สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บ่วงรักมาเฟีย (ชุด ดวงใจมาเฟีย ลำดับที่ 1)

ตอนที่ 14 : ตอนที่๕ หัวใจเปลี่ยนแปลง(ต่อ)


     อัพเดท 28 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : สิระสา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สิระสา Email : manuschanock(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/tunstang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 24 mem(s) ]
This month views : 1,522 Overall : 356,390
3,835 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1517 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บ่วงรักมาเฟีย (ชุด ดวงใจมาเฟีย ลำดับที่ 1) ตอนที่ 14 : ตอนที่๕ หัวใจเปลี่ยนแปลง(ต่อ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17532 , โพส : 19 , Rating : 393 / 80 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




............................................
หัวใจเปลี่ยนแปลง (ต่อ)

 

เวลาประมาณหนึ่งทุ่ม ครอบครัวคาร์ลตันกำลังรับประทานอาหารเย็นด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา ที่ห้องอาหารขนาดใหญ่ภายในคฤหาสน์รวมทั้งสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดอย่างเด็กหญิงอลิน ที่ตอนนี้เปลี่ยนนามสกุลจากเทวราชมาเป็น คาร์ลตัน เรียบร้อยแล้ว

“ พ่อจ๋า แม่จ๋า วันนี้เอลี่ขอนอนห้องคุณย่าได้ไหมคะ ? เอลี่ไม่เคยมีคุณย่า เอลี่อยากนอนกะคุณย่า ”

คำพูดใสซื่อแบบตรงๆของเด็กน้อย พร้อมกับเหตุผลน่ารักน่าชังทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามอมยิ้มอย่างเอ็นดู ในความไร้เดียงสาอันแสนบริสุทธิ์ ทุกวันนี้เด็กหญิงอลิน คาร์ลตัน เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของทุกคนในคฤหาสน์ ไม้เว้นแม้แต่บรรดาแม่บ้านและพี่เลี้ยง รวมไปถึงเหล่าบอดี้การ์ดทั้งหลาย ต่างก็หลงรักในความน่ารักและฉลาดเฉลียวของเจ้านายตัวน้อยกันหมดทุกคน

“.......”

“ ได้ไหมคะ...แม่จ๋า ? ” 

เมื่อเห็นมารดาเงียบหนูน้อยถามขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมองหน้าและทำตาปริบๆ เหมือนคนกำลังรอความหวัง

“ได้ค่ะ ถ้าเอลี่สัญญาว่าจะไม่ดื้อและไม่กวนคุณย่า”  อัญธิกาตัดสินใจเอ่ยอนุญาตเมื่อเห็นแววตาอ้อนวอนของลูกสาว ส่วนเอลี่ยิ้มหน้าบานด้วยความถูกใจ

“เอลี่สัญญาค่ะ เอลี่จะไม่ดื้อไม่ซนและก็ไม่กวนคุณย่า”   หนูน้อยยืนยันหนักแน่น

“ดีมากครับคนเก่ง เพราะฉะนั้นตอนนี้เอลี่ทานข้าวเยอะๆ ก่อนนะครับ”

ภาคินเอ่ยชมพร้อมกับตักกับข้าวใส่จานเพิ่มให้กับลูกสาว

“ค่ะ เอลี่จะทานเยอะๆ”   หนูน้อยรับคำมั่นพร้อมกับตักข้าวเข้าปากตุ้ยๆ

“น่ารักจริงๆหลานย่า มีเอลี่ไปนอนด้วยแบบนี้ย่าต้องนอนหลับฝันดีแน่ๆ เลย”   คุณชลิดาบอกกับหลานตัวเล็กๆหากแต่ช่างพูดช่างเจรจา น่าเอ็นดูยิ่งนัก

“ ถ้างั้นให้เอลี่ไปนอนกะคุณย่าทุกวันเลยดีไหมคะ ? คุณย่าจะได้นอนหลับฝันดี ”  

เอลี่เสนอตัวพร้อมกับยิ้มหน้าบานยิ่งกว่าเดิม คุณชลิดามองหลานสาวคนเดียวด้วยความรักล้นใจ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการมีเอลี่เข้ามาในชีวิต จะทำให้นางมีความสุขมากมายถึงเพียงนี้ 

“แล้ว...เอลี่ไม่กลัวแม่จ๋าน้อยใจเหรอครับ ?”  ภาคินลองหยั่งเชิงลูกสาว เพราะที่ผ่านมาสองแม่ลูกอยู่ด้วยกันอย่างใกล้ชิดมาตลอด แต่หนูน้อยก็ตอบบิดาหน้าระรื่น

“ แม่จ๋าไม่น้อยใจหรอกค่ะ เพราะแม่จ๋ามีพ่อจ๋านอนเป็นเพื่อนแล้ว ”

“ เอลี่..!!..พูดอะไรแบบนั้นคะลูก ? ”  

อัญธิกาเรียกลูกสาวเสียงสูงด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนี้จากเด็กตัวเล็กๆ ที่มีอายุเพียงแค่สี่ขวบ ใบหน้าเรียวสวยหวานบัดนี้แดงปลั่งเพราะคำพูดอันไร้เดียงสาของเด็กหญิงตัวน้อย 

“ ก็เพื่อนที่โรงเรียนบอกว่า พ่อกับแม่ต้องนอนด้วยกัน เด็กๆ อย่างเรานอนกะปู่ย่าตายายก็ได้ค่ะ ”

เสียงใสแจ๋วบอกเป็นเรื่องเป็นราว แถมยังมีบุคคลอ้างอิงคือเพื่อนที่โรงเรียน หนูน้อยมองหน้าพ่อแม่สลับกันไปมา อัญธิกาได้แต่ทำตาปริบๆ พูดอะไรไม่ออก นอกจากรู้สึกว่าใบหน้านวลใสตอนนี้ร้อนผ่าว เพราะความเขินอาย ภาคินเผลออมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นอาการของเธอ

“ ถ้างั้นเอลี่ก็นอนกับย่าทุกวันเลยดีไหมจ๊ะ ? ”   คุณชลิดาลองเสนอให้

“ ดีค่ะ ”   หนูน้อยตอบรับ และหันมาบอกกับมารดา

“ ก็แม่จ๋าบอกให้เอลี่ทำอะไรก็ได้ที่มีความสุขนี่คะ ”  

เอลี่ยังตอบตามประสาหนูน้อยช่างพูดและความจำดี ภาคินยิ้มให้ลูกสาวอย่างอ่อนโยน และเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“ แสดงว่าถ้าเอลี่นอนกับคุณย่าแล้วเอลี่จะมีความสุขเหรอครับ ? ”

“ ค่ะ เอลี่จะต้องมีความสุขเวลานอนกะคุณย่า คุณย่าใจดี เอลี่รักคุณย่า รักแม่จ๋า รักพ่อจ๋าที่สุดในโลกเลย ”

คำตอบจากปากจิ้มลิ้มพร้อมกับรอยยิ้มจนตาหยีของหนูน้อยเอลี่ และยังหันไปมองหน้าคนที่ตัวเองบอกรัก ทีละคน ทีละคนเป็นการยืนยันความน่าเชื่อถือในคำพูดของตัวเอง ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสามคนหัวเราะออกมาด้วยความสุขไม่ต่างกัน   

............................................

 

หลังจากนอนพลิกไปพลิกมาอยู่หลายตลบ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบเที่ยงคืน เมื่อไม่สามารถข่มตาให้หลับได้  อัญธิกาตัดสินใจเปิดประตูเชื่อมเข้าไปยังห้องนอนของลูก เพราะเธอไม่เคยชินกับการนอนคนเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าเรียวสวยปรากฏขึ้นจางๆ แค่ได้กลิ่นลูกก็น่าจะพอแล้วนี่นาหญิงสาวบอกกับตัวเอง จากนั้นร่างระหงจึงตัดสินใจล้มตัวลงนอนบนเตียงเล็กขนาดห้าฟุตของเอลี่  หวังว่ามันจะเหมือนได้นอนกอดลูกนะ

แต่แล้วกลางดึก....กรี๊ดดดดดด  ตามมาด้วยเสียงสะอื้นไห้ ฮือ....ฮือ...ฮือ...

ภาคินเปิดประตูเชื่อมพรวดเข้ามาด้วยความตกใจ นัยน์ตาคมกริบมองเห็นร่างบางนอนขดตัวอยู่กลางเตียงเล็กของเอลี่  เสียงสะอื้นดังเป็นระยะ สลับกับไหล่บางสั่นสะท้านไหวเล็กน้อย ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดกับขอบเตียง ความสงสัยก่อเกิดขึ้นในใจว่าทำไมเธอจึงต้องเข้ามานอนที่ห้องนี้ หรือว่าจะคิดถึงลูกจนทนไม่ไหว ชายหนุ่มกำลังชั่งใจและถามตัวเอง เขาควรพาเธอกลับไปนอนที่ห้อง ?

แต่แล้ว...กลับเปลี่ยนใจ ภาคินสอดร่างหนาเข้าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับที่อัญธิกาห่มอยู่ จากนั้นจึงใช้วงแขนกำยำตวัดร่างบางที่ยังสั่นเทิ้มเข้ามาแนบกับอกแกร่งอย่างเบามือ แต่แล้วอยู่ๆร่างบางที่นอนหันหลังให้ก็พลิกกายกลับมาซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งเพื่อหาไออุ่นตามสัญชาติญาณ ทั้งๆที่ยังหลับสนิท

ภาคินจ้องมองใบหน้าสวยหวานของคนในอ้อมกอดด้วยความสับสน ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ชายหนุ่มใช้นิ้วหนาเช็ดคราบน้ำตาให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยนและค่อยๆ จูบซับหน้าผากมนเบาๆ และไล้ไปตามพวงแก้มนวลเนียนแสนนุ่มและหอมจากนั้นจึงกดจุมพิตหนักๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างอดใจไม่ไหว ก่อนจะหลับสนิทในอ้อมกอดของกันและกัน จนกระทั่งเข้าสู่...เช้าของวันใหม่...

 

ภาคินรู้สึกตัวตื่นตั้งแต่คนในอ้อมกอดออกแรงดิ้นขลุกขลัก เมื่อเห็นปากอวบอิ่มสีชมพูที่เขาขโมยจูบเมื่อคืนขยับทำท่าจะส่งเสียงกรีดร้องโวยวาย มือใหญ่ก็ตะปบเข้าทันท่วงทีก่อนที่เสียงแหลมจะดังขึ้น

“ห้ามกรี๊ดเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น..ผมจะจูบคุณรับอรุณสวัสดิ์เลยคอยดู”   

ภาคินขู่เสียงเข้มเด็ดขาดพร้อมกับสีหน้าจริงจัง ทำให้อัญธิกายอมพยักหน้ารับเบาๆ เขาจึงคลายมือหนาออกจากปากอิ่ม

“คุณก็ปล่อยฉันสิ”  

อัญธิกาสั่งเสียงเขียว พร้อมกับใช้สายตามองไปยังวงแขนแข็งแรงของชายหนุ่ม ที่ยังโอบกอดร่างกายของเธอเอาไว้อย่างแน่นหนา

“ยัง..คุณต้องฟังผมก่อน ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะล่วงเกินคุณ เมื่อคืนผมได้ยินเสียงคุณกรี๊ด แล้วผมก็เข้ามาดู เห็นคุณร้องไห้ตัวสั่นอย่างกับลูกนก แต่คุณยังหลับ ผมคิดว่าคุณคงฝันร้าย ก็เลยเข้ามากอดปลอบแค่นั้น”

เสียงทุ้มนุ่มชวนฟังอธิบาย อีกทั้งยังไม่ยอมคลายอ้อมกอด อัญธิการู้สึกถึงความอ่อนโยนในกระแสเสียงใบหน้าหวานหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน

“ฉะ..ฉัน ฝันถึงพ่อกับแม่น่ะค่ะ”   เธอบอกตะกุกตะกัก

“แค่ฝันถึงพ่อกับแม่ ทำไมถึงได้ร้องไห้หนักขนาดนั้น ?”   เสียงทุ้มเอ่ยถาม มองหน้าหญิงสาวด้วยความสงสัย  

“ถ้าฉันเล่าอะไรให้คุณฟัง คุณห้ามหัวเราะเยาะฉันเด็ดขาดเลยนะคะ”  

ดวงตากลมโตสีน้ำตาล ที่ตอนนี้มีน้ำตาคลอหน่วยมองหน้าเจ้าของอ้อมกอดด้วยความลังเลไม่แน่ใจ อัญธิกายังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ว่า ทำไมเธอถึงได้รู้สึกปลอดภัย รู้สึกอบอุ่น เวลาที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ เวลาที่เธอได้อยู่ในอ้อมกอดของเขาแบบนี้

“ครับ”    ชายหนุ่มรับคำจริงจัง

“ความจริง..ฉัน..ฉัน..เอ่อ..ฉันนอนคนเดียวไม่ได้ ทุกครั้งฉันจะฝันเห็นภาพที่พ่อกับแม่เกิดอุบัติเหตุ มันทำให้ฉันกลัว ทำให้ฉันนอนไม่หลับ ตั้งแต่พวกท่านจากไปฉันก็นอนกับเอลี่มาตลอด จนกระทั่งย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ ตอนแรกฉันก็คิดว่าฉันอาจจะฟุ้งซ่านหรือว่าคิดไปเอง แต่พอเอาเข้าจริงๆ ฉันก็ยังฝันแบบเดิม และยังกลัวจนนอนไม่หลับอยู่ดี คุณว่าฉันกินยานอนหลับดีไหม ?”

“ ไม่ดี...คุณจะบ้าหรือยังไง  ใครเขากินยานอนหลับพร่ำเพรื่อกันล่ะหืม ?”  

ภาคินตำหนิคนในอ้อมกอด แต่น้ำเสียงกลับดูอ่อนโยนน่าฟังมากกว่า

“ก็ฉันกลัวนี่ ฉันนอนไม่หลับ ถ้างั้นคุณให้เอลี่ย้ายไปนอนกับฉันนะ..นะคะ..นะ”

อัญธิกาขอร้องเสียงหวาน พยายามออดอ้อนให้เขาเปลี่ยนใจ..แต่ชายหนุ่มไม่ยอมใจอ่อน

“ไม่เอาหรอก ถ้าทำแบบนั้นลูกก็ไม่โตสักทีสิ คุณจะให้เอลี่เป็นเด็กที่ติดแม่ไปตลอดไม่ได้นะ วันหนึ่งลูกต้องโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ ต้องเรียนหนังสือหรือบางทีอาจจะต้องไปอยู่ไกลๆจากเรา คุณจะทำให้เอลี่มีแต่ความหวาดกลัวเหมือนคุณหรือยังไงกัน อัญธิกา ?”

“ก็คุณจะให้ฉันทำยังไงเล่า...ฮือ....ฮือ...ฉันกลัวนี่  แล้วฉันก็ไม่อยากให้ลูกไปอยู่ไกลๆ ด้วย..ฮือ..”

อัญธิกาน้ำตาไหลพราก เพียงแค่คิดถึงว่าวันหนึ่งหนูน้อยเอลี่ลูกสาวที่เธอรักปานแก้วตาดวงใจ จะต้องออกจากอ้อมอกของเธอไปอยู่ที่อื่น ภาคินตกใจกับอาการของหญิงสาว ไม่คิดว่าอัญธิกาจะมีอารมณ์อ่อนไหวขนาดนี้ ชายหนุ่มลืมนึกไปว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอต้องเผชิญกับความสูญเสียมาตลอดและที่สำคัญอัญธิกากับลูกอยู่ด้วยกันตามลำพังมาถึงสามปี

“ ชู่ว์..ไม่ร้อง..ไม่ร้อง  อัญครับ..ผมขอโทษ อย่าร้องไห้เลยนะ เงียบซะคนดี ”

คำปลอบประโลมแสนไพเราะและน้ำเสียงที่ฟังดูแสนอบอุ่น ทั้งๆที่เขาไม่เคยทำแบบนี้กับใครหรือผู้หญิงคนไหนมาก่อน ชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีก อ้อมกอดที่เริ่มคุ้นเคย เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กมีอาการดีขึ้นไม่ร้องจนตัวโยนเหมือนเมื่อสักครู่ ภาคินผละออกห่างเล็กน้อย พร้อมกับใช้นิ้วหนาเช็ดคราบน้ำตาให้อย่างเบามือ เสียงสะอื้นยังคงดังมาเบาๆ เป็นระยะ ภาคินรั้งร่างเบาเข้ามากอดแนบอกแกร่งแน่นขึ้น แล้วจูบหน้าผากมนเบาๆ แต่การกระทำนั้นทำให้อัญธิกาหน้าแดงปลั่งเพราะความเขินอาย ตั้งแต่เกิดมา นอกจากบิดาแล้วเธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนถึงขนาดนี้

ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเผลอสบนัยน์ตาสีน้ำทะเลด้วยความมึนงงสับสน และไม่เข้าใจ เธอจ้องมองเขานิ่งงันราวกับถูกสะกด และโดยที่หญิงสาวไม่คาดคิด

ภาคินก้มลงจรดริมฝีปากหยักลงบนปากอวบอิ่มสีชมพูทันทีอย่างอดใจไม่ไหว ปากเล็กๆที่ตั้งท่าจะประท้วงเผยอขึ้น ส่งผลให้ลิ้นร้อนระอุแทรกผ่านเข้าไปอย่างง่ายดาย ภาคินสำรวจดูดกลืนความหวานจากโพรงปากอย่างหิวกระหาย  เขาไม่เคยรู้สึกดีกับการจูบถึงขนาดนี้มาก่อนเลยให้ตายสิ  ตอนนี้ร่างกายของเขากำลังต้องการเธอ  เขากำลังปรารถนาที่จะเข้าไปอยู่ในตัวเธอ  บ้าแน่  มันต้องบ้าแน่ๆ  เขากำลังจะควบคุมตัวเองไม่อยู่เพียงเพราะจูบเดียว

“ อะ..อื้อ..ปะ..ปล่อยค่ะ ”

อัญธิการวบรวมกำลังที่มีผลักอกแกร่งให้ออกห่าง หญิงสาวหายใจหอบถี่ราวกับออกกำลังกายมาสักหนึ่งชั่วโมง  ภาคินเห็นคนที่เขาพึ่งจูบไปหน้าแดงเถือกลามไปถึงใบหูก็อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ ยิ่งเห็นริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังบวมเจ่อ  เพราะฝีมือตนเองยิ่งทำให้เขาอยากดึงเธอเข้ามาจูบซ้ำอีก 

“ อายุยี่สิบห้าปีมีลูกสาวอายุสี่ขวบแล้ว แต่ยังไม่เคยจูบกับใครเลย เป็นไปได้ยังไงกัน ? ” 

ชายหนุ่มเย้าหยอกอย่างอารมณ์ดี มองหญิงสาวด้วยสายตาพราวระยับ รู้สึกภูมิใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกที่สัมผัสได้ว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้จูบเธอ  

“ คนบ้า..!! ลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ” 

เสียงหวานแหวใส่ พร้อมกับดึงหมอนข้างขึ้นมาฟาดใส่ชายหนุ่มลงไปเต็มแรง

“ ก็มันจริงนี่..ผมรู้นะว่า นี่เป็นจูบแรกของคุณ...โอ๊ย...คุณจะฆ่าผมหรือไง ? ”

ภาคินประท้วงโวยวายไม่จริงนัก ใบหน้าคมสันหล่อเหลายังมีรอยยิ้มแย้มแต้มอยู่

“ถ้าฉันจะฆ่าคุณฉันไม่ใช้หมอนหรอกนะจะบอกให้คุณภาคิน  ฉันเอามีดมาแทงคุณไม่ดีกว่าเหรอ ?”

อัญธิกาสวนกลับอย่างโมโห แค่หมอนใบเดียวทำเป็นโวยวายเสียงดังไปได้ หญิงสาวจ้องมองผู้ชายที่บังอาจปล้นเอาจูบแรกของเธอไปด้วยความเคืองขุ่น

“นั่นสิ..ถ้าคุณฆ่าผม คุณจะนอนกอดใครล่ะ จริงไหม ?”   

ภาคินหยอกเย้าหญิงสาวพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างตั้งใจโดยไม่สนใจสายตาเขียวๆที่เธอกำลังจ้องมองมาอย่างเอาเรื่อง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกดีกับการกอด และการจูบผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อนเลย

“กรี๊ดดด..คุณภาคิน ฉันจะฆ่าคุณตอนนี้แหละ คนบ้านี่..!!

อัญธิการ้องลั่นด้วยความโกรธที่เขาแกล้งเธอไม่เลิกรู้ทั้งรู้ว่าเธออาย ยังแกล้งอยู่ได้ หญิงสาวตั้งท่าจะกระโจนเข้าไปหักคอเขาให้ตายคามือด้วยความโมโห แต่ภาคินรู้ทันจึงรีบพลิกกายหลบไปอีกทาง ทำให้อัญธิกาเสียหลักล้มลงด้านข้างแทน ชายหนุ่มจึงโถมกายกำยำขึ้นไปทาบทับร่างบางไว้ ไม่ให้เธอดิ้นหนีไปไหน 

“ปล่อยนะคุณภาคิน คนบ้า ฉันจะฆ่าคุณ” 

อัญธิกาโวยวายสียงดังลั่น ทั้งยังออกแรงดิ้น พร้อมกับมองคนที่ล็อคตัวเธอเอาไว้อย่างแน่นหนา ด้วยแววตาวาวโรจน์ ทั้งโกรธและอาย

“ผมบอกแล้วไง ถ้าคุณฆ่าผมแล้วคุณจะนอนกอดใคร ?” 

ภาคินพูดเสียงทุ้มพร้อมกับก้มลงใกล้ๆจนรับรู้ถึงลมหายใจของกันและกัน   

“คุณภาคิน..!! เลิกพูดนะ” 

อัญธิกาแหวใส่ พร้อมกับเบี่ยงหน้าหลบลมหายใจอุ่นของเขาที่เป่ารดลงมาอย่างจงใจ เธอยอมรับว่ามันทำให้ร่างกายของเธอสั่นและวูบวาบแปลกๆ

“ว่าไง ? ผมพูดถูกใช่ไหม ผมเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้จูบคุณใช่หรือเปล่า ?”   รู้ทั้งรู้แต่ภาคินก็ยังอยากถาม อยากย้ำประโยคนี้บ่อยๆ ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างด้วยแววตาเจ้าเล่ห์   

“หยุด..!! ฉันบอกให้คุณหยุดพูดเดี๋ยวนี้เลย ไม่อย่างนั้นฉันจะโกรธคุณจริงๆ ด้วย”

ปากเล็กๆ ทั้งต่อว่าและคาดโทษชายหนุ่มฉอดๆ ทั้งที่มีร่างกายกำยำของเขาทาบทับอยู่ แต่เมื่อรู้สึกตัวว่าตนเองกำลังตกอยู่ในสภาพไหน อัญธิกาก็หน้าแดงปลั่งราวกับลูกตำลึงสุก มือเรียวเล็กพยายามดันอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ไม่เป็นผล เพราะคนที่อยู่ข้างบนกำลังมองคนใต้ร่างด้วยสายตาส่อประกายแพรวพราว ภาคินจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่กำลังบวมเจ่อนิดๆอย่างหลงใหลโดยไม่รู้ตัวและค่อยๆโน้มใบหน้าหล่อคมลงไปใกล้ๆจนเกือบชิด ปากหยักได้รูปกำลังจะ...แต่แล้วเหมือนระฆังช่วยชีวิต.... 

“แม่จ๋ากับพ่อจ๋า ทำอะไรกันคะ ?”  

เสียงของหนูน้อยเอลี่ดังมาก่อน ตามด้วยร่างเล็กป้อมที่มาพร้อมกับตุ๊กตาหมีสีน้ำตาล

“ เอ่อ.....”  

อัญธิกาหาเสียงตัวเองไม่เจอ ใบหน้าหวานยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ เมื่อคนที่เดินตามเอลี่เข้ามาในห้องนั้นคือคุณชลิดา  มารดาของภาคินนั่นเอง

“พ่อจ๋ากับแม่จ๋า กำลังเล่นออกกำลังกายตอนเช้ากันครับ”

ภาคินเป็นฝ่ายตอบลูกสาวพร้อมกับพลิกกายกำยำลงจากร่างบางโดยอัตโนมัติด้วยความรวดเร็ว ถ้าเขาเห็นหน้าตัวเองตอนนี้ คงจะได้รู้ว่ามันแดงขนาดไหน และคงมีแต่ผู้เป็นมารดาเท่านั้นกระมังที่สังเกตเห็น

“อรุณสวัสดิ์จ๊ะหนูอัญ ไงจ๊ะเจ้าลูกชาย สองคน...คิดถึงลูกมากจนต้องมานอนที่ห้องนี้เลยหรือจ๊ะ ?”

คุณชลิดาทักทายหญิงสาวที่กำลังอายหน้าแดงด้วยความเอ็นดูและถูกใจ พร้อมกับเอ่ยแซวลูกชายด้วยรอยยิ้มเต็มดวงหน้า จากที่เห็นหน้าลูกชายตอนนี้แล้วอดดีใจอยู่ลึกๆ ไม่ได้ว่า นางคงมีโอกาสสมหวังในอีกไม่นานนี้แน่ๆ   

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณป้า เอลี่มาให้แม่จ๋ากอดหน่อยสิคะ คิดถึงจังเลย”   

อัญธิกาเฉไฉหันไปเรียกลูกสาวกลบเกลื่อนอาการเขินอายของตนเอง

“แม่จ๋าออกกำลังกายเสร็จแล้วเหรอคะ วันหลังเอลี่เล่นด้วยนะคะเอลี่อยากออกกำลังกายจะได้แข็งแรง”  

หนูน้อยเอลี่ถามด้วยความใสซื่อตามประสาเด็กๆ แต่คนถูกถามก็ได้แต่หน้าแดงแล้วแดงอีก และไม่รู้ว่าจะตอบลูกน้อยยังไงดีจึงได้แต่ยิ้มเขินๆ

“ไหนคนเก่ง มาให้พ่อจ๋าจุ๊บทีสิครับ นอนกับคุณย่าหลับสบายดีไหม ?”  ภาคินรีบเบี่ยงประเด็นเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะอายยิ่งกว่าเดิม

“สบายมากค่ะ เตียงคุณย่าย้ายใหญ่ นุ้มนุ่ม เอลี่ชอบนอนกะคุณย่า”   

หนูน้อยพูดแจ๋วๆ ด้วยความตื่นเต้น พร้อมๆกับเดินเข้าสู่อ้อมกอดที่บิดากางแขนรอรับร่างป้อม จากนั้นจึงจุ๊บแก้มบิดาสลับกันซ้ายขวาและภาคินก็ทำกับเอลี่ในแบบเดียวกัน  คุณชลิดามองภาพเบื้องหน้าด้วยความตื้นตันและมีความสุข

“ถ้าเอลี่ชอบ ย่าก็จะให้หนูไปนอนกับย่าบ่อยๆ นะจ๊ะ แต่ตอนนี้หนูไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่านะคะ เราจะได้ลงไปทานอาหารเช้า แล้วก็ไปโรงเรียนกัน ”   คุณย่ายังสวยบอกกับหลานสาวด้วยรอยยิ้มละมุน

“ค่ะ เอลี่อยากไปโรงเรียนแล้ว ตอนนี้เอลี่ไม่อายเพื่อนแล้วเอลี่มีพ่อจ๋าแล้ว ไม่มีใครล้อเอลี่เป็นลูกไม่มีพ่อแล้ว”

เสียงแหลมเจื้อยแจ้วพูดด้วยรอยยิ้มสดใสตามความไร้เดียงสา แต่หารู้ไม่คำพูดของเด็กตัวเล็กๆนั้น ส่งผลให้ผู้ใหญ่ทั้งสามที่อยู่ในห้องถึงกับหัวใจหล่นวูบ เมื่อคิดได้ว่าที่ผ่านมาเอลี่มีปัญหาและต้องเจอกับอะไรบ้าง

“โถ...หลานรักของย่า”

คุณชลิดาดึงหนูน้อยเข้ามากอดด้วยความสงสารจับใจ นี่หมายความว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาหลานของนางคงจะเสียใจไม่น้อยเลย ที่ต้องเผชิญกับชะตากรรมแบบนั้น คิดแล้วก็ขอบคุณโชคชะตายิ่งนักที่ทำให้นางได้พบอัญธิกาและหลานสาว ถึงแม้จะช้าไปถึงสี่ปีก็ตาม

ไม่เพียงแต่คุณชลิดาเท่านั้นภาคินเองก็รู้สึกจุกเสียดแน่นในช่องท้องกับประโยคตัดพ้อยาวๆ ที่ออกมาจากปากลูกสาว  นี่ถ้าเขาไม่รู้ว่ามีเอลี่อยู่ในโลกใบนี้ ลูกสาวของเขาจะเป็นอย่างไร เขายังนึกไม่ออก จริงอยู่ที่ว่า ถึงแม้อัญธิกาจะเลี้ยงดูเอลี่มาอย่างดี ด้วยความรักที่มีอย่างท่วมท้นราวกับเป็นแม่แท้ๆ แต่ความรักนั้นไม่อาจทดแทนความเป็นพ่อได้เลย

สองหนุ่มสาวมองหน้าและสบตากันแต่กำลังคิดเรื่องเดียวกัน เรื่องของเด็กหญิงอลิน อัญธิกามั่นใจแล้วว่าเธอตัดสินใจไม่ผิดที่ยอมพาเอลี่เข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้ ที่นี่จะเติมเต็มสิ่งที่เคยขาดหายไปของหนูน้อยได้เพราะมันคือ ครอบครัว

............................................

คุณภาคินของเรา เริ่มแผลงฤทธิ์ออกมาแล้วนะคะ
คิดตามกันต่อไปด้วยนะจ๊ะ
ขอบคุณทุกๆกำลังใจค่ะ

สิระสา




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บ่วงรักมาเฟีย (ชุด ดวงใจมาเฟีย ลำดับที่ 1) ตอนที่ 14 : ตอนที่๕ หัวใจเปลี่ยนแปลง(ต่อ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17532 , โพส : 19 , Rating : 393 / 80 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#19 : ความคิดเห็นที่ 3730
ปากว่า ตาขยิบ 555+ พ่อจ๋าน่ารักมาก ><
Name : พระจันทร์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พระจันทร์ [ IP : 119.46.91.209 ]
Email / Msn: moongolden(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2556 / 15:01

#18 : ความคิดเห็นที่ 3323
ออกกำลังของผู้ใหญ่นะเอลี่
Name : artjung< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ artjung [ IP : 171.5.39.79 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 12:22


#17 : ความคิดเห็นที่ 2233
ครอบครัวเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก
Name : GooDYeaR =)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GooDYeaR =) [ IP : 118.173.171.51 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 21:08

#16 : ความคิดเห็นที่ 1831
อยากให้ลูกนอนคนเดียวไม่ใช่เหรอค่ะ อย่างงี้ก็แค่เปลี่ยนคนนอนด้วยเท่านั้นเอง 
Name : nevermindlinling< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nevermindlinling [ IP : 124.120.161.127 ]
Email / Msn: sai_kokia(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2556 / 14:10

#15 : ความคิดเห็นที่ 1461
นอนกะย่าทู้กวันนะลูก ชอบๆออกกำลังกาย
Name : คนน่ารัก [ IP : 171.98.103.240 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 15:56

#14 : ความคิดเห็นที่ 1307
เขินแทนอ่ะ ออกกำลังกายน่าสนุกจัง 555
Name : เนย [ IP : 115.67.228.28 ]
Email / Msn: -
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 16:52

#13 : ความคิดเห็นที่ 1157
นางเอกพูดเป็นแต่คำว่าบ้า =_=;;
Name : บลาๆๆ [ IP : 115.87.63.226 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 มีนาคม 2556 / 16:49

#12 : ความคิดเห็นที่ 1078
พ่อจ๋าแม่จ๋าออกกำลัีงกาย.....บนเตียง
PS.  "Do no wrong is do nothing" "ทำอะไรไม่ผิดเลย ก็คือไม่ทำอะไรเลย"
Name : จิรารัตน์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 125.27.238.166 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2556 / 15:33

#11 : ความคิดเห็นที่ 956
ลายปลาไหลซะด้วย
Name : amil< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ amil [ IP : 125.25.159.253 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2556 / 16:22

#10 : ความคิดเห็นที่ 714
เอลี่ ดีใจด้วยน้าาา
PS.   สาย ตาจับจ้องที่ดวงดาว และเท้ายังคงติดดิน
Name : ☀Relax☀< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ☀Relax☀ [ IP : 125.25.47.175 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 00:42

#9 : ความคิดเห็นที่ 529
หวานนนนนมากกกกก
Name : hirai< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hirai [ IP : 222.5.59.203 ]
Email / Msn: chalakbang(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 16:49

#8 : ความคิดเห็นที่ 392
คุณคินเริ่มออกลาย น้องอัญระวังตัวนะจ๊ะ
Name : mol [ IP : 58.8.201.97 ]
Email / Msn: -
วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 00:19

#7 : ความคิดเห็นที่ 240
ชอบมากเลยค่ะ น่ารักมาก><
Name : ใครๆก็ไม่รู้จัก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใครๆก็ไม่รู้จัก [ IP : 171.98.128.78 ]
Email / Msn: beartyut(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2556 / 12:58

#6 : ความคิดเห็นที่ 36
สนุกมากๆเลยค่า มาต่ออีกไวไวนะคะ
Name : Lilly [ IP : 58.11.77.203 ]
Email / Msn: -
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:15

#5 : ความคิดเห็นที่ 35
ชอบเรื่องนี้จังเลยน่ารักมาก >__< ..นางเอกนอนคนเดียวไม่ได้ก็เข้าทางพระเอกอะจิ -/////-
PS.  If something bad happens, something good will come of it.
Name : โดราคุมะ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โดราคุมะ [ IP : 115.67.101.224 ]
Email / Msn: Jiabba16(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:17

#4 : ความคิดเห็นที่ 34
น่ารักดีจ๊ะ

Name : saluk< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ saluk [ IP : 125.26.12.233 ]
Email / Msn: busaluk_sak(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:42

#3 : ความคิดเห็นที่ 32
อ้าว เนียนเลยนะพระเอกเรา อิอิ มาต่อไวๆนะคะ
Name : mikomikojang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mikomikojang [ IP : 1.2.170.75 ]
Email / Msn: kentajang(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:34

#2 : ความคิดเห็นที่ 30
ภาคินเริ่มออกลาย
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 171.98.104.169 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:29

#1 : ความคิดเห็นที่ 28
สนุกมากจ้า มาอัพเร็วๆนะคะ
Name : koht< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ koht [ IP : 183.88.249.206 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:36

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Blood Incident ทีมผมไม่ (วุ่น) วายนะครับ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android