สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Hikaru no Go Fanfiction:Fujiwara

ตอนที่ 2 : Chapter 2 : ดวงตาของซาอิ


     อัพเดท 5 เม.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : โทยะ_อากิระ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โทยะ_อากิระ Email : toya_akira1666(แอท)hotmail..com
My.iD: http://my.dek-d.com/toya_akira1666
< Review/Vote > Rating : 94% [ 910 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 18,510
455 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 34 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Hikaru no Go Fanfiction:Fujiwara ตอนที่ 2 : Chapter 2 : ดวงตาของซาอิ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 688 , โพส : 2 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Hikaru no Go Fanfiction:Fujiwara


Chapter 2 : ดวงตาของซาอิ





เดือนมิถุนายน

ฮิคารุได้เจอเรื่องประหลาดที่หาคำอธิบายไม่ได้

แพ้แล้วค่ะนักเล่นโกะหญิงโค้งให้ฮิคารุอย่างสุภาพ สภาพหมากบนกระดานบ่งบอกว่าแพ้ยับเยิน การแข่งขันรอบคัดตัวชิงตำแหน่งคิเซย์(ปราชญ์แห่งโกะ) รอบคัดตัวรอบแรกเป็นอันผ่านฉลุย ท่าทางเขาจะแข่งเสร็จเป็นกระดานแรก เพราะวายะหรือแม้แต่โทยะก็ยังหน้าดำคร่ำเครียดอยู่กับกระดานโกะ

ฮิคารุอดดีใจไม่ได้ ตั้งแต่เดือนที่แล้วจนถึงเดือนนี้เขายังไม่แพ้เลยแม้แต่กระดานเดียว ชนะรวดมาร่วม 10 กระดานเข้าไปแล้ว

แต่คู่ต่อสุ้ทุกคนน่ากลัว ประมาทไม่ได้ แต่เอ....อาจจะยกเว้นนักเล่นโกะผู้หญิงคนเมื่อกี๊ได้ละมั้ง บางทีฮิคารุก็คิดๆว่าไอ้การสอบมืออาชีพเฉพาะสตรีนี่ระดับมันคงจะต่ำน่าดู เพราะเท่าที่สังเกตดู นักเล่นโกะผู้หญิงที่อยู่ระดับดั้งสูงนั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย อันที่จริง เกมกีฬาที่ต้องใช้ความคิดวิเคราะห์กับการตัดสินใจที่เฉียบขาดมันก็ไม่เข้า กับนิสัยน่ารำคาญของพวกผู้หญิงอยู่แล้วล่ะนะ
อ้าว ชินโดคุง กำลังตามหาอยู่พอดีนักเล่นโกะมืออาชีพที่เคยเป็นอาจารย์ฮิคารุสมัยอยู่ในชั้นเรียนอินเซย์ทักขึ้น

มีอะไรเหรอฮะ

โทยะคุงเล่นเสร็จรึยังล่ะ?”

คงใกล้แล้วแล้วมั้งฮะ

เป็นจังหวะพอเหมาะพอดีที่โทยะเดินออกมาจากห้องแข่งขัน

อื้ม ทีมเยาวชนญี่ปุ่นอยู่กันครบสองคนพอดี เอาล่ะ ชั้นมีเรื่องต้องขอแรงเธอสองคนหน่อย ชายวัยกลางคนพูด

ขอแรง? เรื่องอะไรฮะ?” ฮิคารุทำหน้างง เดินตามอาจารย์ขึ้นลิฟท์ไป โทยะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า อะไรเหรอฮิคารุก็ยักไหล่กลับว่า ไม่รู้

เดือนหน้าจะมีงานแข่งหมากล้อมระดับโลก รุ่นมือสมัครเล่นอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่ไต้หวันอาจารย์ของฮิคารุบอก รู้เรื่องบ้างรึเปล่า โทยะคุง

อ๋อ ผมทราบครับ แล้วญี่ปุ่นได้ตัวแทนรึยังครับ?” โทยะถาม

ได้เรียบร้อยแล้ว ฝีมือดีมากเลย ดวงตาหลังกรอบแว่นเต็มไปด้วยความคาดหวังเฉกเช่นที่มีให้กับนักเล่นโกะรุ่นเยาว์ทุกคน

แล้วแข่งทีมหรือแข่งเดี่ยวฮะ!ฮิคารุรีบถาม เริ่มเห็นหนทางที่จะได้แก้มือกับเกาหลีในระดับโลก เดี่ยวน่ะคำตอบทำเอารู้สึกเสียดาย

แล้วที่เรียกผมมานี่......?” โทยะถาม

อ๋อ ชั้นอยากให้เธอสองคนช่วยสอนเด็กคนนี้หน่อย เธอสองคนน่าจะเป็นอาจารย์ที่ดีได้นะ

ฮิคารุกำลังจะทักท้วงแต่มาคิดๆดู ก็เท่ดีเหมือนกันแฮะมีรุ่นน้องมาเรียกเราว่าอาจารย์......

ชายวัยกลางคนเปิดประตูห้องรับรองแขกออก
ภายในห้องมีการตกแต่งด้วยเครื่องเรือนไม้แบบเรียบๆ ตรงกลางห้องมีโซฟาอยู่ชุดหนึ่ง มีคนสองคนอยู่ในห้อง คือคุณอามาโนะบรรณาธิการหนังสือพิมพ์โกะรายสัปดาห์กับตัวแทนเยาวชนญี่ปุ่น เด็กหนุ่มมองข้ามไหล่คุณอามาโนะไปเห็นผมดำยาวสะท้อนกับแสงแดดออกประกายม่วง

อ้าว ! เด็กผู้หญิงเหรอเนี่ย!?” ฮิคารุอุทานอย่างฉงนปนสนเท่ห์

แล้วเธอคนนั้นก็ยืนขึ้น ดวงตาสีม่วงเข้มอมน้ำเงินประสานสายตาเข้ากับฮิคารุเข้าอย่างจัง.......

..........ซาอิ..........

นี่คือความคิดวูบแรก ฮิคารุกระพริบตาถี่ๆหลายที

เป็นผู้หญิงแล้วทำไมเหรอคะ?” กระแสเสียงหนักๆบ่งบอกถึงความไม่พอใจพุ่งตรงเข้าใส่ฮิคารุ แต่ก่อนที่เขาจะโต้ตอบอะไรคุณอามาโนะก็โฆษณาคุณสมบัติของยัยเด็กนี่ก่อน

คิคุจิจังเค้าผ่านการคัดเลือกจากเยาวชนที่มีแววร่วมสองพันคนเชียวนา ชนะพวกแชมป์เยาวชนทุกคนอีก เป็นเด็กมีพรสวรรค์เหมือนโทยะคุง

ฮิคารุหันไปมองโทยะที่ทำหน้าเฉย เออ คนเก่งๆล่ะเปรียบเทียบว่า เก่งเหมือนโทยะทีคนโดดแข่งล่ะ ชอบบอกว่า โดดเหมือนชินโดคุง

เชิญนั่งๆคุณอามาโนะผายมือไปที่โซฟา นี่ โดซึเซนคิคุจิ

ยินดีที่ได้รู้จักครับโทยะโค้งให้เธอก่อนจะนั่งลงตรงข้าม ส่วนฮิคารุโค้งให้เธอลวกๆก่อนจะนั่งลงข้างๆโทยะ เพราะมัวแต่จ้องมองดวงตาที่เห็นทีแรกก็ทึกทักไปว่าซาอิ

เค้าโครงหน้าของเธอมีส่วนคล้ายซาอิ ดวงหน้ายาว คางแหลมเรียว จมูกโด่งเป็นสันบาง ริมฝีปากก็บางเฉียบเหมือนคนในภาพเขียน แล้วก็ดวงตาสีน้ำเงินอมม่วง หางตาชี้ๆ แต่นัยน์ตาโตเป็นประกายสดใสดูเป็นเด็กๆมากกว่าแววตาเศร้าๆของซาอิ

โดซึเซนจังรู้จักสองคนนี้รึเปล่า?” คุณอามาโนะถาม เอ่ยคำว่า โดซึเซนช้าๆ

เรียกคิคุจิก็ได้ค่ะ หนูรู้ว่านามสกุลหนูเรียกยากเธอพูดคุณคงเป็น....เอ่อ....โทยะ อากิระ ลูกชายของอาจารย์โทยะ โคโย มือ1 ของโลกใช่มั้ยคะ? กับ....สายตาของเธอหยุดกึกที่ฮิคารุ

ชินโด ฮิคารุ 1 ดั้ง

ความรู้สึกแบบนี้มันประหลาดๆแฮะ......

ทีนี้ พวกเธอสองคนจะต้องเจียดเวลามาสอนคิคุจิทุกวันนะอาจารย์สอนโกะของฮิคารุพูด

จะดีเหรอครับ?” อากิระออกความเห็นน่าจะให้มืออาชีพคนอื่นที่มีความเชี่ยวชาญในการสอนสอนดีกว่า อย่างผมกับชินโดประสบการณ์สอนก็แทบจะเป็นศูนย์”

ประการแรกคือชั้นคิดว่า เป็นเด็กด้วยกันน่าจะเข้าใจกันได้ง่ายกว่า แล้วก็ คิคุจิดูเหมือนจะเอ่ยปากขอร้องเลยล่ะว่าอยากให้ชินโดคุงไม่ก็โทยะคุงสอน

ฮิคารุกับอากิระหันไปทางคิคุจิพร้อมกัน ความรู้สึกของทั้งคู่คือแปลกใจ....

เอ่อ...คือ... ที่อเมริกาการแข่งขันถ้วยโฮคุโตะดังมากเลยนะคะ หนูก็เลยอยากให้.....เอ่อ....คือจะเป็นโทยะซังก็ได้นะคะแต่....คิคุจิอ้ำอึ้ง แล้วเธอก็หยุดพูดแค่นั้น

หนูหมายถึงอยากจะให้มืออาชีพโทยะสอนสินะ คุณอามาโนะพูดเองเออเอง จดอะไรขยุกขยิกในสมุดโน๊ต คุยกันไปก่อนนะ ชั้นต้องรีบเอาบทสัมภาษณ์ของหนูไปลงในโกะรายสัปดาห์ก่อนที่เค้าจะปิดต้น ฉบับคุณอามาโนะออกไปจากห้อง อาจารย์สอนโกะของฮิคารุก็ด้วย

คิคุจิหันไปมองฮิคารุที อากิระที เห็นสีหน้าเรียบเฉยของทั้งสองแล้วก็ต้องทำหน้าแหยงๆอย่างหวาดๆนิดหน่อย

สรุปว่า....ยังไงคะ?”

ไม่ทราบว่าคุณโดซึเซนเอาบันทึกหมากมารึเปล่าครับ?” อากิระถามด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ เธอหยิบแฟ้มหนาปึ้กส่งให้ ฮิคารุชะโงกหน้าเข้าไปดูด้วย หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกจังหวะที่โทยะพลิกหน้ากระดาษ

รูปแบบหมากส่วนใหญ่มี สไตล์ ชูซาคุ

ชอบชูซาคุเหรอ?” ฮิคารุอดเอ่ยปากถามไม่ได้

ใช่ ชูซาคุเจ๋งที่สุดอยู่แล้ว

แน่นอน ฮิคารุยิ้มกว้าง  งั้นชั้นจะสอนเธอเองนะ ดีมั้ย? โทยะน่ะ เค้าไม่ว่างหรอก งานยุ่งจะตาย

ชั้นไม่ได้บอกซักหน่อยว่าไม่ว่างอากิระขัดขึ้น ฮิคารุเหลือบตาใส่ทันที

ขอเวลาแป๊ปนะ

ฮิคารุลากอากิระมาคุยที่มุมห้อง

ทำไมนายถึงชอบมาขัดแข้งขัดขาชั้นเรื่อยฮะ

ชั้นเปล่าซะหน่อย  ก็แค่อยากสอนมันน่าแปลกตรงไหน?”

แปลกสิ นายคงอยากจะเอาชนะเกาหลีกับจีนทางอ้อมจนตัวสั่นเลยใช่มะ? เสียใจนะชั้นว่าเค้าคงไม่ขึ้นเครดิตให้นายหรอก งานนี้ อย่าหวังได้หน้าเข้าไจ๋ ฮิคารุพยายามกีดกัน แต่อากิระกลับทำกิริยาที่ไม่ทำให้ชาวบ้านเห็นบ่อยนักคือยิ้มมุมปากอย่าง เลือดเย็น

ใครบอกว่าเอาชนะทางอ้อมเล่า ทางตรงต่างหาก นายไม่รู้เหรอว่าใครเป็นคนสอนตัวแทนเยาวชนของเกาหลีอากิระสบตากับฮิคารุอย่างรู้กัน

ฮิคารุทำท่าเหมือนจะชักตายซะตรงนั้น

นายจะบ้าเหรอ โทยะ! หวังมากไปป่าวฮะ! นี่แค่เด็กผู้หญิงนะ แค่เด็กผู้หญิง….” เขากระซิบเสียงดุ หันไปมองคิคุจิสลับกับอากิระ

อากิระยักไหล่อย่างไม่สนใจจะเรียกร้องสิทธิสตรีให้คิคุจิ เดี๋ยวนายก็รู้เองว่าเค้าฝีมือเป็นยังไง ชินโด

ฮิคารุถอนหายใจ ก็ได้ๆ ก็สอนด้วยกันทั้งสองคนละกัน

ฮิคารุกับอากิระกลับไปนั่ง อากิระยื่นนามบัตรให้คิคุจิพร้อมกับเขียนแผนที่ร้าน โกะซาลอนที่เขากับฮิคารุไปเล่นด้วยกันประจำ ส่วนใหญ่ผมจะอยู่ที่โกะซาลอนทุกเย็น ถ้าสะดวกก็มาที่นี่

ได้ๆ ชั้นว่างทุกเย็นอยู่แล้วเธอตอบตกลง

งั้นไปกันเลยเหอะฮิคารุเร่งอากิระกับคิคุจิ เขาอยากรู้ฝีมือของยัยนี่จะแย่อยู่แล้ว

คิคุจิเองก็มองฮิคารุด้วยสายตาแปลกๆ สายตาว่าไม่พอใจฮิคารุอย่างมาก ด้วยเซนส์ของนักเล่นโกะบอกว่า ยัยนี่อยากจะท้าแข่งมากกว่าอยากให้สอนแฮะ....

แล้วทำไมถึงต้องเจาะจงที่ชั้นกะโทยะหว่า?

คุณอิจิคาว่า ฮารุมิ พนักงานหญิงหน้าเคาน์เตอร์คิดเงิน ท่าทางจะไม่พอใจเท่าไหร่ที่อากิระคุงของเธอมาพร้อมกับเด็กผู้หญิงแปลกหน้า หน้าตาน่ารักคนหนึ่ง และดูเหมือนจะเป็นธรรมเนียมว่า เพื่อนๆของอากิระที่มาเล่นที่นี่ ไม่ต้องจ่ายเงินค่าเล่น

จะวางหมากกี่เม็ดดีล่ะฮิคารุถาม

ชั้นว่า......เสมอกันดีกว่านะคิคุจิตอบ นายเองก็แค่ 1 ดั้งไม่ใช่เหรอ?” คำพูดที่เล่นเอาฮิคารุสะอึก

เฮ่ย น้อยๆหน่อยอีหนู นี่เป็นคนที่อาจารย์น้อยยอมรับเป็นคู่แข่งนะ!คุณคิตะชิม่าส่งเสียงดังจนแขกคนอื่นๆหันมามองคิคุจิเป็นตาเดียว

ไม่เป็นไรๆ อยากถูกถล่มชั้นก็จะช่วยฮิคารุยังยิ้มร่า อย่าประมาทเพราะคิดว่าชั้นเป็นแค่ 1 ดั้งนะ

แต่ชั้นว่านายก็ประมาทเพราะคิดว่าชั้นเป็นผู้หญิงเธอย้อน

รู้ได้ไง?” ดวงตากลมโตยังมีแววขำ

รู้ละกัน สายตา ท่าทาง มันฟ้องคิคุจิตอกกลับอย่างไม่ยี่หระ

อ๋อ งั้นเหรอ? ชั้นต้องชนะเธอให้ได้อย่างราบคาบก่อนเธอถึงเรียกชั้นว่าอาจารย์ใช่มะ โอ้โห เหมือนในการ์ตูนเลยแฮะฮิคารุยังพูดจาติดตลก ทั้งๆที่รู้ว่าอีกฝ่ายสีหน้าเอาเรื่องเต็มที่ ยังไงก็ไม่หวั่นอยู่แล้วน่า!

พูดเองนะคิคุจิฟาดหมากดำลงไปที่จุดโคะโมขุขวาบน ฮิคารุตีสีหน้าเคร่งขรึมทันที แล้ววางเม็ดหมากขาวที่จุดดาวซ้ายล่าง

ฮิคารุรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของซาอิจากเธอ ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะดวงตาสวยๆที่ละม้ายคล้ายกลับดวงตาของซาอิ แต่เมื่อได้หันหน้าเขากระดานโกะ ฮิคารุถึงรู้ว่าเซนส์ของเขาไม่โกหก แม้เม็ดหมากที่เธอวางไม่แหลมคมจนต้องชะงัก แต่ก็ทำเอาคิดหนัก เรียกว่าหย่อนมือให้ไม่ได้ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้หญิงอายุพอๆกันที่มีฝีมือขนาดนี้อยู่ ถึงยัยนี่จะฝีมือห่างไกลถ้าเทียบกับซาอิ แต่.......น่าไปสอบมืออาชีพ

คนคนนี้ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับซาอิ!ในหัวสมองฮิคารุพลุ่งพล่านไปด้วยความคิด เขาเหลือบไปมองโทยะที่ยังนิ่งเฉย โทยะก็ต้องสังเกตอะไรบ้างแหละ!

อากิระอมยิ้ม ชั้นบอกนายแล้วชินโด....

โดซึเซน คิคุจิ ดั้งสมัครเล่นที่โด่งดังระดับติด top ten ของอเมริกาอายุที่ยังน้อยบวกกับฝีมือทำให้ชื่อของเธอปรากฎอยู่แทบจะเป็น ประจำบนวารสารหมากล้อมทางแถบยุโรป ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

ผลการนับแต้มออกมาปรากฎว่าคิคุจิแพ้อยู่ห้าแต้มครึ่ง เธอกัดริมฝีปากสีชมพูอ่อนอย่างเจ็บใจ

ฮิคารุแอบระบายลมหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ท้ายกระดานได้มือนำไปปิดพื้นที่ก่อน ไม่งั้น....ไม่เหลือ.... เห็นเธอก้มหน้างุดแล้วนึกถึงโทยะตอนที่พ่ายแพ้ซาอิอย่างหมดรูปเมื่อ 3 ปีก่อน ขนาดอย่างเจ้าโทยะแล้วเขายังสงสาร แล้วยิ่งเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักจะทำเมินก็ใจดำไปหน่อย

ชั้นเองก็เล่นไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ สงสัยจะเป็นอาจารย์ของเธอไม่ได้ ยังไงก็ขอโทษๆละกันที่เสียมารยาทน่ะนะฮิคารุโค้งให้นิดหนึ่ง

มะ...ไม่เป็นไรหรอก กระดานนี้ชั้นเล่นสุดฝีมือแล้วก็ยังชนะไม่ได้เลย! นายฝีมือเหนือกว่าจริงๆน่ะแหละ ต่อไปเดินหมากด้วยกันบ่อยๆก็ดีนะ คิคุจิรีบพูด จนฮิคารุรู้สึกว่ายัยนี่ยังไงๆอยู่แฮะ

วางหมากสองเม็ดโทยะ อากิระ บอกกับเธอ แล้วมาดูกันว่าชั้นจะพอเป็นอาจารย์เธอได้มั้ย?”

ไม่เห็นเรอะว่าเค้าเพิ่งแพ้ชั้นแบบเฉียดฉิวไปหยกๆ นายยังมีหน้าไปต่อเค้าอีกฮิคารุเหล่ใส่ อย่างงี้มันดูถูกกันชัดๆ

นายลืมไปว่าชั้น 3 ดั้ง ชินโดอากิระทำเสียงเน้นประโยค

แล้วฮิคารุก็ได้รู้ว่าเมื่อกี๊ ได้เจอ คิคุจิภาคแสดงพลังเต็มที่ หรือภาค ไซย่าแต่ยังไงมันก็น้อยกว่าโทยะภาค ไซโค

โธ่เอ๊ยยยย ทำเป็นพูด เก่งจริงเล่นดีๆดิฮิคารุนึกขบขันในใจ หมากขาวที่ต่อให้หมากดำถึงสองเม็ด เริ่มจะเล่นในตำแหน่งแปลกๆที่ภาษาดั้งเรียกว่า เม็ดโกง ไว้หลอกคนที่ฝีมืออ่านหมากยังไม่เหนือล้ำพอ แถมยังแปะหมากเป็นเม็ดอันตราย ทำลายลักษณะหมากดำให้เสียกระบวน

แล้วหมากดำก็หลงกลหมากขาว

“…..แพ้แล้วค่ะคิคุจิโยนหมาก การปะทะตัดหมากอย่างโหดของของหมากขาวทำให้หมากดำตายกลุ่มใหญ่

ขอบคุณมากครับโทยะพูด เก็บหมากใส่โถ จะลองเรียงหมากกันดูมั้ย?”

ไม่เธอปฏิเสธ เล่นโกะมาแค่ 3 ปี พัฒนาเร็วมากเลยนี่ ชินโด ฮิคารุ

แล้วเธอล่ะ? เล่นมากี่ปีแล้ว??” ฮิคารุถาม ใจเต้นตึกตัก รู้ได้ไงๆๆๆ

ถ้านับปีนี้ด้วยก็ 10 ปีแล้วใบหน้าของฮิคารุสะท้อนอยู่ในดวงตาสีน้ำเงินอมม่วงน่าเจ็บใจมั้ยล่ะ ?”

งั้นชั้นคงต้องเจ็บใจแย่แล้วนะ เพราะชั้นก็เคยเล่นแพ้ชินโดบ่อยๆอากิระพูด แล้วชั้นก็เล่นโกะมานานกว่าเธออีก

คิคุจิถอนหายใจหนักๆ เธอขอตัวกลับโดยไม่รอคำบอกลาของเด็กหนุ่มทั้งสอง เงียบอยู่หลายวินาทีจนฮิคารุแน่ใจว่าคิคุจิเดินไปไกลแล้วจึงทรุดตัวลงนั่ง ข้างๆโทยะ

เฮ้อ~~~เชื่อเค้าเล้ยยยย

ไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าทำไมเค้าถึงรู้ว่านายเล่นโกะมาแค่ 3 ปีอากิระถาม ตายังคงมองกระดานว่างเปล่า เหมือนกำลังทบทวนหมากที่เล่นไปเมื่อครู่

เค้าทำให้ชั้นนึกถึงใครบางคน....ดวงตากลมโตปรากฎแววเศร้า

เค้าทำให้ชั้นนึกถึงนายสมัยก่อน ชินโดอากิระพูด

จะบ้าเรอะ ยัยนี่ห่วยกว่าซาอิตั้งเยอะฮิคารุคิดในใจ นายคิดว่าพรุ่งนี้เค้าจะมาอีกมะ ท่าทางเจ็บใจน่าดู

ยิ่งเจ็บใจสิ ยิ่งมานะอากิระพูดตามความเห็นของตัวเอง

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~


รูปข้างล่างเป็นอิมเมจที่คล้ายโดซึเซน คิคุจิ ในจินตนาการของผู้เขียนค่ะ





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Hikaru no Go Fanfiction:Fujiwara ตอนที่ 2 : Chapter 2 : ดวงตาของซาอิ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 688 , โพส : 2 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 424
ชอบๆ  ฮ่าๆ
Name : SpiEZ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SpiEZ [ IP : 125.24.29.124 ]
Email / Msn: oamispiez(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2554 / 18:42

#1 : ความคิดเห็นที่ 410
ข้าน้อยรู้สึกกรี๊ดกร๊าดมากที่ท่านจะกลับมาอัพ อร๊ายย
PS.  ♪ ...ปากเก่งไปอย่างนั้น หัวใจ ไม่เก่งอย่างที่พูด ไม่เลย ไม่เคยกล้าพอ ~ ♫ I'm WYC ' D
Name : [B]iTter_Swe[E]t< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [B]iTter_Swe[E]t [ IP : 58.9.101.105 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2554 / 22:21


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android