สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Demongod of infinit time (Second Sphere Online)

ตอนที่ 8 : 0006 ชมโรงเรียนและหอพัก


     อัพเดท 21 ก.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี ออนไลน
ผู้แต่ง : Zoke ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zoke
My.iD: http://my.dek-d.com/zoke
< Review/Vote > Rating : 90% [ 111 mem(s) ]
This month views : 87 Overall : 937,581
10,537 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2454 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 8 : 0006 ชมโรงเรียนและหอพัก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 18739 , โพส : 35 , Rating : 279 / 57 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


0006 ชมโรงเรียนและหอพัก

 

                ด้านหลังของตึกห้องประชุมใหญ่เป็นหมู่ตึกอาคารเรียน เฮ็กซากอน ประกอบด้วยตึกเรียน 7 ตึก ได้แก่ หอกลางเป็นตึกวงกลมทรงกระบอกสูงราวๆ 30 ชั้น รายรอบไปด้วยตึกทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ต่อกันเป็นรูป 6 เหลี่ยม แต่ละตึกสูง 20 ชั้น มีหมายเลขกำกับไว้ตั้งแต่ 1-6

                เอาละนะคะนักเรียนทุกคนที่อยู่ตรงหน้าของเราคืออาคารเรียนหลักเป็นสถานที่เรียนวิชาที่เป็นภาคทฤษฎีเราจะเรียนกันในห้องเรียนเนื่องจากมีนักเรียนจำนวนน้อยจึงจัดห้องเรียนแค่ห้องเดียวนั่นคือจะมีการใช้อาคารกลางเท่านั้น โดยห้องเรียนจะมีแค่ชั้น 1-20 ชั้นที่ 21-30 จะเป็นห้องทำงานของอาจารย์ และชั้นบนสุดของอาคารจะเป็นห้องของอาจารย์ใหญ่ ส่วนห้องสมุดจะเป็นตึกหมายเลข 6 ทั้งตึกค่ะเทเรสซ่าอธิบายเมื่อเดินมาถึงตึกที่อยู่ด้านหลัง

                อาคารใหญ่ขนาดนี่นี่น่าจะมีอาจารย์มากกว่านี้นะ หรือจะเป็นเพราะว่าเป็นช่วงทดสอบเลยมีอาจารย์แค่ 7 คนกันไซคิดไประหว่างเดินดูอาคาร

 

                เยื้องออกมาทางขวาซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของโดมกลาง เป็นที่ตั้งของอาคารรูปร่างแปลกตา อาคารมีลักษณะเป็นพีระมิดทรงกรวย 2 อันโดยฐานของมันประกบกัน ตรงกลางระหว่างฐานที่ประกบกันมีช่องว่างเล็กน้อยที่มีลูกเหล็กกลมๆ 3 ลูกลอยไปมา ที่ยอดกรวยที่เป็นฐานปักอยู่บนพื้นมีประตูทรงโค้งสีดำทึบๆอยู่ 1 บาน บนประตูมีตัวอักษรเขียนว่า หอเควส& วาร์ปเกท

                เทเรสซ่าพาเดินเข้าไปในอาคารเมื่อเธอสัมผัสกับประตูอาคารร่างของเธอก็หายไป

อือเหมือนวาร์ปพอร์ทที่เชื่อมแผนที่ต่างๆในเกมทั่วไปซินะไซคิด เขาเห็นหลายๆคนลองสัมผัสประตูแล้วก็หายตัวไปเหมือนเทเรสซ่า เขาจึงลองทำบ้าง

ภายในอาคารเป็นห้องกว้างๆรูปวงกลม ตรงกลางมีเค้าเตอร์ที่มีช่องมากมายแต่กลับมีคนนั่งอยู่แค่ช่องเดียวเท่านั้น อาจารย์นานีย่านั่งอยู่ตรงช่องนั้นตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่มีใครรู้ รอบห้องมีช่องวาร์ปอยู่อีก 8ช่องด้านหลังเค้าเต้อร์ ซึ่งมีชื่อป้ายกำกับตั้งแต่โดม 1ถึงโดม 8 แต่ที่ช่องโดมที่ 4 กลับมีป้ายแควนว่า OUT OF ORDER อยู่ รอบห้องมีบอร์ดข้อแความอยู่มากมาย ที่บันไดทางขึ้นไปชั้นบนมีป้ายเขียนว่า OUT OF SERVICE แขวนอยู่

อาจารย์นานีย่า ลุกจากเค้าเต้อร์เดินมาทางนักเรียน สำหรับอาคารนี้จะเป็นประตูมิติเชื่อมโดมทั้ง 9 เข้าด้วยกัน โดยโดมอื่นๆจะมีแค่ประตูเดียวที่เชื่อมกับที่นี่ และที่นี่ยังเป็นสถานที่สำหรับรับภารกิจต่างๆ โดยภารกิจในโรงเรียนนี้จะไม่ได้รับเงินแต่จะได้รับเป็นไอเท๊มทังหมด ภารกิจทั่วไปจะมี 3 รูปแบบคือ

1.รวบรวมสิ่งของ คือหาสิ่งของได้ตามเควสก็ถือว่าผ่านทันที

2.ล่ามอนสเตอร์ ในเควสนี้ผู้รับเควสจะได้แท่งเก็บวิญญาณ เมื่อฆ่ามอนสเตอร์ตามเควสวิญญาณจะถูกดูดเข้าแท่งเพื่อนับจำนวนอัตโนมัติ เมือครบก็นำแท่งเก็บวิญญาณ มาแลกไอเท๊มได้เลย

3.การผ่านเงื่อนไขต่างๆ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกการได้วิชาชีพต่างๆเช่นถ้าได้วิชาชีพชาวนาก็สามารถมาแลกรถแทรกเต้อร์ได้ 1 คันเป็นต้น

โดยเควสทั้งหมดจะคิดประกาศไว้ที่บอร์ดแยกตามประเภท และเควสยังมีการจำกัดจำนวนผู้ทำค่ะ

อาจารย์นานีย่าเดินไปที่บอร์ดอันหนึ่งแล้วกดแสดงรายระเอียดเควสขึ้นที่เมนสกรีน

 

รวบรวมหนังกระต่าย

ประเภท                 รวบรวมสิ่งของ

เงื่อนไข                 รวบรวมหนังกระต่ายไห้ได้ 20 ผืน แต่ละผืนต้องมีขนาดไม่ต่ำกว่า 50 ตารางเซนติเมตร ต้องอยู่ในสภาพดีไม่มีรอยฉีกขาด

ข้อมูล                     มอนสเตอร์ กระต่ายสามารถพบได้ที่โดม 5 เขต 1

รางวัล                    น้ำยาฟื้นเลือดต่ำขนาด 200 มล. จำนวน 10 ขวด

ระยะเวลา              ไม่จำกัด

จำนวนครั้งที่รับ   1000/1000

จำนวนทำซ้ำ         ไม่จำกัด

 

จากรายละเอียดเควสจะเห็นว่าเควสนี้จะรับได้แค่ 1000 ครั้งถ้ามีคนมาแลกของครบ 1000 ครั้งแล้วเควสนี้จะหายไปทันที แต่ถ้าเป็นหอรับเควสบน Tera จะมีการอัพเดทเควสและรีเซทเมื่อมีไอเท๊มมาเพิ่มเรื่อยๆค่ะ

การรับเควสจะรับเท่าใดก็ได้แค่จะนับจากลำดับคนที่ส่งเควสก่อน เช่นจำนวนครั้งที่รับเหลือ 1/1000 แต่ยังมีคนรับเควสนี้เหลือ 2 คนคนที่มาส่งเควสทีหลังก็จะไม่ได้รับรางวัลเควสค่ะ

สำหรับประตูวาร์ป

โดม 1 จะเป็นโดมสำหรับการฝึกสอนวิชาชีพ

โดม 2 จะเป็นโดมสำหรับการฝึกวิชาสายจิต

โดม 3 จะเป็นโดมสำหรับการฝึกวิชาสายเวทย์

โดม 4 จริงๆแล้วจะเป็นโดมสำหรับการฝึกวิชาสายปราณแต่ตอนนี้อยู่ในระหว่างการปิดปรับปรุงจึงใช้โรงยิมที่ 1แทนชั่วคราว

โดม 5-8 จะเป็นดันเจี้ยนฟิวส์ที่มีมอนสเตอร์สำหรับทำเควสหรือหาวัตถุดิบต่างๆอยู่ โดย

                โดม 5 จะมีมอนสเตอร์เลเวล 1-25

                โดม 6 จะมีมอนสเตอร์เลเวล 15-50

                โดม 7 จะมีมอนสเตอร์เลเวล 45-75

                โดม 8 จะมีมอนสเตอร์เลเวล 70-100

 

                ไซมองไล่ไปตามบอร์ดเขาสังเกตเห็นว่าของรางวัลส่วนมากของเควสรวบรวม และล่าจะเป็นพวกยาและอุปกรณ์ฟื้นฟูเป็นหลัก และเควสการผ่านเงื่อนไขจะเป็นอุปกรณ์ประกอบอาชีพ

                อืมอันนี้น่าสนนะไซหันไปเห็นเควสหนึ่งบนตารางเควสการผ่านเงื่อนไขเข้า

               

ศัลยแพทย์

ประเภท                 การผ่านเงื่อนไข

เงื่อนไข                 ได้รับวิชาชีพศัลยแพทย์

ข้อมูล                     -

รางวัล                    ชุดเซตอุปกรณ์ผ่าตัดขั้นพื้นฐาน

ระยะเวลา              ไม่จำกัด

จำนวนครั้งที่รับ   10/10

จำนวนทำซ้ำ         1

 

                ไซนั้นเคยอยากเอนเข้าคณะแพทย์ดังนั้นเขาเลยคิดว่าได้เป็นหมอในเกมก็ไม่เลวนัก หนำซ้ำยังไม่ใช้อาชีพหลักจึงไม่มีผลกับความสามารถโดยตรงด้วย เขาจึงตั้งใจว่าจะเอาวิชาชีพหมอมาให้ได้

                เขายังสังเกตอีกว่าวิชาชีพหมอไม่ได้มีแค่อันเดียวแต่มีเยอะมากทั้ง เภสัช สัตว์แพทย์ ทันตแพทย์ ฯลฯ

                แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่าในอนาคตเขาจะได้ใช้มันทำสิ่งที่เข้าไม่เคยติดว่าจะทำมาก่อนเลยในชีวิต

 

                หลังจากออกมาจากหอเควส อาจารย์เทเลซ่าก็พาเดินผ่านมายังทางข้างๆ มีตึกที่ถูกคลุมผ้าใบขนาดใหญ่อยู่ 1 ตึก ตึกที่เห็นทางขวามือของทุกคนคือโดรงพยาบาลคะซึ่งในปัจจุบันยังสร้างไม่เสร็จเนื่องจากฝ่ายออกแบบยังเถียงกันเรื่องรูปร่างตึก จึงต้องใช้ห้องพยาบาลที่ตั้งอยู่ในโรงยิม 1 เป็นสถานพยาบาลหลักชั่วคราวค่ะอาจารย์เทเลซ่าพูด

                สักพักทุกคนก็เดินมาถึงโรงยิม 1 มันเป็นโดมที่มีหลังคาลักษณะคล้ายโตเกียวโดมแต่ใหญ่กว่าถึง 2 เท่า ภายในมีทั้งห้องออกกำลังกาย สระว่ายน้ำ สนามเอนกประสงค์ที่ปรับสภาพได้ตามต้องการและที่สำคัญ ห้องพยาบาลขนาด 10*10 เมตรที่ตั้งอยู่ที่มุมหนึ่งของโดม ในห้องมีแค่ตู้ 1 ตู้ โต๊ะทำงาน 1 ตัว เตียง 4 เตียงและแคปซูลแปลกๆที่รูปร่างคล้ายๆแคปซูลรักษาในโลกจริงอีก 5 อัน ซึ่งท่าเทียบกับที่อื่นๆในโรงเรียนแล้วดูกระจอกมากจนไซต้องหันมามองอาจารย์เทเลซ่าเช่นเดียวกับนักเรียนอีกหลายคน

                ท่าทางอาจารย์เทเลซ่าจะรู้ความหมายของสายตาที่จ้องมาจึงเริ่มอธิบายว่า จริงๆในเกมนี้โรงพยาบาลเป็นสิ่งจำเป็นมากเพราะเวทย์และยาสามารถรักษาได้แค่บาดแผลฉีกขาดทั่วไปเท่านั้นแต่ถ้าเป็นแผลลึกก็ต้องทำการห้ามเลือดและทำแผลจึงจะรักษาได้ และถ้าถึงขั้นเสียอวัยวะ ก็ต้องมีการโคลนอวัยวะใหม่ขึ้นมาต่อด้วย ไม่มีเวทย์หรือยาตามปรกติใดๆที่สามารถรักษาได้สมบรูณ์จึงต้องมีโรงพยาบาลค่ะ

                จากที่ฟังมาไซรู้สึกตงิดๆอะไรบางอย่างแต่ก่อนที่จะได้ถามก็มีเสียงหนึ่งก็ชิงถามขึ้นมาก่อน

                ที่ว่าไม่มีเวทย์หรือยาตามปรกติ นี่หมายความว่ามีเวทย์หรือยาพิเศษที่สามารถทำได้สินะคะเด็กผู้หญิงไม่ทราบชื่อคนที่ต้องอยู่ห้องเดียวกับเขาเป็นคนแย้งเขาถามคำถามที่เขาสงสัยไปเสียแล้ว

                อาจารย์เทเลซ่ามีท่าทีลังเลเล็กน้อย เพราะบทบาทอาจารย์ของเธอทำให้เธอไม่สามารถให้ข้อมูลผิดๆกับนักเรียนได้ แต่ข้อมูลที่นักเรียนถามเป็นข้อมูลที่เธอไม่สามารถบอกได้เช่นกัน หลังจากหลับตาคิดสักครูเธอก็ลืมตาขึ้นมีค่ะแค่การได้มาเป็นข้อมูลที่ฉันบอกไม่ได้นักเรียนต้องไปหาเองในโลกของเกมนะคะ

                ผู้หญิงที่ถามพนักหน้าเป็นเครื่องหมายว่าเธอเข้าใจ

                แต่เครื่องรักษาที่นี่เป็นแบบพิเศษที่มีเฉพาะพนักงานของบริษัทเท่านั้นที่จะมีให้ใช้นะคะมันสามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้ทุกอย่างในเวลา 3 นาทีเท่านั้น เพราะฉะนั้นนักเรียนที่บาดเจ็บสามารถมาใช้บริการได้ทุกเวลาเลยค่ะ

                อืมรักษาอาการบาดเจ็บได้ทุกอย่างในเวลา 3 นาที สงสัยว่างๆต้องมาใช้บริการหน่อยแล้วจะได้ฝึกควบคุมอบิลิตี้ไปด้วยในตัวไซคิด

               

                หลังจากนั้นก็มีการเดินทางต่อไปอีกหลายแห่งทั้งโรงอาหาร โกดังเก็บของ

                หลังจากเดินมาจนถึงสุดโดมกลางก็เป็นเวลาค่อนข้างเย็นมากแล้วแล้ว(ไม่มีนาฬิกานี่นา) นี่เป็นครั้งแรกที่ไซรู้สึกว่านาฬิกาเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตของมนุษย์จริงๆ

                เอาละนะคะนักเรียนทุกคน ในที่สุดเรามาถึงหอพักนักศึกษากันแล้วซึ่งเป็นจุดหมายสุดท้ายในวันนี้ ในห้องของทุกคนจะมีของใช้ที่จำเป็นวางไว้บนโต๊ะ การเรียนการสอนจะเริ่มวันแรกในอีก 4 วันช่วงที่ว่าง 3 วันนี้ขอแนะนำให้นักเรียนทดลองรับเควส อ่านหนังสือในห้องสมุดหรือไปเล่นกีฬาในโรงยิมดูนะคะ แล้วก็ไม่ต้องกลัวตายนะคะเพราะระบบพื้นคืนอัตโนมัติของมิติจะพื้นคืนชีพทุกคนในห้องเวลาเที่ยงคืนของทุกวันค่ะ อาหารในตู้เย็นห้องกลางจะเติมเต็มทุกๆเที่ยงคืนเหมือนกันค่ะ

 

                เบื้องหน้าของทุกคนเป็นหอพักขนาดใหญ่สามหอ

                หอปัจจุบันเป็นตึกที่ดูหรูหราทันสมัย สูงราวๆ 30 ชั้น ตัวตึกเป็นสีขาว ประตูทางเข้าเป็นประตูอัตโนมัติและมีพนักงานค้อนรับด้วย (โอ่หอพักหรือโรงแรมนี่)

                หออนาคตมีลักษณะเป็นหลุมหลบภัยนิวเคลียร์ใต้ดินที่ลึกกว่า 30 ชั้นเช่นกัน ประตูทางเข้าเป็นประตูนิระภัยทำจากโลหะผสมและตะกั่วหนา 10 เมตรที่ทนระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชั้นขนาด 10 กิโลตันได้ (ก็รู้ละนะว่าพึ่งจบสมครามไปแค่ไม่กี่สิบปีแต่ว่า จะมีไอ้บ้าที่ไหนมาทดลองยิงนิวเคลียร์ใต้มหาสมุทรนี่หรือไงกัน)

                ส่วนหออดีตนะหรือ เป็นถ้ำหินในภูเขาลูกใหญ่สูงกว่า 500 เมตร (อดีตยุคหินหรือนี่ ขอแค่ยุคเรเนซองส์ไม่ได้หรือ)ประตูทำจากหินก้อนกลมๆที่เด็กหอต้องออกแรงกลิ้งหินเปิดปิดประตูเอง (สงสัยอยู่หอนี่ได้เป็นนักเพาะกายแน่)

               

                ไซยีนตะลึงกับหอที่เขาต้องพักได้ไม่นานก็มีเสียงเรียกขึ้น

                ไซอย่ามัวยืนดูอยู่มาช่วยกันกลิ่งหินหน่อยมันไม่ขยับเลยอีโร่กับอีก 3 คนกำลังออกแลงดันหินที่เป็นประตูหอเต็มที่แต่มันไม่ขยับสักนิด ท่าทางของพวกเขาเล่นเอานักศึกษาจากหออื่นเริ่มมามุงดูว่าหออดีตจะเข้าหอได้ไหม บางคนถึงกับตั้งโต๊ะพนันกันเลยทีเดียว (ทั้งทั้งที่ไม่มีของอะไรเดิมพันนี้อะนะหรือจะติดไว้ก่อนหว่า)

                อ้า แย่จังเลยน้า หินนั้นนะปรกติถ้าเป็นมือใหม่ก็ต้องคนสัก 10 คนถึงจะดันออกได้น่ะนะ แต่นี่มีคนอยู่หอนี่แค่ 5 คนเองสงสัยจะลำบากเสียแล้วซิ ยังไงอาจารย์เปิดให้ก่อนแล้วกันนะคะ ระหว่างที่อาจารย์เทเลซ่าเดินมาจะเปิดประตูให้นั้น ไซก็เดินมาขวางไว้ก่อน

                อาจารย์ครับอาจารย์เป็นอาจารย์พยาบาลมีเวทย์รักษาใช่ไหมครับไซถามขึ้น

                มีค่ะทำไมหรือคะ

                เดียวผมอยากลองอะไรชักหน่อยรบกวนอาจารย์ช่วยรักษาผมด้วยครับ ตอนนี้เขายังต้องพึงอาจารย์อยู่อีกมากจึงมีกิริยานอบน้อมเกินความจำเป็น

                นี่นายนะฉันขอพนันว่าฉันจะเปิดออกได้ด้วยตัวคนเดียว ด้วยของที่จะได้จากการจบหลักสูตรวิชาปราณไซพูดกับชายคนที่เปิดโต๊ะพนันอยู่แล้วก็เดินไปที่ก้อนหิน

ชายคนนั้นจดลงในกระดาษอีกหลายคนรีบลงข้างเปิดไม่ได้ในทันที่ หนนี้ไม่มีใครลงว่านายจะเปิดได้เลย ถ้านายเปิดได้จริงฉันก็รวยเละ จะให้นายเลือกของที่ได้ตอนจบหักสูตรวิชาปราณ 5 ชิ้นเลย (มีคนลงข้างเปิดไม่ได้ 10 คน สรุปชักเก็บไว้ครึ่งหนึ่งเลยหน้าเลือดสุดๆ)

                ช่วยถอยออกไปนิดนึ่งนะทุกคนไซพูดพลางเดินไปสัมผัสหินเบาๆ

                เฮ่ ไม่ไหวมั้งเรา 4 คนช่วยกันยังไม่ขยับสักนิด นายคนเดียวจะไปไหวได้ยังไงกันฮีโรแย้งขึ้นแต่ก็ยอมถอยออกมา

                เปล่าก็อาจจะไม่ไหวแต่ฉันไม่อยากให้พวกนายเปื้อนเลือดของฉันนะไซลองกดเบาๆเพื่อคำนวณน้ำหนักหิน อืมไม่น่าจะต่ำกว่า 1 ตันแต่เป็นทรงกลมน่าจะพอดันออกไปได้ถ้าออกแลงตอนแรกมากหน่อย

                เลือด นายคิดจะทำอะไรนะฮีโร่พูดยังไม่ทันจบ

                กล้ามเนื้อ เส้นประสาท เลือด ฮอร์โมน ระหว่างตั้งสมาธิเขาก็เริ่มรู้สึกถึงระบบต่างๆในร่างกายของเขา เขาเริ่มควบคุมเลือดให้มาอยู่ที่แขนของเขาทั้งสองข้างจนแขนสีคล้ำขึ้นจนเกือบจะกลายเป็นสีดำ หลังจากนั้นเข้าก็ควบคุมสมองให้หลัง แอแนบอลิก สเตอรอยด์ เพื่อเพิ่มพลังของกล้ามเนื้อ ท่อนแขนทั้ง 2 ข้างเริ่มพองขึ้นจนเห็นมัดกล้ามเป็นลูกๆ แล้วเข้าก็ควบคุมสมองให้หลัง คอร์ติโคสเตอรอยด์ เพื่อเพิ่มระดับการ เมตาโบลิซึม ในเลือดที่แขนทั้ง 2 ข้าง จนมันเริ่มมีควันขึ้นมา สุดท้ายเข้าก็สั่งให้สมองหลัง อะดรีนาลีน จำนวนมากเพื่อระเบิดพลังทั้งหมดออกมาในพริบตาเดียว เขาจัดท่าเท้างอแขนทั้ง 2 ข้างไปด้านข้างลำตัว ยากเขาตะโกนขึ้นพร้อมส่งแรงกระแทกอย่างแรงจากแขนทั้ง 2 ข้างที่ฟาดไปที่ก่อนหินพร้อมกัน ปึง ก้อนหินกลิ่งออกไปตามแรงกระแทกพร้อมๆกับแขนทั้งสองของไซที่ กล้ามเนื้อและกระดูกปริแตก จนเห็นเป็นเหมือนผ้าคี่ริ้วผูกติดไว้กับท่อนแขนท่อนบนเท่านั้น ส่วนมือนั้นเลาะจนไม่เหลือ กล้ามเนื้อแขนท่อนปลายทั้งสองข้างฉีกออกเป็นริ้วๆจนเห็นกระดูกปลายแขนที่หักจนเหลือแค่ครึ่งเดียว เลือดและเศษเนื้อเศษกระดูกของเขากระเด็นเปราะไปทั่ว การกระทำของเขาเล่นเอาเกือบทุกคนในที่นั้นตะลึงอาปากค้างไปตามๆกัน

                เฮ้ย ทำบ้าอะไรของนายหนะ ฮีโร่ที่ตั้งสติได้เป็นคนแรกถามขึ้น

                ไซไม่ตอบอะไรเพราะ อบิลิตี้ของเขาทำให้เขาไม่สามารถสลบจากความเจ็บปวดได้แต่ความเจ็บปวดกับความเหนื่อยล้าก็แทบทำให้เขาล้มลงทุกเมื่อ เข้ารวบรวมแรงทั้งหมดเดินไปหยุดตรงหน้าอาจารย์เทเรสซ่า ช่วยรักษาให้ด้วยครับ เขาเค้นแรงทั้งหมดพูดขึ้นก่อนจะล้มลงกับพื้น ตอนนี้เข้าไม่มีแรงแม้แต่จะกระดิกตัวแล้ว

                อาจารย์เทเลซ่าที่ได้สติก็เริ่มร่ายเวทย์รักษาในทันที่ บาดแผลแบบนี้ฉันทำได้แค่ปิดปากแผลเท่านั้น หลังจากเธอห้ามเลือดแล้วทำแผลเสร็จแล้วแขนของไซก็มีสภาพเหมือนคนแขนด้วนที่มีแขนแค่ถึงข้อซอกทั้ง 2 ข้าง ตอนนี้เธอมี 2 ทางเลือก 1 กลับไปรักษาที่ห้องพยาบาลในโรงยิม กับ 2 อยู่เฉยๆจนกว่าจะเที่ยงคืนแล้วแขนของเธอจะงอกกลับมาใหม่เอง

                เขาเริ่มคิด ระยะทางจากโรงยิมถึงหอพักใช้เวลาเดินประมาณ 30 นาที ส่วนตอนนี้น่าจะประมาณ 19.00 น. ได้ถ้าเดินไปกลับก็ น่าจะกลับถึงสัก 20.00 น. อ๋ะ ต้องบวกเวลาในเครื่องด้วย ระหว่างที่ไซกำลังคำนวณเพลินๆก็มีเสียงแทรกขึ้นมา

                ไม่เป็นไรครับอาจารย์เดียวพวกผมดูแลเอง อาจารย์กลับไปพักผ่อนเถ่อครับฮีโร่พูดตัดบทขึ้นมาพร้อมกับลากไซที่พึงจะได้สติเข้าไปในหอพักทันที

                เฮ่ เดียวก่อนซิ ไซโวยวายขณะที่ถูกลากไปด้วย

                คนป่วยก็อยู่เงียบๆไปเถ่อเดียวจะหาอาหารเย็นให้กินเองแล้วนายก็น่าจะเดินไม่ไหวจะให้อาจารย์อุ้มไปหรือไง เป็นผู้ชายแต่ถูกผู้หญิงอุ้มน่าอายตายชักเลย

                อาจารย์ครับ พรุ่งนี้ผมขอไปใช้บริการแคปซูลรักษาตั้งแต่เช้าเลยนะครับ ไซตะโกนบอกก่อนที่จะโดนลายเข้าประตูไป

                เที่ยงคืนนี้ แผลก็หายหมดแล้วไม่ต้องใช้แคปซูลรักษาหรอก อาจารย์เทเลซ่าพูดขึ้นเธอสังหรณ์อะไรบางอย่างที่เธอภาวนาอยู่ในใจว่าขออย่าให้ใช้เลย

                ไม่ใช้ครับผู้ต้องฝึกการใช้ อบิลิตี้แล้วเดียวมันจะเป็นแบบนี้อีกเลยจะฝึกใกล้ที่รักษาจะได้ฝึกได้เรื่อยๆครับแล้วไซก็ถูกลากหายเข้าไปในประตู

                อ่า เดจาวู คิดไว้บ้างแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ผู้เล่นคนนี้บ้าดีเดือดจริงทั้งๆที่เกมนี้ปรับความเจ็บไว้เท้าของจริงแต่จะไม่เกินระดับที่เป็นอันตรายต่อสมองก็ตามที่เถ่อนะ แต่ความเจ็บระดับแขนกระจุยนี่มันไม่ใช้น้อยๆนะ แล้วยังอยากจะเผชิญความเจ็บแบบนี้อีกแค่เพื่อฝึกวิชานี่นะ โลกจริงเป็นคนแบบไหนนะอยากรู่จริงเชียวเทเลซ่าคิด เธอกำลังเสียดายวันหยุด 3 วันที่เธอคงต้องมานั่งรักษาผู้เล่นคนเดียวตลอดทั้งวันทั้งคืนแน่นอน

               

                หลังจากทั้ง 5 คนเดินเข้าประตูไปหมดแล้วประตูก็เลื่อนปิดเองโดยอัตโนมัติ

                อ่าวปิดไปแล้วแล้วพวกเราจะออกอย่างไงละนี่ สาวน้อยตัวเล็กที่สุดในกลุ่มเอยขึ้นมาพลางคลำไปที่ประตู

                ก็ไม่ยากพรุ่งนี่มือของไซก็รักษาหายแล้วก็ให้ไซใช้วิธีเดิมเปิดประตูซิ ยังไงก็กะจะไปให้อาจารย์พยาบาลดูแลอยู่แล้วนี่ ว่าแต่เป็นมุขจีบพยาบาลที่ใช้ได้เลยนะนี่ลงทุนเจ็บตัวไปให้เขารักษาบ่อยๆนะ ฮีโร่แซวขึ้น

                แต่ไซมิมีอารมเถียงตอนนี่เขาเหนื่อยมากเพราะมนรักษาของอาจารย์เทเลซ่าไม่ช่วยลดความเหนื่อยเขาเลยอยากเก็บแรงไว้มากกว่าที่จะเอาไปใช่ในเรื่องไรสาระ เขาจึงหลับตาลงแล้วปล่อยให้ฮีโรลากเข้าเข้าไปในภูเขาหิน

                ฮีโร่เองสังเกตเห็นว่าไซไม่โต้ตอบเหมือนทุกทีเลยพูดขึ้น เฮ้ นี้เป็นหนักมากเลยหรือ จะให้ฉันแบกนายไปโรงยิมก่อนดีกว่าไหม

                ไซลืมตาขึ้นแล้วถาม แล้วนายกลิ่งหินก้อนนั้นออกไปได้หรือ

                ฮีโร่คิด ใช้แล้วตอนนี้คนที่เปิดประตูหินนั้นได้มีแค่ไซคนเดียวนี่นา’ “ไม่ได้ เขาตอบหน้าตาย

                งันก็ไม่ไป

                ฮีโร่ลากเขามาจนถึงหน้าห้องหมายเลข 111 ที่ชั้น 11 โดยภูเขาลูกนี้ไม่มีลิฟท์ทำให้เขาถูกลากขึ้นบันไดมาโดยไม่มีใครสนใจจะอุ้มเขาเลย แองจี้เป็นคนใส่เหรียญของเธอเข้าไปในช่องข้างประตูแล้วประตูก็เปิดออก (อย่างน้อยประตูห้องก็ยังเป็นประตูอัตโนมัติละนะ) ในห้องเป็นห้องโล่งสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีผนังและพื้นเป็นหิน ตรงกลางห้องมีโต๊ะกินข้าวตัวใหญ่ทำจากหิน 1 ตัว ที่ข้างห้องมีตู้เย็นหินข้างๆมีซึ้งล้าจาน และชั้นหนังสือหินที่ไม่มีหนังสืออยู่เลย ที่กำแพงมี่ช่อง 1 ช่องเขียนว่าช่องหย่อนผ้าสัก โดยมีแผ่นหินสลักวิธีใช้ติดอยู่บนกำแพงข้างๆในระดับสายตา ที่พื้นมีตะกร้าที่จากหินอีก 1 ใบวางอยู่ ที่ด้านหลังห้องมีประตู 5 บานที่เชื่อมเข้าห้องนอนของแต่ละคน 

ตอนนี้ไซเริ่มมีแรงจนลุกขึ้นยืนได้ด้วยตัวเองแล้ว แต่เขายังคงปวดแผลที่แขนอยู่(อืม สมจริง จริงๆ เกมอื่นไม่เคยเจอแบบนี้เลยนะนี่ ความรู้สึกของคนแขนขาดมันเป็นอย่างนี้นี่เอง) เขาเดินไปจนถึงประตูบานขวามือสุด

                จะให้ฉันเปิดประตูให้ไหมฮีโร่ถาม

                ไซไม่ตอบเขาก้มตัวลงจนเหรียญหล่นออมมาจากกระเป๋าเสื้อ เขาถอดรองเท้าอออกแล้วใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้เท้าขวาหนีบเหรียญขึ้นแล้วใส่ลงไปตรงช่องเปิดประตู

                อุวะเชื่อเขาเลย ฮีโร่อุทานออกมาเบาๆ

                ไซเดินเข้าไปในห้องโดยไม่สนใจคนอื่นอีก พอเข้ามาในห้องเขาก็ใช้เท้าขวาเขี่ยเหรียญในกระบะหลังช่องให้เด้งเข้ากระเป๋าเสื้อของเขาไป

                ในห้องประกอบด้วยเตียงหินที่มีหนังแปลกๆสีขาวสองผืนปูอยู่ (ผืนหนึ่งคงไว้ปูเตียงส่วนอีกผืนคงไว้ห่ม) บนหัวนอนมีม้วนหนังสีฟ้าที่คงใช้แทนหมอนวางอยู่เช่นกัน โต๊ะเขียนหนังสือทำจากไม้ 1 ตัว เก้าอี่ 1 ตัว ตู้เสื้อผ้าแบบติดกำแพง 1 ตู้ และชั้นวางของทำจากหิน อีก 1 ชั้น บนเตียงมีเครื่องแบบนักเรียนที่เป็นเสื้อเชิดแขนยาวสีขาว เสื้อนอกสีดำและกางเกงขายาวสีดำวางอยู่ 3 ชุด มีรองเท้าหนัง สีดำ 1 คู่อยู่ข้างล้าง บนโต๊ะมีนาฬิกา 1 เลือน(โอ่ในที่สุดก็รู้เวลาแล้ว) บนหน้าปัดแสดงเวลา 19.34 น. ข้างๆมี่แทงบุ๊คสติกอยู่ 1 แท่ง กระเป๋าคาดเอว 1 ใบ และบัตรประจำตัวนักเรียนที่ไม่รู้ว่าไปถ่ายรูปเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่อีก 1 ใบ ที่กำแพงด้านหนึ่งมีประตูที่เชื่อมไปยังห้องน้ำส่วนตัวที่มีแค่อ่างล้างหน้าหิน โถส้วม และโอ่งน้ำที่มีขันอีก 1 ใบ และผ้าขนหนู(อย่างน้อยก็ยังให้ผ้า นึกว่าจะใช้หนังสือเช็ดตัวซะอีก)

                อืม ทุกอย่างจะกลับเหมือนเดิมตอนเทียงคืนซินะงันลองดูหน่อยดีกว่าไซทำการเก็บหนังทั้งสามชิ้นและผ้าขนหนูและขันหินเข้าไปในหน้าต่างไอเท๊มของเขาทันที่ เขาคิดว่าถ้าทุกอย่างจะกลับเหมือนเดิมตอนเทียงคืน องที่เขาย้ายออกไปอาจกลับมาด้วยถ้าเป็นแบบนั้นเข้าจะมีหนังแปลกๆนี้เก็บไว้ไปขายได้ถึง 1,095 ผืนเลยที่เดียว แค่ถ้าไม่ใช้เขาก็แค่เอามันกลับมาปูเหมือนเดิม

                เขาสังเกตว่าการเก็บของเข้าหน้าต่างระบบจะมีระเวลาประมาณ 2-3 วิต่อ ชิ้น และการเอาออกนอกจากจะใช้เวลามากกว่าในการเอาของออกแล้วก็ยังมีดีเลอีกประมาณ 5 วิ จึงจะหยิบของชิ้นต่อไปออกมาได้ (อือเพราะอย่างนี้จึงต้องมีกระเป๋าซินะ ถึงหน้าต่างระบบจะใส่ของไม่จำกัดแต่เสียเวลาในการใส่ของและเอาออกถ้าเป็นในระว่างสู้จะหยิบของไม่ทันได้)

                ก้องๆ เสียงเคาะประตูห้องของเขาดังขึ้น นี่ทุกคนกำลังกินข้าวกันอยู่ออกมากินด้วยกันซิแองจี้ป้อนให้ก็ได้นะ เป็นแองจี้นั้นเองที่มาเคาะประตูห้องเขา

                ไซเปิดประตูแล้วเดินออกมาจากห้อง เขาพบว่าบนโต๊ะมีขนมปัง ซุปและน้ำวางอยู่

                ในตู้มีแค่นี้เหราะเห็นว่าถ้าอยากกินของดีกว่านี้สามารถทำเควสแลกคูปองอาหารไปกินข้าวที่โรงอาหารได้นะ แองจี้ตอบ   

ไซไม่ได้ว่าอะไรปรกติเข้าคนเป็นคนที่กินง่ายมาก ดังนั้นซุปกับขนมปังจึงไม้ใช้ปัญหาเลยสำหรับเขา ที่จริงเขาหิวจนท้องร้องได้แล้ว แต่เขาใช้อบิลิตี้ควบคุมท้องของเขาไว้ไม่ให้ร้อง

ทุกคนนั่งลงกินข้าวโดยไม่พูดอะไรจนกระทั้งกินเสร็จ ฮีโร่ก็ทนความเงียบไม่ได้พูดขึ้นมา เอาล่ะไหนไหนพวกเราก็ต้องอยู่ร่วมกันไปอีก 1 ปีแล้วก็มาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่า

ฮีโร่หยิบช้อนบนจานมาจ่อที่บากแทนไมแล้วเริ่มพูดเริ่มที่ชั้นเลยละกัน ซื้อในเกมของฉันคือ ฮีโร่ ส่วนชื่อข้างนอกคือ.. ก่อนที่เขาจะพูดจบไซก็ขัดขึ้นมาก่อน

ไซลุกขึ้นแล้วพูด เดียว ฉันถือคติจะไม่เอาชีวิตจริงมาปนกับเกมดังนั้นฉันจะไม่บอกชื่อจริงหรือข้อมูลของตัวฉันในโลกภายนอกของฉันเด็ดขาด นายจะบอกของนายก็ได้แต่ห้ามมาอ้างว่านายบอกแล้วฉันต้องบอกด้วยเด็ดขาดเพราะฉันเตือนแล้ว พูดจบเขาก็นั่งลง

แล้วแองจี้ก็พูดขึ้นบ้างแองจี้ก็เห็นด้วยแองจี้ก็ไม่อยากพูดเรื่องชีวิตจริงของแองจี้เท่าไหร่ เธอก้มหน้าเล็กน้อย

ฮีโร่ทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยตกลงไม่เอาเรื่องโลกภายนอกมาพูดก็ได้ เอาใหม่ละกันซื้อในเกมของฉันคือ ฮีโร่ จุดหมายในเกมคือเป็น ฮีโร่ผู้พิทักความยุติธรรม เหมือนกับชื่อของฉันนั้นเอง เอาล่ะต่อไปก็เธอละกัน พูดจบเขาก็ส่งช้อนเปื้อนน้ำลายให้กับแองจี้แต่เธอผลักออกด้วยความขยะแขยง

ของแองจี้หรือ ซื่อในเกมก็แองจี้ จุดหมายในเกมก็... เป็นพระเจ้าที่ผู้คนในเกมเคารพบูชามั้ง เฮะๆเธอพูดพลางทำท่าเฮะๆประกอบด้วย เอาล่ะต่อไปก็ตานายละไซ

ชื่อในเกม ไซ จุดหมายในเกมเขาเว้นวักสักครู่ให้คนอื่นลุ้นเล่น เป็นบอสใหญ่ที่แข็งแกรงที่สุด

หาผู้เล่นที่อยากเป็นบอสเสียเองนี่น่ะนะแองจี้พูดขึ้น

ไม่ดีหรือพอฉันได้เป็นบอสใหญ่แล้วพวกนายก็มาปราบฉันซิ นายเขาชี้ไปที่ฮีโร่ ก็จะได้เป็นฮีโร่ผู้พิทักความยุติธรรมที่ปราบบอสชั้วร้ายลงได้ ส่วนเธอแล้วเขาชี้ไปที่แองจี้ ก็จะได้เป็นผู้ช่วยให้รอดที่ปราบจอมมารร้ายได้ไง (ถ้าล้มฉันได้ละนะ)

หญิงสาวที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มพูดแย้งขึ้นมาว่า แต่ปรกติเกมทั่วไปบอสลับมักจะเกิงกว่าบอสใหญ่นะคะ(นึกถึง อัลติOา เวพ่Oน ใน FO VII ละกัน)

ไซทำทาชะงักไปสักครูแล้วเริ่มแก่ตัวบอสลับมันสร้างฐานกำลังยึดครองโลกไม่ได้นะเอาเป็นบอสใหญ่แหละดีแล้ว

เอาล่ะถึงตาเธอแนะนำตัวแล้วสาวน้อย แองจี้ชี้ไปที่หญิงสาวที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม

ค่ะ ฉันชื่อ ริวเน่ ค่ะ ส่วนจุดหมายในเกมคือ การเป็นกิลที่ชนะในสงคราม 16 ศาสตราค่ะ ริวเน่พูดจบก็นั่งลงแล้วผู้หญิงอีกคนก็ยีนขึ้น

ส่วน ฉันชื่อ เหม่ยหลิง ค่ะ เข้ามาในเกมเพื่อรับใช้คุณหนูค่ะ พูดจบริวเน่ก็ดึงแขนเสือของเหม่ยหลิงแล้วเข้าไปกระซิบที่ข้างหู นี่ฉับบอกแล้วไม่ใช้หรือว่าในเกมให้แสดงเป็นเพื่อนกันนะ

ขอโทษคะแต่ฉันเป็นแค่คนรับใช้ของคุณหนูเทานั้นนะคะจะให้ยกตัวเป็น..ก่อนที่จะพูดจบริวเน่ก็ขัดขึ้นก่อน

แต่ฉันคิดว่าเธอเป็นเพื่อนของฉันเสมอนะ

ด้วยสเปเชียลอบิลิตี้ มาสเตอร์ออฟบอดี ทำให้ประสาทหูของเขาดีขึ้นจนได้ยินที่ทั้ง 2 คนกระซิบกันทั้งหมด

นี่เธอเป็นคุณหนูหรือแล้วทำไม่คุณหนูถึงมาทำงานแบบนี้ล่ะฮีโร่ถามขึ้น

เออ คือ ริวเน่อำอึ้งแล้วก็ทำหน้าเศร้า ทำให้แองจี้คิดว่าคงมี่ปัญหาอะไรทำให้คุณหนูคนนี้ต้องมาหาเงินด้วยวิธีนี้

แองจี้เลยบิดแขนของฮีโร่ทีหนึ่ง

โอ้ย ทำอะไรนะ

แองจี้ไม่ตอบแต่หันไปพูดกับริวเน่แทน ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูดหรอกนะ ไซเองก็บอกแล้วนี้ว่าจะไม่มีการพูดถึงโลกภายนอกดังนั้น ทำใจให้สบายเถอะนะ

ริวเน่ไม่ตอบอะไรเธอแค่พยักหน้าเบาๆ

ฮีโร่เมื่อเห็นแบบนั้นก็เลยพยายามเปลี่ยนเรื่อง อือ ว่าแต่ไอ้ที่นายทำเมื่อเย็นนะทำได้อย่างไรหรือ

เป็นสเปเชียลอบิลิตี้ของฉันนะ มันสามารถควบคุมสิ่งต่างๆในร้างกายได้เช่นกล้ามเนื้อ หรือฮอโมนนะ เลยทำให้ใช้พลังเกินขีดจำกัดของร่างกายได้แต่ผลลับก็อย่างที่เห็นน่ะนะ

ว่าว เป็นความสามารที่โกงดีนี่ของฉันเสียอีกกลับห่วยจนไม่รู้จะว่ายังไงดี

ไม่หรอกเห็นตอนสร้างตัวพนักงานบอกว่ามันมีข้อเสียสุดกู่อยู่แต่ไม่ยอมบอกว่ามันคืออะไร ละฉันก็ยังไม่เจอด้วย ว่าแต่ความสามารถของนายคืออะไรละ

มันมีชื่อว่า ไซเบอร์ทัช เมื่อเตะอุปกรณ์อีเลคโทรนิคจะสามารถบอกได้ว่ามันทำอะไรได้บ้างน่ะนะ เห็นพนักงานว่ามันเลื่อนขั้นได้โดยการใช่เยอะๆนะแล้วมันจะบอกลายละเอียดได้มากขึ้น

 

ฉับพลันแขนของไซก็สว่างวาบ มือที่ขาดหายไปของเขากลับมาต่อเหมือนเดิมแล้วแต่แขนเสื้อของเขาที่ขาดและชุ่มเลือดยังอยู่ในสภาพเดิมไม่ถูกซ่อมแซมไปด้วย(สงสัยอุปกรณ์ของผู้เล่นไม่ครอบคลุมมั้ง) แล้วไซก็ลุกขึ้น

ดึกแล้วขอไปนอนก่อนละกันพรุ่งนี้ต้องไปฝึกที่ห้องพยาบาลแต่เช้านัดอาจารย์ไว้แล้วด้วย พูดจบเขาก็เดินเข้าห้องไปโดยไม่สนใจแม้แต่จะเก็บจาน

 

เอ่อแล้วจานนี้ละ ฮีโร่ถาม

เดียวฉันล้างให้ทุกคนเองค่ะเหม่ยหลิงพูดขึ้น

ไม่เป็นไรหรอกใครกินคนนั้นก็ล้างเอง ทิ้งไว้อย่างนั้นเหราะพวกเธอล้างแค่ส่วนของพวกเธอก็พอ แองจี้เองก็จะล้างส่วนของตัวเองด้วย

ไม่หรอกคะนี่เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว แล้วก็ถือว่าตอบแทนที่เขาเปิดประตูให้พวกเราก็แล้วกันนะคะพูดจบเธอก็หยิบภาชนะทั้งหมดไปล้างโดยไม่เปิดโอกาสให้แองจี้ค้านอีก

 

เมื่อเข้ามาในห้องแล้วไซก็สังเกตเห็นว่าหนังทั้งสามผืนกลับมาปรากฏบนเตียงอีกครั้งแต่ผ้าขนหนูกับขันในห้องน้ำกลับไม่กลับมาเขาจึงหยิบขันกับผ้าไปคืนที่ (อืมใช้หลักการอะไรในการกำหนดว่าอะไรกลับมาอะไรไม่กลับมานะอยากรู้จริง แต่อย่างน้อยก็ได้หนังมาฟรีๆละนะ) หลังจากไซอาบน้ำแล้วเขาก็เข้านอน

 

________________________________________________

                อธิบาย

เนื่องจากมีคนสงสัยกันมากว่าทำไม่ไซไม่ตัดความรู้สึกเจ็บปวดทิ้ง

- ขอตอบว่าเพราะทำไม่ได้ครับ

อบิลิตี้มันเขียนบอกไว้ว่า

สเปเชียลอะบิริตี้ - มาสเตอร์ออฟบอดี -

ระดับ EX

                ความสามารถ  - รู้และควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับร่างกาย ได้อย่างสมบรูณ์

               

                มันบอกว่ารู้ครับ ทำให้มันบังคับให้รับรู้ทุกอย่างที่เกิดกับร่างกายครับ

                ไม่สามารถทำให้ ไม่รู้ ได้

                เช่นเดียวกับตอนหลังที่ไซเจ็บจนปรกติต้องสลบไปแล้ว แต่ก็สลบไม่ได้เพราะอบิลิตี้ไม่ตอให้มีการตัดความเจ็บปวด

ที่ไซสลบตอนอื่นเป็นเพราะสมองได้รับความเสียหาย กระทบกระเทือน หรือขาดเลือดเลยทำให้สมองหยุดทำงานเองครับ

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 8 : 0006 ชมโรงเรียนและหอพัก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 18739 , โพส : 35 , Rating : 279 / 57 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#35 : ความคิดเห็นที่ 10449
แกกะลังเข้าสู้ด้าน s สินะ ไซ
PS.  ความพยายามอยู่ที่ไหน... ความพยายามอยู่ที่นั่น!!
Name : PiLii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PiLii [ IP : 124.121.164.2 ]
Email / Msn: pilii_writer(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2557 / 14:30

#34 : ความคิดเห็นที่ 9283
เราว่าบรรยายละเอียดไปน่ะบ้างข้ามบ้างก้อได้
Name : loveglee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ loveglee [ IP : 125.27.3.60 ]
Email / Msn: nooknookku(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2556 / 11:21


#33 : ความคิดเห็นที่ 9062
ดป็นทักาะที่โกงดี
Name : lคslnwUาJ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lคslnwUาJ [ IP : 223.207.58.8 ]
Email / Msn: apctulomdsap(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2555 / 10:14

#32 : ความคิดเห็นที่ 8575

เอ่อ ตอนนี้เรากำลังดิสกัสกันถึงชีววิทยาแม่นบ่???


PS.  ความพยายามอยู่ที่ไหน... ความพยายามอยู่ที่นั่น!!
Name : PiLii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PiLii [ IP : 171.97.164.251 ]
Email / Msn: pilii_writer(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2555 / 03:17

#31 : ความคิดเห็นที่ 7199
ตัดกระแสไฟฟ้า จากปขนที่จะส่งสัญญาณไปสมองก็จบ แขนใช้ไม่ได้ดีกว่าทนเจบ
Name : ABCD [ IP : 110.171.27.151 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 ธันวาคม 2554 / 18:41

#30 : ความคิดเห็นที่ 7122
อะดรีนาลีนหลั่งจากต่อมหมวกไตไม่ใช่เหรอคะ(ไม่แน่ใจเท่าไหร่นะ เลือนลางมากละ) แต่จำได้ว่าไม่ได้หลั่งจากสมองน้า
Name : May be< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ May be [ IP : 180.183.214.49 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 20:50

#29 : ความคิดเห็นที่ 7114
สนุกครับ
PS.  เป็นแค่สายลม~~ But you get me in heart
Name : arles< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ arles [ IP : 110.168.83.83 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2554 / 21:00

#28 : ความคิดเห็นที่ 6835
สนุก ดี ครับ

น่าติดตาม มาก
Name : คนรักนิยายแฟนตาซี [ IP : 118.172.138.61 ]
Email / Msn: battleone(แอท)windowslive.com
วันที่: 19 พฤศจิกายน 2554 / 22:37

#27 : ความคิดเห็นที่ 5525
สนุกดีครับ สงสัย ครบ 24 ปี กลายเป็น บอส มาให้ เพื่อนๆปราบฮ่าๆๆ
Name : งำงำ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ งำงำ [ IP : 125.24.219.95 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 เมษายน 2554 / 21:51

#26 : ความคิดเห็นที่ 5425
สนุกดี
มีคำผิด..เห็นแล้วสะดุดตานิดหน่อย


PS.  ;D ถ้าหากคุณจะลองยิ้มออกมาจากใจ
Name : FreeDA.y< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FreeDA.y [ IP : 125.24.38.113 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 เมษายน 2554 / 22:11

#25 : ความคิดเห็นที่ 5416
กินแล้วไม่เก็บจาน ไซ นิสัยไม่ค่อยดี ไม่ควรเอาเป็นแบบอย่าง อิอิ
Name : สลิลดา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สลิลดา [ IP : 1.46.114.112 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2554 / 15:37

#24 : ความคิดเห็นที่ 4654
นักอ่านเงารายงานตัวค่ะ อิอิ//ความเจ็บไม่ได้เกิดจากการหลั่งฮอร์โมนของร่างกาย เพื่อป้องกันตรายหรอคะ? ยังงี้น่าจะยับยั้งได้นะค่ะ แต่ข้อมูลนี้ไม่ชัวร์เลยอ่า ฝนตกชีวะตลอด 55 รบกวนไรเตอร์ชี้แจงด้วยค่า ..ขอบคุณค่ะ.. :)) //ปล.เรื่องนี้หนุกมากค่า ชอบมากกกก ^0^
Name : HuRRaH< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HuRRaH [ IP : 58.9.92.158 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 17:19

#23 : ความคิดเห็นที่ 4645
corticosteroid น่าจะเพิ่มการ metabolism ที่กล้ามเนื้อมากกว่าที่เส้นเลือดนะ??? เพราะส่วนที่ต้องการพลังงานในการออกแรงมันคือกล้ามเนื้อ (เราคิดว่างี้นะ) เส้นเลือดน่าจะเป็นตัวส่งฮอร์โมนไปเฉยๆอะ
Name : raito [ IP : 125.25.249.15 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 22:04

#22 : ความคิดเห็นที่ 3598
ตอนที่กินอาหารนั้น แขนของไซยังไม่งอกกลับมาเลยไม่ใช่หรือครับ แล้วไซกินได้อย่างไร เพราะอย่างไซคงไม่ยอมให้คนอื่นป้อนแน่ๆ
Name : seeker2005< My.iD > [ IP : 58.9.206.108 ]
Email / Msn: subolwat(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2554 / 22:30

#21 : ความคิดเห็นที่ 1528
เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่ 1010ครับ

ถ้าสามารถถึงขั้นสร้างฮอโมนได้ ก็ไม่น่าลำบากเกินไปนักกับการสั่งให้ กระแสประสาทไม่ส่งต่อไป

หรือก็บังคับสารเคมีที่จะเป็นตัวส่งต่อให้แอกซอนสายต่อไปอะครับ

แต่ถ้าทำไม่ได้ก็เพราะความเร็วของกระแสประสาทละมั้งครับ ขนาดผ่านสารเคมีที่ทำให้เสียเวลามากคนเรายังรู้สึกทันที

ถ้าตัดพวกการผ่านตรงนี้แล้วให้แอกซอนยาวโดยตรงสงสัย คงกลายเป็นพวกตอบสนองไวสุดขีดไปเลย
Name : bosskung [ IP : 117.47.2.82 ]
Email / Msn: -
วันที่: 21 กันยายน 2553 / 14:40

#20 : ความคิดเห็นที่ 1018
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:58

#19 : ความคิดเห็นที่ 1017
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:57

#18 : ความคิดเห็นที่ 1016
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:57

#17 : ความคิดเห็นที่ 1015
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:56

#16 : ความคิดเห็นที่ 1014
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:56

#15 : ความคิดเห็นที่ 1013
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:55

#14 : ความคิดเห็นที่ 1012
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:54

#13 : ความคิดเห็นที่ 1011
Photobucket
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:53

#12 : ความคิดเห็นที่ 1010
ถ้าคุมร่างกายได้ขนาดนี้ ทำไมไม่ตัดความรู้สึกเจ็บปวดออกไปล่ะ
น่าจะง่ายกว่าสั่งให้สมองหลั่งฮอร์โมนอีก

แล้วก็เผื่อไม่เห็นว่ามีที่ผิด สีแดงคือสะกดคำผิด สีน้ำเงินคือใช้คำผิด

Photobucket

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 สิงหาคม 2553 / 15:57
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 24 สิงหาคม 2553 / 15:50
Name : Nari-P< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nari-P [ IP : 125.25.104.34 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2553 / 15:51

#11 : ความคิดเห็นที่ 969
สเปเชียลอะบิรีตี้  ชื่อ ยาวมาก เอา ย่อๆ ได้ไหม   มันเปลืองรอยหยักในสมอง  อิอิ
PS.  ทุกอย่างต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ได้อย่าง ต้อง เสียอีกอย่าง มีสาระได้ด้วย เก่งจริงๆเลยเรา
Name : คุณมึนจัง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คุณมึนจัง [ IP : 110.168.107.21 ]
Email / Msn: king500-1(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2553 / 19:43

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android