สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC] STRAY CAT - KRISYEOL

ตอนที่ 9 : STRAY CAT - 7


     อัพเดท 10 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: EXO, EXO-M, EXO-K, Kris, Chanyeol, KrisYeol, Kai, Sehun, KaiHun
ผู้แต่ง : NiTRoGeN14 ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NiTRoGeN14 Email : momo_alan14(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/wonkyu4ever
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 168 Overall : 12,861
597 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 376 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC] STRAY CAT - KRISYEOL ตอนที่ 9 : STRAY CAT - 7 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1478 , โพส : 25 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




 

Stray Cat

 

7

 

 

 

ฉันจะพยายามรักษาสัญญา

 

 

 

 "รู้ไหมฮะว่าวันนี้วันอะไร" ทันทีที่คริสกลับมาถึงห้อง เจ้าแมวตัวโตก็ตะกุยขาหน้า(?)วิ่งไปหาเจ้านาย ร่างสูงเลิกคิ้ว มองชานยอลที่ทำตัวเหมือนเด็กเล็กๆ แล้วส่ายหัว ก่อนจะเดินผ่านมานั่งบนโซฟาตัวยาว ถุงกระดาษใบใหญ่ในมือถูกวางลงบนพื้น

ชานยอลหูลู่หางตก เดินหงอยกลับมานั่งข้างๆ ชายหนุ่ม แม้จะแสดงออกทางสีหน้าไม่มากแต่แค่มองก็รู้แล้วว่ากำลังน้อยใจ

"เจ้านายครับ" อี้ชิงเรียกเชิงสะกิดเบาๆ ให้คริสสนใจชานยอลหน่อย เขาจึงถูกคริสที่อาศัยช่วงชานยอลนั่งก้มหน้าหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ลูกน้อง มือหนาล้วงลงไปในถุงกระดาษ หยิบกล่องของขวัญเล็กๆ ขึ้นมาใบหนึ่งแล้วยื่นให้ "อะไรครับ?"

"ของขวัญวันวาเลนไทน์" คริสตอบสั้นๆ แต่นั่นทำให้คนที่แอบน้อยใจรีบเงยหน้าขึ้นมอง แต่พอเห็นว่าคนที่คริสให้ของขวัญเป็นจาง อี้ชิงไม่ใช่ตนเองก็ค้อนหน้าคว่ำ

"ขอบคุณครับ"

"งั้นก็กลับไปพักเถอะ พรุ่งนี้ต้องพาเด็กไปซื้อของทั้งวันไม่ใช่เหรอ"

อี้ชิงกลั้นขำเมื่อคนที่ถูกเรียกว่าเด็กหันมาสะบัดบ๊อบใส่ จริงอย่างที่คริสว่า พรุ่งนี้เขาต้องพาชานยอลไปซื้อของใช้สำหรับการเรียนทั้งเสื้อผ้า เครื่องเขียน และหนังสือ คงต้องใช้เวลาทั้งวันแน่ๆ

"ครับ" อี้ชิงโค้งให้คริสแล้วเดินไปหยิบเสื้อคลุมที่เสา เขาแอบมองชานยอลที่ทำหน้างอแล้วยิ้มขัน เด็กคนนี้น่ารักจริงๆ มีอะไรแสดงออกทางสีหน้าหมด

พออี้ชิงออกไป คริสก็คลายเนคไทที่คอให้หลวมลง เขาเลิกแขนเสื้อทั้งสองข้างขึ้นมากองที่ข้อศอก ก่อนวาดแขนข้างหนึ่งไปบนพนักโซฟาทำท่าเหมือนจะโอบอีกฝ่ายไว้

"วันนี้ก็วันอังคารไง"

"ไม่ใช่สักหน่อย"

"ถ้าไม่ใช่แล้ววันนี้มันวันอะไรล่ะ"

"ก็เมื่อกี้คุณยังพูดกับพี่อี้ชิงเลยว่าเป็นวันวาเลนไทน์"

"แล้ว?"

"งอนแล้วฮะ ไม่ให้ช็อกโกแลตแล้ว บู่วๆๆๆๆๆ" เด็กหนุ่มยกนิ้วโป้งขึ้นก่อนจะคว่ำลง ปากสีสดยื่นออกมาอย่างขัดใจ แต่เห็นแล้วแทนที่จะโกรธคริสกลับล้วงกล่องของขวัญอีกใบขึ้นมาจากถุง

"แสดงว่าไม่อยากได้ของขวัญวันวาเลนไทน์ใช่ไหม?"

พอเจอแบบนี้ชานยอลเกิดอาการเหวอทันที เด็กหนุ่มพยายามเก็บอาการดีใจไม่ให้ออกนอกหน้า เขาต้องตีบทงอนให้แตกก่อน

"ไม่รู้ล่ะฮะ ถ้าอยากกินช็อกโกแลตโฮมเมดฝีมือผม ก็ต้องเอามาแลกกัน"

"ถ้างั้นไปเอามาสิ ช็อกโกแลตน่ะ" คราวนี้ชานยอลเก็บอาการไม่อยู่แล้ว เด็กหนุ่มรีบวิ่งไปเอากล่องช็อกโกแลตออกมาจากห้องนอน เมื่อกลับมานั่งบนโซฟาก็ยื่นกล่องกระดาษสีหวานไปให้คริส

"แลกกันฮะ"

คริสไม่พูดตอบ แต่เขายื่นกล่องของขวัญให้เด็กหนุ่ม แล้วก็มองชานยอลที่แกะกล่องของขวัญท่าทางทะนุถนอม เมื่อชานยอลเห็นของที่อยู่ข้างใน ตาที่ปกติก็โตอยู่แล้วยิ่งโตมากขึ้นไปอีก

"เอาไว้ใช้ตอนไปเรียนไง มีปัญหาอะไรจะได้โทรหาฉันหรืออี้ชิงได้"

"ขอบคุณฮะ" มือเรียวหยิบไอโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมาดู มืออีกข้างก็หยิบกล่องใส่เคสไอโฟนออกมา "ลายวันพีซ"

"เห็นอี้ชิงบอกว่าเธอชอบดูการ์ตูนเรื่องนี้"

"ชอบมากๆ เลยฮะ ขอบคุณนะฮะ" ริมฝีปากอิ่มแย้มรอยยิ้มกว้างจนโชว์ฟันขาวคริบสามสิบสองซี่ ทั้งสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากันบนโซฟา ก่อนที่คริสแย่งกล่องเคสโทรศัพท์ออกมาแกะ

"เดี๋ยวใส่เคสให้ จะสอนใช้โทรศัพท์ด้วย"

"ฮะ" มือหนารับโทรศัพท์ไปใส่เคสอย่างคล่องแคล่ว พอเขาใส่เสร็จก็เขยิบเข้าไปใกล้ร่างโปร่ง และเริ่มอธิบายวิธีการใช้ตั้งแต่เปิดเครื่อง ตั้งรหัสผ่าน การโทรเข้าโทรออก สอนการใช้แอพลิเคชั่นต่างๆ ในโทรศัพท์ ดูชานยอลจะชอบเจ้าเกมแองกรี้เบิร์ดส์มากที่สุดแล้ว

"อย่าเอาแต่เล่นเกมล่ะ" คริสว่าเมื่อเขาสอนวิธีการเล่นเกมให้เด็กหนุ่ม

"หน้ามันเหมือนคุณคริสจังเลย นกสีแดงๆ เนี่ยฮะ ทำคิ้วเหมือนกันเด๊ะ"

- -* "เอาคืนซะดีไหมเนี่ย"

"อย่านะฮะ ให้แล้วให้เลยซี่ ว่าแต่มันตั้งภาพพื้นหลังแบบรุ่นอื่นได้ไหมฮะ"

"ได้สิ จะเอารูปอะไรก็ไปหาโหลดเอา"

"ถ้าจะเอารูปถ่ายล่ะฮะ"

"ก็ต้องถ่ายรูปก่อน สอนไปแล้วนี่" คริสคว้ามือถือมาเปิดแอพฯ ถ่ายรูปแล้วยื่นคืนให้ ชานยอลจึงรีบหมุนตัวเองให้หันหน้าไปทางเดียวกับชายหนุ่มแล้วยกโทรศัพท์ขึ้น

"หนึ่ง สอง ซั่ม กิมจิ..."

แชะ!

มือเรียวรีบพลิกหน้าจอโทรศัพท์มาดูรูปที่เพิ่งถ่ายเสร็จ ในจอปรากฏใบหน้าของเขาที่ยิ้มแฉ่งเห็นฟันกับคริสที่อมยิ้มน้อยๆ อยู่ด้านหลัง

"ผมจะเอารูปนี้ขึ้นหน้าจอ" เด็กหนุ่มยื่นโทรศัพท์ให้อีกคน คริสรับมากดไม่นานก็โชว์ภาพหน้าจอที่เป็นรูปคู่ของเขาสองคน หลังจากนั้นเขาเลยสอนการตั้งค่าเวลามีคนโทรเข้าแล้วจะโชว์รูปคนโทรมาให้ชานยอลด้วย รวมไปถึงการใช้เฟซไทม์

"เอาไว้เวลาใช้เวลาดุเธอ แค่เสียงน่ะไม่พอหรอก" คริสให้เหตุผลสั้นๆ ซึ่งทำเอาชานยอลหน้าบูดไปเลย "ไหน เปิดกล่องช็อกโกแลตให้ดูหน่อยซิ ซื้อมาจากร้านไหน"

"ไม่ได้ซื้อฮะ ทำเองเมื่อวาน"

มือหนาเปิดกล่องช็อกโกแลตออกมาดูแล้วต้องทำหน้าปุเลี่ยน "คิตตี้?"

"ก็มันมีแต่พิมพ์ลายแมวแบบนี้นี่นา" เขายิ้มแห้ง หยิบช็อกโกแลตออกมาจากกล่องชิ้นหนึ่งแล้วยื่นจ่อที่ปากของร่างสูง "อร่อยนะฮะ ปาร์ค ชานยอลรับประกันเลย อ้ามมมม..."

คริสหัวเราะคิก เขาอ้าปากทำเสียงอ้ามเลียนแบบเด็กหนุ่ม นิ้วเรียวส่งช็อกโกแลตเข้าไปในโพรงปากเล็ก หากยังไม่ทันเอานิ้วออกมา คริสก็ใช้ฟันงับนิ้วเล็กเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ แทนที่ชานยอลจะโวยวายเด็กหนุ่มกลับนิ่งเขิน เพราะคนแก่กว่าที่เริ่มจูบไล้ลงบนนิ้วเรียว

"หวาน"

////////

"อยากลองเองบ้างไหม" ชานยอลพยักหน้าแทนคำตอบ คริสจึงหยิบช็อกโกแลตเข้าปากอีกหนึ่งชิ้น แต่เขางับมันไว้เฉยๆ แล้วยักคิ้วท้าอีกฝ่าย ส่งสายตายียวนไปให้บอกว่า 'ถ้าอยากได้ก็เข้ามาสิ'

ริมฝีปากอิ่มเบะออกน้อยๆ แก้มยุ้ยขึ้นสีแดงจัดไปถึงใบหูและลำคอ ถึงอย่างนั้นชานยอลก็หลับตาและยื่นหน้าเข้าไปหา เขาได้ยินเสียงคริสหัวเราะเบาๆ วันนี้เจ้านายท่าทางจะอารมณ์ดีมากเพราะเขาทั้งยิ้มและหัวเราะเรี่ยราดจนชานยอลใจสั่น จนเมื่อกลีบเนื้ออ่อนสัมผัสได้กับเนื้อช็อกโกแลต ตัวเขาก็ถูกดึงไปโอบกอดบนตักแกร่ง

 

จูบรสช็อกโกแลตของแท้...ทั้งหวาน ทั้งร้อน จนแทบหลอมละลาย

 

เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกคริสกำลังละลายเขาให้เหลวไปทุกส่วน มือไม้สั่นอ่อนไม่สามารถยึดจับอะไรได้นอกจากปล่อยให้ร่างสูงช่วยประคองไว้ ยามที่ลิ้นร้อนวาดเข้ามาในกายเขา หัวสมองมันขาวโพลนไปหมด คิดอะไรไม่ออกนอกจากผู้ชายที่ชื่อคริส อู๋

"อือ..."

"หวานจริงๆ ด้วย" ริมฝีปากหยักกระซิบชิดกลีบเนื้ออ่อนอุ่นร้อนที่บัดนี้บวมเจ่อขึ้นสีแดงจัด

ตากลมยังคงหลับพริ้ม นอกจากแก้มกลมที่ขึ้นสีแดง ตามร่างกายเองก็ถูกย้อมด้วยสีเดียวกัน ชานยอลเผยอปากออกเพื่อช่วยหายใจ เขารู้สึกดีแต่มันก็เหมือนจะขาดใจตายให้ได้เหมือนกัน จูบเมื่อครู่...คริสแทบสูบวิญญาณเขาไปเลยทีเดียว

ชานยอลค่อยๆ ลืมตา ภาพใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบทำให้หัวใจเขาเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ผู้ชายคนนี้...กุมหัวใจเขาไว้แล้วจริงๆ

"ผมรักคุณ"

"ขอบใจ" คริสเอื้อมจูบข้างขมับขาว เขากดจูบแรงๆ จนร่างโปร่งต้องเอนตามแรงกด "ขอบใจจริงๆ"

 

 

 

"เลิกทำหน้าบูดอย่างนั้นได้แล้วน่า" คริสว่า แต่ชานยอลยังคงกอดอกและทำหน้าเครียดจ้องชามซีเรียล "แล้วก็ผูกไทให้เรียบร้อยด้วย" เขาสั่งทับแต่ชานยอลก็ส่ายหน้าพรืดและปฏิเสธเสียงแข็ง

"ผูกไม่เป็น"

"อี้ชิง! มาสอนเด็กนี่ผูกเนคไทใหม่ซิ" ชายหนุ่มตะโกนเรียกลูกน้องที่รออยู่ที่ห้องรับแขกให้เข้ามาในห้องครัว เพราะอย่างนั้นชานยอลจึงงอนอี้ชิงด้วยอีกคน

"ไม่ผูก ไม่อยากผูก ไม่อยากไปโรงเรียนแล้วด้วย"

"อี้ชิง ไปทำเรื่องลาออกไป" ชานยอลรู้ว่าเขาดื้อไม่เข้าเรื่องแต่ก็อยากให้คริสเอาใจเขาบ้าง เมื่อถูกประธานหนุ่มพูดอย่างไร้เยื่อใยใส่ น้ำตาก็ไหลออกมาราวสั่งได้

"คุณชานยอล ร้องไห้ทำไมครับ"  อี้ชิงลุกลี้ลุกลนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นน้ำตาเม็ดโตทะลักทลายออกมาจากตากลม พอตั้งสติได้ก็รีบล้วงผ้าเช็ดหน้ามาจากเสื้อสูทจะเช็ดน้ำตาเด็กหนุ่ม แต่ก็ช้ากว่าคริสที่เอามือจับแก้มนุ่มไว้มั่นแล้วใช้นิ้วยาวปาดน้ำตาให้

"ฮึก...ก็คุณคริสสัญญาแล้วนี่นาว่าจะไปส่งน่ะ"

"ฉันไม่ว่าง งานมันกะทันหันเธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ ฮึ!"

"แต่สัญญาไว้แล้ว ทีคุณคริสยังให้ผมรักษาสัญญาเลย แล้วทำไมคุณคริสไม่รักษาสัญญาบ้างล่ะฮะ"

คริส อู๋ถอนหายใจยาว อีกครึ่งชั่วโมงเขาต้องไปให้ถึงอินชอนเพื่อขึ้นเครื่องไปประชุมด่วนที่พูซาน  แต่ตอนนี้แมวเลี้ยงของเขาเริ่มงอแงเสียแล้ว

"ฉันจะรีบกลับมาให้ทันเธอเลิกเรียนแล้วกัน เปลี่ยนจากไปส่งเรียนวันแรกเป็นไปรับแทน ตกลงไหม?" นิ้วยาวเปลี่ยนมาลูบแก้มกลม พยายามใช้น้ำเสียงที่อ่อนที่สุด จนชานยอลใจอ่อน

"ก็ได้ฮะ สัญญานะฮะ คราวนี้ห้ามผิดสัญญาด้วย ไม่งั้นผมจะไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าคุณคริสจะมารับเลย"

"ดีมาก"

"งั้นมาเกี่ยวก้อยสัญญากันนะฮะ คราวนี้จะได้เบี้ยวไม่ได้"

ถึงจะดูปัญญาอ่อนแต่คริสก็ทำ เขาชักเริ่มรู้สึกเหมือนมีลูกมากกว่าสัตว์เลี้ยง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ลูบหัวเจ้าแมวตัวเขื่องเป็นรางวัลหนึ่งทีก่อนออกจากห้อง

 

บรรยากาศของโรงเรียนเป็นสิ่งที่ชานยอลไม่ได้สัมผัสมาตั้งแต่อายุสิบสาม ตอนนี้เขาสิบเจ็ดแล้วและได้กลับเข้ามาเรียนในโรงเรียนอีกครั้ง ก่อนหน้านั้นเขาใช้วิธีเรียนภาคค่ำและใช้วิธีเรียนด้วยตนเองแล้วไปสอบเทียบเอา เพราะฉะนั้นเมื่อเขามาถึงโรงเรียน ร่างโปร่งจึงรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย

"โรงเรียนศิลปะที่นี่ดังมากเลยนะครับ พวกเด็กฝึกหัดที่เตรียมเป็นนักร้องค่ายใหญ่ๆ ก็มักเรียนกันที่นี่ อ้อ น้องชายของคุณลู่หานก็เรียนที่นี่นะครับ รู้สึกว่าจะรุ่นเดียวกันกับคุณชานยอลนี่แหละครับ" จาง อี้ชิงเล่าระหว่างที่พวกเขากำลังเดินไปห้องพักอาจารย์ ตลอดทางก็มักมีสายตาสงสัยจากนักเรียนชายหญิงมองมาที่เขาทั้งสองคน คงเพราะชานยอลเป็นคนแปลกหน้าสำหรับที่นี่ล่ะมั้ง

"คุณลู่หานมีน้องชายด้วยเหรอฮะ"

"ครับ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ หรอกครับ"

"หมายความว่ายังไงฮะ ลูกพี่ลูกน้องเหรอฮะ"

"เป็นลูกบุตรธรรมที่ครอบครัวคุณลู่หานรับมาเลี้ยงน่ะครับ"

"อ้อ..." ชานยอลพยักหน้ารับรู้ เขาคงไม่ค่อยอยากนึกสุงสิงกับน้องชายลู่หานเท่าไหร่หรอก เพราะลู่หานเองก็ไม่ชอบหน้าเขาพอๆ กับที่เขากลัวอีกฝ่ายนั่นแหละ แถมพอนึกถึงความสัมพันธ์ของคริสกับลู่หาน หัวใจของเขามันก็เจ็บแปลบ เพราะไม่รู้ว่าสองคนนั้นมีความสัมพันธ์กันแบบไหน แค่ภาพที่เห็นใน High-end ก็บอกเขาได้มากพอแล้วว่ามากกว่าเพื่อนร่วมงานแน่นอน

"ถึงห้องพักครูแล้วครับ" อี้ชิงเปิดประตูห้องให้คนอายุน้อยกว่าเข้าไปก่อน เมื่อร่างโปร่งเข้าไปในห้อง ก็ต้องรู้สึกประหม่าเพราะสายตาของอาจารย์ที่มองมา "อาจารย์คิม ฮีชอลอยู่ไหมครับ"

"อยู่ข้างในโน่นแน่ะ นักเรียนใหม่เหรอ"

"ฮะ" ชานยอลตอบอาจารย์ผู้ชายคนหนึ่ง เขามีใบหน้าหล่อเหลาและตัวสูงกว่าชานยอลนิดหน่อย ซึ่งส่งยิ้มมาให้เด็กใหม่อย่างใจดี

หลังจากที่จาง อี้ชิงฝากฝังชานยอลกับครูประจำชั้นเรียบร้อยแล้วเขาก็ขอตัวกลับ ส่วนเด็กหนุ่มต้องนั่งรออยู่ที่ห้องพักครูจนกว่าจะถึงเวลาเข้าเรียน

พอถึงเวลาแปดโมงเช้าพอดี คิม ฮีชอลก็เดินนำชานยอลไปที่ห้องเรียนเพื่อนเข้าคาบโฮมรูม เขาได้อยู่ห้อง 3-A ซึ่งฟังจากเสียงที่ดังออกมาแล้วคงไม่ค่อยเรียบร้อยกันเท่าไหร่ หากพออาจารย์ประจำชั้นเปิดประตูเข้าไปเสียงทุกอย่างก็เงียบลงอัตโนมัต

"เอ้าเข้ามาสิ จะยืนขวางประตูทำไม" ฮีชอลกวักมือเรียกนักเรียนใหม่ ซึ่งเมื่อชานยอลปรากฏตัวเสียงที่เงียบไปก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ต้องให้ฮีชอลตะโกนถึงจะกลับมาเงียบได้อีกครั้ง "เงียบๆๆๆๆ เอ้านี่จะเป็นเพื่อนใหม่ของพวกเธอนะ อยู่กันดีๆ ล่ะ ช่วยดูแลด้วย เห็นตัวโตอย่างนี้แต่ท่าทางจะขี้อาย ส่วนเธอ แนะนำตัวสิ"

"เออ ฮะ" ชานยอลเดินออกมากลางห้อง เขาพยายามไม่สนใจสายตานับสิบคู่ที่มองมาที่เขาเป็นสายตาเดียว พอเห็นว่ามีคนหนึ่งหลังห้องมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาเลยโฟกัสสายตาไปที่จุดนั้นแทน "ชื่อปาร์ค ชานยอล ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะ"

เขาพูดตามที่อี้ชิงช่วยซักซ้อมไว้เมื่อวาน ทันทีที่แนะนำตัวจบเสียงปรบมือก็ดังก้อง พร้อมกับเสียงโห่แซวจนฮีชอลต้องตะโกนให้หยุดอีกครั้ง

"เงียบหน่อยสิไอ้พวกลิงนี่ เอ้า ปาร์ค ชานยอล ไปนั่งตรงนั้นแล้วกัน จะได้ไม่บังเพื่อน" ฮีชอลชี้ไปที่หลังห้อง ข้างโต๊ะของผู้ชายผิวสีแทนที่เอาแต่มองไปนอกหน้า เด็กหนุ่มก้มหัวรับรู้ก่อนเดินไปที่โต๊ะ ระหว่างทางเจอใครยิ้มให้เขาก็จะยิ้มตอบ

เมื่อถึงโต๊ะชานยอลก็หยิบอุปกรณ์การเรียนออกมา และก็ฟังฮีชอลพูดอบรมเปิดเรียนไปด้วย แต่จนหมดคาบโฮมรูม ผู้ชายที่นั่งข้างๆ เขาก็ยังไม่แม้แต่จะหันมามอง ชานยอลไม่รู้หรอกว่านอกหน้าต่างมีอะไรน่าสนใจกว่าเด็กนักเรียนใหม่ที่ย้ายมากลางคัน แต่ตอนนี้เขาเริ่มสนใจนอกหน้าต่างนั่นด้วยเหมือนกัน

"ข้างนอกมีอะไรเหรอ" เขาสะกิดถาม ผู้ชายคนนั้นถึงหันมา แต่พอเขาเห็นหน้าชานยอลก็ทำหน้าสงสัย

"นาย..."

"หือ...? ฉันเป็นเด็กใหม่เพิ่งย้ายมาน่ะ ชื่อปาร์ค ชานยอล แนะนำตัวอีกทีเผื่อนายไม่ได้ฟังตอนฉันพูดอยู่หน้าห้อง ฉันเห็นนายเอาแต่มองไปนอกหน้าต่าง"

"เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า?" ชายหนุ่มผิวสีแทนถาม แต่ชานยอลก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าเคยเจอที่ไหน เลยส่ายหน้าตอบ

"ไม่รู้สิ เราอาจจะเคยเดินสวนกันก็ได้นะ"

"อ่า... อ่อ ฉันคิม จงอินนะ"

"ยินดีที่ได้รู้จัก"

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน นายเป็นเด็กใหม่ใช่ไหม มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามฉันแล้วกัน"

"อือ" เด็กหนุ่มฉีกยิ้มดีใจ เขามีเพื่อนคนแรกในโรงเรียนแล้ว และแน่นอนว่าเขารีบสิ่งข้อความไปรายงานเจ้านายจอมเฮี้ยบซึ่งตอนนี้น่าจะติดประชุมอยู่ทันที

 

"นายถนัดวาดรูปเหรอ"

"อือ" เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง คิม จงอินเป็นคนพาชานยอลไปที่โรงอาหาร ตอนแรกก็มีหลายคนเสนอมาพาเด็กนักเรียนใหม่ไป แต่พอเห็นว่าคิม จงอินสนิทกับเด็กใหม่แล้วก็ต่างถอดใจ ทุกคนต่างรู้ดีว่าจงอินป๊อบขนาดไหน และพอจงอินสนใจใครสักคน คนอื่นแทบไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับคนๆ นั้นเลย เพราะจะถูกจงอินแย่งซีนไปหมดน่ะสิ

"ฉันถนัดเต้นน่ะ เวลาถึงคาบวิชาเอกฉันก็จะไปเรียนเต้นที่ตึกสาม ส่วนวาดรูปจะอยู่ตึกสองข้างๆ กัน"

"วิชาเอกนี่คือที่เป็นช่องว่างในตารางสอนใช่ไหม งั้นวันนี้ก็มีตอนบ่ายสามถึงหกโมงเย็นเลยน่ะสิ" ชานยอลถามระหว่างคีบเส้นบะหมี่เข้าปาก แก้มขาวพองกลมด้วยบะหมี่

"ใช่ เดี๋ยวฉันจะพานายไปที่ตึกสองเอง ฉันเข้าคลาสสายได้น่ะ อาจารย์ที่สอนเต้นเขาใจดี"

"ขอบใจนะจงอิน นี่ถ้าไม่ได้นายฉันต้องงงแน่ๆ เลย"

"แล้วนี่นายย้ายมาจากที่ไหนน่ะ หายากนะพวกที่จะย้ายมาเรียนกลางคันแบบนี้ ถ้าไม่ใช่พวกที่เตรียมเป็นนักร้องก็ไม่มีหรอก"

"คือ...ก่อนหน้านี้ฉันเรียนภาคค่ำน่ะ"

"ภาคค่ำ เรียนตอนกลางคืนน่ะเหรอ อ้า!!!!!!" จู่ๆ จงอินก็ร้องเสียงดังจนนักเรียนทั้งโรงอาหารหันมามอง ชานยอลอาบหน้าแดงทันทีที่กลายเป็นจุดเด่น เขาก้มหน้าลงกับชามก๋วยเตี๋ยว ไม่กล้าเงยหน้ามองใครสักคนยิ่งโดยเฉพาะกับจงอิน

"นายเป็นบ้าอะไรน่ะ จู่ๆ ก็ร้องเสียงดัง" เมื่อรู้สึกว่าคนเลิกสนใจแล้วชานยอลก็รีบกระซิบถามทันที

"ฉันนึกออกแล้วว่าเคยเจอนายที่ไหน ที่ High-end ไง วันนั้นไงที่พี่ชายฉันจะขอให้นายไปนั่งรถเป็นเพื่อนฉันน่ะ"

"อ๋อ... นึกออกแล้ว น้องของคุณจุนมยอนนี่เอง"

"ฉันแปลกใจมากเลยนะที่นายเจอนายที่นี่ แต่แปลกใจมากกว่าว่าทำไมนายไปทำงานที่ร้านนั่น อายุก็ไม่ถึง แถมนายยังเป็นเพื่อนเที่ยวอีก ถ้านายรวยขนาดมีเงินเข้าโรงเรียนนี้กลางคันได้ ก็ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องไปทำงานที่นั่นนี่นา หรือว่าทำสนุกๆ เพราะพี่ฉันบอกว่าไปที่ร้านนั้นแล้วก็ไม่เจอนายอีกเลย"

"เรื่องมันยาวน่ะ เอาเป็นว่าตอนนั้นฉันมีความจำเป็นต้องไปทำงานที่นั่นก็แล้วกัน นายก็อย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะจงอิน"

"แน่นอน ขืนบอกฉันก็ซวยด้วยสิ อายุฉันก็ไม่ถึงเหมือนกัน" คิม จงอินพูดไปหัวเราะไป ดูเป็นคนอารมณ์ดีมากๆ

"สัญญานะ"

"ได้ ฉันสัญญา เออนี่...เย็นนี้เลิกเรียนไปกินต๊อกกันไหมล่ะ ฉันเลี้ยงเอง ต้อนรับเพื่อนใหม่ไง"

"ไม่รู้สิ วันนี้ผู้ปกครองฉันจะมารับน่ะ"

"ง้ั้นเหรอ ถ้าว่างก็บอกนะ ร้านนี้อร่อยมากจริงๆ"

"โอเค" ชานยอลตะเบ๊ะมือแบบทหาร หลังจากนั้นเด็กทั้งสองก็ทานข้าวเที่ยงไปคุยกันไปจนเกือบหมดเวลาพัก เมื่อจะเดินกลับเข้าห้องเรียนชานยอลก็อยากเข้าห้องน้ำ จงอินเลยต้องพาไปห้องน้ำชั้นหนึ่งระหว่างตึกที่ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่

คิม จงอินขอรออยู่ข้างนอก ชานยอลจึงเข้าไปคนเดียว มันไม่น่าแปลกที่ในห้องน้ำกลับมีเด็กนักเรียนเต็มไปหมด แต่ที่ทำให้ชานยอลต้องตาโตเพราะทั้งหมดกำลังรุมนักเรียนชายคนหนึ่งอยู่

"ทำอะไรกันน่ะ รังแกกันงั้นเหรอ"

"อ้าว...ไอ้นี่เสร่อมาจากไหน หน้าตาไม่คุ้นเลยนะ ไม่รู้หรือไงว่านี่เขาไม่เรียกว่ารังแก แต่ฉันกำลังสั่งสอนไอ้อวดดีนี่ต่างหาก"

"หมอนี่เด็กใหม่ห้องเอนี่ เห็นว่าเพิ่งย้ายมา คงยังไม่รู้ล่ะมั้งว่าเรื่องที่เราจะทำกันมันเป็นเรื่องปกติ"

"พวกนายพูดอะไร คนมากขนาดนี้รุมคนๆ เดียวแล้วไม่เรียกว่ารังแกจะให้เรียกว่าอะไร ปกติงั้นเหรอ? บ้าไปแล้ว" ชานยอลโต้กลับ ถึงอีกฝ่ายจะมีคนมากกว่าแต่เขาไม่กลัวหรอก

"บอกมันดิ๊ว่าเซฮุนมันเป็นอะไร ทำไมพวกเราถึงต้องสั่งสอนมัน"

"คุณเพื่อนใหม่ครับ ไอ้เซฮุนเนี่ยนอกจากมันจะเป็นเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่แล้ว มันยังหยิ่งจองหอง ชอบดูถูกคนอื่นด้วยสายตา มันนึกว่ามันเก่งมาจากไหนถึงมาดูถูกคนอื่นได้ เท่านี้คุณเพื่อนใหม่เข้าใจหรือยังครับ"

"ไร้สาระ!"

"อ้าวๆ พูดอย่างนี้อยากโดนด้วยงั้นเหรอ"

"ก็ลองเข้ามาสิ" ชานยอลท้า ถึงเขาจะต่อยตีไม่ค่อยเก่งแต่ดูจากขนาดตัวก็น่าสู้ได้อยู่

"อย่ามายุ่ง! ไม่ได้ขอร้องให้มาช่วยสักหน่อย จะไปไหนก็ไป" คนที่โดนรุมเป็นฝ่ายเอ่ยปากไล่เอง ชานยอลถึงกับงง เขาหันมองแล้วก็ต้องตกใจ ทำไมโลกมันกลมอย่างนี้นะ เด็กนักเรียนคนนั้นดูยังไงก็หน้าเหมือนโอ เซฮุนเพื่อนของเขาสมัยอยู่ที่โบสถ์ชัดๆ

"โอ เซฮุน!"

"อ้าว นี่รู้จักมันด้วยเหรอ งี้ก็ดีเลยสิ จะได้ไม่ต้องเสียแรงเปล่า ตื้บทีเดียวแม่งสองคนเลย"

"เฮ้ยๆ หมาหมู่เหรอว่ะ ทำไมไม่เรียกฉันมาบ้างล่ะ" ประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้งพร้อมร่างของคิม จงอิน ทั้งหมดจึงหยุดอยู่กับที่ คนที่ท่าทางจะเป็นหัวโจกหันไปมองจงอินแล้วกัดฟัน

"อย่ายุ่งน่าจงอิน นายเองก็ไม่ชอบเซฮุนอยู่เหมือนกันไม่ใช่หรือไง"

"ใช่ ฉันเกลียดขี้หน้ามัน แต่ชานยอลเป็นเพื่อนของฉัน ลองพวกนายแตะชานยอลแม้แต่ปลายเล็บสิ ฉันจะไล่ต่อยเรียงตัวเลย"

"ฮึ่ย! เห็นว่าเป็นแกหรอกนะ วันหลังบอกเพื่อนใหม่แกด้วยแล้วกันว่าอย่าเสือกเรื่องชาวบ้านอีก" พอคนเป็นหัวโจกพูดอย่างนั้น ทั้งหมดก็ทยอยออกจากห้องน้ำไปจนเหลือเพียงนักเรียนสามคนในนั้น

ชานยอลรีบวิ่งไปหาเซฮุนทันที เขาสำรวจอีกฝ่ายพอเห็นว่าไม่มีรอยถลอกบอบช้ำตรงไหนก็ถอนหายใจโล่งอก "ดีจังที่นายไม่เป็นอะไร"

"ชานยอลจริงๆ เหรอ"

"ก็ใช่น่ะสิ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะได้เจอนายอีกครั้ง โลกกลมมากเลยเนอะ"

"อืม" เซฮุนตอบรับเบา เขาก้มหน้าไม่กล้าสู้สายตาของคิม จงอินที่มองมาไม่ชอบใจ

"ชานยอล นายรีบขึ้นห้องเถอะ อย่ามัวเสียเวลากับคนแบบนี้เลย" คิม จงอินเร่ง เขาไม่รู้หรอกว่ามีเรื่องอะไรกัน แต่พอเขาเห็นว่าชานยอลเข้าห้องน้ำไปนานผิดปกติจึงเข้ามาดู และไม่คิดว่าจะเจอฉากที่เซฮุน คู่แข่งตัวเอ้ของเขาในคลาสเต้นจะถูกพวกนักเรียนคลาสเดียวกันรุม

"ทำไมนายพูดอย่างนั้นล่ะจงอิน เซฮุนเป็นเพื่อนฉันนะ"

"เพื่อน? นายเพิ่งเจอหมอนี่ไม่ถึงห้านาทีเลยนะ"

"เขาเป็นเพื่อนเก่าฉัน และฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาพูดจาดูถูกเซฮุนด้วย"

"บ๊ะ! นายนี่มัน"

"ชานยอลอย่าทำให้จงอินโกรธเลย นายกลับไปกับเขาเถอะ" เซฮุนดันหลังชานยอลให้ไปทางคิม จงอินที่เริ่มตีหน้ายักษ์ แต่คนตัวสูงที่สุดก็ขืนตัวไว้ก่อนจะคว้าแขนเพื่อนเก่า

"ถ้าจะไปก็ต้องไปด้วยกัน เกิดพวกนั้นกลับมาอีกจะทำยังไง"

"แต่..."

"ไม่มีแต่ ส่วนจงอิน ถ้านายไม่พอใจฉัน นายก็ไปก่อนเลย ฉันจะเดินไปกับเซฮุนสองคนเอง"

"นายเป็นเพื่อนฉันนะชานยอล ฉันไม่ทิ้งนายหรอกน่า" สุดท้ายจงอินก็ต้องยอมแพ้แก่ความดึงดันของปาร์ค ชานยอล ดังนั้นเมื่อตอนเดินขึ้นชั้นเรียน นักเรียนปีสามทั้งหมดจึงมองภาพคิม จงอินเดินมากับโอ เซฮุนอย่างไม่เชื่อสายตา ทุกคนในโรงเรียนนี้ต่างรู้ดีกว่าทั้งคู่เป็นคู่แข่งกัน ทั้งเรื่องการเรียนในคลาสเต้น แล้วไหนจะธุรกิจทางบ้านอีกที่ทำให้เป็นศัตรูกันไปโดยปริยาย ซึ่งภาพที่เกิดขึ้นในวันนี้คงต้องยกเครดิตให้กับเด็กหนุ่มตัวสูงที่เดินอยู่ตรงกลางนั่นล่ะมั้ง

ชานยอลอยากเดินไปส่งเซฮุนที่ห้องเรียนเพื่อจะได้รู้ว่าเรียนอยู่ห้องไหน คิม จงอินจึงต้องตามไปด้วย ก่อนจะแยกกันเขาก็ขอเบอร์เซฮุนไว้ ด้วยเวลามีไม่มาก เขาจึงกะว่าพอเลิกเรียนจะโทรไปหาและพูดคุยถามไถ่เรื่องราวในช่วงที่ไม่ได้เจอกันเกือบเจ็ดปี

เมื่อกลับถึงห้องเรียนของตัวเอง ชานยอลก็ต้องมาเอาใจจงอินที่เกิดคิดน้อยใจขึ้นมา ทั้งที่เขาคือเพื่อนคนแรกของชานยอลแต่กลับไม่มีเบอร์เสียนี่ แถมยังถูกคนที่ไม่ชอบขี้หน้าอย่างเซฮุนตัดหน้าได้เบอร์ไปก่อนอีก

"นี่เบอร์ฉันไง นายไม่อยากได้เหรอ" ชานยอลชูกระดาษที่เขียนเบอร์โทรของตัวเองไปล่อตรงหน้าจงอิน ตอนแรกเขาก็ทำเป็นไม่สนใจ แต่พอชานยอลจะส่งให้คนอื่น เขาก็รีบตะครุบมันไว้เหมือนปากกินเหยื่อ

ตอนนี้อาจารย์ยังไม่เข้าทั้งคู่เลยมีเวลาพูดคุยกันอีกนิดหน่อย "นี่ ทำไมถึงไม่ชอบเซฮุนล่ะ เซฮุนออกจะน่ารักนะ"

"น่ารัก? นายเอาตรงไหนมอง แค่เห็นก็คันเท้าอยากจะกระโดดฟาดปากแล้ว ชอบมองคนอื่นด้วยสายตาดูแคลน หยิ่ง จองหอง คิดว่าบ้านรวยแล้วไง แถมไม่ค่อยสุงสิงกับใคร หมอนั่นน่ะแม้แต่เพื่อนสนิทยังไม่มีเลย"

"ก็เซฮุนเขาอายจะขี้อายก็ได้ ทำไมนายไม่ไปชวนเขาคุยก่อนล่ะ"

"ก็ฉันบอกว่ามันหยิ่งไง ไม่เคยมีใครคุยกับมันได้เกินสิบประโยคหรอก อีกอย่างนะหมอนั่นเป็นคู่แข่งกับฉันในคลาสเต้นด้วย"

"เหตุผลแค่นี้นายก็เลยไม่ชอบเขา จงอินนา นายทำให้ฉันผิดหวังมาก" ชานยอลแกล้งตีสีหน้าผิดหวัง และมันก็ได้ผล จงอินออกอาการลุกลี้ลุกลน รีบหาคำพูดมาพูดให้ชานยอลสบายใจ

"ต่อไปนี้ฉันจะไม่เกลียดมันก็ได้ แต่ว่าต่างคนต่างอยู่ แล้วก็จะไปเตือนพวกนั้นไม่ให้มารุมเซฮุนอีก โอเคไหม"

"จงอินนา นอกจากนายจะหล่อแล้วนายยังเป็นคนใจดีมากเลยรู้ไหม"

เด็กหนุ่มผิวสีแทนยักไหล่แทนคำพูดตัวแทบลอย เรื่องแบบนี้มันแน่นอนอยู่แล้ว

 

ทันทีที่ถึงเวลาเลิกเรียน โทรศัพท์ของชานยอลก็ดังขึ้นทันที เด็กหนุ่มยิ้มจนปากแทบฉีกถึงใบหูเมื่อเห็นรูปคนที่โทรเข้ามา ชานยอลแกล้งให้โทรศัพท์ดังสักพักก่อนสายจะตัดถึงค่อยรับ แน่นอนล่ะว่าคริสต้องหงุดหงิด

'ฉันรออยู่หน้าโรงเรียน รีบๆ มาล่ะ'

"ฮะ" ชานยอลรีบเก็บกระเป๋าแล้ววิ่งลงอาคารสองไปหน้าโรงเรียนทันที รถยนต์สีดำคุ้นตาจอดอยู่ไม่ไกล หากตากลมมองเห็นเซฮุนเดินอยู่ข้างหน้าจึงรีบวิ่งไปหา "เฮ้! เซฮุน คลาสเต้นเลิกแล้วเหรอ"

"อืม เลิกสักพักล่ะ นายกลับยังไง"

"มีคนมารับน่ะ แล้วนายล่ะ"

"วันนี้พี่ฉันมารับน่ะ"

"พี่? นายมีพี่ด้วยเหรอ"

"ครอบครัวที่เขารับฉันไปอุปการะมีลูกชายอยู่แล้วน่ะ"

"ดีจัง อย่างนี้นายก็ไม่เหงาสิเนอะ" ชานยอลยิ้มอารมณ์ดี เขามีความสุขมากจนไม่ทันสังเกตว่าหน้าของเพื่อนซี้สมัยเด็กซึมลงไป เมื่อเดินมาถึงรถของคริส ชานยอลก็หยุดแล้วโบกมือให้เพื่อน "ถึงรถแล้วล่ะ เซฮุนนา ฉันไปก่อนนะ"

"อืม" เซฮุนเองก็โบกมือตอบ ตอนนี้เขายังไม่เห็นรถของพี่ชายจึงยืนรอส่งชานยอลขึ้นรถ แต่เมื่อชานยอลเปิดประตูข้างคนขับออกมา เด็กทั้งสองก็ตกใจเพราะคนที่นั่งอยู่ในนั้น

ใบหน้าหวานฉาบรอยยิ้มเย็นที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา มันช่างน่ากลัวจนทำเอาคนมองอย่างชานยอลเสียวสันหลังวูบ

"ว่าไงชานยอล ไม่เจอกันนานนะ ดูท่านายจะสนิทกับน้องชายฉันเร็วดีนี่ หรือเพราะเป็นเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่เหมือนกัน เลยสนิทกันเร็ว"

แค่คำทักทายก็ทำเอาชานยอลหน้าชา เขาเหลือบมองเซฮุนที่ยืนหน้าซีดแล้วพอจะเข้าใจ ว่าบางทีครอบครัวที่รับเซฮุนไปอุปการะคงไม่ได้อบอุ่นอย่างที่ควรจะเป็น เพราะดูท่าคนที่เป็นพี่บุญธรรมอย่างลู่หานจะไม่ชอบหน้าเพื่อนเขาเท่าไหร่เลย

 

 

 

 

 

TBC

 

 

 

 

ฟิ้ว~~~



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC] STRAY CAT - KRISYEOL ตอนที่ 9 : STRAY CAT - 7 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1478 , โพส : 25 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#25 : ความคิดเห็นที่ 596
ไคฮุน ?  = [] =  เง้อออออออออ
เซฮุนเป็นเด็กอุปการะของลู่หานหรือเนี่ย 
เด็กมันจะใจแตกไหมนะ 55 ลุ่หานร้ายซะขนาดนี้ ..
Name : pandatao'< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pandatao' [ IP : 180.180.140.171 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2557 / 15:25

#24 : ความคิดเห็นที่ 568
นี่สิที่เรียกว่า โลกกลม = =;;
Name : แสงรัตติกาล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แสงรัตติกาล [ IP : 171.5.183.252 ]
Email / Msn: prang_9210(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2557 / 11:58


#23 : ความคิดเห็นที่ 541
พี่ลู่
Name : karnicha_ [ IP : 1.2.226.142 ]
Email / Msn: -
วันที่: 1 เมษายน 2557 / 15:43

#22 : ความคิดเห็นที่ 520
อ้ากชานยอลแสนดีช่วย
เซฮุนเป็นกันมาก่อนด้วย
จงอินเจอชานยอลแล้ว
คงรู้สึกดีใจชะมะ
Name : fchk< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fchk [ IP : 27.55.12.222 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2557 / 00:03

#21 : ความคิดเห็นที่ 499
ร้ายกาจจจจจ
Name : Puparipay< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Puparipay [ IP : 14.207.217.56 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2557 / 21:32

#20 : ความคิดเห็นที่ 467
เชียร์ไคฮุน!!!!!!
ลู่หานนิสัยไม่ดีอ่ะ-3-
Name : sbater< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sbater [ IP : 180.180.182.55 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2556 / 22:49

#19 : ความคิดเห็นที่ 423
พี่ลู่ร้ายกาจที่สุดดดดดดดดดดดดด :(
PS.  ผู้สนับสนุน ดูซอบ วี่เล & แบคโด้ อย่างเป็นทางการ!
Name : YoonDJs< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YoonDJs [ IP : 202.29.38.247 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กันยายน 2556 / 10:16

#18 : ความคิดเห็นที่ 408
โหยยย อาลู่โผล่มาทำไมเนี่ย เรื่องกำลังหวานๆ มาทีเห็นรังสีอำมหิตเลย 

จงอินนี่แอบบ้ายอนะ555 ชมนิดหน่อยลอยเลยยย 

ใครมันมาทำร้ายน้องฮุนของชั้น น้องฮุนไม่ใช่คนหยิ่งนะ  ทำไมน้องฮุนต้องไปอยู่กับอาลู่อ่ะ ใจร้ายยยย
Name : littlebie< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ littlebie [ IP : 115.87.94.233 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 21:11

#17 : ความคิดเห็นที่ 378
เอ่อ....ฮุนไมเศร้าจังอ่ะ ไคฮุนหรือฮุนฮาน แต่ดูท่าน่าจะอย่างแรกมากกว่า!!
Name : nan'sp< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nan'sp [ IP : 27.55.199.8 ]
Email / Msn: nan_a_2(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2556 / 15:08

#16 : ความคิดเห็นที่ 353
จงอิน รักฮุนมันมาก ๆ หน่อยเดี๋ยวมาเสียใจทีหลังนะยะ
อร๊าย ป้อน กันทางปากเว้ย อายุบรรลุเมื่อไหร่ เหมียวยอลของแม่จะเป็นไงเนี้ย
เฮียคริสแกงาบเหมียวยอลลูกชั้นชัวร์ อร๊าย >,.<
PS.  BIGBANG&EXO เด็ก ๆไม่ปกติ TEMG&KRISYEOL คู่อลังการ รักห้าหน่อ&เด็กดาว นะจุ๊บ ๆ 5555555
Name : I'mVipโมเอ็กซ์เซีย< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'mVipโมเอ็กซ์เซีย [ IP : 171.99.151.117 ]
Email / Msn: vipfernvip(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2556 / 01:05

#15 : ความคิดเห็นที่ 328
จงอินคู่กับฮุนใช่มะ พรีสสสสสสส *^*
Name : rain_sound< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rain_sound [ IP : 27.55.134.229 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2556 / 21:13

#14 : ความคิดเห็นที่ 302
น้องฮุนน่าสงสารอ่ะ อีพี่ลู่ก้อร้ายกาจเหลิอเกิน
Name : fang_ns< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fang_ns [ IP : 125.27.191.241 ]
Email / Msn: khainoymylove(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2556 / 13:33

#13 : ความคิดเห็นที่ 228
ยี๊ๆๆ นางมารลู่หาน !!! สงสารเซฮุนขึ้นมาจับใจ
โลกกลมมากมาเจอทั้งจงอินทั้งเซฮุน ทำไมลู่หานชอบพูดจาร้ายกาจอย่างนี้นะ
หมั่นไส้นางมาก เรื่องนี้ไคฮุนป่ะ หรือฮุนฮาน หรือฮุนยอล #ไม่ใช่ละ 5555555
หมั่นลู่มาก เว่อค่ะ 55555
Name : สาวน้อยมหัศจรรย์ [ IP : 124.120.81.230 ]
Email / Msn: -
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 01:05

#12 : ความคิดเห็นที่ 172
พี่ลู่ โคตรร้ายเลยยยย

สงสารเซฮุน ต้องไปอยู่กับพี่ชายแบบนั้น



PS.  ..End..가아닌..And..
Name : PaRaNPaRK1004< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PaRaNPaRK1004 [ IP : 182.52.34.189 ]
Email / Msn: criro_717(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2556 / 07:05

#11 : ความคิดเห็นที่ 153
พี่ลู่ขาาาาาาาาาาาาาา
ไม่อยากจะบอกเลยว่าเรื่อนนี้เป็นเรื่องที่ทำให้น้องเกลียดพี่ลู่มากเลยค่ะ
เซฮุนเป็นน้องที่ครอบครัวพี่ลู่รับไปอุปการะ โธ่!!!! 
ยิ่งชานยอลกับเซฮุนรู้จักกันอีก คราวนี้พี่ลู่คงจะยิ่งเกลียดเข้าไปใหญ่
ชานยอลนี่เลื่อนขั้นจากแมวมาเป็นลูกแงของพี่คริสแล้วรึป่าวคะ 55555
ง๊องแง๊งงอแงจะไม่ไปโรงเรียนซะแล้ว ><
Name : Jestersbelle< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jestersbelle [ IP : 115.67.103.117 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 16:20

#10 : ความคิดเห็นที่ 137
ชานยอลน่ารักมากก เหมือนเด็กน้อยเลย
อิพี่คริสก็เหมือนพ่อ55555 ต้องเอาใจเด็กน้อย
ลู่หาน นายมันมารชัดชัดอ่ะ!
Name : chan.a [ IP : 110.168.72.168 ]
Email / Msn: -
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 18:27

#9 : ความคิดเห็นที่ 134
ลู่หานนิสัยไม่ดีมาก เกลียดอ่ะ
จงอินกับชานยอลน่ารักจังเลย แต่ดูเหมือนจงอินจะรักชานยอลใช่มั้ยอ่ะ
Name : chanchan123< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chanchan123 [ IP : 110.169.253.195 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 13:31

#8 : ความคิดเห็นที่ 129
พี่ลู่ร้ายมากกกกกกกกกก ปากจัดอ่ะ!!!!! น้องเหมียวน่าสงสาร โดนพี่ลู่เล่นงานซะร้องไห้เลย ;_____; ใครเป็นหนอนอ่ะ!?!?
Name : krisyeol-< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ krisyeol- [ IP : 27.55.0.206 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 07:30

#7 : ความคิดเห็นที่ 124
หนูขอพื้นที่ในการฟินไคยอลได้ไหม
กิกิ 55555555555555555
PS.  I'm a funny girl but not a joker. 
Name : -EXOholic❥pCY-< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -EXOholic❥pCY- [ IP : 180.180.152.58 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 21:40

#6 : ความคิดเห็นที่ 123
ลู่ร้ายยังไงก็ร้ายยังงั้นเลยนะสงสารเซฮุน แต่พี่คริสกับชานยอลน่่ารักมากเลยเอร้ย>_<
Name : หล่ออ่ะ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หล่ออ่ะ [ IP : 110.49.227.218 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2556 / 14:54

#5 : ความคิดเห็นที่ 119
อ่าาา เขินพี่คริสกับชานยอลลลลล > <
มีการป้อนช็อกโกแลตปากต่อปากด้วย
โอยยย จะลงแดงตายอยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

ตกลงพี่คริสเลี้ยงแมวหรือเลี้ยงลูกเนี่ยยย
ชานยอลชักดื้อใหญ่แล้ว แต่ก็น่ารักมากอ่า

บางทีโลกก็กลมเกินไปนะ ที่เจอจงอินกับฮุน = =
แล้วก็กลมหนักกว่าเก่าที่ฮุนเป็นน้องของลู่

ปล.ลู่นายพูดจาได้น่าตบมากค่ะ =. =
Name : CH30NS4< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CH30NS4 [ IP : 171.6.163.23 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 23:55

#4 : ความคิดเห็นที่ 117
อยากต่อยกะลู่จุง55555555555
พี่คริสนะพี่คริสพามันมาทำไมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม 
Name : khunkris< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ khunkris [ IP : 58.8.81.35 ]
Email / Msn: khunkris123(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 20:27

#3 : ความคิดเห็นที่ 113
ทำไมต้องเกลียดเซฮุนล่ะ T^T

เซฮุนดูไม่มีความสุขเลยยย พี่ลู่ทำอะไรฮุนรึเปล่า T^T 

จงอินห้ามชอบชานยอลนะๆๆๆๆ

ไคฮุน ฮานฮุน ? ฮุนคู่กับใครหว่า 

อาลู่อย่าร้ายยยยยยยยยยยยยยย 
PS.  ยังเชื่อในความรัก เชื่อในคำนี้ เชื่อใน 'คิเฮ' / SJ มี 13 คน
Name : Alicia< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Alicia [ IP : 101.108.142.69 ]
Email / Msn: kanyapak-lovely_girl(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 19:22

#2 : ความคิดเห็นที่ 112
มาตามนัดดดดดดดดด อยากบอกไรท์เตอร์ว่า ตั้งแต่อ่านมาตอนนี้มันมุ้งมิ้งหวานละมุนยิ่งกว่าช็อคโกแลตที่น้องยอลทำซะอีก กลั้นฟินเอาไว้ไม่อยู่แล้ว อ๊ายยยยยยยยยย หวานจนเขิลอ่านไปก็อมยิ้มไป ดิ้นๆๆๆมันน่ารักเกิ๊นนนน พี่คริสโครตมุ้งมิ้งมากเวลาอยู่สองต่อกับเจ้าแมว ยิ่งตอนท้าให้น้องยอลชิมช็อคโกแลตที่ตัวเองคาบไว้ที่ปากนั่นนะ ไรท์เตอร์รู้มั้ยมันทำเค้าฟินจนแทบละลายแทนน้องยอลไปแล้ว ตายๆๆๆๆเป็นฉากคริสซีนที่หวานที่สุดในสามโลกเลย ชอบๆๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้ชอบทุกฉากทุกตอนเลยอ่ะ ไรทฺเตอร์เขียนได้ละมุนและน่ารักน่าหยิกที่สุด อ่า ในที่สุดเด็กน้อยของเราก็ไปโรงเรียนและก็ได้พบจงอินกับเซฮุนเพื่อนเก่า ดูท่าชีวิตเซฮุนจะดราม่านะนั่น เสี่ยวลู่นางต้องร้ายใส่เซฮุนแน่ๆ



ยอมรับเลยว่าวันนี้ไม่ผิดหวังกับการรอคอย ไรท์เตอร์ทำให้เค้ามีความสุขมากๆหลังจากอ่านตอนนี้จบ ยิ้มแก้มปริ^^ ขอบคุณมากๆนะคะ ไงก็สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้นะ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2556 / 19:46
Name : fasai777< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fasai777 [ IP : 124.120.133.127 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 19:19

#1 : ความคิดเห็นที่ 111
กรี๊ดดดดดดด ช็อคกาแลตตตรสหวานนน ไม่ขมมหรอ คริคริ เขิลลลลจุงเบย ฟินนนนอ่าาาคริสยอลลทำเค้าฟินนนนนนน๊าาา 
น้องยอลลลเจ้าเหมียวเอาแต่ใจ มาโรงเรียนแล้วหรอ ตัวแสบบนะ อยากกจับคู่ จงฮุนจังงงง อิอิ จะต้องสนุกแน่ๆๆเลย น้องยอลลุคนี้แหละสวดยอดละ ครบรส น่ารักกกก ,,, พี่เครสสมารับน้องยอลลทำไมต้องพาพี่ลู่มาด้วยอ่าาาา ไม่รักษาสัญญา ชิชิ แค่มารับไม่พอหรอกนะ ขัดใจพี่เครสสสสสส แน่จิงน่ารักให้ตลอดเหมือนน้องยอลดิเจ้านายย โถ่ววววว 

ตอนนหน้าเค้าจารอน๊าาาา ขอฟินๆๆคริสยอลลน้าไรท์ คุณค่าที่ควรเฝ้ารอ รักเจ้าแมวตัวนี้จุง รักคริสยอลลล อุคริอุคริ 

ขอบคุณน้าไรท์ พน ก้จารอนะ ^_______^
ปล.ช่วยอัพเดทเรื่องรวมเล่มด้วยน๊าา อยากให้เสร็จไวๆๆจัง เค้าอยากกได้แย้ววว ฮิ


Name : YeolyNan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YeolyNan [ IP : 61.90.19.200 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 18:57

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android