สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Sapphire Library รวม SF [sj main kyumin]

ตอนที่ 1 : SF 1 :: แผนการณ์กดเมะ!! [WonKyuMin!]


     อัพเดท 6 ก.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: SJ, suju, super junior, kyumin, wonkyu, wonkyumin, kihae, kyuhae, hanhyuk, wonhyuk, hanchul, woncin, kangtuek, yeryeo, 137, 129, 32, 38, 102, 108, 1013, 51
ผู้แต่ง : เจ้าตูบสีน้ำเงิน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าตูบสีน้ำเงิน
My.iD: http://my.dek-d.com/z-e-d
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 8,570
144 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 46 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Sapphire Library รวม SF [sj main kyumin] ตอนที่ 1 : SF 1 :: แผนการณ์กดเมะ!! [WonKyuMin!] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1742 , โพส : 18 , Rating : 14 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


SF 1 – แผนการกดเมะ!! {WonKyuMin & Won x ??}
ณ องค์กรลับเอสเจ        
            บึ้มมม!!! >>>เสียงนี้ดังจากห้องของทงเฮ
            ปิ๊วๆๆๆๆๆ!! >>>อันนี้จากห้องคยูฮยอน
            ก็อกๆๆ แก็กๆๆ >>>อันนี้จากห้องเยซองที่มีเรียวอุคอยู่ด้วย
แกร๊ก ครืดด~ โป๊กๆ >>>ส่วนอันนี้ดังจากห้องซีวอน
“โอ๊ยย ไอ้พวกนี้มันจะอะไรกันนักกันหนาทั้งวันวะเนี่ยยย” ฮีชอล หนึ่งในสมาชิกองค์กรที่ตอนนี้สิงสถิตอยู่ในห้องโถงรูปวงกลมที่รายล้อมไปด้วยประตูสิบสองบานโวยวายขึ้น หลังจากที่นั่งกำหมัด กัดฟันอดทนอยู่เป็นเวลานานแล้ว
“นี่ ฮยอกแจ นายรู้มั้ยว่าไอ้พวกบ้านั่นมันทำอะไรกันทั้งวี่ทั้งวัน” เจ๊คนสวยหันไปถามฮยอกแจที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายอยู่กับหนังสือเล่มใหญ่ในมือ ฮยอกแจสะดุ้งเฮือกเผลอปล่อยหนังสือตกพื้น ก่อเกิดเสียงอีกโป๊ก
 “อะ อ่อ ไอปิ๊วๆๆ อะ ไอ้คยูมันเล่นเกมส์” 
“อันนี้รู้แล้ว” ทุกคนในห้องตอบ
“แล้วไอ บึมม อะ ด๊องมันกำลังทดสอบสารอะไรก็ไม่รู้อยู่”
“งืมม”
“ก็อกๆ แก็กๆ เสียงเยซองเจาะข้อมูลชาวบ้านเล่น”
 “แล้วไอแกร๊ก ครืด โป๊ก อะ ซีวอนต่อโรบอท”
“มันจะต่อไปทำซากไรวะ แมร่ง โรบอทกองเต็มบ้านหมดแล้ว” คังอินเงยหน้าขึ้นจากไอพอดเครื่องเล็กพลางบ่นพึมพำ ก่อนจะก้มลงไปกดๆ ต่อ
“ไม่รู้ดิ ได้ยินซีวอนพึมพำๆ ว่ากด อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ” ฮยอกแจตอบปัดๆ ตอนนี้ร่างเล็กแทบจะจมหายไปในกองหนังสือแล้ว
“กด?? กดไรอะ” ซองมินที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับฟักทองเชื่อมในมือถาม เพราะได้ยินทันเพียงประโยคสุดท้ายของฮยอกแจ
“...” ฮยอกแจถูกหนังสือดูดไปเรียบร้อยแล้ว
“หนอยยย ไอ้ม้า อย่าให้รู้นะว่าวางแผนกดใครอยู่” ฮีชอลกัดฟันแรงกว่าเดิมจนตาแทบถลนออกจากเบ้า
ทุกคนในที่นั้น (ยกเว้นฮีชอลกับฮยอก) ต่างขนลุกชันโดยทั่วหน้า
“หน่า ฮีชอล ซีวอนอาจแค่วางระบบป้องกันใหม่ก็ได้” คังอินพยายามไกล่เกลี่ย
“ระบบป้องกันมันเกี่ยวไรกับคำว่ากดฟะ” ชินดงยังไม่ยอมเลิกง่ายๆ
“ก็อาจกดรหัสผ่าน  อะไรเงี้ย” คิบอมโพล่งขึ้นอย่างรำคาญหลังจากที่นั่งเงียบเป็นก้อนน้ำแข็งอยู่นาน “เลิกยุ่งเรื่องไอซีวอนมันก่อนเหอะ”
 
 
 
Siwon’s talk
อ่าว เข้ามาในห้องผมได้ไงเนี่ย ผมกำลังฝันหวานอยู่เลยนะคร้าบบ
อ่ะๆ ผมรู้ว่าคุณกำลังสงสัยผมใช่ปะว่าผมทำไรอยู่
บอกให้ก็ได้ครับว่าผมกำลังวางแผน
แผนอะไรหรอ??
ผมว่าเราไปดูต้นเหตุของเรื่องนี้กันก่อนดีกว่า
 
Flash back
--ชายเหนือชาย-- เฮอะ ครั้งแรกที่ผมได้ยินคำๆ นี้ ความคิดแรกของผมที่เกิดขึ้นคือ --เมะเหนือเมะ—
แล้วผมก็ต้องตกใจกับความคิดตัวเองเป็นอย่างมาก ผมคงต้องวิปริตไปแล้วแหงเลย เหนือเมะ!! น่ากลัวชะมัดยาด ผู้ชายถึกๆ กล้ามใหญ่แข่งกับผม มานอนครางหวานๆ อยู่ใต้ตัว อึ๋ยย~ เคะร่างบางมันแหล่มกว่าเย๊อะ~
ขณะที่ความคิดและจินตนาการกำลังโลดแล่นถึงเรื่องบนเตียง สายตาผมก็ไปปะทะเข้ากับเคะหน้าหวาน ฮีชอล ภรรยาผมเองครับ หึหึ
ด้วยจินตนาการในหัวบวกกับกลิ่นกายหอมๆ ของฮีชอลที่ลอยมาปะทะจมูก จมูกผมมันเลยยื่นเข้าใกล้ฮีชอลมากขึ้นเรื่อยๆ
ผมกำลังเคลิ้มได้ที่ แต่ก็พอจะรู้ว่ารอบตัวกำลังเกิดเหตุจลาจล ไอมักเน่คยูมันขโมยกางเกงในฮยอกที่ไม่ได้ซัก 2 อาทิตย์มาป่าวประกาศกลางห้องโถง แล้วมันก็วิ่งหนีฮยอกไปรอบๆ ห้องโดยชูกางเกงในไว้เหนือหัว มันนึกว่ามันชักว่าวอยู่เหรอไงฟระ
1 เมตร ครึ่งเมตร หนึ่งฟุต – กำลังจะแตะแล้วครับ 
พลั่ก!!! เสียงที่บอกถึงการปะทะครั้งรุนแรงดังขึ้นข้างหู ผมคะมำไปข้างๆ พลาดเป้าเฉียดฉิว
เอรี้ยยย~ ใครแว๊ทำกรุอดหอมแก้มเมีย!!
หน้าหล่อๆ ของผมถึงพื้นในที่สุด ผมหลับตาปี๊ พื้นมันไม่แข็งอย่างที่คิดแฮะ รู้งี้เอาหน้าไถไปนานแระ
ผมลืมตาขึ้นมา บร๊ะเจ้า!!!
ผมเจอแล้วครับ เมะที่น่ากดที่สุดในโลก!!
 
 
Flash come
แน่ะ อยากรู้ล่ะสิว่าใคร เดี๋ยวก็รู้คร้าบบ
 
 
“โห ทำไรวะไอ้วอน” ไอเยเย่มันยื่นหน้ากลมๆ เข้ามาในห้องผม ขัดจังหวะความฝันกรุอีกแล้วนะเมิงง~
ผมทำเป็นไม่สนใจมัน แหงล่ะ เรื่องนี้ยิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่มันก็ยิ่งง่ายขึ้นเท่านั้น
“เจ๋งว่ะ เตียงมึงมีที่ล็อกแขนด้วย” เสียงไอเปามันยังหลอกหลอนผมต่อไป
ผมเงียบ วางมือจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ตรงหน้าก่อนจะหันไปคว้าขวดน้ำมาดื่ม ครับ สำรองน้ำไว้ก่อน เดี๋ยวน้ำหมดตัว ฮี่ๆๆ
“โหยย ประตูเมิงไฮเทคโคตรๆ มีไฟวาบๆ ด้วยอะ ทำให้มั่งดิ”
“ไม่ใช่แค่ไฟนะมึง ชั่งน้ำหนักได้ด้วย” ผมรีบโอ่
“บ้าป่ะมึง เอาประตูมาทำเครื่องชั่ง”
“ไม่ได้บ้าเว้ยย~ ถ้าเมิงรู้ว่ามันทำอะไรได้เมิงจะนับถือในความเมพของกู” ผมยืดอก ยักคิ้วให้มัน
“แล้วมันทำไรได้อะ”
“ก็กูบันทึกลายนิ้วมือของบางคนเอาไว้ แล้วทีนี้ถ้าคนๆ นั้นเกิดอยากจะออกจากห้องกูโดยทีกูไม่ยินยอม เมื่อเอามือจับลูกบิด มันก็จะแสกนลายนิ้วมือแล้วอ่านค่าน้ำหนักของคนๆ นั้น พร้อมกับส่งแรงถีบที่เพียงพอให้ไอ้คนนั้นลอยมาตกบนเตียงกูพอดี ไง เมพอะดิ” ผมยักคิ้วอีกแล้วคว้าน้ำมาดื่มอีกขวด คอแห้ง~
ไอเยเย่มันอ้าปากหวอไปพักนึง
“มึงกำลังพยายามจะกดใครอยู่วะ”
พรวดดด ผมพ่นน้ำใส่หน้าซาลาเปาของมันเต็มที่ 
“เฮ้ยย ไม่ใช่นะเว่ย” แหลต่อไป
“มึงอย่ามาโกหกกูเลยไอ้วอน”
ผมเงียบ เอาแล้วไง ซวยๆๆๆ ไม่น่าโม้เล้ยย ไอเยเย่มันจะเอาไปบอกคนนั้นป่าววะ
“ไม่ใช่กูใช่มั้ย”
“ถุย ไอบ้า ใครอยากจะกดมึงกันวะ กูไม่นิยมซาลาเปาไส้เต่าเว้ยย”
ไอซาลาเปาไส้เต่ายิ้มกริ่ม
“งั้นก็ดีเลย ถ้ามึงช่วยกู กูก็จะช่วยมึง”
ผมขนลุกแปลกๆ แฮะ
“มึงจะให้กูทำไรอะ” เอาวะครับ ลองแหยมๆ ถามดู ท่าไม่ดีค่อยชิ่งก็ยังทัน
“ทำห้องกูให้เป็นแบบนี้”
“อะไรนะ!!” ผมอึ้ง ทิ่ง เหวอ ตกใจปนดีใจลึกๆ
“ได้เลยว่ะ” ผมรีบตกลง เป็นใครก็อยากได้ผู้ช่วยอย่างไอเยเย่จอมกระซวกความลับทั้งนั้นแหละครับ
“ดี งั้น มึงอยากกดใคร เดี๋ยวป๋าจัดให้”
“เพื่อนมึง”
“ห๊า~ ไอ้วอน ถ้าเป็นอุคกี้กูถอนคำพูดนะเว่ย” หน้าตาตอนนี้ของมันฮามากเลยครับ ตาตี่ๆ โตขึ้นเยอะ หึหึ
“ไม่ใช่ว่ะ” ผมยิ้มกรุ้มกริ่ม
เยเย่อึ้ง
“หรือว่า..” 
“ถูกต้องนะคร้าบบ~”
“โอเค กูช่วยมึงเอง”
หึหึ แล้วมาดูกันว่านายจะ Lucky มั้ย??
 
 
ปิ๊วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ย่าห์ ร่างสูงผอมราวกับเสาไฟฟ้านั่งจุ้มปุ๊กอยู่กลางห้องนอนโทนสีเขียว นิ้วเรียวยาวกำลังกด PSP อันเป็นอวัยวะที่ 35 ของร่างกาย (รองจากมือถือและไอพอด) อย่างเมามัน
ก๊อกๆๆๆ
ไครเคาะประตูฟะ โหย หล่อ’รมณ์เสีย
“เข้ามาเลยคร้าบ~ ประตูไม่ล็อก” ตะโกนออกไปทั้งๆ ที่ตายังคงจับอยู่ที่หน้าจอ PSP
ผู้ก้าวเข้ามาใหม่กระตุกยิ้มอันชวนให้เสียวสันหลังวาบ หากแต่เจ้าของห้องก็ยังคงมีทีท่าไม่สนใจชาวโลกต่อไป
งานหลักคือเกมส์ งานรองคือแกล้ง(ชาวบ้าน) หึหึ เสป็คฉ่อยครับ
บรรยากาศภายในห้องที่ดูสว่างไสวผิดปกติทำให้คยูฮยอนเงยหน้ามองแขกผู้ไม่ได้รับเชิญจนได้
“อ่าว พี่ซีวอน” พูดแค่นั้นก็ก้มลงไปจิ้ม PSP ต่อ
ฉ่อยเครียดด~
ซีวอนทรุดตัวลงนั่งเบียดสีข้างเจ้ามักเน่ คยูฮยอนเหล่มองก่อนจะกระเถิบตัวออกห่างอีกหน่อย ซีวอนลอบใช้สายตาหวานเชื่อมลวนลามลูกหมาตรงหน้า ในใจก็หวังว่าลูกหมาตัวนี้จะมีอาการเขินอายหลุดมาให้ชื่นใจบ้าง
แต่ก็ไม่มี
อาเมน~
ไม่ได้ๆๆ คนอย่างชเว ซีวอน จะไม่ยอมแพ้กับเรื่องแค่นี้เด็ดขาด!!
รุก รุก รุก!!!
“นั่งบนพื้นนานๆ เมื่อยแย่” เสียงที่พยายามเก๊กให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้หลุดออกมาจากคอ พร้อมๆ กับมือปลาหมึกที่เอื้อมไปกระชับเอวบางๆ ของคนข้างๆ แล้วออกแรงยกคยูฮยอนให้ลอยขึ้นจากพื้นก่อนจะวางแปะลงบนตักตัวเอง แถมท้ายด้วยการลูบไล้อีกนิดหน่อย
ลูบมากไม่ได้ครับ เดี๋ยวหมาป่าตื่น~
คยูฮยอนสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อก้นตัวเองลอยขึ้นจากพื้นแบบไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อมันถูกวางแปะบนตักซีวอนแล้วคยูก็เลิกสนใจทันที
จะวางบนไหนก็เรื่องของมันเด่ะ~ คนถูกลวนลามโดย (ยัง) ไม่รู้ตัวคิดอย่างไม่ใส่ใจ ตายังคงจับจ้องอยู่ที่จอสี่เหลี่ยม นิ้วเรียวกดปุ่มอย่างเมามัน
หง่ะ สาบานมาเด๊ะว่ามึงไม่ได้ตายด้าน?? พี่หล่อเครียดครับ
แล้วความคิดของชายฉ่อยก็มีอันต้องสะดุดกึกเมื่อรู้สึกได้ว่าเจ้าคนบนตักมันขยับตัวไปมาเพราะอินกับเกมส์จัด บั้นท้ายนิ่มๆ ของคนข้างบน(?) บดเบียดกับเจ้าซีวอนน้อยจนชายฉ่อยแทบระงับอารมณ์ (หื่น?) ไม่อยู่
อ๊ากกกกกก ยั่ว ยั่วกันชัดๆ!!!
จึตอันประกอบด้วยสติที่เตลิดเปิดเปิงไปเรียบร้อยแล้วสั่งเขาด้วยถ้อยคำบางอย่าง
กด กด กด!!!
ไม่ต้องใช้สมองประมวลคำสั่งก่อน ร่างกายมันก็ทำงานไปแล้ว สันจมูกคมๆ ของซีวอนค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาเป้าหมายคือซอกคอขาวๆ เบื้องหน้าอย่างช้าๆ
...
“เฮ้ย คยู พี่คังอินเรียกอ่ะ” หน้าไก่ๆ ลิงๆ โผล่เข้ามาขัดจังหวะผมได้อย่างน่า... ยิ่งนัก ยังไม่ทันที่ผมจะได้สร้างคิสมาร์คบนคอขาวๆ นั่นสักรอยสองรอย (หรืออาจจะทั่วตัว) เจ้าเด็กบ้าเกมส์มันก็ลุกพรวดขึ้นจากตักผม ทิ้ง PSP ลงพื้นแล้ววิ่งหน้าตั้งออกไปจากห้องทันที
ทิ้งหน้าหล่อๆ ของผมให้กระแทกพื้นห้องดังอั่ก!!
อยากโกรธเจ้าไก่ฮยอกนั่น แต่ก็โกรธไม่ลง คงเป็นเพราะผมสำนึกในบุญคุณกางเกงในสื่อรักของมันล่ะมั้งที่ช่วยให้ผมได้ตกหลุมรักเจ้าของตาแมวแป๋วๆ นั่น
แผนแรก พังไม่เป็นท่า~
 
 
 
แต่ ผมก็บอกคุณแล้วไงครับว่าผมคือ ชเว ซีวอน เรื่องจะให้ถอดใจง่ายๆ ไม่มี๊!!
ปฏิบัติการขั้นต่อไป –ปราบศัตรูพืช~
 
 
“พี่มินนี่คร้าบ~ อาหารเสร็จยางง คยูกี้หิวแล้วน้า~” เสียงระริกระรี้ของใครบางคนแว่วออกจากครัวมากระทบหูผม ให้ตาย เสียงไอ่เด็กบ้าเกมส์นั่นนี่หว่า ผมรีบสวมรอยพิงค์แพนเตอร์ย่องตามเสียงนั่นไปทันที
ภาพที่ปรากฏต่อหน้าคือไอ่เด็กบ้าเกมส์กำลังเอาหัวถูๆ ไปตามแขนเจ้ากระต่ายอ้วนนั่นอย่างออดอ้อน ส่งสายตาวิ๊งๆ กับรอยยิ้มพิฆาตออกฟาดฟันจนกระต่ายอายม้วนต้วนแทบมุดหนีลงหม้อ
มันหิวอะไรกันแน่ฟะ
ย้ากกกกกกกสสส์ ไม่ด๊ายๆๆๆ ราชสีห์จะยอมแพ้กระต่ายม่ายด้ายย~
ฮึ่ยย ถ้าผมเป็นซองมินนะ ผมไม่ปล่อยมันไว้อย่างงี้ร๊อก
จับกดไปนานแระ
เอรี้ย แล้วผมมัวแต่พล่ามอะไรอยู่ ปล่อยให้ศัตรูได้ค้ากำไรเกินควรกับลูกหมาของผมอยู่ได้ (ได้ข่าวว่าอิกี้มันค้ากำไรเกินควรกับมินนี่ไม่ใช่เรอะ)
ผมต้องกำจัดศัตรูโดยด่วน!!
แต่ วิธีไหนล่ะ??
อ่าส์ ผมนึกออกแล้วคร้าบบ~
ปฏิบัติการขั้นต่อไป เอาใจ!!
 
 
 
“ไอเอรี้ยเย่ กูถามไรมึงหน่อยดิ”
“ว่ามา แต่กูไม่มั่นใจว่ากูจะมีคำตอบ”
“คยูกี้ชอบกินไรอะ” ผมถามมัน ในหัววาดฝันอันบรรเจิด คยูกี้นั่งบนตักผม แล้วผมก็กำลังป้อนข้าว (ด้วยอะไรผมไม่บอก) สายตาสบกันหวานซึ้ง~ แอร๊ยยย เขิลล์
“กระต่าย”
“อ่อ กระต่าย ห๊า!!” คยูกี้เปิบพิสดาร โอ้ววว ม่ายย T^T แต่ถึงยังไงก็ยังรักนะครับ จุ๊บุจุ๊บุ 
“อืม กระต่ายชื่อ อีซองมิน” มันยังคงทำหน้าตายต่อไป
“ไอ่เชรีย” ผมด่ามันเต็มปากเต็มคำ จนเรียวอุคผู้น่ารักน่าจับกด (ในสายตาไอเปาเย่มัน ผมไม่เกี่ยว) ที่เดินผ่านมาทางนี้หันมาจิกสายตาค้อนๆ ส่งมาให้ผมโทษฐานที่ไปด่าสามีมัน
“กร๊ากกกก กูล้อเมิงเล่น ไอเชี่ยคยูมันไม่ค่อยกินข้าวว่ะ ประมาณว่าเสียเวลาเล่นเกมส์”
            หง่ะ ที่รักของฉ่อย ไม่ได้การและ เดี๋ยวจะก(อ)ดไม่เต็มไม้เต็มมือ ผมต้องรีบขุนน้องน้อยโดยด่วน
            “แต่ถ้ามึงคิดจะไปป้อนข้าวมันก็คงดีแล้วแหละ มันได้เล่นเกมส์พร้อมกินข้าวไปด้วยไง ไม่แน่ ข้อนี้อาจทำให้มันปลื้มมึงก็ได้” ไอหน้าซาลาเปาสาธยาย
            “หง่ะ แล้วมันจะได้สบตาวิ๊งๆ ได้ก(อ)ด จูบ ลูบไล้มั้ยอะ” 
           
 
            “คยูกี้~” เสียงผมเองแหละครับ  ฮี่ๆๆ ผมกำลังทำอะไรอยู่เหรอ ก็กำลังประคับประคองจานข้าวที่ตักมาจนพูนแล้วพูนอีกเพื่อมาป้อนคยูกี้ของผมไงครับ
            “พี่วอนกระเพาะครากหรอ ตักมาซะอย่างกะจะเอาไปสร้างเรือนหอ” หง่ะ ทำไมมันพูดกับผมแบบนี้ แต่ สร้างเรือนหอเหรอ ฮี่ๆๆๆ สร้างไว้อยู่กะนายไง เฮี๊ยกๆๆๆๆๆๆๆ
            “พี่วอนนี่ป่าวกระเพาะครากน้า พี่วอนนี่แค่มาอาสาป้อนข้าวน้องคยูกี้อ่า” 
            “แหวะ ถุ้ย พี่วอนนี่” เสียงไอ่ฮยอกลอยมาตามลม
            “มันเห็นเราเป็นคนยังไงกัน” คยูกี้ของผมบ่นพึมพำเหมือนคนสับสนในชีวิตก่อนจะก้มลงไปจ้อง PSP ต่อ แอร๊กก แกกะจะกดจน PSP ท้องไปเลยม้ายย
            อ้อ ผมเกือบลืม ระหว่างนี้ผมต้องปราบศัตรูพืชไปด้วย
“คยูกี้จ๋า~ มีคนฝากพี่วอนนี่มาบอกน้องคยูกี้ว่า PSP นอกจากจะทำให้สมองไม่พัฒนา มันยังจะทำให้เสื่อมสมรรถภาพด้วยนะ” ผมแหลสดคร้าบพี่น้อง!! ผมรู้ว่าเรื่องที่ไอ้น้องหล่อนี่มันกลัวที่สุดนอกจากกลัวไม่หล่อกับกลัวแพ้เกมส์แล้ว ก็คือกลัวเสื้อมสมรรถภาพนี่แหละ ผมฉลาดมั้ยล่ะครับ
“พี่วอนอ่ะดิสมองไม่พัฒนาแล้วก็เสื่อมสมรรถภาพ” 
เห้ยย ไหงกรุแหลเองซวยเองวะเนี่ยะ?? เอ๊ะ เดี๋ยวนะ เมื่อกี๊มึงว่ากูเสื่อมสมรรถภาพเหรอ หน็อยย มาลองดูสักตั้งมั้ยล่ะ!!
“คยูกี้ไม่อยากรู้เหรอว่าคนนั้นคือใคร” ผมยังพากเพียรต่อไป
“ไม่” ตอบอย่างไร้เยื่อใย ใบหน้าเรียวสวยสะบัดหนีน้อยๆ เอ็ฟเฟ็คท์เป็นสายลมบางๆ ที่พัดเส้นผมให้ปลิวไสว แสงแดดอ่อนส่องต้องเสี้ยวหน้าให้ยิ่งงดงามเหมือนนางฟ้าตกสวรรค์
อ่ะ ย่อหน้าบนผมเพ้อครับ แหะๆ
เรื่องจริงก็คือ ไอ้เด็กหล่อมันเอนหลังลงบนพื้น มือก็ยังไม่หยุดเล่น แถมยังเอาตีนงามๆ สองข้างมาพาดบ่าผมจากด้านหลังอีก
ถ้าย้ายมาอยู่ข้างหน้าได้ก็ดีสิ หึหึหึหึ
“แต่พี่วอนนี่อยากบอกอ่า คนนั้นก็คือ ซะ.. อะอ้าว แหะๆ มาพอดี” ผมแกล้งยิ้มเจื่อนๆให้ซองมินที่เดินเข้ามาตีหน้ายักษ์ใส่ผม
“นายกำลังจะทำอะไรห๊ะ!!” กระต่ายตัวกลมเริ่มพองขนขู่ราชสีห์แล้วครับ   แต่ขอโทษนะ นั่นน่ะ นายขุดหลุมฝังตัวเอง เคี๊ยกกๆๆๆๆๆๆๆ
แหม้ ก็เมื่อกี๊ผมกำลังรอจังหวะนี้อยู่พอดีนี่ครับ
จังหวะที่เยเย่เข้าไปกระซิบเรื่องแผนของผมให้ซองมินฟัง แล้วมีเหรอครับที่ซองมินจะทนอยู่เฉยๆ เห็นสุดที่รักถูกพรากจิ้น (?) ไปต่อหน้าต่อตา
ผมฉลาดใช่มั้ยล่า
“อะ เอ่อ คือ” ผมเล่นบทเนียนพูดไม่ออกครับ ได้ผลแฮะ น้องน้อยละสายตาจาก PSP ในมือได้ในที่สุด แต่แล้ว
มันก็กลับไปกดต่อ
 
 
 
ภาพของแมวตัวเล็ก (ในความคิดของผม (ถึงคนอื่นจะว่ามันเป็นหมาป่าหื่นก็เหอะ)) ที่เดินวุ่นวายไปรอบๆ ครัว หยิบโน่นจับนี่แบบเก้งก้างมันทำให้ผมนึกเอ็นดูไม่น้อย ผมรีบใช้จังหวะคยูกำลังหันหลังให้ผมกระโจนพรวดเข้าไปโอบเอวบางไว้แล้วฝังจมูกลงบนแก้มขาวๆ นั่นทันที
“อ๊า จับแมวได้แล้วว~”
คยูฮยอนสะดุ้งเฮือก ศอกแหลมๆ กระทุ้งเข้าที่ซิกแพ็คด้านขวาผมเต็มเหนี่ยว ผมร้องซีดส์และเผลอคลายอ้อมกอดออก แต่ก็ไม่ลืมเป่าลมเข้าหูคนข้างหน้าให้เสียวเล่นๆ
“ผมไม่ใช่พี่ฮีชอลน้า” อ่าฮะ ผมจะเข้าข้างตัวเองไปมั้ยถ้าจะคิดว่าคยูกำลังหึง ฮี่ๆๆๆ
“ทำไรอยู่อะคยูกี้”
คยูกี้ถลึงตามองผม อ่า ทำไมรังสีสังหารมันใกล้เคียงฮีชอลจังเลย ผมชักเสียวสันหลังแปลกๆ แล้วแฮะ
“ทำไรอ่ะ” ผมยังด้านหน้าออเซาะต่อไป
“ทำอาหารให้จิ้งจก” ว่าพลางก็พยักเพยิดไปทางฝาผนัง
หง่ะ   ผมเพิ่งสังเกตว่าในครัวมีจิ้งจกสีครีมท่าทางหิวโหยเกาะอยู่ 1 ตัว
“แต่จิ้งจกคงไม่ได้กินแล้วล่ะ” รังสีสังหารอ่อนลงจนมองไม่เห็น เมื่อกี๊ผมคงตาฝาดแน่ๆ แมวตัวนี้ออกจะน่ารัก มีเมตตาทำอาหารให้สัตว์โลกตาดำๆ กินด้วย เนอะ
“ทำไมงั้นอะคยูกี้ อ้อ ที่นายเวฟอยู่ใช่ปะ หอมดีนิ ทำไมจิ้งจกผู้น่ารักถึงจะอดกินอะ”
คยูกี้ฉีกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบที่คนในองค์กรได้เห็นกันบ่อยๆ พร้อมการเคลื่อนไหวมือที่รวดเร็วจนจับตามองไม่ทัน
“เพราะผมจะให้พี่กินแทน”
ยังไม่ทันที่ผมจะได้จิ้นอะไรกับประโยคนั้นให้กระชุ่มกระชวย
บึ้มม!! ไมโครเวฟระเบิดตัวเองดังสนั่น ลูกหมา (หรือแมว?) ของผมกลิ้งตัวหลบไปด้านข้างอย่างสวยงามก่อนจะใส่เกียร์หมาป่าเผ่นแน่บจากจุดเกิดเหตุ เสียงซองมินกับฮีชอลโวยวาย   เสียงคยูฮยอนโต้กลับอย่างเผ็ดร้อน เสียงทงเฮพล่ามอะไรซักอย่างด้วยความตื่นเต้น เสียงฮยอกแจกับรยออุคพูดกันรัวเร็ว เสียงฝีเท้าของคน 2 คน และเสียงครวญครางอย่างเจ็บปวดของชินดงดังขึ้นภายนอกห้องครัว
ภายในน่ะเหรอครับ??
ชเว ซีวอน ยืนอ้าปากค้างอยู่หน้าอดีตไมโครเวฟ ใบหน้าที่เคยใสจนเปล่งออร่าได้ดำคล้ำไปด้วยขี้เถ้า เศษขนมไหม้ๆ คาอยู่เต็มปากและเต็มตัว ข้างกายมีจิ้งจกเพื่อนยากที่ตอนนี้ตัวสีครีมได้เปรอะเปื้อนขี้เถ้าเป็นจุดๆ จนลายพร้อยคล้ายญาติที่ตัวใหญ่กว่ามัน น่าทึ่งนะครับที่มันยังคงเกาะอยู่บนผนังได้ ในขณะที่ชเว ซีวอนคนนี้แทบไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้อีก
รสชาติของเค้กโกโก้ไหม้เกรียมในปากมันช่างห่วยแตกสิ้นดี!!
ผมสาบานว่าผมจะไม่ยอมให้เจ้าเด็กนี่เข้าครัวอีกเป็นอันขาด
“เฮ้ย ซีวอน!!” เสียงๆ หนึ่งดังขึ้นข้างหูก่อนที่ทุกสิ่งรอบกายผมจะดำมืด ผมหวังว่าจะเป็นคยูกี้นะครับ
 
 
 
 
ปฏิบัติการขั้นสุดท้าย หมาป่าบนเตียง!!
ผมแทคมือกับเยเย่หน้าซาลาเปาด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งหลังจากที่มันจัดการวางยาคยูกี้จนสำเร็จ อ๊ะๆ เปล่ายาเบื่อหรอกครับ ผมไม่ได้เคียดแค้นคยูกี้ขนาดน้านน แค่ระเบิดไมโครเวฟใส่หน้าเอ๊งง ไม่ถือๆ มันก็แค่ยากล่อมประสาทธรรมดาๆ ผสมยาปลุกเซ็กส์นิดหน่อย (ใส่มากไม่ได้ครับ เดี๋ยวมันกดผม) ตอนนี้ลูกหมาตัวน้อยๆ กำลังนอนแผ่กางแขนกางขาสบายใจเฉิบอยู่บนเตียงผมแล้ว ผมจัดการดันไอเยเย่ออกไปจากห้องแล้วคีย์ข้อมูลเปิดการใช้งานโปรแกรมพิเศษของประตูห้องนอนที่ผมสร้างมากะมือ โฮ่ะๆๆๆ ไม่ต้องชมครับ ผมรู้ตัวว่าผมฉลาด
ผมวางมือจากคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คคู่ชีพ แล้วหันมาสนใจร่างที่นอนอยู่บนเตียงแทน
ผมค่อยๆ คลานขึ้นเตียง คร่อมเจ้าลูกหมาไว้
รับรองด้วยเกียรติของนักจิ๊กซีดีโป๊วแห่งชาติเลยครับว่า วันนี้ ลูกหมาตัวนี้ไม่รอดแน่ ฮ่าๆๆๆๆ
ลูกหมาของผมปรือตาขึ้นมองผมด้วยแววตาง่วงๆ เอิ่ม สาบานนะว่าที่ใส่ไปมันยาปลุกเซ็กส์ ไม่ใช่ยานอนหลับ
แกจะนอนไปถึงหน๊ายย~ เห็นใจคนอุตส่าห์วางแผนหน่อยดิฟะ
ผมก้มหน้าลงไป จุดหมายอยู่ที่เรียวปากซีดๆ อย่างกะศพแช่แข็ง เออ ไมมันซีดงี้ เฮ้ยย หรือมันจะเป็นยาเบื่อจริงๆ !!
ระหว่างที่ซีวอนกำลังเลิ่กลั่กลนลาน เขาไม่มีทางได้รู้เลยว่าคนข้างใต้แอบกระตุกยิ้ม
กว่าจะรู้ตัว ร่างหนาก็มีอันลอยไปกระแทกพื้นดังปั่กกก ซะแล้ว
เฮ้ยย ใครถีบกู??
แล้วคำตอบก็ลอยมาปะทะหน้า เมื่อลูกหมาที่ดูไร้พิษสง (?) ตะเกียกตะกายไปถึงประตูห้องแล้ว ทันทีที่มือขาวๆ สัมผัสลูกบิดประตู แผ่นไม้บุนวมขนาดเท่าลูกแมวตัวย่อมๆ ก็กระเด้งออกมาจากที่ซ่อน  กระแทกคยูฮยอนอย่างจังจนตัวลอยไปตกบนเตียงพอดีเป๊ะตามสูตรที่เขาคำนวณไว้เรียบร้อย โฮะๆๆๆ
“เฮ้ยยย!!!” เสียงร้องอย่างตื่นกลัวของลูกหมาสร้างความกระหยิ่มในชัยชนะ ร่างหนาก้าวอย่างมั่นคงตรงไปที่เตียง ลูกหมาลนลานกระเถิบหนี
“นายหนีฉันไม่พ้นหรอกคยูกี้” ผมกระโจนขึ้นเตียงพอดีกับที่คยูฮยอนเผ่นหนีลงจากเตียง
“ฮ่าๆๆ เล่นไล่จับหรอ” สาบานได้เลยครับว่าตอนนี้หน้าตาผมมันดูหื่น+จิต โคตรๆ ผมกระโดดลงจากเตียงแล้วย่างสามขุมเข้าหาลูกหมาที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ ตู้เสื้อผ้า
จู่ๆ ตู้เสื้อผ้าหนาหนักก็เอนล้มมาทางผม ผมกระโดดหลบอย่างงดงาม ตู้เสื้อผ้าคว่ำไปทับเตียงนอน เสียงไม้หักดังกรอบแกรบเป็นซาวด์เอ็ฟเฟ็กต์ตามมา ผมยักคิ้วให้ลูกหมาที่ดูหวาดหวั่นสุดๆ
“ไง เด็กโอลิมปิกอย่างนายไม่น่าคำนวณพลาดขนาดนี้เลยนิ – จะไปไหน!!” คยูฮยอนวิ่งหนีผมตรงไปทางประตูห้อง ยังไม่เข็ดใช่มั้ย 
อ่อ ลืมบอกไปครับว่าห้องทุกห้องในตึกนี้ไม่มีหน้าต่างเพราะมันอยู่ใต้ดิน คยูกี้เลยมีทางออกทางเดียวคือประตู ฮ่าๆๆๆๆๆ
มือเรียวที่กำลังจะสัมผัสลูกบิดชะงักชั่วขณะ คล้ายเปิดโอกาสให้ผมเข้าถึงตัว ผมเริ่มสังหรณ์ถึงอะไรแปลกๆ จากท่าทางของลูกหมาตัวนี้ แต่ขาก็ยังพาผมวิ่งต่อไปจนเกือบจะถืง เด็กโอลิมปิกกระตุกยิ้มสะใจขณะสัมผัสลูกบิดประตู กระชับแน่นพร้อมกับกระโดดหลบแผ่นไม้หุ้มนวมที่พุ่งออกมาแล้วกระชากประตูเปิดก่อนที่ร่างผอมจะพุ่งหายไปจากสายตา
“ว๊ากกกกกกกกก!!!!” จะอะไรซะอีกล่ะครับถ้าไม่ใช่ไอ้แผ่นไม้ที่กระเด้งออกมามันยันผมไปตกลงยังจุดที่เคยเป็นตู้เสื้อผ้าที่บัดนี้ไปนอนคว่ำหน้าบนซากเตียงเรียบร้อย ครับ พลาดเป้านิดหน่อยเพราะน้ำหนักที่ประตูชั่งได้เมื่อกี้คือน้ำหนักผมกับลูกหมารวมกันแต่คนที่ลอยไปมันผมคนเดียว!! แรงส่งมันเลยมากไปจนตกเลยเป้าอย่างที่เห็นนี่แหละครับ ต้องขอบคุณเจ้าลูกหมาที่มันมีเมตตากะผมไม่ปล่อยให้ผมเสียงหัวฟาดขอบตู้
ว่าแต่..มันเมพสมเป็นเด็กโอลิมปิกจริงๆ ครับ
ราตรีสวัสดิ์ T^T
 
Normal Mode
ภายนอกห้อง เวลาก่อนที่คยูฮยอนจะพังตู้เล็กน้อย
ซองมิน ฮยอกแจและฮีชอลเดินงุ่นง่านไปมาในห้องโถงรูปกลมที่รายล้อมด้วยประตู 12 บาน ใกล้กันคือรยออุคผู้กำลังดึงหูเยซองจนแทบยานจรดพื้น เสียงเอะอะดังลอดออกมาจากประตูบานที่ติดชื่อไว้ด้านหน้าว่า ชเว ซีวอน 
“ทำไงดีๆๆ” ซองมินยกมือมากุมระดับอกคล้ายกำลังสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้า แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมีเสียงโครมมม ดังขึ้น ร่างอวบรีบวิ่งไปเอาหูแนบประตูห้องซีวอนทันทีด้วยใบหน้าซีดเผือด
“ขอให้ไอ้ม้ามันเดี้ยง พิการ ไม่ก็ตายไปเลย ชิส์” ฮีชอลบ่นงืมงำ
จู่ๆ ประตูก็ถูกกระชากเปิด ซองมินเกือบจะล้มหัวคะมำเข้าไปแล้วถ้าไม่มีอกของใครบางคนมารับไว้อย่างพอเหมาะ
“คยู”
“สนุกมากมั้ย” เสียงเรียบเย็นชาถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากซีดเซียวของคนที่เพิ่งกระชากประตูออกมา ก่อนที่มือเรียวจะผลักหัวอีกคนออกแล้ววิ่งหนีเข้าห้องตัวเองไป
ซองมินยืนอึ้ง เขาทำอะไรผิดงั้นเหรอ
“ซีวอนๆๆ ตื่นๆๆ เจ๊อ่ะ แค่นี้ซีวอนก็น่วมจะตายอยู่แล้วน้า” ฮยอกแจพยายามกันฮีชอลออกไปห่างๆ ร่างที่นอนสลบเหมือดอยู่บนพื้นภายในห้องทีถูกถล่ม
 
 
 
 
Siwon’s talk
หลายวันต่อมา ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง
ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาหลังจากการก๊งเหล้าที่ยาวนานเมื่อคืนตามประสาคนอกหักรักเมะ    แต่ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ไง แล้วที่มันที่หน๊ายยย~ 
ผมรู้สึกอ่อนเพลีย ปากคอแห้งผาก ปวดหัวตุบๆ ตามร่างกายปวดเมื่อยไปหมด อาการคล้ายเคะเสียจิ้นเลยแฮะ ผมพยายามปรับโฟกัสการมองเห็น ภาพพร่ามัวหายไปกลายเป็นภาพคมชัดที่มาพร้อมความช็อก!!
ข้างกายผมมีผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งนอนอยู่!!
ผมกลั้นหายใจสำรวจผู้ชายคนนั้น สิ่งแรกที่กระทบสายตาผมคือสันจมูกโด่งบนโครงหน้าเรียว  ใบหน้าที่ดูไม่เหมือนคนเกาหลีเท่าไหร่ ผู้ที่มีร่างกายกำยำใช้ได้
แต่ทำไมรอยแดงๆ ถึงเต็มตัวมันยังงี้ฟะ!!!
สายตาเฉียบคมของผม ค่อยๆ ไล่ลงต่ำ ตรงหว่างขาของผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นมีน้ำเหนียวๆ เป็นคราบกองอยู่
แล้วผมก็ได้ตระหนักว่าเราสองคน (ผมกับไอ้นั่น) กำลังนอนแก้ผ้ากันอยู่   ผมรีบสำรวจร่างกายตัวเองทันที เย้ยย ทำไมผมก็มีรอยด้วยแว๊!!!!!!!
คราบน้ำเหนียวๆ ที่กองบนเตียงตรงตำแหน่งหว่างขาของตัวเองช่วยตอกย้ำความอัปยศในหัวเป็นอย่างดี
 
 
 
พระเจ้าครับ ผมได้กดเมะแล้ว
แต่ทำไม ผมถึงถูกกดกลับด้วยล่ะคร้าบบ 
 
 
 
            [100%]
 
ใครเคยอ่านแล้ว ยกมือขึ้น
ใครเคยอ่านแล้ว แล้วไม่เม้นท์ ช่วยเม้นท์หน่อยเหอะ
555+ ขอฮาส่งท้ายให้กับช็อตฟิครั่วๆ เรื่องนี้
ชายฉ่อยสุดแสนจะอนาถ ฮี่ๆๆๆ
ดำเนินเรื่องด้วยวอนคยู แต่จบลงด้วยวอน?? (<< เขาคือใคร!!)



เตรียมตัวพบกับช็อตฟิคเรื่องต่อไป Toy Story  เร็วๆ นี้ ที่นี่ที่เดียว!!!


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Sapphire Library รวม SF [sj main kyumin] ตอนที่ 1 : SF 1 :: แผนการณ์กดเมะ!! [WonKyuMin!] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1742 , โพส : 18 , Rating : 14 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#18 : ความคิดเห็นที่ 142
ดีที่คยูฉลาดไม่งั้นเสร็จวอนไปแล้ว
Name : love-mini-min< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love-mini-min [ IP : 27.130.39.227 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2557 / 00:50

#17 : ความคิดเห็นที่ 130
วอนอนาจมากๆๆอ่า... ฮ๋าๆๆๆๆ
นึกภาพแทบม่ายออก .. แต่ฮาจิงๆๆๆ
แกวางแผนกดเมะ... สมควรให้เจ๊กระทืบให้เดี๊ยงงงง ฮ๋าๆๆๆ
เจ้าชายม้าหมดสะภาพเรยยย
Name : ChocoLateMilk [ IP : 27.55.9.24 ]
Email / Msn: -
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 17:17


#16 : ความคิดเห็นที่ 124
 5555555555555+
ฮาวอนอย่างรุนแรงอ่ะ
จะกดกี้แต่ไม่ได้กดใครมาให้กดก็ไม่รู้
แถบยังโดนกดซะเองด้วย
ขำจริงๆ
Name : รักเทอซูจู< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รักเทอซูจู [ IP : 58.9.53.28 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2554 / 23:01

#15 : ความคิดเห็นที่ 122
55555555555 ฮาวอนได้อีกอะ
แหมะ จะมากดคยูกี้ของมินหรอ

คยูมันคงยอมให้กดหรอก มันรอจังหวะกดกระต่ายอย่างเดียวแหละ
คยูโกดมินเพราะคิดว่ามินรวมหัวกับแผนของวอนสินะ

ตายแล้ววว คยูกี้เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วน้า
มีหรอที่กระต่ายอ้วนอยากให้หมาป่าของเค้าโดนกดอ่ะ
Name : MY* [ IP : 58.9.221.104 ]
Email / Msn: -
วันที่: 18 ตุลาคม 2554 / 00:38

#14 : ความคิดเห็นที่ 114
น้องช่อยเราโดนกดจนได้ อิอิ
PS.  รักมาก เจ็บมาก จิงป่าวหว่า
Name : เนอเวย์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เนอเวย์ [ IP : 223.206.162.95 ]
Email / Msn: t-hittaya(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 สิงหาคม 2554 / 06:36

#13 : ความคิดเห็นที่ 99
ฮาไปสามโลก 5555
ว่าแต่ทำไมกี้ต้องโกรธมินด้วยละเนี่ย นึกว่ามีภาคต่อซะอีก ><
กี้...นายเก่งสุดยอดเจง !!!! -_-b
Name : Bermiwda [ IP : 118.173.220.166 ]
Email / Msn: pm_bermiwda(แอท)hotmail.com
วันที่: 28 เมษายน 2554 / 18:50

#12 : ความคิดเห็นที่ 96

วอนจะกดคยู !

โว้วววววว
ตาฝาดรึเปล่าวะ
วอนจะกดกี้ กี้จะกดมิน

วอนเลยโดนกด
แล้วกี้โกรธน้องมินทำไมเนี่ย ?!


Name : devil~in~paradise< My.iD > [ IP : 125.24.10.143 ]
Email / Msn: tohruchan_02(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2554 / 17:54

#11 : ความคิดเห็นที่ 70

ฮากลิ้งกับวอนนี่
เฮ้อ...โล่งอกที่คยูไม่ได้โดนกด
อย่างคยูต้องกด(มินนี่)อย่างเดียวเท่านั้น
คยูโดนกด...โอ้ว...ไม่อยากคิด
แต่สุดท้ายก็จบอย่างฮาดี
วอนได้กดเมะและวอนก็โดนเมะกด

Name : leehyunhae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ leehyunhae [ IP : 27.55.158.185 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 01:00

#10 : ความคิดเห็นที่ 55
55555555
วอนชั่วร้ายมากวางแผนสารพัด
สุดท้ายก็อดแอ้มกี้ ฮ่าๆๆ


PS.  LOVE SUPER JUNIOR MEMBER FOREVER!!!
Name : Kim Lajoo< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kim Lajoo [ IP : 110.49.193.92 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2553 / 13:08

#9 : ความคิดเห็นที่ 46

แล้วตกลงใครกดวอนฟะ

Name : saranghae_nicha< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ saranghae_nicha [ IP : 27.130.40.130 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ธันวาคม 2553 / 05:26

#8 : ความคิดเห็นที่ 42
ขำดีอ่ะ 55
Name : KYuMIn-137-< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KYuMIn-137- [ IP : 223.205.215.224 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤศจิกายน 2553 / 23:58

#7 : ความคิดเห็นที่ 41

สมน้าหน้าเฮียวอน  ฮาๆ

ว่าแต่กี้กะน้องิมนอ่ะ  น้องมินทำอะไรให้อ่ะกี้ 


PS.  ขอบคุงค่ะ
Name : เจ้าหญิงคาโนวาล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงคาโนวาล [ IP : 118.173.156.99 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 / 19:29

#6 : ความคิดเห็นที่ 38
ฮา จริงๆ 55555555555555
แต่มีหลายจุดเลย ที่แอบ งง = =
Name : kwaang [ IP : 115.87.56.206 ]
Email / Msn: pantaparin_kwang(แอท)hotmail.com
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2553 / 00:37

#5 : ความคิดเห็นที่ 31
555555
ฮามากๆ
PS.  I'm E.L.F forever and never change
Name : BT Kyu><!!< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BT Kyu><!! [ IP : 58.8.208.49 ]
Email / Msn: baitongkung_miracle-z(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 / 13:27

#4 : ความคิดเห็นที่ 26

ติ๊งต๋องมากมายเลยเรื่องนี้
ตอนท้ายรู้สึกงงนิดนึงที่ว่าคยูเปิดประตูออกมาเจอซองมิน
แล้วไงต่อง่ะ งงตรงนี้แหละ ยังไม่คลียร์ตรงนี้แหละ


PS.  ฉันไม่ได้นับว่าพี่หายไปนานเท่าไรแล้ว รู้แค่ว่าตอนนี้ฉันรักพี่ รักมากกว่าเมื่อวานนนี้ร้อยเท่าพันเท่า
Name : o_Arin_o< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ o_Arin_o [ IP : 223.206.236.8 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 23:55

#3 : ความคิดเห็นที่ 23

ฮ่าๆๆๆๆ
ตลกอะ.....แต่น่ารัก ฉันชอบ 


PS.  อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปนะ KyuMin
Name : Kyu samin< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kyu samin [ IP : 202.91.19.194 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 23:38

#2 : ความคิดเห็นที่ 22
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วอนโดนผู้ใดกดอ่ะ ฮามากๆๆๆ
Name : sofa_01 [ IP : 124.121.11.59 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 ตุลาคม 2553 / 21:52

#1 : ความคิดเห็นที่ 1

ฮามากๆเลยค่ะ

วอนรั่วสุดๆไปเลย 

อยากเป็นเมะเหนือเมะแต่สุดท้ายถูกจับกดซะงั้น

Name : lovekyukie< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovekyukie [ IP : 118.173.91.209 ]
Email / Msn: lo_ve_mo_de(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 / 00:55

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android