คือ..ต้าเป็นคนวิจารณ์มือใหม่ เเต่ต้าได้อ่านคร่าวๆเกี่ยวกับเนื้อเรื่องเเล้วนะค้ะ ตามความคิดส่วนตัวของต้า ต้าว่า คำพูด เรื่องการบรรยาย ถึงเเม้ว่ายางตอนมันอาจจะงงๆ อยู่บ้าง ว่ามันเป็นมาอะไรยังไง เเต่ว่าคำเขียนการบรรยาย คำพูด ต้าชอบมากเลย มันดูเป็นเเฟนซีจริงๆ ต้าว่า คุณไลท์เเต่งเหมือนมืออาชีพเลย ส่วนตัวเเล้วชอบเรื่องการบรรยายเกี่ยวกับคำพูด มันเหมาะมากกกก >

สวัสดีค่า มาส่งงานเเล้วเน้อ :) ต้านะคะ ขอทษด้วยที่ส่งงานช้าพอดีติดธุระที่ต่างจังหวัด วันนี้กลับบ้านมาเเล้วเลยมาส่งงานค่ะ >3<
ก่อนอื่นเลยเกริ่นไว้ก่อนว่าต้าไม่ถนัดนิยายเเนวนี้สักเท่าไหร่เเต่ก็โอเคคะเพราะเคยอ่านมาเรื่องนึงเเล้วเเล้วก็สนุกมาก ถึงเเม้จะงงๆกับศัพท์เกมเยอะก็เถอะ เเต่ก็เข้าใจคะ 555 ^^
ก่อนอื่นเลย ( ในส่วนนี้จะเป็นเรื่องจิปาถะทั่วไปนะคะ ) เปิดมาบทเเรกอ่านได้เรื่อยๆดี เเต่ยังมีการใช้ไม้ยมกที่เกินอยู่ในส่วนของ 'ยางลบที่ค่อยๆๆลบออกจากกระดาษ' อันนั้นมันค่อยค่อยค่อย เเล้วเนอะมันอ่านเเล้วดูไม่อินเท่าไหร่พอมาถึงตรงนี้ เเล้วก็พอไปอีกวรรคนึงในส่วนของภาษาที่ใช้ผิดอยู่ด้วยในส่วนของบทนำนี่เเหละ คำว่า เรือนหาย ที่จริงเป็น เลือนหาย นะคะ เลื่อนลงมาอีกวรรคหนึ่งเป็นการบรรยาย ในส่วนของประโยคที่ว่า 'หากจะถามเขาว่าดาบเล่มนั้นถูกปักลงมาเมื่อไหร่นั้น เขาคงตอบให้ไม่ได้ เพราะเเม้เเต่ผู้ซึ่งถูกมันปักลงใจกลางอกอย่างตัวเขาเองนั้นก็ไม่รู้' อ่านไปอ่านมา อ่านอยู่นั้นต้าก็งงอยู่นั้นเลยกับส่วนตรงนี้ มันค่อนข้างจะใช้คำเปลืองจนเกินไปละเนอะในส่วนของตนนี้ กาตูนได้ใช้คำที่ประมาณว่า เขาไม่รู้หรอกว่าดาบเล่มนั้นมาจากไหนเเละถูกปักลงมาตรงกลางอกเขาได้ยังไงตั้งเเต่เมื่อไหร่ตั้งเเต่วรรคที่เเล้ว เเละกาตูนก็ได้ใช้มันอีกทีในบรรทัดต่อไป งงละสิ งั้นเอาเป็นว่า หากจะถามเขาว่าดาบเล่นั้นถูกปักลงไปเมื่อไหร่นั้นเขาคงตอบไม่ได้ นี่ก็คือคำที่บอกว่าเขาไม่รู้ว่าดาบถูกปักลงมาเมื่อไหร่ พอไปในวรรคต่อไป เพราะเเม้เเต่ผู้ที่ซึ่งถูกมันปักลงใจกลางอกอย่างตัวเขาเองนั้นยังไม่รู้ นี่ก็คือวรรคต่อมาที่กาตูนได้ใช้คำประมาณนี้ถึงสองครั้ง 0.0 เอาเป็นว่าในส่วนนี้กาตูนคงเข้าใจเเล้วนะ เเล้วก็มีอีกส่วนหนึ่งในของประโยคนี้ก็คือการใช้คำซ้ำ เป็นคำซ้ำในของย่อหน้านี้ี่เเหละ เเต่จะเป็นประโยคเเรกที่ว่า ' หากจะถามเขาว่าดาบเล่มนั้นถูกปักลงเมื่อไหร่นั้น ' ในส่วนของตรงนี้ได้ใช้คำค่อนข้างที่จะเปลืองจนเกินไปกับคำว่านั้น ถ้าจะให้อ่านดูมันจะค่อนข้างติด ๆ ขัด ๆ ถ้าหากว่าลองเปลี่ยนเป็น 'หากจะถามเขาว่าดาบเล่มนั้นถูกปักลงมาเมื่อไหร่' มันก็จะไม่ต้องเปลืองคำจนเกินไป เเล้วก็ในส่วนของการเว้นวรรคอยากจะให้กาตูนเว้นวรรคให้มันถูกหน่อยเน้อ เเล้วก็ในส่วนของบทที่สองคำที่เขียนผิดคือคำว่า ล้อก -- > ล็อค

ในส่วนของพล็อต เนื้อเรื่องที่เตรียมมา จากที่อ่านมาโดยรวมๆเเล้วเนื้อหาในบทนำน่าสนใจมาก เปิดเรื่องได้น่าสนใจที่สุด >3< ง่ายๆก็คือน่าติดตามชวนอ่านทำให้คนอ่านอยากจะเปิดอ่านในบทต่อไปได้เยอะเเยะเลยจริง ๆ โกยใจไปเต็มๆในส่วนของตรงนี้ส่วนในเนื้อเรื่องต่างๆในบทต่อไปก็น่าติดตามเหมือนกัน ในส่วนของพล็อตเนื้อเรื่องนี่จัดในเกณฑ์ที่ดีมากเลยคะ

ในส่วนของบทบรรยาย เนื้อหาบทสนทนาต่างๆ บทบรรยายอยู่ในเกฑ์ดีค่ะยังไม่ถึงกับดีมากเพราะว่ามันยังมีบางส่วนที่ยังใช้คำซ้ามากเกินไปอย่างที่บอกเอาไว้ข้างต้น เเละก็มีการใช้อะไรที่เปลืองคำอยู่บ้างเล็กน้อย เเละก็ยังมีในบางส่วนของบทสนทนาที่ปกติเเล้วจะมีเครื่องหมายอัญประกาศ เครื่องหมายนี้เขาเรียกอีกอย่างว่าเครื่องหมายคำพูดเเต่ของกาตูนมันมีอยู่ในบางส่วนที่เอาเสียงที่เเตกหัก บลาๆ ที่เกิดขึ้นจากธรรชาติ หรือเสียงที่เกิดจากมนุษย์ทำขึ้นมา เเต่ในส่วนของตรงนั้นใช้ไม่ได้นะคะ (ลองดูในส่วนของบทที่สองนั่นเเหละคะ ''ปึก...ปั้ก...........โครม'' ในส่วนนี้อย่าใช้เลยคะเครื่องหมายอัญประกาศ ลองเปลี่ยนเป็นใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ดูเนอะมันก็จะกลายเป็นเเบบนี้ ปีก...ปั้ก....โครม ! ( ทริปเล็กน้อย เครื่องหมายอัศเจรีย์อย่าใช้เยอะเกินนะคะเพราะมันจะทำให้นิยายภาษาที่เราอ่านมันดูไม่สวย ต้าว่าถ้าใช้มากสุดเเค่สามสี่ตัวก็โอเคเเล้ว ) เเล้วก็ในส่วนของบทสนทนาที่มีเล็กน้อยมากก็โอเคเลยคะ เพราะนิยายเเบบนี้เขาจะไม่ใช้บทสนทนาซะมาก (นอกจากจำเป็นจริงๆ) ส่วนใหญ่เขาจะเน้นในส่วนของบทบรรยายมากกว่า เเละทำให้การเเต่งนิยายเเนวนี้ยากพอสมควร เพราะมันเป็นนิยายที่คล้ายๆเเนวเเฟนตาซีที่จำเป็นต้องมีการบรรยายที่สวยงามเเละไหลลื่นพอสมควร

ต่อมาในส่วนของการย่อหน้า..ในส่วนนี้สำคัญมากจริงๆคะเพราะว่ามันยังมีบางส่วนที่ยังย่อหน้าได้ไม่เหมือนกัน กาตูนนี่จะกดย่อหน้าเเค่บทบรรยายเท่านั้นคือที่จริงเเล้วการย่อหน้านีจะต้องใช้ย่อหน้าเมื่อเราจะขึ้นย่อหน้าใหม่เลยไม่เว้นเเม้เเต่บทสนทนา คือถ้าจะย่อหน้าเเล้วจำเป็นต้องย่อหน้าให้หมดทั้งบทสนทนาเเละบทบรรยายนะคะ เพราะการย่อหน้าจะทำให้การจัดหน้าไม่รกเเละดูสวยงามอีกด้วย

สุดท้ายมาลองดูในส่วนของที่ต้องปรับปรุง เเละส่วนข้อดีเลยนะคะ
มันยังมีบางส่วนใรของบทบรรยายที่ต้องปรับปรุงเช่นการใช้คำซ้ำต่างๆนาๆเเละการเขียนคำผิด เเละการเว้นวรรคยังดูไม่สม่ำเสมอ การใช้เครื่องหมายที่ผิดอยู่นะคะ

ส่วนข้อดีที่ต้าชอบมากเลยคือในส่วนของการใช้คำที่ถูกต้องในการใช้คำ ในส่วนของคำว่า คะ ค่ะ ขา ค้า ค่า ค้า คือถ้าดูผ่านๆเนี่ยมันจะผิดเเต่ถ้าลองดูดีๆเเล้วคำที่กาตูนเขียนมันถูกเนอะเช่นคำว่า ค้า ค้าเนี่ยมันจะออกเสียงเหมือนคำว่าค้าขายพอลองตัดๆดูจะออกเป็น ค้าาา ซึ่งค้าาเนี่ยปกติเขาจะไม่ใช้กันก็จริงส่วนมากใช้คำว่า (ค่า) เเต่ในส่วนของกาตูนมันจำเป็นต้องใช้คำว่าค้าเนื่องจากคำพูดของมิวเนี่ยเป็นอะไรที่ค่อนข้างเเจ่มใสเเละร่าเริง ต้าชอบมากในส่วนนี้ (ตอนเเรกจะเขียนว่าส่วนนี้เขียนผิดเเล้วซะด้วย ฮ่า ๆๆ) เเต่ก็ถูกเเล้วละ เเล้วก็ในส่วนของการบรรยายที่ไหลลื่นเเละชวนอ่านถึงเเม้จะผิดบางเล็กน้อย เเล้วก็ในส่วนของพล็อตเนื้อหาเนื้อเรื่องเนี่ยน่าสนใจมากๆเลยคะ เเละก็ยิ่งในส่วนของบทนำเเรกๆก็ชอบมากเหมือนกันเพราะเปิดเรื่องมาได้น่าสนใจสุด ๆ

สุดท้ายเเล้วจริงๆ ต้าขอเป็นกำลังใจส่วนหนึ่งให้กาตูนได้เเต่งนิยายเรื่องนี้จบนะคะ ^^ สู้ ๆ ค่า :) เเล้วก็ถ้าต้าเขียนอะไรไปไม่เข้าตาไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย Q A Q // หวังว่าจะไม่ปาระเบิดใส่กันนะคะ :)

สวัสดีค่าา :D เรามาส่งงานนะคะ คือขอบอกเอาไว้ก่อนเลยว่าเราไม่ได้มาวิจารณ์นิยายของคุณนายฐานะนักวิจารณ์ที่เกงมากมายก่ายกอง เเต่ถือซะว่าเรามาวิจารณ์ในฐานะ 'คนอ่าน' คนหนึ่งของคุณเท่านั้น

เริ่มจากการตกเเต่งบทความก่อนเลย .
ปกติเราไม่ค่อยเกริ่นเรื่องนี้ก่อน เเต่ในฐานะที่นายเอานิยายมาลงในเว็บเด็กดีที่มันให้ใส่โค้ดใส่ธีม บลาๆๆๆ นะ นายก็ควรจะเเต่งบ้างสักนิดหน่อยเพื่อเป็นการดึงดูดคนอ่านให้ได้มาอ่านนิยายของนายมากขึ้น ที่เราเห็นๆนะคนส่วนใหญ่เขาก็เเต่งหน้าบ้านกันทั้งนั้น ส่วนในข้อมูลเบื้องต้นเลย เราว่าส่วนนี้นายน่าจะเอามาเป็นเเนะนำนิยายเล็ก ๆ น้อยๆมากกว่าการที่นายจะใส่เนื้อเรื่อง เนื้อหา บทบรรยาย เพราะในส่วนของข้องมูลเบื้อต้นส่วนมากเขาจะใส่เนื้อเรื่องย่อ เพื่อที่จะให้คนอ่านก่อนเล็ก ๆ เหมือนกับเป็นโฆษณานั่นเเหละ เเล้วเรื่องย่อตรงนั้น นายก็ควรจะใส่ให้มันน่าดึงดูดใจ เเต่ใช้คำที่น้อย อ่านเเล้วกะทัดรัดเเละได้ใจความ ครอบคลุมนิยายของนายว่าเนื้อหาเป็นยังไงบ้าง อาจจะมีวิธีโปรโมทยังไงก็เเล้วเเต่ (ใส่เหมือนที่นายส่งมาในเเบบฟอร์มเราก็ได้ เเต่คงจะต้องใส่ให้เยอะกว่านี้นิดนึง )
เเล้วก็ทำไมนายไม่ลองทำเเบนเนอร์ดูละ จะได้มีคนอ่านนิยาย เเละรู้จักนิยายนายวิธีก็ลองไปเเลกเเบนเนอร์กับเพื่อนบ้านดู ( เเบนเนอร์ที่ไรเตอร์ใช้กันส่วนใหญ่ขนาดก็ 250 * 75 นะ :D ) เราว่าเราเข้าใจนะเพราะดูจากข้อมูลส่วนตัวของนายนายคงจะพึ่งสมัคร เเต่เรื่องเเบบนี้มันศึกษากันได้

เนื้อเรื่อง ตอนเเรกที่อ่านก็รู้สึกเเปลกใจเล็กน้อย เเต่พออ่านไปเรื่อยๆก็เข้าใจว่านิยายเรื่องนี้เเปลกมาก มีเเนวคิดที่ดีมากเลยคะ >3< คือเราไม่ค่อยเห็นนิยายเเนวเเบบนี้มาก่อนเลยนะ มันก็เลยทำให้เราอยากจะอ่านเเละอยากจะลองติดตามดูว่าเรื่องมันเป็นยังไงต่อ เเอบรู้สึกตกใจเล็กน้อยด้วยกับความโหดของกฏทั้ง 4 ข้อ น่าสนใจมากคะการเดินเรื่องต่าง ๆ >___<
การบรรยายของเนื้อเรื่องก็ดีนะคะ อินมากเลยหยั่งกับเราเข้าไปอยู่ในเกมนั้นด้วยนั่นเเหละ -.,- มีเเฟนตาซีเเบบเลืฟ ๆ ด้วย ช่วงจูบเขินมาก -.,- ช็อคไปเลย แอบคิดด้วยว่าถ้าเป็นผู้ชายละ 5555

ส่วนเรื่องคำพูด บทสนทนา เรื่องคำพูกที่นายเขียนนะยังมีคำผิดอยู่บ้าง เช่นคำว่า หรอ..ถ้าให้เปลี่ยนจาก ร เป็น ล มันจะเขียนว่า หลอ ทันที เเละ ตัว ร. กับ ล. การอ่านออกเสียงมันไม่ได้ต่างกันเลย มันจึงทำให้เรานึกถึงฟันหลอทันทีเมื่อเห็นคำว่า หรอ ถ้าเขียนให้ถูกคงจะเป็นคำว่า เหรอ..นะ เเละในตอนบทเเรก ๆ ก็ยังไม่มีคำผิดเท่าไหร่ บทต่อไปก็ยังไม่มี เเต่ก็ยังมีบ้างเป็นบางคำเเต่มันก็ไม่ได้มากก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีเลยนะคะ เรื่องคำผิดเพราะมับเเทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้ :D

มาดูอีกเรื่องที่เราต้องติเล็กน้อยนะคะ จากที่เราอ่านมาเราสังเกตได้ว่าทางเนื้อเรื่องได้มีการย่อหน้าไม่สม่ำเสมอ มันจึงไม่สวยงามเท่าที่ควร ต้าว่านายลองย่อหน้าให้มันสม่ำเสมอกันดีกว่านะคะ มัจะได้สวยขึ้น ย่อความเเต่ละย่อความจำเป็นต้องมีย่อหน้าที่เท่ากันเพื่อความสวยงามคะ :D

สุดท้ายเเล้วขอบคุณที่เอานิยายดีๆมาให้อ่านนะคะ จากโดยรวมเเล้วเรารู้สึกสนุกมาก เลย >3< เป็นเนื้อเรื่องที่เเปลกมากอย่างที่บอกไป (อยากจะเข้าไปเล่นในเกมมั้งเหมือนกัน 555)
เเละก็เราขอเป็นส่วนหนึ่งในกำลังใจเพื่อที่จะให้นายได้เเต่งนิยายจนจบนะคะ ส่วนเรื่องที่เราเเนะนำไปจะนำไปเเก้ไขรึเปล่าก็ลองเอาไปวิจารณญานดูเเล้วเเต่ความเหมาะสมเเละความต้องการของนายนะคะ

สุดท้ายเเล้วจริง ๆ ถ้าหากว่าเราได้เขียนอะไรไม่เข้าตานายลงไป ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เป็นหนึ่งในกำลังใจให้คะ สู้ ๆ นะค่ะ หวังว่าเราจะได้มาอ่านนิยายดี ๆ ของนายอีก บายบายค่ะ :D.

สวัสดีจ้าคุณดา เรามาจาก Your Story พึ่งได้รับงานมา นิยายของเธอเป็นเรื่องเเรกที่เราได้ฝึกวิจารณ์ เเต่ในฐานะที่เราเป็นคนอ่านคนนึงจากความรู้สึกของเราก็คือ เริ่มต้นเรื่องด้วยบทนำที่น่าสนใจชวนติดตาม ขึ้นไปบทเเรกพอบอกว่าจะทำโทษเราเกือบชะงักเพราะความฟิน 5555 // ท่าจะนอกเรื่องละ >___< ส่วนน้องซอผู้น่ารักที่นิสัยขัดกับหน้าตาก็ฮอตซะเหลือเกินหนาช่วงบทที่ 2 ชีเเรงมากจ้า เเอบผิดกับนิยายรักหวานเเหววซะเหลือเกิน -...- ส่วนพระเอกทั้งสองคนก็คงจะตบตีเเยิงชิงนางกันอย่างเมามันเลยซินะ เอางี้ สรุปรวม ๆ จากการที่เราอ่านมา เราว่าเนื้อเรื่องน่าติดตามเเละน่าสนใจมากสำหรับคนที่ชอบนิยาย ฮอต ๆ เเบบนี้ เนื้อเรื่องน่าสนใจ พื้นหลังดูดาร์ก ๆ เหมาะกับนิยายที่คุณดากำลังเเต่งอยู่พอดีเลย ออกเเนว ๆ ที่เราชอบนะเนอะ ^^ ส่วนเรื่องคำพูดคำเขียนหรือเนื้อหาในนิยายนะคะ คือมันก็ไม่ได้มีบทพูดมากเกินไปจนทำให้คนอ่านงงหรือว่าบทบรรยายมากจนเกินไปทำให้น่าเบื่อ สรุปก็คือการบรรยายเเละคำพูดดูเป๊ะ ๆ ดีเราอ่านเเล้วไม่งง เเต่ก็ยังมีคำพูดบางคำสำหรับตัวละครพูดอีกด้วย จะยกตัวอย่างประโยคที่น้องซอพูดหน่อยนะ
“ เหรอ....แต่ฉันว่ามันโชคร้ายมากกว่า หมาที่นายว่าบางตัวมันยัง’ลีลา’ดีกว่าลีลา’ห่วยๆ’ของนายอีกนะ'' มันก็จะเขียนไว้เเบบนี้ใช่ไหมคะ คือบางทีคำว่า 'นะ' ที่คุณดาใช้ด้านหลังนั้นมันทำให้ประโยคที่น้องซอของเราพูดนั้นมันออกจะนุ่มนิ่มมากกว่าเป็นคำด่า คือถ้าใครมาด่าเราเเบบนั้นเราก็ไม่ค่อยจะเเสบ ๆ คัน ๆ สักเท่าไหร่ ถ้าอยากจะให้มันฮอตด้วยคำด่าก็ลองตัดคำว่า 'นะ ' ดู เเล้วมันก็จะได้ประโยคเเบบนี้นะคะ “ เหรอ....แต่ฉันว่ามันโชคร้ายมากกว่า หมาที่นายว่าบางตัวมันยัง’ลีลา’ดีกว่าลีลา’ห่วยๆ’ของนายอีก ! " เราก็เเทนเครื่องหมาย ! ลงไปเเทนคำว่า 'นะ ' เพื่อให้มันดูเหมือนเป็นคำด่าสักนิดเนอะ เเล้วก็เราอยากจะให้คุณดาลองอ่านนิยายของตนก่อนที่จะอัพลงเว็บเด็กดีก่อนนะคะ เพราะบางคำมันก็ผิดอยู่นิดหน่อย เช่นคำว่า Bey มันพิมสลับที่กันไปหน่อย ( Bye ) รู้สึกว่าคุณดาจะพิมนิยายอย่างเมามันจนนิ้วพัน 555 ( อันนี้เราก็เป็นเคยอัพลงเว็บเเล้วก็ต้องตกใจพอรู้ว่ากัวเองพิมผิดหลายคำมาก )

เเต่โดยรวมถ้าไม่นับเรื่องคำที่เขียนผิด ดูจากพล็อตเนื้อเรื่องเราสนใจมาก ๆ กับเรื่องเเนว ๆ ตบตีเเย่งชิงนางเอก มีผู้ชายมาเเย่งนางเอก ส่วนนางเอกก็ฮอตซะเหลือเกินเเต่บางครั้งก็โดนทำร้ายยอย่างเเสนสาหัส ( อุ้ยตาย ! พูดเเล้วอย่างฟิน 555 ) >///< เขินนะคะนี่นั่งอ่านไปนั่งเขินไปเเดดดิ้นอยู่หน้าคอมอยู่พักใหญ่เเล้วกับอิมเมจนิยาย เนื้อเรื่องก็อย่างเถื่อน อ้ากก ๆ ตอนภาคอดีตกาลทำให้เรารู้สึกถึงเรื่องโรมิโอกับจูเลียต รู้สึกว่าตอนอดีตกาลเนี่ยจะน่ารักที่สุดเเล้วเท่าที่อ่าน ๆ มาจากเรื่องของคุณดา >///< คิดว่าจะเเอดเเฟนเรื่องนี้นะคะ

เราขอเป็นกำลังใจให้คุณดาเพื่อที่จะเเต่งนิยายให้จบ :D สู้ ๆ คะเพราะพล็อตนิยายน่าอ่านเเละน่าติดตามมากมาย สุดท้ายนี้ถึงเราจะวิจารณ์ได้ไม่ดีเท่าไหร่เเต่ก็ขอบคุณที่ได้เเนะนำนิยายดี ๆ มาให้เราอ่านกันนะคะ
เเละถ้าหากว่าเราเขียนอะไรไม่เข้าตาคุณดาก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยคะ บ้ายบาย ^^

ฮัลโหลฮาาาา า >3< มาส่งงานเเหละตะเอง ได้ข่าวว่าเรื่องนี้ไรเตอร์ 2 คน ชื่อหยกกับมิ้น เอ๊ะยังไง ! ชื่อหลังมันคุ้นๆอยู่นะให้ตายเถอะพี่ชายยย 5555 // นอกเรื่องมากมายคะ =3= เอาเถอะเเต่ยังไงก็เข้าเรื่องเลยละกัน -.,-

เปิดมาเเนะนำคาเเร็คเตอร์ เห็นชื่อนางเอก ชอบมว้ากกก (วิบัติเพื่อให้รู้ว่าชอบที่สุด) เเต่อันนั้นก็เป็นเเค่ความชอบส่วนตัวต้าไม่เหมารวมนะ ต้าจะวิจารณ์ที่ความเป็นจริง . (เข้าโหมดเคร่งขรึม) คือเปิดคาเเร็คเตอร์มาเป็นชื่อที่เเปลกมาก ไม่เคยเห็นใครตั้งชื่อได้ไทยจ๋าซะขนาดนี้ เป็นอะไรอย่างหนึ่งที่สามารถ ดึงดูด เเละก็ ผลักไส คนอ่านได้เลยทั้งสองอย่างในคราเดียว เพราะคนเราอย่างที่เห็นอยู่ว่ามีหลากหลายเเบบ ทั้งคนที่อยากจะเปิดรับอะไรใหม่ ๆ อยู่กับสิ่งเก่า ๆ คนที่ชอบอะไรไทย ๆ หรือ คนที่ชอบอะไรเเนวยุโรป เกาหลี สำหรับคนที่ไม่ชอบลองอะไรใหม่ ๆ เเละชอบเเนยุโรปอาจจะปิดเรื่องนี้ไปเลยก็ได้ถ้าหากว่าไม่เห็น 'อิมเมจ' โดยรวมเเล้วจากการนำอิมเมจที่น่าสนใจเเละชื่อมารวมๆกัน ถือว่าประสบความสำเร็จ เเละทำให้เค้าฟินมากอะตะเอง >.,< อันนี้คือในส่วนของอิมเมจเเละการตั้งชื่อ (ส่วนนี้ไม่เคยพูดเลยสำหรับนิยายเรื่องอื่นๆ)

มาดูกันต่อที่ ภาษา ความไหลลื่นในการอ่าน
เปิดมาตอนเเรกเห็นอะไรอยู่อย่างหนึ่งเลยก็คือ สัญลักษณ์ สัณลักษณ์คล้าย ๆ ตัวหนอนที่ใช้เรียกเพื่อนปะการังคือได้ใช้เยอะมากในประโยคประโยคหนึ่ง คือไอสัญลักษณ์ที่คล้ายๆตัวหนอนเขาจะใช้เอาไว้ข้างหลังเเค่อันเดียวเท่านั้นเเหละเน้อ บรรทัดถัดมาเห็นคำบรรยายของต้องตากับคำว่า วัยรุ่นวัยใสอายุ 19 ปลายๆอย่างฉัน คือว่าถ้าให้ลองอ่านดูทั้งประโยค (ขี้เกียจเขียนเยอะเกิน) มันค่อนข้างที่จะยาวยืดไปหน่อยเเล้วถ้าสมมุติลองตัดคำว่าวัยใสดูละ ? เเล้วก็ไรท์เตอร์มีการเขียนคำซ้ำอยู่ในประโยคเดียวกันด้วยในบางส่วนมันทำให้เสน่ห์ในบทบรรยายนั้นลดน้อยลง อาจจะสงสัยคำซ้ำคืออะไร ก็เช่น 'เสียงยัยปะการังเเว่วเข้ามาในโสตประสาทของฉันตั้งเเต่เช้าอีกเเล้วหรอเนี่ย ว่าเเต่ฉันมานอนห้องยัยปะการังได้ไงเนี่ย' จากประโยคนี้ขอติสองส่วนคือ การใช้คำซ้ำจากการที่ยกตัวอย่างมาก็คงจะเข้าใจเเล้วเนอะว่าคำซ้ำมันคืออะไร ส่วนอีกส่วนนึงก็คือคำที่เขียนผิด..
มันคือคำว่า หรอ คำนี้ต้าเคยเจอมาในนิยายเรื่องนึงเเล้วก็วิจารณ์ไปเรียบร้อยเเล้วว่าคำว่า หรอ มันเขียนผิดอยู่เพราะคำว่า หรอในที่นี้ก็คือ สึกหรอ บลาๆ เป็นต้น (นึกคำไม่ออก) เเละคำที่ถูกต้องคือ เหรอ นะ

ส่วนเรื่องการย่อหน้า ลองสังเกตดูในบทสนทนาต่างๆ เหมือนไรท์จะไม่ได้กด tap ไรท์ก็คงรู้น้ะ ว่าการเขียนนิยายให้ดูน่าอ่านการที่เราจะย่อหน้าให้เท่ากันมันจะเป็นเรื่องที่ดึงดูดได้เป็นอย่างหนึ่ง คือ นิยายจำต้องมีการย่อหน้าที่เท่ากันอย่างสม่ำเสมอเนอะ น้าตัวเองง

มาดูเรื่องพล็อตนิยายที่ถูกวางมา . ไม่รู้นะว่านิยายเรื่องนี้ได้มีการวางพล็อตเอาไว้รึเปล่าเเละพล็อตเเบบนี้ก็เคยเจอบ่อยๆเเล้วสำหรับคนอ้วนๆ เเต่ถือว่าอยู่ในระดับดีมากเลยคะ เนื่องจากทำให้เราอ่านได้เรื่อย ๆ ไม่มีการวกไปวนมาอยู่ที่เดิมจนทำให้น่าเบื่อ คืออยากขะเเนะนำว่าให้เขียนเเบบมีพล็อตนิยายอย่างนี้นี่เเหละคะที่ดีที่สุดเเล้ว เพราะมีพล็อตที่น่าสนใจมาก

มาดูเรื่องเนื้อเรื่องกัน. เนื้อเรื่องอยู่ในระดับดีมากเลยค่ะ เล่นเอาฮาเเตกไปเลยทีเดียว เนื่องจากดูๆมามีการพัฒนาที่ดีขึ้น บทหลังๆเริ่มใช้คำได้สวยขึ้นในช่วงของการเเข่งเกมเล่นเอาฮาเเตกเเละเกรียนสุดติ่งไปเลยคะโดยรวมเเล้วเราชอบมากคะกับเนื้อเรื่องที่ใส่ลงไป

ลองมาดูสรุปกันว่าควรจะเเก้ตรงไหนหรือดีตรงไหนเเล้ว :)
สิ่งที่ต้องเเก้เรื่องการย่อหน้าให้เท่ากันอย่างสม่ำเสมอ การเขียนคำซ้ำเเละการใช้คำไม่ถูกต้องบางส่วนในส่วนของบทเเรก ๆ (บทหลังๆยังไม่ค่อยพบคะ)

ส่วนเรื่องที่ดีเเล้วก็คือ การวางเนื้อเรื่องอย่างเหมาะสม การเขียนคำบรรยายเเละการเขียนบทสนทนาอย่างลงตัว ไม่มีการเขียนบทสนทนาที่เยอะเกินหรือบทบรรยายที่มาก ถือว่าลงตัวทีเดียวเลยคะ เเละก็เรื่องความฮา ใช้คำได้ฮามากสื่อถึงอารมณ์อย่างชัดเจน ( เค้าฮาท้องเเข็งไปเลย 55555 )

สุดท้ายเเล้ว. มาบรรยายน้อย ๆ ถ้าไม่จุใจเเละได้เขียนอะไรไม่เข้าตาไปกับไรเตอร์ทั้งสองคนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย หวังว่าจะไม่อาฆาตเเอบเอาระเบิดมาทิ้งไว้หน้าบ้านเค้าน้าตะเอง T ^ T เเล้วก็ต้าขอเป็นส่วนหนึ่งในกำลังใจให้นิยายเรื่องนี้เเต่งจบไว ๆนะค้าา บ้ายบายค่า จุฟฟฟ !

ฮาโหล่ค่า >3< ชื่อต้านะคะ มาส่งงานเเว้ววววว >.< ตอนเเรกที่เห็นเวลาส่งงานเเอบเสียดายเล็ก ๆ เพราะมาส่งตอนที่เขานอนไปเเเล้วประมาณ 10 นาทีเอง โอ้ววเสียดายมากกกก เเต่ก็เอาเถอะเรื่องวันผ่านไปเเล้วเนอะ

งั้นเราลองมาดูนิยายที่ป.ปลา เเต่งกันดีกว่า เปิดเรื่องมาตอนเเรกเจอบทนำ จากการที่เราอ่านนิยายมาเนอะเคยเจอเเบบนี้เหมือนกันที่เขาใช้ภาษาอังกฤษในคำเขียนเเต่ก็ต้องมีการเเปลโดยการใส่วงเว็บเอาไว้บ้าง เผื่อว่าน้องๆเข้ามาอ่านเเล้วหนูๆเขาจะเเปลไม่ออกกันเน้อ ในเรื่องของบทนำ สามารถเอามาเเต่งได้อย่างดีเลย มีพล๊อตเรื่องที่น่าสนใจ คือเเอบอินไปว่าดูซีรี่ย์เกาหลีอยู่มากกว่าการอ่านนิยาย -.,- ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องดีคะ สรุปในเรื่องของบทนำเเต่งออกมาได้น่าสนใจมากมาย >___<
ส่วนเรื่องของภาษาเเละการใช้คำที่ถูกต้อง เเอบสะกิดใจเล็ก ๆ กับสองจุดของบทเเรกก็คือ ประโยคของตัวพระเอกที่บอกว่า 'เเม่ครับ เเม่ครับผมควรจะทำยังไงต่อไปที'' ในส่วนนี้ป.ปลาตากลมได้ใช้คำว่าเเม่ครับถึงสองครั้งซึ่งก็ดูเเปลกๆไปหน่อย เเละก็คำว่าทีด้วย..มันออกจะเหม่งๆเเปลก ๆ ไม่รู้ต้าคิดไปเองรึเปล่า -[]-
เเต่ถ้าลองตัดคำว่าเเม่ครับในส่วนเเรกก็จะเป็นคำว่า เเม่ครับผมควรจะทำยังไงต่อไปดี หรือ เเม่..เเม่ครับผมควรจะทำยังไงต่อไปดี อีกส่วนนึงใช้คำผิดคำนี้ใช้กันผิดเยอะมาก เห็นบ่อยมากเลยเเละก็บอกไปเเล้ว มันก็คือคำว่า 'หรอ' หรอในที่นี้มันเขียนผิดอยู่นะคะคำว่าหรอเเละเหรอมันเเตกต่างกัน คำว่า หรอ จะใช้ในกรณีที่เป็นพวกของชำรุดเช่นคำว่า สึกหรอ นะคะ ซึ่งถ้าให้อ่านจริงๆมันก็จะเตกต่างกันเเต่คงจะเป็นเพราะการเขียนคล้ายๆกัน เเละวัยรุ่นเอาไปใช้กันบ่อยรึเปล่ามันก็เลยทำให้เขียนผิดกันบ่อย ๆ

ส่วนของพล็อตเรื่อง มีความน่าสนใจพอตัวเลยโอเคเลยนะคะสำหรับต้าเเต่ก็เคยเห็นคนที่เขียนนิยายเเนวนี้ก็บ่อยๆเหมือนกัน เเต่ในตัวเนื้อเรื่องก็ยังไม่ซ้ำกับใคร สรุปคือถึงเเม้ว่าการวางพล็อตของนิยายเรื่องนี้จะซ้ำกับเรื่องอื่นๆบ้าง เเต่ภายในเนื้อเรื่อง เนื้อหา การดำเนินเรื่องก็มีความน่าสนใจ เเละน่าติดตามคะ

งั้นมาดูเรื่องที่ต้องปรับปรุงเเละข้อดีเเบบสรุปย่อๆกันเลยละกัน
ตั้งเเต่ข้อเสียก็คือมีการใช้คำผิดไปบ้างในบางส่วนถึงเเม้จะเจอได้น้อย ก็อย่างที่บอกไปคือคำว่าเหรอ..เเละการเรียบเรียงการใช้คำในประโยค ที่ใช้เเล้วมันซ้ำบางนิดหน่อย เเต่ก็ไม่ได้มาก

ส่วนเรื่องของข้อดี เรื่องนี้เป็นนิยายที่มีข้อดีเยอะเลยทีเดียว ตั้งเเต่การบรรยายคำให้ดูไม่น่าเบือ เเละการวางเรื่องในส่วนของบทบรรยายเเละบทสนทนาได้อย่างดี บทสนทนาไม่เยอะจนเกินไปเเละไม่มากจนเกินไปเช่นเดียวกับบทบรรยาย ในส่วนนี้ดีมากๆเลยคะ เรื่องคำที่เขียนผิดเเทบจะไม่เจอเลยด้วยซ้ำไป เเต่สิ่งที่ดีที่สุดก็คือการโปรโมทนิยายของเรื่องนี้นั่นเอง ในส่นของทีเซอร์ทำออกมาดีเลยคะ มีการเปิดเเฟนเพจให้ติดตามกันด้วย เเละมีการใช้เเบนเนอร์ในการเเลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ เป็นการโปรโมทที่ดีเยี่ยมค่าา

สุดท้ายเเล้วต้าขอเป็นส่วนหนึ่งในกำลังใจเพื่อที่จะให้นิยายเรื่องนี้เเต่งจบนะคะ เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเลยสำหรับต้า นางเองเเซ่บเวอร์ ! -.,- ส่วนเรื่องที่ต้าเเนะนำไปก็ลองเอาไปพิจารณาดูนะคะ เเละถ้าหากต้าได้เขียนอะไรไม่เข้าตาไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยคะ บ้ายบายค้าา :) จุฟฟฟ

สวัสดีค่าา ต้านะคะมาส่งงานเเล้วต้องขอโทษด้วยที่มาส่งงานช้า พอดีต้าติดธุระที่ต่างจังหวัดนิดหน่อยคะ T^T เเล้วก็ถ้าต้าวิจารณ์อะไรที่ไม่เข้าตาของบูมไปต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะหวังว่าจะไม่จุดไฟเผาบ้านกันน้าาา

เริ่มเลยละกันมาถึงตอนเเรกเลยเรื่องการย่อหน้า ย่อหน้าก็กดเเท๊ปนั่นเเหละคะอันนี้คจะรู้กัน คือนิยายเรี่ยมันจำเป็นต้องมีการย่อหน้าที่เท่ากันอย่างสม่ำเสมอเป็นลำดับเเล้วมันจะทำให้นิยายของเราดูสวยงามเเละก็น่าอ่านขึ้นนะคะ มันจะได้ดูเหมือนประมาณว่าไม่รกเท่าไหร่ ในเรื่องของเนื้อหาในเเต่ละตอน ต้าเห็นว่าในเเต่ละตอนมีบทที่ไม่เท่ากันอย่างสม่ำเสมอ เเละในบางบทเนี่ยมันก็น้อยมากด้วย เกือบทุกบทเลยก็ว่าได้ที่น้อยๆนะคะ คือต้าอยากจะให้ลองไปเขียนให้มันมีเนื้อหาในเเต่ละตอนเยอะขึ้นสักหน่อย
ในส่วนของบทสนทนาต่างๆที่เห็นๆก็คือมีการเขียน 55555555555 เยอะเกินไปมากกกกก คือถ้าต้าอ่านออกเสียงหมดทุกตัวให้เพื่อนฟังเขาก็คงคิดว่าต้าบ้านั่นเเหละคะ 555 ก็เหมือนกับคาเเร็คเตอร์ของตัวละครถ้าใครพูดคำหัวเราะคำก็เหมือนคนบ้าเหมือนกัน -3-'' เเละก็ในส่วนของคำพูดที่เขียนคำว่า ป้ะ อ้ะ เนี่ยค่อนข้างเยอะเกินไปด้วย ลองตัดๆดูบ้างนะคะ

เเละในส่วนนี้ที่อยากจะบอกก็คือบทสนทนาเเละบทบรรยายที่ไม่ลงตัว ในส่วนของตรงนี้ได้มีบทบรรยายน้อยมาก มันทำให้คนอ่านดูงงๆนิดหน่อยนะคะ บทสนทนาเนี่ยเยอะไปจริงๆ ต้าว่าถ้าเป็นนิยายลองใส่บทบรรยายเข้าไปบ้างนะคะ เเต่อย่าใส่มากจนเกินไปละเพราะมันจะทำให้นิยายน่าเบื่อเเละยิ่งไม่ลงตัวมากกว่าเดิม ทางที่ดีลองใส่ที่มันพอดีๆกันนะคะ เเล้วก็มันยังมีอยู่อีกส่วนนึง ขอโทษจริงๆเลย ขอโทษนะคะ T^T คือต้าอ่านไปอ่านมาเนี่ยมันเริ่มไม่เหมือนนิยายเเล้ว เหมือนดูไรเตอร์จะพูดคนเดียวมากกว่า เเละก็ในส่วนของบทนำเริ่มต้นเนี่ยยังเกริ่นไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไรนะคะ เเละก็ยังมีคำศัพท์วับรุ่นเยอะพอสมควรด้วย คือสรุปๆเเล้วก็คือน่าจะใส่บทบรรยายให้มากกว่านี้น้า ทริปเล็กๆน้อยๆในการเขียนบทบรรยายให้ไม่น่าเบื่อคือเราน่าจะใช้คำสละสลวยเช่นมีการเปรียบเทียบ มีการใช้คำเชื่อมเช่นคำว่าเเละ เเล้ว เเต่ ที่ เเต่ไม่ควรใช้เยอะจนเกินไปเพราะอาจจะทำให้ไม่สละสลวยนะคะ
เอาเป็นว่าถ้าต้าวิจารณ์อะไรไม่เข้าตาบูมไปก็ขออภัยจริงๆถ้าบางคำเเรงไปก็ขอโทษด้วย T^T // ก้มลงไหว้อย่างงามๆ หวังว่าจะไม่โกรธกันนะคะ TT' เอาเป็นว่าต้าของเป็นส่วนหนึ่งในกำลังใจให้บูมเเต่งนิยายได้จบ ส่วนเรื่องของคำเเนะนำของต้าจะเอาไปใช้รึเปล่า ปรับปรุงยังไงก็เเล้วเเต่บูมเลยละกันนะคะ บ้ายบายคะ ^^

ฮัลโหลค่า :D ต้านะคะ มารับงานเเล้วค่ะ คือปกติไม่ค่อยถนัดเรื่องเเนวนี้สักเท่าไหร่ เพราะวิธีการเเต่งมันค่อนข้างเเหวกเเนวไปกับนิยายรักทั่วไป ซึ่งเรามาอ่านไม่ใช่ในฐานะนักวิจารณ์ที่เก่งหรืออะไร เเต่มาอ่านในฐานะ 'คนอ่าน' คนนึงเท่านั้นนะคะ :D
พอเปิดมาบทเเรกเเอบตกใจเล็กน้อยว่าทำไมมันมีบทบรรยายเยอะจังวะ เพราะปกติไม่ชอบอ่านบทบรรยายเยอะๆ( เเต่ก็เข้าใจเพราะมันเป็นนิยายสะท้อนสังคม ) คิดว่ามันคงน่าเบื่อเเต่พอลองอ่านดู มันก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่เคยคิด เพราะมีการใช้ถ้อยคำที่ลงตัวสามารถทำให้เราอ่านได้เรื่อย ๆ มีคำผิดอยู่น้อยมากซึ้งมันทำให้ดึงดูด คำผิดที่เห็นก็คำว่า ฝ่าย นั้นเเหละ ตก (ย) ซึ่งตรงนั้นก็ข้ามไปเพราะไม่ได้ทำให้เราเบื่อ บทเเรก ๆ มีซึ้ง เเอบอินไปด้วยนะว่าถ้าได้ครูที่มีความคิดเเบบสมชายบ้างก็คงจะดี
อ่านไปอ่านมารู้สึกอินเหมือนเราได้เป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเรื่องนั้น เเอบลุ้นเเละเครียดไปเหมือนกันเพราะการบรรยายของหวายนะคะ มีการบรรยายที่มีความละเอียด ทำให้เราเห็นภาพเลยว่าในสภาพพื้นที่จริงนั้นเป็นยังไง เขากำลังทำอะไร เเละเดินเรื่องค่อนข้างเร็วพอสมควร ในความรู้สึกนะเหมือนเนื้อหามันมีนิดเดียวนั่นเเหละคะ เเต่ก็มีการเสียดสีสังคมได้เป็นความจริงมาก อ่านเเล้วเถียงไม่ออกเลยจริงๆว่าคนในเมืองย่อมเป็นใหญ่กว่าคนในชนบท ตอนเเถวๆเกือบจะจบเเอบคาดไม่ถึงด้วย สะเทือนใจมาก ๆ มีความรู้สึกเกลียด สส.อนุชิตมากมาย -___- // เอ๊ะ นอกเรื่อง -.,-
มาต่อเรื่องภาษาที่ใช้เขียนนะคะ ก็ไม่มีอะไนจะติเพราะเจอคำผิดน้อยมาก เเทบจะไม่มีเลย เเละก็มีการเชื่อมคำทำให้ได้อ่านไหลลื่นได้เป็นอย่างดี
ส่วนตัวละครต่างๆก็ไม่ค่อยมีเยอะมากมายเเละชื่อก็ไม่ได้ยากจนอ่านเเล้วจำไม่ได้ ในเรื่องตัวละครก็โอเคเลยนะคะ
เเล้วเรื่องธีมอะไรก็เข้าใจนะคะว่าเเต่งเพื่อส่งอาจารย์ เเต่ไหนๆก็เอามาลงเว็บเเล้วก็น่าจะเเต่งหน้าบทความมั้งเนอะ จะได้ดึงดูดคนอ่านสักหน่อย เเล้วก็เเบนเนอร์ด้วยนะคะ จะได้โปรโมทนิยายของตัวเองด้วยไง ^^
( เเล้วก็เราไม่ได้มีการให้คะเเนนในเเต่ละส่วนนะคะ เเต่จะให้โดยรวมเลยละกัน)

สุดท้ายเเล้วขอบคุณนะคะที่เอานิยายดี ๆ มาให้อ่านรู้สึกชอบมากอ่านจนปวดตาเลยทีเดียว สะเทือนใจมากกับนิยายเรื่องนี้ อินสุด ๆ เเละก็ในฐานะคนอ่านคนหนึ่งชอบมากคะนิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายเเนวสะท้อนสังคมเรื่องเเรกที่เราได้อ่านอย่างจริงจังเเละก็รู้สึกชอบมาก ( เเต่ยังติดค้างกับตอนสุดท้ายอยู่ดีที่ยังเเอบลุ้นว่าถ้าตายชนบทก็คงจะเปลี่ยนเเปลง เเต่กลับพลิกล็อคจากสิ่งที่คิดไว้มาก ซึ่งก็ทำให้เราได้คิดเลยว่านิยายเรื่องนี้มันสะท้อนสังคมจริง ๆ ) นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่ดีนะคะ นอกจากได้ความเพลิดเพลินจากการอ่านเเล้ว เรายังได้ข้อคิดด้วย
สุดท้ายเเล้วจริง ๆ ถ้าหากพูดอะไรไม่ถูกใจหรือไม่ตรงประเด็นไปก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ บ้ายบาย :D

มาส่งงานค้าา :D '' ชือต้านั่นเเหละพอรู้เเล้วบ้างใช่บ่ ? -.,-
อ่า งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าจ้าาาาา

เริ่มจากการเกริ่นนำจากข้อความข้างต้นเลยละกัน มีความน่าสนใจพอตัวเลย ชอบนิยามของพระเอกมาก มันทำให้คนอ่านอย่างเราๆพอจะรู้เลยว่า .. ฮึ่มม ! ไอ้หมอนี่คงจะ ฮอต ! มากกก กรี๊ดดดดดดดด >--< // ปาดคราบน้ำลายเล็กน้อย -.,- 555 รู้สึกเอฟเฟ็คจะเยอะเกิน เลยพานอกเรื่อง 555
มาดูที่ตอนเเรกเลย มีกลอนเล็กน้อยหรือเขาเรียกว่าไรไม่รู้ช่างเหอะ เเต่มันทำให้ดูน่าสนใจนะคะ เเต่อยากจะบอกอะไรกับมิ้นหน่อย -__- คือมิ้นลองเปิดเข้าไปดูบทความของตัวเองดูนะเเล้วลองเอาเม้าส์ไปชี้ที่ตัวอักษรดังกล่าว มันจะขึ้นเป็นเหมือนลิงค์ทุกตัวเลย ต้าเลยอยากให้มิ้นเเก้หน่อยนะค่ะ -.- เพราะมันทำให้เราอารมณ์บูดมากพอเอาเม้าส์ไปชี้ตรงส่วนตัวอักษร

มาดูเรื่องบทสนทนา คำพูดต่างๆนะคะ จากการที่เราอ่านมาก็ยังไม่เจอคำผิดสักเท่าไหร่ เเต่สิ่งที่เราเจอนั้นกลับเป็นบทสนทนาที่มีมากจนเกินไปในส่วนของบทนำทำให้เราออกจะงงนิดหน่อยว่า เอ๊ะ ! ตัวละครตัวนี้เขากำลังทำอะไรอยู่นะ พวกเขาอยู่ตรงไหนกัน ตรงนี้อาจจะต้องมีการบรรยายเพิ่มเติมหน่อยนะคะในส่วนของบทนำตอนเเรก เเละก็พอเห็นบทต่อไปมีการบรรยายเพิ่มเติมมากขึ้น ส่วนนั้นบรรยายได้ดีมากเลยคะ เเต่พอไปอีกบทบทบรรยายก็ลดน้อยลง ผลที่เห็นได้ชัดก็ช่วง ที่มีผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า ''ตอนนี้ผมอยากขยี้ผู้หญิงคนหนึ่งมากเลยครับ'' เเต่บทบรรยายก็เเค่เขียนความในใจของนางเอกเอาไว้เเค่ว่า 'มาบอกฉันทำไมละยะ' ซึ่งมันก็ทำให้เราเกิดฉุกคิดขึ้นมาว่า เเล้วใครละที่เป็นคนสนทนากับชีสเค้ก
เอาเป็นว่าลองไปรีไรท์ดูนะคะในส่วนของบทบรรยายเเละบทสนทนาต่าง ๆ นะเพราะถ้าเราเขียนบทสนทนามากเกินไปมันก็จะทำให้คนอ่าน งง ว่าอืม...เเล้วมันเกิดอะไรขึ้นนะ งงจัง เเต่ก็สามารถอ่านได้เรื่อยๆเเต่ก็ยังปนด้วยความงงงวย เเต่ถ้าเราใส่บทบรรยายมากไปเหมือนกัน มันก็จะทำให้นิยายเราน่าเบื่อไปทันที เเต่ถ้าหากว่ามิ้วต้องการเขียนบทบรรยายที่เยอะมากจริงๆ ขอเเนะนำนะคะว่าเราจำต้องใช้คำที่ดูสละสลวย คนอ่านอ่านดูเเล้วไหลลื่นอยากที่จะอ่านต่อ อาจจะมีคำเชื่อมบ้างเพื่อความสละสลวย หรือคำเปรียบเทียบเพื่อให้เห็นภาพเช่น เปรียบเสมือน เหมือน
เเล้วก็เรื่องคำผิด คำผิดไม่มีเลยคะ เเทบจะหาไม่ได้เลยทำให้เราอ่านเเล้วรู้สึกดีนะคะ เเต่ยังมีจุดจุดหนึ่งก็คือ อเล็กซานดร้าเนี่ยเจาเรียกว่าอเล็กซานเดอร์ไม่ใช่เหรอ หรือว่ามันเป็นมุก หรือมันเป็นอเล็กตัวเมีย -__-' อ่างั้นอันนี้ข้ามไปเถอะคะ
เรามาต่อกันที่ ฟอนต์..รู้สึกว่ามิ้วจะใช้ 'ตัวหนา' เกือบทั้งเรื่องเลยรึเปล่าคะ คือเราว่าถ้าเป็นการบรรยายอย่างปกติเเล้วไม่ควรใช้ตัวหนาเนอะ เพราะตัวหนาที่ดูเหมือนไม่มีประโยชน์มมันก็มีประโยชน์นะคะสำหรับการเเต่งนิยาย เหมือนกับถ้าเกิดเราเขียนๆไปเเล้วต้องการ 'เน้น' คำๆนั้นเราก็สามารถใช้ตัวหนาเป็นตัวสื่อกลางได้ว่าคำนี้มันเจ็บ หรือ น่ารัก หรือ สำคัญอะไรหรือเปล่า เช่น สมมุติถ้าพระเอกบอกรักนางเอก ทั้งๆที่พระเอกปากเเข็งเเต่เขากลับบอกคนที่ตนเองรักว่า 'เเต่งงานกันนะ ผมรักคุณ' เราออาจะใช้ตัวหนาที่คำว่า รัก ได้ เพราะมันเป็นตัวที่สำคัญอะไรเเบบนี้เนอะ

งั้นเรามาดูข้อดีเเละข้อที่ต้องปรับปรุงนิดหน่อยกัน ( พูดโดยรวมนะ )
ข้อที่ต้องปรับปรุงไป ก็อย่างที่บอกเรื่องพวกบทสนทนาเเละบทบรรยายที่ดูไม่เข้ากันเท่าไหร่ บางตอนก็มีเนื้อหาเเละบทบรรยายพอดีกัน บางตอนบทสนทนาเยอะเกินไปจนทำให้คนอ่านงง ก็ควรจะปรับเปลี่ยนเเค่เรื่องนี้เเหละ

ส่วนข้อดีของมิ้วคือ
การดำเนินเรื่องเเละตัวละคร การดำเนินเรื่องไม่ได้ช้าอืดอาด อ่านเเล้วเพลินดีสามารถให้เราอ่านได้เเก้เครียด เป็นนิยายเเนวรักหวานเเหววที่คอมดี้มากมาย ^^ อ่านเเล้วต้ายังรู้สึกขำมากเลยกับเรื่องนี้ เพราะนางเอกเกรียนมาก -.,- ส่วนพระเอกก็ฮอตเหลือเกินนนน >___< สรุปก็คือ มิ้วเหมาะมากเลยคะกับเเต่งนิยายเเนวนี้ ฮาได้ใจมาก เกรียนสุดๆไปเลย

สุดท้ายเเล้ว ขอบคุณนะคะที่นำนิยายดีๆมาให้อ่าน ต้าขอเป็นหนึ่งกำลังใจส่งไปให้มิ้วเเต่งนิยายเรื่องนี้จบเพราะต้าเชื่อว่ามีอีกหลายคนที่รออ่านนิยายของมิ้วอยู่ เเละถ้าหากว่าต้าเขียนอะไรไม่เข้าตาของมิ้วไปก็ขออภัยด้วยนะคะ ^^
สู้ ๆ ค่า :D จุ ฟฟฟ