สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ดวงใจจอมราชันย์+เชลยรักจอมจักรพรรดิ Yaoi / Boy's love

ตอนที่ 10 : ภาคแรก (ดวงใจจอมราชันย์) ตอน หัวใจที่ไร้รัก


     อัพเดท 26 ก.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: นิยายจีน, เศร้า, สะเทือนใจ, ดราม่า, โหด, เถื่อน, วาย, yaoi, boy'slove
ผู้แต่ง : นู๋รักเกย์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นู๋รักเกย์ Email : nulove-g(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/valancy43
< Review/Vote > Rating : 96% [ 383 mem(s) ]
This month views : 453 Overall : 136,620
3,622 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 778 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ดวงใจจอมราชันย์+เชลยรักจอมจักรพรรดิ Yaoi / Boy's love ตอนที่ 10 : ภาคแรก (ดวงใจจอมราชันย์) ตอน หัวใจที่ไร้รัก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1144 , โพส : 11 , Rating : 20 / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


-9-
หัวใจที่ไร้รัก


 

         ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วผืนฟ้า แม้แต่แสงดาวและแสงจันทร์ก็ถูกบดบัง มีเพียงแสงสว่างจากตะเกียงและโคมไฟ องครักษ์หนุ่มนอนไม่หลับเฝ้าคิดว่าเมื่อไรกันเจ้าของดวงตาคู่สวยจะรู้สึกตัว เป่าจงนั่งเฝ้าข้างเตียงแล้วถือวิสาสะจับมือของคนที่นอนหลับขึ้นมากุมไว้แนบอก เปลือกตาที่ปิดสนิทเริ่มขยับออก ทหารหนุ่มรีบวางมือนั้นไว้ตามเดิม แล้วแสร้งตัวตามปกติ


          “องค์ชายฝืนแล้ว” ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มปรากฏขึ้นด้วยความดีใจ 


          “นี่เรากลับมาที่ตำหนักได้อย่างไร แล้วองค์ชายหมิงต้าปลอดภัยดีใช่ไหม” พอมีสติก็เอ่ยถามถึงร่างสูง เป่าจงไม่พอใจแต่ก็ปิดบังความรู้สึกนั้นไว้ เหตุใดร่างบางถึงต้องแสดงความรู้สึกห่วงใยต่อคนที่คิดทำร้ายพระองค์ด้วย เขาเริ่มไม่เข้าใจความคิดของคนที่อยู่ตรงหน้า


         “องค์ชายจะถามถึงคนใจร้ายนั่นทำไม ที่ต้องมานอนเจ็บหนักก็เพราะองค์ชายหมิงต้า ดีที่ข้าพระองค์ทูลความให้ฮ่องเต้ทรงทราบ ต่อไปนี้องค์ชายหมิงต้าคงไม่กล้ารังแกพระองค์อีก” เป่าจงเล่าความให้เหม่ยหลินฟังหวังว่าคนที่ได้ยินจะรู้สึกพึงพอใจ ทันทีที่ได้รับฟังใบหน้าสวยก็จ้องมององครักษ์หนุ่มด้วยความผิดหวัง


          “ท่านไม่น่ากราบทูลฮ่องเต้ว่าองค์ชายหมิงต้ารังแกข้า ทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ ข้าผิดหวังในตัวท่านที่สุด เรื่องทุกอย่างกำลังจะดีขึ้นแต่ท่านก็เป็นคนทำลายมัน ทำไมท่านไม่มาปรึกษาข้าก่อน ความจริงเป็นเช่นไรข้ารู้ดีที่สุด ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาท ไปทูลความจริงให้ทรงทราบ ข้าไม่อยากให้ฝ่าบาทเข้าใจองค์ชายผิด” สองขาพาเรือนร่างงดงามลงจากแท่นบรรทมเพื่อไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ แต่ถูกทหารคู่ใจขัดขวางไว้


           “ดึกมากแล้ว ฮ่องเต้อาจจะบรรทมอยู่ พรุ่งนี้เช้าข้าพระองค์คิดว่าค่อยไปเข้าเฝ้าจะดีกว่า” เป่าจงคัดค้านแต่ร่างบางไม่รับฟัง ดื้อดึงจะไปเข้าเฝ้าให้ได้


             “ฝ่าบาทอาจจะยังไม่บรรทมก็ได้ ข้าจะไปดูให้เห็นกับตา ยังไงคืนนี้ข้าจะต้องกราบทูลความจริงให้ทรงทราบ ท่านไม่ต้องตามมา ข้าจะไปคนเดียว”


             น้ำเสียงนั้นฟังแล้วห่างเหินยิ่งนัก เขาผิดร้ายแรงนักหรือที่อยากปกป้องคนที่ห่วงใย หากนี่คือความผิดเขาก็จะขอรับไว้แต่เพียงผู้เดียว ขอเพียงแค่เจ้าของหัวใจอย่าได้ทำหมางเมิน


            “อย่าทรงกริ้วข้าน้อยเลย แต่จะให้องค์ชายเสด็จไปเพียงลำพังเกรงว่าจะไม่ปลอดภัย ให้ข้าน้อยติดตามไปด้วย ถ้ามีอันตรายจะได้คุ้มครองได้ทันการณ์” เป่าจงคุกเข่าลงหวังให้เหม่ยหลินใจอ่อน แต่ครั้งนี้ช่างใจแข็งนัก ไม่ยอมพูดจาแล้วยังรีบเดินออกจากตำหนักอย่างรีบร้อน องครักษ์หนุ่มรีบเดินตามแต่ถูกห้ามไว้ด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง


            “ข้าสั่งแล้วใช่ไหมไม่ให้ท่านตามมา ถ้ายังกล้าขัดคำสั่ง ข้าจะไม่ให้ท่านเข้าใกล้อีกเลย” ร่างบางหันมาพูดเสียงดุ ทำให้องครักษ์ต้องถอยหลังกลับ ไม่เคยเลยที่คนตรงหน้าจะแสดงท่าทีโกรธออกมาให้เห็น ทำให้เขาสะเทือนใจอย่างยิ่ง
 

            โฉมงามเดินผ่านอุทยานพันธุ์ไม้เพื่อมุ่งหน้าไปยังตำหนักของฮ่องเต้ ไม่ทันได้สังเกตว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมา สองเท้ารีบก้าวเดินพาร่างอันบอบบางมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ยังมีร่างสูงที่ซุ่มมองเป้าหมายอย่างใจเย็น รอเวลาที่จะเข้าไปฉีกหน้ากากคนเสแสร้งให้ได้อาย สายตาคมมองเห็นทหารที่เฝ้าหน้าตำหนักเปิดประตูให้เหม่ยหลินเข้าไป


             ร่างบางย่อตัวเพื่อถวายความเคารพ สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่รบกวนเวลาบรรทมของฝ่าบาท แต่หากไม่ได้อธิบายเกรงว่าคงจะนอนไม่หลับทั้งคืน จะช้าหรือเร็วก็ต้องกราบทูลให้ทรงทราบ แล้วเหตุใดจึงต้องปล่อยเวลาให้ล่วงเลย คิดดีแล้วจึงรีบตัดสินใจเข้าเฝ้า


           “ข้าน้อยขอประทานอภัยที่มารบกวนกลางดึก แต่ข้าน้อยมีเรื่องจะกราบทูล” ใบหน้าสวยก้มลงเล็กน้อย ไม่อาจเอื้อมสบพระเนตรโดยตรง


          “ถ้าเป็นเรื่องที่หมิงต้ารังแกเจ้า ข้ารู้จากเป่าจงแล้วเจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น แล้วข้าก็สั่งห้ามไม่ให้หมิงต้าเข้าใกล้เจ้าอีก ต่อไปนี้เจ้าจะอยู่อย่างปลอดภัย หรือถ้าใครบังอาจมารังแกเจ้าก็ให้บอก แล้วข้าจะจัดการให้เจ้าเอง” มือหนาเอื้อมมาลูบเลือนผมสีไหมแผ่วเบาเพื่อปลอบโยน และสื่อให้รู้ว่าแม้แต่ลูกชายก็ไม่อาจเทียบความสำคัญที่เขามีต่อคนตรงหน้าได้ ร่างบางช่างน่าสงสารและน่าทะนุถนอม เหตุใดลูกชายของเขาจึงไม่คิดเช่นเดียวกับผู้เป็นพ่อ ถ้าคิดสักนิดเรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็คงไม่เกิด ความรักที่แสดงออกทำให้เหม่ยหลินต้องคุกเข่าลง ใบหน้าหน้าหวานซบลงที่พระชงฆ์ เรียวแขนเล็กโอบกอดพระเพลาไว้แน่น ภาพตรงหน้ายิ่งทำให้ฝ่าบาทรักและเมตตาเจ้าของดวงตาสีน้ำทะเลยิ่งนัก


            “ฝ่าบาททรงเข้าพระทัยผิด ความจริงแล้วองค์ชายหมิงต้ามิได้รังแกข้าน้อย แต่องค์ชายเป็นผู้ช่วยชีวิตข้าน้อยถึงสองครั้งด้วยกัน เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิด เป่าจงคิดว่าองค์ชายเป็นผู้ทำร้ายข้าน้อย ในตอนนั้นข้าน้อยน่าจะอธิบายให้เป่าจงเข้าใจ เรื่องราวจะได้ไม่ต้องบานปลายจนทำให้ฝ่าบาทต้องหมางใจกับองค์ชาย” เล่าจบเสียงหวานก็เริ่มสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยเปี่ยมด้วยหยดน้ำตา ริมฝีปากสีชมพูบังคับไม่ให้ส่งเสียงสะอื้น พระหัตถ์สัมผัสที่แผ่นหลังเบาๆ เพื่อให้คลายความเศร้าหมอง


              “เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เลิกร้องไห้ได้แล้ว เดี๋ยวข้าจะไปพูดกับหมิงต้าเอง พ่อลูกยังไงก็ตัดสายสัมพันธ์กันไม่ขาด” เกอหย่งเชยคางเหม่ยหลินขึ้นมาเช็ดน้ำตา


            ทันใดนั้นเองประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง แม้ว่าทหารและนางกำนัลที่เฝ้าข้างนอกจะช่วยกันห้ามแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ องค์ชายที่โมโหร้ายทั้งถีบและก็ผลักคนพวกนั้นจนล้มลง เพื่อจะเข้ามาให้เห็นกับตา และภาพที่ปรากฏทำให้ดวงตาคมถึงกับพูดไม่ออก ผู้เป็นพ่อกำลังเช็ดน้ำตาให้เจ้าของใบหน้าหวาน ดึกดื่นค่ำคืนยังมาออดอ้อนให้เช็ดน้ำตากันถึงในห้องบรรทม ช่างเป็นภาพที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุด สองเท้ารีบก้าวเข้ามาใกล้แล้วผลักร่างบางจนล้มลง


           “เจ้านี่มันร่านกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก ดึกดื่นยังออกมาหาผู้ชายถึงในห้อง ช่างไม่มียางอายเลยสักนิด หรือว่าไม่ชินที่จะนอนคนเดียว ก็อย่างว่านางโลมมีหรือจะทิ้งกำพืดเดิมได้” สายตาที่จ้องมองไม่หลงเหลือสายสัมพันธ์อันดีเหมือนครั้งที่ล่องเรือด้วยกัน ไม่ทันข้ามวันคนตรงหน้าก็เปลี่ยนไปมากจนใจดวงน้อยอยากจะร่ำไห้ออกมา ร่างบางรีบลุกขึ้นเพื่ออธิบายให้คนฉุนเฉียวได้เข้าใจถึงเจตนาที่มาเข้าเฝ้าในค่ำคืนนี้ ไม่ทันเสียงเล็กจะได้เอื้อนเอ่ย ฝ่าบาทก็ลงทัณฑ์โดยการตบใบหน้าคมอย่างแรง


            “สำหรับเจ้าที่ดูถูกเหม่ยหลิน ข้าเสียใจจริงๆ ที่ได้ยินคำพูดนี้ออกจากปากของเจ้า ดูถูกน้องยังไม่พอยังจะมาดูถูกข้าอีก เจ้าคิดว่าข้ากับเหม่ยหลินมีอะไรกัน เจ้าคิดได้ยังไง แม่ทัพใหญ่ต้องคิดการณ์ไกลแต่เจ้าช่างโง่เขลานัก” เกอหย่งอยากจะตบสั่งสอนลูกชายอีกหลายครั้ง อาจจะทำให้ร่างสูงฉลาดขึ้นมาบ้าง


           “ท่านพ่อตบลูกถึงสองครั้งเพื่อนางโลมนั่นและยังจะกล่าวหาว่าลูกโง่เขลาอีก ลูกรู้ทันต่างหาก ท่านพ่อถึงได้ทรงกริ้ว ถ้าบริสุทธิ์ใจจริงทำไมถึงต้องมาหากันค่ำมืด แล้วทำไมต้องออดอ้อนกันด้วย” หมิงต้าหันไปคว้าตัวเหม่ยหลินมาเขย่าอย่างแรงด้วยความโกรธ เจ็บปวดใจเหลือเกินที่เห็นภาพบาดตาบาดใจนั่น


            “เจ้าตอบข้ามาว่าทำไมต้องมาหาท่านพ่อในยามวิกาล เจ้าทำอย่างนี้มาแล้วกี่ครั้ง เจ้าทำไปเพื่ออะไรกัน อยากพ้นผิดข้อหาฆ่าคนตายถึงขนาดเอาตัวเข้าแลก เจ้ามีเกียรติมีศักดิ์ศรีบ้างหรือเปล่า ท่านพ่อไม่ได้รักเจ้าเหมือนที่เจ้าเข้าใจ ท่านก็แค่เห็นเจ้าหน้าตาเหมือนคนรักเก่า เจ้ามันเป็นได้แค่ตัวแทนของแม่เจ้า ทีนี้รู้หรือยังว่าเจ้าไม่ได้มีค่าในสายตาของท่านพ่อ เจ้ามันก็แค่ที่ระบายความใคร่ของท่านพ่อ” พูดจบใบหน้าคมก็ถูกมือเรียวตบ ทำไมถึงไม่รู้สึกที่เจ็บใบหน้าเลยสักนิด แต่ความเจ็บทั้งหมดมันผ่านลงมาที่หัวใจ เขาเห็นดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาอย่างเจ็บปวด น้ำตาไหลออกมาราวกับพายุฝน 


           “ข้าน้อยไม่คิดเลยว่าองค์ชายผู้สูงศักดิ์จะคิดเลวยิ่งกว่าคนชั้นต่ำ พระองค์ดูถูกข้าน้อยได้ แต่ห้ามดูถูกฝ่าบาทเด็ดขาด องค์ชายได้ชื่อว่าเป็นลูก ทำไมไม่รักษาพระเกียรติของฝ่าบาทบ้าง ข้าน้อยขอสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าข้าน้อยไม่เคยคิดที่จะเป็นตัวแทนของท่านแม่ ข้าน้อยมาเข้าเฝ้าฝ่าบาทก็เพราะความบริสุทธิ์ใจ ข้าน้อยเป็นห่วงกลัวว่าฝ่าบาทจะเข้าพระทัยองค์ชายผิดจึงรีบมากราบทูลความจริงให้ทรงทราบ แต่ไม่คิดเลยว่าความหวังดีของข้าน้อยจะทำให้พระองค์มองเจตนารมณ์เป็นอย่างอื่น ข้าน้อยเสียใจกับการกระทำของพระองค์เหลือเกิน ถ้าคิดว่าข้าน้อยร่านนักพระองค์ก็อย่ามายุ่งเกี่ยวกับข้าน้อยอีก” มือเรียวยกขึ้นมาบาดน้ำตาตัวเอง เสียงหวานร่ำไห้ราวกับจะขาดใจ ดวงตาสีน้ำทะเลจ้องมองมาอย่างผิดหวัง ท่าทางที่แสดงออกช่างห่างเหินยิ่งนัก ความรู้สึกผิดแทนที่ความโกรธจนหมดสิ้น นี่เขาทำให้เจ้าของดวงตาคู่สวยต้องร้องไห้ จะเดินเข้าไปใกล้หวังจะปลอบโยนแต่ถูกผลักออกห่าง แล้วร่างงามก็วิ่งหนีเขาไปด้วยความเสียใจ หมิงต้าจะวิ่งตามแต่ถูกเกอหย่งคว้าแขนไว้แล้วชกเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรงจนร่างสูงล้มลงกับพื้น เลือดไหลซึมออกจากมุมปาก แววตาของผู้เป็นลูกจ้องมองอย่างไม่คาดคิด แต่ผู้เป็นพ่อกระชากเสื้อของเขาขึ้นมาแล้วต่อยซ้ำอีกหลายครั้ง


            “รู้ไหมว่าคำพูดของเจ้ามันทำร้ายจิตใจอันบอบบางของเหม่ยหลินให้แตกสลาย น้องเพิ่งจะฟื้นไข้ก็รีบมาหาข้าเพื่อจะมาอธิบายว่าไม่เคยถูกเจ้าทำร้าย แต่ดูจากการกระทำและคำพูดของเจ้ามันช่างตรงข้ามกับที่เหม่ยหลินเล่าเสียจริง จำใส่หัวเอาไว้ว่าข้าไม่เคยคิดที่จะให้เหม่ยหลินมาเป็นตัวแทนของยุ้ยหลิน เพราะข้ารักเหม่ยหลินเหมือนลูกแท้ๆ และเจ้าก็อย่าได้คิดเกินเลยกับเหม่ยหลินเด็ดขาดเพราะเจ้าอยู่ในฐานะพี่ชาย รู้แล้วก็ไสหัวไปซะ ข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้าอีก” เกอหย่งสะบัดหน้าหนี รู้สึกผิดหวังในตัวลูกชายยิ่งนัก ส่วนหมิงต้าลอบมองผู้เป็นพ่อด้วยความรู้สึกผิด ร่างสูงอยากจะเอ่ยคำว่าขอโทษแต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดออกมา จำใจเดินจากไป
 

            ร่างบางรีบวิ่งให้พ้นจากคนใจร้าย ร้องไห้ด้วยความเสียใจมาตลอดทาง ทำไมในสายตาของร่างสูงจะต้องเห็นเขาเป็นผู้ชายร่าน ชอบยั่วผู้ชายด้วยกัน ทั้งที่ไม่เคยเลยที่จะคิดทำเช่นนั้น เพียงแค่เกิดในหอนางโลมชีวิตจะกลายเป็นสีดำไปตลอดโดยไม่มีวันเป็นสีขาวบ้างหรือ ทำไมโชคชะตาถึงได้โหดร้ายกับเขานัก ระหว่างที่กำลังร่ำไห้อยู่นั้น มือหนึ่งก็มาแตะที่หัวไหล่ หัวใจดวงน้อยหล่นวูบแล้วรีบหันไปมองด้วยความหวาดหวั่น โล่งอกที่พบว่าเป็นองครักษ์หนุ่ม นี่เป่าจงคงแอบสะกดรอยตามเขามาโดยตลอด มีแต่เป่าจงเท่านั้นที่ห่วงใยเขาอย่างจริงใจ ร่างบางโผเข้ากอดองครักษ์หนุ่มด้วยความเสียใจและต้องการคำปลอบโยน วงแขนทั้งสองข้างโอบกอดเจ้าของดวงใจไว้แนบแน่น มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเพื่อปลอบประโลม


           “ข้าผิดใช่ไหม ที่เกิดมาในหอนางโลม ทำไมทุกคนต้องคิดว่าข้าชอบให้ท่าผู้ชายด้วย ข้าไม่เคยคิดเลยสักนิด มีแต่พวกผู้ชายนั่นที่เข้ามาหาข้าเอง ทั้งที่ข้าขยะแขยงด้วยซ้ำ แต่ไม่มีใครเข้าใจข้าเลยสักคน” น้ำเสียงบ่งบอกถึงความน้อยใจใครบางคน เจ้าของอ้อมกอดรู้ดีว่านั่นคงหมายถึงองค์ชายหมิงต้า ถึงแม้จะเจ็บปวดแต่ก็ต้องทนเก็บความรู้สึกนั้นไว้


           “ยังมีฝ่าบาทและข้าพระองค์ที่รู้ว่าองค์ชายเหม่ยหลินไม่ได้มีนิสัยเหมือนที่ใครคนนั้นเข้าใจ พระองค์เป็นคนดีสักวันใครคนนั้นจะต้องมองเห็น แล้วในที่สุดก็จะยอมรับตัวตนที่แท้จริงของพระองค์” เป่าจงถือวิสาสะเช็ดน้ำตาให้เหม่ยหลิน ความอ่อนโยนที่องครักษ์หนุ่มแสดงออกยิ่งทำให้เจ้าของดวงตาคู่นั้นร้องไห้หนักขึ้น เขาเป็นทหารไม่เชี่ยวชาญการปลอบโยนเท่ากับการสู้รบ ยิ่งเห็นคนที่รักต้องร้องไห้เขาคงต้องรีบหาวิธีเพื่อทำให้หยุดร้อง และแล้วริมฝีปากอุ่นก็ประกบจูบลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง สองมือพยายามผลักไส้คนตรงหน้าออก แต่อ้อมกอดขององครักษ์ผู้นี้ช่างรัดแน่นยิ่งนัก ร่างบางหวาดหวั่นกลัวว่าคนที่ใกล้ชิดที่สุดจะคิดเกินเลยกับเขาไปกว่าฐานะที่เป็นอยู่ 


          หมิงต้ารีบร้อนไปที่ตำหนักผิงอันเพื่อจะไปขอโทษเหม่ยหลิน หวังว่าคนที่ร้องไห้จะยอมยกโทษให้เขา แต่แล้วสายตาคู่หนึ่งก็เหลือบไปเห็นร่างบางกำลังกอดจูบกับองครักษ์หนุ่ม หัวใจอันแข็งแกร่งแทบแหลกสลาย รู้สึกเหมือนถูกฆ่าตายทั้งเป็น ความรู้สึกรักและสงสารมลายหายจนหมดสิ้น ความรู้สึกโกรธ รังเกียจและผิดหวังถาโถมเข้ามาแทนที่จนความอ่อนโยนที่เคยมีหายไปอย่างเฉียบพลัน


         คนในอ้อมกอดพยายามดิ้นให้หลุดพ้นจากจูบที่ฉาบฉวย เมื่อเป็นอิสระก็ตบที่ใบหน้าของเป่าจงทันที องครักษ์หนุ่มมีสติกลับคืนรีบคุกเข่าลง แต่ร่างบางจะไม่ยอมให้อภัยอย่างเด็ดขาด เสียแรงหลงไว้ใจแต่เขาก็ทำตัวไม่แตกต่างจากคนอื่น เป่าจงเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังจ้องมองมา ก็รู้สึกอยากจะลงโทษตัวเองให้สาสมกับความผิดที่ได้ทำลงไป องครักษ์หนุ่มคลานเข้ามาใกล้หวังจะให้ร่างบางยกโทษให้เขาสักครั้ง         


        “ข้าพระองค์ไม่มีอะไรจะแก้ตัว” น้ำเสียงรู้สึกผิดเอ่ยขึ้น


         “ท่านทำเกินไป ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่านอีก รีบไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้” ร่างบางตวาดเสียงดังลั่น องครักษ์หนุ่มจึงไม่กล้าเข้าใกล้ เขาเห็นท่าทางโกรธจัดแสดงอยู่บนใบหน้าหวาน คืนนี้เขาคงไม่ได้รับการให้อภัย หวังว่าเวลาผ่านไปโฉมงามตรงหน้าจะหายโกรธเขาบ้าง เป่าจงจึงจำใจเดินจากไปด้วยความรู้สึกละอายใจ


           ดวงตาสีน้ำทะเลเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา เสียใจที่ถูกคนใกล้ชิดหักหารน้ำใจ แล้วยังคำพูดที่ดูหมิ่นจากปากของร่างสูง คิดทีไรก็ตรอกย้ำให้เจ็บปวดทุกครา เหม่ยหลินไม่มีเรียวแรงที่จะเดินต่อไป ขาทั้งสองข้างทรุดลงที่พื้น แต่แล้วมือหนึ่งก็กระชากร่างงามขึ้นมาอย่างแรง ใบหน้าสวยหันไปมองพบว่าเป็นหมิงต้าก็ตกใจจนหน้าซีด


          “ตกใจหรือไงที่เห็นข้า เจ้านี่มันร่านกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก ออกจากตำหนักท่านพ่อไม่ทันไร ก็ให้ชู้รักมารอรับระหว่างทาง นี่มันคงทำไม่ถูกใจล่ะสิถึงได้ถูกเจ้าไล่เหมือนสุนัข ช่างน่าสงสารองครักษ์เป่าจงเสียจริง”ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวานด้วยสายตาเย้ยหยัน คำที่พูดออกมาจงใจแกล้งให้คนในอ้อมกอดรู้สึกอับอาย ร่างบางไม่อยากทะเลาะด้วยจึงรีบเดินหนี แต่เดินไม่กี่ก้าวหมิงต้าก็เข้ามาขวางไว้


           “ยังไปไหนไม่ได้ ต้องพูดกันให้รู้เรื่องก่อน” ร่างสูงจับแขนเล็กไว้แน่น


           “ข้าน้อยไม่มีอะไรจะพูด พระองค์จะคิดยังก็เชิญ เพราะมันเป็นสิทธิ์ขององค์ชาย จะคิดว่าข้าน้อยชอบให้ท่าผู้ชาย มีอะไรกับฝ่าบาทหรือแม้แต่เป็นเป็นชู้กับเป่าจง ข้าน้อยก็ไม่มีข้อแก้ตัวทั้งสิ้น ถ้าคิดว่าข้าน้อยเลวทรามนักจะมาจับแขนไว้ทำไม ไม่แน่ว่าความร่านของข้าน้อยอาจจะทำให้พระวรกายของพระองค์แปดเปื้อนได้” ดวงตาคู่สวยไม่หวาดหวั่น จ้องมองดวงตาคมอย่างท้าทาย ร่างบางไม่เคยมีดีในสายตาขององค์ชายอยู่แล้ว จะอธิบายไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา สู้ทำให้เกลียดแล้วไม่ต้องมาข้องเกี่ยวกันจะดีกว่า


           “ปากดีนัก จงใจจะยั่วให้ข้าโมโหใช่ไหม” องค์ชายบีบต้นแขนของเหม่ยหลินด้วยความโกรธ
 

           “เจ็บนะ ข้าน้อยไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์โกรธของพระองค์ ถ้าทรงเกลียดข้าน้อยนัก เราก็ต่างคนต่างอยู่ พระองค์จะมายุ่งเกี่ยวกับข้าน้อยทำไม หรือว่าทรงหลงเสน่ห์ของข้าน้อยถึงได้คอยตามหาเรื่องอยู่เรื่อย ก็อย่างว่านางโลมเจ้ามารยาอย่างข้าน้อยมีหรือชายใดไม่หลงใหล” มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบไล้ที่ริมฝีปากของร่างสูงแผ่วเบาอย่างยั่วยวน ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะจงใจประชด แต่ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ทำอยู่จะนำภัยร้ายมาสู่ตัว
 

           “อย่าหลงตัวเองนักเลย ที่ข้าเข้าใกล้เจ้าก็เพราะว่าเกลียด จำใส่ใจเอาไว้ว่าข้าจะไม่มีวันหลงเสน่ห์มารยาของเจ้าเป็นอันขาด แต่ข้าก็อยากลองเหมือนกันว่าเจ้ามีดีอย่างไรถึงทำให้ผู้ชายติดใจกันนัก” แววตาและท่าทางที่แสดงออกมานั้นน่ากลัวยิ่งนัก เหม่ยหลินเริ่มหวาดกลัว นี่องค์ชายคิดจะทำอะไรกันแน่ เหม่ยหลินรีบถอยหลังเพื่อเตรียมจะวิ่งหนีแต่ถูกคว้าตัวเอาไว้ ร่างเพรียวถูกอุ้มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มือหนาปิดที่ปากเพื่อไม่ให้ริมฝีปากคู่สวยได้ส่งเสียงร้อง ถึงแม้จะพยายามดิ้นรนขัดขืนก็ไม่เป็นผลสำเร็จ รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกอุ้มไปที่ตำหนักเทียนเหมิน ประตูหน้าตำหนักถูกถีบออก ร่างสูงโยนร่างบางลงบนแท่นบรรทมที่ปูด้วยฟูกเนื้อดี ร่างกายที่ถูกกระแทกทำให้เจ็บและจุกจนขยับตัวไม่ได้ หมิงต้าจ้องมองร่างสวยอย่างสะใจที่เห็นคนตรงหน้าแสดงความเจ็บออกมา




           Writer Talk : ตอนหน้าสนุกยิ่งกว่านี้อีก  มาเอาใจช่วยเหม่ยหลินกันนะ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ดวงใจจอมราชันย์+เชลยรักจอมจักรพรรดิ Yaoi / Boy's love ตอนที่ 10 : ภาคแรก (ดวงใจจอมราชันย์) ตอน หัวใจที่ไร้รัก , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1144 , โพส : 11 , Rating : 20 / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#11 : ความคิดเห็นที่ 3585
เหมือนจะดีกัน แล้วก็นะ = = เฮ้ออออออออออ เหม่ยหลินนนนนนนนนนน
PS.  One sky Five stars....รักห้า only five
Name : BoJaE< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BoJaE [ IP : 158.108.15.69 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2557 / 15:38

#10 : ความคิดเห็นที่ 3506
มันจะเข้าใจผิดกันไปถึงหนายยยยย
ToT
PS.  ฮะเมี๊ยวววว
Name : jun3z< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jun3z [ IP : 61.90.6.100 ]
Email / Msn: chocolate_kiiz(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2556 / 23:01


#9 : ความคิดเห็นที่ 3413
องค์ชายคิดเองเออเองตลอดดด จินตนาการสูงไปมั้ยยย
สงสารเหม่ยหลิน
Name : Blanchet [ IP : 115.87.225.50 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 กันยายน 2556 / 13:15

#8 : ความคิดเห็นที่ 3411
โอ้แม่เจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
Name : นัสสึ [ IP : 110.77.148.200 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 กันยายน 2556 / 05:02

#7 : ความคิดเห็นที่ 3400
ไรท์ฯ ทำร้ายจิตใจอะ 555+ ตัดแบบนี้
มาต่อไวๆๆ นะ ^^
Name : SodaN+N< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SodaN+N [ IP : 125.24.190.145 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2556 / 10:53

#6 : ความคิดเห็นที่ 3398
เอาแล้วไงไม่น่าไปยั่วต้าหลงเลยยยยยยยยยยยยแต่ก็ดีแล้วจะได้เจ้มข้นขึ้นสักทีสมกับที่รอคอยเลยค้าชอบมากๆเตรียมรอจองหนังสทออกเมื่อไหร่สั่งซื้อเลนทั้งสองภาค รอฟิคตอนที่สิบมาสองวันแล้วในที่สุดก็มาฮืออยากอ่านตอนสิบเอ็ดใจจะขาดคงต้องรอไปอีก ;-;
ส่วนคนที่มาขอภาคหนึ่งเนี้ยแหละคะภาคหนึ่่งภาคสองยังไม่ได้ลงเลยยยรอคู่นี้จบแล้วไรเตอร์ถึงจะลงโอเคน้ะ
Name : รอคอยฟิค [ IP : 124.121.141.89 ]
Email / Msn: c.afeq(แอท)live.com
วันที่: 27 กันยายน 2556 / 19:11

#5 : ความคิดเห็นที่ 3397
อยากอ่านตอนหน้าเร็วๆจัง อยากรู้ว่าคราวนี้เหม่ยหลินจะรอดไหม
แต่ที่น่าสงสารที่สุดก็เป่าจง ไม่น่าลืมตัวเลย ทั้งที่กำลังจะทำคะแนนแล้วแท้ๆ
หมิงต้า ความหึงหวงเข้าครอบงำอีกรอบ แต่สนุกก็ตรงนี้แหละ แต่เป็นบ่อยๆก็ไม่ไหวนะเธววว 55555
Name : moo [ IP : 27.55.154.175 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 กันยายน 2556 / 13:14

#4 : ความคิดเห็นที่ 3395
องค์ชายร้ายได้อีก เหม่ยหลินก็งามๆตลอด อิอิ
ดราม่าาา จะขอติดตามไปชั้วชีวิต~
Name : little_hana [ IP : 125.24.243.12 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 กันยายน 2556 / 11:10

#3 : ความคิดเห็นที่ 3393
เอาแล้วไง องค์ชาย รู้น่ะคิดอะไร ฮ่าๆๆๆ
ปากว่าตาขยิบน่ะค่ะ พูดดีๆก็ได้
เลิกได้แล้วอาการหูเบาอ่ะ
Name : bebubber< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bebubber [ IP : 183.89.70.33 ]
Email / Msn: sukrira(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2556 / 23:51

#2 : ความคิดเห็นที่ 3392
อ้าาาาาหมิงต้าอย่าทำร้ายเหม่ยหลินน้าาาาา
Name : ワシィタ く&#< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ワシィタ く&# [ IP : 115.87.181.40 ]
Email / Msn: wakung_11(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2556 / 23:42

#1 : ความคิดเห็นที่ 3391
กรี๊ดดดด
เค้าจะทำอะไรกัน
Name : poly [ IP : 202.29.57.113 ]
Email / Msn: choty555(แอท)gmail.com
วันที่: 26 กันยายน 2556 / 23:27

#7 : ความคิดเห็นที่ 3275
ยังไงก็ยังรอนะฮํบบบ..
ชอบนิยายของพี่มากๆๆเลยอะ....
Name : an1234 [ IP : 183.89.158.89 ]
Email / Msn: -
วันที่: 8 สิงหาคม 2553 / 09:14

#6 : ความคิดเห็นที่ 3270
ติดตามตั้งแต่ภาคแรก สนุกมากยิ่งขึ้น
Name : tk2009< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tk2009 [ IP : 58.11.37.53 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2553 / 19:06

#5 : ความคิดเห็นที่ 3265

รีบๆนะคร้า

รออ่านอยู่ T^T


PS.  แม้นพระเจ้าจะพรากเจ้าไปจากข้า....แต่ข้าจะไม่ลืม ชื่อของเจ้าที่ยังฉาบตรึงอยู่ที่ริมฝีปากนี้........
Name : ~•★__NighTMaRe__•~♠< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~•★__NighTMaRe__•~♠ [ IP : 124.122.195.150 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2553 / 22:02

#4 : ความคิดเห็นที่ 3260
จะรอน่ะคร้าบบบบบบบบบบ  555+
PS.  จบกว่าชีวิตนี้จะดับดิ้น ข้าจะขอมีเธอเพียงผู้เดียว !!
Name : No name< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ No name [ IP : 203.149.29.105 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2553 / 21:12

#3 : ความคิดเห็นที่ 3257
สนุกมากเลยอ่ะ

จะมาต่อเมื่อไรน้า

อยากอ่านภาคแรกด้วยอ่ะ

อ่านได้ที่ไหนบอกด้วยได้ไหมอ่ะ

^^ ^^
Name : WilpH [ IP : 125.24.120.71 ]
Email / Msn: wititta(แอท)hotmail.com
วันที่: 10 ธันวาคม 2552 / 22:33

#2 : ความคิดเห็นที่ 3255
ใช่คะ คิดเหมือนกับความคิดเห็นที่ 3246 เลยคะ อยากอ่านภาค1 มากมายหาอ่านได้ที่ไหนคะ บอกด้วยนะ
Name : mize [ IP : 124.121.231.95 ]
Email / Msn: mizetulip(แอท)yahoo.com
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2552 / 19:59

#1 : ความคิดเห็นที่ 3246

ชอบมากเลยค่ะ ไม่ทราบว่าจะหาอ่านภาคแรกได้จากที่ไหนคะหรือว่าเป็นรวมเล่ม 
รบกวนด้วยนะคะ kaew_noknaruto@hotmail.com

Name : ยัยหมวยรสจืด< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัยหมวยรสจืด [ IP : 125.27.211.149 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2552 / 17:20

#6 : ความคิดเห็นที่ 2941
สวัสดีคะผู้เขียน
วันนี้แวะเข้ามาทักทายคะ
และดีใจที่ผู้เขียนมาเขียนภาคต่อแล้ว
ถึงจะเพิ่งลง 2 ตอนแล้วเดี๋ยวมาต่อเดือนหน้าก็เถอะ
จะคอยติดตามนะคะ
เป็นกำลังใจให้ และจะอุดหนุนหนังสือนะคะ
ไม่ว่าจะเป็น คู่ Y หรือ เปลี่ยนเป็น XY อารมไม่แตกต่างคะ
แล้วจะเข้ามาหาใหม่นะคะ

รักคนเขียนคะ
Name : ann [ IP : 125.24.195.114 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 กันยายน 2551 / 23:09

#5 : ความคิดเห็นที่ 2896
ลุ้นคู่เป่าจงกับเฟยหลงมาตั้งแต่ภาคก่อนแล้วน่ะเนี่ย

ในที่สุดสมหวังสักที ยังไงก็รีบอัพนะค่ะเป็นกำลังใจอยู่
Name : cool [ IP : 118.172.134.253 ]
Email / Msn: -
วันที่: 16 กันยายน 2551 / 18:42

#4 : ความคิดเห็นที่ 2883
กี๊สสส ส !!


บุรุษผู้นั๊นคือคั๊ยยย ย >.,<


โอ๊สสส ส!!!!
Name : ★ Vernal_Breeze ★< My.iD > [ IP : 118.174.133.236 ]
Email / Msn: xiangni_meme(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2551 / 20:37

#3 : ความคิดเห็นที่ 2877
จามาติดตามตลอดไป และขอเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยค่า .....
Name : yui [ IP : 118.173.242.111 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 กันยายน 2551 / 11:45

#2 : ความคิดเห็นที่ 2874
อ่า ติดตามตอนต่อไป ต้องหนุกแน่ๆเรย 
Name : lekkab [ IP : 124.120.138.192 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 กันยายน 2551 / 10:32

#1 : ความคิดเห็นที่ 2869
เยสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

มาแล้ว สู้ๆ นะครับ

อย่างน้อยๆ ก็ผมคนหนึ่งเนี่ยแหละ ที่ชอบ

และขอเคารพในการตัดสินใจของเจ้วี่ฮะ ^^
Name : สายลมพัดพา< My.iD > [ IP : 61.7.182.181 ]
Email / Msn: sailom_w(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กันยายน 2551 / 23:31

#5 : ความคิดเห็นที่ 2853
มาตามต่อให้นะจ๊ะ เม้นยากมากเด่วนี้อ่ะ
Name : cute_cute [ IP : 125.24.247.245 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 กันยายน 2551 / 03:14

#4 : ความคิดเห็นที่ 2842
เจ๊อ่ะ กว่าจะเม้นท์ได้ มันยากส์มากๆๆๆ เขียนเสร็จก็ขี้นว่าพิมพ์ตัวเลขไม่ถูกอ่ะ โดนมือดีชิงไปก่อน
แต่ยังไงเค้าก็โหวตให้แจ๊ทุกครั้งที่เข้ามาอ่านนะจ๊ะ

โอ๋ๆๆๆๆ อย่าเพิ่งน้อยใจนักนะเจ๊
Name : kikunae.sara [ IP : 58.147.58.85 ]
Email / Msn: -
วันที่: 13 กันยายน 2551 / 11:03

#3 : ความคิดเห็นที่ 2838
โฮ่ๆๆๆๆๆ

หนุกเหมือนเดิมเลยค่ะเจ๊วี่><

มาต่อไวๆนะคะ รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ
Name : >>>(>O<)<<< My.iD > [ IP : 58.9.206.21 ]
Email / Msn: dorachan29(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กันยายน 2551 / 00:13

#2 : ความคิดเห็นที่ 2834
โฮก แล้วชายปริศนาคือใครเนี่ย อย่าบอกน้าว่าเป็นฮันหลง??
PS.  ~ Super Junior Only 13 Forever ^^ Ever Lasting Friends = I'll Be Your E.L.F. 4Ever ~
Name : _Honey_< My.iD > [ IP : 125.24.29.247 ]
Email / Msn: p.paew_nong_om(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2551 / 21:54

#1 : ความคิดเห็นที่ 2833

สนุกมากจ้า 
จะ ทำ เป็นหนังสือไหมอ่า
รอซื้อ อยู่
ทั้ง สอง ภาคเลย

Name : noot_ja< My.iD > [ IP : 58.8.232.187 ]
Email / Msn: noot.naka(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2551 / 21:50

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android