สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

High School... Chaos~ [วุ่นนัก... ก็ไม่ต้องรักกันสิ!]

ตอนที่ 46 : เจ้าชายขี่ม้าขาว แล้วทุกอย่างก็จบลงอย่างสวยงาม?! (100%)


     อัพเดท 22 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : LunarEclipses ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LunarEclipses Email : lunaeclipses(แอท)live.com
My.iD: http://my.dek-d.com/yumehime
< Review/Vote > Rating : 94% [ 138 mem(s) ]
This month views : 127 Overall : 164,248
4,059 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 570 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
High School... Chaos~ [วุ่นนัก... ก็ไม่ต้องรักกันสิ!] ตอนที่ 46 : เจ้าชายขี่ม้าขาว แล้วทุกอย่างก็จบลงอย่างสวยงาม?! (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4192 , โพส : 134 , Rating : 110 / 22 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


เจ้าชายขี่ม้าขาว... และทุกอย่างก็จบลงอย่างสวยงาม?! (And they live happily ever after?!) (100%)

Rena's Talk:

 

 

เวลาผ่านไปได้หลายวันแล้วล่ะ ฉันกับฝันก็สนุกกันมาตลอดช่วงปิดเทอรม์นี้ หลังจากวันที่เรมาค้างบ้านเราล่าสุด เขาก็ไม่มาปรากฏตัวที่บ้านเราอีกเลย

ฝันก็ยังคงร่าเริงอยู่ทุกวัน ดูเซงๆบ้างนิดหน่อย...สงสัยคงเพราะไม่มีพี่เรมาให้ทะเลาะด้วย...แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ความสัมพันธน์ของฉันกับพี่สาวคนไหม่ ก็เพิ่มมากขึ้นจนถึงจุดที่เราทั้งคู่ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้า หรือต่างสายเลือดแต่อย่างใด

...วันก่อนวันเปิดเทอร์มที่ของChronos ฝันก็ยังคงนอนเอื่อยเฉื่อยอยู่ที่บ้าน จนของในตู้เย็นน้อยลงทันตาเห็น

จะเปิดเทอร์มแล้ว ไม่คิดจองตั๋วเครื่องบินกลับไทยหรือไง?!

อย่าบอกนะว่าจะอยู่นี่กับพวกเรา?!

แล้วทำไมความรู้สึกฉันถึงบอกว่าเรจะมาที่บ้านเร็วๆนี้... ให้พูดตามตรงฉันก็ชอบเรอยู่เหมือนกัน อาจเพราะนิสัยเราใกล้เคียง แต่ก็ไม่คิดกับเขามากจนถึงขั้นว่ารักอะไรหรอกนะ คงแค่ผู้ชายหล่อที่ถูกชะตาด้วยก็เท่านั้น...

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฝันยังคงนอนเอื่อยอยู่บ้าน... เพราะความเบื่อหน้าพี่ตัวเอง ทำให้ฉันตัดสินใจลงไปหาอะไรกิน พอกำลังจะเปิดตู้เย็น ก็เจอแม่ที่นั่งจิบชาอยู่ตรงโต๊ะอาหาร

สีหน้าของแม่ยังคงยิ้มอย่างเคย แต่แล้วแม่ก็เดินเข้ามาหาพร้อมจับข้อมือฉัน ลากให้ฉันเดินตามไปจนถึงห้องนอนของแม่...

สีหน้าแม่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูแล้วราวกับลำบากใจ

.................................................................................................................

การสนทนาระหว่างทั้งคู่ ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เสียงพูดคุยเบาราวกับการกระซิบ ท่าทางแปลกๆของทั้งคู่ ส่อให้เห็นถึงการสนทนาที่ดูลึกลับ เข้าใจยาก เหมือนจะเป็นการวางแผนกันเสียมากกว่า แม้จะการสนทนานี้อาจเป็นความลับ แต่ที่แน่ๆ พวกเขาทั้งสองกำลังพูด กำลังปรึกษากันเกี่ยวกับคนใกล้ตัวที่หนีไม่พ้น... ยัยตัวเอกทั้งสอง ที่หนึ่งในนั้นกำลังนอนกลมอยู่บนเตียง และอีกหนึ่งก็หายหน้าไป ไม่รู้กำลังทำสิ่งชั่วร้ายอะไรอยู่...

แน่ใจนะคะว่าแผนนี้จะได้ผล!” ฉันหลุดเสียงดังออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเอง มองซ้ายมองขวา อย่างกับพวกคนมีลับลมคมใน

...ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าหลังจากที่แม่พาฉันเข้ามาในห้อง พอคุยกันไม่นาน แม่ก็เริ่มจะวางแผนการ ที่จะทำให้ฉันกลายเป็นตัวร้ายไปทันที

แม่ รีไม่เอาด้วยนะ อยากให้ฝันกับรีแตกคอกันหรือไง!...”

โถ่ พูดอย่างกับว่าสองคนนั้นเป็นแฟนกัน ก็แค่เพื่อนกันไม่ใช่เหรอ... แม่ก็แค่ลองเชิงดูเท่านั้นแหละ อีกอย่างยัยฝันมันไม่เกลียดรีเพราะเรื่องแค่นี้หรอก เชื่อแม่สิ!”

แม่ก็พูดได้หนิ แม่ไม่ใช่คนที่จะกลายมาเป็นตัวร้ายเพียงเสี้ยววินาทีแบบฉันหนิ แม่ไม่ผิด ไม่มีใครรู้ว่าแม่เป็นคนคิดแผน ก็แค่คนรู้เห็นเหตุการณ์เท่านั้น แต่ฉันนี่สิ...

แล้วถ้าไม่ไปตามที่แม่คิดล่ะ...”

หึ... แม่ว่ามันต้องไปตามแผนแม่อยู่แล้วล่ะ แต่ถ้าไม่ แม่ก็เตรียมแผนสำรองไว้แล้ว...”

หลังจากนั้น ฉันสาบานได้เลย ว่าเพียงเสี้ยววินาที แม่ก็สามารถถ่ายทอดแผนการดังเกล่ามาให้ฉันอย่างชัดเจน

ถึงฉันจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับทั้งสองแผนการ แต่ก็ต้องทำตามสิ่งที่แม่ต้องการอย่างเลี่ยงไม่ได้...

ไม่ใช่แค่ไม่ชอบแผน ไม่ใช่แค่เหตุผลที่ฉันจะต้องกลายเป็นตัวร้าย แต่ความเป็นไปได้ของแผนการสำรองของแม่ ดูเหมือนจะน้อยเสียยิ่งกว่าแผนการแรกเสียอีก...

  ก็เข้าใจหรอกนะ ว่าแม่เป็นห่วงอนาคตลูก ใจจริงก็อยากให้ฝันกลับไทยใช่มั้ยล่ะ ถึงได้คิดแผนบ้าๆแบบนี้ขึ้นมา... แต่แผนมันดันลึกซ้ะขนาดนั้น ถ้าไม่บอกเร อย่างกับว่าเขาจะตามเราไปด้วยงั้นแหละ...

เออ ว่าแต่แม่รู้ได้ไงว่าเรจะมา?!... เคยได้ยินสองคนนั้นคุยกัน หรือนัดเจอกันหรือไง?...”

แม่เผลอหลุดยิ้มออกมา ก่อนจะพยักหน้า ก็...แอบได้ยินมานิดหน่อย ตอนเดินขึ้นบันไดจะเข้าห้องนอน ดันเจอสองคนนั้นคุยกันหน้าห้องน้ำ เลยคิดว่าคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ถ้าจะแอบฟัง....^__^ จริงๆส่วนใหญ่แม่ก็ไม่เข้าใจหรอกนะ

ไม่เกี่ยวกับเข้าใจไม่เข้าใจสักหน่อย แต่ แม่นะแม่...ไปแอบฟังเขาทำไมเนี่ย...

เออว่าแต่รี หลังจากที่ไปไทยมาแล้ว คิดว่าไง….” แม่พูดไปยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ไป ทำให้ฉันเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ว่าแม่ต้องการจะถามไรฉัน

ไม่รู้สิคะคือ รีก็ไม่แน่ใจหรอกนะ พี่เรดูลึกลับยังไงไม่รู้แถมไม่ค่อยแสดงความรักออกมาเท่าไหร่ แต่ใครจะรู้ รีว่าพี่เขาก็แอบหลุดแสดงความห่วงใยออกมาบ้างนิดหน่อยแต่ก็อย่างที่บอก รีไม่แน่ใจ คุณแม่กล้าเสี่ยงมั้ยล่ะคะ?”

ฉันถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แม่เหล่ตามองไปด้านข้าง ครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะเอียงคอกลับมาด้วยหน้าตาจริงจัง

“…อืม แม่ว่าไม่ลองก็ไม่รู้ ถึงว่างั้นก็เถอะ แต่งานนี้แม่ว่ายังไงมันก็คุ้มที่จะเสี่ยง

แต่แม่คะ ผลข้างเคียงไม่ใช่น้อยๆนะ ถ้าพี่เรไม่ทำตามที่แม่คิด หรือแผนไม่เป็นไปตามคาด อย่างนี้ฝันไม่ต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดเหรอ?...”

“…แม่ว่ามันไม่ลงเอยแบบนั้นหรอก ^_^” …พูดง่ายหนิคะ

แต่แม่ก็ยืนยันไม่ได้ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเร…”

ใช่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าพี่เรจะเล่นไปกับแม่หรือเปล่า =_=^… นิสัยหยิ่งๆแบบนั้นน่ะเหรอ จะเป็นเจ้าชายโรแมนติกตามจินตนาการของแม่ได้

 

……พอคิดปุ๊บ เสียงเครื่องยนต์ของรถหลายๆคันก็ดังใกล้เข้ามาทุกทีจนในที่สุดก็จอดลงตรงหน้าบ้าน ตายยากจริง -*- ฉันยังไม่พร้อมสำหรับแผนแรกของแม่เลยเนี่ย!...

แม่หันหัวรีบหมุนตัวเดินออกจากห้องลงบันไดไปพร้อมกับฉัน เพื่อเปิดประตูขนาดยักษ์หน้าบ้านให้พี่เร พลางส่งยิ้มหวานต้อนรับอย่างดี ก่อนจะเชิญเขาเข้ามาในบ้าน

เมื่อพี่เรเดินมายืนอยู่ในบ้าน หน้าตานิ่งๆหยิ่งๆ เล่นเอาบรรยากาศบ้านเย็นๆหนาวๆขึ้นมาทันที

หัวฉันเริ่มตื้อเมื่อคิดถึงบทบาทสำคัญที่ต้องทำ ในเวลาเดียวกับที่แม่พูดคุยทักทายเรเล็กน้อยแม่ขอตัวขึ้นไปหาฝัน แต่ในเวลานั้นแหละ ที่แม่เอียงคอกลับมากระพริบตาให้ฉันหนึ่งที เป็นสัญญาณเริ่มแผนการอันชั่วร้าย

เมื่อแม่ก้าวขึ้นบันไดสีครีมขนาดใหญ่ไป ฉันกับเรก็เผลอสบตากันเล็กน้อย ดวงตาสีชาเยือกเย็นนั่นทำฉันคิดอะไรไม่ออก

ฉันมีเวลาจำกัดซ้ะด้วยสิ T^T …ทำไมคนอย่างฉันจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้นะ!...ไม่ชอบเลยให้ตาย

“…เร นั่งพักก่อนก็ได้นะ…” เมื่อไม่รู้จะเริ่มยังไง ก็ตัดสินใจเริ่มทำให้ฝ่ายตรงข้ามผ่อนคลายก่อนทันที

ฉันผายมือไปที่โซฟาเดี่ยวราคาแพงเชื้อเชิญ ก่อนที่ความรู้สึกหมั่นไส้จะลอยมาพร้อมกับคำพูดนี้

ไม่เชิญฉันก็นั่งอยู่แล้ว…” …เออนายมันไร้มารยาท

เรเดินไปนั่งบนโซฟา เอาศอกวางบนเข่าเท้าคางเอียงคอมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ

ฉันหายใจเข้าลึกๆหนึ่งทีทำใจ ก่อนจะเดินไปหาเขา ในขณะเดียวกับที่มันกลับลุกขึ้นเดินไปที่ริมหน้าต่างขนาดใหญ่พร้อมมองมือถือในมือของตัวเอง

พอเห็นอย่างนั้นฉันก็ได้แต่ถอนหายใจระงับความหงุดหงิดที่ตัวเองต้องทำใจเก้อ พร้อมมองเรด้วยสายตาขุ่นเคือง

เมื่อเรเก็บมือถือเข้ากระเป๋าฉันก็สูดอากาศหายใจอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจ ลงทุนเดินไปหาเขาที่ริมหน้าต่าง

เรฉันมีไรต้อง…”

ไม่ทันพูดจบ คุณรุ่นพี่แสนหยิ่งคนนี้ ก็เดินสวนฉันไปนั่งบนโซฟาอีกครั้ง….

ฉันเบื่อและเหนื่อยเกินกว่าจะเดินตามนายแล้วนะ! =*=….

แต่ก็ต้องตามมันไปยืนตรงหน้าเขาอีกอย่างเลี่ยงไม่ได้ทำไมฉันถึงเริ่มรู้สึกสงสารและเห็นใจฝันขึ้นมาทันที -_-^

พี่เร รีขอถามอะไรหน่อย…” เรเหล่ตาขึ้นมามองฉันนิ่งๆ เมื่อได้รับความสนใจจากเขา ฉันก็เริ่มพูดต่อ

“…คิด กับฝันยังไง?...”

เรเม้มมุมปาก ก่อนจะส่งสายตาเยือกเย็นมาที่ฉันอีกครั้ง

มันยาวจนเธอรับไม่หมดแน่….” ลึกลับดี -_-^ อย่างน้อยนายก็น่าจะช่วยใบ้หน่อยได้มั้ยว่าความคิดของนายที่มีต่อฝันมันดีหรือร้าย

งั้นช่วยบอกสิ่งแรกที่คิด หรือแค่สิ่งที่โดดเด่นก็แล้วกัน…”

น่า…..” …น่ารัก!! อย่าบอกนะว่าพี่เขาจะพูดว่าน่ารัก O_o!

“…น่ารำคาญ…” -_-* ไม่แปลกใจเลย เพราะนั่นก็คือสิ่งแรก และสิ่งที่โดดเด่นของฝันในความคิดฉันเหมือนกัน = =” ความคิดเราเหมือนกันดี ใช้ได้ๆ

แต่เดี๋ยวนี่ฉันกำลังจะทำอะไรกันแน่?! ฉันต้องดำเนินแผนการแรกของแม่ไม่ใช่เหรอ!

“… แล้วเรนายคิดกับฉันยังไง?...”

ถึงตอนนี้ฉันต้องยอมรับ ว่าแม้ปกติฉันจะไม่ค่อยคิดอะไรเวลาพูด หรือรู้สึกอะไรเวลาถาม แต่แบบนี้ไม่ว่าใคร ก็ต้องเกิดความรู้สึกอับอายออกมา มีผู้หญิงที่ไหนไม่เขินเวลาถามออกนี้กับผู้ชายบ้างล่ะ T-T แม่นะแม่ แม่กำลังทำให้หนูไม่ใช่ตัวเองน่ะรู้มั้ย!

ฉันรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นเร็วถี่ขึ้นทุกที ยิ่งมองพี่เรที่เหล่ตามองฉันด้วยสายตานิ่งๆแบบนี้เท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ตื่นเต้นกับคำตอบที่จะได้รับ

แต่แล้วเมื่อเขาเอ่ยปากพูดออกมาเท่านั้นแหละความรู้สึกที่มี ก็เปลี่ยนไปกระทันหัน =_=^

“…น่ารำคาญกว่า…”

หมอนี่มันไม่เล่นด้วยเลยแห้ะ =*=…

รู้สึกถึงความล้มเหลวของแผนการแรกลอยเข้ามาจางๆพร้อมกับเสียงฝีเท้าของแม่และฝันที่กำลังเดินลงบันไดแสนยาวพูดคุยกันเสียงดังมันบ่งบอกว่า

เวลาของฉันกำลังจะหมด

เอาไงดีล่ะทีนี้ ใช้แค่คำพูดไม่ได้ผล ต้องใช้การกระทำเลยดีมั้ย?...

แล้วถ้าฉันเกิดไปแตะต้องตัวพี่แก แล้วเขาถีบฉันกลับมาล่ะ? -_-^….

ไม่เอาดีกว่างั้น แม่เริ่มแผนการสองของแม่เถอะ ฉันไม่อยากเสี่ยง เพราะมันจะไม่ใช่แค่ถูกฝันเกลียด แต่คงต้องมีเจ็บเนื้อเจ็บตัวด้วย T_T เห็นอย่างนี้ฉันก็มีศักดิ์ศรีนะ

เมื่อแม่กับฝันเดินลงมาถึง แม่ก็ขมวดคิ้วหันซ้ายหันขวามองสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ดวงตาของแม่สื่อถึงความไม่พอใจ ราวกับอยากจะขูดเลือดขูดเนื้อถามฉันว่าทำไม ภาพที่แม่เห็นมันไม่เหมือนที่แม่คาดไว้เลยล่ะ นี่ฉันได้ทำตามสิ่งที่แม่สั่งหรือเปล่า!?...

ฉันกลืนน้ำลายหนึ่งที ก่อนจะพยายามสบตาแม่เพื่อสื่อเป็นนัยๆว่าหนูพยายามแล้ว หนูทำสิ่งที่ตัวเองสามารถทำได้ แต่ต้องขออภัยที่ตอนนี้หนูยังไม่กล้าพอเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง =_=… ให้ไปกอดไปยั่วพี่แกเหรอฆ่าตัวตายชัดๆ

ถ้าเรเล่นด้วยสักนิด ฉันคงมีความกล้าทำอะไรมากกว่านี้ลงเอยแบบนี้แล้ว ยิ่งทำให้ฉันคิดเข้าไปใหญ่ ว่าแผนการที่สอง มันจะเป็นไปได้อย่างไร??

 

……………………………………………………………………..   

หลังจากที่แม่กับฝันลงมาได้ไม่นาน พวกเราทั้งหมดก็ใช้เวลาพักใหญ่เพื่อบอกลากันและกันแม้ฉันและแม่จะเศร้าที่ต้องจากฝันแค่ไหน แต่ฉันมั่นใจว่าตอนนี้ภายในหัวของแม่ จะต้องเต็มไปด้วยแผนการที่สองแน่ๆ

เมื่อถึงเวลาสำคัญที่ฝันจะต้องไป แม่ก็เตรียมแผนการสองไว้กะเหนี่ยวไกปืนทันที

พอฝันกอดแม่เป็นครั้งสุดท้าย ก็หมุนตัวเดินไปหาเรที่ยืนอยู่หน้าประตู โดยไม่รีรอ แม่ก็ส่งสัญญาณ ก่อนที่เราทั้งสองจะเดินไปจับมือฝันไว้ เราแกล้งทำเป็นกลบเกลื่อนโดยการทำเป็นพูดคุยบอกลาฝันอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้ แม่กลับสั่งให้ฉันจับฝันไว้เพื่อที่แม่จะได้หันไปบอกข่าวร้ายกับเร

เรจ๊ะ ขอโทษนะ แม่ตัดสินใจแล้วว่าจะให้ฝันอยู่ที่นี่ต่อ

เสียงนุ้มๆหวานๆ แต่ดันสามารถทำให้ทั้งฝันและเร ตกใจได้ พี่เรไม่ได้แสดงสีหน้าอารมณ์อะไรออกมามาก เพียงแต่มองมาทีเรานิ่งๆ แต่สายตาที่มองมานั้นดูราวกับว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่    

ถึงฝ่ายนั้นจะยังเยือกเย็น แต่ยัยฝันนี่สิ เหล่ตามามองฉันราวกับว่า นี่หล่อนจับฉันทำไมเนี่ย!... ยัยตัวประกันนี่ดูท่าจะดื้อไม่เบา = =” ถึงแรงเธอจะเยอะ แต่แรงฉันก็เยอะเหมือนกันแหละย่ะ คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆเหรอ!? ถ้าเธอหลุดรอดไปฉันก็แย่สิ ใครจะอยากถูกแม่โกรธ T_T ตอนแม่หงุดหงิดนี่น่ากลัวยิ่งกว่าอะไรดี

ฝันเริ่มหรี่ตามองฉันเคืองๆ ก่อนจะหันหน้ากลับไปพูดตอบแม่แทนเรด้วยความใจร้อน หรือจะเรียกว่าร้อนรนดี =_=a นี่เธออยากกลับไทยขนาดนั้นเลยเหรอ

แม่พูดอะไรน่ะ! ถึงฝันอยากอยู่นี่กับแม่และรีมากแค่ไหน แต่ฝันก็ต้องกลับไปเรียน ไปหาพี่น้อง และเพื่อนที่ไทยนะคะ!”

แม่เหลี่ยวหันขวับกลับมามองฝันด้วยหน้าตาและสายตาที่ดูจะยิ้มแย้ม แต่ภายใต้ดวงตานั้นแฝงความโหดเอาไว้ลึกๆ

แน่ใจเหรอว่าเหตุผลมีเท่านั้น ^-^”

ฝันขมวดคิ้วทันที หมายความว่าไง - -^ ก็ฝันอยากกลับไปหาพี่น้อง และเพื่อนที่ไทยจริงๆหนิแล้วอีกอย่าง แม่จะให้เรกลับไปคนเดียวไม่ได้นะ…”

คำพูดส่วนหลัง เล่นเอาแม่ยิ้มออกขึ้นมาเลย “…นั่นไงทำไมล่ะ!?”

ก็ก็ก็จ่ายค่าบินกลับส่วนของหนูไปแล้วหนิ…” แม้จะตอบออกมาแบบนั้น แต่ฉันกลับเห็นร่องรอยการเขินอายของฝันที่เบียงหลบสายตาของแม่ไปเหมือนไม่อยากบอกเหตุผลจริง

ฉันอยากจะพูดจริงๆเล้ย ว่าฝัน เธอยอมรับไปความจริงไปเถอะ เรที่หยิ่งเกินจะพูดแบบนั้นจะได้ไม่ต้องทำอะไร -_-^ แม่ก็จะได้เลิกจินตนาการภาพเจ้าชายลมๆแล้งๆ และปล่อยพวกเธอไปสักที แล้วฉันจะได้ไม่ต้องลำบากจับเธอไว้ เพราะตอนนี้ฉันเริ่มเมื่อยแล้วนะ

แม่ถอนหายใจ มองฝันอย่างไม่พอใจ นั่นไม่ใช่คำตอบ…”

ถึงตอนนี้ แม้เรจะไม่พูดอะไร แต่เขาก็มองท่าทาง และจับคำพูดของแม่มาโดยตลอด

แม่ที่ไม่พอใจกับคำตอบของฝัน ก็เริ่มหันไปให้ความสนใจ ไม่สิ เรียกว่าหาความหวังจากเรอีกครั้ง

เรจ๊ะ ช่วยกลับไปบอกเพื่อนๆ ของฝันให้ด้วยนะ ว่าไม่ต้องเป็นห่วงฝัน เขามีความสุขอยู่ที่ญี่ปุ่นกับแม่และรี…” คำพูดฟังดูนางร้ายเลยนะแม่ แม่ไม่ใช่ฝัน จะรู้ได้ไงว่าเขามีความสุขหรือเปล่า =_=^

เรเหล่มองพื้นหน่อยๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อย ไม่นานก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับหน้าตาที่อ่อนโยน…o_o รอยยิ้มอ่อนๆนั่นใช่เรหยิ่งๆเย็นๆนั่นจริงๆเหรอนี่นายตีสองหน้าชัดๆ หรือว่า

พี่แกจะตามแผนแม่ทัน!O_O

ผมคงปล่อยให้ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ…”

ตอนนี้ฉันได้แต่จ้องพี่เรด้วยความอึ้ง เพราะเมื่อพี่เรพูดเสร็จ เขาก็เดินผ่านแม่เข้ามาหาฝัน ก่อนจะ….

…. ย่อตัวลงไป ชันเข่าข้างซ้ายขึ้นมา และใช้มือข้างซ้ายจับมือฝันไว้ราวกับจะขอแต่งงาน

เขาก้มหัวเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับคำพูดที่ไม่คาดว่าจะออกมาจากปากของเขา     

เพราะเจ้าหญิง จะต้องกลับไปพร้อมกับผมเท่านั้น….”

ไม่ใช่แค่ฝันแต่สถานการณ์ตอนนี้เล่นเอาฉันพูดไม่ออกบอกไม่ถูกพี่เรกลายเป็นเจ้าชายตามความต้องการของแม่ไปตั้งแต่เมื่อไหร่

หน้าตาที่หล่อเหลา น้ำเสียงมีเสนห์กับคำพูดที่ดึงดูดใจ ทำให้ฉันตื่นเต้นขึ้นมาแทนฝันอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ต้องถามเลยว่าตอนนี้ยัยฝันจะเป็นอย่างไร

แต่แม่นี่สิ ยิ้มออกนอกหน้าไปแล้วยิ่งเจ้าชายของแม่ทำตามแผนของแม่เท่าไหร่ แม่ยิ่งจะหลุดภูมิใจออกมามากขึ้นทุกทีๆ

ว่าไงครับ จะกลับไปพร้อมกับผมหรือเปล่าแต่ถ้าตัดสินใจกลับไปพร้อมกันแล้ว เราคงต้องเปลี่ยนความสัมพันธน์กันนะเพราะคำว่าเพื่อนกันมันคงไม่พอ

พี่เรพี่สามารถขอคนเป็นแฟนได้อย่างลึกลับมากเลยล่ะ T///T แบบนี้ฝันก็มีแต่จะต้องกลับไปล่ะสิ 

ที่ไหนได้ในขณะที่ฉันกับแม่ยิ้มไม่หุบ ยัยฝันก็เอาแต่นิ่ง ถ้าไม่เอ๋อไปแล้ว ก็คงอาจจะพยายามคิดตามแผนของพวกเราอยู่ = =”

ฝันเหลียวหันกลับมามองฉันอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะหันกลับไปสบตากับพี่เรพร้อมกับขมวดคิ้วหน่อยๆ กับหน้าที่เริ่มแดงขึ้นมาอีกครั้ง

เป็นใครก็ควรต้องอาย ถึงฉันจะคิดอยู่แล้วว่าพี่เรหล่อ แต่ตอนนี้ ท่าทางและหน้าตาของเจ้าชายตรงหน้ามันหล่อกระชากใจมากเกินไป…T-T

ทุกคนรอฟังคำตอบจากฝันกันอย่างใจเย็น แต่ฝันที่ตอนแรกเหมือนไม่ไว้ใจ ก็เริ่มเหมือนจะอายไม่กล้าพูดคำตอบออกมา จนฉันเริ่มใจร้อน บังคับตัวเองไม่ให้กระซิบเร่งที่ข้างหูฝันไม่ได้

โอ๊ยฝัน ก็แค่ตอบว่าเป็น หรือไม่เป็นแฟนแค่นั้น ลังเลนานจริง จะไม่ไว้ใจ หรือจะแอบอายยังไง ก็ค่อยไปเคลียร์กับเขาทีหลังก็ได้…. เดี๋ยวพี่เรก็หมดความอดทน จัดการเธอหรอก…”

พูดไม่ทันขาดคำ พี่เรก็เหมือนจะหมดความอดทนจริงๆ ถึงจะเป็นเจ้าชายแสนอ่อนโยนยังไงให้รอเจ้าหญิงตอบรับนานขนาดนี้ก็คงไม่ไหว

ถ้าเป็นเจ้าชายปกติ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาจะทำยังไง แต่สำหรับพี่เร

ถ้าเจ้าหญิงไม่ตอบ ผมขอลักพาตัวไปเลยแล้วกัน…” น้ำเสียงราวอ่อนโยน รอยยิ้มดูนุ่มนวล แต่คำพูดและแววตากลับแฝงความเป็นเรออกมาเต็มที่ = =” แต่แล้วการกระทำต่อจากนั้น ก็ทำให้แม่หลุดยิ้มออกมาได้อีก

ทั้งคู่สบตากันลึกซึ้งไม่นาน เจ้าชายก็ยกมือขององค์หญิงขึ้นมาบรรจงจูบลงเบาๆ ก่อนจะอุ้มองค์หญิงผู้ไร้ทางเลือกผ่านประตูออกไป

เหลือไว้แต่ฉันกับแม่ที่มองตามทั้งคู่พร้อมรอยยิ้ม และไม่แม้แต่คิดที่จะขัดขวางแต่อย่างใด

เพราะถึงแม้ฝันจะไม่พูด แต่พวกเราก็รู้อยู่แล้ว ว่าคำตอบที่แท้จริงจากใจของฝันคืออะไร ความสัมพันธน์ระหว่างพวกเรามันลึกซึ้งมากพอ จนสามารถตอบแทนกันได้

…………………………………………………………………….....

 

ฉันรู้สึกได้ถึงแขนอันแข็งแกร่งที่อุ้มฉันออกมาในขณะที่หัวยังตื้อๆไม่หาย ฉันเงยหน้ามองเรกับดวงตาของเขาที่ไม่ได้มองฉัน แต่กลับทอดสายตาไปข้างหน้าทั้งอย่างนั้น

เมื่อผ่านตัวบ้านออกมาสักพัก เขาก็ปล่อยฉันลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะส่งสายตาเยือกเย็นแบบเดิมใส่ฉันอีกแล้ว

นิสัยที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา กับอารมย์ที่ไม่แน่ไม่นอนแบบนี้นี่แหละ ที่ทำให้ฉันปรับอารมย์รับมันไม่ถูก จนต้องไม่ไว้ใจสิ่งที่เขาทำไปเมื่อครู่ =_=… แต่ก็ต้องยอมรับ ว่าบทบาทเจ้าชายเมื่อครู่สามารถกินใจฉันได้ไปกว่าครึ่ง

เมื่อฉันทอดมองไปข้างหน้า สภาพที่เห็น มันช่างต่างจากบรรยากาศเทพนิยายเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ภาพชายชุดดำหลายคนที่ยืนรอรับขนของให้ ทำให้ฉันเหมือนกลับมาอยู่โลกมาเฟียด้านมืด บู๊ๆนี่อีกครั้ง อยากรู้จริง ว่าทำไมเรมันเกิดมาเป็นเจ้าชายเฉยๆไม่ได้ ต้องแต่งแต้มสถานะตัวเองให้เป็นเจ้าชายมาเฟีย = =”

เรเดินไปพูดอะไรกับพวกเขาสักพัก ก่อนจะเดินมาจูงมือฉันเดินวนตัวบ้านไปยังที่ๆไร้คน

โดยไม่ทันที่ฉันจะได้ถามอะไร เขาก็ขยับเข้ามาใกล้ล่อให้ฉันเผลอก้าวถอยหลังเรื่อยๆจนหลังชิดกำแพง

เขาใช้มือข้างขวายันกำแพงไว้ไม่ให้ฉันขยับหนี ก่อนที่มือข้างซ้ายของเขาจะจับเข้าที่แก้มฉันเบาๆ

ขอโทษนะที่ต้องทำแบบนั้น ถ้าไม่ทำ แม่เธอคงไม่ปล่อยเธอออกมาง่ายๆแน่….”

คำพูดนี้! O_O เรมันขอโทษใครด้วยเหรอเนี่ย!?          ฉันสิไม่อยากเชื่อหูตัวเอง จริงๆฉันสิที่ต้องขอโทษ เพราะที่มันก็เพื่อช่วยฉันให้ได้กลับไทยตามคำขอฉันไม่ใช่เหรอ แค่วิธีมันค่อนข้างจะ…. = =” หวานแบบกินใจไปนิด

แต่หลังจากนั้น เรก็เข้าโหมดเจ้าชายเมื่อกี้อีกแล้ว T^T รอยยิ้มแบบนี้โอ๊ย! บอกที่ว่าใครมันเอาตัวพี่เรไป!! นี่มันเรในชาติก่อนเปล่าว้ะ!??

รู้สึกว่าผมยังไม่ได้คำตอบที่ถูกใจเลยนะ…”

ฉันรู้สึกได้ ถึงบรรยากาศราวเทพนิยายที่ย้อนกลับมาอีกครั้งจริงๆนะ = =”

แต่นิสัยที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของเรแบบนี้ ทำให้ฉันไม่รู้จะทำตัวยังไง ถ้าเรไม่แสดงสีหน้าจริงจังออกมา ในบางครั้งฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังล้อฉันเล่น หรือพูดจริงกันแน่ แต่ประเดี๋ยวนะคำตอบบ้าไรของมันเนี่ย อย่าบอกนะว่าให้ตอบรับ คำสารภาพรักหลอกๆของมันเมื่อครู่ = =a

นี่นายคิดจะทำอะไร -*- ปล่อยนะ…” ฉันสะบัดหน้าหนีสลัดมือข้างซ้ายของเขาให้ออกจากแก้ม….แต่ความรู้สึกตอนนี้มันขัดกันแปลกๆ =[]=…

เรไม่ได้แสดงออกถึงความไม่พอใจ หงุดหงิดหรืออย่างใด หากแต่เขากลับใช้มือข้างซ้ายที่ถูกสะบัดออก มายันกำแพงอีกข้าง ทำให้ฉันที่ไม่สามารถขยับหนีไปไหน ได้แต่ใช้มือทั้งสองข้างดันอกเขาให้ออกห่าง

หากแต่ไม่ว่าจะพยายามดันร่างเขายังไง ความแข็งแรงที่มีมากกว่า ก็ทำให้ฉันไม่สามารถดันให้เขาออกห่างไปมากกว่านี้ นี่นายกำลังจะฆ่าฉันทางอ้อมหรือไง? อยู่แบบนี้ฉันอาจหายใจไม่ออก หรือหัวใจเต้นรัวจนตายได้นะ =..=

แต่แทนที่เรจะทำอะไร เขากลับก้มหน้าลงเหล่มองไปทางอื่น หน้าตานิ่งๆของเขาในตอนนี้แม้จะดูอ่อนโยน แต่ราวกับจะแฝงความลำบากใจ หรือความโศกเศร้าไว้อย่างไรไม่รู้

หน้าตาที่แฝงไปด้วยความมืดมนต์ นี้ ทำให้ฉันนึกถึงภาพของเรที่นั่งคิดอยู่บนโซฟาภายใต้ความมืดมิดในบ้านพักตากอากาศของพ่อฉันทันที บรรยากาศที่อึดอันทรมานแบบนั้น

นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ถ้าตอนนี้ฉันสามารถขอพรได้หนึ่งอย่าง ฉันอยากจะเข้าใจและรับรู้ถึงความคิดภายใต้ดวงตาสีชานี้ เขากำลังลำบากใจใช่มั้ย!? กำลังคิดถึงเรื่องเดียวกับที่อยู่ภายในหัวเขาตอนนั้นใช่หรือเปล่า?

เมื่อฉันเริ่มจะรู้สึกถึงความลำบากใจที่ลอยเข้ามา อยู่ๆ เรก็หันหน้ามาช้าๆ ก่อนที่ดวงตาสีชาจะจับจ้อง สบตาฉัน ตรึงให้ฉันรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง

เขาเผยรอยยิ้มอ่อนๆออกมา ก่อนจะพูดอะไรที่เจ้าเลห์ตรงกันข้ามกับหน้าตาอ่อนโยนราวเจ้าชายนี่อย่างสิ้นเชิง

ถ้าไม่ตอบก็จะจูบ…” อะ….ไอ้เจ้าชายโลกมืดเอ้ย T_T เมื่อกี้นายยังเหมือนคนสับสนทรมานอยู่เลย!! ไหงปรับอารมย์ง่ายงี้อ่ะ!!

นายบ้าไปแล้ว… o_o”

เขาหัวเราะชั่วร้ายออกมานิดๆ เพิ่งรู้เหรอ?...” ก่อนจะเริ่มขยับหน้าเข้ามาใกล้อีกแล้ว T^T ฉันนึกว่าตัวเองจะไม่เจอแบบนี้แล้วซ้ะอีก ฉันก็แอบคิดว่านายจะกลายเป็นคนดีไปแล้ว แต่ก็เปล่า ยังชั่วร้ายเจ้าเลห์เหมือนเดิมT___T

“….”

เฮ้ยๆ นี่นายเข้าใกล้ฉันมากเกินไปแล้วนะ T//^//T

เร อย่าบอกนะว่านายเอาจริง!!”

เรเหลือบดวงตาสีชาให้สบตาเข้ากับฉันพร้อมกับคำพูด

“…เมื่อก่อนฉันอาจสับสนจนไม่กล้าบอกสิ่งที่อยู่ในใจ แต่ช่วงหลังมานี้ ความคิดต่างๆมันเปลี่ยนแปลงไป ฉันตัดสินใจแล้ว แม้เธออาจตกเป็นอันตราย แต่ฉันมั่นใจว่าความรู้สึกที่มีต่อเธอ มันมากพอที่จะทำให้ฉันต้องพลักดันตัวเองให้ปกป้องเธอจนถึงที่สุดอีกอย่างฉันก็สารภาพความในใจออกมาต่อหน้าแม่เธอแล้ว ไม่อยากถอนคำพูด…”

แล้วเขาก็ขยับหน้าเข้ามากใกล้ ก่อนจะเอียงคอขยับเข้ามาให้ระยะห่างระหว่างปากเราแคบลงทุกที

หน้าก็แดง หัวใจฉันก็เต้นเร็วถี่ แถมร่างกายรู้สึกราวกับจะร้อนขึ้นเรื่อยๆ นี่ปากเราจะแตะกันจริงๆแล้วนะ! T//^//T

ก็ได้!! ฉันจะกลับไปพร้อมกับนาย และเป็น……และตกลงเป็นแฟนกับนาย โอเคมั้ย!!”

ในที่สุด…….ฉัน…….ก็พูดมันออกมาจนได้…..เพราะคำพูดนายมันกินใจฉันไปเรียบร้อยแล้วหนิ!! T///T เพิ่งรู้ว่าการตกเป็นอันตราย มันก็มีความสุขได้เหมือนกัน

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะตะโกนมันออกมาซ้ะงั้น ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าการรับแบบนี้ ก็เหมือนตกลงให้ศัตรู หรือแม้แต่ครอบครัวมันมาตามล่าฆ่าฉัน…. แต่ที่สำคัญที่สุด ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาต้องการให้ฉันตกลงยอมรับหรือปฏิเสธกันแน่ เรมันยิ่งร้ายลึกอยู่ ขืนล้อฉันเล่นขึ้นมาทำไง เสียหน้าหมดพอดีT[]T…

….แต่ ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันก็แค่ตอบ….ไปตามใจตัวเองเท่านั้น

เขาเลื่อนหน้าออก หลุดขำออกมาหนึ่งที ก่อนจะปะทะรอยจูบที่แก้มป่องๆของฉันแทน นี่มัน!... O_o!! ….ตกลงเรไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ย! เรากลายเป็นคู่รักคู่แค้นกันไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย!!

พอเขาละปากออกจากแก้ม ก็ยิ้มให้ฉันนิดๆ พลางขยับตัวออก เอามือกุมไว้ที่อกตัวเอง ก่อนจะโค้งคำนับนิดๆ เป็นเกียรติอย่างยิ่งขอรับองค์หญิง…” แล้วเขาก็ยังกวนฉันต่อได้อีก =_=* ….

หากแต่ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้น จะกลายเป็นตัวมันเองนั่นแหละที่ต้องหลุดขำเพราะหน้าตามู่ทู่ของฉัน

หลังจากที่เราหลุดหัวเราะออกมาสักพัก เขาก็คว้ามือฉันไปจับ ก่อนจะจูงฉันเพื่อเดินกลับไปที่รถ

มันกี่ครั้งแล้วนะ ที่วันนี้เขาเรียกแทนฉันว่าเจ้าหญิงถึงฟังดูแปลกพิลึก แต่ยังไงมันก็ยังดีกว่ายัยไส้เดือนแหละหน่า -_,- ที่จริงมันน่าจะสวมรอยเป็นเจ้าชายแบบนี้ต่อไปอีกสักพักนะ ดูน่ารักแปลกๆดี แล้วที่สำคัญ เมื่อรู้ว่าเรจะกลับเป็นปีศาจแบบเดิม ฉันก็เริ่มที่จะรู้สึก……=_____=” เสียดาย….

T^T เร นายอย่าเอาตัวเจ้าชายของฉันไป!!! TOT จะให้ฉันทำอย่างไร ฉันถึงจะได้พบกับเจ้าชายฉันได้อีก!! บังคับให้แม่กับรีรับบทเป็นแม่เลี้ยงกับพี่สาวใจร้ายอีกครั้งเหรอ O_o!??  

พอคิดฉันก็หลุดยิ้มและขำออกมาคนเดียวอย่างกับคนบ้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ =[]=… ฉันปล่อยมือเร ก่อนจะกระโดดไปขวางหน้าเขา

การกระทำ(แปลกๆ) ของฉันทำให้เขาเงยหน้ามองฉันด้วยสีหน้านิ่งๆ

ฉันคิดถึงขนมที่ไทยแล้ว กลับไปนายต้องเลี้ยงขนมฉันด้วยล่ะ!”

เขาหรี่ตากระตุกยิ้มมองฉัน ก่อนจะใช้มือซ้ายลูบหัวฉันเบาๆ

ได้………………..ถ้าทำตัวดี - -^ …”

พูดเสร็จก็จับมือลากฉันไปที่รถต่อ นี่มันพูดกับฉันอย่างกับว่าฉันเป็นเด็กงี่เง่าอย่างนั้นแหละ ปีศาจร้ายในตัวเรมันคืนชีพแล้ว =_= ++

แต่ถึงอย่างไร ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อว่า คนที่สามารถทำให้ฉันทั้งยิ้ม ทั้งหัวเราะ และร้องไห้ได้อีกครั้งกลับกลายมาเป็นเร เขาทำให้ฉันสามารถกลับไปหาเพื่อนๆ พี่และน้องที่ไทยในฐานะฝันคนเดิม(แสนงี่เง่า) ได้อีกครั้ง

แต่สำหรับเขาและความสัมพันธน์ที่เปลี่ยนไประหว่างเราจะดีหรือร้าย ฉันก็ไม่สามารถรู้ได้ ความสุข ความเศร้า ช่วงเวลาที่แสนดีที่เราสามารถยิ้มให้กันและกัน หรือแม้แต่….ช่วงเวลาที่โศกเศร้า ที่เต็มไปด้วยความอันตราย เจ็บแค้น แสนปวดร้าวและทรมานใจจะลอยมาเมื่อไหร่ฉันไม่มีทางรู้ได้   

……..…รู้แต่ว่าวันนี้ เขาทำให้ฉันมีความสุขมาก แค่นั้นก็พอ……….

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
High School... Chaos~ [วุ่นนัก... ก็ไม่ต้องรักกันสิ!] ตอนที่ 46 : เจ้าชายขี่ม้าขาว แล้วทุกอย่างก็จบลงอย่างสวยงาม?! (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4192 , โพส : 134 , Rating : 110 / 22 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

#134 : ความคิดเห็นที่ 4034
FIN FIN FIN :-)
PS.  Dead to me. I will make you die and then reborn as a \\\"vampire level E\\\"
Name : Ayato< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ayato [ IP : 223.205.14.99 ]
Email / Msn: baitole(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:28

#133 : ความคิดเห็นที่ 3949
อ๊ากกกกกกกกก
ฟินแหลกค่ะ
ฟินระเบิดระเบ้อ
ฟินโลกแตก น่ารักทีสุดเลย
Name : sunny littlegirl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunny littlegirl [ IP : 182.52.116.178 ]
Email / Msn: pitchakan_fahg(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2556 / 21:27


#132 : ความคิดเห็นที่ 3810
น่ารักมากเลยอ่ะ >//<
อยากให้มีใครซักคนมาทำแบบนี้ให้บ้างจัง ^^"
Name : croissants< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ croissants [ IP : 223.24.157.27 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2555 / 03:16

#131 : ความคิดเห็นที่ 3780
โฮ้ยย ถ้าแฟนเราขอเป็นแฟนเหมือนในนิยายก็ดีล่ะสิเนี่ย TTwTT
Name : pimpapazi< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pimpapazi [ IP : 124.120.77.70 ]
Email / Msn: pims_25(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2554 / 00:36

#130 : ความคิดเห็นที่ 3757
พี่เร  น่ารักมากเลยอ่า~~~ ชอบตอนนี้มากเลย
Name : faijung55< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ faijung55 [ IP : 223.206.213.43 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 / 18:50

#129 : ความคิดเห็นที่ 3733
 น่ารัก=w=
PS.  เล่ห์กลสีจันทร์
Name : TimeStop< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TimeStop [ IP : 124.121.75.146 ]
Email / Msn: l3you(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2554 / 10:08

#128 : ความคิดเห็นที่ 3727
 กรี๊ดอะ -.,-/
Name : ป้าปุ๊< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ป้าปุ๊ [ IP : 118.172.66.170 ]
Email / Msn: J_j.thida(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กันยายน 2554 / 15:54

#127 : ความคิดเห็นที่ 3622
 หวานสุด ๆเลยตอนนี้ >V
Name : LookKaew< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LookKaew [ IP : 118.172.110.193 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2554 / 19:52

#126 : ความคิดเห็นที่ 3591
 อ่านกี่ครั้งก็ชอบ >///< อัพๆๆๆ
PS.  มนุษย์เรานั้นอยู่กับความมืดก่อนที่จะได้พบกับแสงสว่าง.....เมื่อได้พบกับแสงสว่างจึงเข้าไปหามัน....เพราะมันสดใสกว่า สบายกว่า โล่งใจกว่า ... แต่อย่างน้อย บางทีความมืดคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา...
Name : #Mafia Princess#< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ #Mafia Princess# [ IP : 182.53.128.205 ]
Email / Msn: mafia_pc.tangkwa(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2554 / 10:10

#125 : ความคิดเห็นที่ 3583

อึ๋ยย หวานจนเลี่ยนเลย  <<< แอบขยาดกับกองทัพมด

แต่ตอนนี้น่ารักจัง >กลับไทยแล้วจะเป็นไรนะ ฟ้าคาดหวังความอ่อนโยนของเรนะเนี่ย คิกๆ

หวังว่ากลับไปเรจะ สลัดปลิง หลุดไปได้นะ [แอบเน้น คงรู้ว่าเป็นใคร]
มาอัพพาสสองเร็วนะคะ รออยู่อย่างใจจดจ่อเลยจ้า


PS.  >>> ...หวัดดีทุกโค้นน ยินดีที่ได้รู้จักน๊ะ... <<<
Name : ~`NamFar`~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~`NamFar`~ [ IP : 223.204.79.11 ]
Email / Msn: namfarlovely_123(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:33

#124 : ความคิดเห็นที่ 3575
อร๊ายยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!! >////////< ดูสิเรกลายเป็นเทพบุตรไปแย้ววววววววววว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Name : loveyou F4< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ loveyou F4 [ IP : 49.228.163.230 ]
Email / Msn: love.sj2009(แอท)windowslive.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:02

#123 : ความคิดเห็นที่ 3564
ชอบตอนนี้สุดๆ 555+ อ่านมาหลายรอบก็ไม่เบื่อซักนิดเลยจริงๆค่ะ
Name : Venasia< My.iD > [ IP : 124.120.155.1 ]
Email / Msn: venasia_view(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2554 / 22:03

#122 : ความคิดเห็นที่ 3540
 จบแล้วรู้สึกดีใจ แต่ก็แอบเสียใจนะ เพราะอ่านเรื่องนี่้มานานมากๆๆๆๆเรื่องแรกของเด็กดีเลยแหละ

จะมีต่ออีกไหมอะ เรื่องอื่นอะ

PS.  อย่าเอาหัวใจไปผูกกับตีนใคร เมื่อเขาก้าวออกไปคนที่เจ็บก็คือเรา
Name : นิรนามกุหลาบดำ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นิรนามกุหลาบดำ [ IP : 125.27.178.206 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 18:38

#121 : ความคิดเห็นที่ 3535
กรี๊ดดด เรน่ารักมากมาย
เขิลลล > <
Name : ' I'M~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' I'M~ [ IP : 124.120.186.52 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2553 / 13:31

#120 : ความคิดเห็นที่ 3534

>o<
เรน่ารักมาก
แต่เอกจ้า
ยังไม่ลืมนะๆ

Name : S&P❤ミ*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ S&P❤ミ* [ IP : 27.130.73.199 ]
Email / Msn: SGM_hi-ye-naa(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2553 / 11:31

#119 : ความคิดเห็นที่ 3531
เขินนนนนนนนนนอ่า ชอบมาก กรี๊ดดดดดดดดเรน่ารัก สู้ๆนะคะ เปงกะละใจให้อยุ อิอิ
Name : witch [ IP : 124.121.159.201 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 ธันวาคม 2553 / 15:46

#118 : ความคิดเห็นที่ 3527
เรน่ารักจัง^^
Name : lollipop_chain< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lollipop_chain [ IP : 118.173.40.202 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2553 / 20:16

#117 : ความคิดเห็นที่ 3523
อัพเถิดไรเตอร์
คนอ่านคลั่งจนจะตายอยุแล้ว

Name : silence_vampire< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ silence_vampire [ IP : 125.25.47.120 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2553 / 22:29

#116 : ความคิดเห็นที่ 3521
สรุปจบแค่นี้...หรือว่ามีต่ออ่ะค่ะ  ยังอยากอ่านเรื่องเรกับฝันหลังจากที่กับจากญี่ปุ่นจังเลย
Name : juysean< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ juysean [ IP : 124.122.188.138 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ธันวาคม 2553 / 09:04

#115 : ความคิดเห็นที่ 3520
กรี๊ดดดด อยากอ่านต่อ มาอัพให้ทุกวันเลยได้ป่าวอ่าตะเอง
Name : หกดหฟดหฟดห [ IP : 125.24.97.149 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 ธันวาคม 2553 / 23:23

#114 : ความคิดเห็นที่ 3515
กรี๊ดเจ้าชายเรเท่ห์มากเรย
กลับมาอัพเร็วนร๊คร๊
Name : Firs< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Firs [ IP : 115.87.119.249 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2553 / 21:06

#113 : ความคิดเห็นที่ 3514
แอร้ยยย เรย์น่ารักไปไหนเนี่ย เขินสุดๆ  >//<
Name : CHocolatE< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CHocolatE [ IP : 183.89.111.199 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2553 / 16:44

#112 : ความคิดเห็นที่ 3512
เร่ เท่จัง ว่าแต่แล้วฮนนี่หายไปไหนอ่ะ หายไปเลยแหะ
Name : eiei [ IP : 125.26.162.57 ]
Email / Msn: -
วันที่: 8 ธันวาคม 2553 / 22:27

#111 : ความคิดเห็นที่ 3510
กรี้ดดดดดดดดดดดดด
ไรเตอร์เปลี่ยนตัวพระเอก ใช้ตัวแสดงแทนอะป่าว ไมมันหวาน หวาน หวาน แล้วก็หวานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

งงเหมือนกัน เรหวานได้ขนาดนี้ โอ้จอด นายแน่มาก
เจ้าชายยยยยยยยยยยยยยยยย
อิจฉาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


Name : inunaru< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ inunaru [ IP : 183.182.107.35 ]
Email / Msn: apphommaly(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2553 / 10:33

#110 : ความคิดเห็นที่ 3507
เย้ๆหวานหยดย้อย
Name : คิกๆ [ IP : 118.175.32.123 ]
Email / Msn: -
วันที่: 7 ธันวาคม 2553 / 17:03

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ธันวาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android