อะแฮ่ม แค่กๆๆๆ (เจ็บคอ T^T)
เฮียมาอ่านล่ะ
บทนำ - ชอบการเขียนแฮะ (แอบนึกถึงKa-Shenน้อยๆนะ)
บทที่1 - เด็กมีระเบียบวินัยไม่จำเป็นต้องไว้ผมสั้น เฮ้ยๆ อยากให้มีอย่างนี้ที่โรงเรียนตอนนี้เลยอ่ะ = ='' เพิ่มอีกข้อๆ "ค่าของคน ไม่ได้อยู่ที่ผมต้องสั้น - -*"
แม้นคนเราจะมีนาฬิกามากกว่าคนอื่นสักร้อยเท่าพันเท่า แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้มีเวลามากกว่าคนอื่นเลยสักนิด - งืมๆ ชอบ
สรุปแล้ว ภาษาเขียนสวยงามมาก ฉากต่างๆบรรยายได้เห็นภาพดีมากๆนะ เก่งขึ้นจมเลยรุ่นน้องสุดหล่อของเรา^^
บทที่ 2 - อ๊าก บัสของเฮีย >< (ไม่มีอะไรมาก กำลังเพ้อถึงบัสอยู่ - -'')
บัสที่ไม่รู้แอบไปโผล่แถวห้องเสียงเมื่อตอนไหน "เต๊ะท่าเป็นพนักงานหนุ่ม" ออกประกาศประจำสายการบินได้อย่างแนบเนียน - เฮียชอบประโยคนี้อ่ะ
บทที่ 3 - เจอกันแล้วววว โอ๊ส ในที่สุด - -'' ทั้งสองที่พรากรักจากกันมา ในวันนี้เขาทั้งสองก็ได้เจอกันที่ทางช้างเผือก... เย้ย ไม่ใช่นี้หว่า แง่งๆ
อ่าสรุปๆท้ายสุดนะ
โดยภาพรวมเฮียว่าเรามีการเขียนบรรยายภาพได้เห็นชัดมากๆ ภาษาสวยงามมากมาย (อิจฉา เชอะๆ)
เอาจริงๆก็คือ ถ้าผลิตมาเป็นเล่ม เฮียก็ซื้ออ่านล่ะนะ เนื้อหาของเรื่องทำให้ไม่สามารถเดาได้ว่า อนาคตมันจะเป็นยังไง แบบว่า คิดเองไม่ได้เลย (เดาไม่ออกจริงๆ)
แนวแบบนี้เป็นแนวที่ทำให้คนอ่าน อ่านแล้วรู้สึกไม่อยากวางหนังสือเลยเชียวล่ะ
สุดท้าย เฮียเป็นกำลังใจให้เสมอน่า
ส่วนเรื่องที่เราจะส่งประกวด (...ไม่รู้ว่าเลยกำหนดหรือไงนะ แต่เอาเป็นว่าเฮียอยากบอกอ่ะ-_-'')
ถ้าเรามีโอกาส ถ้าเรามีเวลา เฮียก็อยากให้เราลองดูสักครั้ง แต่เมื่อถึงจุดๆหนึ่งที่เราไม่สามารถไปถึงจุดหมายได้ เฮียไม่อยากให้เราท้อนะ
สู้แล้วต้องสู้ให้ถึงที่สุด ให้รู้ว่าวันนี้ เราได้ลงมือ ลองมันสักครั้ง
ถ้าคิดว่ายังไม่พร้อมก็อย่าพึ่งลุย ใจเย็นๆ เวลาอาจไม่คอยท่าก็จริง แต่อย่าเร่งตัวเองเพื่อให้ทันเวลาของคนอื่น
คนเรามีนาฬิกาหนึ่งเรือน มันเริ่มเดินตั้งแต่เกิด และจะหยุดแตกสลายเมื่อเราสิ้นลมไป
ใช้มันให้คุ้มค่า อย่าเร่งมันเพื่อให้ทันเวลาของคนอื่น ทำตามใจเราบ้าง ทำตามลิขิตฟ้าด้วยมือของตัวเองบ้าง และอย่าลืมว่าอนาคตของเรา อยู่ในมือของเราเสมอ
พี่เชื่อว่าเราต้องเลือกทางของตัวเองได้ และแน่นอน เฮียยังอยู่ตรงนี้ เป็นกำลังใจให้เสมอนะคร้าบ~!!
P'Fox
PS.
สอบตกเป็นเรื่องธรรมดา สอบผ่านสิปาฏิหาริย์