บอกรักสะกิดหัวใจยัยราชินีแวมไพร์ (จบเเล้ว)

ตอนที่ 5 : แวมไพร์(คลึ่งแวร์วูฟ)ในกำมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 838
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    19 มี.ค. 62

      ตึ่ง!!!

เสียงประตูที่เปิดออกอย่างรุนแรงทำให้เราทั้งสาม(รวมนกหนึ่งตัว) หันไปมองอย่างรวดเร็ว  
   
 ชายหนุ่มผมสีดำสนิทยืนทำหน้าเย็นชาพลางมองมาที่ฉันเขม็ง  ทำเอาฉันรู้สึกหวันไหวด้วยความกลัว
   
   "งะ...ไงอีธาน ฉันแค่เเวะมาดูยัยหัวแดงเฉยๆ"  

ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่ฉันที่รู้สึกกลัวอีตาอีธานอะไรนี่คนเดียว   เพราะอีตาไวท์ออกอาการเยอะกว่าฉันมากมาย
   
   "...งั้นก็ออกไปได้แล้ว"  น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก
   "อะไรวะ ฉันพึ่งจะ....  เออ!ๆไปก็ได้วุ้ย" 

อะไรกันฟร๊ะ แค่อีตาไวท์โดนสายตาพิฆาตของนายหัวดำอีธานเพียงเล็กน้อย  ก็ทำให้เขายอมกลืนคำพูดก่อนหน้าไปจนหมด  มันจะง่ายไปมั้ย
   
   "ไปแล้วนะจ้ะสาวน้อย"  

    ก่อนจะไปเขาก็ไม่ลืมที่จะทำท่าทางบ้าๆบอๆใส่ฉัน ทั้งทำมือส่งจูบ ทำไอเลิฟยู สารพัดอย่างที่มนุษย์บ๊องๆอย่างเขาสามารถทำได้  แต่มันทำให้ฉันอยากตาย
   

ปัง!!!
   
    "เจียก! ไอ้บ้าอีธานฉันยืนอยู่นะเฟ้ย"  

อีตาไวท์ที่โดนอีตาอีธานปิดประตูอัดหน้าพ่นคำด่าฟอดๆ ออกมาไม่หยุด  แต่ฉันคิดว่ามันก็สมควรแล้วล่ะ  โดนประตูอัดซะบ้างจะได้จำ
    
    "ขำอะไร"  

ฉันหุบปากลงทันทีหลังจากได้ยินคำพูดเย็นชาอันแสนเสียดแทงจิตใจ(เว่อไปปป) 
    
    "แล้วนายเข้ามาทำไมไม่ทราบห๊ะ"  ฉันทำหน้ามุ้ยใส่คนที่มายืนข้างเตียง  ส่วนเจ้านกรีฟเมื่อเห็นเจ้านายของตนมาก็รีบบินไปเกาะไหล่ทันที
    "นี่มันห้องฉัน"  

อ่อ~โอเครงั้นฉันผิดสินะ ผิดก็ได้วุ้ย 
    
    "เฮ้ย! นายจะทำอะไร"  ฉันดิ้นไปมาเมื่อเขายื่นมือมาจับเเขนจับขาฉันที่ถูกตรึงกับเตียง  นายคงไม่ได้คิดจะลูบไล้ร่างกายอันสวยงามของฉันใช่ม้ายยย
    "...ปัญญาอ่อน"  

พรืดดด...เออใช่ฉันมันปัญญาอ่อนไปเองนั้นแหละ  เพราะเขาแค่ปลดเวทย์พันธนาการให้ฉันเท่านั้น  
     
    "นี่ๆวิคตอเรีย ฉันจะพาเธอดูรอบๆบ้านสนป่าว"  

รีฟพูดพลางบินมาเกาะหัวของฉันที่กำลังลุกขึ้นเหยียดเเขนเหยียดขาเพื่อคลายความเมื้อยล้า  
   
    "ไม่รู้สิฉัน..." 
    "ใครอนุญาติให้เธอออกไปจากห้อง" 

พูดซะไปต่อไม่ได้เลย  นี่ไอ้หมอนี่คิดว่าฉันจะยอมให้เขาขังฉันง่ายๆรึไงกัน  บอกไว้เลยว่านายคิดผิดอยางมาก
    
   "ไม่มีใครอนุญาตฉันก็ไปได้ย๊ะ"  พูดจบฉันก็ง้างมือขึ้น เตรียมใช้เล็บคมกริบจัดการอีกฝ่ายที่ยืนนิ่งอย่างไม่เกรงกลัว   หนึ่ง...สอง...สาม  เปลี่ยนร่าง(พูดซะโอเว่อ)
    "อะ...อะไรกันเนี่ย  ทำไมฉัน"  เสียงของฉันสั่นอย่างเห็นได้ชัด  

เล็บและเขี้ยวอันแสนแหลมคมที่ฉันภาคภูมิใจตั้งแต่เด็กจนโต  ตอนนี้มันไม่โผล่ออกมาแล้ว  คนตรงหน้ายักคิ้วใส่ฉันส่วนรีฟบินออกไปข้างนอกทางหน้าต่างเรียบร้อยแล้ว คงจะอายแทน  งั้นต้องลองอย่างอื่น 

    "จงหลับใหล"  


   ผ่านไปห้านาที  


O[]O แม่เจ้าตอนนี้ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย

    
     หมับ...
   
     "หมดลูกเล่นแล้วใช่มั้ย"   

อีธานดึงฉันเข้าหาตัวของเขาจนตอนนี้เราห่างกันเพียงไม่กี่เซนจนสามารถสัมผัสถึงเสียงหายใจของกันและกันได้
     
     "นายทำอะไรกับฉัน"  ฉันเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมที่ยกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา
     "เดาดูสิ"  

   มือเรียวยาวยกขึ้นแตะริมฝีปากของตนไปมา  เพียงแค่นั้นฉันก็ตรัสรู้ได้แล้ว  ฉันโดน...คาถาผนึก  แต่มีแค่เพียงพ่อมดที่สำเร็จเวทย์ชั้นสูงเท่านั้นที่ทำได้  แล้วมันก็มีน้อยคนมากๆ  
      
      "...."    นอกจากเงียบแล้วควรทำอะไรดีละ  ไอ้ความรู้สึกเดจาวูมันเป็นแบบนี้นี่เอง T[]T
      "ตัวเธอเหม็นชะมัด ไปอาบน้ำไป"  
      "ไอ้มนุษย์บ้า"  

ฉันพยายามเหยียบเท้าเขาแต่เขาดันหลบได้หมดทุกครั้ง  ฉันจึงเปลี่ยนมาทุบอกเขาหนึ่งทีแทน  แค้นๆๆแต่ทำได้เเค่นี้
  
   
    
รีฟพาฉันมาที่ห้องอาบน้ำของบ้านเล็กๆหลังนี้  ว่าเเต่ฉันจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนมาใส่กันล่ะ  เฮ้อ~ ช่างเถอะตัวเก่านี่แหละ
    
        "รีฟ นายจะตามฉันเข้ามารึไงห๊ะ"  ฉันหันไปดุเจ้านกสีแดงที่พยายามจะบินเข้ามาข้างในกับฉัน  ยังไงซะเจ้านกพูดได้ตัวนี้ก็เป็นลูกน้องไอ้พ่อมดบ้านั้นแถมยังเป็นตัวผู้อีก  
    
    ให้ตายสิแล้วไอ้ของพวกนี้มันใช่ยังไงเนี่ย  เกิดมาไม่เคยอาบน้ำเองซะทีแถมเคยอาบแต่ในอ่าง  ฉันจับของในห้องน้ำไปทั่ว  ปุ่มอะไรเนี่ยไม่สิมันหมุนได้นี่นา
         
        "กรี๊ดดด"  ฉันตกใจอย่างแรง เมื่ออยู่ๆน้ำก็ไหลออกมาจากสิ่งของรูปร่างกลมที่อยู่บนหัวฉัน จนตอนนี้ทั้งฉันทั้งชุดเปียกไปเรียบร้อย
        "เธอเป็นอะไรรึเปล่า"  

เสียงรีฟที่อยู่ข้างนอกถามขึ้น  ฉันคงต้องขอความช่วยเหลือจากนกตัวนี้แล้วละ
    
   ฉันเปิดประตูห้องน้ำออกมา  ก่อนจะพบว่าข้างนอกไม่ได้มีแค่รีฟ  
    
         "เออ...คือฉัน"  สายตานิ่งๆของคนตรงหน้าทำให้ฉันไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี  เพราะมันน่าขายหน้าซะมากกว่า
    
อีธานไม่ได้พูดอะไรออกมา  เขาก้าวผ่านฉันเข้ามาในห้องน้ำ  
     
         "มานี่"  

ฉันไม่รู้ว่าทำไมต้องทำตามที่เขาสั่ง  แต่มันเป็นทางเลือกเดียว ...ไม่สิทางเลือกมันมีอีก +_+
   
         "ให้รีฟบอกก็ได้  นายไปเถอะ"  จะหาว่าฉันไล่ก็ได้  เพราะงั้นขอให้นายรีบไปแบบด่วนๆ
         "ยัยบ้า...ฉันเป็นนกฟีนิกซ์ จะให้ไปอาบน้ำกับผู้หญิงได้ไง"  

รีฟส่ายหัวอย่างเอือมๆ  หา!!! นกสีแดงตัวนี้เป็นนกฟีนิกซ์  แต่ได้ไงอ่า...
         
          "รีฟ ...ไปเอาถุงที่วางอยู่บนโต๊ะมาหน่อย"  
          "รับทราบ"  

สิ้นคำพูดร่างของนกสีแดงก็บินหายไปอย่างรวดเร็ว
      
   
   ระหว่างนั้นฉันก็เลยต้องอยู่กับอีตาอีธานสองต่อสอง  เขาสอนวิธีใช้ของในห้องน้ำจนหมดทุกอย่าง มันก็ไม่ยากอะไรมากมาย
     
         "ถุงนี้ใช่มั้ย"  

รีฟกลับมาพร้อมกับถุงสีชมพู  อีธานรับเอาถุงนั้นมาก่อนจะยื่นให้ฉันแล้วเดินจากไป
     
       ฉันเปิดดูข้างในถุงอย่างสนใจ ก่อนจะหยิบสิ่งของในนั้นออกมาทีละชิ้น ชิ้นแรกเป็นเสื้อยืดสีดำตัวใหญ่ ชิ้นที่สองเป็นกางเกงยีนขาสั้น ชิ้นที่สามกางเกงชั้นใน  ชิ้นที่สี่คงไม่ต้องบอกแล้วแหละ  ให้ตายสินี่เขา...กล้าถึงขนาดซื้อกางเกงชั้นในให้ฉันทั้งที่เราไม่เคยรู้จักกันเนี่ยนะ T~T  

ฉันหยิบชุดชั้นในขึ้นมาลองใส่ดู  ซึ่งมันพอดีเปะๆเลย

    รู้ไซส์หน้าอกฉันด้วย  แบบนี้จะให้คิดไปทางไหนดีล่ะ  นอกซะจาก... T///T


.........................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

54 ความคิดเห็น

  1. #4 khatlovele (@khatlovele) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 20:08
    สนุกมากค่ะมีความสุขเวลาอ่านได้ฟินลิ่งมาก^?^^?^
    #4
    1
  2. #3 22Nam_ (@22Nam_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 19:20
    ตอนนี้นึกว่าอีธานจะเป็นคนอาบน้ำให้นางเอกซะแล้ว 
    #3
    1
  3. #2 _Good_22_ (@_Good_22_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 17:51
    สนุกมากๆคะ>< 
    ติดตามเรียบร้อย 
    #2
    1