สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC SJ HANHYUK] All my pleasure...by JIBI [vanilla public]

ตอนที่ 50 : :: YOU ARE MY PLEASURE I.... part 20


     อัพเดท 10 ต.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : KKhankluay ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KKhankluay Email : k_wm_kamikaze(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/wonderfulelfvip
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 26,761
934 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 163 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC SJ HANHYUK] All my pleasure...by JIBI [vanilla public] ตอนที่ 50 : :: YOU ARE MY PLEASURE I.... part 20 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 553 , โพส : 5 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




เจ้านาย!!...เจ้านาย!!...ท่านฮยอนซองครับ..เเย่เเล้วครับ!!...เสียงเด็กหนุ่มร้องโวยวายขึ้นมาดังๆ มาพร้อมกับเสียงฝีเท้าดังๆเช่นกัน..

อะไร..เกิดอะไรขึ้น..ใครเสี้ยมให้พวกเเกวิ่งตะโกนอย่างนี้..เสียงเข้มของฮยอนซองที่นั่งอยู่กลางบ้านพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสีย..เขากำลังทัศนาจรอยู่กับธรรมชาติยามค่ำคืนด้านนอกด้วยสบายอารมณ์..

 

ก็....ก็นายใหญ่..นายใหญ่เเห่ง RED DRAGON พาคนมาเต็มเลยครับ....เด็กหนุ่มก้มตัวลงก่อนจะรายงานรวดเร็ว

หา.....นายท่านฮัน..พากคนมา..ฉิบหายเเล้ว...ไปเตรียมค...คน....

 

จะรีบเตรียมคนทำไมฮยอนซอง...ถ้าฉันเป็นนาย...ฉันจะนั่งลงก่อน.....เสียงตะโกนนั้นขาดชะงักลงเมื่อผู้มาใหม่ ได้มาเยือนถึงที่เเล้ว ชายหนุ่มผู้ถือวิสาสะเข้ามาบอกเสียงเรียบนิ่ง..ใบหน้านั่นเรียบเฉยจนคนมองสะท้านไปทังตัว..

 

เเม้ว่าตัวเองจะเเก่คราวพ่อ..เเต่ยศฐาบรราดาศักดิ์ นั้นด้อยมากกว่าในทุกด้าน จำใจต้องทำตามคำสั่งของเขาอย่างเสียไม่ได้..

 

เอ่อ ท่านมามีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ..ฮยอนซองพูดออกมาเบาๆ..ด้วยความนอบน้อม..ในขณะที่ชายหนุ่มนั่งดินเข้ามานั่งลงเเล้ว..โดยมีองครักษ์อีกสี่คนตามมาด้วย..

 

ไปตามฮุงจุลมา....ฮันคยองเอ่ยเสียงเรียบ..

ท่านมีอะไรกับหลานผมหรือ... ครับ.

 

พรึ่บ!!!!!!!

 

เสียงของมีคมตวัดผ่านหน้าไปไม่เท่าไหร่..ทำเอาคนที่พูดอยู่นั้นเเข้งขาอ่อนขึ้นมา จนหัวใจเเทบจะวาย...ดาบเล่มยาวนั้นเฉียดเเก้มอูมไปไม่มากนัก...

 

ไปตามไอ้หลานชั่วนั้นมาเดี๋ยวนี้....บอกให้ไปตามมันมา...!!!!!!!!”เสียงร้องโหยหวนนั้นดังขึ้นทันที..การกระทำที่เกิดขึ้นบอกให้รู้เลยว่า คู่สนทนาของเขาไม่ชอบการซักไซ้..ไม่ชอบพูดหลายรอบ...

 

จากนั้นชายหนุ่มจึงลดมือลงเมื่อได้ยิน..

 

มาเเล้วครับ..คุณลุง...สวัสดีครับท่าน..ท่าน....โอ้ย..ไม่นานนักคนที่พวกเขาตามหาก็มา..ชายร่างใหญ่โต..ดูเผินๆเเล้วน่าจะใหญ่กว่าฮันคยองด้วยซ้ำ..

 

โครม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

มือหนาฉุดกระชากเสื้อที่อีกคนใส่อยู่ก่อนจะ กระเเทกร่างกายที่ใหญ่กว่าเขาเข้ากำเเพงอย่างเร็ว ไม่สนใจความรู้สึกว่าลุงของเขาจะนั่งมองอยู่เลยเเม้เเต่น้อย...

 

แกเอาเขาไปไว้ไหน...เเกเอาน้องฉันไปไว้ไหน!!!!!!!!!!!!!!! ไอ้เด็กเวร!!!!!!”ไม่บ่อยนักที่ฮันคยองจะเป็นคนโมโหร้ายเเละกระทำการอย่างที่ทำอยู่ด้วยตัวเอง...

 

ท่านครับ....ค่อยๆ..พูดก็ได้....ฮยอนซองทำท่าจะลุกขึ้นมาห้ามเอาไว้

 

เเกร๊ก!!!

 

เสียงไกปืนนั้นถูกง้างออกจากอาชิ ผู้เป็นลูกสมุนมือขวา บ่งบอกว่าอย่าเข้าไปยุ่งในสิ่งที่นายเขากำลังทำอยู่ คนมีอายุนี้จึงนั่งลงอย่างโดยดี ไม่กล้าต่อกรด้วย

 

...เเววตาขลาดนั้นมองไปเรื่อย ได้เห็นผู้ที่เขาไม่รู้จักอีกสามคน ทั้งสามนั้นมองภาพที่เห็นด้วยดวงตานิ่งสนิท อดคิดไม่ได้เลยว่า..เด็กพวกนี้จิตใจนั้นทำด้วยอะไรกัน..

 

ท่าน..ผม..ไม่รู้เรื่อง....ด้วยความกลัว..ฮุงจุลจึงรีบบอกอย่างรวดเร็ว..

แล้วเมื่อเย็นเเกไปจับใครมา!!!!!!!...เเกเอาไปไว้ที่ไหน!!!!!!!!!!!!! / พลั่ก!!!!!!!”มือหนาเหวี่ยงอีกคนลงไปนอนกับพื้นพลางใช้เท้านั้นยันเเรงๆเข้าไปที่ต้นขาของคนที่นอนโอดโอยอยู่...

 

โอ้ย.....อยู่ที่โกดังของคนชื่อฮยองจุน..ครับ..โก..โกดังสิบสาม ผ..ผมไม่รู้..ว่านั้นคือ..น้องชายท่าน...ไว้ชีวิตผมเถอะ...ผมเเค่จะเองเงิน....มาให้ลุงเท่านั้น...ครับท่าน....โอยคนที่นอนกองอยู่พูดขอชีวิตอยางน่าสมเพช

 

ฉึก!!!!!!!!!

 

ปลายดาบคมนั้นปักลงไปที่ข้างใบหูจนเสียงมันดังก้องเข้าไปยังโสตประสาท เนื้ออ่อนตรงสันนั้นถูกบาดไปเล็กน้อยจนเลือดข้นนั้นไหลออกมาเป็นทาง ทำเอาคนที่นอนอยู่ เกิดอาการช๊อค ตัวสั่น..ตาเหลือกขึ้นมาทันที..

 

ถ้าฉันไปหา...เเล้วไม่เจอ....ฮยอนซองจะเหลือเเค่ชื่ออยู่บนโลก..จำเอาไว้..ฮันคยองกระตุกอาวุธในมือขึ้นมาบอกเจ้าบ้าน เรียบนิ่งเสมือนตอนที่เข้ามา...

 

ทิ้งเอาไว้ก็เเต่ร่องรอยของบาดแผล...ของพายุไฟที่ถาโถม...คนๆนี้..ไม่มีใครกล้าต่อกรเเล้วจริงๆ....

 

..............................................

...................................

......................

 

ดูๆไป นายนี่ก็น่ารักกว่าซองมินนะเนี่ย...ท่าทางจะร้ายกว่าเสียด้วย..ฮยองจุนเเตะมือลงไปบนใบหน้าที่เขาฝากรอยเอาไว้เบาๆสองสามครั้ง เเย้มยิ้มออกมาน้อยๆ..

 

นายอย่าเอามือโสโครกมาเเตะต้องเพื่อนฉันนะ!!!!!!”ซองมินเเหวขึ้นทันที

ยังไม่ถึงตานายหรอกนะ...น้องซองมิน...ตอนนี้ฉันกำลังสนุกกับเพื่อนนายอยู่...ฮยองจุนจุดมุมปากของตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย ตวัดสายตากลับมามองที่ฮยอกเเจอีกครั้งอย่างพึงใจ..

 

ฉันอาจจะถูกใจนายมากกว่าซองมินเเล้วน่ะซิ ทีนี้..โดยเฉพาะเรื่องพี่ชายของนาย...ชายหนุ่มพูดอย่างนึกสบายอารมณ์..

อย่ามาเสือกเรื่องของฉันดีกว่า...อีกไม่กี่นาที..นายก็จะโดนสอยร่วงไปเอง....ฮยอกเเจเองก็ต่อปากต่อคำกลับไปอย่างไม่ลดละ...ดวงตานั้นประสานกันอย่างไม่มีการถอยเเม้เเต่ก้าวเดียว

 

ความจริง..เขาพยายามจะยื้อเวลา..ไม่รู้ว่า ฮยองจุนคิดจะทำอะไรกับพวกเขามากไปกว่านี้ไหม..เพราะฉะนั้นการเถียงกันอย่างนี้คงพอยืดเวลาได้อีกมากโข...

 

นายนี่ ทำฉันสนุกมากกว่าที่คิดนะเนี่ย..พี่ของนายมันจะเท่าไหร่กัน..ฮยองจุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเเปลกใจ..

สนุกไปเถอะ..ฮยองจุน...อย่าลืม..ก่อนที่นายจะไม่มีเวลาสนุกอีก...เพราะนางฟ้าน่ะ..มีองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์คอยพิทักษ์อยู่น่ะซิ...

 

โครม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

มนุษย์คนหนึ่งลอยละลิ่วน้อยๆ(หรอ??) ผ่าน ประตูโกดังไม่อัดเข้ามา จนเกิดเป็นสียงดังสนั่นหวั่นไหวทันที ฮยองจุนผลุดตัวลุกขึ้นในเวลาต่อมา

เเล้วจึงหันกลับไปมอง เห็นเป็นลูกน้องของตนเองนอนพังพาบอยู่กับพื้น ตามมาด้วยบุคคลที่เขาเพิ่งจะพูดจาดูถูกอยู่ไม่นานนี้เดินตามเข้ามาด้วยอีกทีหนึ่ง..

 

ฉันมารับของฉันคืน....ดาบในมือกวัดเเกว่งเบาๆ...เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กอยู่ที่นี้จริง ตามมาด้วยเสียงการตะลุมบอลกันระหว่างลูกน้องของทั้งสองคนที่วิ่งเข้าใส่กันอย่างไม่คิดชีวิตอยู่ทั้งด้านในเเละนอก...

 

ฉันไม่เห็นของๆนายหรอกนะ..ท่านประธาน...ถ้าของของ เยซอง..คิบอม..กับคยูฮยอน...ฉันคืนให้..เเต่คนนี้ ฉันเกิดจะถูกใจขึ้นมาเเล้วซิ..!!!”มือนั้นดันไหล่ของทั้งสามคนคืนให้กับเจ้าของ..ก่อนจะคว้าเอาตัวของร่างบางที่เหลืออยู่คนเดียวเอาไว้

 

เสียงชกต่อยทางด้านนอกนั้นเเว่วเข้าโสตประสาทให้ได้ยินเสมือนฉากหลัง....หากคนที่จ้องตาประสามกันนั้นไม่มีทีท่าว่าจะสนใจมันเลยเเม้เเต่น้อย.....

 

ฮึ....ฮันคยองทำเพียงเค่เเค่นหัวเราะเขาเท่านั้น...

ทำหัวเราะไป....ถ้าอยากได้ คืนนักก็คุกเข่าลง...ฮยองจุนหยิบมีดพกในกระเป๋าของตนขึ้นมา...ดูจากทั้งหมดเเล้วเขากำลังจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบในไม่ช้า..หากอย่างนั้นเขาจึงขอเอาให้มันถึงที่สุด

 

ปลายมีดคมนั้นจ่ออยู่ที่คอขาวของฮยอกเเจ..เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายน้อยๆ..ยอมรับว่า กลัวขึ้นมาสุดใจ...

 

เเก....เสียงคำรามต่ำของคยูฮยอนที่ทำท่าจะถลาเข้าไปหา...หากก็ติดที่ซองมินค้วาเเขนเขาเอาไว้..

อ..อ๊ะ...อย่าเเม้เเต่จะคิดนะ..คุณคยูฮยอน...ไม่งั้น..มือผมอาจจะกระตุก...ไปโดนคอสวยๆของ น้องฮยอกเเจก็ได้นะครับ..ฮยองจุนยิ้มร่า..อย่างเป็นต่อ..นั้นทำให้ทุกคนไม่กล้าเเม้เเต่จะขยับตัว..

 

สั่งคนของนายให้กลับไปซะ....ฮันคยอง...ฮยองจุนเป็นฝ่ายออกคำสั่งขึ้นมาบ้าง..

อาชิ..เอาคนของเรากลับ...เพื่อความปลอดภัยของฮยอกเเจ..เขาเลือกจะทำทุกอย่าง...

 

แต่...เจ้านาย..

ไม่มีเเต่...บอกให้กลับไป..ให้หมด...ฮันคยองพูดไม่มองหน้าใคร..หากดวงตายังจับจ้องไปที่มือของฮยองจุนไม่เลิก..สลับกับใบหน้าขาวซีดนั้นด้วย..

 

พี่ชาย...เค้ากลัว...เสียงเล็กๆดังเเทรกขึ้นมาเบาๆ..เล่นเอาคนที่ยินอยู่ตรงนั้นใจอ่อนยวบ..หากไร้คำตอบจากฮันคยอง...มีเพียงสายตาที่ทอดมองไปเท่านั้น..ที่สื่อความหมาย

 

โอ๋....น้องฮยอกเเจครับ...ไม่ต้องกลัว...ครับ..เเค่ถ้าพี่ชายน้องทำตามที่บอก...น้องจะปลอดภัยทุกอย่าง...ฮยองจุนกระซิบชิดหูคนตัวเล็กในอ้อมเเขนที่เริ่มหมดเเรงลง..ค่ำคืนนี้ดูเหมือนจะยาวนานเกินไปเสียเเล้ว....

ฮันคยอง...นายคุกเข่าลงซะ...ฮยองจุนสั่งเสียงดังลั่น..เขารู้ดีว่าท่านประธานคนนี้เป็นที่เคารพของทุกคน..หากทำร้ายคนนี้คนเดียว ทุกคนก็คงเจ็บปวด

 

อย่าทำนะ..อย่าทำ..พี่ชาย..อย่าทำ..ฮ...ฮือ..อย่าทำ!!!”เสียงเล็กร้องบอกเบาๆ

 

มันคงไม่ทันที่จะห้ามเเล้วเมื่อฮันคยอง..ค่อยทรุดตัวลงช้าๆ...เหมือนภาพทุกอย่างนั้นดำเนินช้าลง..ช้าลง...เเละช้าลง..จนเมื่อเข่านั้นทรุดลงไปอยู่ที่พื้นดิน..คยูฮยอนเอามือดันหัวเล็กของซองมินให้ชิดอก ในขณะที่คิบอมเอามือปิดตาดงแฮไว้เเน่น...เช่นเดียวเยซองที่กอดเรียววุคเอาไว้พร้อมกับยืนหันหลัง...ทุกคนหันหน้าหนีไม่มีครคิดจะอยากมองเลย..

 

ดี..ดีมาก...พวกนาย...อัดมันซะ...ฮยองจุนใส่ให้ลูกน้องเดินเข้ามาหา..

 

ไม่...ปล่อย...ปล่อยนะ!!!..ไอ้เลว..ปล่อยฉัน..แก!!!..อย่าทำเขา..ฮ...ฮือ..พี่ชายไม่ต้องสนใจเค้า..อย่า...ฮือ....หากคนที่ยืนมองอยู่ตลอดอย่าฮยอกเเจเเทบใจจะขาด...เขาทั้งออกเเรงทั้งดิ้น...เหมือนกับคนบ้า..เเม้ใกล้จะหมดเเรงตัวเองเต็มที หากไม่ได้สนใจเลยว่าฮยองจุนถือมีดจ่อคอเขาเอาไว้...

 

พลั่ก!!..ตุบ!!..ผลัวะ!!...

 

คนที่โดนรุมนั้นเอง..ก็ไม่ขยับไปไหน..ปล่อยให้ตัวเองถูกทำร้ายอยู่ที่เดิม...

ทำไมหรอจ๊ะ..น้องฮยอกเเจ...เห็นพี่ชายถูกทำร้ายเเล้วทนไม่ได้หรอ....เสียงฮยองจุนพูดบอกอย่างกวนโมโห..

 

ไม่ใช่!!!!!!!!! เขาไม่ใช่พี่ฉัน..ฮือ....เขาเป็นมากกว่านั้น...ฮ...ฮึก...อย่าทำร้ายเขา...ฮือ..ขอร้อง..เขาเป็นคนที่ผมรักมากที่สุด..ฮึก..ฮือ..อย่าทำ..ฮยอกเเจตะโกนออกมาจนสุดเสียง...เเล้วจึงเปลี่ยนเป็นร้องไห้สะอื้นจะอ่อนเเรง..

 

โถๆๆๆๆ..ความรักต้องห้ามของพี่กับน้อง..ไม่น่าเลย..น่าสงสารจริงๆ..มาอยู่กับฉันนี่มา...ฮยองจุนเองก็ยังไม่เลิกกวนนประสาทอยู่อีก..

 

หากคำพูดนั้นทำให้คนที่ไม่ตอบโต้อย่ากับที่นั้นยิ้มออกมาในหน้า...เขามีความสุขเหลือเกินที่ได้ยิน..ร่างสูงค่อยดันตัวลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ..ก่อนจะป่อยหมัดขวาเข้าใส่คนที่ลุมทำร้ายทันที..อย่างไม่มีใครคาดคิด..เเล้วจึงเอาขาถีบคนที่วิ่งเข้ามานั้นจนกระเด็นออกไป..ชั่วขณะหนึ่งก้มตัวหลบเท้าของอีกคน..เเล้วจึงใช่ศอกกระทุ้งเเรง..ทำอย่างนี้อยู่ซักพักจนคนจำนวนมากนอนร้องครวญครางอยู่กับพื้น

 

มือหนาเช็ดเลือดที่มุมปากเเละหัวคิ้วออกน้อยๆ..กลับมายืนสง่าผ่าเผยเช่นเดิม....

 

ก..แก..เเกทำอะไรของเเกน่ะ...ฮยองจุนพูดติดขัดขึ้นเมื่อเห็นว่าทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่ตนคาดเเล้ว..

เดี๋ยวเราจะได้รู้กัน..เยซอง..นายไปเอาของเข้ามา....ชายหนุ่มปัดเศษฝุ่นผงที่ติดตามเสื้อเชิ้ตของตัวออกน้อยๆ..เอามือกลับมาล้วงกระเป๋าเหมือนเคย...

 

กระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ที่สูงเกือบเท่าเอวของฮันคยองได้ ถูกเลื่อนเข้ามาน้อยๆ...ก่อนที่ชายหนุ่มจะเปิดมันออกทำเอาคนที่กร่างในทีเเรกเเทบลมจับ...

 

จากนั้นหญิงมีอายุคนหนึ่งที่ถูกมัดมือ ปิดปากนั้นถูกลูกน้องคนสนิทของฮันคยองจับให้ลุกขึ้นมาอย่างช้า...เเล้วมีดปลายเงานั้นก็ถูกจ่อคอเธอเหมือนที่ฮยองจุนกำลังกับฮยอกเเจไม่มีผิด

แม่!!!!!!!!!!!!!”ฮยองจุยจะโกนออกมาสุดเสียง มือของฮยองจุนนั้น ปล่อยอาวุธลงจากมืออย่างลืมตัว..

 

ฉัน..ยอม...ยอมเเล้ว..อย่า...ทำอะไรเเม่ฉัน..ฮยองจุนปล่อยมือออกจากคนตัวเล็กทันที ในขณะที่ฮยอกเเจเองก็รีบวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของพี่ชาย..ที่จุมพิตไปที่กลุ่มผมนุ่มรับขวัญเบาๆ...

 

ไม่เป็นไรนะ คนเก่ง..พี่อยู่นี้เเล้ว....คนดี..ไม่ต้องร้องนะ...ชายหนุ่มพูดปลอบน้อยๆ...เอามือลูบหน้าคนตัวเล็กเบาๆ..เขาสังเกตเห็นรอยช้ำเล็กใกล้ปากนั้น..ทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมาหาคู่กรณี..

 

ใครทำ...ชายหนุ่มถามเสียงงวดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด..

เอ่อ......ไม่มีใคร..ทำทั้งนั้นล่ะ..พี่ชาย..ฮยอกเเจปฏิเสธน้อย ส่ายหน้าเบา..

ไม่ได้!!!! ฉันจะทำคืน...ใครทำนาย....ฮันคยองจับหน้าอีกฝ่ายให้สบตา เเต่คนตัวเล็กส่ายหน้าแรงๆ เม้มปากตัวเองแน่นสนิทไม่ยอมพูดความจริงออกมา จนฮันคยองต้องหันกลับมามองคนในห้อง..กวาดตามองใบหน้ามันทุกคน

 

หากสายตาทุกคู่นั้นพร้อมใจกันมองไปยังใบหน้าของฮยองจุนทันที..

 

คนนี้ใช่ไหม...ที่ทำ..ร่างสูงทำหน้าตัวโหดขึ้นมาทันที พลางเเสยะยิ้มอย่างพญามัจจุราช เขาหันตัวไปยังสตรีที่มีอยู่นางเดียวในห้อง ซึ่งเธอมีสีหน้าตกใจเอาอย่างมาก

 

ชายหนุ่มง้างมือขึ้นสูง...โทสะที่มีนั้นเกินระงับ...หญิงคนนั้นหลับตาตัวเองเเน่นด้วยความหวาดกลัว....

 

อย่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ร่างเล็กคว้ามือเเกร่งเอาไว้..ส่ายหน้าเเรงๆที่ต้นเเขนนั้นไม่ยอมให้เขาได้ทำตามใจ

พี่ชาย..อย่าทำ เค้าขอร้องอย่า..ท...ทำ.เค้ารักพี่ชายนะ..ถ้าพี่ชายรักเค้า อ.....เสียงเล็กนั้นหายไปในลำคอทันทีเมื่อชายหนุ่มเชยคางมนขึ้น ก่อนจะค่อยโน้มตัวลงไปจูบปิดปากช่างพูดนั้นเบาๆ..

 

ก่อนจะเร่าร้อนเเล้วขึ้น เมื่อชายหนุ่มสอดลิ้นอุ่นเข้าไปหาความหวานในโพรงปากอิ่มนั้น เกี่ยวกระหวัดอย่าชำนาญจนคนที่เพิ่งได้รับจูบเเรกนั้นครางเบาๆ..ของเหลวใสค่อยๆไหลผ่านมุมปากน้อยๆ

มือเล็กกำชายเสื้อคนที่เป็นพี่ชายเเน่น..เนื่องจากเริ่มขาดอากาศที่จะหายใจ....ท่ามกลางสายตานิ่งอึ้งของเเต่ะคน..

 

ไหนพูดคำก่อนหน้านี้อีกทีซิ...ชายหนุ่มถามซ้ำออกมาด้วยเสียงอนแหบพร่า

อ..เอ่อ...เค้ารักพี่ชายนะ..อ..อืม..พอพูดเเล้วก็ถูกจูบลงไปอีกรอบ..

 

แล้วจึงปล่อยให้อีกคนเป็นอิสระ เมื่อเขาเต็มอิ่มกับมันมากพอเเล้ว ร่างเล็กหอบหายใจเเรง จนไอร้อนนั้นระอุไปทั่วใบหน้าขาวที่ย้อมสีเเดงระเรื่อขึ้นมา

 

เรื่องของนาย..ไว้ต้องกลับไปเคลียร์กันที่บ้าน..ตอนนี้ฉันมีเรื่องที่ต้องสะสางก่อน...เข้าใจไหม..ว่าเเล้วก็กดจมูกโด่งลงหอมแก้มลงไปแรงๆอีกหนึ่งทีถ้วน

 

จนคนที่โดนจูบเเบบไม่ตั้งตัวนั้นเหวอขึ้นมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร..ก็อยู่ดีๆมาทำอะไรต่อหน้าคนอย่างนี้..เเถม ยังไม่เข้ากับสถานการณ์อีก

 

ฮันคยองหันไปที่ผู้หญิงคนนั้นอีกครั้งทำท่าจะเข้าไปทำร้ายอีกรอบ มือเล็กก็ยังคงกำเเขนเขาเอาไว่เเน่นเช่นเคย

เเต่พี่ชาย...อย่าทำเเบบนี้เลย....อย่าทำอะไรเขา..ฮยอกเเจเดินเข้าไปใกล้.หญิงสาวที่เป็นเเม่ของคนที่ทำร้ายเขา..ช้าๆ..จนผู้หญิงคนนั้นผวาออกห่าง เนื้อตัวสั่นเทา

 

ผู้หญิงคนนี้ไม่มีความผิดเลย...ไม่มีเลยจริงๆ..ปากบางพร่ำบอกคำไปเรื่อยๆ..ในขณะที่มือบางนั้นกลับเอื้อมไปดึงเทปกาวที่ปิดปากเบาๆอย่างสุภาพ

 

เธอเป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่รักลูกมากเท่านั้น..เธอไมมีความผิดเลยที่จะรักลูกของเธอ...ส่วนเขาแม้จะผิดที่เอาเเต่ใจ..เเต่มันก็มาจากการที่เเม่รักเขามากที่สุด...ในสายตาของเธอลูกชายอย่างเขาคือพรอันล้ำค่าในชีวิต....จริงไหมครับ..คุณป้า..ฮยอกเเจส่งยิ้มน้อยๆ พยักหน้าให้คนที่ยืนข้างๆนั้นเเกะเชือกที่มัดมือนั้นออก จนเธอสะอื้นน้อยให้กับพูดนี้ พร้อมทั้งอีกคนที่ฮยอกเเจหันหลังให้อย่างฮยองจุน

 

เขายอมเเพ้จิตใจของเด็กหนุ่มคนนี้จริงๆ...ยอมเเพ้มันเเล้ว...

 

พี่ชาย...เค้าขอเถอะนะ...เค้าไม่ได้เป็นอะไรเลย...อย่าให้เรื่องมันต้องแย่ไปกว่านี้เลยนะฮะ..คนตัวเล็กทำสายตาเว้าวอนเล็กๆ

 

ท่ามกลางสายตาคนมากมาย ไม่ผิดเลยที่ใครๆก็ต่างรุมรักฮยอกเเจ ไม่เเปลกจริงๆที่มีเเต่ใครๆคิดจะปกป้องคนๆนี้ ในเมื่อเขาเป็นเเบบนี้ ไม่รักก็คงแปลกใช่ไหม

 

เเละรวมถึงคนที่รู้เรื่องนั้นเป็นอย่างดี....ฮันคยอง...

 

เข้าใจเเล้วล่ะ..นายนี่มันจริงๆเลย...เจ้าตัวยุ่งเอ้ย...ฮันคยองสั่นหัวน้อยๆกับคนตรงหน้า เขากลับไปมองที่ฮยองจุน ขายาวเดินเข้าไปใกล้ๆ จนคนที่ขาอ่อนนั้น ล้มตัวนั่งอยู่ตรงพื้น

 

เพียะ!!!!!!

 

เช่นเดียวกับพวกของเขาที่กลับมามองฮยองจุนอีกครั้ง มือใหญ่ยกขึ้น..ตบเเรงๆลงไปที่ใบหน้าขาวของคนที่ยอมไปไหน..จนเเม่เขาสะดุ้งเฮือก หากก็ยังไม่กล้าพูดอะไร..

 

นี่ฉันถือว่าปราณีมากถึงมากที่สุดเเล้ว...เเละจากนี้ไป..อย่ามาให้เห็นหน้าอีก...เข้าใจไหม..ฮันคยองว่าพลางมองหน้าฮยองจุนที่เลือดไหลขึ้นกลบริมฝีปาก..ดูท่าเเล้วชายหนุ่มจะลงมือเเรงมาก..

 

กลับ...ชายหนุ่มว่าเบาๆ..โอบเอวเล็กของคนน่ารักที่เเสนใจดีนั้นไปด้วย..

 

ภาพสุดท้ายที่ทุกคนเห็น นั้นก็คงไม่เเคล้ว เป็นภาพที่หญิงมากอายุนั้น วิ่งเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่...เธอลูบมือลูบหน้าของคนเป็นลูก ไม่พอยังเช็ดเลือดที่เปื้อนปากนั้น ด้วยเเสนห่วงใย ซึ่งอีกคนนั้นกลับร้องไห้กอดเเม่ตัวเองเเน่น

 

ฮยอกเเจได้เเต่คิดว่า...ดีที่สุดเเล้ว..ที่เขาตัดสินใจแบบนี้..

 

**********************************************************************************************

 

* ช่วงถาม-ตอบ บอกเลยว่า  ธีมฉากที่ ยี่สิบ..มากจากเรื่อง NO MONEY ค่ะ..จะเปลี่ยนก็บางส่วนนะคะให้มันเข้ากับตัวเรื่อง... ถามมาก็ตอบไปค่า...*

 

*********************************************************************************************


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC SJ HANHYUK] All my pleasure...by JIBI [vanilla public] ตอนที่ 50 : :: YOU ARE MY PLEASURE I.... part 20 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 553 , โพส : 5 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#5 : ความคิดเห็นที่ 827

ฮยอกน่ารักแบบนี้นี่เอง
ถึงมีแต่คนรักอะ
Name : ae snoopy [ IP : 101.108.210.103 ]
Email / Msn: ae-suju(แอท)hotmail.com
วันที่: 11 สิงหาคม 2555 / 12:14

#4 : ความคิดเห็นที่ 695
 น่ารักจังเยย 
Name : junniizie< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ junniizie [ IP : 115.67.64.13 ]
Email / Msn: lee_kung-55(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:57


#3 : ความคิดเห็นที่ 476
ฮยอกแจจจจจ ><
Name : Lovely_k_suju< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lovely_k_suju [ IP : 101.108.202.37 ]
Email / Msn: noname_nongmai(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ตุลาคม 2554 / 23:45

#2 : ความคิดเห็นที่ 472
 เง้อ....


อ่านไปยิ้มไป มีความสุขที่ได้อ่าน

^^

PS.  Not be seen by eyes...But to be touched by heart ♥
Name : I'm mintra< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'm mintra [ IP : 110.49.242.159 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2554 / 12:30

#1 : ความคิดเห็นที่ 464
ฮยอกทำไมช่างน่ารักขนาดนี้
ขอให้ฮยองจุนมันคิดได้นะ
PS.  รักฮันฮยอกมากมาย ><" Love super junior
Name : MimZiiz< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MimZiiz [ IP : 1.47.34.26 ]
Email / Msn: MiM_mIm_KiM(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2554 / 21:44

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android