 พ.ค. 63 / 14:16 น.
    สงสารทั้งแท ทั้งกุกเลย โหดกันมากกก หงุดหงิดปู้ป ถีบปั้บยย
    #1,365
    0
  3. #1342 calore. (จากตอนที่ 10)
    24 พ.ย. 62 / 22:02 น.
    เฮียเป็นเมนแน่เลยว้อยยยย5555555เอ็นดู~~
    #1,342
    0
  4. #1316 PR043 (จากตอนที่ 10)
    11 พ.ค. 62 / 15:50 น.
    ปรับอารมณ์ตามไม่ทันเลยทีเดียว
    #1,316
    0
  5. #1289 avbb (จากตอนที่ 10)
    5 พ.ค. 62 / 16:27 น.
    เจ็บแทนแทเลยว่ะ หงายหลังแบบนั้น
    #1,289
    0
  6. #1278 jazzysam9 (จากตอนที่ 10)
    23 ก.พ. 62 / 08:31 น.
    เฮียกุกรุนแรงมาก ถีบตกรถเลยอะ5555
    #1,278
    0
  7. #1272 ku_1709 (จากตอนที่ 10)
    6 ม.ค. 62 / 18:34 น.
    ถีบตกรถเลยทีเดียว
    #1,272
    0
  8. #1252 boahammock (จากตอนที่ 10)
    18 ธ.ค. 61 / 16:04 น.
    เฮียกะน้องหนูนี่ฮาร์ดคอกันจังเลยนะคะ ขนลุกในความรักและความรุนแรงค่ะ55555555
    #1,252
    0
  9. #1237 mapletottot (จากตอนที่ 10)
    7 ธ.ค. 61 / 17:39 น.
    อยากได้ทรศอีกเครื่องว่ะ..
    #1,237
    0
  10. #1213 Mark9395 (จากตอนที่ 10)
    4 พ.ย. 61 / 11:31 น.
    อย่าจะสารภาพรักไปน่าจะฟันร่วงหมดปากก่อน55555
    #1,213
    0
  11. #1186 ❤ คุณนายยง. (จากตอนที่ 10)
    10 มิ.ย. 61 / 16:50 น.

    เมะซึนนี่น่ารักกว่าเคะซึนอีกนะ 555555555555

    #1,186
    0
  12. #1152 Lee Liew Kim (จากตอนที่ 10)
    25 เม.ย. 61 / 02:55 น.
    ฮาร์ดคอร์อะไรกันขนาดนั้น ถีบตกมอไซต์
    โว้ยยยย กว่าจะรักกันนี่จะมีใครม้ามแตกก่อนมั้ย
    #1,152
    0
  13. #824 yueseop (จากตอนที่ 10)
    7 ธ.ค. 60 / 19:12 น.
    เมื่อไรจะรู้ใจตัวเองกันสักทีหืมมม
    #824
    0
  14. #604 Jeejung Hansiripongsakul (จากตอนที่ 10)
    2 ก.ค. 60 / 15:33 น.
    เขาหึงแกไงไอบ้า555555
    #604
    0
  15. #459 wyjh3025 (จากตอนที่ 10)
    12 ม.ค. 60 / 22:31 น.
    หนูน้อยคนซื่อบื่อ 5555555555555 เฮียกุกเค้างอนแล้วนะนั่น รีบมาง้อเฮียกุกเลยนะ แต่เฮียกุกคะ ไม่ถามอะไรแทสักคำกระโดดถีบกลางอกแบบนี้ตกใจมากเลยนะคะ นี่ชอบแทจริงป่ะเนี่ย 5555555555 โหดเกิ้นนน หมวยน่ารักอ่ะ อยากรู้ว่าพี่แทเป็นอะไรกับเฮียมากเลยนะ อิอิ แต่พี่แทคนซื่อก็ซื๊อซื่อไม่เอะใจอะไรเลยค่ะ 555555555555555
    #459
    0
  16. #458 คิคิคิคิคิ (จากตอนที่ 10)
    12 ม.ค. 60 / 22:11 น.
    ต่อเลยยยย
    #458
    0
  17. #457 คิคิคิคิคิ (จากตอนที่ 10)
    12 ม.ค. 60 / 22:10 น.
    ต่อเลยยยย
    #457
    0
  18. #456 Kimtaetae.vV (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 17:34 น.
    โทรศัพท์เครื่องสวย จะพาซวยก้เพราะเฮียกุก จะไม่ว่าถ้ากุไม่จุก จะหมดมุกก้เพราะ-ถีบนี่แหละ ไอฟายย #ข้ามเม้นนี้ไป อินกับน้องหนูมากเกินปายย
    #456
    0
  19. #455 ||ม่บ้ๅนมิง (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 12:01 น.
    โหยยยย ชอบอ่ะ เตะกันต่อยกันซะมันส์เลยเนอะ =..= แต่ก็นะเฮียแกงอนอัลไล งอนเป็นตุ๊ดเลย 5555555 ตลกตรงโดนถีบตกรถเนี่ยแหละ ยัยแทออกจะบอบบางน่าสงสาร ทำไมเฮียทำงี้กะยัยแทอ่ะ! เดะเอาฟันขู่เลย 55555 เฮียจะทำไงน้า หนูน้อยของตัวเองไปหาเฮียบังล้าววว คึๆๆ รอเน้อไรท์ ~ ไฟท์ติ้ง
    #455
    0
  20. #454 lvbaek (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 08:22 น.
    สงสาร เลี้ยงกันด้วยมหมัดที่แท้จริง 55555
    #454
    0
  21. #453 Lattemm (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 07:57 น.
    เฮียน่าจะงอนที่น้องหนูคุยกะเฮียบังใช่ม่ะ เพราะว่าคนที่หนูน้อยเรียกเฮียก็มีแค่เฮียบังหนิ แล้วเฮียกุกก็น่าจะนึกไปถึงเมื่อวานที่เฮียแกไปบ้านแทแท แล้วเห็นและก็ได้ยินที่สองคนคุยกันก็งอนสะบัดตูดหนีไปเป็นตุ๊ดขี้น้อยใจ ดั่งที่หนูน้อยได้กล่าวไว้
    #453
    0
  22. #452 Panisa Sonthiwong (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 04:16 น.
    คือ ถีบน้องขนาดนี้55555555555555 เกลียดการแถของเฮียมากค่ะ หนูน้อยควรถีบคืนนะคะ เฮียงอนเรื่องโทรศัพท์รึเปล่าน้า
    #452
    0
  23. #451 Tae so crazy (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 01:15 น.
    สงสารหนูน้อยอ่ะ อยู่ดีๆก็ได้กเนเกิบซะงั้นนน โถ เจ็บมากมั้ยลูก มาถีบหนูนี่ ทำไมหนูไม่งอนเฮียเลย โถ่วววว ไอ่เฮียยยย แทนที่เฮียจะแสดงออกไรบ้างมัวมาหึงโหดอยู่คนเดียวอีกกก เฮียกลัวดอกพิกุลร่วงหรอ หมั่นไส้แรง
    #451
    0
  24. #450 kimbegirl2 (จากตอนที่ 10)
    11 ม.ค. 60 / 01:04 น.
    เฮียคะ เเบบนี้เขาเรียกตบหัวเเล้วลูบหลัง จะเถื่อนไปไหน บางทีก็คิดนะว่ากุกวีป่าววะ เเม่งถีบซะเเทฮยองกระเด็น เถื่อนสมชื่อ 555555555
    #450
    0
  25. #449 vecember (จากตอนที่ 10)
    10 ม.ค. 60 / 23:51 น.
    โอ่เดี๋ยวๆเฮียรุนแรงไปป้ะคะหนูน้อยตกรถเลยนะคะแหม่555555555555555555555555555
    #449
    0