Happy birthday to my Hermione

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 117 Views

  • 3 Comments

  • 2 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    117

    Overall
    117

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
19-09-2016 Hermione's day


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
  เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ตัวละครจากที่ไรท์เตอร์รักที่สุดเลยอยากแต่งนิยายสั้นๆ นี้ขึ้นมา
ผิดพลาดประการใดขออภัยให้มือใหม่ด้วยนะครับ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 ก.ย. 59 / 16:26

บันทึกเป็น Favorite




"Happy birthday!! เฮอร์ไมโอนี่เพื่อนรัก" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของหญิงสาวผมบลอนด์ที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ ซึ่งเสียงนั้นก็ทำให้เธอหลุดจากภวังค์โดยทันทีและหมุนเก้าอี้หันมาหาอีกคนที่ตอนนี้นั่งหัวเราะอยู่บนโต๊ะทำงานของเธอ

"แฮร์รี่! เธอเล่นอะไรเนี้ยย ตกใจหมดเลย" หญิงสาวหันไปโวยวายใส่เพื่อนตัวแสบของเธอที่เข้ามาในห้องทำงานของคนอื่นโดยไม่ให้สุ่มให้เสียงแถมยังมาตะโกนเสียงดังทำให้เธอตกใจอีกด้วย

"นี่ คุณเกรนเจอร์ ผมเคาะประตูแล้วนะครับ คนเค้าอุตส่าห์เข้ามาอวยพรวันเกิดให้ยังจะมาโวยวายอีก น่าน้อยใจจริงๆ" ชายหนุ่มหัวแผลเป็นมุ่ยหน้าขมวดคิ้วหนาลงอย่างขัดใจ

"ฉันขอโทษหน่าแฮร์รี่ ดีกันนะๆ" ร่างบางยิ้มออดอ้อนเพื่อนชายพร้อมยกนิ้วก้อยขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์เชิงขออภัยแบบทุกๆครั้งที่เธอชอบทำและมันก็ได้ผลทุกครั้ง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็หลุดยิ้มออกมาและเกี่ยวก้อยคืนดีกับเพื่อนร่างบางของเขา

"เธอเนี้ยน้าา จริงๆเลยให้ตายสิ แล้วนี่วันเกิดทั้งทีใครที่ไหนเค้ามานั่งทำหน้าอมทุกข์แบบนี้คนเดียวกันห้ะยัยบ๊อง" เขาพูดพร้อมยื่นมือไปดีดหน้าผากคนตัวเล็กเบาๆ 
หญิงสาวยกมือลูบหน้าผากตัวเองปอยๆแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ แฮร์รี่นั่งนิ่งรอดูอาการของเพื่อนของเขาว่าเป็นอะไรกันแน่ แต่แล้วเธอก็ไม่พูดอะไรออกมาซักทีจนเขาทนไม่ไหวจึงจำต้องใช้ศาสตร์แห่งการซักไซร้กับร่างบางตรงหน้า

"ถ้าให้ฉันเดานะ คิงสลีย์ดุเธอใช่มั้ย" เขาถามเธอ หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ แทนคำตอบ

"อืมม งั้นเธอทำหนังสือเล่มใหม่ที่ซื้อมาเมื่อวานหาย"

"ไม่ใช่"

"ครุกแชงค์ป่วยหรอ"

"เปล่า"

"เธอท้องผูก"

"ไม่ช่ายยยยยยยยย"

"อ่าวไม่ใช่อีกหรอ ฉันมั่นใจคำตอบนี้มากเลยนะเพราะตั้งแต่เข้ามาเธอทำหน้าเหมือนท้องผูก" เขาพูดติดตลกแต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะไม่ตลกด้วยซักเท่าไหร่ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มอึดอัด

"ตกลงเธอเป็นอะไร หรือว่าเธอกลัวเสนปจะลืมวันเกิดเธอ" แฮร์รี่งัดคำตอบไม้ตายที่เขาไม่คิดจะพูดในตอนแรกแต่สถานการณ์น่าอึดอัดทำให้เขาหลุดปากพูดมันออกมา

จึก! คำพูดของเพื่อนชายคนสนิทเข้ามาจี้ใจดำเฮอร์ไมโอนี่เข้าอย่างจัง หน้าสวยเงยขึ้นมามองเขาอย่างน่าสงสาร แฮร์รี่ยิ้มบางๆแล้วยกมือลูบหัวร่างบางเบาๆพร้อมพูดให้กำลังใจ

"เขาไม่ลืมหรอกน่าา นี่มันเพิ่งจะหัววันเองนะเธอหน่ะคิดมากเกินไปแล้ว ที่ผ่านมาเขาก็มีของขวัญให้เธอทุกปีไม่ใช่หรือไง"

"ไม่รู้สิแฮร์รี่ ทั้งที่ตอนนี้มันควรจะมีนกฮูกมาส่งจดหมายคำอวยพรจากเขาให้ฉันแล้วนะแต่นี่ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีตัวอะไรเข้ามาเลย งานภาคีตอนนี้ก็ค่อนข้างจะวุ่นวายเขาคงยุ่งมากจริงๆ" เฮอร์ไมโอนี่ปลดปล่อยคำพูดที่อัดอั้นในใจมาตั้งแต่เช้าเป็นประโยคยาวให้เพื่อนชายของเธอฟัง 

"แต่ฉันก็เข้าใจนะ ยังไงเขาก็เป็นเขายังวันยังค่ำ" เธอยิ้มน้อยๆ เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าเป็นห่วงแต่มันยิ่งทำให้เขาเป็นห่วงเพราะรอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์เสียใจ น้อยใจในตัวคนรัก

"เออนี่ใกล้จะเที่ยงแล้วเราไปหาอะไรกินกันดีกว่านะ" แฮร์รี่ลงจากโต๊ะทำงานของหญิงสาวแล้วเสนอกิจกรรมใหม่ให้เธอ เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าเบาๆ 
"เธอไปเถอะฉันไม่ค่อยหิว"

"เฮ้ ไม่เอาน่าา กินคนเดียวมันไม่อร่อย ไปเหอะเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง" ไม่พูดเปล่าชายหนุ่มเอื้อมมือไปดึงให้เพื่อนสาวลุกตามเขามาด้วย เฮอร์ไมโอนี่เหนื่อยที่จะขัดขืนจึงปล่อยให้เขาลากเธอออกไป



        หลังจากมื้อกลางวันผ่านไปแฮร์รี่ก็อาสาเลี้ยงของหวานให้แก่เธอและพาเธอไปซื้อของขวัญวันเกิด เมื่อกลับมาที่ทำงานเพื่อนร่วมงานก็เดินมาอวยพรบ้างก็มีของขวัญเล็กๆน้อยๆมาให้เธอเป็นระยะตลอดทั้งวันซึ่งนั่นทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นและลืมความน้อยใจที่มีในช่วงเช้าไปได้ 


        เมื่อถึงเวลาเลิกงานเพื่อนๆก็พาเธอไปเลี้ยงฉลองกันเล็กๆที่ร้านอาหารใกล้ๆกระทรวงก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน

"ฉันไปก่อนนะ" เพื่อนรักของเธอที่วันนี้เป็นพระเอกให้เธอทั้งวันมาส่งที่หน้าบ้านก่อนจะเอ่ยคำลาเพื่อนสาวของตน

"ขอบคุณนะแฮร์รี่ กลับบ้านดีๆล่ะ" หญิงสาวโบกมือลาก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน บ้านที่คนรักสร้างไว้สำหรับเป็นเรือนหอของเขาและเธอซึ่งเขาเองเป็นคนชักชวนให้เข้ามาอยู่ด้วยกันจนเวลาล่วงเลยมา 4 ปีแล้วก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะขอเธอแต่งงานซักที 
เฮอร์ไมโอนี่เดินเข้ามาในตัวบ้านที่ค่อนข้างมืดเพราะนี่ก็เป็นเวลาหัวค่ำแล้ว ขณะที่เธอกำลังถอดรองเท้าและหมายจะเอื้อมมือไปกดสวิตซ์เพื่อเปิดไฟในบ้านก็มีผีเสื้อเรืองแสงจำนวนหนึ่งบินมาวนเวียนรอบๆเธอ บางส่วนบินนำไปทางสวนหลังบ้านทำให้เธอเกิดความใคร่รู้จึงเดินตามผีเสื้อเหล่านั้นไป  ทันทีที่เดินพ้นประตูหลังบ้านเธอก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าสวนดอกไม้ของเธอถูกประดับประดาด้วยไฟเล็กๆอย่างสวยงามพร้อมกับชายที่เธอคิดถึงเขามาตลอดทั้งวันยืนอยู่ตรงหน้า วันนี้เขาดูแปลกตากว่าทุกวันอาจเป็นเพราะเสื้อที่ปกติเคยเป็นสีดำที่เขาชอบใส่อยู่ประจำบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยสูทสีขาวสะอาดเข้ากับชุดที่เธอใส่อยู่ตอนนี้อย่างน่าประหลาดใจ เธอเดินเข้ามาหาเขาอย่างลืมตัว ก่อนจะเอ่ยปากถามข้อสงสัยออกมา

"เซเวอร์รัส นี่มันอะไรคะเนี้ย" คำถามน่าเอ็นดูของคนตัวเล็กทำให้ชายร่างสูงเผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย เขายกมือลูบแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะคุกเข่าข้างขวาลงกับพื้น เขาล้วงเข้าไปหยิบกล่องสี่เหลี่ยมกำมะหยี่สีแดงใบเล็กในกระเป๋าสูทก่อนจะเปิดมันและหยิบแหวนเงินเรียบที่มีเพชรเล็กๆประดับอยู่ออกมา การกระทำเหล่านั้นอยู่ในสายตาของหญิงสาวตลอดมันทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงมากขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นพร้อมพูดกับเธอ

"ปีนี้เธอโตขึ้นอีกแล้วฉันเลยไม่รู้ว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดนอกจากนามสกุลของฉัน" 

"เฮอร์ไมโอนี่" หลังจากเงียบไปเขาก็เรียกชื่อเธอ 

"คะ" หญิงสาวตอบรับเบาๆ รอฟังเขาพูดต่อและประโยคที่เขาเอ่ยออกมานั้นก็เป็นสิ่งที่เธอรอฟังมาตลอด

"แต่งงานกันนะ" เขาพูดพร้อมมองตาเธออย่างสื่อความหมาย
เฮอร์ไมโอนี่กัดริมฝีปากของตนไม่ให้มันสั่นก่อนจะตอบรับความรู้สึกของเขา

"ค่ะ" คำสั้นๆที่เขาต้องการจะได้รับถูกเอ่ยออกมาจากปากของเธอ เซเวอร์รัสบรรจงสวมแหวนเข้าไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของร่างบางและจูบลงเบาๆที่มือนั้น 
จากนั้นเฮอร์ไมโอนี่ก็ดึงคนรักของตนให้ลุกขึ้นมาแล้วโผเข้ากอดกันอย่างปิติ  
ไม่นานก็มีเสียงเฮโฮ่ร้องแสดงความยินดีจากกลุ่มคนที่ซ้อนตัวอยู่ข้างๆบ้านซึ่งก็คือเพื่อนๆคนสนิทของเธอนั่นเอง


"นี่! สนิฟเวลลัส ทำไมแกช้านักวะรู้ไหมฉันโดนยุงรุมกัดไปหมดทั้งตัวแล้ว" 
ซีเรียส แบล็คคู่กัดตลอดกาลของเขาโวยวายขึ้นทันทีที่ออกมาจากที่ซ้อนตัว

"คนอื่นไม่เห็นมีใครโดน กลิ่นสาปของแกมันดึงดูดยุงเองมากกว่า" เขาพูดสวนกลับทันที สร้างเสียงหัวเราะให้คนรอบข้างเป็นอย่างมาก 


"ดีใจด้วยนะเพื่อนรัก ของขวัญปีนี้ถูกใจเธอใช่มั๊ย" ชายหัวแผลเป็นเพื่อนรักของว่าที่เจ้าสาววิ่งมากอดเธอแสดงความยินดี เฮอร์ไมโอนี่แสร้งทำหน้ายุ่งก่อนจะพูด 

"เธอวางแผนกับพวกเค้าด้วยใช่ไหมแฮร์รี่" เธอจ้องหน้าเขาเขม็งทำให้แฮร์รี่นิ่งหน้าเหวอนั่นทำให้เธอระเบิดหัวเราะออกมา

"โธ่ ยัยบ้า แกล้งฉันอีกแล้ว" เขาพูดออกมาอย่างโล่งอก



       บรรยากาศหลังบ้านตอนนี้เต็มไปด้วยความสุข คึกครื้นมากกว่าที่เคยเป็นมา และหลังจากแขกคนอื่นๆได้ขอตัวกลับกันไปแล้วเหลือเพียงแต่แฮร์รี่และพ่อทูนหัวของเขากับรีมัสและภรรยา  พวกเขาจึงย้ายกันเข้ามานั่งคุยกันในห้องรับแขกภายในบ้าน

"นี่ เฮอร์ไมโอนี่เธอรักอะไรไอ้หัวเมือกมันนักหนาน่ะ มันน่ารักตรงไหนฉันอยากรู้นัก" คำถามกวนประสาทถูกถามคนที่นั่งอยู่บนตักของชายร่างสูงซึ่งเจ้าของคำถามก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากเขาเอง ซีเรียส แบล็ค 

เฮอร์ไมโอนี่หัวเราะน้อยๆก่อนจะหันไปมองหน้าคนรักแล้วตอบ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกัน" แล้วพูดต่อ

"อาจจะเป็นตรงนี้" เธอพูดพร้อมจิ้มนิ้วเล็กลงที่ปากของเซเวอร์รัส

"ตรงนี้" จิ้มที่จมูก

"ตรงนี้" จิ้มที่แก้มกร้านของเขา

"หรืออาจจะเป็นตรงนี้ก็ได้" สุดท้ายจิ้มลงตรงหัวใจของเขา 

"หนูก็ไม่รู้ว่าหนูรักเซเวอร์รัสตรงไหนเพราะอะไร แต่ทุกครั้งที่หนูบอกรักเขาความจริงแล้วหนูรักมากกว่าที่หนูพูดซะอีก" เธอพูดออกมาอย่างเขินอาย คำพูดนั้นทำให้ใบหน้าเย็นชาขึ้นสีเล็กน้อยอย่างมีชีวิตชีวา

"หึ คิดว่าอยู่กันแค่สองคนหรือไง แล้วก็นะตอบคำถามฉันก็ช่วยมองหน้าฉันด้วยไม่ใช่ทำตาหวานใส่กันแบบนั้น" ซีเรียสพูดอย่างหงุดหงิด

"โสดแล้วพาล" คนที่ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่เอ่ยออกมาเบาๆ

"รีมัสสสสสสสสส!!!!!!" ท่าทางของซีเรียสทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา ซีเรียสจึงหันไปทะเลาะกับเพื่อนรักของเขาแทน


เฮอร์ไมโอนี่ที่นั่งหัวเราะในตอนแรกนึกอะไรบางอย่างได้จึงหันไปบอกกับคนรัก 
"เซฟคะ หนูมีของขวัญวันเกิดล่วงหน้าให้คุณด้วยนะ" ร่างสูงได้ยินดังนั้นก็เอียงคอสงสัยสิ่งที่เธอพูด "อะไร" 

หญิงสาวยิ้มแล้วเลื่อนหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเขาเบาๆพอแค่ได้ยินกันแค่สองคน "หนูท้อง"  ได้ยินดังนั้นริมฝีปากบางก็ยกยิ้มกว้างแบบที่ไม่เคยเป็น แววตาสีนิลส่องประกายความสุขออกมาอย่างชัดเจน 

"จริงหรอ" เขาถามเพื่อความแน่ใจ เฮอร์ไมโอนี่ไม่พูดอะไรนอกจากพยักหน้าแล้วยิ้มให้เขาอย่างมีความสุข ชายร่างสูงที่ใครต่อใครต่างบอกว่าเขาคือคนเย็นชาไร้หัวใจบัดนี้หัวใจของเขาพองโตมากกว่าคนที่กล่าวหาเขาเสียอีก เซเวอร์รัสโน้มคอร่างบางของเขาเข้ามาจูบอย่างรักใคร่ 
การกระทำนั้นทำให้สงครามข้างๆหยุดลงทันที แล้วก็เป็นซีเรียสที่ไม่เก็บความสงสัยไว้คนเดียว

"เฮ้ยๆ นี่มันอะไรกัน แกได้ของขวัญอะไร" ซีเรียสเอ่ยถามหวังคำตอบจากชายร่างสูงตรงข้าม

แต่คำตอบที่เซเวอร์รัสตอบนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ ร่างสูงส่งเสียงเย้ยในลำคอก่อนจะตอบ

"หึ ความลับ"







ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Jjeremy จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • รักหวานแหวว

    เรื่องสั้น

    116/116

    3

    0%

    20 ก.ย. 59

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. มุ่งมิ้งมาก แค่นี้แหละไม่รูจะเม้นต์ไง😁😁😆😆
    #3
    0
  2. วันที่ 20 กันยายน 2559 / 19:43
    อ่านแล้วฟินมากๆเลยค่ะ ดีต่อใจรีดมากมาย
    #2
    0
  3. #1 Stamp
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 11:40
    โอ้ยยยอิจอีะไรท์ HBD น้าาเฮอร์นี่ขอให้รักกันนานๆนะ
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น