สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Demongod of infinit time (Second Sphere Online)

ตอนที่ 84 : 0015 ฉันเกิดที่นี่


     อัพเดท 15 ก.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี ออนไลน
ผู้แต่ง : Zoke ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zoke
My.iD: http://my.dek-d.com/zoke
< Review/Vote > Rating : 90% [ 111 mem(s) ]
This month views : 1,396 Overall : 941,476
10,644 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2485 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 84 : 0015 ฉันเกิดที่นี่ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14031 , โพส : 31 , Rating : 269 / 55 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


0015 ฉันเกิดที่นี่

 

                “โว้ย จะเล่นมิวสิควีดีโอน้ำเน่าอีกนานไหม แองจี้ เอล รีบมาช่วยทางนี้ได้แล้วจะต้านไม่อยู่แล้ว” ไซตะโกนออกมาเมื่อทหารอีก 5 คนผละออกมาจากกลุ่ม X-fear มุ่งหน้ามาทางพวกเขา

                แองจี้ที่ได้สติจะหันไปด่าไซที่ไม่มีความระเอียดอ่อนเรื่องอารมณ์เลย แต่พอเห็นจำนวนศัตรูก็หุบปากแล้วเอื้อมมือไปหยิบธนูที่ตกอยู่ข้างๆขึ้นมาเล็ง

                “หือทำไมกัน” ธนูไม่ยอมรับการร่ายเวทย์บรรจุกระสุนของแองจี้โดยไม่ทราบสาเหตุแต่ก็แค่แปบเดียวเท่านั้น ความทรงจำมหาศาลของเฟร่าเริ่มปรากฏขึ้นในหัวของเธอพร้อมกันจนเธอต้องปล่อยธนูแล้วเอามือกุมหัว

                หลังจากความเจ็บปวดหายไปแองจี้ก็ส่งธนูให้เอล “เอลเธอใช้เวทย์ได้ใช้ไหมถึงจะยืนไม่ได้แต่แค่ร่ายเวทย์แล้วยิงคงทำได้ซินะ” ก่อนจะลุกขึ้นวิ่งเข้าไปในกลุ่มที่ตะรุมบอลกันอยู่

                “ไซเอามีดสั้นมิสทริลของนายส่งมาให้แองจี้เร็ว ร่างเทพไม่สามารถใช้พลังได้ด้วยอาวุธแบบอื่นนอกจากอาวุธที่สร้างด้วยวัตถุดิบเทวะ มิสทริลถึงจะไม่ใช่โลหะเทวะ 100% แต่ก็เป็นโลหะผสมที่มีโลหะเทวะเป็นส่วนประบอบอยู่ 30% น่าจะใช้เป็นตัวกลางถ่ายพลังได้แม้จะไม่เต็มที่ก็เถอะ” แองจี้ยืนมือเข้าไปหาไซที่พึ่งจะระเบิดหัวทหารไปอีก 1 คน

                “โลหะเทวะงั้นหรือ?” ไซนึกไปถึงของที่มี “ฉันว่าฉันมีของดีกว่านั้น” ไซหยิบดาบเทวะสีทองที่ได้มาจากกาอุสโยนให้แองจี้

                แองจี้รับดาบนั้นมาอย่างงง แต่พอตรวจความสามารถดูเธอถึงกับตกใจ “ดาบที่สร้างจากโลหะเทวะบริสุทธิ์ นายไปเอามาจากไหนกันนี่”

                “ระวังหน่อยล่ะมันไม่ค่อยทนถ้าออกแรงมากๆเดียวมันจะหัก” ไซยกดาบโลหิตในมือในมือเข้ารับการโจมตีจากทหาร พร้อมทั้งยิงกระสุนโลหิตจากมือซ้ายแบบไม่หยุดเพื่อถ่วงเวลาทหารที่จะเข้ามาสมทบ

                “หึ ไม่ต้องห่วงน่านายแค่ใช้มันไม่เป็นเท่านั้นเอง” แองจี้ถ่ายพลังออร่าศักดิสิทธิ์เข้าไปจนดาบในมือเปล่งแสงออกมา แสงจากร่างของเธอถูกส่งเข้าอาบดาบในมือทำให้มันเริ่มเปลี่ยนรูปร่างเป็นดาบแบบเรเปียสีทองยาว 1.25 เมตร “โลหะเทวะจะเปลี่ยนสภาพตามพลังเทวะของผู้ใช้ นายคงได้มาจากมอนระดับต่ำซินะมันเลยอยู่ในสภาพไม่ดีนัก แต่ถ้าอยู่ในมือของฉันละก็จะเป็นแบบนี้ไง” เธอตวัดมันที่เดียวแทงทะลุทั้งดาบทั้งชุดเกราะที่ทหารใส่อยู่ปลายดาบพุ่งออกกลางหลัง ทหารคนนั้นล้มลงทันที่เพราะกระดูกสันหลังถูกตัดขาด แองจี้ไม่ปล่อยให้มันกลับมาตั้งตัวลุกขึ้นมายิงเธอได้อีก ตวัดดาบแยกศีรษะออกจากร่างของทหารทันที่

                “เล็งโจมตีที่หัว แยกหัวออกจากร่างของมันซะ” ไซตะโกนบอกฮีโร่

                เอลเองก็ชาร์จลูกธนูเสร็จแล้วรีบยิงสนับสนุนทันที่ แต่ด้วยสภาพที่แย่ลงเรื่อยๆจากการขาดเลือดทำให้เธอใช้เวทย์ได้ยากขึ้น และร่างกายก็ขยับได้ช้าลงเรื่อยๆ “มาสเตอร์คะ เอลต้องเปลี่ยนร่างคะ ร่างนี้แทบจะขยับไม่ได้แล้ว” เธอตะโกนออกมาเมื่อแขนขวาที่ยังขยับได้ข้างเดียวแทบจะยกไม่ขึ้นแล้ว

                “หาเอาเองละกัน” ไซเรียกโลงออกมาตรงหน้าเอล พวกซอมบี้ระดับต่ำก็กระโจนออกมาหลายตัวเพื่อถ่วงเวลา เอลที่เห็นโลงก็เอามือคว้าขอบโลงออกแรงดึงเหวี่ยงร่างโชกเลือดลอยโค้งแบบพาราโบร่าพุ่งลงโลงไป ไอมารทะลักพรวดออกมาพร้อมร่างใหม่ของเอล ร่างที่เกิดจากการตัดต่อผสมร่างของซอมบี้บอส 4 ตัวจากมิติพิเศษทีได้มาจากตอนปิดเทอมเข้าด้วยกัน ท่อนบนเป็นร่างของซาคิวบัส ตั้งแต่เอวลงไปเชื่อมกับร่างของมัลติคอร์ กลางหลังของมัลติคอร์มีหนวด 8 หนวดแทนที่ปีก มีแขนจักกลที่มีมือเป็นเลื่อยไฟฟ้าอีก 1 คู่เหนือข้าหน้าของมัลติคอล  ร่างของบอสทั้ง 4 ตัวนั้นหมดสภาพจนยากจะฟื้นฟูสภาพแล้วหลังจากการปะทะกับ PC ที่ค่ายโจรซับประหลาด ไซกับเอลจึงได้ทำการยกเฉพาะส่วนที่ยังใช้ได้มารวมกันเป็นร่างใหม่ จะเรียกว่าคิเมร่าซอมบี้ก็คงจะได้

 

                * Black Necro Coffin นั้นไม่สามารถฟื้นฟูร่างกายส่วนที่ไม่มีได้ จะฟื้นฟูได้แค่ความเสียหายของชิ้นส่วนนั้นๆ เช่นใส่แขนที่แหว่งๆเข้าไปก็จะกรายเป็นแขนสภาพเต็มแขน ไม่ได้งอกออกมาเต็มตัว แต่ถ้าใส่แบบเป็นชิ้นๆลงไปมันจะจับประกอบให้เอง

                ดังนั้นร่างของซอมบี้ที่ถูกทำลายไปจนไม่สมประกอบก็จะถูกไซจับมาตัดต่อกันเป็นตัวใหม่นั่นเอง*

 

                “ก๊าซ~~~” เอลในร่างคิเมร่าซอมบี้ร้องตะโกนออกมา / “อาทำไมพอจะพูดแล้วเสียงมันออกมาเป็นแบบนี้ล่ะคะมาสเตอร์”/ เอลบ่นออกมาในช่องการติดต่อทางจิตแต่ก็พุ่งเข้าหมาทหารที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

                เธอใช้ทุกส่วนของร่างกายเป็นอาวุธ ทั้งหอกที่ปลายหนวดทั้ง 8 เลื่อยไฟฟ้า หางแมงป่อง เขียวเสือ เข้าโจมตีพวกทหาร การสู้รบเป็นไปอย่างมั่วซั้ว ทหารหลายคนเอาดาบในมือแทงทะลุร่างของเอลหลาย 10 แผล แต่เอลก็ไม่สะทกสะท้านใช้วิธีแลกกันคนละที่ เพราะพวกทหารโด๊ปยานั้นไม่มีความกลัวจึงเข้าโจมตีเอลโดยไม่คิดหลบเช่นเดียวกันกับเอลที่ใช้ข้อดีของร่างซอมบี้ที่ตราบในที่เส้นเอ็นกล้ามเนื้อยังไม่ถูกทำลายทั้งหมดก็ยังสามารถเคลื่อนไหวได้ แลกอาวุธเสียบร่างของแต่ละฝ่ายอย่างเมามัน

                ฮีโร่เปลี่ยน Brave Arms เป็นปืนกลมือ และดึงปืนกลออกมาอีกกระบอก หันไปใช้การโจมตีระยะไกลจัดการพวกที่ใช้ปืน โดยปล่อยพวกที่เข้าประชิดให้แองจี้จัดการแทน

                บาบาราก้าเห็นไปเห็นเทพธิดาของเขาสลายหายไปแล้ว แต่เห็นแองจี้กลายเป็นเทพแทนก็หันไปสั่งหัวหน้าองครักษ์ของเขาทันที “ชิ ฮาฮาซาอี ไม่ต้องไปสนใจพวกโจรกระจอกพวกนั้นแล้วหันไปเก็บพวกนั้นซะ เอาลิ่มโลหะมารติดตัวมาด้วยใช่ไหม ตอกปีกแม่นั้นซะเราจะเอาแม่นั้นกลับไปแทน”

                “ครับ”ฮาฮาซาอีรับคำพร้อมซัดมือที่บรรจุปราณขั้น 6 ใส่หัวของลิ่วล้อกลุ่ม X-fear หัวระเบิดตายไปอีกคนก่อนจะเปลี่ยนเป้าพุ่งไปทางพวกไซทันที่

                ตอนนี้สถานการณ์ไม่ดีเอามากๆ ฝ่าเฟฮู มีเจ้าเมืองหัวหน้าและลูกน้องอีก 8 คน รวมเป็น 10 คน ฝ่าย X-fear เหลือหัวหน้ากับลูกน้องอีก 15 รวมเป็น 16 คน ฝ่ายไซเหลือ 4 คน แต่ถ้าเทียบเลเวลแล้วฝ่ายเฟฮูจะได้เปรียบกว่ามาก

                “พิ้ว” “หมับ” ลิ่มมาร 4 อันพุ่งใส่ร่างของแองจี้แต่ไซเข้ามาขวางไว้ก่อนเขาใช้แขนมารของเขารับลิ้มไว้ทั้ง 4 อัน

                “คิดจะขวางหรือไง”ฮาฮาซาอีหยุดอยู่หน้าไซก่อนพูดขึ้น

                “ท่าทางนายจะไม่ได้โด๊ปยาซินะถึงพูดรู้เรื่องนะ”ไซสังเกตที่ฮาฮาซาอีหยุดไม้เข้ามาโจมตีเขาทันทีเหมือนทหารคนอื่น

                “หึ อย่าเอาข้าไปเทียบกับพวกทหารเลวซิ ข้าเป็นหัวหน้ากอง ยาของข้าเป็นของมีคุณภาพสูงกว่าอยู่แล้ว” ฮาฮาซาอีเบ่งกล้ามให้เห็นแสงพลังปราณขั้นสูงออกมาจากทั่วร่าง

                “โห นึกว่าจะเก่งที่แท้ก็พวกใช้ยาช่วยเหมือนกันนี่หว่า” ไซจงใจยั่วโมโหให้ศัตรูขาดสติแต่ท่าทางจะไม่มีผล

                “หึ พวกแกต่างหากที่โง่ไม่เข้าใจความวิเศษของยานี้ ยาที่ทำให้ข้ากลายเป็นยอดยุทธ์ใน 10 นาที ไม่เหมือนพวกแกที่ต้องฝึกกับเป็น 10 ปีถึงจะได้เท่ากับข้า” ฮาฮาซาอีพูดอย่างดูแคลนออกมา “ถ้าไม่ส่งเทพสาวนั้นมาดีๆ ก็จงกลายเป็นศพให้ข้าเหยียบข้ามไปซะเถอะ” พูดจบเขาก็พุ่งเข้าใส่ไซอย่างรวดเร็วพร้อมกับฟาดฝ่ามือเล็งที่กลางอก

                ไซถึงจะมองเห็นการเคลื่อนไหวแต่เขาก็ไม่สามารถหลบได้ทันได้แต่ผนึกพลังต้านการโจมตีเท่านั้น

                “ตูม” ฝ่ามือลอดดาบโลหิตทั้ง 2 เล่มกระแทกเข้าที่กลางอกของไซอย่างจัง ร่างของไซกระเด็นออกไปชนต้นไม้ข้างหลังจนมันหักโค่นลงมา

                “ไซ” แองจี้หันไปมองร่างของไซที่ลอยเฉียดปีกของเธอไปนิดเดียว

                ฮาฮาซาอีเข้ามาประชิดร่างของแองจี้แล้วพร้อมลิ้มมารอีก 4 ตัวในมือยกขึ้นสูงเล็งแทงลงที่ปีกของเธอ

                “พิ้วๆๆ ปึกๆๆ” ตะปูโลหะหลายสิบตัวถูกซัดออกมาพุ่มใบไม้ของต้นไม้ที่ไซชนจนหักลงมา เข้าใส่ร่างของฮาฮาซาอี แต่มันก็เด้งออกจนหมด ตะปูทุกตัวที่กระแทกร่างของเขาหัวยุบลงไปจบบี้ตกลงกับพื้น

                ฮาฮาซาอีหันไปมองจุดที่ตะปูพุ่งมา เขาค่อนข้างมั่นใจว่าไซต้องตายแน่จากปราณที่เขากระแทกเข้าร่าง แต่เพราะไซเป็นสายปราณโลหิตทำให้การโจมตีแบบภายในถูกขับออกมาทางเลือดได้อย่างง่ายดาย

                จุดที่ไซอยู่เริ่มมีการเคลื่อนไหว “ตูม” เกิดคลื่นกระแทกออกมาจากจุดศูนย์กลางนั้น ใบไม้ที่อยู่รอบข้างถูกแรงกระแทกกระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง ไซค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ลิ้มมารค่อยๆถูกกลืนเข้าไปในแขนปีศาจของเขา จนกลายเป็นผิวเกราะสีดำ “หึ ท่าทางจะเหมือนกับโลหะเทวะของเทพซินะ โลหะมารเองก็สามารถเปลี่ยนรูปตามใจของปีศาจเช่นกัน” ไอมารถูกดึงจากโลงเข้าสู่ร่างของเขา ควันสีดำทะลักออกมาคลุมร่างของเขามากขึ้น

                “หึๆๆ ท่าทางนายจะภูมิใจกับร่างโดบยาของนายมากเลยซินะ งันฉันจะพิสูจน์เองว่ามันไร้ค่าแค่ไหน มาต่อยกสองกันเลยดีกว่า “ไฮเปอร์โหมด 2” คลื่นกระแทกพุ่งออกมาทั่วทิศจนแม่แต่ไอมารยังกระจายออกไป ผิวเนื้อกลายเป็นสีแดงดำ ควันจากไอน้ำและความร้องพุ่งออกมาจากทั่วร่างจนทำเอาใบไม้บนพื้นแห้งเหี่ยวไปในทันที

                ไซพุ่งเข้าใส่ฮาฮาซาอี พร้อมดาบ 2 เล่มในมือ ดาบกระแทกเข้าใส่เกราะปราณของมันอย่างจัง ความเร็วของไซเพิ่มขึ้นเกือบ 2 เท่าเล่นเอามันไม่สามารถหลบได้ ดาบเฉือนเข้าผิวของมันได้แค่ไม่กี่มิลแต่ก็พอแล้ว คมดาบเริ่มซึมเข้าร่างของมันจนมันต้องออกแรงกระแทกดาบของไซกระเด็นกลับไป

                “ซิ” ฮาฮาซาอีเอาปากกัดจุดเป็นแผลจนเป็นแผลใหญ่ดูดเลือดตรงนั้นออกมาก่อนจะถุยทั้งเลือดและเนื้อในปากของเขาลงพื้น เลือดที่สัมผัสพื้นก็ระเบิดตัวเองออกทำให้พื้นรอบๆไหม้ไป

                ไซไม่ปล่อยโอกาสให้พัก เขาพุ่งใส่พร้อมพ้นเลือดออกมาจากแขนซ้ายคลุมร่างของฮาฮาซาอี เลือดระเบิดออกทันที่ๆสัมผัสร่างก่อให้เกิดแรงระเบิดทั่วร่างของฮาฮาซาอีจากทุกทิศทุกทาง

                “ฟุบ” หมัดขวาถูกส่งออกมาจากกลุ่มควันแรงระเบิดทั้งทีมันยังไม่จางเข้าใส่หน้าของไซอย่างแม่ยำ ทำให้เขาต้องยกแขนขวาขึ้นกัน ไซใช้แขนขวาหมุนส่งแรงเพลิกร่างออกมาท้างซ้าย เขาเล็งช่วงที่หมัดถูกปล่อยออกมาสุดความยาวแขนใช้มือขวาล็อคข้อมือไว้และใช้ศอกซ้ายกระแทกเข้าไปที่ข้อศอกของแขนขวานั้น “กึง” ศอกซ้ายกระแทกเข้าที่ซอกขวาของฮาฮาซาอีที่เหยียดตรงแต่มันกลับไม่หัก แขนที่อัดพลังปราณไว้นั้นแข็งเหมือนท่อนเหล็กตัน

                “บีมชิล” ไซปล่อยมือขวาออก ช่องเพลทตรงกลางแขนซ้ายเปิดออกพ่นแสงออกมาเป็นแผ่นกางออกเป็นโล่พุ่งเข้าใส่แขนของฮาฮาซาอี แสงกระทบเข้ากับเกราะปราณทะลุไปโดนผิวหนังจนมันไหม้ ฮาฮาซาอีปัดแขนกระแทกเข้าที่ศอกของแขนกลทำให้ร่างของไซกระเด็นถอยออกไป ความแรงทำให้โลหะตรงแขนกลถึงกลับบุบไปนิดหน่อย ควันถูกไล่ออกไปด้วยแรงเหวี่ยงแขนทำให้เห็นร่างของฮาฮาซาอีที่แรงระเบิดทำได้แค่ทำให้เสื้อขาด และทิ้งรอยช้ำแดงๆไปทั้งตัวเท่านั้น

                ไซกระโดดถอยหลังตามแรงกระแทกพลิกตัวตีลังกากลับหลังถีบเข้าที่ต้นไม้ข้างหลังส่งตัวเข้าไปประชิดร่างฮาฮาซาอีจากทางด้านข้าง

                ระเบิดสาม(ไม่)ประสานแรงระเบิดที่กินวงกว่างกว่าตอนแรกถึง 2 เท่าพุ่งเข้าใส่ร่างของฮาฮาซาอีตรงๆ

                “ฮ่า” ฮาฮาซาอีกระแทกหมัดตรงเข้าใส่ก้อนระเบิดทำให้มันระเบิดก่อนระยะที่ไซกำหนดไว้ การที่มันยังไม่ไปถึงจุดสุดท้ายของโปรแกรมทำให้พลังทำลายถูกสลายไปมาก หมัดของฮาฮาซาอีหนังลอกจนถึงข้อศอกเห็นกล้ามเนื้อสีแดงเต้นตุบๆ แต่ดูเขาไม่มีความเจ็บปวดซักนิด น่าจะเป็นผลจากฤทธิ์ยา ทางไซยังดีที่เกราะสีดำและผลของคำสั่งดินทำให้แขนขวาของเขาแข็งแรงพอจะต้านแรงระเบิดแต่ก็ทำเอาผิวโลหะตรงนิ้วบิดเบี้ยวงอหงิกไปคนละทางไม่เป็นทรง

                ไซเอาเท้าขวาจิกลงที่พื้นใช้แรงสะท้อนกลับจากทางขวาหมุนตัวตามเข็มนาฬิกา ส่งหมัดซ้ายพร้อม ระเบิดสาม(ไม่)ประสานอีกลูกเข้าใส่หน้าของฮาฮาซาอีแต่มันยกแขนขวาขึ้นกันได้พริบตา เลือดถูกสะบัดกระเด็นออกมากลุ่มควันระเบิดใส่ตาเพื่อบดบังการมองเห็นทำให้ไซต้องพลิกตัวกลับไปยืนเอามือเช็ดเลือดออกเตรียมพร้อมรับการบุกอีกระรอก พอแรงระเบิดจางลงสิ่งที่เห็นคือ ร่างของฮาฮาซาอีที่ยังยืนอยู่ได้ทั้งๆที่ผิวใบหน้าซีกขวาหายไปทั้งแถบ กล้ามเนื้อฉีกขาดแหวงจนเห็นฟันในปากได้อย่างชัดเจน ลูกตาข้างขวาแตกในเป้า แผลลึกจนถึงกะโหลก ผิวกะโหลกด้านขวาหลายส่วนแตกร้าวออกมาจนเห็นเยื่อหุ้มสมองภายใน แขนขวาหายไปทั้งข้าง แต่ฤทธิ์ของยาทำให้มันลืมความเจ็บปวดและความกลัว พุ่งเข้าหาไซที่ยืนตั้งท่าอยู่เฉยๆไม่ยอมขยับ

แต่ก่อนที่ก่อนที่หมัดซ้ายฮาฮาซาอีจะพุ่งเข้าสู่ร่างของไซ มันก็ต้องหยุดกึกหันกลับไปข้างหลัง เพราะเสียงร้องที่ได้ยิน

“อ้าก” เสียงร้องดังออกมาจากบาบาราก้าที่พลาดท่าโดนซันวาเล่นงานจนเข่าขวาต้องแตะพื้น มือกุมท้องกระอักเลือดออกมาคำโต เขาเริ่มมองไปรอบๆเมื่อเพื่อประเมินสถานการณ์ที่เห็นได้ชัดในตอนนี้ว่าไม่ชนะแน่

ทหารระดับล้างถูกจัดการจนหมดแล้วเช่นเดียวกับพวกกลุ่ม X-fear ที่กลายเป็นชิ้นส่วนศพกองอยู่บนพื้น ฮีโร่ยืนตัวเอียงไปข้างหน้าจะล้มแหล่มิล้มแหล่ จนต้องใช้ปืนในมือยันร่างเอาไว้ ที่ท้องมีดาบปักคาอยู่ 1 เล่ม แขนขาก็มีรูกระสุนไม่ตำกว่า 10 รู แองจี้เองก็นั่งเอาหลังพิงต้นไม้ แขนซ้ายเธอขาดไปแล้ว ขาขวาก็แหว่งไปกว่าครึ่ง ที่ลำตัวก็มีรูอยู่หลายรู นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเผ่าเทพไม่มีอวัยวะภายในเธอคงตายไปแล้วเป็นแน่ ทางเอลตอนนี้กลายเป็นก้อนเนื้อบดไปอีกรอบทั่วร่างมีทั้งดาบ หอก ขวานหรือแม้แต่ แขน ขา ของพวกทหารปักทิ่มเต็มไปหมด ร่างเสียหายจนขยับไม่ได้ แต่ไซสั่งห้ามเผยร่างวิญญาณให้ใครเห็น เธอเลยต้องจำใจอยู่ในร่างนี้ต่อไป

“อั๊ก แก ถ้าพวกแกฆ่าฉัน พวกแกไม่รอดแน่” บาบาราก้ากระอักเลือดออกมาอีกคำก่อนพูดขู่ เขาสอดส่องสายตาเพื่อมองหาทางหนี

“หึ คิดว่าข้าจะกลัวหรือไง”ซันวาเงื้อมือขวาที่ลุกเป็นไฟไปข้างหลังเตรียมจัดการปลิดชีพ

“ตู้ม” หมัดพุ่งเข้าเป้าอย่างจังทะลุกลางอกของฝ่ายตรงข่าม แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่ บาบาราก้า กลับเป็นฮาฮาซาอีที่เอาร่างมาบัง

“ท่านบาบาราก้าได้โปรดหนีไปเร็วเข้า” ฮาฮาซาอีรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเอามือกอดร่างของซันวาดันร่างทั้งสองพุ่งไปข้างหน้า พยายามทิ้งระยะออกห่างจากผู้เป็นนาย

“ไอ้บ้าเอ้ย ไอ้เจ้านายแบบนั้นมันมีค่าให้แกยอมถวายชีวิตให้เชียวหรือไงกัน” ซันวาสบถออกมา เขาพยายามเกาะแขนของฮาฮาซาอีออกแต่ก็ไม่เป็นผล

“หึ อย่างแกไม่มีทางเข้าใจหรอก พวกเราทหารประจำตัวของท่าน เป็นพวกเด็กที่ถูกทิ้งในสลัม ถ้าท่านไม่เก็บพวกเรามาเลี้ยงและให้การฝึกฝน พวกเราก็ตายตั้งแต่อยู่ในตรอกเหม็นๆนั้นไปแล้วดังนั้นต่อให้ต้องทำอะไรพวกเราก็ยินดี แม้แต่มอบชีวิตนี้ให้พวกเราก็ยอมทั้งนั้น ฉันไม่มีกำลังเหลือพอจะเอาชนะแกได้ก็จริง แต่ถ้าแค่เอาแกตายไปด้วยล่ะเหลือเฟือ”ฮาฮาซาอีขบฟันกรามเกิดเสียงดัง “กลิ๊ก”

“ตู้ม” เสียงระเบิดดังลั้น ระเบิดที่เขาฝังไว้ในท้องทำงานทันที่เขาจุดชนวน แรงระเบิดฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้นๆ แขนขากระเด็นออกมาจากแรงระเบิด

“ท่านบาบาราก้าทางนี้ครับ” ทหารในชุดดำมือสไนเปอร์ที่ถูกฮีโร่ยิงปืนระเบิดตกภูเขาไปยังไม่ตาย แต่มือขวาข้างที่ถือปืนแหลกไม่มีชิ้นดี ตาขวาก็โดนเศษแก้วจากกล้องเล็งที่แตกแทงจนบอดอีกด้วย เขาแอบลอบเข้ามาใกล้ซักพักหนึ่งแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสโจมตี จนกระทั้งฮาฮาซาอีเปิดโอกาสให้เขาจึงเข้ามาช้อนแขนพยุงบาบาราก้ากระโดดหนีไป โดยไซยืนมองอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรเลย

ควันระเบิดเริ่มจางลง ซันวาเดินออกมาจากกลุ่มควันในสภาพเลือดทั่วตัว บาดเจ็บสาหัส

ฮีโร่กระชากดาบที่ปักคาพุงของเขาออก และกระชับอาวุธทันที่ แองจี้เองก็พยายามดันตัวขึ้นยืนกำดาบในมือแน่น แม้ทั้งคู่จะไม่อยู่ในสภาพที่จะสู้ได้ก็ตาม

“หึ ไม่ต้องห่วง ข้าไม่คิดจะสู้กับพวกแกตอนนี้หรอก ฉันมีงานอื่นต้องทำ เจ้าหมูบาบาราก้าหนีไปได้แบบนี้ไม่นานมันต้องยกทัพกลับมาถล่มที่นี่แน่ พวกข้าจะต้องอพยพแล้ว พวกแกล่ะจะทำไง คงกลับไปที่เฮฟูไม่ได้แล้วล่ะมั้ง เพราะพอกลับไปมันคงตั้งค่าหัวพวกแกหมดทุกคนแล้วล่ะ” ซันวาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดท่าทางไม่ทุกร้อน

“ไม่ต้องห่วงพวกเราหรอก พวกเรามีทางหนีเหลือเฟือ นายรีบไปดีกว่า” ไซพูดขึ้นมาหลังจากยืนเฉยอยู่นาน

“หึ เก่งๆแบบแกคงหาทางรอดได้เองล่ะนะ ถ้าเราไม่มาเจอกันในสภาพนี้พวกเราอาจจะได้เป็นเพื่อนกันก็ได้ ลาก่อน หวังว่าจะไม่ต้องพบกันอีก” ซันวาสูดควันเข้าปอดไปเฮือกใหญ่ก่อนจะดีดบุหรี่ในมือลงพื้นเอาเท้าบี้มันแล้วหันหลังเดินจากไป

 

หลังจากซันวาเดินลับสายตาไปแล้ว

ฮีโร่เดินกระเผลกมาข้างไซ “แปลกนะที่นายปล่อยพวกนั้นไปง่ายๆน่ะ” เขาเอามือตบไหล่ไซแล้ว

“โครม” ร่างของไซล้มลงตามแรงตบจนลงไปนอนหงายหน้าอยู่บนพื้น

“เฮ้ย เป็นอะไรหรือเปล่า” ฮีโร่ก้มลงจะเอื่มมือมาจับแต่ไซปัดออกไปก่อน

“ปวดกล้ามเนื้อไปทั้งตัวเลย ท่าทางผลข้างเคียงจากการใช้ไฮเปอร์โหมด 2 เกินเวลาจะมากกว่าที่คิดไว้ซะอีกคงขยับไม่ได้ซักพัก” ไซพูดขึ้น ที่จริงที่เขาไม่เข้าไปจักการบาบาราก้า หรือเข้าไปซ้ำซันวาก็เพราะถ้าพลาดหมัดแรกเขาก็แทบจะขยับไมได้แล้วนั่นเอง

แต่เดิมไฮเปอร์โหมด 2 นั้นเขาสามารถใช้ติดต่อกันได้ 30 วินาทีแต่ครั่งนี้เขาฝืนใช้มันติดต่อกันนานถึง 2 นาทีทำให้กล้ามเนื้อทั่วร่างรับไม่ไหวจนกล้ามเนื้อฉีกเหมือนตอนที่เขาพยายามยกดาบดำตอนแรก หรือตอนเปิดประตูหิน เขาตั้งใจว่าจะค่อยฝึกไปเรื่อยๆก็น่าจะยืดเวลาได้ แต่สถานการณ์ไม่อำนวยจนเขาต้องฝืนใช้เกินขึดจำกัดของตัวเอง

“เอลออกจากร่างนั้นได้แล้วมาช่วยรักษาทุกคนด่วนเลย เราต้องรีบข้ามพรมแดนใน 3 วันไม่งันอาจถูกตามตัวเจอได้” ไซสั่งจบ เอลก็ลอยออกมาจากร่างก้อนเนื้อสับมุดลงโลง แล้วกลับออกมาพร้อมร่างของนานียาที่ยังคงมีแผลเปิดทั่วตัว

“ขอโทษคะมาสเตอร์ เอลเดินไม่ได้ค่ะ ช่วยมารวมกันตรงนี้ด้วยคะ”เอลร้องเรียก ตอนนี้เธอขยับได้แต่แขนขวาทำให้ขยับออกจากโลงไม่ได้

“นี่เลือดเทพมันเป็นยารักษา และเป็นสกิลพิเศษสายเลือดใช่ไหม” ฮีโร่ถามขึ้นเมื่อเห็นเลือดหยดออกมาจากแขนข้างที่ขาดของแองจี้

“ใช่ เฮ้อ นายอยากได้ก็ขอดีๆก็ได้”แองจี้เอานิ้วป้ายเลือดที่แขนออกมาแล้วแตะลงที่ลิ้นของฮีโร่ที่อ้าปากรออยู่แล้ว

เสียงจากระบบก็ดังขึ้นในหัวฮีโร่

“ท่านได้รับสกิลพิเศษสายโลหิต โลหิตเทพระดับ 1 เพิ่มความสามารถทางกายทั้งหมด 2%”

แสงวูบวาบลงที่แผลทั่วตัวฮีโร่มันเริ่มประสานเข้าหากันเล็กน้อย

“ว้าว แบบนี้เราก็เอาเลือดของแองจี้ไปขายสบายกระเป๋าไปนานเลย”ฮีโร่ร้องออกมา

“โป๊ก” แองจี้เอามือโขกหัวให้ “จะบ้าหรือขืนมี PC รู้ว่าแองจี้เป็นเทพชาตินี้ไม่ได้อยู่สงบๆแน่” เธอแห้วใส่ฮีโร่เสียงดัง (จริงๆถ้าพวก NPC ไม่ดีรู้เข้าก็ไม่สงบเหมือนกัน)

“เออ ให้ฉันรักษาก่อนดีไหมคะ” เอลที่ไม่มีใครสนใจเธอจนต้องใช้แขนข้างเดียวลากร่างของเธอมาจนถึงจุดที่พวกฮีโร่นั่งบนกัน

เอลร่ายเวทย์รักษาระดับสูงใส่รางของแองจี้ก็เริ่มคืนสภาพ แขนที่ขาดเริ่มงอกขึ้นมาตามเดิม รูที่ลำตัวก็ปิดลงช้าๆจนหายไปในที่สุด

“เอลอ้าปากซิ” แองจี้ที่เห็นสภาพสุดอนาทของเอลก็กรีดนิ้วตัวเองเป็นแผลยาวเลือดใหลออกมา

“คะ”เอลทำหน้าแปลกใจอ้าปากแองจี้ก็ยัดนิ้วที่เธอกรีดจนเป็นแผลเข้าไปในปากของเอลสัมผัสกับลิ้นของเธอ “กลืนเข้าไปให้หมดละร่างจะได้ฟื้นฟูเร็วๆ

“อ่ะ(ค่ะ)”เอลตอบรับและเริ่มดูนิ้ว(เลือด)ของแองจี้จนร่างของเธอกลับสู่สภาพเดิมช้าๆ

“ไซนายเองก็เอาด้วยซิ”แองจี้ชี้นิ้วมาที่ปากของไซ

ไซไม่อ้าปากแต่ใช้พลังจิตดึงแก้วออกมาจากในกระเป๋า 1 ใบส่งให้แองจี้แทน “ฉันไม่ยอมดูดนิ้วเธอแน่”

“ตามใจ” แองจี้ไม่ว่าอะไรเธอบีบเลือดลงในแก้วจนถึงครึ่งแก้วแล้วส่งให้ไซไปดื่ม

แองจี้เดินไปยังจุดที่เฟร่าหายไป เธอมองลงมาเห็นผ้าคลุมที่ไซให้เธอไว้ยังวางอยู่ตรงนั้นเลยหยิบมาคืนไซ

“เธอเก็บไว้เธอ ไอ้ปีกกับผิวเรืองแสงของเธอนะมันเด่นสุดๆไปเลยนะ ฉันว่าเธอคลุมร่างไว้ตลอดเวลาเลยดีกว่า โดยเฉพาะต่อหน้าคนอื่น ไม่ได้หมายถึงแค่ PC นะแต่ตอนนี้เธอต้องระวัง NPC ด้วย ไม่งันโดนจับไปรีดเลือดขายแน่” ไซส่งผ้าคลุมคืนให้แองจี้

แองจี้ที่รับผ้าคลุมไปก็เริ่มคิดหาทางออกก็นึกไปถึงสกิลจำพวกซ่อนร่าง ก็หันไปกดดูความสามารถร่างเทพของเธอ

 

ชื่อ                          แองจี้

LV                          120 (เลเวลเพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนเผ่า และสายพันธุ์)

ชั้น                          ศักดิ์สิทธิ์

เผ่า                          เทพ

สายพันธ์               แองเจล Class – C

สายพันธ์ย่อย        ไม่มี

อาชีพ                                    

อาชีพเฉพาะ         เทพฝึกหัด

Job Point               0/0

สเตตัส

Status                     - HP - 7,000 /7,000                            

- HARP - 9,000/9,000

                                - STR - 210                                         

                                - INT - 1,200                                       

                                - AGI - 300                                                                         

- VIT - 200                                          

- LUCK - 100

                                - Stamina - -/-

สเปเชียลอะบิริตี้ -ทรูอาย-

ระดับ C

                ความสามารถ – มองทะลุสิ่งที่ซ้อนไว้

-----------

แองเจล

ประเภท ศักดิ์สิทธิ์

                ความสามารถสายพันธุ์       - ไม่เหนื่อย

                                                                - บินได้

                                                                - สามารถกินแสงสว่างแทนอาหารได้

- ไม่รับผลของคำสาบระดับ D ลงไป

                                                                - ไม่รับผลของโจมตีธาตุแสงระดับตำกว่า B

                                                                - เปลี่ยนผลการโจมตีธาตุศักดิ์สิทธิ์ระดับ C เป็นเกต HARP

                                                                - เมื่อได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์สามารถฟื้นอวัยวะที่เสียหายไปได้

                                                                - เมื่ออยู่ในที่ๆมีแสงจะเพิ่มความสามารถทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10%

- เมื่ออยู่ในที่ๆมีพลังศักดิ์สิทธิ์จะเพิ่มความสามารถทั้งหมดเพิ่มขึ้น 20%

 

                ขีดจำกัดสายพันธุ์                - ถ้าอยู่ในความมืดความสามารถทั้งหมดเหลือ 80%

                                                                - ถ้าอยู่ในที่ที่มีพลังมารความสามารถทั้งหมดเหลือ 60%

                                                                - แพ้เวทย์ความมืดและเวทย์มาร

                                                                - ไม่สามารถใช้เวทย์ความมืดและเวทย์มารได้

                                                                - พลัง HARP ออร่าศักดิ์สิทธิ์ ไม่สามารถใช้ผ่านไอเท๊มที่ไม่ใช้วัตถุดิบเทวะในส่วนประกอบในการสร้างได้

                                                                - ไม่สามารถใช่ความสามารถพิเศษของไอเท๊มอาวุธ และเครื่องป้องกันที่ไม่ใช้วัตถุดิบเทวะในส่วนประกอบในการสร้างได้

 

                สกิลเผ่า

                                ซ่อนร่าง                – สามารถทำให้รูปร่างภายนอกเปลี่ยนไปเหมือนร่างของมนุษย์ได้

                                                                - ในภาวะซ่อนร่างจะไม่ได้รับความสามารถพิเศษของเผ่าบางอย่าง

                                                                - แต่ข้อเสียยังอยู่ครบทั่ว

 

                                รีริส                        - กลับสู่ร่างเทพ

----------

Uni Job เทพฝึกหัด

เป็นอาชีพเริ่มต้นของสายเทพสามารถไปรับเควสเพื่อเปลี่ยนเป็นอาชีพสายเทพอื่นๆได้ที่อาณาจักเทพเฮเฟนเรีย

- ปลดขีดจำกัด สามารถใช้เวทย์สายธรรมชาติได้ถึงระดับ 6

- ปลดขีดจำกัด สามารถใช้เวทย์สายศักดิ์สิทธิ์ได้ถึงระดับ 5

- ปลดขีดจำกัด สามารถใช้ออร่าศักดิ์สิทธิ์ได้ถึงระดับ 4

- เวทย์และสกิลทุกชนิดจะใช้แต้ม HARP (Holy Aura Power) ในการร่าย

- ค่าพลังทุกชนิดทีมีจะหลอมรวมเป็นค่า HARP

การได้มา                               - เปลี่ยนเผ่าเป็นเทพ

                                               

ขีดจำกัดอาชีพ                      - ไม่สามารถใช้เวทย์ความมืดและเวทย์มารได้

(Job Limitation)                  

                                                                                                                               

                 สกิวอาชีพ – ไม่มี

---------------

 

                “หา”แองจี้อุทานออกมาเสียงดัง

                “มีอะไรหรือ”ฮีโร่หันมาถามระหว่างที่เอลกำลังร่ายเวทย์รักษาปิดรูที่ท้องให้

                “อาชีพนักบวชที่อุส่าไปเปลี่ยนมาหายไปแล้วอ่ะ แล้วถ้าจะเปลี่ยนอาชีพฉันต้องถ่อไปถึงเฮเฟนเรียเลยด้วย ฮือๆๆ” แองจี้ร้องครางออกมา ฮือ เสียเงินค่าเปลี่ยนอาชีพไปฟรีๆเลยอะ(เออควรจะไปเสียใจเรื่องอื่นมากกว่ามั้ง)

                ฮีโร่ไม่รู้จะปลอบยังดีเลยได้แต่ลูบหลังของเธอปลอบใจเท่านั้น

 

                “ซ่อนร่าง” ร่างของแองจี้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง ปีกหุบเก็บลงไปกลางหลัง แสงที่เรืองออกมาจากผิวก็เริ่มจางลงแต่ก็พอมองเห็นรางๆในความมืด

                เธอมองสำรวจร่างของเธอไปมาหยิบกระจกมาดูก็พึงจะรู้อย่างหนึ่งที่ทำให้เธอดีใจมากจนยิ้มไม่หยุด

                “นี่ดูนี่ซิ หน้าอกล่ะ แองจี้มีหน้าอกด้วยล่ะ” แองจี้เอามือจับหน้าอกของตัวเองที่เพิ่มขนาดจากแผ่นกระดานเป็นคัพ C แค่เปลี่ยนเผ่าเท่านั้นหุๆ แค่แองเจลยังได้คัพ B แบบนี้ถ้าได้เป็น เซราฟีต้าจะอกใหญ่แค่ไหนนะ(เออ ทาทางเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับนี่)

                “เออ ฉันว่าเธออย่าโชว์มากจะดีกว่า” ฮีโร่หน้าแดงหันไปอีกทาง เมื่อเห็นร่องอกของแองจี้เพราะเสื้อของเธอมันขาดออกตรงกลางจากการขยายขนาดจนเห็นของที่ไม่ควรเห็น

                “ว้าย มองอะไรน่ะ คนลามก”แองจี้รีบเอาผ้าคลุมมาคลุมปิดทันที่

                “เออ คนโชว์น่ะมันเธอไม่ใช่หรือไง” ฮีโร่แก้ตัว

                “เออ ธนูของคุณคะ” เอลหยิบธนูที่แองจี้ให้ยืมตอนสู้ยืนส่งคืนให้

                แต่แองจี้สายหน้า “เก็บไว้เถอะฉันใช้ไม่ได้แล้ว เธอเอาไว้ใช้ดีกว่า ถือว่าแลกกับ ดาบนี้แล้วกับ” เธอยกดาบเทวะขึ้นมอง

                เอลมองธนูในมือแล้วหันไปมองไซสลับกัน

                “ตามใจ” ไซไม่ว่าอะไรพลางลงมือรักษาตัวเองต่อ

เอลเมื่อเจ้านายอนุญาตก็ยิ้มน้อยๆรีบเก็บธนูเข้ากระเป๋าของเธอทันที

 

                ไม่นานทุกคนก็เริ่มขยับได้เป็นปรกติ ไซก็ทำการเก็บของศพและวิญญาณ เอลก็ลากร่างคิเมร่าซอมบี้ลงโลงไป

                “มาสเตอร์ท่าทางร่างนี้จะรักษาไม่ได้แล้วคะจะทำไงดีคะ” เอลหยิบร่างที่หลุดเป็นชิ้นๆให้ไซดู

                “เก็บไว้ก่อนเดียวค่อยหาชิ้นส่วนมาต่อใหม่ เอลถ้าเธอเลเวลถึงแล้วเดียวเปลี่ยนไปใช้ร่างของพวกทหารเฮฟูแทนละกัน เลเวลมีตั้งแต่ 200 ถึง 220 เลยแบบนี้ก็มีร่างขั้นกลางไปถึงร่างเอารีนุสแล้ว เสียดายร่างของฮาฮาซาอีเหมือนกันแหลกแบบนั้นคงฟื้นกลับเป็นร่างเดียวไม่ได้ ไว้ว่างๆเอามาต่อกับร่างอื่นเอาละกัน”

                “เอาล่ะ ออกเดินทางกันดีกว่า เป้าหมายคือไซเบอร์เทรีย เพื่อให้ฉันได้เปลี่ยนอาชีพ”ฮีโร่ร้องออกมาหลังจากเก็บของเสร็จ

                “ทำไมไปไซเบอร์เทรีย”แองจี้ถามขึ้น

                “ก็เธอเปลี่ยนอัศวินไม่ได้แล้วนี้งันก็ไปเปลี่ยนของฉันก่อนดีกว่า” ฮีโร่พูด

                แองจี้หันไปหาไซ เพราะรู้ว่าไซจะไปหาข้อมูลของอาชีพเนโครแมนเซอร์ที่ฟีนีเซีย

                ไซท่าทางจะรู้ถึงความหมายของสายตา “ไม่เป็นไรไปไซเบอร์เทรียก่อนก็ดี ป่านนี้พรมแดนของบรูเซเรียคงจะมีพวกทหารของเฮฟูไปตั้งด่านไว้แล้ว เพราะฉะนั้นเข้าออทโตเวแล้วค่อยอ้อมมาบรูเซเรีย ทางอาณาจักรนั้นจะง่ายกว่า”

                “อืม”แองจี้พยักหน้า

                “งั้นก็ไปกันเลยมุ่งหน้าสู่ไซเบอร์เทรีย”ฮีโร่ตะโกนออกมาก่อนจะเดินนำหน้าทุกคนไป

                ก่อนออกเดินทางแองจี้เดินไปหยิบท่อนไม้ท่อนหนึ่งขึ้นมาตัดเป็นสองท่อนแล้วสลักอักษรลงไปตรงด้านที่เรียบ เธอเดินไปที่โคนต้นไม้ที่เฟร่าหายไปปักไม้ทั้งสองท่อนลงไปก่อนจะวิ่งไปขึ้นรถที่ฮีโร่เรียกออกมาจากไปจากที่นี่

 

                ที่ไม้ทั้งสองท่อนนั้น

ท่อนแรกได้สลักข้อความไว้ว่า

                “เฟร่า อามาเดีย

                ได้จบชีวิตลงที่นี่

                มตะ 02/09/0001

                เทพผู้สละชีวิตแก่เพื่อนของเธอ”

               

                ส่วนท่อนไม้ท่อนที่สองเขียนข้อความสั้นๆแค่ประโยคเดียว

                “ฉันเกิดที่นี่ 02/09/0001”

 

---------

                ใครคิดคำบนป้ายหลุมศพสวยๆใด้ดีกว่านี้ช่วยเสนอเลยครับ

                ช่วยๆกันหาคำผิดด้วยนะครับ...

 

                เรียนคุณWOF

ถ้าร่างเฟลันยังอยู่ก็ต้องให้เอลสิงร่างดึงข้อมูลก่อนสิ ได้เลเวลด้วย ถึงจะไร้ประโยชน์ก็ต้องทำ แต่ตอนนี้หายไปซะแล้ว เหอๆๆ
นึกว่าไซจะเลเวลสูงกว่านี้ซะอีก แต่จะว่าไปฝึกวิชานั้นก็แทบไม่ได้ออกกำลังกายหรืออะไรเท่าไหร่เลยนี่นะ แต่ไหงเลเวลฮีโร่น้อยกว่าแองจี้ได้ล่ะเนี่ย ดูแล้วในกลุ่มนี่แองจี้อ่อนสุดแท้ๆ

ตอนแปลี่ยนเผาเลเวลมันสูงขึ้นครับ
อีกเรื่องครับ สงสัยหน่อย ไซไปฝึกวิชา ใช้เวลาตั้งหลายเดือนนึกว่าเลเวลจะขึ้นสูงกว่านี้ซะอีก ขนาดหยางอยู่ในโรงเรียนยังเลเวลสูงกว่าตอนไซฝึกวิชาขั้นแรกเสร็จแล้วเลย

หยาง EXPคูน4เพราะอบิลิตี้ครับเลยเก็บเร็ว และหยามมันกลายเป็นยอดมนุษย์ไปแล้วระดับสายพันธุ์สูงกว่าไซ 1 ขั้นเลยเก็บได้เร็วกว่า

และช่วงหลังๆเลเวลจะขึ้นยากมากๆครับ เหมือนคนเวลาที่ฝึกวิชาใหม่ๆก็จะรู้สึกว่าก้าวหน้าเร็ว แต่พอฝึกไปเรื่อยๆก็จะรู้สึกเริ่มตันครับ

สายพันธุ์ผู้เหนือมนุษย์มันตันที่ 200 ไซก็ใกล้ตันแล้วครับ

 

                เรียนคุณMr.NightmarE

ผมก็โอเคกับการบรรยายอารมณ์แบบนั้นนะ แต่พวกคำซ้ำกันเนี่ย เขียนบรรทัดเดียวกันแล้วใช้.......... เชื่อมเอาน่าจะดีกว่า

ส่วนตัวอยากเห็นไซออกเวล เก็บเควสเดี่ยว(กะฮีโร่ก็ยังพอไหว เพราะหลากหลายวางแผนได้หลายแบบ แถมเวลาเจอnpcทั้ง2คนก็คิดเหมือนกัน)เพราะรำคานแองจี้ - -*
ไหนๆก็ได้เผ่าเทพกะโดนล้างสกิลไปแล้วก็จับตัดหางส่งไปฝึกสวดมนต์ ฝึกสกิลที่วิหารแห่งแสงไปเลยกะได้ เผลอๆจะต้อนรับยังกะนักบุญ- -

ทนหน่อยครับเดียววันที่ 30/03/0002 ก็ได้แยกทางกันเดินแล้วครับ อ๋ะเผลอสปอยไปอีกแล้ว

 

ช่วงภาษาไทยวันละหลายๆคำ

ขอความรู้หน่อยครับ

1. เห็นบางที่ใช้ ไอเท๊ม บางที่ใช้ ไอเท็ม อันไหนถูกกันแน่ครับ

2. น่ะ กัน นะ นี่ใช้ต่างกันยังไงครับ

3. คะ กับ ค่ะ นี่ใช้ต่างกันยังไงครับ

4. ละ กับ ล่ะ นี่ใช้ต่างกันยังไงครับ

5. นั่น กับ นั้น นี่ใช้ต่างกันยังไงครับ

ใครมีเวปดิก ไทย-ไทย บ้าง หาดีๆไม่มีเลย



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 84 : 0015 ฉันเกิดที่นี่ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14031 , โพส : 31 , Rating : 269 / 55 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#31 : ความคิดเห็นที่ 10520
แค่นี้ก็โอเคแล้วค่ะคนเขียน จบสวยมากประโยคนี้ "ฉันเกิดที่นี่" อิอิ
PS.  ความพยายามอยู่ที่ไหน... ความพยายามอยู่ที่นั่น!!
Name : PiLii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PiLii [ IP : 110.168.0.18 ]
Email / Msn: pilii_writer(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2557 / 13:59

#30 : ความคิดเห็นที่ 10269
            
PS.  ^ ^ ^ ^^ ^ ^ ^ ละ อิ อิ
Name : The Golden Fleece< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ The Golden Fleece [ IP : 183.89.154.58 ]
Email / Msn: gide_112(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2557 / 15:46


#29 : ความคิดเห็นที่ 3489
ตอบครับ
 1.ไอเทม ครับถึงจะถูกต้อง
 ข้อ 2-5 น่าจะเป็นภาษาพูดกับภาษาเขียนครับ โดย "น่ะ" "ค่ะ" "ล่ะ" "นั่น" เป็นภาษาพูดโดยออกเสียงไม่ตรงวรรณยุค กับ "นะ" "คะ" "ละ" "นั้น" เป็นภาษาเขียนที่ถูกต้อง ก็เหมือนคำว่า "ครับ" กับ "คร้าบ" หรือ "คับ" นั้นแหล่ะครับ
PS.  ดี+เลว=มนุษย์=ความไม่สมบรูณ์แบบ
Name : breath038< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ breath038 [ IP : 124.121.207.154 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2553 / 13:26

#28 : ความคิดเห็นที่ 2150
คนแต่งสู้ๆนะคะๆ
PS.  ATTITUDE CAN CHANGE THE WORLD
Name : MOLLY< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MOLLY [ IP : 61.90.119.207 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2553 / 20:19

#27 : ความคิดเห็นที่ 1377
1.ไอเทม ครับเห็นใช้กันบ่อย
2.น่ะเสียงสั้นกว่า นะ ครับ ใช้ในเชิงการออกเสียง
3.ค่ะ ลงท้ายประโยคอย่างสุภาพ(หญิง) ส่วน คะ.....เอ๋ อะไรนะคะ!!
4.ล่ะใช้ง่ายกว่า ละ ครับ - -* ไม่เชื่อใช่ไหมล่ะ!!
5.อะไรกันล่ะนั่น.......ที่ตรงนั้นน่ะ
ประมาณนี้มั้งครับ ผมอธิบายไม่ถูก^^

PS.  เมื่อเส้นทางแห่งความยากลำบากเข้ามา มัน แม้จะให้เสียเหงื่อมากเท่าใด แต่สุดท้ายมันก็ต้องมีหนทาง สว่าง อยู่เส้นทางหนึ่ง แน่นอน
Name : มังกรอัสนี< My.iD > [ IP : 202.44.135.247 ]
Email / Msn: cityboyz_13(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กันยายน 2553 / 01:02

#26 : ความคิดเห็นที่ 1376

ข้อที่ 1 ไอเท็ม/ไอเทม

Item /’aɪtəm/ เราใช้ไอเท็ม 

เพราะมันอ่านออกเสียงได้ตรงๆว่า ไอ-เท็ม ไม่ใช่ ไอ-เทม

ซึ่งอ่านแล้วเราคิดถึงคำว่า I tame มากกว่า

แต่ตามหลักการถอดเสียงของราชบัณฑิตเขากำหนดว่า
การใช้ไม้ไต่คู้ ควรใช้ในกรณีต่อไปนี้

-เพื่อให้เห็นแตกต่างจากคำไทย เช่น

log = ล็อก (ให้ต่างจากคำว่า ลอก ในภาษาไทย)

- เพื่อช่วยให้ผู้อ่านแยกพยางค์ได้ถูกต้อง เช่น

Okhotsk = โอค็อตสก

(จาก wikipediathai หัวข้อการเขียนคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ
แยกเป็นข้อๆอ่านง่ายดีนะ ช่วยเรื่องถอดเสียงได้เยอะเลย)

 

ถ้าดูจากตรงนี้ก็น่าจะเป็น ไอเทม เพราะมันไม่ได้ซ้ำกับคำไทย แล้วก็ไม่ได้แยกพยางค์ยาก

แต่ทำไม                 internet ใช้ อินเทอร์เน็ต ไม่ใช่อินเทอร์เนต

Website ใช้ เว็บไซต์ ไม่ใช่ เวบไซต์

ปวดตับกับการถอดภาษาจริงๆ

 

ข้อที่ 2 นะ/น่ะ

 

น เป็นอักษรต่ำ เพราะฉะนั้นจะผันได้ไม่ครบห้าเสียง  

พอใช้กับสระ อะ มันก็เป็นคำตาย ผันได้เป็น นะ(เสียงตรี) น่ะ (เสียงโท)

 

พูดง่ายๆ นะ เสียงสูง น่ะ เสียงต่ำ

เวลาเราพูดปรกติเราจะลงท้ายเสียงต่ำ พอเป็นคำถามลงท้ายเสียงสูง

 

สมหมายเดินเข้าไปในห้องเรียน เห็นเพื่อนมุงดูอะไรกันอยู่

 “เฮ้ย นั่นอะไรน่ะ”

“นั่นน่ะเหรอ ตู้ดดดด ของแกไง” สมควรตอบ

 “แกพูดว่าอะไรนะ” สมหมายถามย้ำด้วยเสียงสูง

“ก็ ตู้ดดดดด ของแกไงล่ะ ฮ่าฮ่า “

บ้า เอาคืนมานะ”

 

อีกอัน นะนะ/น่ะนะ

ไม่เคยใช้คำว่า นะนะ เลย ถ้าจะใช้ก็เป็น

“เรื่องนั้นน่ะนะ ก็คงต้องดูกันก่อน ว่านายมีอะไรที่สมน้ำสมเนื้อมาแลกคืนไปไหม”

 
ข้อที่
3 คะ/ค่ะ

เป็นอักษรต่ำเหมือนกัน

ใช้กับสระอะ ก็เป็นคำตายเหมือนกัน
ผันได้ คะ(เสียงตรี) ค่ะ (เสียงโท) ค๋ะ(เสียงจัตวา ผันได้แต่ไม่ใช้แล้วในปัจจุบัน)

ลองเอามาเรียงกันลั้นลาเป็นเมโลดี้ คู่กับอักษรสูงจะได้  

ขะ ข้ะ ค่ะ คะ (ค๋ะ)

 

เอาง่ายๆ ค่ะ เสียงต่ำ คะ เสียงสูง

เวลาเราพูดปรกติเราจะลงท้ายเสียงต่ำ พอเป็นคำถามลงท้ายเสียงสูง

 

“คุณครูคะ คุณครูคะ หนูมีเรื่องจะปรึกษาคุณครูค่ะ สมมุตินะคะ สมมุติ สมมุติคุณครูเป็นเด็ก..”

“อะไรนะคะ ครูได้ยินไม่ชัดค่ะ”

 

หรือใช้อ้อนๆ เสียงสูง

“นะคะ นะคะ ป๋าซื้อไอโฟนสี่ให้หนูนะคะ หนูช้อบชอบ”

 

ข้อ 4 ละ/ล่ะ

ละ ใช้ในความหมายว่าทิ้ง เช่น ละแล้วซึ่งกิเลศทั้งปวง  

ล่ะ ใช้ลงท้ายคำ  

“อะไรกันอีกล่ะ”

“นี่ล่ะ ที่เราหามานาน”

“ไปล่ะนะ ไว้เจอกัน”

“ไม่ล่ะ ไม่เอาแล้วล่ะ”

 

ข้อ 5 นั่น /นั้น

นั่น จะอธิบายยังไงดี มันระบุระยะของสิ่งที่เราพูดถึง นี่ นั่น โน่น นู่น

นี่ อยู่ใกล้ๆ

นั่น ห่างไปอีกนิด

โน่น ไกลไปอีกหน่อย

นู่น ไกลไปอีก

 

“นั่นแน่ะนกเขากรูจุ๊กจุ๊กกรู..”

 

หรือบางทีใช้เวลาจับผิดได้

“ฉันไม่รู้ ไม่รู้หรอกว่าแกแอบชอบสมปองอยู่”

“นั่นไง แกรู้”

 

“คุณหลวงเจ้าคะ อีเจียมมันขโมยสร้อยของคุณหญิงไปจริงๆเจ้าค่ะ”

“นั่นประไร ข้าคิดไว้ไม่มีผิด”

 

หรือบางทีใช้ตอบรับ

“นั่นน่ะสิ ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน”

 

ใช้ย้ำให้หนักแน่น

“เขานั่นแหละ ที่เอาไป”

 

นั้น

ใช้กับเรื่องที่พูดไปก่อนหน้านั้นแล้ว

“เรื่องนั้นที่ฉันพูดกับแก จำได้ไหม”

 

ใช้ชี้ระบุของที่อยู่ไกลๆ

“คนนั้น คนนั้น ฉันจะเอาคนนั้น”

 

ใช้จบเรื่อง

“เรื่องราวก็เป็นเช่นนั้นแล”

 

ใช้ซ้ำสองที นั้นนั้น

“เหตุการณ์นั้นนั้น..”

 

 

ก็คงประมาณนั้นนั่นล่ะนะคะ



Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.137.75 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กันยายน 2553 / 01:01

#25 : ความคิดเห็นที่ 1373
ฮืออออออออออ อุตส่าพิม หายหมดเลยอ่า อุตส่าเขียนอย่างละเอียด ฮือออออออออออออ

เฮ้ออออออ

เด่น ก็ "คะ" ถ้าอยู่กับ นะ จะผันเสียง ค่ะ(เสียงต่ำ) เป็น คะ(เสียงสูง) ให้เข้ากับนะ หลักๆคือเสียงของวรรณยุกต์ เหมือนกลอนไทยที่ต้องใช้ระดับเสียงให้เกิดความคล้อยตามแหละค่ะ ถ้าเทียบกับ ครั บ ค่ะ ก็ ครับ ธรรมดา คะ ก็ ครั๊บ
ค่ะ-ลงท้ายธรรมดา แต่ถ้าใช้กับคำเสียงแสงก็ปรับขึ้นให้สะดวกต่อการพูด คะ เชิงคำถาม

น่ะ(หนะ) คงประมาณความรู้สึกเอือมหน่อย อารมณ์ไม่ดี "นั่นน่ะ อะไร"คุณครูหน้าดุ แผ่รังสีอาฆาตใส่นักเรียนพร้อมกับชี้ไปที่ประตูที่พังด้วยฝีมือนักเรียน
นะ เชิงขอร้อง ลากยาวใช้ น้า "นะนะ ได้โปรดเถิด" "นะคะครู ช่วยหนูที"

ละ เนีย จะเป็น การละทิ้ง แต่ละที่ แต่ละคน มากกว่า ไม่น่าจะใช้ในภาษาพูด พอมีก็ "เอาละนะ จะเริ่มแล้ว"
ล่ะ(หละ) "แล้วเธอล่ะ อยู่ไหน"

นั่น ใกล้ๆ นั้น ไกลๆ หรือเชิงรำพึงรำพันก็ได้ > "ข้านั้นเล่า กลับไม่รู้อะไรเลย ช่างน่าตาย" "สิ่งนั้น" "บุคคลผู้นั้น" "อยู่นั่นไงเล่า ตามทิ่มตาแหกแล้วนั่น ดูบ้างสิ"

แถม สิ>>"นั่นสินะ" "เธอก็ไม่ทำนั่นสิ รออะไร"(ให้อารมณ์สุขุม) "เธอทำนั่นซิ"(ประมาณว่าเจ๊แว๊ด นางอิจฉาไล่ซินเดอเรลล่าไดถูพื้น)

ผิดพลาดประการใดช่วยแย้งที ข้าพเจ้าจะไปแล้ว เสียดายที่หายไปจัง เจ็บแล้วไม่เคยจำเลยเรา
PS.  ใจเอ๋ย ใจเอย... ชีวิตมนุษย์นี้ช่างวกวน........
Name : OrchidGIRL< My.iD > [ IP : 125.24.132.0 ]
Email / Msn: orchidgirl_stamp1993(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กันยายน 2553 / 00:00

#24 : ความคิดเห็นที่ 1368
วันนี้กำลังรอตอนใหม่อยู่ครับ จะอัพตอนไหนหว่า
Name : simpony< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ simpony [ IP : 118.173.181.147 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 22:58

#23 : ความคิดเห็นที่ 1367
ขนาดผมคนไทยยังใช้ไม่ค่อยถูกเลยครับ

ผมพยาามอยู่กลัวตกกภาษาไทยด้วย

ยิ่งไกล้สอบอยู่เเล้ว
PS.  โลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาง่าย สิ่งที่จะได้มาง่ายๆก็คือความตาย ก่อนที่จะได้ความตาย จงเสพสมความสุขและกิเลสตันหาให้พอ เมื่อเวลามาถึงไม่ว่าคุณจะใหญ่มาจากไหน คุณก็หนีความตายไม่พ้น
Name : Oๅsๅeoะ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oๅsๅeoะ [ IP : 183.89.2.178 ]
Email / Msn: Euro_new(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 16:56

#22 : ความคิดเห็นที่ 1366

ไม่แน่ใจค่ะ แต่จากที่อ่านมา ส่วนมากจะใช้คำว่า ไอเทม มากกว่านะคะ

ส่วนคำว่า น่ะ กับ นะ เอาไว้ใช้สำหรับคำพูด ซึ่งการออกเสียงจะไม่เหมือนกัน
คล้ายๆกับการเพิ่มความสมจริงในการออกเสียงน่ะค่ะ อืม เป็นต้นว่า เธอทำอะไรน่ะ! กับ เธอทำอะไรนะ!
คุณคิดว่าคำไหนอ่านแล้วให้อารมณ์ตกใจมากกว่ากันล่ะคะ ??
อีกตัวอย่างก็ ช่วยฉันหน่อยนะ...ช่วยฉันหน่อยน่ะ ??
คำไหนที่เหมาะกับรูปแบบประโยคขอความช่วยเหลือมากที่สุดล่ะคะ ??


ส่วนคำว่า คะ กับ ค่ะ
คำว่า คะ จะใช้กับประโยคคำถามค่ะ คำว่าคะ กับค่ะ นี่เจอมาเยอะแล้วที่ใช้คำผิด
อาจจสับสนเรื่องการออกเสียง เช่น มีอะไรให้ช่วยไหมคะ ?? คือประโยคคำถาม
แต่... มีอะไรให้ช่วยไหมค่ะ เสียงมันก็จะแปลกๆอยู่
คำว่า ค่ะ จึงให้ใช้ต่อท้ายรูปแบบประโยคธรรมดาที่ไม่ใช่คำถามค่ะ
เอ่อ แต่ใช้กับผู้หญิงนะ ^^

ส่วนคำว่า ละ กับ ล่ะ ก็อธิบายไม่ค่อยถูกแหะ
เอาเป็นว่า ละ มาจากคำว่า แล้ว ก็แล้วกันเนาะ
ส่วนคำว่า ล่ะ ถ้าเป็นคำต่อท้าย ส่วนมากจะเป็นประโยคคำถามนะ
เช่น แล้วถ้าฉันไม่ชอบล่ะ ?? ประมาณนี้แหละค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะใช้แต่กับประโยคคำถามนะคะ
มันก็มีคำว่า ล่ะก็ ด้วย เช่น ถ้าเพื่อนของเธอไม่มาล่ะก็...เราแย่แน่ เป็นต้น

และสุดท้าย คำว่า นั่น กับ นั้น
นั่น ส่วนมากจะใช้กับสิ่งของที่อยู่ระยะใกล้ เช่น นั่นไง ดินสอของเธอ
ส่วนความว่า นั้น อันนี้ก็อธิบายไม่ค่อยถูกเหมือนกัน
แต่ตามความเข้าใจส่วนตัวของเรา
นั้น ใช้ได้อย่างอิสระเลยค่ะ เพียงแต่ส่วนมากจะเป็นบทบรรยายมากกว่าบทพูด
เช่น สิ่งเหล่านั้นล้วนไร้ค่า หรือจะเป็นบทพูดส่วนมากก็จะต่อท้าย เช่น รีบตามไปเร็ว มันอยู่ตรงนั้น
อะไรประมาณนี้แหละจ้าา

ก็ไม่รู้ว่าที่พูดมานั้นถูก 100% หรือเปล่า เพราะเราอธิบายตามความเข้าใจของตัวเองนะ
สุดท้ายนี้ ... รีบมาอัพเร็วๆนะจ้าาา !!! ++++

PS.  >>> ...หวัดดีทุกโค้นน ยินดีที่ได้รู้จักน๊ะ... <<<
Name : ~`NamFar`~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~`NamFar`~ [ IP : 117.47.212.219 ]
Email / Msn: namfarlovely_123(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 15:59

#21 : ความคิดเห็นที่ 1365
 เหมือน #1364 ค่ะ

แล้วก็ คำว่า ละ ที่บอกว่า ย่อมาจากคำว่า แล้ว

เอาแบบนี้ละกัน มาจาก เอาแบบนี้แล้วกัน อะไรแบบนี้ค่ะ

อ้อ ค่ะ ใช่กับคำตอบ เป็นการรับคำของผู้หญิง และเป็นคำลงท้ายเพื่อความสุภาพด้วย

คะ เป็นเหมือนคำถาม เช่น เอาแบบนี้ดีกว่าไหมคะ กับค่ะแบบซอฟท์ๆ ขอบคุณนะคะ นะจะใช้คู่กับคะเสมอ ไม่ใช้คู่กับค่ะนะคะ
Name : me015< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ me015 [ IP : 27.130.81.198 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 13:12

#20 : ความคิดเห็นที่ 1364
โห โทรมกันถ้วนหน้า เจ้าอ้วนนั่นเป็นคนดีจริงหรือ เอาเด็กมาเลี้ยงให้เป็นกำลังมากกว่ามั้ง

1. เห็นส่วนใหญ่ใช้ ไอเทม นะครับ
2. น่ะ กร่อนมาจาก น่า ครับ อย่าง ไม่เอาน่า กลายเป็น ไม่เอาน่ะ จะห้วนกว่า นะ ออกเป็นเฃิงขอร้อง อย่างพูดว่า "ไม่เอานะ" จะเห็นความแตกต่างเลย
3. ค่ะ กับ คะ นี่บอกยากแฮะ ต้องลองเขียนแล้วอ่านดูน่ะครับ อย่าง สวัสดี ลงท้ายก็ต้องเป็น ค่ะ ไม่ใช่ คะ เป็นต้น แล้วก็ถ้าเป็นคำถามจะลงท้ายด้วย คะ เช่น รู้ไหมคะ ไม่ชอบค่ะ เที่ยวสนุกไหมคะ สนุกมากเลยค่ะ
4. ละ กร่อนมาจาก แล้ว ครับ แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช้ในภาษาเขียนนะ ส่วน ล่ะ ก็อย่างเช่น เอาเข้าแล้วไหมล่ะ เอาไหม ไม่เอาล่ะ
5. นั้น ส่วนใหญ่จะอยู่ท้ายคำน่ะครับ เช่น ขอตุ๊กตาตัวนั้นหน่อย เอาแบบนั้น  เป็นคำขยายน่ะครับ  ส่วนคำว่า นั่น ใช้ได้โดดๆเลย เช่น นั่นไง นั่นแหละใช่เลย นั่นคืออะไร

ก็ขออธิบายตามที่ผมเข้าใจนะ ผิดถูกหรืออธิบายไม่เข้าใจยังไงก็ขอโทษด้วยครับ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 กันยายน 2553 / 09:44
Name : เอกเองครับ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอกเองครับ [ IP : 58.64.107.39 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 09:31

#19 : ความคิดเห็นที่ 1363
รอดกันทุกคนสินะครับๆๆๆ
PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 180.183.166.91 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2553 / 00:54

#18 : ความคิดเห็นที่ 1362
อ้าว เห็นตอนแรกบอกว่าเกมส์นี้ไม่ได้เก็บค่าประสบการณ์จากการฆ่าสัตว์อสูรหรือเก็บเควสนี่ครับ แต่มาจากฝีมือจริงๆ แปลว่าการฝึกวิชาก็น่าจะได้เลเวลมากกว่าสิครับ(แต่ไม่ได้ของ)

ส่วนเรื่องการเขียนที่ถามนั้น มันต่างกันตอนออกเสียงไงครับ เวลาไรเตอร์เขียนแล้วสงสัยก็ลองอ่านออกเสียงดูสิ จะเห็นได้ว่าตรงไหนมันแปลกถ้าใช้ผิดที่ผิดรูปไงครับ

ปล. หน้าอกแองจี้นี่มาจากร่างเฟร่าใช่มะ แปลว่าถ้าหาเทพที่หน้าอกใหญ่กว่านี้มามอบคอร์ให้ก็จะได้อกใหญ่กว่านี้นี่เอง - -+
Name : WOF [ IP : 115.87.181.88 ]
Email / Msn: -
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 23:23

#17 : ความคิดเห็นที่ 1361

http://guru.sanook.com/dictionary/

แต่เปิดหาจากพจนานุกรมง่ายกว่านะ  เผื่อเราสะกดผิดก็หาคำใกล้ๆง่ายกว่า(สำหรับเรา)
แค่พจนานุกรมนักเรียน เล่มละ50 ก็พอใช้ได้นะ

2. น่ะ(ออกเสียงหนะ) 
นะ(ออกเสียงน๊ะ) คำประกอบท้ายคำอื่น  บอกความเป็นเชิงอ้อนวอน บังคับ ตกลง หรือเน้นให้หนักแน่น เช่น กินนะ มานะ เอานะ

3. คะ(ออกเสียงค๊ะ) คำต่อท้ายคำเชิญหรือคำถามแสดงความสุภาพ นั่งสิคะ  อะไรคะ
ค่ะ เป็นคำรับที่ผู้หญิงใช้อย่างเดียวกับ จ้ะ

4.ละ(ออกเสียงล๊ะ)
ล่ะ(ออกเสียงหละ)

ในพจนานุกรมอ่านแล้วงง  ลองเทียบเสียงเวลาที่พูดคำนั้นออกมา  แล้วลองนึกดูว่าเราจะใช้อันไหนน่าจะง่ายกว่า


PS.  ระหว่างพรุ่งนี้กับชาติหน้า ไม่มีใครล่วงรู้ได้ว่าอะไรจะมาก่อน ภาษิตทิเบต
Name : Mink_C< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 114.128.187.45 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 22:37

#16 : ความคิดเห็นที่ 1360
ตอนนี้ชอบตอนท้ายมากเลยคับ
PS.  <<• ไม่กลัวว่าจะไร้แฟน แต่กลัวว่าจะไร้เพื่อน ... แล้วยิ่งกลัวว่าจะแอบรักเพื่อนตัวเองยิ่งกว่า •>>
Name : <White Devil>< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <White Devil> [ IP : 110.164.158.235 ]
Email / Msn: dinarypurple(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 21:08

#15 : ความคิดเห็นที่ 1359
คะใช้ในคำถาม
ค่ะใช้ในที่ไม่ใช่คำถามมันจะเป็นหางเสียงครับ
น่ะกับนะนี่ไม่รู้สิครับคิดว่าคล้ายๆกับคำว่าค่ะกับคะ
นั่นเป็นการชี้เฉพาะเช่นว่านั่นคือใคร? นั่นอยู่อะไร อยู่ตรงที่นั่น
นั้นใกล้เคียงกับนั่นครับประมาณว่าไม่รู้สิครับเอารูปประโยคที่ในภาษาพูดใช้แล้วกัน ว่าอย่างนั้น อยู่ตรงนั้นเป็นต้น
ผมคิดว่าไอเท็มถูกครับ
ส่วนละกับล่ะนี่ รูปประโยคของล่ะจะเป็นประมาณนี้ เอายังไงล่ะ คิดว่ายังไงล่ะเป็นต้นโดยในภาษาพูดจะออกเสียงเป็นหล่ะครับ

ละนี่ยังไงดี ไม่รู้สิครับประโยคส่วนใหญ่ใช้ล่ะมากกว่าละแทบจะไม่เคยเห็นเลยตามความจริง

ถึงจะมีคนบอกว่าที่ใช้ถูกคือละแต่เขาคนนั้นก็ใช้คำว่าล่ะในภาษาพูดอยู่เสมอ*-*อย่าเถียงว่าไม่เคยใช้แล้วกันนะครับ
i\i/i
i/i\i
PS.  เบลฟีเกอร์ปิศาจประจำบาปแห่งความเกียจคล้านI LOVE YOU...LOVE FOREVER
Name : เบลฟีเกอร์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เบลฟีเกอร์ [ IP : 180.183.131.178 ]
Email / Msn: lonely_pai1(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 20:49

#14 : ความคิดเห็นที่ 1358
เงิ่มๆๆ

-0-
PS.  [MDD'] I LovE KH >///<
Name : mdd~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mdd~ [ IP : 124.122.249.97 ]
Email / Msn: magicnagi_magi(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 20:23

#13 : ความคิดเห็นที่ 1356

อยากให้ไซได้เป็นปีศาจเร็วๆจัง


PS.  ~ฉันเป็นเด็กน้อยวัย ระ เริง นะค๊ะ~
Name : ~Teoy~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~Teoy~ [ IP : 118.173.162.31 ]
Email / Msn: bai.teoy(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 20:02

#12 : ความคิดเห็นที่ 1355
คะ มันเป็นเสียงสูงนะ เพราะมันเป็นอักษรต่ำมันใช้กับประโยคคำถาม ค่ะ เสียงมันจะต่ำลงมาใช้พูดต่อหางเสียง ถ้าเทียบ
คะ เป็นเสียงตรี ค่ะ เป็นเสียงเอก
นะ กับ น่ะ ก็คือๆใช้ได้ทั้งสองแบบกันต่างที่ น่ะไม่นิยมใช้กันประโยคคำถาม
Name : เอโอลัส [ IP : 202.28.62.245 ]
Email / Msn: -
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 20:01

#11 : ความคิดเห็นที่ 1353
1 ไอเท็ม น่าจะถูกต้องครับ คำนี้เป็นเสียงอ่านของ item (เป็นคำอ่าน) ไม่น่าจะมีทับศัพท์ในภาษาไทย ความหมายในที่นี้น่าจะหมายถึง ของ หรือ สิ่งของครับ
2,3 ใช้ได้ทั้งสองรูป รายละเอียด ลองดูจากเว็บนี้ครับ http://blog.eduzones.com/olce/12748 เครดิตคุณ olce
4 ละ ใช้กับประโยคบอกเล่า ใช้ประกอบคำกริยาเพื่อเน้นความ (น่าจะกร่อนเสียงมาจากคำว่า แหละ) เช่น ถูกแล้วละ(แหละ) อันนี้ละ(แหละ) เป็นต้น ส่วน ล่ะ คำนี้ใช้กับประโยคคำถาม หรือสุ้มเสียงถามๆ (น่าจะกร่อนเสียงมากจากคำว่า เล่า) เช่น ไปไหมล่ะ(เล่า), ใช่ไหมล่ะ(เล่า), มิน่าล่ะ(เล่า) ครับ เครดิต หลายๆที่ผ่าน google
5
นี่ - คําใช้แทนนามที่อ้างถึงบุคคลหรือสิ่งที่อยู่ใกล้ เช่น นี่ใคร นี่อะไร. ว. คําใช้ประกอบคํานามหรือกริยาให้รู้ว่าอยู่ใกล้หรือชี้เฉพาะ เช่น หนังสือนี่แต่งดี ขนมนี่อร่อย อยู่นี่ มานี่; คําประกอบท้ายคําเพื่อเน้น ความหมาย เช่น เดี๋ยวเฆี่ยนเสียนี่.
นี้ - คําใช้ประกอบนามหรือข้อความที่อยู่ใกล้หรือชี้เฉพาะ เช่น ทุกวันนี้ ชายคนนี้.
ข้อมูลอ้างอิงจากเว็บ http://www.palungjit.com/

ปล. เวลาเขียนไม่ถูก ผมแนะนำ เข้า google พิมพ์คำที่สงสัยทั้งสองคำ จะมีเว็บที่อธิบายวิธีใช้งานโผล่มาเพียบเลยครับ เช่น ข้อ 4 พิมพ์ ละ ล่ะ แล้วกดค้นหา ก็เจอแล้วครับ สุดท้ายเว็บ http://palungjit.com/dict/ ผมเพิ่งเจอตอนท้าย ไม่แน่ใจว่าคำอื่นๆจะมีด้วยหรือเปล่า ถ้ายังไงลองเอาไปใช้ดูนะครับ
PS.  หนทางอีกยาวไกล ... สู้เค้านะ ไรท์เตอร์!! (ทั้งหลาย) ... อิอิ
Name : Aladon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aladon [ IP : 124.157.177.218 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 17:24

#10 : ความคิดเห็นที่ 1351
มาต่อเร้วๆน้า
Name : annaaa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ annaaa [ IP : 58.8.62.164 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 14:28

#9 : ความคิดเห็นที่ 1350
โอ้ไซเราเกือบไม่รอด แต่อดได้ร่างของฮาฮาซาฮีเลยอะ
Name : inasba< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ inasba [ IP : 125.27.24.64 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 13:15

#8 : ความคิดเห็นที่ 1349
มีแต่พจนานุกรมครับท่าน เดี่ยวหาลิงส่งไปให้ถ้าจะเอานะครับ
Name : Yongkare01< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yongkare01 [ IP : 113.53.11.6 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 12:50

#7 : ความคิดเห็นที่ 1348
โอ้ย พิมพ์แทบตาย ระบบ ไม่ให้กอปที่พิมพ์ คอมเม้นไว้ เฮ้อ
จะตอบอีกรอบละกันคับ ลองพูดออกมา โดย เรียงเสียงดู และอารมณ์คำรู้สึกเวลาพูดเอง และฟังคนอื่นพูด
ไม่เป็นไรหรอก"ค่ะ" นี่ๆทำไงดี"คะ"พี่สาว
ออกเสียง item ไอเท็ม เป็นเสียงปกติแล้วครับ และสั้นกว่า ไอเทมมมมม ด้วย
นั่นใช้มั้ย"ล่ะ" "ล่ะ"เอาไว้ลงท้าย ส่วน "ละ" เป็น ปล่อยทิ้ง เอาออกไป เช่น ละทิ้ง
"นั่น"อาจเป็นเหตุผลเดียที่ข้าอยู่ที่นี่ สิ่ง"นั้น"อาจสำคัญกว่าตัวข้า ใช้ไม่เหมือนกันครับ
Name : xeph [ IP : 117.47.219.160 ]
Email / Msn: xepherozh(แอท)hotmail.com
วันที่: 11 กันยายน 2553 / 12:50

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android