สวัสดีค่ะ _/\_ ก่อนอื่น ซูริมีเพื่อนสนิทที่เป็นแฟนคลับพี่อยู่ เขาฝากคำชื่นชมมาด้วยนะคะ อิอิ
การวิจารณ์จะวิจารณ์เพียง4ตอนแรกเท่านั้น
หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
(คอมเมนเตเตอร์ไม่เคยอ่านฉบับตีพิมพ์นะคะ จะกล่าวตามที่ได้อ่านฉบับนี้เลยค่ะ)
ชื่อเรื่อง (5)
5/5
ความน่าสนใจของหน้าบทความ (5)
5/5
ตัวละคร (20)
20/20
โอเคแล้วค่ะ :D ตัวเอกให้ความรู้สึกเป็นเด็กเครียดๆมีปมในใจ ทุกการกระทำสมจริง
คือดูแล้วรู้ค่ะ ว่า ถ้าคนนิสัยแบบนี้ ต้องทำแบบนี้
บุคลิกของตัวละครคนอ่านสัมผัสได้อย่างชัดเจนค่ะ มิติของตัวละครเอกดีมาก
เพื่อนๆที่ปรากฏตอนต้นจดจำง่ายดี แต่ละคนมีเอกลักษณ์แยกแยะง่าย
เนื้อหาโดยรวม (20)
19/20
น่าสนใจค่ะ แต่ตอนต้น เช่น ฉากโรงเรียน(แม้จะไม่ได้เป็นธีมหลักก็ตาม) การทดสอบต่าง ๆ มันอาจจะเกร่อไปนิดหนึ่ง อาจจะทำให้ผู้อ่านบางท่านไม่อ่านต่อได้เพราะคิดว่าเป็นเรื่องที่หาได้ทั่วไป
(ไม่ได้อคติค่ะ ซูริเป็นคนไม่แคร์พล็อตคล้ายพล็อตซ้ำ แต่พูดถึงในแง่ของสายตานักอ่านทั่วไป)
ซึ่งความจริงแล้วดูจากคำโปรย อ่านต่อไปคงจะเข้มข้นกว่านี้มาก
ดำเนินเรื่องไม่ยืดยาด โอเคแล้วค่ะ :D
สร้างพื้นข้อมูลได้แน่นดี การกล่าวถึงเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ต่าง ๆ
การใช้ภาษา (20)
18/20
ไม่ต้องมีอะไรแก้ไขเท่าไหร่ค่ะ เป็นจุดเล็กน้อยมาก ๆ
ที่ให้18เพราะเห็นว่า คนแต่งพร้อมจะพัฒนาไปอีกขั้นได้แล้วค่ะ สามารถบรรยายได้สละสลวยกว่านี้อีก
(สละสลวยไม่ได้หมายถึงยาวเยิ่นเย้อ)
-ต่อไปจะเป็นการพิสูจน์อักษรอย่างคร่าวๆ (พอดีเป็นพวกอ่านไม่ค่อยละเอียด ขออภัยด้วยค่ะ) และเรื่องของการเว้นวรรคนะคะ
บทนำ
-การใช้จุด มาตรฐานแล้วควรเป็นสามจุดเสมอค่ะ
มีหลุดสี่จุดกับสองจุดมา
-ทั้งสองเดินผ่านแนวกุหลาบที่เด็กชายซ่อนตัวอยู่ เข้าไปในคฤหาสน์ฯลฯ ย่อหน้านี้มีเว้นวรรคมากไปค่ะ ลองจัดให้ลดลงดู
-ยิ้มออกมาคลาหนึ่ง -> ยิ้มออกมาคราหนึ่ง
ตอนที่1
-ผ้าห่มอย่ารวดเร็ว -> ผ้าห่มอย่างรวดเร็ว
-ซิลเวียวางกาแฟบนจานรองสีหน้าของเขาฯ ตรงนี้ควรเว้นวรรค จานรอง กับ สีหน้า
-จู่ๆเด็กหนุ่มผมดำก็ถูก กองทัพนักข่าวฯ ควรติดกันค่ะ
-ใจกับเจ็บ -> ใจกลับเจ็บ
-ซิลเวีเหยียดยิ้ม -> ซิลเวียเหยียดยิ้ม
-จากประโยคสุดท้าย การใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ควรใช้ไม่เกิน 3 อันค่ะ
ตอนที่ 2
-น้ำลายถูกถม -> น้ำลายถูกถ่ม
-แต่ที่ยิ่งกว่านั้นเธอมีรัศมีหรือ อะไรบางอย่างแผ่ฯ ตรงนี้ควรติดกันค่ะ
-ค่อยข้างพิเศษมาก และนิ่งนอนใจไม่ได้ ควรติดกันค่ะ
-ยังมีอีกหลายท่อนที่ควรติดกันอยู่ การเว้นวรรคมากเกินไปอาจจะทำให้อ่านไม่ลื่นได้ค่ะ
ตอนที่ 3
-ดะ...เดี่ยว!!! -> เดี๋ยว
- บิดเบี้ยวด้วยความสุขสันต์เกษมเปรมปรีดิ์ มีการใช้คำฟุ่มเฟือยมากเกินไปค่ะ
-ครองตา -> คลองตา
-คลุ้มคลั่งด้นรน -> ดิ้นรน
-ระบบโซลลลิงค์เขาก็ลิงค์ -> โซลลิงค์
ประมาณนี้ค่ะ
การสื่ออารมณ์ (20)
19/20
ติดนิดหนึ่งค่ะ ยังรู้สึกว่า เอมิเธียร์ยังแสดงความจิตออกมาได้ไม่สุดเท่าที่เธอเป็นจริง ๆ ค่ะ
คือไม่ได้ให้เพิ่มความโหดลงไปในตัวละคร แต่ให้ดึงออกมาให้หมดเท่าที่เธอควรแสดงออกมาจริงๆค่ะ
ถ้าถึงกับทำให้ผู้ทดสอบคนอื่นคลั่งเพราะหวาดกลัวนี่ น่าจะแสดงออกมาได้กว่านี้อีกนิดค่ะ
การแสดงความซาดิสม์ไม่จำเป็นต้องบรรยายให้เลือดสาด แต่ในแง่ของการกระทำของตัวละคร น่าจะเยียบเย็นกว่านี้ อำมหิตกว่านี้ การสื่ออารมณ์ สายตาของตัวละคร ควรจะสื่อให้สุด ทำให้ผู้อ่านรู้สึกร่วมไปด้วยว่า ตัวละครนี้เป็นอะไรที่สวยสยองนะเนี่ย
ความน่าสนใจ/การเปิดเรื่อง (10)
9/10 น่าสนใจมากค่ะแต่แนวพ่อหายเป็นอะไรที่พบเจอได้หลายเรื่องค่ะ อาจจะไม่แปลกใหม่นัก
สรุปภาพรวม
จริงๆแทบไม่มีอะไรจะต้องติแล้วค่ะ เพราะผลงานดีมาก แต่ก็พยายามหาจุดเล็กจุดน้อยออกมา จะได้เป๊ะที่สุด
ตัวละครมีมิติดีแล้วค่ะแต่ว่าโดยส่วนตัวคิดว่าผู้แต่งสามารถบรรยายออกมาได้ดีกว่านี้อีก คนอ่านสามารถอินได้มากกว่านี้อีกอย่างตอนบทนำ ลองสรรคำที่ทำให้คนอ่านอ่านแล้วรู้สึกลึกซึ้งกว่านี้ดู (ดูจากการแต่งแล้วผู้แต่งคงจะเน้นด้านอารมณ์ตัวละครอยู่ทีเดียว)
คือปล่อยให้สุดในความหมายของซูริคือ ให้สุดในขอบเขตของตอนนั้น ๆ สุดในขีดจำกัดของมันค่ะ
ไม่ได้หมายความต้องดราม่าน้ำตาไหลพรากสุดๆทุกตอนอะไรแบบนี้
ขออภัยที่ไม่สามารถแนะนำได้มากนักเพราะความสามารถคอมเมนเตเตอร์ไม่เพียงพอค่ะYOY
คะแนนรวม
95/100
รบกวนเซ็นรับบทวิจารณ์ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ :D
<< ย่อ |
เลือกอ่านตอนต่างๆ - อัพเดท 19 พ.ค. 56 / 22:30 
[ IP : 101.51.5.47 ]
ส่งข้อความลับ
เซ่อแกบังอาจนักคิดต่อรองขนาดนี้เชียวหรือ โหดร้ายหลาย ฮือ ซิลคุงจ๋าช่วยออกอภินิหารหน่อยจิ อย่าใช้แต่สกิลพระเอกสิคร้า ออกสกิลฮีโร่มาบ้างงงงงงงงงง ถึงจะหมั่นไส้พ่อเลสที่มันเท่ห์มันเก่งเกินหน้าเกินตา แต่แบบนี้ไม่เอาน้า
จิตวิญญาณนักเขียนสุดยอดฮะ พยายามเข้านะครับ ^^