สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Demongod of infinit time (Second Sphere Online)

ตอนที่ 198 : 0008 Zodiacs encounter 2 -Shadow Tattoo Weapon-


     อัพเดท 14 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี ออนไลน
ผู้แต่ง : Zoke ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zoke
My.iD: http://my.dek-d.com/zoke
< Review/Vote > Rating : 90% [ 113 mem(s) ]
This month views : 3,829 Overall : 948,138
10,682 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2677 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 198 : 0008 Zodiacs encounter 2 -Shadow Tattoo Weapon- , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9372 , โพส : 65 , Rating : 309 / 63 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


0008 Zodiacs encounter 2 -Shadow Tattoo Weapon-

 

                ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาพวกเขาก็ใช้ยุทธวิธีก่อกวนเพื่อลดจำนวนของศัตรูที่พุ่งเขามาตลอก 24 ชั่วโมง โดยไม่ได้มุ่งโจมตีสุดแรง แต่เน้นให้ศัตรูต้องระวังตั้งรับตลอดเวลา และเป็นการเพิ่มความตึงเครียดต่อทัพศัตรูตลอดเวลา

                แต่มันก็ไม่ได้ผลนักเพราะกองทัพส่วนมากนั้นหมกตัวอยู่แต่ในอาคารฐานที่มันไม่ออกมาด้านนอก และด้วยกำลังคนของพวกนั้นทำให้การผลัดเปลี่ยนเวรยามเป็นไปได้ด้วยดี ที่พวกเขาพอจะทำได้ก็เลยมีแค่คอยตอดเก็บพวกที่เดินออกมานอกฐาน และพวกที่ทำหน้าที่ขนย้ายไม้ไปแปลรูปที่ฐานเท่านั้นเอง

                จนกระทั่งถึงวันที่พวกนั้นบุกแผ้วถางป่ามาได้ถึงระยะที่กำหนดเอาไว้

 

วันที่ 6/05/0002 ทัพทางทิศใต้

                ที่จริงกองทัพโซดิแอคทางทิศตะวันออกมาถึงจุดหมายที่กำหนดเอาไว้ตั้งแต่เมื่อ 2 วันก่อนแล้ว แต่พวกเขาตัดสินใจว่าจะยังไม่เข้าไปสู้กับพวกนั้น และเลือกที่จะสู้กับกองทัพทางทิศใต้ที่ไม่มีพวกหัวหน้าเป็นผู้นำทัพก่อนเพื่อประเมินความสามารถของลูกพันโซดิแอคตัวจริง ไม่ใช่พวก PC ที่ถูกเกณฑ์มารวมงาน

 

                “ไม้ล้ม” “โครม” เสียงตะโกนของคนตัดไม้หญิงดังขึ้นตามมาด้วยต้นไม้ต้นใหญ่ลมลงไปข้างหลังเสียงดังสนั่น

                “เอานักเวทย์รีบเอาฝุ่นออก แล้วพวกหน่วยขนย้ายรีบขนไม้ออกไปจากตรงนี้เสียที่จะได้จัดการต้นต่อไปต่อ” คนตัดไม้ชายร่างใหญ่ตะโกนออกมาทั้งๆที่ฝุ่นจากขี้เลื่อยยังฟุ้งเต็มอากาศ

                “อ้าก” ก่อนที่นักเวทย์จะร่ายเวทย์ลมให้พัดเอาฝุ่นออกไปจบนั้น เขาก็ร้องแซกออกมาเสียงดังก่อนที่เสียงจะหายไป

                “เป็นอะไรไป”

“เกิดอะไรขึ้น”

                “ศัตรูบุก”

                “พวกหน่วยคุ้มกันทำอะไรอยู่วะเลยปล่อยให้พวกมันบุกเข้ามาได้นะ”

                “อ้าก”

                เสียงตะโกนโหวกเหวกอย่างอลหม่านดังขึ้นในม้านของฝุ่นควันสลับกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดที่ดังขึ้นมาจาด้านหน้าบ้างด้านหลังบ้างยิ่งทำให้พวกที่ติดอยู่ข้างในลนลานมากขึ้นจนเริ่มโจมตีมัวๆไปรอบๆทำให้ฝุ่นยิ่งฟุ้งขึ้นมามากกว่าเดิม

                “เฮ้ย ทางด้านนี้ไม่มีความเคลื่อนไหวผิดปรกติเลยนะ” หน่วยคุมกันที่รังระยะอยู่ริมถนนซึ่งอยู่นอกระยะของม่านฝุ่นตะโกนตอบกลับไป แต่ก็ยังไม่มีใครคิดจะบุกเข้าไปในเขตที่มีฝุ่นฟุ้งกระจายและมีทัศนะวิสัยติดลบนั้น

                “อย่ามัวแต่ดูสิโว้ย นักเวทย์นะรีบเอาฝุ่นพวกนี้ออกไปเร็วเข้า” เสียงที่ฟังดูมีอำนาจดังขึ้นทำให้นักเวทย์ที่อยู่ข้างนอกรู้ตัว ใช้เวทย์ลมฟัดเอาฝุ่นควันออกไปจนหมด

                ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของผู้ที่เหลืออยู่คือร่างใบโอนอยสามร่าง โอเมก้า โร และพาย ทั้งสามยืนอยู่เหนือกองซากศพ 33 ร่างที่นอนจมกองเลือดทั้งของตัวเองและเพื่อนๆอยู่

                “แค่ไม่กี่วิเมือกี้เสร็จไปถึง 33 คนเชียวหรือนี่”

                ขณะที่พวก PC มัวแต่สนใจพวกโอเมก้าอยู่นั้นเส้นข้างหลังของพวกเขาก็ถูกต้นไม้ตามทางเคลื่อนที่เข้ามาปิดตัดขาดจากกองหนุนที่ฐานทัพซึ่งหางออกไปกว่า 1 กิโลเมตร กว่าพวกที่ฐานจะไหวตัวแล้วตัดทางเข้ามาช่วยได้ทันก็คงกินเวลาพอสมควร

               

                หลังจากที่พวกโอเมก้าได้ดูการทำงานของพวกนี้มาโดยตลอดแล้วพบว่ากลุ่มนี้นั้นใช้เลื่อยไฟฟ้าในการตัดต้นไม้ทำให้เกิดฝุ่นจากขี้เลื่อยจำนวนมาก เวลาไม้ล้มก็จะทำให้ขี้เลื่อยพวกนั้นฟุ้งกระจายขึ้นไปในอากาศ พวกเขาจึ้งอาศัยช่วงเวลาแค่ไม่กี่วิก่อนที่ฝุ่นขี้เลื่อยจะขึ้นมา ให้โร่พาพวกเขาเทเลพอตเข้าไปกลางวงจังหวะเดียวกับที่ฝุ่นจะบังตาทุกคนแล้วรีบเก็บพวกมันให้ได้มากที่สุดนั่นเอง

               

                “โห พวกระดับ NPC ถึงกับเสนอหน้าออกมาเองเลยหรือนี่” กลุ่ม PC เมื่อเห็นตัวศัตรูก็เริมล้มวงเข้ามาตรงกลาง

                “ฮึๆๆพวกเจ้าโชคดีมากเลยนะที่จะได้ถูกพวกเราสองสามีภรรยาจัดการ” ชายหญิงผิวเข็มมันแผลบเดินออกมาด้านหน้าก่อนจะเริ่มแนะนำตัว

                “ข้าคือยอดชายเหล็ก Mr. Muscle แชมเปี้ยนส์การแข่งขันชายเหล็กประจำเขต 3 ปีซ้อน” ชายหนุ่มผิวคล้ำสูง 2 เมตร กล้ามใหญ่โตมันแผล็บเป็นประกายเมื่อต้องกับแสงแดด ผมสีนำตาลไว้ทรงทหารเกณฑ์ด้านข้างและหลังไถเกรียน ด้านบนเรียบเป็นทรงลานบิน ใส่กางเกงในชายตัวจิวสีแดงตัวเดียวเดียวเท่านั้น พูดขึ้น เขาพยายามเบ่งให้กล่ามออกมาเป็นลูกโตที่สุดเท่าที่ทำได้เพื่ออวดให้คนอื่นดู

                “และฉัน ยอดหญิงเหล็กอันดับหนึ่งของแผ่นดิน Ms. Muscle แชมเปี้ยนส์การแข่งขันหญิงเหล็กระดับโลกประจำปีนี้” หญิงสาวผิวคล้ำสูง 180 ซ.ม. กล้ามใหญ่โตมันแผล็บเป็นประกายเมื่อต้องกับแสงแดด ผมสีดำหยิงหยอยติดหนังหัว ใส่แค่บิกินี้และกางเกงในตัวจิวสีแดงเช่นกัน พูดขึ้น เธอเองก็พยายามเบ่งกล้ามเต็มที่เช่นกัน

 

                แล้วทั้งสองก็เก็กท่าเข้ามาหลังชนกันแขนยกขึ้นเบ่งกล้าม ขาข้างหนึ่งยกขึ้นตั้งฉากโดยขาท่อนล่างงอเป็นสามเหลี่ยมปลายเท้าแตะกับขาอีกข้างแลดูคล้ายรูปหัวใจที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แล้วทั้งคู่ก็หันมาทางพวกโอเมก้าแล้วตะโกนขึ้นพร้อมกัน

                “เมื่อรวมกันพวกเราก็จะกลายเป็น Mr. & Ms. Forest Destroyer หัวหน้าหน่วยบุกทะลวงที่ 3 ประจำกิลด์โซดิแอค”

                ทำไมมันไม่ใช่คุณกับคุณนายกล้ามโต แต่กลายเป็นคุณกับคุณนายทำลายป่าไปได้วะโอเมก้าแอบเถียงอยู่ในใจ

               

                “นี่ โอเมก้า แชมเปี้ยนส์การแข่งขันชายเหล็ก กับหญิงเหล็กนี่มันอะไรกัน” พายหันไปถามโอเมก้าด้วยสีหน้างง

                “รายการแข็งขันเพื่อเฟ้นหาคนที่แข็งแรงที่สุด ก็มีพวกยกน้ำหนัก ลากของหนัก อะไรพวกนี้และนะ และสุดท้ายก็มาเบ่งกล้ามดูขนาดและความสวยงามของกล้ามกัน สองคนนี้เป็นผู้ชนะของเขต 1 กับระดับโลกปีนี้ แต่พึงจะถูกถอดสิทธิ์เพราะไปลักลอบตัดไม้ในเขตป่าสงวน” โอเมก้าใช้ความจำภาพถ่ายดึงข้อมูลที่เขาเช็คจากหน้าต่างข่าวสารออกมาจากสมองแล้วพูดขึ้น สงสัยยังอยากตัดไม้อยู่เลยเข้ามาในเกมมั้ง

                “โห แสดงว่าหมอนี้แข็งแรงสินะ งั้นข้าจัดการเองคนเดียวพวกนายห้ามเข้ามายุ่งนะโวย” พายพูดขึ้น ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าจ่องมองเหยื่อทั้งสองของตนด้วยความยินดี

                “ตามสบายเลยครับ ทางเราเองก็ยังทีงานเหลือยู่อีกเยอะพอควลเลยด้วย” โรพูดกับหันไปมองพวก PC กว่าร้อยคนที่ยังเหลืออยู่

                พวกเขาไม่กังวลกับทางนั้นมากนักเพราะถึงสองคนนั้นจะมีเลเวล 300+ แต่พายก็น่าจะจัดการได้ไม่ยากนัก

 

                “เอาละนะ ดับเบิลมัสเสิลพันท์” กำปันที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสองกำปันจากชายและหญิงพุ่งเข้าใส่ร่างพาย แต่เขาก็สามารถใช้มือทั้งสองขางรับเอาไว้ได้ ถึงกระนั้นแรงจาการต่อยก็ยังสามารถทำให้เขาถอยหลังไปได้ครึ่งก้าว

                “ไม่เลวนี่หว่า พวกแกต่อยแรงที่สุดในหมู่ PC ที่ข้าเคยสู้มาเลย แต่เท่านี้ยังไม่พอหรอก” พายพูดขึ้นพร้อมทั้งกำหมัดที่สองข้างในฝ่ามือของเขาแล้วออกแรงบีบ

                Mr. & Ms. Muscle ก็ไม่คิดจะให้พายจัดการพวกเขาได้งายๆ พวกเขาทั้งคู่หมุนตัว 180 องศาลอดเข้ามาใต้วงแขนของพายแล้วใช้มืออีกข้างจัดท่อนแขนไว้ก่อนจะยอหัวลงพร้อมกันแล้วดีดตัวขึ้นทุ่มพายที่มีน้ำหนักเกือบตันข้ามหัวไปฟาดกับท่อนไม้ที่ถูกตัดทิ้งเอาไว้ จนหัวของพายจมลงไปในท่อนไม้นั้นทั้งหัว

                การเคลื่อนไหวของทังคู่นั้นผสานกลมกลืนกันเหมือนกับกำลังทำซิงโครไนทสวิมมิ่งก็ไม่ปาน

                “กรอบ” พายที่หัวยังปักอยู่กับท่อนไม้นั้นขยับแขนทั้งสองข้าไปจับที่ท่อนไม้ก่อนจะออกแรงบีบจนเนื้อไม้แตกกระจาย แล้วจึงดึงเอาหัวออกมาจากท่อนไม้ ชุดใบโอสีดำบริเวณศีรษะมีรอยฉีกขาดพร้อมทั้งมีเลือดไหลออกมา

                “ฮ่าๆๆ ดี ดีมาก ข้ายังไม่เคยเจอศัตรูที่ทำให้ข้าเลือดไหลได้มาก่อนเลย ข้าจะสู้ด้วยกำลังจริงๆของข้าละนะ” พายพูดพร้อมกับเบ่งกล้ามบ้าง เขาก้มตัวลงเอากำปั้นทั้งสองมาชนกันบริเวณท้องน้อยก่อนจะเกรงกล้ามเนื้อจนมันบูดโบนออกมา ออร่าเข้มข้นห่อร่างคลุมของเขาจนมิดสร้างเป็นเกราะทรงพลังยิ่งกว่าเกราะเหล็กไหล

                “ย้าก ดับเบิลมัสเสิลคิก” สองสามีภรรยาบ้ากล้ามไม่ปล่อยโอกาสให้พายตั้งตัวกระโดดถืบเข้าไปเต็มๆตัวของพาย แต่คราวนี้มันไม่ได้ผล สัมผัสที่เท้านั้นเหมือนกับพวกเขากำลังถืบใส่เสาเหล็กตันอย่างไงอย่างงั้น

                “ถ้าพวกเจ้ามีพลังแค่นั้นก็ไม่มีประโยชน์หรอก” พายเงยหน้าขึ้นยกมือทั้งสองจับขาทั้งสองข้างของแต่ละคนที่ถีบใส่ยอดอกของเขา เขายกร่างของทั้งคู่ขึ้นสูงจนตัวลอยจากพื้นก่อนจะฟาดลงกับท่อนไม้ที่เขาถูกทุ่มหัวไปเมื่อกี้เหมือนจะเป็นการเอาคืน

                แต่พายยังไม่จบแค่นั้น เขากระชากร่างของทังคูขึ้นสูงและฟาดรัวลงไปบนท่อนไม้นั้นเหมือนกับกำลังรัวกลองของเพลงเดทเมทัล เศษไม้ปลิวและหยดเลือดกระเด็นขึ้นสู่ฟากฟ้ากระจายไปทั่วบริเวณ เขาฟาดไมหยุดจนท่อนไม้ใหญ่นั้นหักเป็นท่อนๆ

                “ย้าก” ในจังหวะที่การฟาดครั้งสุดท้ายทำให้ท่อนไม้หักออกจากกันจนท่อนไม้ขนาดใหญ่หลายท่อนกระเด็นขึ้นฟ้านั้น Mr. & Ms. Muscle ก็ยกขาข้างที่ไม่ถูกจับเอาไว้ถีบเขาใส่ท่อนไม้ขนาดใหญ่ท่อนหนึ่งส่งด้านที่แตกจนเป็นแง่งแหลมเหมือนหนามจำนวนมากเข้าใส่ใบหน้าของพายเต็มๆ

                ถ้าเป็นท่อนไม้ปรกติก็คงไม่สามารถทะลุเกราะออร่าของพายเข้าไปได้แน่นอน แต่ในจังหวะที่ถืบนั้นทั้งสองคนได้ผสานปราณเขาคลุมท่อนไม้จนมันแข็งยิ่งกว่าเหล็ก ปลายแหลมของมันจึงได้แทงทะลุเกราะออร่าของพายเข้าไปยังช่องว่างของหน้ากากกระดูก แทงทะลุดวงตาข้างหนึ่งของเขา

                “อึก” พายปล่อยมือออกจากขาของทั้งสองคนในทันที่ เขารีบดึงเอาท่อนไม้ที่ปักคาดวงตาของเขาจนดวงตาข้างที่ถูกแง่งไม้เสียบถูกดึงหลุดออกมาพร้อมกัน เลือดสีเขียวของทะลักออกมาจากเบาตาก่อนจะแข็งตัวปิดปากแผลอย่างรวดเร็ว

“แก” พายคำรามด้วยความโกรธแล้ววิ่งเข้าใส่ Mr. & Ms. Muscle ที่ลุกขึ้นมายืนแล้วในทันที

Mr. & Ms. Muscle เมื่อหลุดออกจากพายก็รีบลุกขึ้นในทันที่ แล้วใช้มือปัดเอาเศษไม้ที่ทิ่มร่างของเขาออกอย่างรวดเร็ว ร่างท่อนขนของพวกเขาที่ถูกจับฟาดเข้ากับท่อนไม้นั้นมียอบชำแดงและถลอกพอสมควร เพราะเกราะปราณที่หุ้มร่างของพวกเขาชวยลดแรงกระแทกไปหลายส่วน แต่ก็มีเศษไม้แหลมจำนวนไม่น้อยที่สามารถแทงทะลุเกราะปราณของเขาเข้ามาได้ โชคดีที่พวกยกมือขึ้นกันบริเวณหน้าเอาไว้ได้ทันก่อนที่จะถูกฟาดทำให้เลียงอาการบาดเจ็บต่อดวงตาและใบหน้าซึ่งผิวหนังบอกบางกว่าจุดอื่นไปได้

“สงสัยใช้มือเปล่าคงจะไมไหวแล้วละที่รัก” Ms. Muscle พูดขึ้นพร้อมจ่องมองพายที่พุ่งเข้ามาใกล้

“ไม่อยากใช้เลยนะก็ไอ้นั้นมันกินพลังชีวิตเราเป็นท่อประปาแตกเลยนี่นา แต่ก็ช่วยไม่ได้แล้วละ” Mr. Muscle พูดก่อนที่ทั้งคู่จะหันหลังชนกัน แล้วทั้งสองคนก็ยกมือขวาขึ้นมาสูงถึงคอ โชว์รอยสักรูปอาวุธและตราสัญญาลักษณ์กลุ่มดาวคนคู่ที่ติดอยู่หลังฝ่ามือให้เห็น

อย่าบอกนะว่าสองคนนั้นเป็นโซดิแอคประจำกลุ่มดาวเจมินี้นะ เป็นไปไม่ได้ก็รูปที่เราเห็นมัน...นั้นทำเอาโอเมกาที่หันกลับมามองถึงกับชะงักไปแวบหนึ่ง

“ด้วยนามของข้า Mr. Muscle ขอบัญชาจงออกมา Forrest Destroyer chainsaw (เลื่อยไฟฟ้าทำลายป่า)” Mr. Muscle ตะโกนเสียงดัง รอยก็สักเปล่งแสงสีดำออกมา ก่อนที่เงาสีดำจะพวกพุ่งออกมาจากรอยสักก่อตัวเป็นเลื่อยไฟฟ้าสีดำขนาด 2 เมตรในมือของ Mr. Muscle เลื่อยที่ถูกตอดเครื่องนั้นร้องคำรามอย่างบ้าคลั่งพร้อมๆกับกระแสปราณที่หมุนวนไปตามใบเลื่อยพร้อมจะหันทุกอย่างให้ชิ้นๆ

“ด้วยนามของข้า Ms. Muscle ขอบัญชาจงออกมา Forrest Destroyer Heat Axe (ขวานความร้อนทำลายป่า)” เช่นเดียวกันเมื่อ Ms. Muscle ตะโกนออกมารอยสักก็เปล่งแสงก่อนที่เงาจะพวกพุ่งออกมาก่อตัวเป็นขวานสองคมสีดำขนาดใหญ่ที่คมขวานทั้งสองด้านร้อนจนอากาศเริ่มสั่นไหว เมื่อเคลือบพลังปราณเข้าไปมันก็แข็งแกรงพอที่จะฟันแท่งเหล็กได้เหมือนเต้าหู้

 

รอยสักศาสตรา ยังมีคนใช้ของแบบนั้นอยู่จริงๆหรือนี่ แต่เงาที่พวยพุ่งขึ้นมาก่อตัวเป็นอาวุธนั้นมันอะไรกันโอเมก้าคิดไปพร้อมทั้งแทงเล็บเข้าใส่ PC ที่พุ่งเข้ามาได้โดยไม่ต้องมอง เพราะเขามัวแต่มองที่ทั้งสองคนนั้นอยู่

 

*รอยสักศาสตรา คือการนำศาสตราวุธมารวมกับเวทย์มนต์เปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นรอยสักติดอยู่ตามส่วนต่างๆของร่างกาย มีข้อดีคือไอเทมจะไม่สามารถถูกแย่งชิ่งไปได้นอกจากตาย (เหมือนไอเทมระดับ EX? ในปัจจุบัน) และเรียกออกมาได้ตลอดเวลา ส่วนข้อเสียก็คือจะเสีย MP หรือ SP ตลอดเวลาที่เรียกใช้มัน

ซึ่งในปัจจุบันพอมีไอเทมระดับ EX? แล้วระบบการเปลี่ยนไอเทมเป็นรอยสักก็แทบจะไม่มีคนใช้อีกแล้ว

 

“ชิ สงสัยต้องใช้บ้างแล้วละ” PC คนหนึ่งที่สู่อยู่กับพวกโอเมก้าและโรพูดขึ้น

“เฮ้ย ถ้าใช้มันพวกเราจะหมดแรงไปหลายชั่วโมงเลยนะโว้ย” PC อีกคนแย่งขึ้น

“ก็ดีกว่าตายละวะ” PC อีกคนเถียงตอบ

“เอาก็เอาวะ” แล้วเหล่า PC ก็ยกมือขวาของแต่ละคนขึ้นมา คนที่ใส่ถุงมือก็ถอดถุงมืออก เผยให้เห็นรอยสักศาสตราที่ตราเจมินีที่หลังมือของขวาของทุกคน

“ด้วยนามของข้า...จงออกมา...” สิ้นเสียงตะโกนของเหล่า PC เงาสีดำก็พวกพุ่งออกมาก่อนเป็นศาสตราหลากหลายชนิดในมือ

“โอเมก้าระวังด้วย อาวุธพวกนี้ทั้งหมดเป็นระดับ A” โรเทเลพอตเข้ามาอยู่ข้างๆแล้วพูดขึ้น

หรือว่านี่คือไอเทมระดับ A ที่พวกนั้นแจกตามที่เขียนอยู่ในกระดานข่าวสารโอเมก้าคิดอยู่ในใจ ถึงพวกนี้จะเลเวลน้อยแต่ถ้ามีปืนคนอ่อนแอก็ฆ่านักกล้ามได้ ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะเซฟพลังอีกเรียกใช้แบทเทิลฟอร์ม โลหิตสีแดงถูกพ่นออกมาจากร่องบริเวณเกราะแขนก่อนจะก่อตัวเป็นคมดาบโลหิตขนาดใหญ่ 7 เล่มหมุนวนเข้าฟาดฟันแยกร่างของศัตรูออกเป็นชิ้นๆ ถึงแม้บางคนจะโดนแค่ถากๆ แต่ถ้าปล่อยให้โลหิตซึมเข้าสู่ร่างได้ ไม่นานมันก็จะวิ่งเข้าไปยังหัวใจแล้วระเบิดแหวกอกออกมาจากภายใน เลือดที่กระเด็นออกมาจากศพที่ระเบิดตายเมื่อมันกระเด็นกระเด็นไปถูกใครที่ไม่ได้กางเกราะป้องกันก็จะซึ่มเข้าสู่ร่างแล้วระเบิดต่อไปกลายเป็นระเบิดลูกโซ่ไปเรื่อยๆ

เช่นเดียวกับโรที่เรียกใช้แบทเทินฟอร์มแยกร่างตัวเองแล้วเทเลพอตหายไปในอากาศก่อนที่พวก PC จะโจมตีถึง แล้วสาดลำแสงเข้าโจมตีทันทีเช่นกัน

 

“ย้าก” Mr. & Ms. Muscle วิ่งเข้าใส่พายก่อนจะกระโดดจนร่างลอยไปอยู่เหนือศีรษะของพาย ทั้งคู่ควงอาวุธในมือฟาดเข้าใส่บริเวณศีรษะของพายที่วิงเข้าใส่แบบไม่ลืมหูลืมตาเพราะความโกรธในทันที แต่คมอาวุธทั้งสองนั้นไม่สามารถตัดหน้ากากกระดูกที่มีพลังป้องกันมากที่สุดในร่างของพายได้ ต่างก็แฉลบออกไปทางซ้ายและขวาตามความมนของเกราะหน้ากากกระดูกแทน

เลื่อยทำลายป่าฟันเข้าไปที่ไหล่ซ้ายคมเลื่อยจมลึกเข้าไปชุดชีวะจนถึงเนื้อข้างใน คมเลื่อยหมุนกินเข้าไปในเนื้อปันเอาเลือดกระฉูดออกมาไม่หยุด

ขณะที่ขวานทำลายป่าฟันเข้าไปที่ไหล่ขวา คมควานที่ร้อนจัดจมลึกเข้าไปในเนื้อพร้อมกับส่งความร้อนมหาศาลเข้าไปจนเลือดที่กรุฉูดออกมาถึงกับระเหยไปแทบจะทันที่ ความร้อนนั้นยังย่างเนื้อที่อยู่รอบๆคมมีดจนเริ่มส่งกลิ่นหอมฉุยน่าทานออกมาอีกด้วย...

เมื่อความเจ็บปวดจากไหลทั้งสองข้างพุ่งเข้าสู่ร่างก็ทำให้พายได้สติจากความโกรธ เขายกมือขึ้นกำเลื่อยและขวานที่พันลงไปที่ไหล่ทั้งสองเขาจมลึกเข้าไปหลายนิ้วออกมาทันที่ ก่อนจะกระชากอาวุธนั้นขึ้นพร้อมกับร่างของ Mr. & Ms. Muscle

Mr. & Ms. Muscleก็เอาเท้ายันร่างของพายแล้วปล่อยอาวุธถีบตัวกระโดดหมุนตัวกลับหลังออกมาห่างไป 3 เมตร เมื่อเท่าถึงพื้น อาวุธของทั้งสองในมือของพายก็สลายกลายเป็นเงาพุ่งกลับเข้ามาอยู่ในมือของทังคู่อีกครั้ง สิ่งที่เหลือยู่ในฝ่ามือทั้งสองข้างของพายมีเพียงบาดแผลเหวอะหวะจากเลื่อยไฟฟ้า และบาดแผลตัดที่เนื้อรอบๆไหม้จนดำจากขวานความร้อนเท่านั้น

พายที่เห็นบาดแผลของตัวเองก็เริ่มสงบลงเขาไม่ประหมาดอีกต่อไป เขาสูดหายใจเข้าจนสุดก่อนจะเรียกใช้แบทเทินฟอร์มออกมาเป็นครั้งแรก

“แบทเทิลฟอร์ม” กล้ามเนื้อทั่วร่างของพายขยายตัวขึ้นจนชุดชีวะที่สวมอยู่ปริขาดออกถูกดูดกลับเข้าไปในหน้ากาก บาดแผลทั้งทีไหล่และฝ่ามือก็มีของเลือดจำนวนมากไหลออกมาท่วมแล้วแข็งตัวปิดแผลเอาไว้ แล้วของเหลวสีขาวขุ่นก็ไหลออกมาจากช่องว่างระหว่าเส้นกล้ามเนื้อออกมาคลุมร่างแล้วแข็งตัวกลายเป็นเกราะแข็งสีขาวขุ่นคลุมทั้งตัวยกเว้นส่วนที่เป็นหน้ากากกระดูก ขณะนี้ร่างของเขาขยายตัวจนสูงขึ้นเกือบ 7 เมตร ร่างของเขาไม่เหลือบาดแผลก่อนหน้านี้ยกเว้นดวงตาข้างซ้ายที่ถูกแง่งไม้แหลมแทงจนหลุดออกมาจากเบ้าเท่านั้น

“โอ้~~~~” พายยกแขนทั้งสองข้างชูขึ้นเหนือหัวเงยหน้าอ้าปากจนสุดร้องคำรามพ่นเอาลมร้อนออกมา ปากของเขาอ้าออกกว่างจนมองเห็นฟันทู่ๆเรียบๆแต่ประกบกันพอดีทั้งปากเรียงกันจนเต็มแน่นเอียด

ขณะเดียวกัน Mr. & Ms. Muscle เองก็ไม่คิดจะปล่อยให้พายแปลงร่างจนจบ เมื่อพวกเขาตั้งตัวได้ก็อัดพลังเข้าไปในอาวุธใหม่แล้วพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้งทันที่ แต่ครั้งนี้

“เก๊ง” อาวุธทั้งสองที่เคยเชือดเฉือนร่างของพายได้กลับกระเด็นออกทันที่ที่ฟาดลงไปกระแทกกับเกราะสีขุ่นนั้น

พายฟาดแขนซ้ายที่ยกขึ้นสูงเข้าใส่ทั้งสองคนพร้อมกันจนร่างของทั้งคู่กระเด็นไปทางขวาตามแรงฟาดทั้งคู่

“อัก” ทั้งสองกระแทกเข้ากับกำแพงต้นไม่ด้านข้าง

“ชิบ ทำไมร่างมันมากกว่าเมือกี้อีกวะนี่” Mr. Muscle พ่นเลือดในปากทิ้งก่อนจะสบทออกมาพร้อมเอามือจับกิ่งไม้ดึงตัวเองให้ลุกขึ้น เขามองไปยังเลื่อยทำลายป่าในมือของเขาที่ตอนนี้งอเป็นรูปหลังหมัดของพายเพราะเขายกมันเข้ามากันหมัดเมือกี้ได้พอดี จนมันไม่สามารถใช้งานได้อีก เขาก็รับสลายอาวุธในมือแล้วเรียกมันออกมาใหม่ เลื่อยที่เรียกออกมาใหม่นั้นก็กลับคืนสู่สภาพเดิมเหมือนของใหม่

เช่นเดียวกับขวานทำลายป่าของ Mr. Muscle ที่คมขวานบุบงอด้ามขวานหักกลางก็ถูกเรียกกลับเข้าไปแล้วเรียกออกมาใหม่เช่นเดียวกัน

แต่ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังอัพพลังเข้าไปในอาวุธอีกรอบนั้น ทั้งคู่ก็โดนแรงกระแทกมหาศาลอัดจนร่างกายยุบเข้าไปในเนื้อกำแพงไม้ข้างหลัง เนื้อไม้รอบๆตัวของพวกเขาทั้งสองเองก็แตกยุบลงไปเป็นรูปกำปั้นขนาดใหญ่ทั้งๆที่พายยังยืนอยู่ห่างออกไปนับสิบเมตร

พายไม่ได้วิ่งเข้ามาซ้ำทั้งคู่ที่ถูกฟาดกระเด็นไป แต่เขาตั้งท่าง่ายๆแล้วปล่อยหมัดตรงเข้าใส่เท่านั้น ใช่แล้วแค่หมัดตรงๆธรรมดาๆที่ไม่มีเทคนิคอะไรพิเศษนั้นแหละ เพียงแต่มันถูกชกออกมาด้วยพลังและความเร็วมหาศาลจนเกิดคลื่นกระแทกแรงเท่ากับถูกรถบรรทุกขนาด 50 ตันพุ่งเข้าชนด้วยความเร็ว 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มันก็เท่านั้นเอง

ร่างของ Mr. & Ms. Muscle ที่ถูกแรงกระแทกมหาศาลกระแทกเข้าใสในจังหวะที่กำลังดึงพลังเข้าใส่อาวุธทำให้ปราณที่คุ้มกันร่างอ่อนลงไปชั่วขณะจึงได้รับอาการบาดเจ็บมากกว่าที่ควรจะเป็น หน้าอกของพวกเขาถูกกระแทกยุบลงไปจนซีโครงหักหมดทุกซี่ เลือดและของในท้องผสมปนเปพุ่งทะลักออกมาจากปากและจมูกของทังคู่ ยังที่กะโหลกยังแข็งพอที่จะไม่แตกจนมันสมองทะลักออกมาด้วยกัน กล้ามเนื้อแขนและขาก็ถูกอัดจนฉีกขาดไปหลายจุดจนทำให้พอจะขยับแขนขาแต่ละที่ความปวดร้าวก็วิ่งไปทั่วร่าง

ขณะที่พวกเขาทั้งสองพยายามจะขยับแขนไปดันร่างตัวเองให้หลุดออกมาจากกำแพงต้นไม้มันก็สายไปแล้ว

หลังจากปล่อยหมัดตรงเสร็จพายก็ออกตัวพุ่งเข้าใส่พวกเขาในทันที่เกราะไหล่มนๆใกล้ๆแต่ใหญ่เท่ากับร่างของพวกเขาสองคนรวมกันกระแทกเข้าไปเต็มๆร่างของเขา ด้วยความเร็ว 100 เมตรใน 5 วินาทีบวกกับน้ำหนักและออร่าที่คลุมอยู่ก็ทำให้กำแพงต้นไม้แตกยุบลงไปถึง 3 เมตรเป็นรูปร่างของพาย และยังดันกำแพงต้นไม้ที่ซ้อนกันอยู่ถึง 10 ต้นความหนาร่วม 20 เมตร ถ่อยลนไปเกือบ 1 เมตรเลยทีเดียว

“เอา ฮึบ” พายพยายามดึงร่างตัวออกมาจากเนื้อไม้แต่ก็ไม่ออก สุดท้ายก็เลยใช้มืออีกข้างที่อยู่นอกต้นไม้ชกลงไปที่ต้นไม้ให้แตกก่อนจะดึงร่างตัวเองออกมาได้ ส่งที่เหลืออยู่ของ Mr. & Ms. Muscle ก็คือร่างที่แผ่กระจายออกไปเป็นแผ่นบางๆทั้งผิวหนังกระดูกและอวัยวะภายในผสมปนเปอยู่ในแผ่นบ้างๆนั้นจนมั่วไปหมด ดูแล้วเหมือนกับเวลาเอายุงเอากดให้แบนด้วยแผ่นกระจกสไลทแล้วมองผ่านกล่องจุลทัศอย่างไงอย่างงั้น

“พายครับ เล่นเสียเละขนาดนี้จะเก็บชิ้นส่วนไปใช้ได้ยังไงละครับ” โรเดินเข้ามาหาแล้วพูดขึ้น

เมื่อพายหันไปมองรอบๆก็เห็นว่า PC คนอื่นกลายเป็นศพหมดแล้ว และกำลังถูกโอเมก้าเก็บลงไปในไอสีดำที่ปล่อยออกมาจากปลายเท้าอยู่

“เละขนาดนี้โลงของฉันก็ทำให้คืนสภาพไม่ได้หรอกนะ” หลังจากศพทั้งหมดจมลงไปในไอสีดำโอเมก้าก็เดินมาดูซากของ Mr. & Ms. Muscle แล้วพูดขึ้น

“ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา ไม่เห็นหรือไงว่าพวกมันทำอะไรกับตาของข้านะ” พายบ่นพร้อมกับชี้ไปยังเบ้าตาที่กลวงโบ๋

“ก็เอาแต่เล่นเองนี่ครับ ผมเห็นนะครับว่าตอนที่ใช้แบทเทิลฟอร์มแล้วอาวุธของพวกนั้นทำอะไรคุณไม่ได้นะครับ” โรแย้งออกมา แต่อยู่ๆเขาก็คิดขึ้นได้ว่าโอเมก้าพูดน้อยผิดปรกติที่จริงต้องโวยวายมากกว่านี้เรื่องทำเสียของเนี่ย เลยหันไปมองก็เห็นโอเมก้ากำลังมองไปรอบๆด้วยสีหน้าเครียดๆ

“มีอะไรหรือครับโอเมก้า” โรถามขึ้น

“อาวุธ” โอเมก้าพึมพัมออกมา

“ครับ?” โรไม่เข้าใจที่พูดเลยทวนขึ้น

“อาวุธที่พวกมันใช้หายไป” โอเมก้าอธิบายออกมาอีกที่ “ทั้งของสองคนที่ถูกอัดติดอยู่กับกำแพงนั้นก็มีรอยอาวุธยุบลงไป แต่ไม่มีซากอาวุธเหลืออยู่เลย เมื่อกี้ตอนเก็บศพก็ไม่เห็นอาวุธที่พวกมันใช้ด้วย”

“ไม่ใช่ว่ากลับเป็นรอสสักหรือครับ” โรถาม

“ไม่ เท่าที่ฉันรู้รอยสักศาสตราเมื่อผู้ใช้ตายอาวุธจะกลับสู่สภาพเดิม เว้นแต่ตั้งให้ทำลายตัวเอง แต่ถ้าเป็นแบบนั้นเราก็ต้องเห็นซากชิ้นส่วนของมันบ้างอยู่ดี แล้วอีกอย่าง...” ในจังหวะที่โอเมก้ายังพูดไม่จบนั้นอยู่ๆก็มีแสงสว่างมาจากบนฟ้า ลูกธนูแสงจำนวนมากลอยอยู่เหนือหัวพวกเขาและกำลังตกลงมาใส่พวกเขา

“แย่แล้วพวกนั้นตามาสมทบแล้ว กลับกันก่อนดีกว่าครับ แล้วค่อยว่ากันใหม่ที่หลัง” โรพุดพร้อมทังตึงร่างของทังสองคนเทเลพอตหายเข้าไปในป่าข้างทาง โดยไซก็ยังไม่ลืมที่จะดึงซากที่กลายเป็นแผ่นของ Mr. & Ms. Muscle เข้าไปในโลงก่อนที่จะถูกเทเลพอตหายไป

 

“วิญญาณของพวกนั้นไม่อยู่” นั้นคือคำพูดที่โอเมก้าไม่ทันได้พูด หลังจากที่เขามองดูยันต์สีเงินของเขาที่ไม่สามารถเก็บดวงวิญญาณได้เลยแม้แต่ดวงเดียว

 

--------------------------------

               

                “เอล ช่วยดึงข้อมูลทั้งหมดที่มีประโยชน์ออกมาจากสมองของศพพวกนี้ที่ ชิโร่ ช่วยอ่านข้อมูลทั้งหมดที่เหลืออยู่ในศพให้ด้วย พวกนี้มีอะไรแปลกๆเสียแล้วละ” พอไซเดินทางกลับมาถึงส่วนกลางเขาก็ถอดหน้ากากออกก่อนจะเริ่มลงมือสังการโดยไม่พักเลย

                “เดียวก่อนสิไซ ไซโครเมทรีนะมัน มันคือการอ่านข้อมูลที่ยังเหลืออยู่ของสิ่งของนะ ไม่ได้ อ่านข้อมูลทั้งหมดที่สิ่งของนั้นเคยเจอได้หรอกนะ แล้วนายเล่นสู้กันจนเละขนาดนี้ข้อมูลที่เหลืออยู่ก็คงมีแค่ฉากการต่อสู่ของพวกนายนั่นแหละ” ชิโร่ที่เห็นสภาพศพก็ร้องขัดขึ้นมาก่อน

                “อาวุธรอยสักของพวกนั้นถูกดึงออกไปหลังจากที่ตายแล้ว ดังนั้นข้อมูลตรงนี้น่าจะยังพอเหลืออยู่บ้าง ฉันต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และมันเกี่ยวข้องกับเรื่องที่วิญญาณของพวกนั้นหายไปไหม ข้อมูลพวกนี้ไม่น่ามีอยู่ในความทรงจำของคนพวกนี้ เพราะคนที่ทำเรื่องนี้คงไม่บอกเจ้าตัวที่ถูกสักหรอก” ไซหันไปชี้แจงก่อนจะรีบเดินเข้าไปทางจอมิเตอร์

                “วิญญาณหายไปอย่างงั้นหรือ” ชิโร่ทำหน้าแปลกใจออกมาเล็กน้อย ในมิติพิเศษแบบนี้พวกยมทูตจะไม่สามารถเข้ามาเก็ยวิญญาณได้ ดังนั้นวิญญาณจะหายไปเองก็ต่อเมื่อเอกโตรพราสมาสลายไปจนหมดเหลือแต่วิญญาณรบริสุทธ์เท่านั้น ซึ่งมันกินเวลานานเป็นปีไม่มีหายไปทันทีหลังจากสู้จบแน่นอน เมื่อรู้ดังนั้นเธอจึงเดินมาสัมผัสร่างของพวก PC ที่ละคนเพื่อดึงข้อมูลตามที่ไซบอก

ส่วนทางเอลนั้นเมื่อได้รับคำสั่งจากไซเธอก็ถอดวิญญาณเข้าสิงศพเพื่อดึงข้อมูลตามคำสั่งทันทีโดยไม่สอบถามอะไรเพิ่มเติม

“ศาสตราจารย์ซิกม่าครับ ผมอยากดูบันทึกการต่อสู่เมื่อครู่ตรงคนที่ยิงศรแสงนั้นใส่พวกเราในตอนท้ายครับ” โอเมก้าหันไปหาซิกม้าแล้วพูดขึ้น

“อืม จากข้อมูลที่มี ข้าว่าน่าจะเป็นพวกตัวหัวหน้าที่ชื่อว่าซาจิทอรีอัสนะ” ชิกม่าพูดพร้อมดึงภาพขึ้นจอให้ดู

“ซาจิทอรีอัส ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็นหัวหน้าที่แท้จริงของกิลด์โซดิแอคอย่างงั้นหรือ” ไซพึมพำขึ้นพร้อมกับมองภาพบนหน้าจอ

 

                กว่าที่พวก PC ในฐานทางทิศใต้จะรู้ตัวว่าเกิดเรื่องผิดปรกติก็ตอนที่พวก PC กลุ่มที่ต้องนำไม้กลับมาที่ฐานไม่กลับมาตามเวลา ตอนแรกพวกเขาก็คิดว่าคนไปนั่งอู้อยู่ เพราะที่ผ่านมาหลายวันนั้น ไบโอนอยเอาแต่ลอบกัดบริเวณฐานโดยไม่สนใจถนนที่พวกเขาตัดอยู่เลยทำให้พวกเขาคลายความระวังลงไป

แต่พอเวลาผ่านไปอีก 10 นาที ถึงพึ่งมีคนสังเกตเห็นว่าถนนข้างหน้าไม่มีพรรคพวกของเขาอยู่สักคนนั่นแหละถึงได้รู้ตัวกันว่าถูกเล่นงานเข้าให้แล้ว

 

เมื่อรู้เรื่องคนแรกที่พุ่งออกไปจากฐานก็คือ ซาจิทอรีอัส

ซาจิทอรีอัสกระชากผ้าที่คลุมร่างตัวเองออกเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มผมสั้นสีน้ำตาล ดวงตาสีน้ำตาล รูปร่างกำยำสมส่วนในชุดเกราะโลหะสีน้ำเงิน

“รีริส” ซาจิทอรีตะโกนก้องเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นเคนทารอส มนุษย์กึ่งม้า ร่างท่อนบนของเขายังเป็นร่างมนุษย์ตามปรกติ แต่ตั้งแต่เอวลงไปนั้นขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็นร่างของม้าที่ไม่มีส่วนคอขึ้นมา เกราะที่อยู่ที่ขาก็แยกออกเป็นสองส่วนเข้าคลุมข้าม้าทั้งสี่ข้าง ส่วนผ้าคลุมของเขาก็ถูกโบกสะบัดคลุมลงบนบริเวณหลังของม้า แล้วจึงควบออกไปด้วยความเร็วสูงใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่สิบวินาทีก็สามารถวิ่งมาจนถึงแนวกำแพงต้นไม้ที่อยู่ห่างอกมาจากฐานกว่ากิโลได้

ซาจิทอรีอัสหยุดยืนอยู่หน้ากำแพง เขาจ่องผ่านเข้าไปในกำแพงต้นไม้สูงหลายร้อยเมตรหนาหลายเมตร หยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะดึงเอาคันธนูสีทองคำขาวมี่ถูกพับเหน็บไว้ที่เอวด้านหลัง (หรือบนหลังม้า) ออกมาด้วยมือซ้าย มันก็ดีดตัวออกเป็นคันธนูยาว 1.5 เมตร

ซาจิทอรีอัสยกธนูขึ้นฟ้ามันก็ยืดยาวออกไปอีกจนมีความยาวถึง 10 เมตร เส้นแสงสีทองวิ่งจากปลายปีกธนูด้านบนไปยังปลายปีกธนูด้านล่างขึงตัวกลายเป็นสายธนู ก่อนที่ขนนกแสงสีทองจำนวนมากจะสยายออกมาจากปีกธนูทั้งสองด้าน แล้วจึงใช้มือขวาจับขนนกเส้นหนังดึงออกมาพาดกับสายธนู ซึ่งขนนกก็ยืดยาวออกมากลายเป็นลูกศรสีทองยาว 2 เมตร ขนาดพอเหมาะกับการดึงสายธนู

แสงสีทองส่องประกายออกมาจากลูกศรนั้นก่อนที่เขาจะปล่อยมือ ลำแสงสีทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะตีโค้งเป็นวงพาลาโบลาตามแรงโน้มถ่วงของโลก และเมื่อมันเริ่มตกลงศรเส้นนั้นก็แตกตัวออกเป็นลูกศรนับ 100 ลูก กลายเป็นห่าฝนสีทองตกลงใส่พวกของโอเมก้าที่ยืนอยู่ตรงที่ว่างหลังกำแพงนั้นในทันที

ซาจิทอรีอัสลืมตาข้างขวาเพียงข้างเดียว แต่ดวงตาขางนั้นกลับเบิกกว่างกว่าปรกติเกือบเท่าตัว เขากำลังใช้ความสามารถสายจิต ตา ทิพย์ ของเขามองผ่านกำแพงต้นไม้ทะลุไปจนเห็นพวกโอเมก้าที่อยู่ข้างหลังนั้น

 

*ตาทิพย์ เป็นพลังจิตสายดวงตาแบบหนึ่งที่มีหลายระดับ มีความสามารถตั้งแต่มองทะลุวัตถุ มองเห็นได้ไกลขึ้น ซูมภาพที่เห็น สามารถเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่เห็นได้ ในระดับสูงสุดจะสามารถมองทะลุสิ่งลวงเหลือเพียงแก่นที่แท้จริงของสรรพสิ่งได้

 

เขาก็ได้เห็นว่าพวกโอเมก้าไหวตัวทันและหลบหนีไปได้ก่อนที่ลูกศรจะตกลงไปไม่นานนักก็บนออกมาเบาๆ “เพราะปล่อยให้มันเลียวโค้งตกตามแรงดึงดูแท้ๆเลยทำให้เสียความเร็วไปเยอะจนพวกมันหลบได้แย่จริง”

“หัวหน้าครับเป็นอย่างไงบ้างครับ” ลูกกิลด์กลุ่มที่ตามมาจากฐานถามขึ้นเมื่อทั้งหมดมาถึงจุดที่ซาจิทอรีอัสยืนอยู่

“พวกนั้นหนีไปหมดแล้ว พวกเราที่อยู่ทางนั้นก็ตายหมดแล้วด้วย” ซาจิทอรีอัสตอบเสียงเรียบ

“ไอ้พวกลอบกัดเอ๋ย” ลูกกิลด์คนหนึ่งสบทออกมา

“แล้วเราจะทำอย่างไงต่อดีครับ” ลูกกิลด์อีกคนถามขึ้น

“ทำเหมือนเดิม ไปเรียกพวกที่อยู่ในฐานมาเพิ่ม แล้วบอกให้แคปริค่อนช่วยมาดูแลทางนี้เผื่อพวกมันบุกมาอีก” ซาจิทอรีอัสสังการก่อนจะเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์แล้วออกเดินกลับไป

“แต่ถ้าดึงคนมาจากทานั้นแล้วงานทางนั้นละครับ” ลูกกิลด์คนนั้นถามขึ้นก่อนที่ซาจิทอรีอัสจะเดินจากไป

“ยั้งไงฉันก็ไม่เห็นด้วยกับแผนทางนั้นอยู่แล้ว ไปทางนี้นะดีที่สุดแล้ว และทางกลุ่มอื่นก็ไม่มีเรื่องด้วย ที่ทางเรามันมีเรื่องเพราะคนมันไม่ทำงานกันเอง ทำไมรีบร้าถึงต้องยัดแต่พวกขี้เกียจมาอยู่กับฉันนะ” ซาจิทอรีอัสบนออกมาตรงๆ

“ไม่เอาน่า อยู่กับพวกเราก็ดีกว่าอยู่กับ พีสซิส และอารีอาส ไม่ใช่หรือไงกัน ได้ยินว่าเลโอต้องเสียเวลาบ่นทุก 10 นาทีเพื่อให้สาวๆพวกนั้นลุกมาทำงานครั้งหนึ่งเลยนะ หึ” ชายคนที่ใช้อาวุธเปลี่ยนรูปจัดการพวกใบโอนอยก่อนหน้านี้ด้วยตัวคนเดียวเดินมาตามถนนจนถึงจุดที่ซาจิทอริอัสอยู่ แล้วจึงพูดขึ้นก่อนจะหลุดขำออกมาครึ่งคำแล้วกลับมาวางมาดตามเดิม

“แคปริค่อน มาตั้งแต่เมื่อไรกัน” ซาจิทอรีอัสถามออกมาเมื่อเห็นแคปริค่อนยืนขวางทางเดินกลับฐานของเขาอยู่

“เจมินีบอกว่าพวกทางนี้ตายหมดแล้ว เลยให้ฉันมาดู ก็เลยเจอพวกนายล่วงหน้ามาก่อนนี้ไง แล้วอย่าหาว่าพวกเราอู้งานเลยน่า นายเองก็ทนฝุ่นขี้เลื่อยที่พวกคู่รักทำลายป่าปล่อยออกมาไม่ไหวจนหลบอยู่ในฐานไม่มาเฝ้าไซท์งานเหมือนกันนั่นแหละน่า” แคปริค่อนตอบกลับไป

“หึ” ซาจิทอรีอัสพ่นลมออกมาแบบไม่พอใจเล็กน้อยก่อนจะปรับอารมแล้วเดินกลับไป

“เอาน่า เดียวฉันอยู่ดูทางนี้ให้ก็แล้วกัน ถ้าพวกมันบุกมาอีกจะได้ถ่วงเวลารอนายมาช่วยได้ทันไง” แคปริค่อนพูดขึ้น

“อย่างนายคงจัดการได้หมดโดยไม่ต้องรอชั้นหรอกมั้ง” ซาจิทอริอัสพูดขึ้นโดยไม่หันหลังกลับมามองคู่สนทนา แล้วเดินจากไปโดนไม่สนใจคำตอบ

“ก็นะ” แคปริค่อนยักไหล่ก่อนจะหันไปสั่งงานคนอื่นต่อ “เอาละพวกนาย เริ่มตัดไม้กันต่อได้แล้ว”

ส่วนตัวเขานั้นมองขึ้นไปบนยอดไม้ตรงตำแหน่งที่ไบโอนอยสอดแนมบินภายภาพอยู่แล้วอยู่ๆวัตถุทรงกลมขนาดเล็กก็พุ่งเข้าใส่หน้าจอทำให้ภาพหายไป

 

“ภาพหมดแค่นี่ พอส่งตัวใหม่ที่อยู่ข้างไปเจ้านั้นก็ไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆปล่อยให้พวกลูกน้องโค่นต้นไม้กันแล้ว” ซิกม่าพูดขึ้นหลังจากวีดีโอจบลง

อาวุธเปลี่ยนรูปนั้นเป็นอาวุธจักราศีจริงๆสินะไซหยุดประมวลผลสิ่งที่เห็นมาเมื่อครู่เล็กน้อยก่อนจะหันไปถามเอลเรื่องที่เขายังติดใจอยู่ “เอล งานทางนั้นที่ซาจิทอเรียสเอ่ยออกมาคืออะไรรู้ไหม”

“ไม่รู้คะ รู้แค่ว่าพวกที่อยู่ในฐานที่ใหญ่ที่สุดกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน คนที่ไม่ใช่คนในหน่วยไม่มีสิทธิ์รู้ค่ะมาสเตอร์” เอลตอบขึ้น

แสดงว่ามันกำลังทำอะไรบางอย่างนอกจากถางป่าสินะ ตอนแรกก็คิดว่าพวกที่เหลืออู้อยู่เสียอีกไซคิดก่อนจะหันไปถมเอลต่อ “แล้ว ได้ข้อมูลอะไรที่มีประโยชน์มาบ้างไหมเอล”

เอลหันหน้าไปหาชิโร่เหมือนรังเลเล็กน้อยก่อนที่ชิโร่จะพูดขึ้น “เธอพูดก่อนเลย เดียวฉันเสริ่มส่วนที่ขาดเอง”

“ต่ะ” เอลพยังหน้าแล้วจึงหันมาทางไซแล้วเริ่มเล่าสิ่งที่เธอดึงออกมาจากศพพวก PC

“ค่ะ เรื่องไอเทมระดับ A ที่มาสเตอร์ว่าบอกว่าพวกนั้นแจกเพื่อดึง PC เข้ากิลด์ ที่จริงคือไม่ได้แจกคะ แต่เป็นการยกระดับไอเทมที่ PC แต่ละคนมีให้เป็นระดับ A ค่ะ” เอลพูดจบก็เดินไปที่กระดานข้างแล้วหยิบปากกาเมจิคขึ้นมาวาดรูปตราสัญญาลักษณ์เจมินี้ลงไป จนจะวาดรู้เครื่องหมาย ? ลงไปเหนือตรานั้น

“สิ่งนืคือ ชาโด้แทททูเวฟ้อนค่ะ เป็นวิชาที่จะเปลี่ยนอาวุธระดับต่ำกว่า A ให้อยู่ในรูปรอยสัก แต่มันมีสิ่งที่พิเศษกว่ารอยสักศาสตราทั่วไปตรงที่อาวุธนั้นจะได้รับพลังแห่งเงาเข้าไปทำให้ยกระดับเป็น A คลาสโดยอัตโนมัติ” เอลหยุดนิดหนึ่งเพื่อดูว่าไซจะถามอะไรไหม แต่ไซก็เพียงพยักหน้าเป็นสัญญาณให้เล่าต่อให้จบก่อน

“ค่ะ ซึ่งคุณสมบัติที่ได้ก็คือ อาวุธจะไม่ถูกถูกทำลายไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตามค่ะ โดยเมื่ออาวุธถูกทำลายมันจะแตกสลายกลับไปเป็นเงา และเจ้าของสามารถเรียกออกมาได้ใหม่ แต่ตลอดเวลาที่ใช้อาวุธนี้จะเสีย HP ตลอดเวลาค่ะ” เอลอธิบาย

ใช้ HP แทน MP หรือ SP สินะ พูดง่ายๆก็คือใครก็ใช้ได้แต่ก็จะเร็วขึ้นด้วยไซคิด

“เท่าที่อ่านมาได้ก็คือ อาวุธเงาที่สร้างออกมาไม่ได้เป็นอาวุธจริงๆมันแค่จำลองรูปร่างและพลังทั้งหมดของอาวุธที่ถูกแปลงเป็นรอยสักเงาออกมาอีกทีดังนั้นไม่ว่าจะทำลายยังไงก็ไม่มีประโยชน์เพราะมันไม่ได้มีอยู่จริงแต่แรกแล้ว แล้วถ้าผู้ใช้ตายรอยสักจะถูกดึงออกไปจากร่างพร้อมกับวิญญาณผู้ใช้ ฉันไม่รู้ว่ามันถูกดึงไปไหน ถ้าให้เดาก็น่าจะเป็นเจมินี้ที่เป็นผู้สักนั่นแหละนะ ส่วนเอาวิญญาณไปทำอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน บางที่อาจจะเอาไปให้แคปริค่อนใช้ละมั้ง” ชิโร่อธิบายเสริมขึ้น

“แล้วข้อมูลของพวกหัวหน้ากิลด์ละได้มาบ้างไหม พวกเผ่าพันธุ์ ความสามารถ จุดอ่อน” ไซถามขึ้น

“ขอโทษด้วยค่ะมาสเตอร์” เอลลขอโทษออกมาก่อนโดยไม่อธิบายอะไรเลย

“ไม่ได้อะไรเลย พวกโซดิแอคส่วนใหญ่ไม่เคยโชว์ฝีมือให้ลูกน้อยดูเลย” ชิโร่จึงอธิบายเอง

“ไม่โชว์เลย? แล้วพวก PC พวกนั้นยอมเข้ากิลด์ทั้งๆที่ไม่รู้เลยว่าผู้ที่จะนำตัวเองเก่งแค่ไหนอะนะ” ไซทำหน้าแปลกใจปนไม่พอใจในความไม่เอาไหนของ PC ลิ่วล้อในสมัยนี้ออกมา ก่อนที่ความรู้สึกขัดๆกันในคำพูดของชิโร่จะดึงเขากลับมาจึงหันกลับมาถามอีกที “เดียวนะเธอพูดว่าส่วนใหญ่ใช่ไหม?

“ใช่ฉันพูด” ชิโร่พูดขึ้น

“แสดงว่ามีสินะ” ไซถาม

“อื่ม นี้เป็นข้อมูลที่ได้มาจากซากของไอ้บ้ากล้ามสองตัวนั้น ไม่ได้มาจากความจำ เอลเลยอ่านไม่ได้ ดังนั้นไม่ใช่ความผิดเอลหรอกนะที่ไม่เจอข้อมูลที่นายอยากได้นะ” ไซพูดขึ้นก่อน

“ฉันไม่ได้โทษอะไรเอลเสียหน่อย” ไซทำหน้างงเหมือนกับว่าจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไมกัน

“ขอบอกเลยว่าเรารับศึกหนักแน่ สิ่งที่ฉันเห็นคือสิ่งที่พวกนั้นยอมให้เฉพาะระดับหัวหน้าของกลุ่มที่เข้ารวมกับมันเท่านั้นเห็น ทำให้ลูกน้องส่วนมากไม่รู้ โดยสิ่งที่มันแสดงให้ดูคือร่างที่แท้จริงของโซดิแอค The Avatar of Taurus ร่างของกระทิงเพลิงลาวาขนาดใหญ่ในชุดเกราะลาวาสีดำซึ่งมีเปลวเพลิงพ่นออกมาจากช่องว่างของเกราะ” ชิโร่พูดขึ้น

“แล้ว” ไซไม่เข้าใจว่ามันน่ากลัวอย่างไงเลยทำหน้าไม่เข้าใจออกไป

“ร่างอวตาลนั้นมีเลเวล 700” สิ่งที่ชิโร่พูดออกมานั้นทำให้ทั้งห้องเงียบลงไปในทันที

 

---------------------------------

เจอคำผิดแจ้งด้วยครับ

 

เรื่องที่ว่าแต่งเรื่องนี้ให้จบก่อนค่อยไปแต่งเรื่องอื่นนี้ผมยังไม่รู้เลยครับว่าเรื่องนี้มันจะจบเมื่อไร เพราะนี่พึงจะภาค 3 เองยังเหลืออีกตั้ง 7 ภาค (3ภาคนี้ผมแต่งมาปีกว่าแล้ว อีก 7 ภาคอย่างน้อยๆคงอีก 3 ปีถึงจะจบ)

ภาค 4 ยึดนรกบุกสวรรค์

ภาค 5 ผู้กลืนกินหรือผู้ถูกกลืนกิน

ภาค 6 สงครามระหว่าง 0 และ 1

ภาค 7 ดินแดนแห่งคำมั่นสัญญา

ภาค 8 สงคราม 16 ศาสตรา

ภาค 9 Star Ocean

ภาค 10 Awake to the new reality

ป.ล. ชื่อภาค และจำนวนภาคอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้ตามอารมผู้แต่ง

 

แก้ให้แล้วครับ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Demongod of infinit time (Second Sphere Online) ตอนที่ 198 : 0008 Zodiacs encounter 2 -Shadow Tattoo Weapon- , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 9372 , โพส : 65 , Rating : 309 / 63 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3

#65 : ความคิดเห็นที่ 10615
รู้สึกเลยว่าเหนือฟ้าก้ยังมีฟ้ากั้น ว่าที่จอมมารเจอศึกหนักขนาดนี้ เมื่อไรจะได้เป็นจอมมารเต็มตัวเน้อ
PS.  ความพยายามอยู่ที่ไหน... ความพยายามอยู่ที่นั่น!!
Name : PiLii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PiLii [ IP : 124.122.209.28 ]
Email / Msn: pilii_writer(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2557 / 12:15

#64 : ความคิดเห็นที่ 9995
อ่านไปอ่านมา ทำไมอาวุธคนอื่นเทพจัง อยากให้ไซเก่งเร็วๆ
Name : butterfly_sp< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ butterfly_sp [ IP : 113.53.214.88 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2556 / 21:25


#63 : ความคิดเห็นที่ 8923
ฉันไม่ได้โทดเอลเสียหน่อย .......................... บลา ๆ ๆ
ช่วงก่อนจบเนี้ย ผิดจนอ่านไม่ได้ความเลยครับ
Name : raymeo< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ raymeo [ IP : 117.47.20.86 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤศจิกายน 2555 / 18:26

#62 : ความคิดเห็นที่ 8754
คำผิดเยอะมากกกกกกกกก จนไม่อยากจะพิมพ์เลยอ่า
PS.  แม้แต่การก้าวถอยหลัง ก็อาจถึงแก่ชีวิตได้
Name : GOEMON< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GOEMON [ IP : 124.121.249.232 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2555 / 09:50

#61 : ความคิดเห็นที่ 6714
ไรท์เตอร์จะเปลี่ยนเรื่องทำมายอะ แต่งต่อเถอะ กำลังสนุกเลยค่ะ เนอะๆ
PS.  http://pandadev.com/
Name : Whatever it is< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Whatever it is [ IP : 27.55.230.32 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤศจิกายน 2554 / 16:52

#60 : ความคิดเห็นที่ 6450

อย่าเชียยากตายประสาคนคอเดียวกัน (รู้ได้ไงหว่า)
อัพแพทโลด บอกว่าเพื่อความสนุกเพิ่มขึ้นของผู้ใช้บริการเป็นสำคัญ แล้วแก้ซะเลย
ง่ายดีปะของเก่าก็สนุกครับไม่ต้องแก้ไรให้วุ่นวายใจ สบายอีกตะหากว่าปะ


PS.  วัยเด็กไม่รู้สิ่งใดเริ่มใฝ่รู้ ต่อสู้ข้อผิดพลาดเมื่อเป็นผู้ใหญ่ แก่ตัวจมอยู่กับอดีตรำลึกถึงความหลัง
Name : Mr.Bermuda< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr.Bermuda [ IP : 124.122.190.167 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2554 / 07:47

#59 : ความคิดเห็นที่ 6448
 เฮ้ๆ โซดเเอดอ่ะรุมเพื่อน แล้วยังมาหาว่าลอบกัดอีก ไม่ได้ดูพวกตัวเองเลย เฮ้อ....
Name : TxGazella_SLxT< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TxGazella_SLxT [ IP : 49.49.102.146 ]
Email / Msn: www.darkness_skyline(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2554 / 00:20

#58 : ความคิดเห็นที่ 6434
ท่าทางจะโดนยึดดินแดนนี้แน่แล้วมั้งเนี่ย ถ้าระดับ 700 ทั้ง 12 คนล่ะก็
Name : เอกเองครับ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอกเองครับ [ IP : 183.89.194.122 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 12:28

#57 : ความคิดเห็นที่ 6433
แต่งเรื่องใหม่ด้วยก็ได้นะครับ  แต่อย่าอยุดแต่เรื่องนี้จนกว่าจะจบเลยนะครับยังไงผมก็อยากอ่านจนถึงตอนจบของเรื่องนี้
Name : pom-mai-kub< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pom-mai-kub [ IP : 180.183.48.191 ]
Email / Msn: pom-mai-kub(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 12:11

#56 : ความคิดเห็นที่ 6432
700  แล้วจะสู้ได้ไหม เนี่ย

PS.  "Memories Keep Those We Love Close to Us Forever"
Name : Dexsar< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dexsar [ IP : 61.19.75.77 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 09:28

#55 : ความคิดเห็นที่ 6430
คิดอย่าง คถ 6437 เลยครับ

แบบ เหนเรื่องนี่เปนเรื่องหลักแล้วเอาเวลาไปแต่งเรื่องใหม่เองครับ แต่ถึงแต่งไรมาก็อ่านแต่ อยากอ่านอันนี้ให้มันต่อเนื่องอะครับ ไม่ลอยแพ อะครับ ก็คงไม่ได้ให้เดือนละตอนหรอกนะ คนอ่านอยากร้องจิงๆๆอิอิ

แล้วไหนจะที่ไรต์เตอร์เอาไปเล่นเกมอีกอะ แล้วอื่นๆๆอีกมาก จะมีเวลาแต่ง 2เรื่องได้ไหม

สรุปแล้วเอาความคิดที่กระฉุกเรื่องใหม่มาใส่เลย อิอิ

ปล. ขออ่านเรื่องนี้ต่อครับ กำลังติดตามว่าไซเราจะ โหด กระชาก ไส้ ไงต่อดี อิอิ
Name : ผู้ติดตาม [ IP : 223.206.143.168 ]
Email / Msn: -
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 01:27

#54 : ความคิดเห็นที่ 6429
อืม ภาค 4 นี่คงเพราะตอนนั้นไซจะเข้าร่างใหม่เป็นเทพมารรึเปล่าหว่า แล้วเลยบุกยึดทั้งสองแห่งเลย
ภาค 5 ระดับของดูมิวคงเพิ่มสูงมั้ง เลยต้องสู้กับจิตภายในตัวเอง เอาชนะอะไรแบบนี้ป่าวหว่า? ไม่น่าใช่แฮะ
ภาค 6 อันนี้สงสัยอัลจะเป็นตัวหลัก ไม่งั้นก็ต้องเป็นเจ้าฮีโร่ล่ะมั้ง เพราะมีสองคนนี้ที่พอมีสิทธิ์ขึ้นสู่จุดสูงสุดของเผ่าคอม
ภาค 7 อันนี้สงสัยจะเป็นตอนไซสร้างพื้นที่ของตัวเองได้แล้วแหง ที่เป็นคำมั่นสัญญาเพราะสัญญากับพวกกึ่งภูติไว้ด้วยมั้ง
ภาค 8 โอ้ ภาคแปดเลยเหรอเนี่ยกว่าเซรอสจะได้ออกมาอีกครั้ง แถมออกมาระดับยังแค่ 450(ใช่มั้ย) เอง พวกไซตอนนั้นไม่พุ่งไประดับ 1000 หมดแล้วรึ อ๊ากกก ออกมาตายชัดๆ
ภาค 9 ออกสู่นอกโลกด้วยยานรบระดับสูงแล้วหรือนี่ OMG
ภาค 10 ไม่รู้ หมดปัญญาจะคาดเดา เหอๆๆ

จะไปแต่งเรื่องใหม่ก่อนก็ได้นะครับ ถ้าความคิดมันกระฉูดเหลือเกิน แต่ผมเห็นหลายคนละ ไปแต่งเรื่องใหม่ก็ไปได้ไม่กี่ตอน เศร้า
และอาจต้องทำใจที่คนอ่านช่วงแรกๆ น้อยนะ เพราะอย่างผมก็เลือกอ่านเรื่องที่มันเกิน 30 ตอนไปก่อน ไม่งั้นถ้าไรเตอร์ไม่แต่งต่อจะเสียความรู้สึก
Name : Wing of Freedom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wing of Freedom [ IP : 95.175.156.12 ]
Email / Msn: chart_fantasy(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 01:07

#53 : ความคิดเห็นที่ 6428
แต่งเรื่องใหม่ถ้าไอเดียกระฉูดก็แต่งเถอะยังไงก็อ่านอยู่แล้ว และก็อย่าทิ้งเรื่องนี้เลย สลับกันบ้าง
ทางที่ดีแต่ง2เรื่องเลย55(คนอ่านโลภมาก)
Name : นักอ่านเงา [ IP : 115.87.176.126 ]
Email / Msn: -
วันที่: 11 สิงหาคม 2554 / 00:30

#52 : ความคิดเห็นที่ 6427
กลัวถูกไรท์เตอร์ลอยแพ  ทิ้งนักอ่านน่ะ  อีก3ปีก็ตามอ่านกันได้นิยายสนุกแบบนี้

แต่ถ้าไรท์เตอร์ไปแต่งเรื่องใหม่(ที่เราแน่ใจว่าไม่ใช่เรื่องสั้น20ตอนจบในเล่มแน่ และมันต้องซับซ้อนซ่อนเงื่อน 100ตอนขึ้นไป)
แล้วอีกกี่เดือนกี่ปีไรท์เตอร์จะกลับมาแต่งเรื่องนี้ต่อล่ะ

แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องหลัก  ลงสม่ำเสมอ ซักสัปดาห์ละ2ตอน  แล้วเวลาว่างค่อยไปแต่งเรื่องเสริมที่อยากแต่ง  แบบนี้ก็โอนะ
คือไม่อยากให้ทิ้งหยุดเรื่องนี้ไปเลย
PS.  ‎"ทำดียังไม่ได้ดีเพราะเคยชั่ว ทำชั่วยังไม่ได้ชั่วเพราะเคยดี"...ธรรมะใกล้ตัวฉบับที่ 54
Name : Mink_C< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mink_C [ IP : 125.27.188.190 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 22:59

#51 : ความคิดเห็นที่ 6425
โอ้แม่เจ้า อย่างนี้ 12 ตัวก็ประมาณ 8400 ดิ หุหุ -3
Name : g9999< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ g9999 [ IP : 124.122.61.109 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 21:29

#50 : ความคิดเห็นที่ 6422
เหอๆยังมีอีกหลายภาค
Name : BooMBoY-Mafia< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BooMBoY-Mafia [ IP : 125.25.182.226 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 19:53

#49 : ความคิดเห็นที่ 6420
ไม่ได้้ครับบบ ห้ามเลิกนะ หุหุ

แค่นานๆมาทีก็ยังดี -0-

เรื่องใหม่ก็ ถ้าไอเดียบรรเจิดก็ จัดมาเลยครับ สนับสนุนเต็มที่ อิอิ

Name : ZaIFeRaZ [ IP : 101.109.134.72 ]
Email / Msn: -
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 19:09

#48 : ความคิดเห็นที่ 6419
กี่ปีก็ตามอ่านครับ
Name : overbid< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ overbid [ IP : 223.207.65.71 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 19:05

#47 : ความคิดเห็นที่ 6418
700


โหดดดดดดดดดด


ขอเป็นกำลังใจให้

รออ่านตอนต่อไปอยู่ครับ
Name : [PY]IkkI< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [PY]IkkI [ IP : 61.90.230.113 ]
Email / Msn: y.k.atiwit(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 19:03

#46 : ความคิดเห็นที่ 6416
 รอจ้าาาา :)
PS.  Love you TTZ*31052 C:
Name : ป๊อปคอร์นหอมกรุ่น< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ป๊อปคอร์นหอมกรุ่น [ IP : 125.26.222.219 ]
Email / Msn: wanthanee_pop(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:50

#45 : ความคิดเห็นที่ 6415
สลับแต่งกับอีกเรื่องได้มั๊ยละ

กำลังสนุกเหมือนกัน
Name : Stardust< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Stardust [ IP : 118.172.26.184 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:32

#44 : ความคิดเห็นที่ 6414
รอกันต่อไป เหอๆ
PS.  เพราะว่ามนุษย์เราไม่ได้เกิดมาสมบูรณ์แบบ เราจึงต้องพัฒนาตนเองไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
Name : นักอ่านพเนจร< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่านพเนจร [ IP : 58.9.115.11 ]
Email / Msn: txioth(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:27

#43 : ความคิดเห็นที่ 6413
เรื่องนี้สนุกน่าติดตามอยู่แล้วครับ อย่าหยุดเลย
PS.  แค่คนโง่เขลาที่ได้รู้คุณค่าของหัวใจ เมื่อได้สูญเสียมันไปแล้ว !!
Name : max-kun< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ max-kun [ IP : 223.205.233.217 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:21

#42 : ความคิดเห็นที่ 6412
เอาเรื่องนี้ให้จบเหอะ ถ้าขึ้นเรื่องใหมคิดว่าไม่จบซักเรื่องแน่ๆ
Name : asdong< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ asdong [ IP : 223.205.215.202 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:13

#41 : ความคิดเห็นที่ 6411
รอนานมากเลย ครับ
Name : nutjanglae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nutjanglae [ IP : 14.207.240.243 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2554 / 18:12

หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ธันวาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android