สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ดาวเกี้ยวเดือน

ตอนที่ 5 : ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่5 ดาวเดือนเคลื่อนคล้อย


     อัพเดท 10 ก.พ. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : รอมแพง ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รอมแพง
My.iD: http://my.dek-d.com/vivacool
< Review/Vote > Rating : 98% [ 1,546 mem(s) ]
This month views : 86 Overall : 179,007
2,960 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 227 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 5 : ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่5 ดาวเดือนเคลื่อนคล้อย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7067 , โพส : 12 , Rating : 161 / 33 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่5  ดาวเดือนเคลื่อนคล้อย

 

หลังเสร็จงานผู้คนก็เริ่มทยอยกันกลับมีสื่อหลายรายตามติดเจ้าของงานและคู่ควงไป โดยมีประกายดาวกอดอกมองตามไปอย่างใจเย็น เจ๊พีชเดินออกมาจากด้านหลังเวทีพลางลากประกายดาวให้พ้นจากฝูงคน

“ไปงานเลี้ยงต่อไหมยายดาว”

“งานเลี้ยงอะไรหรือเจ๊”

“ก็เลี้ยงขอบคุณทีมงาน ไปนะ”

“คุณชายจันทร์ไปหรือเปล่า”

“ติดใจล่ะสิ แหม”เสียงกิ๊วก๊าวของเจ๊พีชทำให้ประกายดาวอดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม ขืนให้เจ๊พีชรู้ว่าเธอจะทำอะไรมีหวังคงได้วุ่นกันไม่จบไม่สิ้น อย่างเจ๊พีชต้องให้รู้ทีหลังน่าจะดีที่สุดแล้ว

“ก็แค่อยากรู้ค่า”

“เสียใจ เขาไม่ได้ไปด้วยหรอก มีแต่ทีมงานช่างเสื้อ ช่างแต่งหน้า ทีมงานออกแบบเวที รู้อย่างนี้แล้วจะไปหรือเปล่า”

“ก็...ไปก็ได้ค่ะ” ถ้าจะต้องไปเจอคุณชายจันทร์ที่งานเลี้ยงวันนี้คงไม่ดีแน่ การเจอครั้งต่อไประหว่างเธอกับเขาควรเป็นการพบเจอที่ประทับใจและอลังการที่สุดไม่ใช่งานเลี้ยงฉลองเล็กๆที่เป็นกันเองเช่นงานนี้

“ไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดซะ แต่งชุดบ้าอะไรซ่อนความสวยไว้ซะมิดชิดเชียวนะยะ  แล้วเดี๋ยวเจ๊จะไปรับ ขอเจ๊เคลียร์ที่นี่ก่อน”

“จ้าเจ๊” ประกายดาวอมยิ้มรับคำก่อนจะหมุนตัวก้าวยาวๆออกจากตัวห้างเพื่อไปยังลานจอดรถด้านหลัง

นักข่าวเดินเกาะกลุ่มเล็กประปรายอยู่ไกลๆ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะส่งตัวเอกของงานขึ้นรถเสร็จแล้วจึงได้แยกย้ายสลายโต๋กันอย่างที่เธอเห็น ประกายดาวถอดแว่นตาหลอกๆเก็บใส่ซอง  และถอดแจ๊คเก็ตตัวนอกออกด้วยความอึดอัด อากาศที่ลานจอดรถร้อนอ้าวต่างกันลิบลับกับด้านใน  มีรถหลายคันที่แล่นทยอยกันออก และมีอยู่หนึ่งคันที่ชะลอความเร็วเมื่อพบภาพที่สะดุดใจ

หม่อมราชวงศ์จันทรภานุมองร่างบางผิวลออตานั้นอย่างไม่เชื่อสายตา ผู้หญิงผิวสีสวยเหมือนน้ำผึ้งจางๆ เจ้าของดวงตาสวยแปลกที่เดินชนเขาเมื่อคืน เป็นผู้หญิงคนเดียวกันกับที่เขามองส่งตามไปจนเธอขึ้นรถในคืนนั้น และภาพของเธอก็ยังติดตาอย่างประหลาด ไม่คิดเลยว่าโลกจะกลมจนได้พบเห็นกันอีกในวันนี้

“ผู้หญิงเมื่อคืน...” ชายหนุ่มอุทานเบาจนแทบไม่ได้ยินพร้อมกับมองจนแทบจะเหลียวหลังทำให้เด็กสาวที่นั่งคู่มาด้วยถึงกับกระแอม

“ใครหรือคะพี่ชาย”

“หืม อะไร” พี่ชายหันขวับมาอย่างตกใจ

“แหม...ขับรถแทนที่จะมองทางกลับมองสาวเสียอย่างนั้น ร้ายจริงๆพี่ชายเรา”

“เซี้ยวใหญ่แล้วน้องหญิง” กิริยาเผลอตัวเมื่อครู่หายไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อได้หัวเราะหึหึกับคำล้อของหม่อมราชวงศ์หญิงนิมมานรดี

 

ประกายดาวนั่งฟังเพลงที่ทีมงานร้องกันเองด้วยความเบื่อหน่ายไม่น่าหลวมตัวมาเลยให้ตายสิน่า เจ๊พีชดูกระสับกระส่ายพอๆกันแต่ก็ไม่ย้ายก้นไปไหนสักทีไม่ว่าประกายดาวจะส่งสายตา หรือพูดชวนกลับเจ๊พีชก็ยังยืนยันให้นั่งก่อน

ท่าทีนั้นดูจะหายวับไปกับตาเมื่อเห็นผู้ชายสองคนเดินเข้ามาในงาน ผู้ชายที่เดินนำหน้ามานั้นนั้นสวมใส่กางเกงสแล็คสีดำเสื้อเชิ้ตดำแม้แต่เน็คไทก็ยังเป็นสีดำ ส่วนผู้ที่ตามหลังมานั้นใส่เชิ้ตสีอ่อนเน็คไทขาว ทั้งสองดูเหมือนจะผิดแผกไปจากทีมงานทั่วไป หลายคนยกมือไหว้กันเป็นฝักถั่วเมื่อชายทั้งสองเดินผ่าน วงหน้าขาวตัดกับชุดดำดูน่ามองแม้ในความสลัวก็ยังพอเห็นเค้าหน้าที่หล่อเข้มเต็มอารมณ์คมสันคล้ายคลึงกันเสียจนมองปราดเดียวก็ทราบว่าน่าจะเป็นญาติกันแน่นอน

เจ๊พีชแทบจะทิ้งประกายดาวไปในทันที ร่างที่ค่อนข้างใหญ่ของเจ๊เบียดผู้คนไปทักทายชายหนุ่มคนหน้าและดูเจ๊พีชจะสนใจผู้ชายที่เดินตามหลังผู้ชายคนนั้นเอามากๆจนออกนอกหน้าน่าหมั่นไส้

ผีย่อมเห็นผีฉันใดก็ฉันนั้นการที่เจ๊พีชตรงปรี่เข้าชาร์ตเหยื่อทำให้ประกายดาวนึกรู้ทันทีว่าชายหนุ่มคนหลังคงเป็นเก้งกวางเป็นแน่ หญิงสาวถอนหายใจยาวก่อนจะก้มหน้าซ่อนยิ้มเมื่อรู้เหตุและผลของการอดทนรอคอยของเจ๊พีชคนสวย

ดวงตาคมที่ดูเหมือนจะมีแต่รอยรื่นรมย์นั้นกวาดตามองไปทั่วแล้วสะดุดกึกอยู่ที่ผู้หญิงชุดสีเข้มในมุมที่แสงไฟสาดส่องพอดิบพอดี ปากได้รูปแย้มยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงตัวกันราวเม็ดข้าวโพดพันธุ์ดีก่อนจะเสเดินไปหยิบแก้วแชมเปญขึ้นมาจิบพร้อมเดินยกมือรับไหว้ลัดเลาะมาจนถึงจุดหมาย ประกายดาวขมวดคิ้วเล็กๆนึกแปลกใจกับสายตาแพรวพราวที่ส่งมาให้ ...ช่างกล้านะอีตานี่สงสัยจะนึกว่าตัวเองหล่อเต็มที...

“สวัสดีครับ  ทำงานส่วนไหนหรือครับ”ยิงตรงไม่อ้อมค้อมกันเลยทีเดียว ประกายดาวส่งยิ้มกว้างขวางกลับไปอย่างนึกสนุก

“เป็นช่างภาพค่ะ คุณล่ะคะ” อีกฝ่ายเลิกคิ้วนิดๆ ท่าทีปลดปล่อยเมื่อครู่คล้ายจะสำรวมระแวดระวังมากขึ้น

“คุณเป็นนักข่าว?” ยังไม่ทันที่ประกายดาวจะตอบประการใด เจ๊พีชก็ยื่นหน้ามาล้อด้วยน้ำเสียงมีความสุขเกินหญิง

“อะไรกันคะ เผลอไม่ได้เชียวนะคุณพงศ์เรด้าร์จับสาวสวยทำงานได้ประสิทธิภาพมากเลยนะค้า ยายดาว นี่คุณพงศ์จันทร เจ้าของบริษัทออแกนไนซ์ที่ออกแบบการจัดงานในครั้งนี้ไงล่ะเธอ”

“คะ”ประกายดาวเงยหน้ามองพงศ์จันทรพร้อมกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง คาดไม่ถึง อึ้งงันกันไปเลยทีเดียว เป้าหมายอันดับสองของเธอยืนหน้าหล่ออยู่ตรงหน้า ชีวิตมันช่างเป็นไปได้!...ถึงว่า...หน้าตาคุ้นๆ

“คุณพงศ์นี่ยายดาว ช่างภาพงานแฟชั่นครั้งนี้ค่ะ”

“ไม่ใช่นักข่าว?”

“ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นช่างภาพอิสระ ถ่ายพวกฟิตติ้งละครภาพยนตร์ แฟชั่น งานนิตยสารเป็นจ๊อบๆไปค่ะเป็นรุ่นน้องที่พีชรักมาก นิสัยดี ไม่เรื่องมาก ที่สำคัญยังไม่มีแฟนค่ะ พีชขอตัวก่อนนะคะ” ยายเจ๊พีชบรรยายสรรพคุณของเธอเสียหมดจดก่อนจะหันมายักคิ้วหลิ่วตาให้แล้วเดินหายไปในความสลัวมืด ปล่อยให้ประกายดาวหายใจเข้าพุท หายใจออกโธสงบสติ อยู่เป็นนาน ร่างสูงใหญ่นั้นนั่งแนบชิดติดเธอในบัดดล

“ขอโทษนะครับผมไม่ค่อยถูกกับนักข่าวเท่าไหร่ แต่ถ้านักข่าวสาวและสวยอย่างคุณทุกคนผมคงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่แน่ๆ” คำพูดที่อ้อล้อจีบตรงไปตรงมาทำให้ประกายดาวกระเถิบหนีโดยอัตโนมัติ ...สมคำร่ำลือจริงๆ อีตานี่... ประกายดาวยังคงเงียบอยู่หากในสมองคิดใคร่ครวญนึกถึงผลได้ผลเสียอย่างรวดเร็ว หากเก็บสแปร์ไว้ก่อนก็อาจจะดี ไหนๆก็มีโอกาสแล้วนี่นะ...

“งั้นหรือคะ ฉันเองก็พอจะได้ยินข่าวคุณมาบ้าง”

“แล้ว?”

“ก็แค่ข่าว ..ไม่ใช่หรือคะ” ประกายดาวหัวเราะร่วนเป็นอีบ้า ในขณะที่มือใหญ่อุ่นจัดโน้มเอื้อมมาจับหมับที่บั้นเอวของเธอพร้อมลูบเน้น ประกายดาวสะดุ้งน้อยๆก่อนจะกระทุ้งแรงๆไปที่สีข้างของพงศ์จันทรจนเขาตัวงอ แล้วตบแหมะแตะเพี้ยะไปที่ต้นขาแข็งแรงนั้น ...ไอ้เวร...ปากยิ้มหวานนั้นออกตัว

“แหม เล่นอะไรก็ไม่รู้ ฉันบ้าจี้ค่ะ”

พงศ์จันทรลูบต้นขาตัวเองป้อยๆคาดไม่ถึงว่าหญิงสาวผู้นี้จะมีปฏิกิริยารวดเร็วเช่นนี้ มิหนำซ้ำยังมือหนักเสียด้วย ท่าทีไม่กระถดหนีของหญิงสาวแต่สายตาดุกึ่งปรามทำให้เขางงเล็กๆแต่ก็เริ่มรู้สึกเร้าใจและท้าทายจึงเป็นฝ่ายนั่งเอนห่างเสียเองด้วยชั้นเชิงที่คิดว่าเหนือกว่า มือยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ ตาก็ส่งแสงอ่อนหวานพราวระยิบไปให้ประกายดาวพร้อมยิ้มละไมใส่ดวงตาคู่สวยนั้นอย่างจงใจ

ท่าทีนั่งเอ้เต้สบายๆนั้นอยู่ในสายตาของประกายดาวอย่างที่ไม่รู้ว่าใครจะเป็นเหยื่อใคร...อืมต้นขาแน่นเปรี้ยะเลยเว้ย...ใจเจ้ากรรมของประกายดาวนึกไปถึงสเปิร์มที่หมายปอง  ท่าทีเจ้าชู้ย่อมเป็นจริงเพราะเพียงแรกเจอก็ออกอาการหลีสาวอย่างชัดแจ้งมือไม้เป็นหนวดปลาหมึกนั่นอีก และท่าทีเหล่านี้อาจจะส่งผลมีการใช้งานส่วนนั้นอย่างหนักมาก่อน จำนวนความเข้มข้นของสเปิร์มและความแข็งแรงก็อาจจะลดหย่อนประสิทธิภาพก็เป็นได้ หากสเปิร์มไม่แข็งแรงก็ย่อมได้ผลผลิตที่ไม่ดี อย่างนี้เธอควรจะทำอย่างไร...ชิ่งเสียดีไหมนี่

“คิดอะไรอยู่หรือครับ”เสียงทุ้มที่ถามทำให้ประกายดาวตาโตด้วยความร้อนตัว

“เปล่าค่ะ ไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิดเดียว ไม่เลยนะคะ”

“คุณกลัวผม?”

“กลัว..กลัวทำไมคะ คุณนอกจากจะดูเจ้าชู้ มือไม้เป็นปลาหมึก ท่าทางเหมือนเสือผู้หญิง ก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่ากลัวเลยนี่คะ” ประกายดาวพูดจบก็รู้สึกเหมือนหน้าจะร้อนฉ่าเป็นหัวปลาหม้อไฟ เพราะแต่ละคำที่พูดไปล้วนเป็นสิ่งที่อยู่ในใจไม่น่าพูดออกมาเลยสักนิดเดียว พงศ์จันทรหัวเราะจนสำลัก ถ้าเขารู้ความคิดที่แท้จริงของเธอคงสำลักไปถึงโลกหน้าเป็นแน่...ไอ้ลามกเอ๊ย...ไม่ได้การณ์แล้วเธอคงต้องถอยไปตั้งรับก่อน ผู้ชายคนนี้ดูหื่นเกินรับมือได้ในตอนนี้

“ฉันขอตัวก่อนนะคะ เผอิญนึกขึ้นได้ว่ามีงานพรุ่งนี้” ชายหนุ่มยิ้มมุมปากตาพราวหวานชวนละลายจนประกายดาวรู้แล้วว่าเหตุใดแมลงเม่าสาวๆจึงยอมที่จะบินเข้ากองไฟกองนี้นัก

“คุณกลัวผมจริงๆนั่นล่ะ” ดวงตาที่หรี่หรุบเหมือนจะเยาะเย้ยในความพ่ายแพ้ไม่เป็นท่าทำให้เธอหมั่นไส้เต็มกำลัง

“ฉันไม่เคยกลัวใคร แต่วันนี้ฉันเหนื่อยแล้วแบกกล้องมาครึ่งวัน...” ประกายดาวพูดไม่ทันจบเสือผู้หญิงตัวฉกาจก็สวนกลับแทบจะทันที

“ถ้าคุณไม่กลัวผม ไหนล่ะเบอร์โทร”...ช่างร้ายเหลือทนหนอคนอะไรไร้ความปราณี...ประกายดาวครวญเพลงที่แม่เคยชอบฟังในใจก่อนจะนึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้

“ถ้าฉันให้คุณเลย มันดูจะง่ายไปหน่อยไหมคะ”ยิ้มพราวใส่ตาที่ส่งกลับมาทำให้พงศ์จันทรหัวใจสะดุดก่อนจะยิ้มกว้างหงายหน้าหัวเราะ

“เอาสิ ผมต้องทำยังไงถึงจะได้เบอร์คุณล่ะ” หญิงสาวยิ้มละไม

“ก็ขึ้นอยู่กับว่า...คุณจะกล้าหรือเปล่า”

“ผมเองก็ไม่เคยกลัวใคร ยิ่งใครท้ายิ่งต้องทำให้ได้ ประกายดาวหัวเราะเสียงเหมือนแม่มดร้ายอย่างจงใจก่อนจะเดินไปหาบริกรหนุ่มแล้วกระซิบสั่งความ เมื่อเดินกลับมาก็นั่งรักษาระยะห่างระหว่างเธอกับเป้าหมายที่สองไว้พอสมควร

“ลำดับขั้นตอนที่จะได้เบอร์ของฉันมีอยู่แค่2ข้อ”พงศ์จันทรนิ่งฟังอย่างตั้งใจแต่ยังไม่วายมียิ้มมุมปากที่น่าหมั่นไส้

“ข้อแรก ฉันต้องการให้คุณทำท่าปั่นจิ้งหรีดสามสิบครั้ง  ข้อที่สอง...”ประกายดาวเหลือบมองบริกรที่นำเอามิกเซอร์กับแก้วบรรจุน้ำมีฟองผุดพรายประดามีมา พร้อมกับเหยือกใหญ่ยักษ์ว่างเปล่าหนึ่งใบ หลังวางของเสร็จสรรพ บริกรก็ยืนมองตาเป็นประกายอย่างนึกสนุก

“คุณต้องกินเหล้าพิเศษกับส่วนผสมที่ฉันจะผสมให้คุณ เท่านี้คุณก็จะได้...ในสิ่งที่คุณต้องการ”

“ได้ที่ต้องการ...ทั้งหมดเลยหรือเปล่า”

“แหม...รักแท้ย่อมมีอุปสรรคนะคะคุณขา..ไปทีละขั้นเถอะค่ะ จะได้เร้าใจไงคะ”ประกายดาวพูดพลางผสมหัวเหล้าหัวเบียร์น้ำเมาต่างๆลงในเหยือกใหญ่ งานนี้ไม่ต้องชั่งไม่ต้องตวงทุกอย่างเพียวๆและหลากหลายรูปแบบ ทั้งแชมเปญ ไวน์ เบียร์ พันซ์หลากชนิด ตบท้ายด้วยน้ำอัดลมและน้ำแข็งทุกอย่างผสมผสานลอยฟ่องสีสันดูน่ากลัวในเหยือกแก้วเป็นที่พอใจของเธอยิ่งนัก 

มือบางได้รูปเลื่อนน้ำพิสูจน์ใจไปตรงหน้าพงศ์จันทร...ใจไม่ใจก็คงรู้กันคราวนี้...เธอหัวเราะในใจปากอิ่มแดงเรื่อนั้นเม้มกลั้นหัวเราะตาจับจ้องมองใบหน้าที่เรื่อยเรียบของอีกฝ่ายอย่างประเมิน

พงศ์จันทรทำตาปริบๆนึกครางในใจว่าหญิงสาวตรงหน้านี่ไม่ธรรมดา หากแต่เจอ ‘ความง่าย’ ของหลายคนจนเคยชินเมื่อมาเจอกับ ‘ความยาก’ ที่ท้าทายเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมีรสชาติ ถึงในใจจะลอบหวั่นแต่ท่าทีที่แสดงออกมากลับปลอดโปร่งบ่งบอกความเจ้าสำราญอย่างมั่นคงสมเป็นชายมั่นแห่งยุค 

วูบหนึ่งนั้นประกายดาวนึกชมผู้ชายตรงหน้ามิน้อย การที่พงศ์จันทรติดโผอันดับนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จระดับต้นๆคงเป็นเพราะการวางสีหน้าที่ไม่เพลี่ยงพล้ำอย่างนี้แน่ๆ ...น่าจับไปเล่นไพ่นักปิดความรู้สึกเสียสนิทเชียว...

พงค์จันทรลุกขึ้นปั่นจิ้งหรีด ในความสลัวรางกลับเป็นจุดเด่นให้คนในร้านหันมามองรวมกับการที่ประกายดาวยัดเงินให้บริกรกระจายข่าวก็ยิ่งเป็นจุดสนใจ ยิ่งเห็นว่าเป็นใครยิ่งฮือฮาจนพากันมามุงดู บริกรต้องคอยตอบคำถามผู้คนในงานถึงความเป็นไปในครั้งนี้ตามคำสั่งของหญิงสาว เพียงครู่ทุกคนก็รับรู้ถึงความสนุกที่กำลังจะเกิดขึ้น

เสียงเชียร์เริ่มดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง เจ๊พีชกับแสงสูรย์น้องชายของพงศ์จันทรก็มามุงเชียร์ด้วยนึกขัน ประกายดาวนั่งเป็นนางพญาหน้าสวยมองภาพชายมั่นปั่นจิ้งหรีดอย่างสบายอารมณ์ ครบสามสิบพงศ์จันทรเซเล็กน้อยก่อนจะมานั่งแปะอยู่ข้างๆประกายดาว

“กินเลยๆๆ”เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกยิ่งเสียหน้าไม่ได้ มือใหญ่ได้รูปจับหูเหยือกใหญ่ขึ้นมาจรดปากอย่างมุ่งมั่นทันทีที่น้ำประหลาดแตะลิ้นเขาก็เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ...อร่อยแฮะ... การดื่มต่อไม่ยากเย็นนักหากปริมาณทำให้ต้องค่อยๆจิบ รสชาติแม้อร่อยลิ้นแต่ก็เข้มบาดคอบาดไส้

ประกายดาวนั่งมองอย่างใจเย็นจวบจนน้ำประหลาดที่เธอผสมเองกับมือเกลี้ยงเหยือกเสียงเฮดังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะ หญิงสาวยื่นนามบัตรของตัวเองให้พงศ์จันทรอย่างไม่เกี่ยงงอนจนชายหนุ่มงง

“ผมนึกว่าคุณจะให้เบอร์รองเท้าเสียอีก”เสียงที่เป๋ไปเล็กน้อยนั้นทำให้หญิงสาวหัวเราะเสียงใส

“ฉันไม่ได้เป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยมขนาดนั้นหรอกค่ะ” พูดดีเข้าตัวเสร็จก็อดไม่ได้ที่จะลอบหัวเราะอีกครั้ง ถ้าอีตานี่รู้ว่าติดกับดักงามๆของเธอเข้าเต็มเปาจะเป็นอย่างไรหนอ ...ยัง..ยังไม่ถึงเวลาที่จะคิดล่วงหน้าไปไกลทุกอย่างจะต้องแนบเนียนและค่อยเป็นค่อยไป...

ทั้งสองพูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ พงศ์จันทรไม่มีทีท่ากะลิ้มกะเหลี่ยเช่นเดิมกลับวางตัวสบายๆจนประกายดาวรู้สึกชอบใจเป้าหมายที่สองมิใช่น้อย นิสัยใจคอของพงศ์จันทรพอรับได้เลยทีเดียวไม่งี่เง่าทู่ซี้มีการ และเล็มอย่างพองามทางคำพูดแต่ไม่ใช่ทางกายอีกต่อไปแล้ว เหมือนจะเล่นเอาเถิดเอาล่อกันมากกว่าจะจริงจัง

ท่าทางของพงศ์จันทรน่าจะเป็นคนที่จัดการยากพอสมควร เธอจะต้องระวังตัวเองอย่างเคร่งครัดวางตัวให้เป็นเพื่อนเขาจริงๆ มิถลำเพลี่ยงพล้ำไปเป็นเพื่อนนอนไม่เช่นนั้นแล้วคงมีปัญหาตามมาไม่รู้จักจบจักสิ้น บางทีอาจจะต้องพึ่งนักสืบเพื่อตามดูพฤติกรรม เพราะถ้าหากว่าชายหนุ่มตรงหน้าช่ำชองใช้งานหนักสเปิร์มของเขาก็ไม่มีความหมายสำหรับเธอ สัมพันธ์ที่สร้างก็ไม่จำเป็นต้องสานต่อ...โอ้เย้...

ประกายดาวลาพงศ์จันทรกับแสงสูรย์ พร้อมกับบอกง่ายๆกับเจ๊พีชว่าจะกลับไปพักเพราะรู้ดีว่าราตรีนี้ของเจ๊พีชคงอีกยาวไกล

“ไม่ส่งนะยะกลับเอง”เจ๊พีชรู้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของประกายดาวดีจึงไม่เป็นห่วงเท่าใดนัก

“ถึงคอนโดแล้วโทรมาบอกด้วยล่ะกัน”เจ๊พีชเดินนวยนาดคล้องแขนแสงสูรย์ไปแล้วพงศ์จันทรเห็นสบโอกาสจึงรีบเสนอตัวอย่างคนเจนงาน

“ผมไปส่งนะครับ ผมมีคนขับรถ” ..เยี่ยม เมาไม่ขับ..ประกายดาวพยักหน้าง่ายๆก่อนจะเดินตีคู่กันไปยังลานจอดรถหน้าสถานเริงรมย์แห่งนี้ พงศ์จันทรโทรศัพท์ตามคนขับก่อนจะทำตัวให้สมเป็นสุภาพบุรุษนักรักด้วยการเปิดประตูรถให้ประกายดาวแล้วจึงเดินอ้อมหลังรถไปเปิดประตูอีกด้านให้ตัวเอง  ไม่กี่อึดใจคนขับก็มานั่งประจำที่พร้อมขยับกระจกมองหลังลอบมองผู้หญิงที่นั่งคู่กับเจ้านายก่อนจะออกรถตามคำบอกของประกายดาว

หญิงสาวมองรอบรถในรวดเดียวก่อนจะมองไปยังช่องแอร์ปรับอากาศอย่างรอบคอบระแวงภัย ก็ไม่เห็นว่าคนขับจะมีทีท่าอะไรผิดปกติ  พงศ์จันทรก็ดูเหมือนจะเงียบไป คาดว่าส่วนผสมพิเศษของเธอคงกำลังออกฤทธิ์เพราะศีรษะยุ่งๆนั่นเริ่มเอนซบเบาะพร้อมหลับตา  เสี้ยวหน้าคมสันนั่นดูอ่อนโยนไร้พิษสงไม่เหมือนตอนลืมตาที่คล้ายพรานล่าเหยื่อ

ประกายดาวรู้สึกถูกชะตากับคนข้างๆจนสามารถยิ้มได้อย่างสบายใจ  หลังจากที่ลองในครั้งแรกเมื่อรู้ว่าเธอไม่ง่าย เขาก็ไม่ได้เจ้าชู้ยักษ์หรือมือไม้อยู่ไม่สุขแต่อย่างใด ยิ่งเจอฤทธิ์เงื่อนไขขอเบอร์โทรศัพท์ก็ดูจะให้เกียรติเธอดีเลยทีเดียว ...อย่างน้อยอีตานี่ก็มีความฉลาดเฉลียวรู้กาลเทศะรู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว...

เธอเดินลงจากรถในขณะที่พงศ์จันทรทำได้เพียงหืออือตาปรือเหมือนใกล้ตายก่อนจะซบศีรษะเอนเบาะอย่างแน่นิ่งไร้เรี่ยวแรง คาดว่าคงไปต่อที่ไหนไม่ได้นอกจากกลับบ้านของตัวเองอย่างเดียว ประกายดาวหัวเราะอารมณ์ดีพลางเดินผ่านรปภ. ไปยังประตูลิฟท์มือก็โทรศัพท์ไปยังมิลินทร์เพื่อนที่จะช่วยเธอทำฝันให้สำเร็จ

“มิลินทร์เหรอ ทำอะไรอยู่”

“แก้ผ้าอยู่มั้งแก โทรมาทำไมดึกๆดื่นๆ อย่าเชียวนะ อย่าบอกว่ามายืนอยู่หน้าบ้านฉันแล้ว”มิลินทร์ผุดลุกจากเตียงอย่างตื่นตกใจเพราะรู้ซึ้งดีถึงความบ้าไร้ขีดจำกัดของเพื่อนก่อนจะเดินไปแหวกม่านดูลาดเลา

“บ้า ฉันอยู่ในลิฟท์คอนโดเว้ย กำลังจะเข้าห้อง ฉันมีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือ”

“เรื่องอะไร”ได้ยินเสียงเพื่อนสาวถอนหายใจเหมือนโล่งอกประกายดาวก็หัวเราะลั่นลิฟท์

“เรื่องที่แกยุฉันไง”

“เรื่องอะไรล่ะ ฉันยุแกมีตั้งหลายเรื่อง”

“เรื่องคุณชายจันทร์”

“ห๊า

“ฉันอยากได้คุณชายจันทร์” เสียงที่มั่นเกินร้อยนั้นชัดเจนจนไม่ต้องถามซ้ำ มิลินทร์อ้าปากพะงาบๆก่อนจะหันไปมองสามีที่พลิกตัวลืมตาขึ้นมอง

“ยายดาว นี่...เอางี้เลยเหรอ ฉันแค่พูดเล่นนะเว้ย” เพียงกิจจาได้ยินว่าปลายสายเป็นใครก็หลับต่ออย่างไร้กังวล มิลินทร์รีบเดินออกจากห้องนอน เพราะคาดว่าเรื่องนี้น่าจะยาวกิจจาสามีของเธอเป็นนายแพทย์หนุ่มฝีมือดีด้านศัลยกรรมปกติทำงานอยู่เวรแทบไม่มีเวลาพักผ่อนเธอจึงไม่อยากให้เสียงคุยที่มีทีท่าว่าจะยืดยาวต้องรบกวนเขา

“ฉันอยากมีลูกกับเขา” โทรศัพท์มือถือแทบร่วงลงจากมือเมื่อได้ยิน

“แกจะบ้าเหรอ ยังไม่ทันได้คบหา แล้วไม่รู้ว่าเขาจะเอาแกหรือเปล่าด้วยซ้ำ คิดไกลไปถึงมีลูกมีเต้าเลยหรือแกถึงแกจะบ้าบอยังไงก็ยังเป็นเพื่อนฉัน ฉันแค่พูดเล่นแกไม่ต้องจริงจังก็ได้ อยู่ดีๆจะเอาตัวไปเป็นหนึ่งในคอลเล็กชั่นคุณชายจันทร์บ้าหรือเปล่า”

“ไม่ใช่อย่างที่แกเข้าใจเว้ย ฉันอยากได้แค่สเปิร์มของเขา ไม่ต้องการความสัมพันธ์ทางกาย ฉันอยากใกล้ชิดสนิทสนมแบบเพื่อนที่สนิทมากพอจนขอสเปิร์มได้ก็พอ” มิลินทร์อ่อนแรงจนแทบทรุดลงกับโซฟา

“เดี๋ยวก่อนนี่ฉันฝันไปหรือเปล่าวะเนี่ย” ประกายดาวได้ยินเสียงโอดโอยของเพื่อนก็พอจะรู้ว่ามิลินทร์กำลังทำร้ายตัวเองเพื่อพิสูจน์ว่าไม่ได้ฝันไป

“และแก..ในฐานะที่เป็นหัวหน้านักข่าวและมีผัวเป็นหมอ พรุ่งนี้ฉันจะไปหาสามีแก ให้เขาพาฉันไปตรวจความสมบูรณ์ของมดลูกและเตรียมให้ฉันพร้อมที่จะเป็นแม่ที่สมบูรณ์ที่สุด บอกตากิจจาไว้ด้วยล่ะกัน”

“เดี๋ยว..ฉันหายใจไม่ทัน เอาใหม่อีกทีนะ ฉันจะสรุปแล้วแกบอกว่าสิ่งที่ฉันเข้าใจนี่มันใช่หรือไม่ใช่”น้ำเสียงที่ตื่นเต้นตกใจของมิลินทร์ทำให้ประกายดาวต้องหัวเราะ

“โอเค ว่ามา”

“แกอยากมีลูกกับคุณชายจันทร์”

“ถูก”

“แกอยากจะขอแค่สเปิร์มเขาไม่ต้องการสัมพันธ์ทางกาย”

“ถูก”

“เอ่อ..ฉันไปนอนก่อนล่ะ”

“ไอ้ลินทร์ ฉันเอาจริงนะเว้ย ถ้าแกไม่รับปากฉันจะตามไปหลอกไปหลอนแกทั้งวันทั้งคืน”ประกายดาวขู่บังคับอย่างตั้งอกตั้งใจ ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังจริงใจจนมิลินทร์ต้องจำยอม

“เออๆ แล้วฉันจะบอกคุณกิจให้ ว่าแต่..แค่นี้เหรอ”มิลินทร์รู้ดีว่าประกายดาวคงไม่หยุดเพียงแค่นี้

“ฉันอยากรู้ว่าฉันจะใกล้ชิดคุณชายจันทร์ได้ยังไง แกต้องเป็นคนวางแผนให้ฉัน ส่วนเรื่องการทำตัวให้มีเสน่ห์เพื่อแทรกตัวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ฉันทำเอง เรื่องทำตัวให้สวยทุกองศาร้อนฉ่าทุกมุมมองนี่ฉันถนัด” สิ้นเสียงที่ไม่ค่อยจะยกตัวเองของประกายดาวก็ตามด้วยเสียงถอนหายใจอย่างยืดยาวของมิลินทร์

“ไม่ง่ายเลยนะยายดาว รอเดี๋ยวนะขอฉันเปิดโน้ตบุ๊คแป้บ” ประกายดาวเปิดประตูคอนโดก่อนจะถอดรองเท้าวางกระเป๋าถือแล้วจึงนั่งเอนตัวบนโซฟานุ่มรอเพื่อนอย่างสบายอารมณ์ มิลินทร์เงียบไปราวห้านาทีน้ำเสียงที่ตื่นตระหนกเมื่อครู่ก็กลับกลายเป็นงานเป็นการเมื่อประสาทรับรู้เริ่มตื่นตัวเต็มที่

“ฉันบอกแกตามตรงนะ ถ้าแกอยากจะเป็นคู่ควงของเขาสักครั้งแล้วยอมพลีกายยังง่ายกว่าสิ่งที่แกคิดจะทำไม่รู้กี่ร้อยเท่า”

“ถ้าครั้งเดียวแล้วรับประกันว่าลูกติดท้องมาเลยฉันก็พร้อมจะเสียสละและเสี่ยงนะแก แต่นี่ใครจะรับประกันได้ กลัวแต่จะเสียตัวฟรีล่ะไม่ว่า แล้วแกคิดดูนะ คุณชายจันทร์เลื่องชื่อว่าควงหนเดียวทิ้งอย่างนี้วิธีเดียวที่ฉันจะได้สเปิร์มเขามาใช้อย่างสม่ำเสมอ ก็คือต้องให้เขายินยอมเท่านั้น ฉันแน่ใจว่าถ้าฉันเอาตัวเข้าไปสนิทเป็นเพื่อนโอกาสที่จะได้สเปิร์มมาจะสูงมากกว่า”เหตุผลเกือบๆจะฟังได้ของประกายดาวทำให้มิลินทร์เริ่มบ้าตาม

“โอเค เป็นเพื่อนนะ แต่..ฉันว่ามันยากว่ะ แกก็ไม่ใช่ผู้ดีมาจากไหน เรื่องที่เขาจะลดตัวมาคบหากับแกเป็นเพื่อนแกอย่างพวกฉันนี่มีเปอร์เซ็นสำเร็จน้อยจริงๆนะแก”

“ฉันเชื่อมือแก ว่าจะสามารถจัดฉากให้ฉันได้ ส่วนเรื่องอื่นฉันจัดการเอง ขอแค่รู้ว่าเขาไปไหนอยู่ที่ไหนทำอะไรอยู่ และฉันจะเข้าไปแทรกในชีวิตเขาได้ยังไงเท่านั้นพอ”

“แล้วถ้ามันไม่สำเร็จ”

“ไม่สำเร็จฉันก็มีตัวสำรองไว้แล้ว”

“นี่แกเอาจริงใช่ไหมเนี่ย จะมีลูกโดยไม่มีผัวให้ได้เลยใช่ไหม”

“แน่นอนย่ะ แกก็รู้ว่าฉันรักเด็ก แต่ไม่อยากได้พ่อเด็ก”

“ก็รู้..แกเคยพูดให้พวกเราฟังบ่อย แต่ใครจะไปคิดว่าแกจะบ้าลุกขึ้นมาประกาศตัวว่าอยากมีลูกไม่อยากมีสามีอย่างนี้ล่ะ เอาล่ะๆช่วยก็ช่วย ผลเป็นยังไงไม่รับรองนะ”

“จ้าเพื่อนรัก ขอบใจมาก พรุ่งนี้อย่าลืมโทรมาล่ะว่าจะให้ฉันไปโรงพยาบาลกี่โมง อายุฉันก็สามสิบสองเข้าไปแล้ว ถ้าจะมีลูกก็คงต้องรีบกันหน่อยไม่อย่างนั้นกว่าลูกจะโตฉันก็ตะบันน้ำหมากกินกันพอดี”

“เออ..”

“หลับฝันดีนะเพื่อน”

“คงดีล่ะ...เฮ้อ...” เสียงอ่อนอกอ่อนใจของเพื่อนสนิททำให้ประกายดาวอดไม่ได้ที่จะยิ้มกริ่ม ทุกอย่างจะต้องราบรื่นและเพอเฟ็กซ์สุดๆ  ฮิ๊วววววววว



โปรดติดตามตอนต่อไป


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 5 : ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่5 ดาวเดือนเคลื่อนคล้อย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7067 , โพส : 12 , Rating : 161 / 33 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#12 : ความคิดเห็นที่ 1569
นางเอกเรื่องนี้ ชีแน่จริงจริ๊ง จะได้เข้าถึงเป้าหมายที่หนึ่งหรือยัง
PS.  In everything gives you sincerely.
Name : nuri.j< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuri.j [ IP : 122.17.81.99 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กรกฎาคม 2552 / 22:12

#11 : ความคิดเห็นที่ 1386
เป้าหมายแรกแหละดีแล้ว อะไรที่นึกถึงครั้งแรกมักจะเป็นเรื่องจริงอยู่เสมอ 555

เป้าหมายสอง ดัดนิสัยแล้วเอามาเข้าก๊วนซะ
Name : 2528 [ IP : 65.49.2.152 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 / 18:59


#10 : ความคิดเห็นที่ 266
สุดยอดไปเลยพี่ดาว รุกเข้าไปอิอิ
Name : inasba< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ inasba [ IP : 125.27.10.134 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2552 / 20:01

#9 : ความคิดเห็นที่ 93
เบลเชียร์เพลย์บอยเมาไม่ขับมากกว่าคุณชายนะค่ะ

อย่างน้อยเขาก็พยายามที่จะเข้ามาหาดาวเอง^^
Name : brava [ IP : 125.25.105.133 ]
Email / Msn: brava034(แอท)hotmail.com
วันที่: 22 มีนาคม 2552 / 22:10

#8 : ความคิดเห็นที่ 85
สนุกจังเลยค่ะ แล้วรีบมาอัพอีกนะคะ
Name : โอลโรส< My.iD > [ IP : 124.120.240.149 ]
Email / Msn: ouy_28(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2552 / 20:07

#7 : ความคิดเห็นที่ 71
อืม ๆ มอมเหล้าแล้ว masterbration
Name : กรรดึก< My.iD > [ IP : 124.122.193.131 ]
Email / Msn: cardilac2(แอท)msn.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2552 / 00:34

#6 : ความคิดเห็นที่ 66
มาอัพมาเร็วๆ มามะมานะพี่รองแพง
Name : Payoonty< My.iD > [ IP : 58.9.153.187 ]
Email / Msn: color_of_bamboo_leaf(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2552 / 13:24

#5 : ความคิดเห็นที่ 56
นางเอกของเราเพี้ยนหลุดโลกจริงๆ

แทบจะทนรออ่านตอนต่อไปไม่ได้แล้ว >,,,< (แต่ก็ต้องทน 55+)

สุ้ๆนะคะพี่รอมแพง
Name : พันดารา< My.iD > [ IP : 128.86.155.56 ]
Email / Msn: pundara(แอท)live.co.uk ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 / 04:17

#4 : ความคิดเห็นที่ 55
ในที่สุดคุณรอมแพงก็อัพแล้ว เข้ามาดูทุกวันเลย สนุกดีค่ะน่าติดตาม เรื่องป่วนรักก็หาซื้อมาอ่านแล้วค่ะ สนุกเช่นกันรวดเดียวจบ ติดตามผลงานคุณรอมแพง จอมนาง มาตลอดเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ อัพบ่อย ๆ นะคะ รออยู่ค่ะ
Name : หลิง หลิง [ IP : 58.9.34.168 ]
Email / Msn: -
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 / 23:56

#3 : ความคิดเห็นที่ 54
วิ๊ว...ในที่สุดก็มา...เอาไปเลย +5 ค่าา
PS.  ฉันกำลังตามหาอะไรบางอย่างอยู่ ถ้ารู้ว่ามันคืออะไรเร็วๆก็คงจะดี...
Name : a-mi< My.iD > [ IP : 61.90.19.39 ]
Email / Msn: amp202(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 / 23:09

#2 : ความคิดเห็นที่ 53
นางเอกฮาจริงๆวุ้ยยย 555+

พงศ์จันทรอึ้งไปรุย  ก๊ากก รักดีแหะ เป้าหมายสำรอง

ใช่ๆ ทุกอย่างต้องเพอร์เฟ็ค  ต้องคุณชายจันทร์เท่านั้น
PS.  การร้องไห้กับใครสักคน มีค่ามากกว่าการหัวเราะเพียงคนเดียวมากมาย.. และเราจะได้รู้ว่าสิ่งใดมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว เมื่อรู้ว่าจะเสีย เรารู้สึกหวงแหน แม้ความรู้สึกนั้นจะไม่ช่วยอะไรดีขึ้นก็ตาม..
Name : ~aIrI~< My.iD > [ IP : 125.26.90.165 ]
Email / Msn: ijikokung(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 / 22:05

#1 : ความคิดเห็นที่ 51
กรี๊ด ๆๆๆ คุณรอมแพงมาแล้น ๆๆ หนูดาวของเรา 55+ ได้ใจมาก ๆ ค่ะ ชอบอ่ะ
Name : pukpui55< My.iD > [ IP : 124.121.139.143 ]
Email / Msn: pukpui55(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 / 21:41

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android