สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ZhuXian จูเซียน

ตอนที่ 7 : บท 7 : คลื่นวารี


     อัพเดท 31 ม.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/กำลังภายใน
Tags: จูเซียน, ZhuXian, จีน, กำลังภายใน, วรยุทธ์, รัก, ต่อสู้, อารมณ์ขัน, สัตว์เทพ
ผู้แต่ง : zionzany ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ zionzany Email : zionzany31(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/zionzany
< Review/Vote > Rating : 66% [ 3 mem(s) ]
This month views : 67 Overall : 6,676
59 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 43 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ZhuXian จูเซียน ตอนที่ 7 : บท 7 : คลื่นวารี , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 445 , โพส : 0 , Rating : 48 / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บท 7 : คลื่นวารี

 

ท้องทะเลกว้างใหญ่สีฟ้าคราม  ลมทะเลพัดพาเอากลิ่นอายน้ำเค็มปนคาว ยวนเย้าเหล่านักตกปลาให้แห่กันมาแสวงโชค  ณ เมืองคลื่นวารี  เมืองท่าอันเป็นศูนย์กลางพาณิชย์ทางน้ำ  คลาคล่ำไปด้วยนักเดินเรือ พ่อค้า และบรรดาโจรสลัดน้อยใหญ่ซึ่งกระจายขุมกำลังไปทั่วน่านน้ำ

ยามนี้ เมืองคลื่นวารีกำลังจัดงานบวงสรวงเทพเจ้าแห่งท้องทะเลที่วัดจ้าวมังกร  ภายในเมืองบ่อวีรชนจึงเต็มไปด้วยร้านรวงขายสินค้าสำหรับผู้คนที่แวะผ่านมาสักการะ สะพานนอกเมืองทอดออกไปสู่ท่าเรือวารี  จากชายฝั่งไม่ไกลปรากฏเกาะกลางน้ำซึ่งใช้เป็นสถานที่แข่งขันตกปลา บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึกทึกครึกครื้นยิ่งนัก

กงเว่ยฟุมาถึงตอนพลบบ่าย เขาฝากอาลู่ อาชาคู่ใจไว้กับโรงม้าของโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ก่อนออกมาเที่ยวชมดูงานเทศกาล มือกระบี่เมฆเขียวมองทุกสิ่งรอบตัวด้วยความปรีดา  บรรดาสตรีน้อยใหญ่ที่ดำเนินผ่านไปมาลอบส่งยิ้มและมีทีท่าเอียงอาย ชี้ชวนกันให้พินิจดูคุณชายรูปงามผู้ครบถ้วนด้วยคุณสมบัติต้องตาต้องใจอิสตรี

หลังจากชมดูร้านรวงต่างๆ จนพอแก่ใจ บุรุษหนุ่มก็บ่ายหน้าออกไปทางนอกเมืองหมายจะไปชมดูการแข่งขันตกปลา ใต้ร่มไม้ปลายสะพานมีคนจับกลุ่มสนทนา กงเว่ยฟุระบายยิ้มบนใบหน้า เมื่อเห็นเป็นคนจากสำนักอารามผดุงฟ้าซึ่งมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันระหว่างสำนัก

นักพรตชายสองผู้ แลดูเหมือนมีสีหน้าหนักใจต่อสตรีผู้หนึ่ง ซึ่งอยู่ในทิศยืนหันหลังให้แก่กงเว่ยฟุ

 

ศิษย์พี่ซิง แค่ท่านเถลไถลมาไกลถึงนี่ หากอาจารย์ฝูอิงจับได้ พวกข้ามีหวังได้ทำความสะอาดอารามไปทั้งปี  นี่ท่านยังดื้อดึงจักไปดูเขาแข่งขันตกปลาอีก  อาจารย์กำชับหนักหนา ท่านอย่าละเมิดคำสั่งเลย

นั่นซี ที่นี่คนมากมายนัก เรากลับกันเถิด ข้าเกรงมันจักไม่ปลอดภัย

ไม่ได้ เรามาไกลถึงนี่แล้ว ไปต่ออีกเพียงนิด ข้าก็สมปรารถนาแล้ว ไว้ให้ข้าชมดูจนพอใจก่อนแล้วเราค่อยกลับ

กงเว่ยฟุเข้าไปใกล้  ในขณะที่ร่างนั้นหมุนตัวหันกลับมาพอดี  คนทั้งสองจึงชนกันเข้าโดยบังเอิญ ร่างเล็กกว่าเสียหลักซวดเซดุจจะล้ม มือกระบี่หนุ่มจึ่งเอื้อมมือออกไปจับยุดไว้หมายประคอง

สองสายตามองสบประสาน ดวงเนตรนั้นช่างกลมโตสุกใส แก้มเปล่งปลั่งราวลูกพลับแรกเหมันต์ ผมสีดำขลับมุ่นเป็นมวย อาภรณ์สีแดงชมพูผุดผาดราวกลีบดอกไม้ กงเว่ยฟุพบเห็นอิสตรีมาก็มาก แต่ก็ยังไม่เคยพานพบสตรีคนใดที่จะให้ความรู้สึกแจ่มใส ส่อประกายมีชีวิตชีวาถึงเพียงนี้มาก่อน

ขออภัย คุณชาย ข้าไม่ทันระวัง

ซิงยิ กล่าวคำขออภัย รีบก้าวถอยห่างจากบุรุษแปลกหน้า

มิเป็นไร ข้า กงเว่ยฟุ ศิษย์เมฆเขียว ข้าเผอิญผ่านมาได้ยินพวกท่านสนทนา ข้าเองก็ตั้งใจจักไปชมดูการแข่งขันตกปลานั้นเหมือนกัน หากมิรังเกียจ ขอเชิญพวกท่านร่วมทางไปด้วยกัน

ดีเลย ข้า ซิงยิ ศิษย์อารามผดุงฟ้า ข้าตั้งใจมาหมายจะชมการแข่งขันนั้นสักครั้ง แต่ศิษย์น้องทั้งสองของข้าเกรงอันตราย เราจึ่งได้มาหยุดอยู่ได้แค่ปลายสะพานนี้

นักพรตหญิงแสดงอาการขัดใจ คล้ายกิริยาเด็กงอนเง้า มือกระบี่หยกมองเห็นว่า นางช่างน่ารักนัก

การจะไปยังเกาะตกปลานั่นต้องโดยสารเรือเล็กรับจ้างไป พวกข้าทั้งสามไม่มีใครสามารถว่ายน้ำ อีกทั้งผู้คนที่นี่--มีก็มากที่ดูประสงค์ร้าย พวกข้าไม่อาจปล่อยให้เกิดอันตรายขึ้นได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับนาง

พวกเจ้ากังวลมากเกินไป ข้ายังไม่เคยเห็นอันตรายที่ใครพูดถึงนักหนา จะเกิดขึ้นเลยสักครั้ง

นี่หากอาจารย์ฝูอิงไม่จำต้องไปปฏิบัติภารกิจที่แดนใต้ ศิษย์พี่ซิงก็คงไม่ได้มาเอาแต่ใจถึงที่นี่ดอก

เอ๊~ พวกเจ้า..

กงเว่ยฟุมองดูการถกเถียงระหว่างคนทั้งสามอย่างขบขัน เขาอ่านสถานการณ์ออกแล้วถึงความเป็นมาอย่างไร บุรุษหยกผ่อนลมหายใจ กำหนดจิต โคจรพลังปราณพิสุทธิ์ด้วยเคล็ด ล่องสำราญ ก่อนส่งผ่านไปยังอาวุธคู่กาย ทำให้มันกลายสถานะเป็นวัตถุที่สามารถต้านทานแรงดึงดูดของโลก

กระบี่งามในฝักงาช้างสลักลอยคว้างกลางเวหา แปรเจตนาเป็นพาหนะที่เรียกได้เป็น กระบี่บิน ชั่วขณะหนึ่ง ตามความต้องการของบุรุษหยกแห่งเมฆเขียว

หากพวกท่านจะวางใจ ข้าขอรับอาสาพาศิษย์พี่ของท่านทั้งสองชมดูการแข่งขันนั้นเพียงครู่หนึ่ง แล้วจักนำนางกลับคืนมาส่งที่เดิมแห่งนี้ ข้าขอให้คำมั่นจักคุ้มครองนางมิให้เกิดภยันตราย พวกท่านเห็นควรเช่นไรก็โปรดให้คำตอบมาเถิด

ด้วยวิชาตัวเบาอันเลิศล้ำ ศิษย์เอกแห่งจอมนางโจนร่างพลิ้วขึ้นไปทรงตัวบนกระบี่บิน ยืนสองมือไพล่หลังอย่างสงบ รอคอยการตัดสินใจ

พวกเจ้าจงรออยู่นี่ ข้าไปเพียงชั่วประเดี๋ยว แล้วจักกลับมา

ศิษย์พี่หญิงจอมดื้อดึงชิงตัดบทแทนคนทั้งหมด ไม่สนใจสีหน้า อ้าปากเตรียมคัดค้านของสองศิษย์น้องแต่อย่างใด ซิงยิยื่นมือออกไป สัมผัสมือของกงเว่ยฟุที่ยื่นออกมาเพื่อรองรับนาง

 

กระบี่บินเหินลิ่วลอย พาสองร่างคล้อยสูงห่างออกจากพื้นดิน  ยามนี้ ในวงแขนอันประคองมั่นโอบอุ้มร่างผ่องใสท่องนภาไปด้วยกัน  มือกระบี่หนุ่มทอดสายตาไปเบื้องหน้า ในขณะที่นักพรตสาวชื่นชมทัศนียภาพรอบด้าน เบิกบานราวกับวิหคน้อย

ทะเลเดียวกัน เหตุไฉน ทางหนึ่งเป็นสีฟ้า อีกทางหนึ่งเป็นสีเขียว น่าอัศจรรย์จริง ข้าไม่เคยขึ้นสู่ที่สูงเพียงนี้มาก่อน

ที่เมฆเขียว มีกิเลนพยนตร์ตัวหนึ่งคอยทดสอบวิชาตัวเบา มันยืนบนแท่นสูงยิ่ง หากศิษย์เมฆเขียวไม่ฝึกวิชาล่องอากาศให้แคล่วคล่อง ก็จะอาศัยล่องกระบี่ขึ้นไปเด็ดหนวดของมันแทน

เหตุใดจึ่งต้องทำเช่นนั้น หนวดของมันไว้ทำสิ่งใดหรือ

กงเว่ยฟุหัวเราะเบาๆ

ไว้ทดสอบว่า ยังหมั่นฝึกฝนดีอยู่หรือไม่ ไม่เช่นนั้นจักถูกส่งกลับไปฝึกไต่ผาที่สุสานกระบี่

เพิ่งเคยได้ยินว่า มีการฝึกเช่นนี้ หากเป็นที่ผดุงฟ้า แค่ฝึกสมาธิขั้นสูงใต้น้ำตกผู่จี๊ ก็ยากยิ่งแล้วสำหรับข้า

ซิงยิบอกเล่าด้วยใบหน้าแจ่มใส ความเป็นจริงคือ การฝึกสมาธิอันเป็นกิจวัตรประจำวันที่อาราม ไม่มีวันไหนที่ซิงยิผู้นี้จะไม่เคลิ้มหลับ ในขณะที่ศิษย์พี่น้องร่วมสำนักใช้เวลาไปกับการท่องพระสูตร ศึกษาพระธรรม นักพรตหญิงเจ้าปัญหาก็มักจะลอบออกไปหาเก็บผลไม้ป่า หรือไม่ก็เที่ยวเล่นสนุกไปกับหมูป่ากลางเขา สัตว์เลี้ยงอัญเชิญที่นางได้รับมาตอนผ่านการทดสอบจากทูตสัตว์เลี้ยง เมิง-ซีโต้

ทุกคนมักพูดกันว่า นางไม่เหมาะแก่การเป็นพรต แต่อารามที่ขาดนางไปแม้เพียงวัน ก็เหมือนดั่งเสียงระฆังที่หยุดดังชวนให้เงียบเหงา

 

เงาร่างของคนทั้งคู่อยู่เหนือเกาะตกปลา  กระบี่บินลดระดับลงต่ำ น่าแปลกที่ซิงยิรู้สึกปั่นป่วนภายใน คล้ายดั่งมีลางสังหรณ์ประหลาดที่ทำให้ใจรู้สึกเป็นกังวล

เกาะกลางน้ำนั้นเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์และเบ็ดตกปลา กระแสน้ำซัดกระแทกโตรกผาซึ่งรายล้อมกอปรขึ้นเป็นเกาะหินโสโครกขนาดใหญ่  มันช่างน่าพิศวงที่คนจะตกปลาได้อย่างไร ท่ามกลางทะเลเชี่ยวกรากแบบนี้

ทว่าการจับปลา ไม่ได้หมายรวมว่าเป็นแต่การตกเพียงอย่างเดียว  เหนือระลอกคลื่นพรายพร่า  ปรากฏร่างกำยำคล้ำเข้มวิ่งพล่านไปมา  ก่อนกระโดดหมุนตัวขึ้นกลางอากาศแล้วซัดกงจักรสีเงินวาววามลงไปกลางน้ำ  บังเกิดเสียงดังคล้ายดั่งระเบิดกัมปนาท  แล้วร่างของชายผู้นั้นก็โผนทะยานกลับขึ้นมายืนบนเกาะหิน พร้อมด้วยปูลักษณะประหลาดตัวใหญ่ในมือ

เวรกรรมแท้ ลงไปเล่นน้ำทั้งที ได้แค่ปูสาวก

จักรผันในมือแสดงแน่แท้ว่า ชายผู้นี้มาจากสำนักสราญรมย์  เค้าโครงหน้าแหลมคม รวบผมตึงแน่นผูกไว้ข้างหลังเหมือนพู่หางม้า  ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า  เปิดเผยแผงอกกำยำสักไว้ด้วยลวดลายมังกรดูน่าเกรงขาม  กงเว่ยฟุขยับเข้าไปใกล้ เมื่อได้ยินชื่อสัตว์น้ำที่อาจเจรจาขอซื้อ

พี่ชาย ปูนี้ ไม่ทราบว่า ท่านขายหรือไม่

ทำไมข้าต้องขาย เจ้าอยากได้ก็หาจับเอาเองซี

มู่ซูเอี๋ยน วางท่าเย่อหยิ่ง แสดงอาการไม่เป็นมิตรเท่าใดนักต่อบุรุษหยกตรงหน้า กระทั่งมองเห็นสาวงามข้างหลังที่ติดตามมา ท่าทีกระด้างแข็งแต่แรกก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

คุณชายกง ท่านจะซื้อปูนี้หรือ 

ซิงยิเอ่ยถาม ดวงตาจับจ้องยังปูซึ่งดิ้นกระแด่วอยู่ในมือบุรุษผู้หาปลาด้วยวิธีแปลก

อาจารย์ข้าเคยชมชอบเนื้อปูนี้ ก่อนจากมา ข้ารับปาก หากมีโอกาสจะนำกลับไปให้ท่านได้ลิ้มรสอีกสักครั้ง หากพี่ชายท่านนี้ไม่ขาย ข้าก็คงไม่รบกวนแล้ว

เฮ่ย เฮ่ย เฮ่ย น้องชายท่านนี้ไยด่วนน้อยใจ  ข้ามู่ซูเอี๋ยนผู้นี้ใจกว้างยิ่งกว่ามหาสมุทร  ปูตัวเดียวทำไมข้าจะขายให้ไม่ได้  แม่นางน้อยผู้นี้ไม่ทราบเคยลิ้มรสเนื้อปูนี้มาก่อนหรือไม่  รสชาดของมันอร่อยจนแทบลืมตายได้เลยทีเดียว

ของอร่อยปานนี้ คงแพงน่าดู ข้าไม่มีอัฐหรอก

เพียงหญิงงามทำสีหน้าสลดเสียดาย  หัวใจของแมลงภู่สุดยอดหญ้าอย่างมู่ซูเอี๋ยนก็แทบหลอมละลายลงต่อหน้า  ผิวหน้าซึ่งคมเข้มอยู่แต่เดิมยิ่งเข้มขึ้นไปอีก  มือจักรสราญหายใจฟืดฟาดไม่เป็นส่ำ ฉีกยิ้มกว้าง ไม่รู้สึกเจ็บแม้ก้ามปูวายร้ายจะหนีบหมับเข้าให้ตรงท้องแขน

สำหรับแม่นาง สักอีแปะ ข้าก็ไม่คิดดอก มาๆ เผากินตอนสดๆ นี้ยิ่งอร่อยลิ้นนัก

แล้วเจ้าปูเคราะห์ร้ายก็ถูกเหวี่ยงลงกองไฟสำหรับหุงต้มอย่างนิ่มนวล  นักตกปลาส่วนใหญ่มองมาทางมู่ซูเอี๋ยนอย่างขุ่นเคืองที่เป็นต้นเหตุให้ท้องทะเลปั่นป่วนหนักยิ่งกว่าเดิม  ทว่าเจ้าตัวกลับทำไม่รู้สึกสม  ลากชะลอมใส่ปลาของตนออกมาอวดผลงานเป็นการใหญ่

โอ้โฮ ท่านนี่เก่งจริงๆ ปลาพวกนี้ ท่านจับเองหมดเลยหรือ

ซิงยิกล่าวชื่นชมมู่ซูเอี๋ยนอย่างจริงใจ ตื่นตาตื่นใจกับปลาประหลาดมากมายในชะลอมนั้น

ข้าตั้งใจว่า ปีนี้ ข้าจะชนะการแข่งขันตกปลานี้ให้ได้สักครั้ง

 

มือจักรท่านนั้นไม่มีทางชนะหรอก กฏกติกาเขาว่าให้ตก ไม่ใช่ให้ระเบิดน้ำเพื่อจับ

มีเสียงติงลอยมาตามลม มู่ซูเอี๋ยนหันมองหาเจ้าของเสียงซ้ายขวาทันที ซิงยิและกงเว่ยฟุอดยิ้มขันในคำพูดพวกนั้นไม่ได้

เป็นผู้ใดพูดว่าข้า นอกจากจะมิได้ตกปลาแล้ว ยังจะได้ลงไปนอนเฝ้าก้นทะเล ฮึ!

มู่ซูเอี๋ยนพูดเสียงดัง กงเว่ยฟุเห็นดังนั้น จึงเสพูดเรื่องอื่นให้บรรยากาศผ่อนคลาย

ปลาทะเลเหล่านี้ทนทานนัก มิได้อยู่ในน้ำก็ยังมิตาย ธรรมชาติสอนให้มันแข็งแกร่งเพื่อจะมีชิวิตรอดจนนาทีสุดท้าย

มันถึงได้เนื้อแน่น หวาน อร่อยนักไง ไม่เหมือนปลาน้ำจืด

สายลมแห่งสราญรมย์ไม่วายขัดคอ  เมื่อเห็นนักพรตสาวเริ่มโอนเอียงหันกลับไปสนใจมือกระบี่เมฆเขียว

ปลาธรรมดายังกลายเป็นมังกรได้ ไม่แน่ อาจมีลูกมังกรหลุดมาอยู่ในนี้ตัวหนึ่ง แม่นางซิง ท่านลองพินิจดูดีๆ

จริงหรือ คุณชายกง นี่แน่ะ ข้าว่า อาจจะเป็นเจ้าปลาตาโตตัวนี้ก็เป็นได้นะ

ปลาเกล็ดทองพลิกสะบัดตัวคล้ายระคายเมื่อซิงยิใช้กิ่งไม้เล็กๆ ดุนเล่นที่ตัวมัน กงเว่ยฟุยิ้มอ่อนบางให้กับกิริยาและคำพูดใสซื่อไร้มารยา  ในขณะที่จมูกของมู่ซูเอี๋ยนรู้สึกคัดดั่งคล้ายดั่งเลือดกำเดาจะไหล  รู้สึกราวกับถูกประกายสดใสของสตรีเบื้องหน้าเล่นงานเข้าอย่างจัง

แก้มและผิวของนางช่างเปล่งปลั่ง ดวงตาก็กลมโตน่ารักน่าชังนัก  สวรรค์!? ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดอารามผดุงฟ้าถึงได้ตัดเย็บอาภรณ์สีสันแพรวพันเพื่อขับความงามของพวกนักพรตแรกรุ่นด้วย

- - อาจเป็นจริงดังคำพี่ชายเคยพูดไว้ บุรุษสราญเก่งกาจแค่ไหน ก็ยังแพ้ทางพรตหญิงงาม - -
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ZhuXian จูเซียน ตอนที่ 7 : บท 7 : คลื่นวารี , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 445 , โพส : 0 , Rating : 48 / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1


Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android